Δήμος Λεμεσού ν. Προδρομούλλας Βουτή, Αρ. Υπόθεσης: 18643/08, 27 Ιανουαρίου, 2009

(1), (β) και (στ) και 20

(2)και

(3)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 ως έχει τροποποιηθεί υπό των Νόμων 24/78 και 81

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος η κατηγορούμενη κατά ή περί τις 4 Σεπτεμβρίου 2008 στη Λεμεσό στην ενορία Αγίου Γεωργίου της επαρχίας Λεμεσού ανήγειρε οικοδομή ήτοι προέβη στην έναρξη εργασιών κατασκευής γηπέδων μίνι ποδοσφαίρου με την ανέγερση περίφραξης με μεταλλικούς στύλους και ττέλι ύψους ενός μέτρου και επιχωμάτωσε με χαβάρα τμήμα του τουρκοκυπριακού ακινήτου του ΕΒΚΑΦ που βρίσκεται υπό την διαχείριση του Υπουργού Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κηδεμόνα των τουρκοκυπριακών περιουσιών με αρ. τεμαχίου 157 Φ/Σχ. 54.57.3.
2. τμήμα 3 χωρίς άδεια οικοδομής και εναντίον των κανονισμών. Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν 3 μάρτυρες ενώ από πλευράς κατηγορούμενης κατέθεσε μόνο η ίδια. Κατατέθηκαν και 8 τεκμήρια. Πρώτη μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν η Σούλλα Παπαϊωάννου η οποία εργάζεται στην υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι δόθηκε στην κατηγορούμενη το τεμάχιο 57 Φ/Σχ. 54.57.3.4 δυνάμει σύμβασης μισθώσεως ημερ. 14.8.07, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 1, για τη δημιουργία τριών μικρών γηπέδων ποδοσφαίρου. Με βάση όμως τον όρο 4(β) του Τεκμηρίου 1 θα έπρεπε η κατηγορούμενη να εξασφαλίσει προηγουμένως τις απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές. Στη συνέχεια είπε ότι η κατηγορούμενη ετοίμασε αρχιτεκτονικά σχέδια και υπέβαλε αίτηση στον Δήμο Λεμεσού για εξασφάλιση των σχετικών αδειών. Τα σχέδια υποβλήθηκαν αρχές Σεπτεμβρίου 2007 και ελέγχθηκαν και υπογράφηκαν από τον προϊστάμενο της υπηρεσίας της. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι η έγκριση για παραχώρηση του επίδικου ακινήτου είχε δοθεί κατ΄ εξαίρεση από τον Υπουργό Εσωτερικών ως κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Αναφορικά με τον όρο 4 (β) του Τεκμηρίου 1 είπε ότι θα γινόταν η περίφραξη και οι επιχωματώσεις εφόσον εξασφαλίζοντο οι σχετικές άδειες. Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι για τις συγκεκριμένες εργασίες δεν απαιτείτο οιαδήποτε άδεια επανέλαβε τη θέση της ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 απαιτείτο άδεια. Δεύτερος μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν ο Νίκος Κούρτελλος, Μ.Κ.2, επιστάτης στον Δήμο Λεμεσού στο Τμήμα Οδοποιίας. Ανέφερε ότι το προσωπικό συγκεντρώνεται κάθε πρωί στο ΕΒΚΑΦ στην οδό Νίκου Παττίχη και από εκεί σχολνούν. Εκεί διατηρούν και τα μηχανήματα τους. Στη συνέχεια ανέφερε ότι γίνεται μια περίφραξη με στύλλους και ττέλι στο άδειο χωράφι όπου τοποθετήθηκαν και χώματα γεγονός το οποίο ανέφερε στην υπηρεσία του. Είπε τέλος ότι πριν τις 5.8.08 ο χώρος ήταν άδειος. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι δεν μέτρησε το μήκος και ύψος της περίφραξης την οποία περίφραξη δεν είχε δει προηγουμένως αν και εργάζεται στο Δήμο για 17 χρόνια και πάει εκεί κάθε πρωί. Τελευταίος μάρτυρας για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ήταν ο Σάββας Σάββα Μ.Κ.3 Τεχνικός στον Δήμο Λεμεσού. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι η κατηγορούμενη είναι μισθώτρια σε τμήμα του τεμαχίου 157 Φ/Σχ. 54.57.3.4 τμήμα 3 στο Δήμο Λεμεσού, το οποίο είναι τουρκοκυπριακή περιουσία και ανήκει στο ΕΒΚΑΦ. Είπε ότι στις 8.9.08 που επισκέφθηκε το εν λόγω τεμάχιο διαπίστωσε ότι είχε κατασκευαστεί περίφραξη από στύλλους και ττέλι «πακλαβωτό» στο τμήμα που ενοικιάστηκε στην κατηγορούμενη. Υπήρχε επίσης ως ο Μ.Κ.3 ανέφερε και επιχωμάτωση με χαβάρα αλλά υπήρχαν ακόμη 6 φορτία εντός του τμήματος για να συνεχιστεί η επιχωμάτωση. Στις 30.9.08 όταν επισκέφθηκε ξανά το χώρο παρατήρησε ότι η επιχωμάτωση είχε προχωρήσει και υπήρχε η περίφραξη. Κατόπιν αυτών των διαπιστώσεων του ενημέρωσε την υπηρεσία και μίλησε με τον σύζυγο της κατηγορούμενης ο οποίος παραδέχθηκε ότι έκανε τις εργασίες. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.3 συμπλήρωσε ότι συνομίλησε αρκετές φορές με το σύζυγο της κατηγορούμενης αφού λόγω της εργασίας του ο τελευταίος πάει πολλές φορές στο Δημαρχείο και παραδέχθηκε ότι έκανε τις εργασίες για την σύζυγο του. Είπε επίσης ότι η αίτηση για πολεοδομική άδεια, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, για ανέγερση τριών μικρών γηπέδων ποδοσφαίρου απορρίφθηκε. Κατέθεσε την γνωστοποίηση αρνήσεως χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας ως Τεκμήριο 4 και είπε ότι δεν έχει εκδοθεί οιαδήποτε άδεια οικοδομής από τον Δήμο για τις συγκεκριμένες εργασίες. Ανέφερε τέλος ότι επισκέφθηκε το ακίνητο πριν λίγες μέρες και διαπίστωσε ότι η κατάσταση είναι η ίδια ότι δηλαδή υπάρχει η περίφραξη και έχουν γίνει σημαντικές επιχωματώσεις. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν η περίφραξη είναι περίφραξη εργοταξίου διότι είναι διαφορετική αφού πρόκειται για μετακινούμενα τμήματα μεταλλικά και δεν είναι μόνιμα στερεωμένης περίφραξης. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης κατά πόσο η επίδικη περίφραξη είναι περίφραξη μικρού γηπέδου ποδοσφαίρου απάντησε ότι κάθε μικρό γήπεδο έχει μια συγκεκριμένη περίφραξη όμως το τεμάχιο αυτό που περικλείει όλα τα γήπεδα, μαζί με τις βοηθητικές εγκαταστάσεις θα μπορούσε να έχει μια τέτοια περίφραξη. Στη συνέχεια είπε ότι η περίφραξη είναι γύρω στα 50 μέτρα. Είπε επίσης ότι το ακίνητο συνορεύει με άλλες αναπτύξεις που υπάρχουν υφιστάμενες περιφράξεις αλλά οι οδηγίες που είχε από την υπηρεσία του ήταν να εξετάσει την συγκεκριμένη παρατυπία και για εξέταση της επισκέφθηκε το χώρο στις 8.9.
3. Αναφορικά με το θέμα της καταχώρησης προγενέστερης υπόθεσης από την υπό κρίση υπόθεση, εναντίον του συζύγου της κατηγορούμενης και η οποία αποσύρθηκε είπε ότι αυτό έγινε εκ λάθους καθότι δεν γνώριζε ότι μισθώτρια ήταν η κατηγορούμενη. Αν γνώριζε αυτό το γεγονός τότε θα προχωρούσαν από την αρχή με καταχώρηση υπόθεσης εναντίον της κατηγορούμενης. Είπε τέλος δύο ήταν οι πηγές της ενημέρωσης του για την επίδικη παρατυπία. Από τον προϊστάμενο του τον Δημοτικό Μηχανικό ο οποίος και του έδωσε οδηγίες και τον Μ.Κ.
4. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον της κατηγορούμενης σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, η κατηγορούμενη επέλεξε να δώσει μαρτυρία από τη θέση της εξεταζόμενης μάρτυρος. Η κατηγορούμενη κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι ενοικίασε το τεμάχιο 157 που αναφέρεται στο κατηγορητήριο για δημιουργία γηπέδων ποδοσφαίρου. Είπε στη συνέχεια ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε από αυτά που την κατηγορούν και το μόνο που ξέρει είναι ότι υπέγραψε τη συμφωνία Τεκμήριο 1 και στις 6.9.07 υπέβαλε αίτηση στην πολεοδομία για έκδοση πολεοδομικής άδειας και στην οποία αίτηση έλαβε αρνητική απάντηση στις 11.11.08 δηλαδή 14 μήνες μετά την υποβολή της αίτησης. Είπε επίσης ότι απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο 7 στην Επίτροπο Διοικήσεως εκφράζοντας το παράπονο της για την καθυστέρηση εκ μέρους του Δήμου Λεμεσού να απαντήσει στην αίτηση της και έλαβε απαντητική επιστολή Τεκμήριο 8 από την Επίτροπο Διοικήσεως. Ανέφερε τέλος ότι δεν έδωσε οιεσδήποτε οδηγίες στον σύζυγο της για εργασίες ο οποίος όπως της ανέφερε καθάρισαν τον χώρο του επίδικου ακινήτου. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης της είπε ότι είναι παντρεμένη με τον Γιώργο Κοντίδη και υπέγραψε τη συμφωνία Τεκμήριο 1 για την κατασκευή 3 γηπέδων mini football. Στη συνέχεια είπε ότι πριν το ενοικιάσει πήγε και είδε το ακίνητο στο οποίο υπήρχαν μπάζα του Δήμου και δεν ήταν περιφραγμένο. Μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 υπέβαλε αίτηση στην πολεοδομία για πολεοδομική άδεια και έκτοτε δεν επισκέφθηκε το ακίνητο και ούτε γνώριζε ότι γίνοντο περιφράξεις και επιχωματώσεις. Σε ερώτηση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής κατά πόσο πληροφορήθηκε το γεγονός ότι έγιναν περιφράξεις απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι δεν έγιναν. Σε άλλη ερώτηση αν ρώτησε τον σύζυγο της κατά πόσο έγιναν περιφράξεις απάντησε ότι της είπε ο σύζυγος της ότι δεν έγιναν. Αναφορικά με τον καθαρισμό του ακινήτου είπε ότι ο σύζυγος της πήρε την πρωτοβουλία από μόνος του να καθαρίσει τον χώρο πράγμα το οποίο και η ίδια θεωρεί σωστό. Στη συνέχεια ανέφερε ότι όταν κατηγορήθηκε από τον Δήμο Λεμεσού για τις περιφράξεις δεν επισκέφθηκε τον χώρο του ακινήτου καθ΄ ότι ήξερε ότι δεν ήταν η ίδια που προέβηκε στις περιφράξεις έτσι ώστε να χρειάζεται να πάει να δει ούτε και ρώτησε κάποιο άτομο από τον Δήμο Λεμεσού γι΄ αυτές τις περιφράξεις. Είπε τέλος ότι δεν είναι ενήμερη για τις επιχωματώσεις και τις περιφράξεις και δεν γνωρίζει αν έγιναν αυτά τα έργα. Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να πάρει απάντηση από την αρμόδια αρχή. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας το Δικαστήριο στη δοθείσα μαρτυρία και στα σημεία που κατά την άποψη τους βοηθούσαν την υπόθεση εκάστης πλευράς ξεχωριστά. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Οι Μ.Κ.1 και 3 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Η πεποίθηση μου είναι ότι εξέθεσαν στο Δικαστήριο τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης όπως τα γνώριζαν λόγω και των καθηκόντων τους. Ήταν σαφείς και σταθεροί στις απαντήσεις τους και εξέθεσαν τα γεγονότα με ειλικρίνεια χωρίς η αξιοπιστία τους να κλονιστεί καθ΄ οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Είμαι βέβαιος ότι προσήλθαν στο Δικαστήριο για να πουν την αλήθεια και αυτό έπραξαν κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας τους. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Αναφορικά με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 θεωρώ ότι αυτή δεν μπορεί να αξιολογηθεί από το Δικαστήριο ως συνεισφέρουσα οτιδήποτε προς υποστήριξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής αφού διακρινόταν από ασάφεια, αοριστία και γενικότητα. Από την άλλη η κατηγορούμενη δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της διακρινόταν από μια προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών της. Απαντούσε με υπεκφυγές, ήταν ασαφής και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να παρουσιάσει την εικόνα της μισθώτριας ενός ακινήτου που δεν γνώριζε τι έργα γίνονταν στο ακίνητο ως επίσης και ότι γινόταν ήταν σε πλήρη άγνοια της. Καταρχάς θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κατηγορούμενη ήταν μισθώτρια του επί του κατηγορητηρίου αναφερομένου ακινήτου το οποίο ως η ίδια ανέφερε θα χρησιμοποιούσε για τη δημιουργία 3 μικρών γηπέδων ποδοσφαίρου για να στηρίξει τα δύο παιδιά της. Γνώριζε για την υποβολή των αρχιτεκτονικών σχεδίων τα οποία ετοίμασε ο αρχιτέκτονας σύζυγος της όπως και την υποβολή της αίτησης για πολεοδομική άδεια τεκ.3. Γνώριζε επίσης και το γεγονός ότι το ακίνητο καθαρίστηκε από τα μπάζα που ήταν εντός του χώρου. Δεν είναι δυνατό όμως και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι δεν γνώριζε για την περίφραξη και την επιχωμάτωση του επίδικου ακινήτου τη στιγμή που η ίδια ενδιαφερόταν, και γι΄ αυτό το σκοπό ενοικίασε το ακίνητο, για την στήριξη των παιδιών της. Επίσης σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης της και ερωτηθείσα κατά πόσο όταν επισκέφθηκε το ακίνητο πριν το ενοικιάσει ήταν περιφραγμένο απέφευγε στην αρχή να απαντήσει ευθέως. Περαιτέρω δεν μπορεί να γίνει πιστευτό ότι δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για το θέμα και δεν επισκέφθηκε το χώρο αλλά ούτε και τον Δήμο Λεμεσού όταν κατηγορήθηκε από τον τελευταίο για ποινικό αδίκημα προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι αφού ήξερε ότι δεν ήταν η ίδια που έκανε την περίφραξη άρα δεν υπήρχε λόγος να ανησυχήσει. Το αντίθετο θα έπρεπε να συμβεί. Εφόσον κατηγορείτο για κάτι που δεν έκανε τη στιγμή μάλιστα που κατέβαλλε ένα σεβαστό ποσό ως ενοίκιο για το ακίνητο τότε το λογικό θα ήταν να επισκεφθεί τον χώρο αλλά και τους αρμόδιους και να ζητήσει εξηγήσεις. Ασαφείς ήταν επίσης οι απαντήσεις της κατά την αντεξέταση της για το θέμα κατά πόσο ρώτησε τον σύζυγο της ή πληροφορήθηκε από αυτόν σχετικά με τις περιφράξεις που έγιναν στο ακίνητο τη στιγμή που ο Μ.Κ.3 στη μαρτυρία του η οποία έγινε δεκτή από το Δικαστήριο ανέφερε ότι ο σύζυγος της κατηγορούμενης του είπε ότι οι εργασίες γίνοντο για την κατηγορούμενη. Το γεγονός ότι ήταν η ίδια η κατηγορούμενη ή με δικές της οδηγίες που γίνοντο τα έργα και τα οποία ήταν εν γνώσει της και ενδιαφερόταν για τις όλες εξελίξεις προκύπτει και από το δεδομένο της αποστολής της επιστολής Τεκμήριο 7 στην Επίτροπο Διοικήσεως αλλά και επιστολής στον Υπουργό Εσωτερικών εκφράζοντας παράπονο για την καθυστέρηση εξέτασης της αίτησης της από τον Δήμο Λεμεσού για την έκδοση πολεοδομικής άδειας. Δεν με βρίσκει τέλος σύμφωνο και η θέση ότι οιεσδήποτε εργασίες γίνοντο από το σύζυγο της κατηγορούμενης χωρίς την έγκριση της, που ας σημειωθεί ότι δεν κλήθηκε να δώσει μαρτυρία, τη στιγμή που από την δοθείσα μαρτυρία προέκυψε ότι καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση εναντίον του για το ίδιο αδίκημα που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη και η οποία υπόθεση αποσύρθηκε με αποτέλεσμα να καταχωριστεί η παρούσα εναντίον της κατηγορούμενης. Αν γίνει δεκτή η θέση της κατηγορούμενης ότι η ίδια δεν προέβηκε στην ανέγερση της περίφραξης αλλά ούτε και ο σύζυγος της τότε θα παραμείνει αναπάντητο το ερώτημα ποιος ανήγειρε την περίφραξη θέση η οποία δεν μπορεί να ευσταθήσει από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία. Ως εκ τούτου η μαρτυρία της κατηγορούμενης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως εκφράζουσα την αληθινή όψη των πραγμάτων. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις είναι νομολογημένο και βασική αρχή του ποινικού δικαίου ότι το βάρος της απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το φέρει η κατηγορούσα αρχή και η απόδειξης τους θα πρέπει να είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη εκάστου συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Εάν στο πέρας της υπόθεσης δημιουργηθεί στο Δικαστήριο έστω και η παραμικρή αμφιβολία αναφορικά με την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτό θα λειτουργήσει προς όφελος του και θα πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού όπως είναι διατυπωμένα στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης είναι τα εξής: (α) Η ανέγερση οικοδομής (β) Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το νόμο (γ) Η ανέγερση της οικοδομής να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. Από την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω και αποδέχομαι ότι η κατηγορούμενη κατά τον Σεπτέμβριο του 2008 προέβηκε σε ανέγερση περίφραξης με μεταλλικούς στύλλους και ττέλι τμήματος του Τουρκοκυπριακού ακινήτου του ΕΒΚΑΦ υπ΄ αρ. τεμαχίου 157 Φ/Σ. 54.57.3.4 τμήμα 3 το οποίο ενοικίασε δυνάμει σύμβασης μίσθωσης ημερ. 14.8.07 με τον Υπουργό Εσωτερικών ως Κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών και το οποίο βρίσκεται στην ενορία Αγίου Γεωργίου Λεμεσού της επαρχίας Λεμεσού. Από τα πιο πάνω γεγονότα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίδικη περίφραξη αποτελεί οικοδομή σύμφωνα με τον σχετικό ορισμό της οικοδομής στο άρθρο 2 του Κεφ. 96. Περαιτέρω έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η επίδικη περίφραξη στο πιο πάνω ακίνητο ανεγέρθηκε από την κατηγορούμενη τον Σεπτέμβριο του 2008 και ότι το ακίνητο αυτό βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού ο οποίος δυνάμει του Κεφ. 96 είναι η αρμόδια αρχή. Επίσης με δεδομένο ότι η περίφραξη ανεγέρθηκε το 2008 η ανέγερση της υπόκειται στις πρόνοιες του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και συνεπώς για την ανέγερση της απαιτείτο άδεια Οικοδομής από τον Δήμο Λεμεσού, άδεια η οποία δεν εξασφαλίστηκε. Ως εκ τούτου κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον της κατηγορούμενης η οποία κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Private Criminal / Final Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική - Ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια / Τελική cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο