← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Mohammed Ismael Altork κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 763/09, 25 Φεβρουαρίου, 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Mohammed Ismael Altork κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 763/09, 25 Φεβρουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 763/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον

  1. Mohammed Ismael Altork
  2. Adham Belal Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Παπαπέτρου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Σπηλιωτόπουλος Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Καλλής Α Π Ο Φ Α Σ Η Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι έγιναν οι ακόλουθες διαρρήξεις και κλοπές όπου κλάπησαν τα ακόλουθα αντικείμενα. Έγινε διάρρηξη στην οικία του Μάριου Μελίδη στις 2.1.2009 ως αποτέλεσμα του οποίου κλάπηκε το όχημα του ΗΤΥ419 και το κλειδί του οχήματος. Επίσης κλάπηκε ηλεκτρονικός υπολογιστής, ένα πορτοφόλι, μία τσάντα, κάτι κέρματα και μια συσκευή digitpass. Μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1 η αστυνομία βρήκε το αυτοκίνητο και ο Μάριος Μελίδης αναγνώρισε το αυτοκίνητο. (βλ. κατηγορίες 1, 2, 3, 4). Έγινε διάρρηξη στην οικία της Yena Kuznetsava στις 31.12.
  3. Η είσοδος επιτεύχθηκε από γυάλινη πόρτα του ισογείου. Κλάπηκαν μία τσάντα Samsonite, δύο DVD players, δύο ακουστικά για το DVD και ένα κινητό τηλέφωνο. (βλ. κατηγορία 7). Έγινε διάρρηξη στην οικία της Tatianas Puchaeva μεταξύ του Δεκεμβρίου 2008 και 2.1.
  4. Η παραπονούμενη έφυγε για τη Ρωσία στις 23 Δεκεμβρίου και επέστρεψε στις 6 Ιανουαρίου συνεπώς, δεν είχε προλάβει να καταγγείλει το γεγονός της διάρρηξης και κλοπής του αυτοκινήτου της με αρ. εγγραφής ΚUE
  5. Επίσης κλάπηκε από το διαμέρισμα της και το κλειδί του εν λόγω αυτοκινήτου. (βλ. κατηγορίες 8 και 9). Έγινε διάρρηξη στην οικία της Olga Demnika στις 23.10.2008, η οποία έλειπε για διακοπές από την Κύπρο και επέστρεψε στις 29 Δεκεμβρίου. Αυτή η καταγγελία έγινε μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου
  6. Η παραπονούμενη είχε προσέξει ότι κλάπηκε το ποσό των €400 από την τσάντα της πεθεράς της που ήταν απέναντι από την πόρτα της κουζίνας αλλά δεν κατήγγειλαν το γεγονός διότι έφυγαν από την Κύπρο. (βλ. κατηγορία 10). Έγινε διάρρηξη στην οικία της Tatiana Kryuakova μεταξύ 28 και 29.4.
  7. Ο διαρρήκτης πέτυχε είσοδο από κλειδωμένη μπαλκονόπορτα και έκλεψε το χρηματικό ποσό των $40.00 και τρία κινητά τηλέφωνα. (βλ. κατηγορία 12). Έγινε διάρρηξη στην οικία της Anna Chernycheva στις 5.4.
  8. Ο διαρρήκτης πέτυχε είσοδο από την μπαλκονόπορτα και έκλεψε €1.000, $325, και ΛΚ200 από την τσάντα της παραπονούμενης. (βλ. κατηγορία 13). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 14, 15 και 16 οι θεληματικές καταθέσεις του κατηγορούμενου
  9. Με βάση την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου αυτές οι καταθέσεις κατατέθηκαν ως τεκμήρια εναντίον του κατηγορούμενου 1 ως το προϊόν της ελεύθερης του βούλησης. Σ' αυτές τις καταθέσεις ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων ως και επίσης παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος που εμφαίνεται στην κατηγορία 11 για την οποία δεν υπάρχει καταγγελία από παραπονούμενο ότι έγινε διάρρηξη και κλοπή στο εν λόγω διαμέρισμα. Ο κατηγορούμενος 1 περιέγραψε τον τρόπο που έγιναν οι διαρρήξεις στα εν λόγω διαμερίσματα με τον τρόπο που το περιέγραψαν και το διαπίστωσαν οι ίδιοι οι παραπονούμενοι, π.χ. από μπαλκονόπορτα. Επίσης, περιέγραψε, όπως ανέφερε και η ΜΚ1, διαρρήξεις που δεν είχαν καν καταγγελθεί για να τα έχει υπόψη της η αστυνομία και ο κατηγορούμενος ανέφερε με κάθε λεπτομέρεια τι έκλεψε και που ήταν το κάθε αντικείμενο στην οικία. Επίσης σύμφωνα με την ΜΚ1, ο κατηγορούμενος υπέδειξε όλες τις σκηνές των διαρρήξεων ως εμφαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων ως το κατηγορητήριο προτού λάβει από τον κατηγορούμενο 1 θεληματική κατάθεση. Η ΜΚ1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας και τα όσα ανέφερε έχουν σχέση με ενέργειες που έλαβε κατά το εντεταλμένο της καθήκον κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Η ΜΚ1 δεν κλονίσθηκε από την αντεξέταση, αντιθέτως κατά την αντεξέταση απέδειξε ότι τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος 1 στη θεληματική του κατάθεση είναι η πραγματικότητα επειδή ανέφερε πράγματα τα οποία δεν ήταν γνωστά στην αστυνομία και είναι μόνο μετά που η αστυνομία προσέγγισε τους παραπονούμενους για τη λήψη κατάθεσης που αυτές οι υποθέσεις έγιναν γνωστές εναντίον του κατηγορούμενου
  10. Σε αντίθεση με την ΜΚ1, ο κατηγορούμενος συστηματικά δεν έλεγε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Προέβαλε μία ασαφής και γενική εκδοχή για να εξηγήσει πού ήταν τις ημέρες που έγιναν οι εν λόγω διαρρήξεις. Ρωτήθηκε πού εργαζόταν όταν ήρθε στην Κύπρο και παράνομα και σκόπιμα έδωσε αόριστες απαντήσεις για την εργασία του ούτως ώστε η κατηγορούσα αρχή να μην μπορεί να διασταυρώσει αυτές τις πληροφορίες. Αρνήθηκε ότι έδωσε τις εν λόγω καταθέσεις και η θέση του ήταν ότι τις καταθέσεις τις έγραψε η ΜΚ
  11. Τέτοια θέση ουδέποτε υποβλήθηκε στην ΜΚ1 για να τοποθετηθεί αλλά, εν πάση περιπτώσει, η ΜΚ1 δεν έλαβε και τις δύο καταθέσεις, επομένως, ο κατηγορούμενος πιάστηκε στις διάφορες αναλήθειες που είπε στο Δικαστήριο στην προσπάθεια του να αποφύγει την ποινική του ευθύνη. Επίσης προέβαλε άλλοθι για τις 31.12.2008 που το ανέφερε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και ανέφερε ότι ήταν με την φιλενάδα του η οποία όπως ανέφερε έφυγε από την Κύπρο και για την οποία δεν είπε στην αστυνομία ή στο Δικαστήριο το όνομα της ώστε να είναι εφικτός ο έλεγχος αυτής της πληροφορίας. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν καθ' όλα αναξιόπιστος μάρτυρας και η εκδοχή που προέβαλε στο Δικαστήριο απορρίπτεται. Ανέγνωσα προσεκτικά τις θεληματικές καταθέσεις του κατηγορούμενου 1 και διασταύρωσα τα όσα ανέφερε στις καταθέσεις του με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων του κατηγορητηρίου. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται ο κατηγορούμενος συνάδουν με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων του κατηγορητηρίου. Οι καταθέσεις αυτές ήταν θεληματικές και με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής κρίνω ότι ο κατηγορούμενος έδωσε αυτές τις καταθέσεις. Μία καταδίκη μπορεί να θεμελιωθεί μόνο με την παραδοχή του κατηγορούμενου. Στις Ποινικές Εφέσεις 5653 και 5654, Καύκαρος ν. Δημοκρατίας, ημερ. 16.2.95, το Εφετείο επεξήγησε ότι η ομολογία ενοχής του κατηγορούμενου είναι ικανοποιητική μαρτυρία της ενοχής του, ιδιαίτερα εάν αυτή βεβαιώνεται από εξωτερικά γεγονότα. Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος ανέφερε τέτοιες λεπτομέρειες για τη διάπραξη των αδικημάτων που μόνο το πρόσωπο που τις διέπραξε θα μπορούσε να τα γνωρίζει και να τα αναφέρει στην αστυνομία. Επιπλέον ο κατηγορούμενος υπέδειξε σκηνές διαρρήξεων και ομολόγησε διαρρήξεις που δεν είχαν καταγγελθεί ακόμη από τους παραπονούμενους. Αυτό αποδεικνύεται από τα Τεκμήρια 8, 9, και 10 που είναι καταθέσεις παραπονουμένων που λήφθηκαν μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου
  12. Επίσης, ο κατηγορούμενος 1 στο Τεκμήριο 15 αναφέρθηκε σε διάρρηξη που διέπραξε για την οποία δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα καταγγελία, ήτοι η κατηγορία 11 που περιγράφεται ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος. Επομένως, με βάση την ομολογία ενοχής του κατηγορούμενου κρίνω ότι έχουν αποδεχθεί όλες οι κατηγορίες εναντίον του στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ενόρκως ότι τον γνωρίζει και συναντιούνταν σε ένα Internet Cafe αλλά αρνήθηκε ότι είχε οποιεσδήποτε δοσοληψίες μαζί του με αυτοκίνητα ή άλλως πως. Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι αυτή η δήλωση δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο 2 καθότι ο δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 δεν αντεξέτασε τον κατηγορούμενο 1 καθόλου. Ο κατηγορούμενος 2 έδωσε μία κατάθεση στην αστυνομία με την οποία παραδέχθηκε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος του έφερε και τα δύο αυτοκίνητα που είχαν κλαπεί μαζί με τα κλειδιά των αυτοκινήτων. Στην κατάθεση αυτή παραδέχεται ότι τα κλειδιά των δύο αυτοκινήτων ήσαν στην κατοχή του. Ο κατηγορούμενος 2 υιοθέτησε την κατάθεση αυτή στην ανώμοτη δήλωση που έκανε στο Δικαστήριο. Δεν αποδέχομαι τη δικαιολογία που προέβαλε στο Δικαστήριο για να εξηγήσει το γεγονός ότι είχε στην κατοχή του τα κλειδιά των δύο κλαπέντων αυτοκινήτων. Δεν την αποδέχομαι επειδή ο κατηγορούμενος 1 προέβαλε μία εντελώς διαφορετική εκδοχή στο Δικαστήριο την οποία δεν αμφισβήτησε ο κατηγορούμενος 2 με την αντεξέταση του κατηγορούμενου
  13. Επομένως, παραμένει αναντίλεκτο γεγονός από τη μαρτυρία ενώπιον μου ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε στην κατοχή του αυτά τα δύο κλειδιά για τα οποία δεν δίδει ικανοποιητική εξήγηση που να δείχνει ότι δεν είχε ιδέα ή δεν θα μπορούσε να είχε ιδέα ότι τα εν λόγω κλειδιά ήταν κλοπιμαία περιουσία. Επιπρόσθετα αυτά τα κλειδιά περιήλθαν στην κατοχή του από το πρόσωπο που διέπραξε τις εν λόγω διαρρήξεις και έκλεψε τα κλειδιά από τα διαμερίσματα των ιδιοκτητών. Δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου 2 για να καταδικασθεί για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στο κατηγορητήριο αλλά θεωρώ ότι είναι από τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει το κατηγορητήριο και να θεμελιώσει καταδίκη εναντίον του κατηγορούμενου για αδίκημα που θεωρείται λιγότερο σοβαρό, ήτοι το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα. Αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος παράνομα κατείχε τα δύο κλειδιά. Ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε καμία αθώα εξήγηση για το πώς βρέθηκαν αυτά τα δύο κλειδιά στην κατοχή του. Του τα έφερε το πρόσωπο που έκλεψε τα δύο κλειδιά. Συνεπώς, αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του περιουσία για την οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία και ο κατηγορούμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή αυτών των αντικειμένων. Το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει το κατηγορητήριο με βάση το άρθρο 85

(4)της Ποινικής Δικονομίας και να καταδικάσει τον κατηγορούμενο για αδικήματα που δεν εμφαίνονται στο κατηγορητήριο όταν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
  1. Εάν αποδειχθεί ότι το εν λόγω αδίκημα που δεν περιέχεται στο κατηγορητήριο έχει διαπραχθεί.
  2. Ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να καταδικασθεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
  3. Ο κατηγορούμενος δεν θα υπόκειται σε μεγαλύτερη τιμωρία παρά εάν ήθελε θεμελιωθεί καταδίκη με βάση τις υφιστάμενες κατηγορίες.
  4. Ο κατηγορούμενος δεν έχει επηρεασθεί δυσμενώς στην υπεράσπιση του από την εν λόγω τροποποίηση. Οι πρώτες τρεις προϋποθέσεις ικανοποιούνται για τους λόγους που επεξηγούνται πιο πάνω. Θεωρώ ότι και η τέταρτη προϋπόθεση πληρείται. Στην υπόθεση Crysostomou v. Police[1], το Εφετείο επεξήγησε αναλυτικά πώς εφαρμόζει το Δικαστήριο την τέταρτη προϋπόθεση κατά την κρίση του για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 85
(4)της Ποινικής Δικονομίας. Σε εκείνη την υπόθεση ο κατηγορούμενος αρχικά κατηγορείτο ότι εκπυρσοκρότησε όπλο με σκοπό να προκαλέσει φόβο σε άλλο πρόσωπο. Τελικά το πρωτόδικο Δικαστήριο τον αθώωσε στην αρχική κατηγορία και πρόσθεσε νέα κατηγορία ότι υπήρξε αμελής στο χειρισμό του όπλου του, με αποτέλεσμα να εκπυρσοκροτήσει κατά παράβαση του άρθρου 22Α του Κεφ.
  1. Ο λόγος που το Δικαστήριο προχώρησε με την τροποποίηση ήταν η απουσία μαρτυρίας που να συνέδεε τον κατηγορούμενο με την εκπυρσοκρότηση του όπλου. Τα γεγονότα ήταν απλά και ξεκάθαρα από την αρχή, συνεπώς δεν τίθετο θέμα επηρεασμού της υπεράσπισης του κατηγορούμενου. Αυτό ισχύει και στην παρούσα περίπτωση. Τα δύο κλαπέντα αντικείμενα ήταν στην κατοχή του κατηγορούμενου 2 και έπρεπε να δοθεί αθώα εξήγηση γι' αυτό το γεγονός από τον κατηγορούμενο και είναι αυτό που προσπάθησε να κάνει ο κατηγορούμενος 2 με την κατάθεση του. Η δικαιολογία ήταν επιβεβλημένη για να δείξει ο κατηγορούμενος 2 ότι δεν είχε καμία σχέση με την κλοπή των αντικειμένων και τις ενέργειες του πρώτου κατηγορούμενου. Το αδίκημα της παράνομης κατοχής είναι συναφές με το αδίκημα της κλοπής. Στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει θετική μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος 2 πήρε ενεργό ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων της κλοπής και διάρρηξης. Με βάση το μαρτυρικό υλικό προκύπτει ότι πρέπει να γνώριζε ότι τα κλειδιά ήσαν κλοπιμαία αλλά δεν μπορώ να είμαι βέβαιη ότι η γνώση αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι ήταν ενήμερος για τις ενέργειες του κατηγορούμενου
  2. Επομένως, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει επί του κατηγορητηρίου. Όμως κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο να προσθέσω δύο κατηγορίες με βάση τις διατάξεις του άρθρου 85
(4)της Ποινικής Δικονομίας, ήτοι οι ακόλουθες κατηγορίες. «Κατηγορία 14 Παράνομη κατοχή κλοπιμαίας περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα. Λεπτομέρειες Ο κατηγορούμενος 2 μεταξύ τις 2.1.09 και 5.1.09 παράνομα κατείχε το κλειδί του αυτοκινήτου με αρ εγγραφής ΗΤΥ419 ιδιοκτησίας του Μάριου Μελίδη για το οποίο υπήρχαν εύλογες υποψίες ότι ήταν κλοπιμαίο. Κατηγορία 15 Παράνομη κατοχή κλοπιμαίας περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα. Λεπτομέρειες Ο κατηγορούμενος 2 μεταξύ τις 2.1.09 και 5.1.09 παράνομα κατείχε το κλειδί του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚUE811 ιδιοκτησίας της Tatiana Pucheva για το οποίο υπήρχαν εύλογες υποψίες ότι ήταν κλοπιμαίο». Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω κρίνω ότι η ενοχή του κατηγορούμενου 2 έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις σε σχέση με τις πιο πάνω κατηγορίες. (Υπ.) ........................... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπουλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ Subject: Criminal/General/Final Αναφορά: Ποινική / διάρρηξη & κλοπή [1] 24 CLR 192. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.