ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΣΩΦΡΟΝΗ ΚΛΕΙΤΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 25525/08, 10 Μαρτίου 2009

(1)/02 και 166/87. Αντικείμενο της τρίτης κατηγορίας είναι το αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών κατά παράβαση των άρθρων 2 και 10 του Περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Ν.87

(1)/

1. Επειδή αντικείμενο της ένστασης της υπεράσπισης που πραγματεύεται η παρούσα ενδιάμεση απόφαση μας αφορά τη δεύτερη κατηγορία, θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσιες τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος σε άγνωστες ημερομηνίες μεταξύ του μηνός Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου, 2008, στον Ύψωνα, της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα ερχόταν σε συνουσία με νεαρή γυναίκα, δηλαδή, με την Μαρία Λούντζα από τη Λεμεσό που έχει ηλικία δεκατριών και άνω και κάτω των δεκαεπτά χρονών. Η ένσταση της υπεράσπισης ηγέρθη μετά που ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε και αρνήθηκε ενοχή στην πρώτη κατηγορία, πριν όμως απαντήσει στην κατηγορία
2. Συγκεκριμένα, προτού ο κατηγορούμενος απαντήσει στην κατηγορία 2, ο ευπαίδευτος συνήγορος του ήγειρε ένσταση υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη κατηγορία πάσχει από πολλαπλότητα. Ήταν η θέση του κ. Σαουρή ότι οι λεπτομέρειες αδικήματος της συγκεκριμένης κατηγορίας, ως είναι διατυπωμένες, καταλογίζουν στον κατηγορούμενο πέραν του ενός αδικημάτων και συγκεκριμένα του καταλογίζουν τη διάπραξη του αδικήματος της διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας 13 μέχρι 17 χρόνων, πέραν όμως της μιας φοράς. Υπό τις περιστάσεις, υπεστήριξε ο κ. Σαουρής, θα έπρεπε να υπάρχουν στο κατηγορητήριο χωριστές κατηγορίες για κάθε ένα από τα αδικήματα και συγκεκριμένα τόσες κατηγορίες όσα και τα αδικήματα της διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας 13 μέχρι 17 χρόνων, που με το μαρτυρικό υλικό του καταλογίζονται. Την αντίθετη άποψη υπεστήριξε ο κ. Μάτσας. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε την απόρριψη της ένστασης γιατί πρόκειται για αδίκημα το οποίο ο κατηγορούμενος διέπραξε κατ' επανάληψη και συνεπώς πρόκειται για «συνεχές αδίκημα», στοιχείο που δικαιολογεί, σύμφωνα με τον κ. Μάτσα, την περίληψη στο κατηγορητήριο μιας μόνο κατηγορίας. Σ' αυτό το στάδιο θεωρούμε σκόπιμο να διευκρινίσουμε πως αναφορικά με την τρίτη κατηγορία, η υπεράσπιση ζήτησε περαιτέρω λεπτομέρειες και η κατηγορούσα αρχή ανταποκρινόμενη θετικά, δεσμεύτηκε να δώσει τις λεπτομέρειες που ζητήθηκαν μέχρι σήμερα. Εξετάσαμε τις αντίστοιχες επί του προκειμένου θέσεις των δυο πλευρών. Η περι ού ο λόγος ένσταση, αφορά πολλαπλότητα στην όψη του κατηγορητηρίου και όχι την περίπτωση πολλαπλότητας κατόπιν συσχετισμού του κατηγορητηρίου με την προσαχθείσα μαρτυρία. Ως εκ τούτου θα προσεγγίσουμε το αντικείμενο της ένστασης υπό αυτή την σκοπιά. Παρατηρούμε τα πιο κάτω. Η πολλαπλότητα ορίζεται ως η συμπερίληψη στην ίδια κατηγορία πέραν του ενός αδικήματος. Έχει κατ' επανάληψη λεχθεί ότι ο κανόνας ότι η κατηγορία δεν πρέπει να περιέχει περισσότερο από ένα αδίκημα δεν επιδέχεται αποκλείσεις, κι' αυτό πρώτον για να γνωρίζει η υπεράσπιση επ' ακριβώς τι είναι που αντιμετωπίζει έτσι ώστε να αποκλείεται το ενδεχόμενο να επηρεαστεί δυσμενώς και δεύτερο για να παρέχεται η δυνατότητα διακρίβωσης προηγούμενης καταδίκης ή αθώωσης autrefois convict ή acquit για το ίδιο αδίκημα σε περίπτωση μεταγενέστερης κατηγορίας. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι χωριστά αδικήματα στην ίδια νομοθετική διάταξη υπάρχουν όταν για το κάθε ένα από αυτά προβλέπεται διαφορετική από τη φύση της πράξη. Όταν όμως η πράξη είναι βασικά του ίδιου είδους αλλά διαφέρει στη μορφή της, τότε έχουμε ένα μόνο αδίκημα. Τέλος, στις περιπτώσεις όπου ένα αδίκημα μπορεί να διαπραχθεί με περισσότερο από ένα τρόπους, είτε ως προς την αντικειμενική υπόσταση είτε ως προς την υποκειμενική, τότε σ' αυτές τις περιπτώσεις επιτρέπονται οι διαζεύξεις στην ίδια κατηγορία. (Βλ. Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 249 και Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας και Suphire Securities and Financial Services Ltd v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 238/07 και 239/07 αντίστοιχα, ημερ. 15.7.1998 και στις αυθεντίες που οι αποφάσεις στις εν λόγω δυο υποθέσεις παραπέμπουν). Στην περίπτωση της κατηγορίας 2 κάθε άλλο παρά για συνεχές αδίκημα, πρόκειται. Ένα αδίκημα θεωρείται συνεχές εάν λαμβάνει χώρα συνεχώς ή αδιαλείπτως για κάποια χρονική περίοδο και όχι όπως είναι η παρούσα περίπτωση, όπου αντικείμενο της κατηγορίας είναι η διάπραξη συγκεκριμένου αδικήματος, αυτού της διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας 13 μέχρι 17 χρόνων, πέραν όμως της μιας φοράς. Με άλλα λόγια ο κατηγορούμενος φέρεται μεν να έχει εκδηλώσει την ίδια εγκληματική συμπεριφορά πέραν της μιας φοράς, όμως η κάθε φορά που εκδήλωνε την ίδια εγκληματική συμπεριφορά συνιστά και χωριστό αδίκημα, το οποίο θα έπρεπε να είχε αποτελέσει αντικείμενο χωριστής κατηγορίας. Στο Σύγγραμμα Archbold "Criminal Pleading Evidence and Practice", 2007, όπου ο συγγραφέας στις παρ. 1-125 έως 1-132, πραγματεύεται τις προϋποθέσεις σε σχέση με τις λεπτομέρειες που πρέπει να τίθενται σε ένα κατηγορητήριο προς ενημέρωση του κατηγορούμενου, αναφέρει και τα πιο κάτω στην παράγραφο 1-

1. «Where a child speaks of a number of incidents with no distinguishing features, a convenient course, in order to establish the systematic conduct of the accused, is to have a number of counts, each, apart from the first, alleging "on an occasion other than that alleged in [the previous counts]"». (Σε μετάφραση): «Όπου ένα παιδί αναφέρεται σε αριθμό επεισοδίων χωρίς οποιαδήποτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, μια πρακτική μέθοδος, προς θεμελίωση της συστηματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, είναι η έκθεση αριθμού κατηγοριών, η κάθε μια από τις οποίες, εκτός από την πρώτη, θα αναφέρει "σε περίπτωση άλλη από αυτή που καταγράφεται [στις προηγούμενες κατηγορίες]"». Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση παραπέμπουμε στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/07 ημερ. 21.11.2008, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στην πρακτική που εισηγείται η παράγραφος 1-132 του πιο πάνω Συγγράμματος, η οποία να σημειωθεί υιοθετήθηκε στην υπόθεση Αμβροσίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνουμε ότι η κατηγορία 2 πάσχει από πολλαπλότητα. Ως εκ τούτου, η ένσταση αναφορικά με την εν λόγω κατηγορία επιτυγχάνει. Η κατηγορία 2 ακυρώνεται. Ο κατηγορούμενος 2 απαλλάττεται στην κατηγορία
2. (Υπ.) ............ Α. Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ (Υπ.) ............ Λ. Μάρκου, Ε.Δ. /ΣΧ Subject: Criminal/Assize Court/Interim (Αναφορά: Ένσταση για πολλαπλότητα κατηγορητηρίου). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο