Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίνας Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 3498/08, 19 Φεβρουαρίου, 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίνας Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 3498/08, 19 Φεβρουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3498/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον Μαρίνας Ιωάννου Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Παπαπέτρου για κα Νεοφύτου Για την Κατηγορούμενη: κ. Χατζηπιέρας Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μία κατηγορία ότι επιτέθηκε εναντίον της Ναταλίας Γκαρφόρθ με αποτέλεσμα να της προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται στη μαρτυρία της παραπονούμενης και στη μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα, ήτοι του θείου της παραπονούμενης. Η κατηγορούμενη είναι αδελφή του εν διάσταση συζύγου της παραπονούμενης και ΜΚ

1. Το επεισόδιο επεσυνέβη σε αίθουσα Δικαστηρίου του Οικογενειακού Δικαστηρίου στο Επαρχιακο Δικαστήριο Λεμεσού. Παρούσα ήταν η ΜΚ1, ο δικηγόρος της, ο θείος της (ΜΚ2), ο εν διαστάση σύζυγος της και η κατηγορούμενη. Η ακροαματική διαδικασία διεκπεραιώθηκε και η Δικαστής αποσύρθηκε από την αίθουσα του Δικαστηρίου. Τα πρόσωπα που συνόδευαν την πλευρά του εν διαστάση συζύγου της ΜΚ1 είχαν φύγει από την αίθουσα και η ΜΚ1 μαζί με το δικηγόρο της ετοιμάζονταν να αποχωρήσουν και εκείνοι από την αίθουσα του Δικαστηρίου. Εκείνη τη στιγμή η ΜΚ1 άκουσε την πόρτα του Δικαστηρίου να ανοίγει και ξαφνικά ένιωσε κτύπημα στο αριστερό της χέρι κοντά στον ώμο. Το πρόσωπο που το έκανε αυτό ήταν η κατηγορούμενη. Προτού προλάβει η ΜΚ1 να αντιδράσει με οποιοδήποτε τρόπο την ξανακτύπησε η κατηγορούμενη στο ίδιο σημείο του χεριού της. Η κατηγορούμενη της είπε «Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς». Την ίδια ώρα πλησίασε ο ΜΚ2 για να παρέμβει και να προστατεύσει την ΜΚ
2. Όλοι κατευθύνθηκαν προς την έξοδο της αίθουσας του Δικαστηρίου και τότε ήρθε μέσα ο πατέρας της κατηγορούμενης, ο οποίος απευθύνθηκε στους ΜΚ1 και ΜΚ2 και τους είπε «Η κόρη μου δικαιούται να πει ό,τι θέλει». Όλα τα γεγονότα έγιναν ενώ ο δικηγόρος της ΜΚ1 ήταν ακόμη μέσα στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Τα κτυπήματα που δέχθηκε η ΜΚ1 στο μπράτσο της ήταν δυνατά και με την πάροδο της ώρας ένιωθε έντονο πρήξιμο στο σημείο που κτυπήθηκε. Ο δικηγόρος της ΜΚ1 τη συμβούλεψε να καταγγείλει την υπόθεση στην αστυνομία. Αυτό το έκανε η ΜΚ1 την ίδια ημέρα αλλά αργά το απόγευμα. Η δικαιολογία που προέβαλε η ΜΚ1 για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην υποβολή του παραπόνου της είναι πειστική και επιβεβαιώνεται από τον ΜΚ2 ο οποίος ήταν μαζί της καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. H ΜΚ1 και o ΜΚ2 αντεξετάσθηκαν επίμονα από το δικηγόρο υπεράσπισης για το ταξίδι τους στην Πάφο και δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις, επομένως θεωρώ την εκδοχή που προέβαλαν σε σχέση με το ταξίδι στην Πάφο αληθινό και πραγματικό γεγονός. Παράλληλα υπήρχαν διάφορες λεπτομέρειες της εκδοχής του ΜΚ2 που δεν τα εξιστόρησε η ΜΚ1, όπως του ότι ο ΜΚ2 θυμάται να φώναξε η ΜΚ1 όταν την κτύπησε η κατηγορούμενη. Αυτό είναι σημαντικό και δείχνει ότι κάθε άνθρωπος θυμάται λίγο διαφορετικά τα πράγματα και είναι διαφορές που δείχνουν ότι απουσιάζει το στοιχείο της συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων κατηγορίας. Η αξιοπιστία της ΜΚ1 ενισχύεται και από το ιατρικό πιστοποιητικό που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Το εν λόγω πιστοποιητικό έγινε παραδεκτό από τις δύο πλευρές με την επιφύλαξη ότι από το εν λόγω πιστοποιητικό δεν προκύπτει γνωμάτευση που να αναφέρει πότε δημιουργήθηκε το αιμάτωμα στο χέρι της ΜΚ
4. Παρόλο τούτο, θεωρώ ότι το ιατρικό πιστοποιητικό είναι ενισχυτικό της μαρτυρίας της ΜΚ
5. Το πιστοποιητικό πιστοποιεί ότι η ΜΚ1 την ίδια ημέρα που ισχυρίζεται ότι την κτύπησε στο χέρι η κατηγορούμενη είχε αιμάτωμα ακριβώς στο ίδιο σημείο που ισχυρίζεται ότι την κτύπησε η κατηγορούμενη. Η ΜΚ1 παρουσιάσθηκε στον Επαρχιακό Ιατρικό Λειτουργό ο οποίος διαπίστωσε αιμάτωμα, δύο στον αριθμό, στον άνω βραχίονα. Η ΜΚ1 ανέφερε στην κατάθεση της ότι αυτό το αιμάτωμα το έδειξε στην αστυνομία όταν πήγε για καταγγελία διότι κατά την διάρκεια της ημέρας άρχισε να επιδεινώνεται ο πόνος και το χέρι φούσκωσε. Η υπεράσπιση έκανε δεκτή την κατάθεση του ανακριτή της υπόθεσης ως Τεκμήριο 3 και δεν ζήτησε να τον αντεξετάσει. Στην κατάθεση του, η οποία ήταν πολύ μικρή, λίγες γραμμές, ο ανακριτής της υπόθεσης δεν ανέφερε ότι είδε το αιμάτωμα. Ήταν θέση της υπεράσπισης ότι αφού δεν το έγραψε στην κατάθεση του σημαίνει ότι δεν έγινε. Διαφωνώ μ' αυτή τη θέση και το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει συμπεράσματα από κάτι που δεν είπε ένας μάρτυρας ιδιαίτερα εάν δεν έχει ερωτηθεί για το συγκεκριμένο ζήτημα. Το Δικαστήριο προβαίνει στην εξαγωγή συμπερασμάτων μόνο από την υπάρχουσα μαρτυρία. Η κατηγορούμενη έδωσε κατάθεση στην αστυνομία στην οποία παραδέχθηκε ότι ακούμπησε την ΜΚ1 με το χέρι της στον ώμο. Τρίτο αποδεικτικό στοιχείο που επιβεβαιώνει την εκδοχή της ΜΚ1 είναι η μαρτυρία του ΜΚ2 ο οποίος είδε το επεισόδιο και είδε στο χέρι της πρήξιμο να χειροτερεύει κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το γεγονός ότι καθυστέρησε η ΜΚ1 να καταγγείλει την επίθεση δεν κλονίζει την αξιοπιστία της. Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι όλη αυτή η ιστορία ήταν μία καλά στημένη σκευωρία. Η θέση τους ήταν ότι το αιμάτωμα δεν έχει καμία σχέση με την επίθεση. Όλα τα σκέφτηκαν οι τρεις μαζί (δηλαδή η ΜΚ1, ΜΚ2 και μητέρα της ΜΚ1) και μετά πήγαν στην αστυνομία. Όμως εάν η ΜΚ1 ήθελε να δημιουργήσει την όλη ιστορία καθαρά για εκδικητικούς λόγους δεν θα πήγαινε αμέσως στην αστυνομία ώστε να είναι πιο πειστική; Αντιθέτως, επειδή πράγματι είχε κάπου αλλού να πάει επειγόντως και το χέρι της, τουλάχιστον της πρώτες ώρες, δεν την ενοχλούσε τόσο πολύ αποφάσισε να κάνει την δουλειά της και μετά να καταγγείλει την επίθεση. Αυτό δείχνει ότι δεν είχε μοναδική της έννοια να βλάψει την κατηγορούμενη και η συμπεριφορά της μπορεί να χαρακτηρισθεί ως φυσιολογική διότι είναι μόνο μετά που τέλειωσε η επείγουσα δουλειά στην Πάφο και άρχισε να την ενοχλεί το χέρι της που πήγε να καταγγείλει την κατηγορούμενη. Συνεπώς, απορρίπτω την εκδοχή ότι όλο αυτό επεισόδιο ήταν μία καλά στημένη σκευωρία και θεωρώ ότι η ΜΚ1 εξιστόρησε πράγματα που συνέβησαν σ' αυτή στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι η ΜΚ1 είπε την αλήθεια. Περιέγραψε με λεπτομέρεια και σαφήνεια τα όσα έγιναν μεταξύ της ίδιας και της κατηγορούμενης εκείνη την ημέρα. Θεωρώ να υπάρχει μία δόση υπερβολής σε σχέση με το όλο επεισόδιο. Η ΜΚ1 έχει έντονες διαφορές με το σύζυγο της. Τον κατηγόρησε για διγαμία και ότι κακοποιούσε σεξουαλικά το ανήλικο της το παιδί. Επομένως, έχει πολύ εχθρικά αισθήματα έναντι του συζύγου της. Η ενόχληση που είχε η ΜΚ1 από την κατ' ισχυρισμό επίθεση της κατηγορούμενης δεν πρέπει να την ενόχλησε τόσο πολύ αφού περίμενε αρκετές ώρες για να επισκεφθεί ιατρικό λειτουργό. Από την άλλη όμως απορρίπτω την εισήγηση της υπεράσπισης ότι η ΜΚ1 δημιουργησε το όλο επεισόδιο καθαρά για εκδικητικούς λόγους. Η εισήγηση της υπεράσπισης ότι η ΜΚ1 θα είχε κάποιο όφελος να πει ψέματα για το επεισόδιο λόγω των διαφορών της με τον εν διαστάση σύζυγο της είναι ανεδαφική. Η βιαιοπραγία της κατηγορούμενης εναντίον του προσώπου της ΜΚ1 δεν θα βοηθούσε στις διαφορές της με τον εν διαστάση σύζυγο της. Εξάλλου το επεισόδιο έγινε αφού η ΜΚ1 είχε ήδη δώσει μαρτυρία στην υπόθεση εκείνη. Εάν οι πόρτες ήταν ανοικτές ή κλειστές εκείνη την ημέρα στην αίθουσα του Δικαστηρίου δεν έχει σημασία για την αξιοπιστία της ΜΚ1 αφού η ΜΚ1 δεν ήταν στραμμένη προς την πόρτα όταν έγινε η επίθεση αλλά ήταν στραμμένη προς την έδρα του Δικαστηρίου και άκουσε θόρυβο όπως το άνοιγμα της πόρτας. Η κατηγορούμενη δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν θέση της ότι ουδέποτε είχε εχθρικά αισθήματα έναντι της ΜΚ
6. Ο μόνος λόγος που προσέγγισε την ΜΚ1 ήταν για να μιλήσουν φιλικά. Όμως η κατηγορούμενη παραδέχεται ότι αντί να αρχίσει τη συζήτηση της με την ΜΚ1 σε φιλικό τόνο και με φιλικό περιεχόμενο επέλεξε να πει στην ΜΚ1 ότι «Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς». Αυτή δεν είναι φυσιολογική συμπεριφορά προσώπου που πλησιάζει άλλο πρόσωπο με το οποίο επιθυμεί να έχει φιλική και ειλικρινή συζήτηση. Η φράση «Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς», όπως επεσήμανε η κατηγορούσα αρχή, αφήνει πολλά υπονοούμενα για τις διαφορές τις ΜΚ1 και του πρώην συζύγου της, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν επιλέξει τη δικαστική οδό για την επίλυση αυτών των διαφορών. Ανέφερε ότι άγγιξε την ΜΚ1 απαλά στο χέρι για να την προσέξει αλλά δεν έδωσε εξήγηση για το γεγονός ότι την ίδια ημέρα η ΜΚ1 παρουσίασε αιμάτωμα στο ίδιο σημείο του χεριού που την είχε αγγίξει η κατηγορούμενη. Ανέφερε ότι ο λόγος που την άγγιξε είναι επειδή δεν θα την άκουε η ΜΚ1 λόγω του προβλήματος ακοής που αντιμετωπίζει. Εφόσον εκείνη την ώρα έφευγε από το Δικαστήριο θα ήταν πιο φυσικό και λογικό η κατηγορούμενη να περνούσε από μπροστά της ΜΚ1 για να της μιλήσει και όχι από πίσω της. Ο ΜΥ1 αν και θεωρείται ανεξάρτητος μάρτυρας δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στην υπόθεση της υπεράσπισης επειδή δεν θυμάται τη ΜΚ1 ή τη συγκεκριμένη υπόθεση στο Οικογενειακό Δικαστήριο και ούτε ήρθε στην αντίληψη του ότι συνέβηκε αυτό το επεισόδιο μέσα στην αίθουσα του Δικαστηρίου εκείνη την ημέρα για να θυμάται εάν τη συγκεκριμένη ημέρα οι πόρτες ήταν κλειστές ή ανοικτές. O MΥ2 είναι ο εν διαστάση σύζυγος της ΜΚ1 και αδελφός της κατηγορούμενης. Περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά τη μαρτυρία του και η εκδοχή του παρουσιάζει αντιφάσεις και διαφορές σε σχέση με την εκδοχή της κατηγορούμενης. Έχει έντονες διαφορές με τη ΜΚ1 και η κατηγορούμενη είναι αδελφή του, συνεπώς είχε κάθε λόγο να τη βοηθήσει με τη μαρτυρία του. Ο ΜΥ2 πρόσθεσε τις λέξεις «Εν κρίμα το μωρό» στην κατ' ισχυρισμό φράση που ανέφερε η κατηγορούμενη «Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς». Πρόσθεσε αυτή τη φράση όταν εισηγήθηκε η κα Νεοφύτου κατά την αντεξέταση ότι ο λόγος που είπε αυτή τη φράση η κατηγορούμενη δεν ήταν από ενδιαφέρον για την ανήλικη κόρη του ζεύγους αλλά για να υποστηρίξει τον αδελφό της και να προειδοποιήσει την ΜΚ
7. Ανέφερε επίσης ότι η ΜΥ3 ήταν πίσω από εκείνο και εκείνος ήταν πίσω από την κατηγορούμενη όταν συνέβηκε το όλο επεισόδιο. Η ΜΥ3 ανέφερε ότι έσπρωξε την κατηγορούμενη έξω για να μην δημιουργηθεί καβγάς αφού άκουσε την ίδια φράση που είχε ακούσει και ο ΜΥ2, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η κατηγορούμενη είχε πλησιάσει τη ΜΚ2 για να την προσεγγίσει φιλικά. Το γεγονός ότι η ΜΥ3 έσπρωξε την κατηγορούμενη έξω για να μην δοθεί συνέχεια στο θέμα είναι απόδειξη της τεταμένης ατμόσφαιρας που υπήρχε στην αίθουσα και μεταξύ των δύο γυναικών και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της κατηγορούμενης και του ΜΥ2 ότι η ΜΚ1 παρεξήγησε τις προθέσεις της κατηγορούμενης όταν της είπε «Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς». Να σημειωθεί ότι ούτε στην κατάθεση του είπε ότι η κατηγορούμενη είπε ότι «Το μωρό είναι κρίμα» και ούτε είπε στην κατάθεση του τι εννοούσε η κατηγορούμενη μ' αυτή τη φράση. Επομένως, αυτή η διαφορά στην εκδοχή του οφείλεται σε σκέψη που έκανε εκ των υστέρων για να δικαιολογήσει ότι οι προθέσεις της κατηγορούμενης ήταν καλές και η ΜΚ1 όφειλε να είχε αντιληφθεί ότι οι προθέσεις της ήταν καλές. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω την αξιοπιστία της ΜΥ3, Φρόσως Βερεσιέ. Είναι δικηγόρος του ΜΥ2 αλλά όπως ανέφερε και η ίδια δεν θα αθετούσε τους κανόνες δεοντολογίας για να βοηθήσει την κατηγορούμενη εις βάρος του εαυτό της ως λειτουργού της δικαιοσύνης που οφείλει να λέει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εκείνη πρόσεξε ότι η κατηγορούμενη είχε αγγίξει την ΜΚ1 και της είπε «Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς». Πρόσεξε να την άγγιξε μόνο. Δεν αντιλήφθηκε να την άγγιξε για να της επιτεθεί. Όμως ως συνέπεια αυτού του επεισοδίου δημιουργήθηκε ένταση και χρειάσθηκε η παρέμβαση της ΜΥ3 για να μη δοθεί συνέχεια στην ένταση. Επομένως, η νύξη της κατηγορούμενης προς την ΜΚ1 δεν είχε φιλικό χαρακτήρα ούτε έγινε για λόγους στοργής και συμπάθειας προς το πρόσωπο της ΜΚ
8. Επίσης, η ΜΥ3 ανέφερε ότι έσπρωξε την κατηγορούμενη και αποχώρησαν από την αίθουσα του Δικαστηρίου. Μετά η ΜΥ3 κατευθύνθηκε σε άλλο μέρος του κτιρίου του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Επομένως, δεν μπορεί να είναι σε θέση να αποκλείσει το ενδεχόμενο η κατηγορούμενη να επέστρεψε και να κτύπησε τη ΜΚ1 στο χέρι. Επομένως, η μαρτυρία της ΜΥ3 δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η κατηγορούμενη να έκανε αυτό που έκανε αφού η ΜΥ3 είχε αποχωρήσει από την αίθουσα του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία της ΜΥ3 αποδεικνύει ότι η κατηγορούμενη λίγα δευτερόλεπτα πριν την επίθεση ήταν εκνευρισμένη τόσο πολύ μάλιστα που αναγκάσθηκε να τη σπρώξει η ΜΥ3 έξω για να μη δοθεί συνέχεια στην ένταση. Θεωρώ ότι η ΜΚ1 είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της επιβεβαιώνεται από το ΜΚ2 ο οποίος είδε το όλο επεισόδιο και είδε την ίδια ημέρα τους μώλωπες στο χέρι της ΜΚ
9. Η μαρτυρία της ΜΚ1 ενισχύεται από την πραγματική μαρτυρία της υπόθεσης, ήτοι το αιμάτωμα που παρουσιάσθηκε στο χέρι της στο σημείο όπου την κτύπησε η κατηγορούμενη την ίδια ημέρα που έγινε το επεισόδιο και που καταγράφηκε σε ιατρικό πιστοποιητικό την ίδια ημέρα. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες κατηγορίας η μαρτυρία της κατηγορουμένης και του ΜΥ2 περιείχε αντιφάσεις και κυρίως υπήρχε η προσπάθεια της κατηγορούμενης να δείξει ότι δεν ήταν θυμωμένη ενώ αυτός ο ισχυρισμός καταρρίπτεται από την ΜΥ3 η οποία αναγκάσθηκε να την σπρώξει έξω από την αίθουσα του Δικαστηρίου προκειμένου να μειωθεί η ένταση μεταξύ των δύο γυναικών. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου κρίνω ότι η ενοχή της κατηγορούμενης έχει αποδειχθεί σε βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. (Υπ.) ................ Ν . Ταλαρίδου-Κοντοπουλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ Subject: Criminal/General/Final Αναφορά: Ποινική / επίθεση - άρθρο 243 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο