Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χαράκης Καραπατέας, Αρ. Υπόθεσης: 2281/2008, 3.3.2009

(2),

(3),

(7)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι στις 6.7.2007 και ώραν 11:07 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής W832UKJ (εφεξής «το αυτοκίνητο») στην οδό Γεωργίου Α' στη Λεμεσό με ταχύτητα 76 χ.α.ω. ενώ το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ήταν 50 χ.α.ω. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Αστυφύλακα 2173 Ανδρέα Παρασκευά (Μ.Κ.), ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στην Τροχαία Λεμεσού. Ο Μ.Κ. κατέθεσε ότι στις 6.7.2007 το πρωί διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας με ταχύμετρο στην οδό Γεωργίου Α' στη Λεμεσό στα οχήματα τα οποία εκινούντο με ανατολική κατεύθυνση, φορώντας στολή και φωσφορούχο γιλέκο. Στις 11:07 στόχευσε με το ταχύμετρο το αυτοκίνητο, το οποίο ήταν μάρκας Μερσεντές, και εξακρίβωσε ότι οδηγείτο με ταχύτητα 76 χ.α.ω. Το καθορισμένο όριο στο συγκεκριμένο σημείο είναι 50 χ.α.ω., όπως φαίνεται ευκρινώς σε πινακίδα πριν από το συγκεκριμένο σημείο ελέγχου. Ο Μ.Κ. έκανε σήμα στον οδηγό του αυτοκινήτου για να σταματήσει, του υπέδειξε την ένδειξη των 76 χ.α.ω. και του ζήτησε τα στοιχεία του. Σύμφωνα με τον Μ.Κ., ο οδηγός του έδωσε τα στοιχεία του προφορικά και διαπίστωσε μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος, πληροφορηθείς ότι θα καταγγελθεί απάντησε «ΟΚ». Εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο για Λ.Κ. 26, το οποίο δεν πληρώθηκε εντός του καθορισμένου χρονικού ορίου. Σε σχέση με τη λειτουργία του ταχυμέτρου ο M.K. ανέφερε ότι, πριν ξεκινήσει τον έλεγχο ταχύτητας στις 6.7.2007, προέβη στον ενδεδειγμένο έλεγχο του ραντάρ σε τρία στάδια τα οποία επεξήγησε στο Δικαστήριο, διαπιστώνοντας με τον τρόπο αυτό την εγκυρότητά του. Κατά την αντεξέταση, ο Μ.Κ. κατέθεσε ότι απαγορεύεται η οδήγηση οχήματος με ξένους αριθμούς εγγραφής εκτός για περιορισμένο χρονικό διάστημα για συγκεκριμένους και περιορισμένους σκοπούς, δηλαδή για σκοπούς εγγραφής και τεχνικού ελέγχου. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δεν ήλεγξε κατά πόσο το αυτοκίνητο οδηγείτο νόμιμα παρά το ότι έφερε πινακίδες εγγραφής οι οποίες ήταν, εξ όσων πιστεύει, Αγγλικές, ούτε και κατά πόσο ο οδηγός είχε ασφάλεια για να οδηγεί το συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Κατέθεσε επιπλέον ότι όταν ζήτησε από τον οδηγό τα στοιχεία του, ο τελευταίος του ανέφερε τον αριθμό της ταυτότητάς του και ο Μ.Κ. διαπίστωσε, μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή, ότι το πρόσωπο αυτό κατείχε άδεια οδηγού. Το τηλέφωνο και η διεύθυνση που έδωσε ο οδηγός επίσης ανταποκρίνονταν στα στοιχεία του Κατηγορουμένου όπως ήταν καταχωρημένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο Μ.Κ. κατέθεσε ότι την επίδικη ημερομηνία διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας για 3 ½ ώρες περίπου και κατήγγειλε περίπου 10 οδηγούς, αλλά θυμάται με πάσα βεβαιότητα και χωρίς την παραμικρή αμφιβολία ότι ο οδηγός ήταν ο Κατηγορούμενος, καθότι είναι χαρακτηριστική η φυσιογνωμία του. Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155, του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, και επέλεξε να μην πει τίποτε. Δεν κλήθηκαν οποιοιδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Σημειώνω ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι το όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου έχει οριστεί από την αρμόδια αρχή σε 50 χ.α.ω. και ότι υπάρχει σχετική πινακίδα πριν από το σημείο όπου ο Μ.Κ. διενήργησε τον έλεγχο ταχύτητας. Σημειώνω επιπλέον ότι ο συνήγορος του Κατηγορουμένου δήλωσε ότι δεν αμφισβητείται η ορθή λειτουργία του ταχυμέτρου, ούτε και το γεγονός ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο Μ.Κ. ανέκοψε ένα άτομο επειδή οδηγούσε το αυτοκίνητο με πινακίδες W832UKJ με ταχύτητα πέραν του επιτρεπόμενου ορίου. Αυτό που αμφισβητείται είναι η ταυτότητα του οδηγού. Παρακολούθησα με προσοχή τον Μ.Κ. να καταθέτει και σημειώνω ότι μου δημιουργήθηκε η σαφέστατη εντύπωση ότι ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να καταδείξει ότι δεν έκανε οποιοδήποτε λάθος όσον αφορά τον έλεγχο που διενήργησε κατά τον επίδικο χρόνο. Η προσπάθειά του αυτή εκδηλώθηκε τόσο με τον τρόπο που απαντούσε όσο και με την ιδιαίτερη έμφαση που έδιδε συνεχώς σε σχέση με την αναγνώριση του Κατηγορουμένου ως του οδηγού του αυτοκινήτου. Εν τούτοις, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ο έλεγχος που διενήργησε όσον αφορά τα στοιχεία του οδηγού ήταν υποτυπώδης, αφού αρκέστηκε μόνο με την προφορική αναφορά του οδηγού σε έναν αριθμό ταυτότητας, από τον οποίο ο Μ.Κ. διαπίστωσε, μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, ότι το άτομο με τον εν λόγω αριθμό ταυτότητας είχε άδεια οδηγού. Δηλαδή, είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο ο οδηγός να είναι άλλο πρόσωπο και απλά να έδωσε προφορικά τον αριθμό ταυτότητας του Κατηγορουμένου, εφόσον δεν έδειξε αυτήν καθ' εαυτήν την ταυτότητα ή άδεια οδηγού στον Μ.Κ. Όταν οι παραλείψεις αυτές ήλθαν στην επιφάνεια κατά την αντεξέταση, ο Μ.Κ. προσπάθησε να δικαιολογηθεί, προσθέτοντας ότι ο οδηγός του έδωσε και αριθμό τηλεφώνου και διεύθυνση, τα οποία ήταν ορθά σύμφωνα με τα στοιχεία στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αυτό όμως που μου προκάλεσε ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση είναι το γεγονός ότι ο Μ.Κ., παρά το ότι ανέκοψε ένα άτομο το οποίο οδηγούσε αυτοκίνητο με πινακίδες εγγραφής άλλης χώρας, δεν διενήργησε τον παραμικρό έλεγχο για να διαπιστώσει κατά πόσο οδηγείτο νόμιμα, εφόσον, όπως ο ίδιος κατέθεσε, απαγορεύεται η χρήση μη εγγεγραμμένου στην Κύπρο οχήματος εκτός για συγκεκριμένους και περιορισμένους σκοπούς. Παρέλειψε ακόμη να ελέγξει τόσο τον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου όσο και το κατά πόσο ο οδηγός κατείχε ασφαλιστική κάλυψη έναντι τρίτου για να οδηγεί το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, το οποίο δεν φαινόταν να ήταν εγγεγραμμένο στην Κύπρο. Θεωρώ ότι η υπερβολική έμφαση που έδωσε ο Μ.Κ. στην αναγνώριση του Κατηγορουμένου ως του προσώπου που οδηγούσε το αυτοκίνητο τη μέρα της καταγγελίας πιθανότατα να οφείλεται σε μία ατυχή προσπάθεια συγκάλυψης των παραλείψεών του όσον αφορά τον έλεγχο που διενήργησε σε σχέση με τον οδηγό του αυτοκινήτου. Συνεπώς κρίνω ότι θα ήταν επισφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία του Μ.Κ. όσον αφορά την ταυτότητα του οδηγού. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, σημειώνω ότι δεν έχω αμφιβολία ότι ο Μ.Κ. ανέκοψε ένα αυτοκίνητο με πινακίδες εγγραφής W832UKJ, καθότι οδηγείτο με ταχύτητα 76 χ.α.ω., ενώ το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο το οποίο είχε οριστεί από αρμόδια αρχή ήταν 50 χ.α.ω. Εξάλλου, αυτό δεν αμφισβητείται από την Υπεράσπιση. Αυτό για το οποίο δεν έχω πεισθεί είναι για την ταυτότητα του οδηγού. Εφόσον δεν έχω αποδεχθεί την προσφερθείσα από την Κ.Α. μαρτυρία σε σχέση με την ταυτότητα του οδηγού του αυτοκινήτου κατά τον επίδικο χρόνο, προκύπτει αβίαστα ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο Κατηγορούμενος και συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί η κατηγορία εναντίον του Κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. ........................................... Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final (Αναφορά:Ταχύτητα) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο