Δημοκρατία ν. Ρένου Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 15823/07, 14 Ιανουαρίου, 2009

(1)(ε),

(4)(δ)

(5)του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 όπως τροποποιήθηκε. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΤΥΓΧΑΝΟΥΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ Κατά την ακρόαση σειρά γεγονότων δεν έτυχε αμφισβήτησης από οποιαδήποτε πλευρά. Τα συνοψίζουμε: Στις 4/5/2007 και ώρα 22:30, ο Παναγιώτης Τσίτσης ιδιοκτήτης του διπλοκάμπινου αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής CBA712 μάρκας Toyota, στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο χώρο στάθμευσης της οικίας του στην οδό Κυριάκου Μάτση αρ. 1, ΄Υψωνας, στη Λεμεσό. Την επομένη 5/5/2007 και ώρα 06:30 το πρωϊ, ενώ ήταν έτοιμος να επιβιβαστεί στο αυτοκίνητο του για να μεταβεί στην εργασία του, είδε στην είσοδο της αυλής ένα πλαστικό πιάτο χρώματος κόκκινου (τεκμήριο 5) και ένα χαρτομάντιλο χρώματος κόκκινου με άσπρο (τεκμήριο 4), τα οποία αφού μάζεψε τα τοποθέτησε στο πίσω μέρος της κάσιας του διπλοκάμπινου, χωρίς να του κινήσουν οποιαδήποτε υποψία. Στη συνέχεια επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του και ξεκίνησε με όπισθεν ταχύτητα. Αφού κινήθηκε 2 - 3 μέτρα προς τα πίσω, αντιλήφθηκε στην αριστερή πλευρά, πάνω στο μπροστινό καπό του αυτοκινήτου του κοντά στον ανεμοθώρακα, ένα μεταλλικό αντικείμενο στο οποίο ήταν τοποθετημένο ένα τσιγάρο. Του φάνηκε ότι το τσιγάρο ήταν τυλιγμένο σε φυτίλι. Αμέσως έσβησε το αυτοκίνητο του και κατέβηκε. Τα πιο πάνω αναφέρονται στη γραπτή κατάθεση του Τσίτση ημερομηνίας 5/5/2007 (τεκμήριο 25) το περιεχόμενο της οποίας έγινε παραδεκτό γεγονός. Είναι επίσης χρήσιμο να σημειωθεί ότι στην εν λόγω κατάθεση του ο Τσίτσης ανέφερε ότι δεν έχει διαφορές με οποιονδήποτε και δεν υποψιάζεται οποιονδήποτε για το περιστατικό. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία, μέλη της οποίας έφθασαν στη σκηνή. Σύμφωνα πάντα με τα παραδεκτά γεγονότα, στη σκηνή, μεταξύ άλλων μετέβησαν, ο αστ. 722 Ι. Καψής και ο Ε./Αστ. 5466 Κ. Κύρου, οι οποίοι έθεσαν τη σκηνή υπό τη φρούρηση τους, απομονώνοντας την με αστυνομική κορδέλα και απομακρύνοντας τον κόσμο. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της εκεί παρουσίας τους, οι εν λόγω αστυφύλακες, δεν αντελήφθηκαν οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση ούτε και επέτρεψαν σε οποιοδήποτε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να εισέλθει εντός του χώρου που είχαν αποκόψει (βλ. κατάθεση αστ. 722 Καψή τεκμήριο 27 και κατάθεση Ε./Αστ. 5466 Κ. Κύρου, τεκμήριο 26, το περιεχόμενο των οποίων δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός). Στη σκηνή έφθασαν επίσης, μεταξύ άλλων, ο αστ. 2683 Χρ. Ευσταθίου (ΜΚ1 εξεταστής της υπόθεσης), ο λοχίας 1110 Περσέας Κουτρουζά (ΜΚ3) και ο λοχίας 2059 Κυριάκος Κυριάκου (ΜΚ4). Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα στον τομέα εκρηκτικών υλών λοχία Κουτρουζά (ΜΚ3), το μεταλλικό αντικείμενο το οποίο εντόπισε ο Τσίτσης στο αυτοκίνητο του, αποτελούσε αυτοσχέδια βόμβα τύπου υδροσωλήνα. Πιο συγκεκριμένα, επρόκειτο για μια μεταλλική υδροσωλήνα γαλβανιζέ διαμέτρου τριών ιντζών τύπου ″Τ″ της οποίας το εσωτερικό πληρείτο με ποσότητα 548 γραμμαρίων εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος και συγκεκριμένα κυνηγετικής πυρίτιδας (τεκμήριο 8). Στο κέντρο του μεταλλικού κορμού της έφερε ανοικτή οπή διαμέτρου 0.6 εκ. και στις τρεις άκρες της ήταν τοποθετημένα τρία εργοστασιακά μεταλλικά πώματα γαλβανιζέ διαμέτρου 3 ιντζών. Η εν λόγω υδροσωλήνα και τα πώματα κατατέθηκαν όλα μαζί από τον ΜΚ1 σαν τεκμήριο

1. Μέσω της εν λόγω ανοικτής οπής στον κορμό της υδροσωλήνας υπήρχε τοποθετημένο ένα πλαστικό καλαμάκι πόσεως χρώματος ροζ μήκους 18 εκ. και διαμέτρου 0.4 εκ. Η μία του άκρια και συγκεκριμένα αυτή που ήταν εκτεθειμένη στην ατμόσφαιρα ήταν τελλαρισμένη με ελαφρώς καμένο τεμάχιο χάρτινης πισσωτικής ταινίας χρώματος χακί, ενώ η άλλη του άκρια, αυτή που ήταν τοποθετημένη μέσα στην οπή, ήταν διπλωμένη. Κατά μήκος του πλαστικού κορμού του καλαμακιού και συγκεκριμένα στην άκρια που ήταν εκτεθειμένη στην ατμόσφαιρα ήταν στερεωμένο με τεμάχιο χάρτινης πισσωτικής ταινίας πλάτους 2.4 εκατοστομέτρων χρώματος χακί, ένα καμένο τσιγάρο με φίλτρο άγνωστης μάρκας. Το καλαμάκι με την πισσωτική ταινία και το τσιγάρο κατατέθηκαν από τον ΜΚ1 ως τεκμήριο
2. Το καλαμάκι πληρείτο και αυτό με κυνηγετική πυρίτιδα βάρους ενός περίπου γραμμαρίου (τεκμήριο 7και 10Α), γεγονός το οποίο προκύπτει με ασφάλεια από τη μαρτυρία του ΜΚ3, η οποία επισημαίνουμε ότι παρέμεινε αναντίλεκτη σ΄ αυτό το σημείο. Ανεξάρτητα όμως τούτου, το γεγονός αυτό προκύπτει και από την έκθεση της χημικού Μ. Αυξεντίου, η οποία εξέτασε επιστημονικά τη συγκεκριμένη ποσότητα πυρίτιδας. Η έκθεση της εν λόγω χημικού ημερομηνίας 17/7/2007, κατατέθηκε ως τεκμήριο
3. Τα όσα καταγράφονται στην έκθεση τεκμήριο 29 δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα. Ελάχιστα ίχνη πυρίτιδας εντοπίστηκαν επίσης γύρω από το στόμιο της οπής της υδροσωλήνας στην οποία ήταν τοποθετημένο το καλαμάκι. Στη σκηνή μεταξύ των ωρών 07:45 και 9:30 λήφθησαν από τον λοχία 2059 Κ. Κυριάκου (ΜΚ4) διάφορες δειγματοληψίες της υδροσωλήνας και των πωμάτων της (τεκμήρια 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 και 20). Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι κατά την ακροαματική διαδικασία αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι τα τεκμήρια της υπόθεσης διακινήθηκαν ορθά και νομότυπα χωρίς να γίνει παρέμβαση σε αυτά άλλη από την παρέμβαση των ειδικών για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων και χωρίς να σπάσει η αλυσίδα της διακίνησης των τεκμηρίων. Γι΄ αυτό οποιαδήποτε παράθεση και ανάλυση μαρτυρίας όπως αυτή του αστ. 3990 Ζωνάκη Γεωργίου (ΜΚ6), αστ. 649 Μιχάλη Βακανά (ΜΚ8), του Άγγελου Περικλέους (ΜΚ9) και αστ. 633 Ν. Πιτσιλλή (ΜΚ10) αναφορικά με τη διακίνηση των τεκμηρίων, περιττεύει. Από τη μαρτυρία του αστ. 2683 Χρ. Ευσταθίου (ΜΚ1) προκύπτει χωρίς να αμφισβητηθεί ότι στα πλαίσια της διερεύνησης της επίδικης υπόθεσης, αργότερα την ίδια μέρα (5/5/2007), ο κατηγορούμενος κλήθηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού για να δώσει κατάθεση. Με την άφιξη του στο Τ.Α.Ε. ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 1) όπου στην ουσία αρνείται οποιαδήποτε ανάμιξη με την υπόθεση. Την ίδια ημερομηνία έδωσε τη συγκατάθεση του για λήψη αποτυπωμάτων τεκμήριο 2, αρνήθηκε όμως να δώσει δείγμα για D.N.A. Να σημειωθεί περαιτέρω ότι την 27/8/2007 η αστυνομία έλαβε από τον κατηγορούμενο μέσω του αστ. 532 Θ. Χαραλάμπους (ΜΚ2) δεύτερη κατάθεση (τεκμήριο 21). Σ΄ αυτήν, ο κατηγορούμενος αφού δηλώνει από την αρχή ότι δεν θα απαντήσει σ΄ οποιαδήποτε ερώτηση επειδή ήδη είχε δώσει κατάθεση για την υπό εκδίκαση υπόθεση, δεν απαντά σε οποιαδήποτε ερώτηση. Η μεταλλική υδροσωλήνα και τα τρία πώματα εξετάστηκαν δακτυλοσκοπικά στο εργαστήριο εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Κανένα αποτύπωμα δεν εντοπίστηκε σ΄ αυτή ή τα τρία πώματα. Σχετική είναι η έκθεση του πραγματογνώμονα Μ. Σάββα, λοχία 2566, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 28 και το περιεχόμενο της δηλώθηκε σαν παραδεκτό γεγονός. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών από τον λοχία 2059 Κυριάκου (ΜΚ4), τεκμήριο
4. Στις 7/5/2007 παραδόθηκαν από την αστυνομία στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις τα εξής τεκμήρια της υπό εκδίκαση υπόθεσης: το καλαμάκι με το στερεωμένο με κολλητική ταινία τσιγάρο (τεκμήριο 10), τα διάφορα επιχρίσματα (τεκμήρια 11 μέχρι 20) που είχαν ληφθεί από την μεταλλική υδροσωλήνα, η πολύχρωμη χαρτοπετσέτα (τεκμήριο 4) και το κόκκινο πλαστικό πιάτο (τεκμήριο 5). Από τα πιο πάνω έγινε προσπάθεια να απομονωθεί γενετικό υλικό D.N.A. Την ίδια ημερομηνία παραδόθηκαν επίσης στο Ινστιτούτο παρειακά επιχρίσματα, αριθμού υπόπτων προσώπων, άλλων από τον κατηγορούμενο. Τα αποτελέσματα, τα πλείστα των οποίων καταγράφονται και στην έκθεση του δρ Καριόλου (ΜΚ13) ημερομηνίας 18/6/2007 (τεκμήριο 31) έχουν ως εξής: - Δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό είτε στην χαρτοπετσέτα τεκμήριο 4, είτε στο πλαστικό πιάτο (τεκμήριο 5). - Στο καλαμάκι με το στερεωμένο τσιγάρο με χάρτινη κολλητική ταινία (τεκμήριο 10) έγιναν από το Ινστιτούτο οκτώ δειγματοληψίες. Από τις οκτώ αυτές δειγματοληψίες απομονώθηκε γενετικό υλικό άγνωστου τότε άντρα στα εξής σημεία: Σε κομμάτι από την άκρια της χαρτοτέλλας που ήταν τυλιγμένο το αποτσίγαρο. Σε επίχρισμα από την εξωτερική επιφάνεια της χαρτοτέλλας που ήταν τυλιγμένο το αποτσίγαρο. Σε επίχρισμα από την εσωτερική κολλητική επιφάνεια της χαρτοτέλλας που ήταν τυλιγμένο το αποτσίγαρο. Στο αποτσίγαρο το οποίο ήταν θετικό στην εξέταση για την παρουσία αμιλάσης/σάλιου. Σε επίχρισμα από το καλαμάκι. - Σε επίχρισμα από το πάνω μέρος του μεταλλικού πώματος της υδροσωλήνας ″Τ″ απομονώθηκε γενετικό υλικό που προέρχεται από άγνωστο άντρα, άλλον όμως από τον άγνωστο άντρα του οποίου το γενετικό υλικό είχε εντοπιστεί στο καλαμάκι, τεκμήριο
5. - Από τα επιχρίσματα των υπόπτων που είχαν σταλεί για σύγκριση, στα οποία υπενθυμίζουμε δεν περιλαμβάνονταν επιχρίσματα του κατηγορούμενου δεν είχε προκύψει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον τους καθ΄ ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ταύτιση σε επίπεδο γενετικού υλικού με τα πιο πάνω τεκμήρια. Επιπρόσθετα: Την προηγούμενη της 15/7/2007 είχε διαπραχθεί απόπειρα φόνου με βόμβα εναντίον κάποιου Σάκκου. Η βόμβα είχε τοποθετηθεί κάτω από το αυτοκίνητο του Σάκκου. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε στην αστυνομία στις 15/7/2007 για την υπόθεση Σάκκου και έδωσε λεπτομέρειες αναφορικά με τις κινήσεις του κατά το χρόνο της απόπειρας. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, είτε γιατί δεν έχουν αμφισβητηθεί είτε γιατί έχουν εγκριθεί με τη μορφή παραδεκτών γεγονότων. Κατά την ακρόαση εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής έδωσαν μαρτυρία 13 μάρτυρες: - Ο Αστ. 2683 Χριστόφορος Ευσταθίου (ΜΚ1). - Ο Α/Αστ. 532 Θάνος Χαραλάμπους (ΜΚ2). - Ο Λοχίας 1110 Περσέας Κουτρουζάς (ΜΚ3). - Ο Λοχίας 2059 Κυριάκος Κυριάκου (ΜΚ4). - Ο Αστ. 2907 Παναγιώτης Κωνσταντίνου (ΜΚ5). - Ο Αστ. 3990 Ζωνάκης Γεωργίου (ΜΚ6). - Ο Ανώτερος Υπαστυνόμος Νίκος Σοφοκλέους (ΜΚ7). - Ο Αστ. 649 Μιχάλης Βακανάς (ΜΚ8). - Ο Αστ. 1066 ΄Αγγελος Περικλέους (ΜΚ9). - Ο Α/Αστ. 633 Νίκος Πιτσιλλής (ΜΚ10). - Η Julie Davies (ΜΚ11). - Ο Λοχίας 4532 Χριστάκης Χρίστου (ΜΚ12). - Ο Δρ. Μάριος Καριόλου (ΜΚ13). Ο κατηγορούμενος επέλεξε, όπως ήταν εξάλλου δικαίωμα του, να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή ο κατηγορούμενος είναι ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Υποστήριξε την εκδοχή της αυτή στηριζόμενη ουσιαστικά στο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου το οποίο εντοπίστηκε στο μέσο πυροδότησης του εκρηκτικού μηχανισμού, δηλαδή στο καλαμάκι με τα παρελκόμενα του τεκμήριο
6. Συγκεκριμένα, στις 15/7/2007 ο αστ. 2683 Χρ. Ευσταθίου (ΜΚ1) έλαβε από τον κατηγορούμενο δύο παρειακά επιχρίσματα, (τεκμήριο 9), τα οποία την επομένη, μέσω του αστ. 633 Πιτσιλλή στάληκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για σκοπούς απομόνωσης γενετικού υλικού και σύγκρισης του με τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης, τα οποία ήταν ήδη, από τις 7/5/2007 που είχαν σταλεί, στο ινστιτούτο. Σύμφωνα με τον δρ Μ. Καριόλου (ΜΚ13) του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, τα τεκμήρια υποβλήθηκαν σε επιστημονικές εξετάσεις σε επίπεδο D.N.A. και το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίστηκε σε διάφορα σημεία του τεκμηρίου
7. Συγκεκριμένα το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου εντοπίστηκε, 1) σε κομμάτι από την άκρια της χαρτοτέλλας που ήταν τυλιγμένο το αποτσίγαρο, 2) επίχρισμα από την εξωτερική επιφάνεια της χαρτοτέλλας που ήταν τυλιγμένο το αποτσίγαρο 3) επίχρισμα από την εσωτερική κολλητική επιφάνεια της χαρτοτέλλας που ήταν τυλιγμένο το αποτσίγαρο, 4) επίχρισμα από το καλαμάκι, 5) παρουσίαση σάλιου στο αποτσίγαρο. Η έκθεση του ΜΚ13 ημερομηνίας 24/7/2007, στην οποία ο μάρτυρας καταγράφει με λεπτομέρεια τόσο τη μέθοδο που ακολούθησε στην διαδικασία εξέτασης των τεκμηρίων όσο και τα πορίσματα του, κατατέθηκε ενώπιον μας σαν τεκμήριο
8. Θα πρέπει εδώ να διευκρινίσουμε και παράλληλα να επισημάνουμε ότι υπεράσπιση ήγειρε ένσταση αναφορικά με τη δεκτότητα οποιασδήποτε μαρτυρίας που άμεσα ή έμμεσα σκοπό και στόχο είχε να συνδέσει τον κατηγορούμενο με το τεκμήριο 10 στη βάση γενετικού υλικού. Συγκεκριμένα η υπεράσπιση αμφισβητώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λήφθηκε η γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου για λήψη παρειακών επιχρισμάτων, ήγειρε ένσταση, αρχικά αναφορικά με τη δεκτότητα της γραπτής συγκατάθεσης και στη συνέχεια αναφορικά με τη δεκτότητα αυτών των ίδιων των παρειακών επιχρισμάτων που του λήφθηκαν με βάση την εν λόγω συγκατάθεση όπως και αναφορικά με τη δεκτότητα των πορισμάτων στα οποία ο ΜΚ3 κατέληξε χρησιμοποιώντας τα εν λόγω παρειακά επιχρίσματα και τα οποία ο τελευταίος καταγράφει στην έκθεση του. Στο συγκεκριμένο θέμα αναφερόμαστε εκτενέστερα σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μας. Στο παρόν στάδιο περιοριζόμαστε να σημειώσουμε ότι και στις τρεις περιπτώσεις, για τους λόγους που εκτείθενται στις αντίστοιχες ενδιάμεσες αποφάσεις μας, οι ενστάσεις απορρίφθηκαν. Συνοψίζουμε επίσης την υπόλοιπη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής: Ο αστ. 2683 Χρ. Ευσταθίου (ΜΚ1), εξεταστής της υπόθεσης, πέραν από τη συμμετοχή του στη λήψη των παρειακών επιχρισμάτων του κατηγορουμένου (τεκμήριο 9), την οποία εξετάζουμε σε κατοπινό στάδιο, αναφέρθηκε και σε γεγονότα που αφορούν την παραλαβή και διακίνηση των υπολοίπων τεκμηρίων. Κατά την αντεξέταση απάντησε και σε ερωτήσεις αναφορικά με την γενικότερη εξέταση της υπόθεσης. Είπε μεταξύ άλλων ότι με ένταλμα ερεύνης ερευνήθηκε η οικία του κατηγορούμενου χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το ενοχοποιητικό ενώ δεν έγινε έρευνα στο αυτοκίνητο του. Ο αρχιαστυφύλακας 532 Θάνος Χαραλάμπους (ΜΚ2) ανέφερε ότι, σαν αποτέλεσμα των πορισμάτων στα οποία κατέληξε ο Δρ Μ. Καριόλου, έλαβε στις 27/8/2007 ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Η εν λόγω κατάθεση κατατέθηκε σαν τεκμήριο
9. Ο λοχίας 1110 Περσέας Κουτρουζάς (ΜΚ3) ως εμπειρογνώμονας στον τομέα εκρηκτικών υλών και πυρομαχικών, εξήγησε μεταξύ άλλων ότι από τα 548 γρ. της κυνηγετικής πυρίτιδας χρησιμοποίησε τα 10 γραμμάρια για σκοπούς ελέγχου και διαπίστωσε ότι αυτή ήταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Διαπίστωσε επίσης ότι η εν λόγω αυτοσχέδια βόμβα είχε πυροδοτηθεί από το δράστη ή τους δράστες ″αλλά δεν εξεράγει λόγω ατελούς καύσεως του μέσου πυροδοτήσεως″. Σύμφωνα με τον λοχία Κουτρουζά στη σκηνή ο ίδιος αδρανοποίησε την αυτοσχέδια βόμβα με την απομάκρυνση του μέσου πυροδοτήσεως (δηλαδή των τεκμηρίων 10 και 10Α), η δε αφαίρεση της εκρηκτικής γόμωσης από τη μεταλλική υδροσωλήνα πραγματοποιήθηκε την ίδια μέρα, σε μεταγενέστερο χρόνο, στο γραφείο του στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού. Κατά την αντεξέταση υποστήριξε ότι έχει εξετάσει αρκετές υποθέσεις απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες στις οποίες είχε χρησιμοποιηθεί ο ίδιος τύπος υδροσωλήνας, τα ίδια μεταλλικά πώματα και παρόμοια εκρηκτική γόμωση και κατέληξε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι αν ο συγκεκριμένος εκρηκτικός μηχανισμός πυροδοτείτο, θα εκρήγνειτο με αποτέλεσμα τη θραυσματοποίηση του μεταλλικού περιβλήματος του και την πρόκληση σοβαρών υλικών ζημιών στο αυτοκίνητο όπως και σωματικών βλαβών. Ο λοχίας 2059 Κ. Κυριάκου (ΜΚ4) αναφέρθηκε στις διάφορες εξετάσεις και ενέργειες στις οποίες προέβηκε αναφορικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση π.χ. δειγματοληψίες τεκμήρια 11 - 20, λήψη φωτογραφιών τεκμήριο 23, παραλαβή και διακίνηση σχετικών τεκμηρίων. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για την παρούσα υπόθεση δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος, ενώ βρισκόταν στα γραφεία του Τ.Α.Ε. όπου είχε μεταβεί, από τον αστ. 633 Ν. Πιτσιλλή (ΜΚ10). Κατά τη σύλληψη ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι δεν παραδέχεται. Αναφορικά με τη μαρτυρία των ΜΚ5, ΜΚ7, ΜΚ11 και ΜΚ12, κρίνουμε σκόπιμο να ασχοληθούμε σε κατοπινό στάδιο σε χωριστές ενότητες. Η εκδοχή της υπεράσπισης Ο κατηγορούμενος στην ουσία ισχυρίζεται ότι ουδεμία ανάμειξη έχει με την παρούσα υπόθεση. Στη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 5/5/2007 τεκμήριο 1 αναφέρει ότι είναι οικοδόμος και διαμένει στον ΄Υψωνα, με τη σύζυγο του και τη μητέρα του. Δεν γνωρίζει οτιδήποτε για την παρούσα υπόθεση. Ισχυρίζεται ότι την 4/5/2007 γύρω στις 10:00 το βράδυ μετέβη με το αυτοκίνητο του ΗTX180 στην Πλατεία Ηρώων στη Λεμεσό όπου και παρέμεινε μέχρι τις 04:00 της 5/5/
10. Στην εν λόγω γραπτή του κατάθεση αναφέρει κάποια ονόματα ατόμων που τον είχαν δει στην πλατεία περιλαμβανομένου και του ιδιοκτήτη συγκεκριμένου καμπαρέ. Αναφέρει περαιτέρω ότι γύρω στις 04:00 όταν προσπάθησε να θέσει σε λειτουργία το αυτοκίνητο του, διαπίστωσε ότι αυτό δεν ξεκινούσε. Σαν αποτέλεσμα το εγκατέλειψε στην πλατεία και μετέβη στο σπίτι του με ταξί, γύρω στις 05:30 το πρωϊ. Στην ένορκη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου επέμενε στην πιο πάνω εκδοχή του. Είπε περαιτέρω ότι ο λόγος που είχε μεταβεί στην Πλατεία Ηρώων την 4 - 5/5/2007 ήταν βασικά γιατί ο ιδιοκτήτης του καμπαρέ Maxim (″ο Δημήτρης ο καλαμαράς″) του είχε ζητήσει να δει το μαγαζί του για σκοπούς ανακαίνισης. Παράλληλα όμως κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του επισκέφθηκε και σε άλλα μαγαζιά της πλατείας. Είπε περαιτέρω ότι όταν την επομένη μετέβη στα γραφεία του Τ.Α.Ε. για να δώσει κατάθεση, ανάφερε στην αστυνομία ότι είχε εγκαταλείψει την προηγουμένη το αυτοκίνητο του στην πλατεία γιατί δεν ξεκινούσε και δύο αστυνομικοί, τα ονόματα των οποίων δεν τα γνωρίζει, οικειοθελώς τον συνόδευσαν στην πλατεία. Εκεί διαπίστωσαν και οι ίδιοι το εν λόγω γεγονός. Ειδοποιήθηκε συνεργείο το οποίο παρέλαβε το αυτοκίνητο και το μετέφερε σε γκαράζ για επιδιόρθωση. Ανάφερε επίσης ότι την επίδικη ημερομηνία (4 - 5/5/2007) εργαζόταν ως υπεργολάβος οικοδομών ασχολούμενος με χτίσματα και μπογιατίσματα. Κατά τον επίδικο χρόνο ασχολείτο με 2 - 3 εργασίες και είχε μαζί του υπαλλήλους. Εργαλεία που χρησιμοποιούσε ήταν μίστρες, βούρτσες, κάγκο, σμιρίλια, μηχανές για τη ζύμωση πυλού, τέλλες. Στο τέλος της καθημερινής εργασίας του, έπαιρνε σπίτι του για σκοπούς φύλαξης τα πιο ακριβά εργαλεία αλλά τα υπόλοιπα όπως τέλλες κ.λ.π. τα άφηνε σε μικρό κιβώτιο στον χώρο της εργασίας του χωρίς οποιαδήποτε φύλαξη. Όταν η κατηγορούσα αρχή κατά την αντεξέταση κάλεσε τον κατηγορούμενο να εξηγήσει πως βρέθηκε το γενετικό υλικό του στο αποτσίγαρο, στο καλαμάκι και την τέλλα τεκμήριο 10 ο ίδιος ανάφερε ότι δεν μπορεί να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση. Επέμενε ότι ουδεμία σχέση έχει με τον ιδιοκτήτη του διπλοκάμπινου ούτε και πέρασε ποτέ από το σπίτι του. Επέμενε επίσης ότι όταν την 15/7/2007 πήγε στον αστυνομικό σταθμό ο ίδιος δέχθηκε να δώσει παρειακά επιχρίσματα αφού προηγουμένως του ζήτησαν να τα δώσει μόνο σε σχέση με την υπόθεση απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου και όχι και για την υπό εκδίκαση υπόθεση. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣ ΒΟΜΒΑΣ - ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΛΟΧΙΑ ΚΟΥΤΡΟΥΖΑ (ΜΚ3) Σχετική εδώ είναι η μαρτυρία του λοχία 1110 Περσέα Κουτρουζά (ΜΚ3) ο οποίος έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας στον τομέα εκρηκτικών υλών. Η εμπειρογνωμοσύνη του και τα προσόντα του δεν αμφισβητήθηκαν. Έτσι η μαρτυρία του έχει εξεταστεί σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές αξιολόγησης μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων (βλ. Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Ανέφερε στο Δικαστήριο οτιδήποτε γνώριζε για την υπόθεση με ειλικρίνεια και τεκμηρίωσε επαρκώς τα συμπεράσματα και ευρήματα του. Δεχόμαστε τη μαρτυρία του στο σύνολο της (περίληψη της οποίας υπάρχει πιο πάνω) και προβαίνουμε σε ανάλογα ευρήματα. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΣΤΙΣ 15/7/2007 Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να πούμε ότι συμφωνούμε με την κοινή θέση των δύο πλευρών ότι η μόνη μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο με τον εκρηκτικό μηχανισμό και κατ΄ επέκταση με τα αδικήματα, είναι ουσιαστικά η ύπαρξη του γενετικού του υλικού στο μέσο πυροδότησης του μηχανισμού που ήταν το καλαμάκι με το μισοκαμένο τσιγάρο. Κατά συνέπεια, απόρριψη της εν λόγω μαρτυρίας αναπόφευκτα θα οδηγήσει και στην απαλλαγή και αθώωση του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, στις 15/7/2007, ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στα γραφεία της αστυνομίας για κατάθεση σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου, έδωσε γραπτώς τη συγκατάθεση του και του λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα για σκοπούς σύγκρισης του γενετικού του υλικού όχι μόνο με τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου αλλά και της παρούσας υπό εκδίκαση υπόθεσης. Κοντολογίς έδωσε τη συγκατάθεση του για τη λήψη παρειακών επιχρισμάτων σε σχέση και με τις δύο υποθέσεις. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η επί του προκειμένου εκδοχή της υπεράσπισης. Συγκεκριμένα η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι η αστυνομία προφασίστηκε ότι ήθελε τον κατηγορούμενο να τον ανακρίνει για την υπόθεση Σάκκου και ότι, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν στον αστυνομικό σταθμό, του ζήτησαν και αυτός συγκατατέθηκε, να δώσει παρειακά επιχρίσματα μόνο για την υπόθεση Σάκκου. Για αυτό και υπέγραψε γραπτή συγκατάθεση για λήψη παρειακών επιχρισμάτων στην οποία αναφερόταν μόνο η υπόθεση Σάκκου. Ακολούθως, σύμφωνα πάντα με την εκδοχή της υπεράσπισης, μετά που ο κατηγορούμενος έθεσε την υπογραφή του, η αστυνομία και συγκεκριμένα ο αστ. 2683 Χρ. Ευσταθίου (ΜΚ1), στην απουσία και εν αγνοία του κατηγορούμενου πρόσθεσε επί του ήδη υπογραμμένου υπό του κατηγορούμενου εντύπου της γραπτής συγκατάθεσης και την παρούσα υπόθεση, έτσι ώστε η συγκατάθεση να φαίνεται πλέον ότι αφορά και τις δύο υποθέσεις. Ένεκα τούτου, όταν ο ΜΚ1 κατά την ακρόαση επιχείρησε να καταθέσει ως τεκμήριο τη γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου για λήψη παρειακών επιχρισμάτων που λήφθηκε την 15/7/2007 ηγέρθη η πρώτη ένσταση από την υπεράσπιση. Η εν λόγω ένσταση της υπεράσπισης περιστρέφεται γύρω από τους πιο κάτω άξονες: 1. Υπήρξε παραβίαση του ΄Αρθρου 11

(2)του Συντάγματος. 2. Υπήρξε παραβίαση του άρθρου 25

(1)του Περί Αστυνομίας Νόμου 73

(1)/2004 καθ΄ ότι η λήψη της συγκατάθεσης, σύμφωνα με την υπεράσπιση θα έπρεπε να εγίνετο από λοχία ή μέλος της δύναμης πέραν του βαθμού λοχία και όχι από απλό αστυνομικό. 3. Υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος για δίκαιη δίκη όπως αυτό κατοχυρώνεται με το ΄Αρθρο 30

(2)του Συντάγματος και άρθρο 6 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθ΄ ότι η συγκατάθεση ήταν προϊόν τεχνάσματος. 4. Προτού ληφθεί η επίμαχη συγκατάθεση η αστυνομία δεν πληροφόρησε τον κατηγορούμενο, ως όφειλε για τα δικαιώματα του όπως αυτά προβλέπονται στα άρθρα 3, 7, 8, 9, 10 και 11 του Νόμου 163

(1)/2005. (″Νόμος που προβλέπει για τα δικαιώματα προσώπων που συλλαμβάνονται και τελούν υπό κράτηση″). Για την εξέταση της πιο πάνω ένστασης ο κ.Χειμώνας εισηγήθηκε τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης, ενώ η κα Σοφοκλέους απέρριψε τις θέσεις του κ.Χειμώνα εισηγούμενη τη συνέχιση της κυρίως δίκης και την εξέταση από το Δικαστήριο των συνθηκών κάτω από τις οποίες λήφθηκε η γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου, στο τέλος της κυρίως δίκης. Με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο κάνοντας δεκτή τη θέση της κας Σοφοκλέους, δέχθηκε την κατάθεση της γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορουμένου ημερομηνίας 15/7/2007 ως τεκμήριο 3 χωρίς τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης (βλ. Γρηγορίου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 571) τονίζοντας παράλληλα ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες λήφθηκε η εν λόγω συγκατάθεση θα εξεταστούν στο τέλος, υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας. ΄Ενσταση επίσης ηγέρθη από την υπεράσπιση και όταν μετά την κατάθεση του τεκμηρίου 3 η κατηγορούσα αρχή επιχείρησε να καταθέσει τα ίδια τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου. Και σ΄ αυτή την περίπτωση η ένσταση της υπεράσπισης στηριζόταν στην ίδια βάση με την ένσταση αναφορικά με τη γραπτή συγκατάθεση τεκμήριο 3, ζητώντας και εδώ διεξαγωγή δίκης εντός δίκης για τη διαπίστωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες λήφθηκαν τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου. Και σ΄ αυτή την περίπτωση, η κατηγορούσα αρχή υιοθέτησε τη θέση που είχε πάρει για τη γραπτή συγκατάθεση τεκμήριο 3 και εισηγήθηκε όπως τα θέματα αυτά αποφασιστούν στο τέλος. Με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο αποδέκτηκε την κατάθεση των εν λόγω παρειακών επιχρισμάτων ως τεκμήριο 9 και πάλι χωρίς τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης με βάση τη Γρηγορίου (πιο πάνω) σημειώνοντας παράλληλα ότι και σ΄ αυτή την περίπτωση οι συνθήκες λήψης της γραπτής συγκατάθεσης θα εξεταστούν στο τέλος υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας. Παρόμοια ένσταση ηγέρθη και στην περίπτωση που επιχειρήθηκε η κατάθεση σαν τεκμηρίου η έκθεση του ΜΚ13, τεκμήριο 32, στην οποία καταγράφονται τα πορίσματα στα οποία ο μάρτυρας κατέληξε. Και η εν λόγω ένσταση απορρίφθηκε για τους ίδιους λόγους όπως και οι δύο προηγούμενες. Επειδή λοιπόν, το ερώτημα κατά πόσον ο κατηγορούμενος πράγματι συγκατατέθηκε να του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα την 15/7/2007 σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση αποτελεί επίμαχο ζήτημα, αμέσως πάρα κάτω συνοψίζουμε τη μαρτυρία που έχει δοθεί αναφορικά με το θέμα αυτό: Κατ' αρχήν είναι χρήσιμο να παρατεθεί το λεκτικό της ίδιας της γραπτής επίμαχης συγκατάθεσης τεκμήριο 3, όπως αυτή κατατέθηκε στο Δικαστήριο: ″ΠΦ ΤΑΕ Λ/ΣΟΥ Σ/435/2007 ΓΡΑΠΤΗ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΛΗΨΗ ΠΑΡΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΡΙΣΜΑΤΩΝ Εγώ ο Ρένος Κυριάκου από Λεμεσό ΔΤ 647233 δίδω σήμερα 15.7.2007 με την δική μου θέληση την συγκατάθεση μου στην Αστυνομία όπως πάρει δείγματα παρειακών επιχρισμάτων της δεξιάς και αριστερής μου παρειάς για απομόνωση του γενετικού μου υλικού και σύγκριση με τα τεκμήρια της υπόθεσης Απόπειρας Φόνου που διαπράχθηκε στις 15.7.07 στην Λεμεσό και Απόπειρας Καταστροφής Περιουσίας Με Εκρηκτικές ΄Υλες που διαπράχθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 04.05/05/2007 στην Λεμεσό. ΄Εχω πληροφορηθεί ότι δεν είμαι υπόχρεος να δώσω τέτοια δείγματα και οτιδήποτε ανεβρεθεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία εναντίον μου. Υπογραφή Ρένος Κυριάκου Η λήψη παρειακών επιχρισμάτων δεξιάς και αριστερής παρειάς από τον Ρένο Κυριάκου ΔΤ 647233 έγινε από εμένα σήμερα 15.07.2007 μεταξύ των ωρών 0915-0917 στην παρουσία του αφού προηγουμένως πληροφορήθηκε για τα δικαιώματα του και υπέγραψε την σχετική συγκατάθεση. Η πιο πάνω συγκατάθεση λήφθηκε στην παρουσία μου και Αστ. 2907 και αφού του επεστήθηκε η προσοχή του στο νόμο για τις πιο πάνω υποθέσεις και αυτός απάντησε ″ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ″. Υπογραφή Ανακριτή PC 2683 PC 2907 Λεμεσός 15.07.07″ (Διευκρινίζεται ότι τα έντονα γράμματα αποτελούν τη χειρόγραφη γραφή επί του τεκμηρίου). Κρίνουμε χρήσιμο να παραθέσουμε επίσης την μαρτυρία που έχει δοθεί κατά την ακρόαση σε σχέση με το θέμα αυτό: Ο ΜΚ5 αστ. 2907 Π. Κωνσταντίνου ανέφερε ότι στις 15/7/2007 κλήθηκε από τους προϊσταμένους του για να λάβει κατάθεση από τον κατηγορούμενο σε σχέση με την υπόθεση της απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων, ότι ενώ ήταν σε γραφείο του Τ.Α.Ε. και λάμβανε από τον κατηγορούμενο κατάθεση για την απόπειρα φόνου εναντίον του Σάκκου, μπήκε στο δωμάτιο ο αστ 2683 Χριστόφορος Ευσταθίου (ΜΚ1) κρατώντας ένα έντυπο. Διακόπτοντας τη λήψη της κατάθεσης, ο ΜΚ1 ζήτησε, σύμφωνα με τον ΜΚ5, από τον κατηγορούμενο τη γραπτή συγκατάθεση του για να του λάβει παρειακά επιχρίσματα σε σχέση τόσο με την υπόθεση Σάκκου όσο και με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Στην παρουσία του, ο ΜΚ1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το δικαίωμα του να αρνηθεί να δώσει τα παρειακά του επιχρίσματα και ο κατηγορούμενος του απάντησε ″κάνε τη δουλειά σου″. Ακολούθως αφού ο κατηγορούμενος υπέγραψε τη σχετική συγκατάθεση τεκμήριο 3 για λήψη παρειακών επιχρισμάτων και για τις δύο, σύμφωνα με τον ΜΚ5, υποθέσεις, ο ΜΚ1 έλαβε από τον κατηγορούμενο τα παρειακά του επιχρίσματα στην παρουσία του. Ακολούθως ο ΜΚ1 σφράγισε στην παρουσία του τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου σε χακί φάκελο στον οποίο υπέγραψε ο ίδιος ο ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος. Ο ΜΚ5 απέρριψε τη θέση που του υποβλήθηκε ότι όταν ο κατηγορούμενος υπέγραψε τη γραπτή συγκατάθεση τεκμήριο 3, στο έντυπο ήταν διατυπωμένη μόνο η υπόθεση της απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου και ότι η αναφορά στο έντυπο συγκατάθεσης για λήψη παρειακών επιχρισμάτων και σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση, προσετέθη από τον ΜΚ1 μετά την υπογραφή του εντύπου από τον κατηγορούμενο, στην απουσία και εν αγνοία του τελευταίου όπως και στην απουσία του ΜΚ

1. Ο ΜΚ5 επέμενε ότι προτού ο κατηγορούμενος θέσει την υπογραφή του στο έντυπο τεκμήριο 3, το έντυπο ήταν συμπληρωμένο με αναφορά και στις δύο υποθέσεις, κάτι που είδε και ο ίδιος όπως είπε. Μάλιστα σύμφωνα με τον ΜΚ5 ο συνάδελφος του ΜΚ1, διάβασε το έντυπο στον κατηγορούμενο, ο οποίος το ανάγνωσε και ο ίδιος. Μετά που ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο 3 ο ΜΚ1 το υπόγραψε καθώς και ο ΜΚ
2. Πρόσθεσε ότι αφού ο ΜΚ1, αποχωρώντας από το γραφείο μετά τη λήψη από τον κατηγορούμενο των παρειακών του επιχρισμάτων, πήρε μαζί του τα παρειακά επιχρίσματα όπως και το έντυπο τεκμήριο
3. Ο ΜΚ5 δεν γνώριζε κατά πόσο τα εν λόγω παρειακά επιχρίσματα στάληκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για εξετάσεις και για την υπόθεση Σάκκου. Για το ίδιο ζήτημα ο εξεταστής της υπόθεσης, αστ. 2683 Χρ. Ευσταθίου (ΜΚ1) ανάφερε τα εξής: Την 15/7/2007 στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης Σάκκου κλήθηκε ο κατηγορούμενος στα γραφεία της αστυνομίας για ανάκριση. Αφού ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε γραπτώς για την υπόθεση Σάκκου, ο ΜΚ1 έλαβε οδηγίες από τον υπεύθυνο αξιωματικό του Τ.Α.Ε. Λεμεσού δηλαδή τον ανώτερο υπαστυνόμο Νίκο Σοφοκλέους (ΜΚ7), όπως λάβει τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου σχετικά με την υπόθεση Σάκκου καθώς επίσης και για την υπό εκδίκαση υπόθεση. Ήταν εις γνώση του ΜΚ1 ότι για την υπό εκδίκαση υπόθεση ο κατηγορούμενος ήδη είχε αρνηθεί (την 5/5/2007) να του δώσει συγκατάθεση για παρειακά επιχρίσματα. Ήταν η θέση του ότι στις 15/7/2007 στα γραφεία της αστυνομίας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι θα του λάμβαναν παρειακά επιχρίσματα τόσο για την υπόθεση Σάκκου όσο και για την υπό εκδίκαση υπόθεση, όπως και για το δικαίωμα του να αρνηθεί να δώσει τέτοια συγκατάθεση. Μάλιστα σύμφωνα με τον ΜΚ1 πληροφόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το δικαίωμα του να αρνηθεί να δώσει παρειακά επιχρίσματα, ο δε κατηγορούμενος διάβασε τη σχετική συγκατάθεση τεκμήριο 3 αναφορικά με τις δυο υποθέσεις και την υπόγραψε στην παρουσία του και στην παρουσία του ΜΚ
4. Στην παρουσία τους, ο κατηγορούμενος υπέγραψε επίσης τον φάκελο όπου τοποθετήθηκαν τα παρειακά επιχρίσματα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 απέρριψε τη θέση ότι πρόσθεσε τα όσα αναφέρονται στη συγκατάθεση τεκμήριο 3 αναφορικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση, μετά που ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο 3 και ο ίδιος εγκατέλειψε το δωμάτιο στο οποίο ανακρινόταν ο κατηγορούμενος, στην απουσία και εν αγνοία του τελευταίου. Δέχθηκε ότι τα παρειακά επιχρίσματα τα οποία έλαβε στις 15/7/2007 από τον κατηγορούμενο, τα έστειλε μέσω του αστ. 633 Πιτσιλλή (ΜΚ10) στο Ινστιτούτο Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις, μόνο σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση και όχι για την υπόθεση Σάκκου. Το ειδικό έντυπο 161 (τεκμήριο 24) με το οποίο αποστέλλονται τα παρειακά επιχρίσματα για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Γενετικής, ο ΜΚ1 το συμπλήρωσε και το έστειλε μόνο σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση της οποίας ήταν ο εξεταστής. Τα παρέλαβε δε πίσω και πάλι μέσω του ΜΚ10 στις 26/7/2007 και από τότε τα είχε στη φύλαξη του, χωρίς να του ζητηθεί να χρησιμοποιηθούν για την απόπειρα φόνου. Πρόσθεσε ότι για την υπόθεση απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου ήταν δουλειά άλλου αστυνομικού να συμπληρώσει και να αποστείλει το σχετικό έντυπο. Σε υποβολή ότι τα παρειακά επιχρίσματα τεκμήριο 9 ουδέποτε στάλησαν στο Ινστιτούτο Γενετικής για εξέταση αναφορικά με την υπόθεση Σάκκου, απάντησε: ″Αυτό δεν το γνωρίζω εγώ. Θα το γνωρίζουν σίγουρα οι ανακριτές που χειρίζονταν την συγκεκριμένη υπόθεση της απόπειρας φόνου″. Ο ΜΚ1 απέρριψε τη θέση ότι η αστυνομία παγίδευσε τον κατηγορούμενο λέγοντας του ότι θα του λάμβαναν παρειακά επιχρίσματα για την υπόθεση Σάκκου, ενώ σκοπός της ήταν στην πραγματικότητα να τα χρησιμοποιήσει για την υπό εκδίκαση υπόθεση. Γενικά αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δίδοντας τη γραπτή συγκατάθεση για λήψη παρειακών επιχρισμάτων και υπογράφοντας τον φάκελο στον οποίο τοποθετήθηκαν τα παρειακά επιχρίσματα τεκμήριο 9, είχε υπόψη μόνο την υπόθεση Σάκκου. Επιπροσθέτως των πιο πάνω κατά την αντεξέταση ο ΜΚ1 ανάφερε τα εξής: - Ότι μέχρι την 13/7/2007 ήταν ο εξεταστής της υπό εκδίκαση υπόθεσης και ότι απ' ότι θυμόταν είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου και καταζητείτο χωρίς να εντοπιστεί. - Ότι ο αριθμός 435/07 που αναγράφεται στο πάνω μέρος της συγκατάθεσης τεκμήριο 3 αφορά μόνο την υπό εκδίκαση υπόθεση. - Ότι η συγκατάθεση τεκμήριο 3 βρίσκεται τόσο στον φάκελο της υπό εκδίκαση υπόθεσης όσο και στον φάκελο της υπόθεσης Σάκκου. - Παραδέχθηκε ότι στον φάκελο όπου τοποθετήθηκαν τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου δεν αναγράφεται η υπόθεση. Στη δε άσπρη καρτέλα που επικολλήθηκε επί του φακέλου που περιέχονται τα παρειακά επιχρίσματα τεκμήριο 9, όταν αυτά επιστράφησαν στην αστυνομία από το Ινστιτούτο Γενετικής οι αριθμοί 435/07 και 504/07 οι οποίοι καταγράφονται στην εν λόγω καρτέλα, αφορούσαν μόνο την υπό εκδίκαση υπόθεση. Κατά την αντεξέταση απάντησε επίσης σε ερωτήσεις ως προς τον τρόπο συμπλήρωσης του τεκμηρίου 3, περιλαμβανομένου και του μεγέθους της γραφής του. Ο υπαστυνόμος Νίκος Σοφοκλέους (ΜΚ7), κατά τον ουσιώδη χρόνο υπεύθυνος του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, ανάφερε ότι στις 15/7/2007 η αστυνομία διερευνούσε την απόπειρα φόνου με βόμβα τύπου παγίδα η οποία είχε τοποθετηθεί κάτω από το αυτοκίνητο του Σάκκου. Ως υπεύθυνος του Τ.Α.Ε. Λεμεσού ο ίδιος επόπτευε την πορεία των ανακρίσεων για την υπόθεση Σάκκου. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης Σάκκου κλήθηκε και ο κατηγορούμενος για να ανακριθεί. Συγκεκριμένα εξήγησε ότι όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε, έδωσε οδηγίες να ανακριθεί και να του ληφθεί D.N.A. για την υπόθεση Σάκκου. Οδηγίες για να λάβει D.N.A. έδωσε στον ΜΚ
5. Στην πορεία ενημερώθηκε από τον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος συγκατατίθετο να δώσει το D.N.A. σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου και τότε ο ΜΚ7 είπε στον ΜΚ1, εκτός από την υπόθεση Σάκκου να πληροφορήσει τον κατηγορούμενο ότι το D.N.A. το οποίο θα έδιδε θα συγκρινόταν και με τεκμήρια της υπό εκδίκαση υπόθεσης. Σύμφωνα με τον ΜΚ7 τις τελευταίες αυτές οδηγίες τις έδωσε αφού γνώριζε βάσει κάποιων πληροφοριών και θυμόταν ότι είχε προηγουμένως προταθεί στον κατηγορούμενο να δώσει D.N.A. για την υπό εκδίκαση υπόθεση αλλά ο τελευταίος είχε αρνηθεί. Περαιτέρω υποστήριξε ότι το έντυπο συγκατάθεσης δεν αφορά κατ΄ ανάγκη μια υπόθεση αλλά μπορεί να συμπληρωθεί για περισσότερες από μια υποθέσεις. Απέρριψε την εκδοχή της υπεράσπισης ότι η αστυνομία προφασίστηκε ότι ήθελε να ανακρίνει τον κατηγορούμενο για την υπόθεση Σάκκου και ότι στην ουσία η υπόθεση που την ενδιέφερε σε σχέση με τον κατηγορούμενο, ήταν η παρούσα υπόθεση, επειδή όμως ο κατηγορούμενος αρνείτο να δώσει γενετικό υλικό για σκοπούς σύγκρισης με τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης κλήθηκε στην αστυνομία δήθεν για ανάκριση σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου και εκεί, με οδηγίες δικές του τον ξεγέλασαν να υπογράψει το έντυπο συγκατάθεσης τεκμήριο 3 λέγοντας του ότι το γενετικό του υλικό θα χρησιμοποιηθεί για σκοπούς σύγκρισης με τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου. Ο ΜΚ7 ισχυρίστηκε ότι για την υπόθεση Σάκκου, εκτός από τον κατηγορούμενο κλήθηκε για ανάκριση ένας μεγάλος αριθμός προσώπων. Επέμενε ότι τα παρειακά επιχρίσματα τα οποία λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, όχι μόνο στάληκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις και σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου, αλλά και ότι εξετάστηκαν σε σχέση με τα τεκμήρια της εν λόγω υπόθεσης και μάλιστα ότι ο ίδιος ενημερώθηκε αναφορικά με το περιεχόμενο έκθεσης την οποία το Ινστιτούτο Γενετικής ετοίμασε σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση. Ο Δρ Μάριος Καριόλου (ΜΚ13) ανάφερε ότι τα δύο επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις μόνο αναφορικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση και ότι το ένα από αυτά μόνο κρίθηκε αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί. Το δεύτερο παραμένει άθικτο. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι αν τα παρειακά αυτά επιχρίσματα ταυτίζονταν με οποιαδήποτε άλλη ανεξιχνίαστη υπόθεση, μέσω ηλεκτρονικής βάσης ανεξιχνίαστων υποθέσεων, τότε ο ίδιος θα κατέγραφε αυτή την ταύτιση στην έκθεση του, παρόλο που η αστυνομία είχε ζητήσει την επιστημονική του θέση μόνο για μία υπόθεση δηλαδή για την υπό εκδίκαση υπόθεση. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχε ταύτιση με οποιαδήποτε ανεξιχνίαστη υπόθεση και για αυτό δεν έκαμε οποιαδήποτε αναφορά στην έκθεση. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας ενώπιον μας, ανέφερε ότι στις 15/7/2007 κλήθηκε από την αστυνομία και μετέβη στα γραφεία του Τ.Α.Ε. στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού. Τον οδήγησαν σε κάποιο γραφείο όπου ένας ανακριτής τον ανέκρινε προφορικά αναφορικά με την υπόθεση Σάκκου. Όταν ρωτήθηκε από τον ανακριτή αναφορικά με τις κινήσεις του το βράδυ της απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου, ο κατηγορούμενος έδωσε προφορικά τις εξηγήσεις του και ακολούθως ο ανακριτής του ζήτησε να δώσει παρειακά επιχρίσματα για την υπόθεση Σάκκου. Ο κατηγορούμενος συγκατατέθηκε υπογράφοντας τη γραπτή συγκατάθεση (τεκμήριο 3) στην οποία εκείνη τη στιγμή υπήρχε αναφορά μόνο για την υπόθεση Σάκκου. Συνεπώς κατά την ακρόαση αναγνώρισε την υπογραφή του επί του τεκμηρίου 3 αλλά επέμενε ότι όταν έθετε την υπογραφή του στο συγκεκριμένο έντυπο, σ΄ αυτό ουδεμία αναφορά υπήρχε για την υπό εκδίκαση υπόθεση. Αρνήθηκε υποβολή ότι στις 15/7/2007 του ζήτησαν να δώσει παρειακά επιχρίσματα τόσο για την υπόθεση Σάκκου όσο και για την παρούσα υπόθεση και ότι αυτός δέχθηκε υπογράφοντας προς τούτο το έντυπο τεκμήριο
6. Μεταξύ άλλων, επέμενε στη θέση του, ότι όταν του ζητήθηκε να υπογράψει τη γραπτή συγκατάθεση τεκμήριο 3, παρών ήταν μόνο ένας αστυνομικός. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι η επί του προκειμένου διϊστάμενες θέσεις των δύο πλευρών εστιάζονται στο κατά πόσον ο ΜΚ1, πληροφορώντας τον κατηγορούμενο προτού ο τελευταίος υπογράψει το έντυπο συγκατάθεσης τεκμήριο 3, ότι τα παρειακά του επιχρίσματα θα χρησιμοποιηθούν για σκοπούς σύγκρισης με τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου, τον πληροφόρησε και ότι αυτά θα χρησιμοποιηθούν για σκοπούς σύγκρισης με τα τεκμήρια της υπό εκδίκαση υπόθεσης. Το ότι ο ΜΚ1 ζήτησε και έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο πληροφορώντας τον ότι θα χρησιμοποιηθούν για σκοπούς σύγκρισης με τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου, προκύπτει σαν πραγματικό γεγονός από την ενώπιον μας μαρτυρία. Εξάλλου συνιστά κοινή θέση. Από την ενώπιον μας μαρτυρία προκύπτουν επίσης τα πιο κάτω πραγματικά γεγονότα αναφορικά με τη λήψη γενετικού υλικού από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε και μετέβη στις 15/7/2007 στα γραφεία του Τ.Α.Ε. στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού όπου και ανακρίθηκε προφορικά στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης Σάκκου. Ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ακόμα στο γραφείο στο οποίο ανακρινόταν για την υπόθεση Σάκκου, ο ΜΚ1, ενεργώντας με οδηγίες του ΜΚ7, ζήτησε και έλαβε από τον κατηγορούμενο τα παρειακά του επιχρίσματα, τεκμήριο 9, αφού προηγουμένως ο τελευταίος υπόγραψε το έντυπο συγκατάθεσης, τεκμήριο
7. Ακολούθως και αφού συμπλήρωσε ειδικό έντυπο 161, το τεκμήριο 24, με το οποίο ζητούσε την επιστημονική εξέταση των παρειακών επιχρισμάτων τεκμήριο 9 από το Ινστιτούτο Γενετικής αναφορικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση, ο ΜΚ1, στις 16/7/2007, απέστειλε τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου, μαζί με το έντυπο 161, στο Ινστιτούτο Γενετικής με τον αστ. 633 (ΜΚ10). Καμιά αναφορά στην υπόθεση Σάκκου γίνεται στο έντυπο 161 (τεκμήριο 24) το οποίο φέρει ημερομηνίας 16/7/
8. Η μόνη εντολή, εξάλλου αυτό έγινε δεκτό και κατά την αγόρευση της ευπαίδευτης εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, που έλαβε το Ινστιτούτο Γενετικής σε σχέση με τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου, την οποία και εκτέλεσε, ήταν όπως αυτά εξεταστούν αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Τα παρειακά επιχρίσματα παρέμειναν στην κατοχή του Ινστιτούτου μέχρι τις 26/7/2007, ημερομηνία κατά την οποία επεστράφησαν στον ΜΚ
9. Έκτοτε και μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο, ήταν στην κατοχή του τελευταίου, χωρίς ποτέ να του ζητηθούν από οποιονδήποτε, για οποιοδήποτε λόγο και ιδιαίτερα για να χρησιμοποιηθούν για την υπόθεση απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου. Ο αριθμός 435/07 ο οποίος αναγράφεται στο πάνω μέρος της γραπτής συγκατάθεσης τεκμήριο 3, αφορά την υπό εκδίκαση υπόθεση και όχι την υπόθεση Σάκκου. Ο ίδιος αριθμός μαζί με τον αριθμό 504/07 που επίσης αφορά την παρούσα υπό εκδίκαση υπόθεση εμφανίζεται και σε άσπρη καρτέλα που επικολλήθηκε στο φάκελο που περιέχει τα επιχρίσματα τεκμήριο
10. Τέλος, από την ενώπιον μας μαρτυρία προκύπτει σαν πραγματικό γεγονός, εξάλλου αυτό αποτελεί κοινή και για τις δύο πλευρές θέση, ότι ο κατηγορούμενος υπόγραψε το έντυπο συγκατάθεση τεκμήριο 3 όπως και οι ΜΚ1 και ΜΚ
11. Οι τελευταίοι δύο έθεσαν τις υπογραφές τους στο κάτω μέρος του εντύπου. Από τα πιο πάνω είναι φανερό ότι προκύπτει σειρά ερωτημάτων: Ενδιέφερε ή όχι την αστυνομία τυχόν εμπλοκή του κατηγορούμενου στην υπόθεση απόπειρας φόνου εναντίον του Σάκκου; Οι ΜΚ1, ΜΚ5 και ΜΚ7 ήταν επί τούτου σαφείς και κατηγορηματικοί. Υπεστήριξαν ότι την ενδιέφερε και μάλιστα την ενδιέφερε σε μεγάλο βαθμό, εξ΄ ού και ο κατηγορούμενος κλήθηκε στην αστυνομία και ανακρίθηκε και με τη συγκατάθεση του, του λήφθηκε γενετικό υλικό προφανώς για σκοπούς σύγκρισης με γενετικό υλικό που ενδεχομένως να εντοπιζόταν στα τεκμήρια της εν λόγω υπόθεσης. Όμως, τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου δεν γνωρίζουμε αν στάληκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής για σκοπούς εξετάσεων σε επίπεδο D.N.A. Αν δεν στάληκαν, τότε προς τι η λήψη γενετικού υλικού από τον κατηγορούμενο για σκοπούς σύγκρισης με τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου και η λήψη της σχετικής συγκατάθεσης; Αν πάλι στάληκαν, τότε γιατί δεν ζητήθηκε η επιστημονική εξέταση τους με βάση το γενετικό υλικό που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο; Τα εν λόγω ερωτήματα και αριθμός άλλων συναφών προς τούτα ερωτημάτων, εγείρονται εντονότερα αν λάβουμε υπόψη και τα εξής: σύμφωνα με την αστυνομία πρωταρχικός σκοπός τους ήταν να χρησιμοποιηθούν τα παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου και όχι σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν τα παρειακά επιχρίσματα και για σκοπούς της υπό εκδίκαση υπόθεσης ήρθε στο προσκήνιο, σύμφωνα με τους ΜΚ1, ΜΚ5 και ΜΚ7 στην πορεία και συγκεκριμένα κατά την ανάκριση του κατηγορούμενου σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου. Γιατί τότε, εφόσον πρωταρχικός σκοπός ήταν η εξέταση των παρειακών επιχρισμάτων σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου, στο τεκμήριο 3 καταγράφτηκε ο αριθμός μόνο της υπό εκδίκαση υπόθεσης; Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι από την ενώπιον μας μαρτυρία προκύπτει ως πραγματικό γεγονός ότι ο ΜΚ1 ήταν το άτομο που συμπλήρωσε το έντυπο τεκμήριο 13 και ζήτησε από τον κατηγορούμενο να το υπογράψει και φεύγοντας πήρε το έντυπο μαζί του. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ1 αφού ρωτήθηκε γιατί στο πάνω μέρος του εντύπου δεν κατέγραψε τον αριθμό της υπόθεσης Σάκκου, ισχυρίστηκε ότι αντίγραφο της συγκατάθεσης καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης Σάκκου. Όταν όμως ρωτήθηκε ποιος το καταχώρησε στο συγκεκριμένο φάκελο, απέφυγε να τοποθετηθεί ευθέως και κατά τρόπο σαφή αλλά προσέφυγε σε υπεκφυγή. Ήταν φανερό πως απέφευγε την ερώτηση. Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα: ″Ε. Όμως συμφωνείς μαζί μου κ. μάρτυρα ότι κάθε υπόθεση για την οποία ανοίγεται φάκελος στο Τ.Α.Ε., παίρνει κάποιον αριθμό, έτσι; Α. Μάλιστα. Ε. Η υπόθεση που δικάζουμε σήμερα εδώ στο Δικαστήριο, έχει πάρει κάποιο αριθμό. Συμφωνείς μαζί μου; Α. Μάλιστα. Ε. Ο 435/07; Α. Μάλιστα. Ε. Η υπόθεση της απόπειρας φόνου του Χαράλαμπου Σάκκου τι αριθμό πήρε κ.μάρτυρα; Α. Δεν γνωρίζω. Ε. Συμφωνείς μαζί μου ότι αποκλείεται να είναι ο ίδιος με τον 435/
12. Α. Μάλιστα. Ε. Τότε γιατί δεν έγραψες σε αυτό το έντυπο τον αριθμό της υπόθεσης απόπειρας φόνου που διερευνούσατε και έγραψες τον αριθμό της υπόθεσης που δικάζουμε σήμερα εδώ στο Δικαστήριο; Α. Το σχετικό έντυπο βρίσκεται μέσα στον φάκελο της απόπειρας φόνου. Άρα δεν βρίσκεται μόνο στην παρούσα υπόθεση αλλά υπάρχει και στον σχετικό φάκελο της απόπειρας φόνου. Ε. Έχεις τοποθετήσει κ. μάρτυρα εσύ προσωπικά αυτό το τεκμήριο 3 ή αντίγραφο του σε εκείνο τον φάκελο της απόπειρας φόνου; Α. Έχουν τοποθετήσει οι άλλοι ανακριτές που ασχολούνταν με την υπόθεση της απόπειρας φόνου. Ε. Δεν σου ζήτησε κάποιος από τους ανακριτές, δώσε μας συνάδελφε Χριστόφορε αυτό το έντυπο, τεκμήριο 3, να το βάλουμε στον φάκελο της υπόθεσης απόπειρας φόνου και χρησιμοποίησε εσύ αντίγραφο αυτού του τεκμηρίου; Α. Έχω αναφέρει και προηγουμένως στο Δικαστήριο ότι κατόπιν οδηγιών του υπευθύνου του ΤΑΕ Λεμεσού είχα οριστεί όπως λάβω τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου για τις δυο υποθέσεις″. (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). Βέβαια οι ΜΚ1, ΜΚ5 και ΜΚ7 επέμεναν ότι ο κατηγορούμενος συγκατατέθηκε στη λήψη γενετικού υλικού για σκοπούς εξετάσεων σε επίπεδο D.N.A. τόσο αναφορικά με την υπόθεση Σάκκου όσο και αναφορικά με την παρούσα υπόθεση, προτού κληθεί να θέσει την υπογραφή του στο έντυπο συγκατάθεσης τεκμήριο
13. Μάλιστα ο ΜΚ7 ο οποίος υπενθυμίζουμε επόπτευε τις έρευνες στην υπόθεση Σάκκου, επέμενε, όχι μόνο ότι ζητήθηκε από το Ινστιτούτο Γενετικής η σύγκριση του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου με τα τεκμήρια της υπόθεσης Σάκκου αλλά και ότι έτυχε ενημέρωσης αναφορικά με το περιεχόμενο έκθεσης που το Ινστιτούτο Γενετικής ετοίμασε μετά το πέρας τέτοιων εξετάσεων. Επί τούτου όμως, ο ΜΚ7 διαψεύδεται από τον ΜΚ13, γιατί ποτέ δεν υπήρξε τέτοια έκθεση, απλά γιατί ποτέ δεν ζητήθηκε από το Ινστιτούτο να προβεί σε εξέταση των τεκμηρίων στην υπόθεση Σάκκου στη βάση των παρειακών επιχρισμάτων που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο στις 15/7/
14. Και εύλογα διερωτάται ένας, προς τι η επιμονή του ΜΚ7, ότι από το Ινστιτούτο ζητήθηκε και η εξέταση των τεκμηρίων της υπόθεσης Σάκκου και η σύγκριση γενετικού υλικού που τυχόν θα εντοπιζόταν σε αυτά με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου; Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι εκείνο στο οποίο ο ΜΚ7 στόχευε, ήταν η απόκρυψη από το Δικαστήριο των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπογραφή από τον κατηγορούμενο του τεκμηρίου 3 και του πραγματικού λόγου για τον οποίο λήφθηκε το γενετικό του υλικό. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι οι μεν ΜΚ1 και ΜΚ5 ισχυρίζονται ότι ο ΜΚ1 μπαίνοντας στις 15/7/2007 στο γραφείο στο οποίο ανακρινόταν ο κατηγορούμενος για την υπόθεση Σάκκου, του ζήτησε ευθύς εξ' αρχής να του λάβει παρειακά επιχρίσματα και για τις δυο υποθέσεις. Όμως ο Υπαστυνόμος Ν. Σοφοκλέους (ΜΚ7) ανάφερε ότι αρχικά είχε δώσει οδηγίες στον ΜΚ1 να λάβει παρειακά επιχρίσματα για την υπόθεση Σάκκου και δεν ήταν παρά μόνο στην πορεία και αφού ενημερώθηκε από τον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος συγκατατίθετο στη λήψη παρειακών επιχρισμάτων σε σχέση με την υπόθεση Σάκκου που έδωσε οδηγίες στον ΜΚ1 να πληροφορήσει τον κατηγορούμενο ότι το γενετικό του υλικό θα χρησιμοποιηθεί και για την υπό εκδίκαση υπόθεση. Όταν στις 5/5/2007 ο κατηγορούμενος ανακρινόταν αποκλειστικά για την υπό εκδίκαση υπόθεση και του ζητήθηκε να δώσει παρειακά επιχρίσματα, αυτός αρνήθηκε. Τι είναι εκείνο το οποίο μεσολάβησε και το οποίο οδήγησε τον κατηγορούμενο να κάμει στροφή 180ο και ενώ αρχικά αρνείτο να δώσει παρειακά επιχρίσματα για την υπό εκδίκαση υπόθεση, στη συνέχεια συγκατατέθηκε και μάλιστα με περισσή προθυμία; Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία στο μυαλό μας ότι οι ΜΚ1, ΜΚ5 και ΜΚ7 δεν κατέθεσαν όλη την αλήθεια αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την υπογραφή του τεκμηρίου 3 και στη συνέχεια τη λήψη από τον κατηγορούμενο των παρειακών του επιχρισμάτων, τεκμήριο 9, με αποτέλεσμα οι πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες εξασφαλίστηκε η συγκατάθεση του κατηγορούμενου για λήψη παρειακών επιχρισμάτων να παραμένουν σκοτεινές και αδιευκρίνιστες. Δεν αγνοούμε βέβαια σημαντικότατες αποφάσεις όπως την απόφαση στην υπόθεση Δημοκρατία v. Μ. Αβρααμίδη κ.ά., Υπόμνημα αρ. 352, ημερ. 4/2/2004, όπου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι ″η ″πραγματική″ μαρτυρία υπάρχει ή δεν υπάρχει ανεξάρτητα από την θέληση του κατηγορούμενου″. Εκεί όμως τα γεγονότα ήταν ξεκάθαρα. Στην ενώπιον μας υπό εκδίκαση υπόθεση, η ασάφεια που υπάρχει ως προς τα πραγματικά γεγονότα αναφορικά με τη συγκατάθεση τεκμήριο 3 θα πρέπει να λειτουργήσει σε αυτή τουλάχιστον τη πτυχή της υπόθεσης υπέρ του κατηγορούμενου. Νομολογία όπως η Αβρααμίδης (πιο πάνω) αφήνει στις αστυνομικές αρχές κάποιο περιθώριο αποδεκτών ελιγμών ως προς τη λήψη γενετικού υλικού. Είναι όμως προφανές ότι το Δικαστήριο θα πρέπει απαραιτήτως να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν τη λήψη τέτοιου υλικού. Τότε μόνον είναι δυνατόν για το Δικαστήριο να κρίνει σοβαρότατα ερωτήματα, όπως κατά πόσον παραβιάζονται τυχόν συνταγματικά δικαιώματα οποιουδήποτε κατηγορουμένου οπόταν και δεν παρέχεται διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να αποδεχθεί ή να απορρίψει την επίμαχη μαρτυρία. Δεν διαφεύγει βέβαια της προσοχής μας ότι ο κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως έδωσε τη δική του εκδοχή αναφορικά με τις συνθήκες και τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την υπογραφή του τεκμηρίου
15. Παρά το γεγονός ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορούμενου, εν όψει της κατάληξης μας αναφορικά με την επί του προκειμένου πτυχή της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, περιττεύει, εν τούτοις και αυτό για σκοπούς σφαιρικής αντιμετώπισης της ενώπιον μας μαρτυρίας, εξετάσαμε και την μαρτυρία του κατηγορούμενου. Περιοριζόμαστε να πούμε ότι την κρίνουμε ανασφαλές υπόβαθρο για σκοπούς εξαγωγής συμπερασμάτων/ευρημάτων. Ωστόσο υπενθυμίζουμε ότι εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να αποδείξει το άμεμπτο των συνθηκών κάτω από τις οποίες λήφθηκε η συγκατάθεση του κατηγορούμενου για λήψη παρειακών επιχρισμάτων και ειδικότερα ότι δεν λήφθηκε κατά παράβαση συνταγματικών δικαιωμάτων του. Εν όψει της πιο πάνω αξιολόγησης και της κατάληξης μας κρίνουμε ότι δεν θα πρέπει να δοθεί και δεν θα δώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στα πορίσματα στα οποία κατέληξε ο ΜΚ13, σαν αποτέλεσμα των εξετάσεων στις οποίες προέβη σε επίπεδο D.N.A., των τεκμηρίων της υπό εκδίκαση υπόθεσης στη βάση του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου. Θα τα αγνοήσουμε. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μας η οποία, σφραγίζει και τη μοίρα της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής χωρίς να παρίσταται ανάγκη να ασχοληθούμε με την υπόλοιπη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, εντούτοις θεωρούμε σκόπιμο να ασχοληθούμε και με τη μαρτυρία της Julie Davies (ΜΚ11), αυτόπτου, θα μπορούσε να πει κανείς, μάρτυρα, η οποία σχετίζεται άμεσα με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα νωρίς το πρωϊ της 5/5/2007 στο δρόμο έξω από το σπίτι του παραπονούμενου. Η Julie Davies (ΜΚ11) της οποίας το σπίτι βρίσκεται στη γωνία της συμβολής των οδών Γρίβα Διγενή και Κυριάκου Μάτση στον ΄Υψωνα ανέφερε ότι στις 5/5/2007 και ώρα 5:00 περίπου το πρωϊ είδε ένα σαλούν σκούρο αυτοκίνητο να σταματά απέναντι από το σπίτι της και από τη θέση του οδηγού να κατεβαίνει ένας άντρας ηλικίας περίπου 24 - 26 ετών, λεπτός με μαύρα κοντά μαλλιά, κρατώντας ένα μεταλλικό αντικείμενο το οποίο εκείνη τη στιγμή η μάρτυς εξέλαβε ως ραδιόφωνο. Ο εν λόγω άντρας ο οποίος ήταν χωρίς παπούτσια (φορούσε μόνο κάλτσες) κατευθύνθηκε τρέχοντας προς την οδό Κυριάκου Μάτση, προς το σπίτι του Τσίτση. Η μάρτυς δεν είδε το σημείο που ο άντρας σταμάτησε αλλά όταν μετά από δύο λεπτά περίπου τον είδε να επιστρέφει, να εισέρχεται στο αυτοκίνητο, του οποίου να σημειωθεί η πίσω πινακίδα εγγραφής ήταν γυρισμένη προς τα πάνω, και στη συνέχεια να φεύγει, δεν κρατούσε το μεταλλικό αντικείμενο που η μάρτυς τον είχε δει νωρίτερα να κρατά. Μαζί με τον άντρα στο αυτοκίνητο ήταν και μία άγνωστη της γυναίκα. Μετά πάροδο περίπου δύο ωρών η μάρτυς, ακούγοντας θόρυβο στη γειτονιά, βγήκε έξω από το σπίτι της οπόταν και είδε την μεταλλική υδροσωλήνα με το καλαμάκι πάνω στο αυτοκίνητο του Τσίτση. Τότε αντελήφθηκε ότι ο εκρηκτικός μηχανισμός έμοιαζε με το μεταλλικό αντικείμενο που είχε δει λίγο νωρίτερα τον άγνωστο άντρα να μεταφέρει. Είπε κατά λέξη στην ακρόαση: ″Μπορούσε να ήταν αυτό. Δεν είπα ότι ήταν. ΄Ηταν κάτι παρόμοιο . μεταλλικό αλλά δεν μπορούσα να δω τι σχήμα ήταν, αν ήταν ράδιο ή τι ήταν. Είπα ότι μπορεί να ήταν″. Η μάρτυς πρόσθεσε ότι αδυνατούσε να αναγνωρίσει σε φωτογραφίες που αργότερα της υπέδειξε η αστυνομία τον άγνωστο άντρα που είδε εκείνο το πρωϊ. Κατέστησε σαφές όμως στο Δικαστήριο ότι η ίδια είναι σε θέση να αναγνωρίσει τον εν λόγω άντρα, σε περίπτωση που τον ξαναδεί. Όταν της υποδείχθηκε ο κατηγορούμενος στο εδώλιο και ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε κατηγορηματικά ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο συγκεκριμένος άντρας που είδε. Δεχόμαστε τη μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρος και κάμνουμε τα ανάλογα ευρήματα. Τέλος μαρτυρία για την κατηγορούσα αρχή έδωσε επίσης ο λοχίας 4532 Χριστάκης Χρίστου (ΜΚ12), γείτονας του Τσίτση ο οποίος πήγε επίσης στη σκηνή. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα καλύπτεται ουσιαστικά από τη μαρτυρία της Julie Davies. Εν όψει όλων των πιο πάνω και ιδιαίτερα του γεγονότος ότι τα πορίσματα στα οποία κατέληξε ο ΜΚ13 έχουν αγνοηθεί και δεν λήφθηκαν υπόψη, βρίσκουμε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου σε οποιαδήποτε από τις τρεις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Σαν αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος απαλλάττεται και αθωώνεται και στις τρεις κατηγορίες. Τα τεκμήρια κατάσχονται. Οποιαδήποτε έξοδα να πληρωθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............ Α. Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Λ. Μάρκου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Criminal/Assize Court/Final (Αναφορά: Πράξεις που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, απόπειρα καταστροφής περιουσίας δι΄ εκρηκτικών υλών και κατοχή εκρηκτικών υλών άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο