← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Νίκου Πολυδώρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3025/08, 12 Μαρτίου 2009

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Νίκου Πολυδώρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3025/08, 12 Μαρτίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2009:9 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πασχαλίδη, Π.Ε.Δ. Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Λ. Μάρκου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3025/08 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v.

  1. Νίκου Πολυδώρου
  2. Ανδρέα Αμβροσίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 12 Μαρτίου
  3. Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: Η κα Ο. Σοφοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Ε. Πουργουρίδης. Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Γ. Γεωργίου με τον κ. Χρ. Χ"Λοϊζου. Κατηγορούμενοι παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο του κατηγορητηρίου είναι συνολικά οκτώ κατηγορίες που αφορούν αδικήματα, κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί. Πέντε από αυτές (κατηγορίες 1 - 5) στρέφονται εναντίον του κατηγορούμενου 1, ενώ οι υπόλοιπες τρεις (κατηγορίες 6 - 8) στρέφονται εναντίον του κατηγορούμενου
  4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 στις 20.2.2008, σε συγκεκριμένη τοποθεσία, στο χωριό Μοναγρούλι της επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 4 κιλά και 968.7 γραμμάρια φυτού κάνναβης (φάρμακο τάξεως Β), από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 κατείχε την εν λόγω ποσότητα ναρκωτικών με σκοπό να προμηθεύσει τρίτους. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, καταλογίζεται στον κατηγορούμενο 1 το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα 998.2 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, στις 21.2.2008 στη Λεμεσό, ενώ σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 φέρεται να κατείχε την εν λόγω ποσότητα ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Τέλος σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1, στις 19.2.2008, στη Λεμεσό, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Για την κατοχή των ναρκωτικών αντικείμενο των κατηγοριών 1 και 3, όπως και για την κατοχή τους με σκοπό την προμήθεια, αντιμετωπίζει χωριστές όμως κατηγορίες και ο κατηγορούμενος
  5. Συγκεκριμένα: Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 6ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος 2 στις 20.2.2008, στην ίδια περιοχή που αναφέρεται στην κατηγορία 1, είχε στην κατοχή του τη συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών, ενώ σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 8ης κατηγορίας, κατείχε τα εν λόγω ναρκωτικά με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Πρόσθετα, ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι στις 20.2.2008 στη Λεμεσό είχε στην κατοχή του 0.1492 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (7η κατηγορία). Την εν λόγω κατηγορία ο κατηγορούμενος 2 έχει παραδεχθεί. H ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α) Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής έχει ως εξής: Στις 19.2.2008, λήφθηκε, σύμφωνα με τον Λοχία 4345 της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, Χ. Στυλιανού, (ΜΚ8), πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος διαμένει σε διαμέρισμα στον 1ον όροφο της πολυκατοικίας Anna Court στη οδό Γεωργίου Α' στη Λεμεσό και είναι κάτοχος των αυτοκινήτων ΤKRS083 και OE51UNK και τα δυο μάρκας Mercedes, έχει στην κατοχή του και διακινεί μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών τις οποίες αποκρύπτει σε άγνωστο μέρος. Με οδηγίες του ΜΚ8, μετέβησαν αυθημερόν στη Λεμεσό μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου μεταξύ των οποίων και ο Α/Αστ. 2626 Κ. Παναγιώτου (ΜΚ6), με σκοπό, αφού εντοπίσουν τον κατηγορούμενο 1 να τον θέσουν υπό παρακολούθηση με στόχο τον εντοπισμό των ναρκωτικών και του μέρους που αυτά ήταν κρυμμένα. Ο κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε, σύμφωνα με τον ΜΚ6, η ώρα 3:00 το απόγευμα της ίδιας μέρας να οδηγεί το ταξί του στην περιοχή Γρίβα Διγενή στη Λεμεσό και αμέσως τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Ο ΜΚ6 και οι συνάδελφοι του είχαν υπό συνεχή και διακριτική παρακολούθηση τον κατηγορούμενο 1 μέχρι και λίγο μετά τα μεσάνυκτα που ο τελευταίος επέστρεψε στο διαμέρισμα του, χωρίς να διαπιστώσουν οτιδήποτε το ύποπτο. Η συγκεκριμένη ομάδα των μελών της ΥΚΑΝ παρέμεινε στο μέρος επιτηρώντας το διαμέρισμα και τα αυτοκίνητα του κατηγορούμενου 1 τα οποία ήταν σταθμευμένα σε χώρους στάθμευσης της πολυκατοικίας, μέχρι τις 2:45 το πρωί της 20.2.2008 που η ομάδα αντικαταστάθηκε από τον ΜΚ8 και τους άνδρες που τον συνόδευαν, χωρίς και πάλι να διαπιστωθεί οτιδήποτε το ύποπτο. Με τον ΜΚ8 και τους δυο αστυφύλακες που τον συνόδευαν, ενσωματώθηκαν στις 20.2.2008 στη Λεμεσό και άλλα μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου μεταξύ των οποίων οι αστυφύλακες 3494 Α. Ανδρέου (ΜΚ7), 470 Ν. Κωνσταντίνου (ΜΚ9), 3153 Κ. Σπάταλος (ΜΚ10), 3031, 2603, 2443 και
  6. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του κατηγορούμενου 1 από τον ΜΚ6 και τους συναδέλφους του, ο κατηγορούμενος 1, εκτός από το ταξί του θεάθηκε να οδηγεί και το αυτοκίνητο OE51UNK. Λίγο μετά το μεσημέρι της 20.2.2008, ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να εγκαταλείπει το διαμέρισμα του οδηγώντας το ταξί του για να επιστρέψει λίγο αργότερα. Μέλη της ομάδας, τις κινήσεις και ενέργειες της οποίας συντόνιζε ο ΜΚ8, ακολούθησαν τον κατηγορούμενο 1 ενώ οι Αστ. 2443 και 2603 παρέμειναν στις θέσεις τους και συνέχισαν να παρακολουθούν το διαμέρισμα του κατηγορούμενου 1 όπως και το σταθμευμένο αυτοκίνητο του OE51UNK. Στις 17:45 της ίδιας μέρας, ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να οδηγεί το ταξί του στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας με κατεύθυνση αρχικά το χωριό Μονή και στη συνέχεια το χωριό Μοναγρούλι. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ο κατηγορούμενος 1, εγκατέλειψε τον κύριο δρόμο και εισήλθε σε χωματόδρομο που βρισκόταν στην αριστερή, σύμφωνα με την πορεία του, πλευρά του δρόμου. Αφού κάλυψε με το ταξί του μια απόσταση περίπου 200μ. μέσα στον χωματόδρομο, θεάθηκε από τους ΜΚ7, ΜΚ10 και δύο άλλα μέλη της ομάδας και συγκεκριμένα τους Αστ. 3031 και 3006 - οι οποίοι τον ακολουθούσαν και οι οποίοι είχαν στο μεταξύ, με οδηγίες του ΜΚ8, κατεβεί από το αυτοκίνητο και συνέχιζαν πεζοί, την παρακολούθηση του κατηγορούμενου 1 - να σταματά, σύμφωνα με τους ΜΚ7 και ΜΚ10 και να κατεβάζει από το αυτοκίνητο του μια τσάντα. Αφού ο κατηγορούμενος 1 άφησε, σύμφωνα πάντα με τους εν λόγω δυο μάρτυρες, την τσάντα μέσα σε θάμνους στην άκρη του χωματόδρομου, αναχώρησε με το ταξί του από την περιοχή επιστρέφοντας στη Λεμεσό. Για τις συγκεκριμένες ενέργειες του κατηγορούμενου 1 ενημερώθηκε αμέσως από τον ΜΚ10, ο ΜΚ
  7. Ο τελευταίος, ο οποίος ακολουθούσε την πιο πάνω ομάδα των μελών της ΥΚΑΝ, επιβαίνοντας υπηρεσιακού αυτοκινήτου, ενημερωνόταν συνεχώς για τις ενέργειες του κατηγορούμενου 1 και συντόνιζε ουσιαστικά την όλη επιχείρηση. Με οδηγίες του ΜΚ8 παρέμειναν στην σκηνή για να επιτηρούν την τσάντα οι ΜΚ7, ΜΚ10 και οι Αστ. 3031 και 3006 ενώ με οδηγίες του ίδιου μάρτυρα, ο ΜΚ9 όπως και ο Αστ. 9, οι οποίοι επίσης ακολουθούσαν τον κατηγορούμενο 1, πήραν θέσεις με το υπηρεσιακό όχημα τους στο χωματόδρομο, με σκοπό να ανακόψουν οποιοδήποτε όχημα ή πρόσωπο, ενδεχομένως να μετέβαινε στην περιοχή για παραλαβή της τσάντας. Την παρακολούθηση του κατηγορούμενου 1 μετά την αποχώρηση του από τη σκηνή, συνέχισε ο ΜΚ8 με τους αστυφύλακες που τον συνόδευαν, οι οποίοι αφού εντόπισαν τον κατηγορούμενο 1, ενώ ο τελευταίος επέστρεφε από την περιοχή του χωματόδρομου, τον ακολούθησαν με υπηρεσιακό αυτοκίνητο μέχρι το διαμέρισμα του. Προτού εισέλθει στο διαμέρισμα του, ο κατηγορούμενος 1 ξέπλυνε με νερό, σύμφωνα με τον ΜΚ8 τα ελαστικά του αυτοκινήτου του TKRS083 γιατί σ' αυτά είχαν συσσωρευθεί λάσπες από τον χωματόδρομο στον οποίο είχε νωρίτερα εισέλθει. Τα μέλη της ΥΚΑΝ που με οδηγίες του ΜΚ8 είχαν αναλάβει την επιτήρηση της τσάντας, αφού πήραν θέσεις μέσα στους θάμνους, στην άκρη του χωματόδρομου, ο ένας σε πολύ μικρή απόσταση από τον άλλο, έθεσαν την τσάντα υπό τη συνεχή και απρόσκοπτη παρακολούθηση τους, αφού πρώτα ο ΜΚ10 την άνοιξε με προφυλάξεις και διαπίστωσε ότι μέσα σ' αυτή υπήρχαν 10 συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη, συνολικού, όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, βάρους 4 κιλών και 968.7 γραμμαρίων. Πρόκειται για τη κάνναβη αντικείμενο των κατηγοριών 1, 3, 6 και
  8. Παράλληλα, ο ΜΚ9 και ο Αστ. 9 με το υπηρεσιακό τους αυτοκίνητο πήραν θέσεις στον χωματόδρομο, σε κάποια όμως απόσταση από το σημείο που ήταν η τσάντα. Εν πάση περιπτώσει, οι δυο τελευταίοι από το σημείο που βρίσκονταν, δεν είχαν οπτική επαφή με την τσάντα. Γύρω στις 7:00 περίπου το βράδυ θεάθηκε να φθάνει στη σκηνή οδηγώντας το αυτοκίνητο KBM477, ο κατηγορούμενος
  9. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν ιδιοκτησία εταιρείας η οποία το είχε παραχωρήσει προσωρινά στον κατηγορούμενο 2 μέχρι να επιδιορθωθεί το δικό του αυτοκίνητο το οποίο είχε πρόσφατα αγοράσει από την εταιρεία στην οποία το επέστρεψε για επιδιόρθωση. Ο κατηγορούμενος 2, φθάνοντας στο ύψος της τσάντας με τα ναρκωτικά, σταμάτησε και κατέβηκε από το αυτοκίνητο «κοιτάζοντας», σύμφωνα με τους ΜΚ7 και ΜΚ10, «επίμονα δεξιά - αριστερά». Αφού ούρησε μέσα στον δρόμο, δίπλα από την πόρτα του οδηγού, στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 2 κατευθύνθηκε προς την τσάντα με τα ναρκωτικά, την οποία και πήρε στα χέρια του. Η μηχανή του αυτοκινήτου του ήταν σε λειτουργία. Αμέσως οι ΜΚ7 και 10 όπως και τα λοιπά μέλη της ομάδας που είχαν υπό την επιτήρηση τους την τσάντα, έκαμαν γνωστή την εκεί παρουσία τους και φωνάζοντας «αστυνομία», προσπάθησαν να ανακόψουν τον κατηγορούμενο
  10. Ο τελευταίος όμως αντιλαμβανόμενος την εκεί παρουσία της αστυνομίας, άφησε την τσάντα και μπαίνοντας στο αυτοκίνητο του προσπάθησε να διαφύγει, για να ανακοπεί όμως λίγο πιο κάτω από τους ΜΚ9 και Αστ. 9, οι οποίοι είχαν στο μεταξύ ενημερωθεί, μέσω ασυρμάτου, από τον ΜΚ10 για τα όσα είχαν λάβει χώρα λίγο νωρίτερα. Μετά την ανακοπή του, ο κατηγορούμενος 2 κλήθηκε από τον ΜΚ9 να τον ακολουθήσει στο σημείο που ήταν η τσάντα, πράγμα το οποίο ο κατηγορούμενος 2 έκαμε. Στη συνέχεια ο ΜΚ10 ενημέρωσε σχετικά τον ΜΚ8 ο οποίος με τη σειρά του ενημέρωσε την ΥΚΑΝ Λεμεσού, μέλη της οποίας έφθασαν στη σκηνή. Μεταξύ άλλων, έφθασαν στη σκηνή ο Α/Αστ. 360 Α. Χαραλάμπους (ΜΚ5) ο οποίος και ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης, ο Αστ. 1965 Κ. Χ"Σωτηρίου (ΜΚ1) ο οποίος ανέλαβε το ρόλο του χειριστή τεκμηρίων και ο φωτογράφος της αστυνομίας Αστ. 2690 Α. Παντελή (ΜΚ2). Τα ανευρεθέντα αφού φωτογραφήθηκαν στη σκηνή από τον ΜΚ2 παρελήφθηκαν από τον χειριστή τεκμηρίων ΜΚ1, ο οποίος στη συνέχεια τα μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Ακολούθως η τσάντα και οι συσκευασίες με τα ναρκωτικά φωτογραφήθηκαν για δεύτερη φορά από τον ΜΚ2 και στη συνέχεια αφού συσκευάστηκαν και σφραγίστηκαν από τον ΜΚ1 στην παρουσία του κατηγορούμενου 2, ο οποίος να σημειωθεί είχε επίσης μεταφερθεί στα γραφεία της ΥΚΑΝ, απεστάλησαν για δακτυλοσκοπικές εξετάσεις και για εξετάσεις σε επίπεδο DNA. Οι φωτογραφίες κατατέθηκαν ενώπιον μας σαν τεκμήριο. Ο κατηγορούμενος 2 μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού με το ίδιο αστυνομικό αυτοκίνητο με το οποίο είχαν, σύμφωνα με τον ΜΚ1, μεταφερθεί και τα ναρκωτικά τα οποία για σκοπούς μεταφοράς τους, είχαν τοποθετηθεί στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου. Στα γραφεία της ΥΚΑΝ στη Λεμεσό, ο κατηγορούμενος 2, ερευνήθηκε σωματικά. Στην κατοχή του βρέθηκε η ποσότητα κάνναβης, αντικείμενο της κατηγορίας 7, ήτοι 0.0492 γραμμάρια φυτού κάνναβης, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να συλληφθεί για αυτόφωρο αδίκημα. Παράλληλα με τα διαδραματιζόμενα στον χωματόδρομο, στην περιοχή του χωριού Μοναγρούλι, ανακόπηκε έξω από το διαμέρισμα του στη Λεμεσό για έλεγχο, ο κατηγορούμενος
  11. Με γραπτή συγκατάθεση του και στην παρουσία του ερευνήθηκε από τους ΜΚ3 και 4 το διαμέρισμα του, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Κατά τη σωματική έρευνα που διενεργήθηκε στον κατηγορούμενο 1 από τον ΜΚ4, ανευρέθηκε το ποσό των €1.690, το οποίο αρχικά κατακρατήθηκε από την αστυνομία ως προϊόν ενδεχόμενης, αγοραπωλησίας ναρκωτικών, στη συνέχεια όμως επεστράφη στη σύζυγο του κατηγορούμενου
  12. Στο διαμέρισμα εντοπίστηκε δέσμη από 8 κλειδιά τα οποία και αυτά αρχικά κατασχέθηκαν από την αστυνομία γιατί ενδεχομένως να είχαν σχέση με τα δυο αυτοκίνητα του κατηγορούμενου 1 όπως και με άλλο υποστατικό που οι πληροφορίες έφεραν τον κατηγορούμενο 1 να κατέχει και στο οποίο ενδεχομένως να φυλάσσονταν τα ναρκωτικά. Και τα κλειδιά όμως τελικά επεστράφησαν στη σύζυγο του κατηγορούμενου
  13. Ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε λίγο αργότερα, το ίδιο βράδυ, δυνάμει δικαστικού εντάλματος από τον ΜΚ
  14. Όταν του επεστήθη η προσοχή στον νόμο από τον ΜΚ4 κατά τον χρόνο της σύλληψης του, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Δεν έχω ιδέα». Μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1 και συγκεκριμένα μεταξύ των ωρών 22:10 - 23:00 της 20.2.2008, ερευνήθηκε υποστατικό του κατηγορούμενου 1 στην οδό Υμηττού 13 στη Λεμεσό, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, χωρίς όμως να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Δυνάμει του ίδιου εντάλματος ερευνήθηκαν και τα δυο οχήματα του κατηγορούμενου
  15. Στο ταξί του, πρόσβαση στο εσωτερικό του οποίου εξασφαλίστηκε με τη χρήση ενός από τα κλειδιά που είχαν εντοπιστεί από την αστυνομία, δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε το παράνομο. Επειδή όμως ο κατηγορούμενος 1 ισχυρίστηκε ότι είχε πωλήσει το αυτοκίνητο ΟΕ51UNK και δεν είχε τα κλειδιά του και επειδή κανένα από τα κλειδιά που η αστυνομία είχε εντοπίσει στα πλαίσια των ερευνών της και τα οποία είχε στην κατοχή της, δεν ανήκε στο εν λόγω αυτοκίνητο, το αυτοκίνητο OE51UNK σφραγίστηκε από τον ΜΚ3 στην παρουσία του κατηγορούμενου 1, στο χώρο έξω από το διαμέρισμα του τελευταίου όπου ήταν σταθμευμένο και στη συνέχεια με τη συνοδεία του ΜΚ4 ρυμουλκήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού. Εκεί κλήθηκε κλειδαράς από τη Λευκωσία ο οποίος στην παρουσία και του κατηγορούμενου 1 άνοιξε το εν λόγω αυτοκίνητο. Στην παρουσία πάντοτε του κατηγορούμενου 1 διενεργήθηκε έρευνα στο εσωτερικό του αυτοκινήτου από τον ΜΚ1, η οποία αποκάλυψε στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου σε νάυλον τσάντα την ποσότητα ναρκωτικών και συγκεκριμένα 998.2 γραμμάρια κάνναβης. Πρόκειται για την κάνναβη, αντικείμενο των κατηγοριών 2 και
  16. Ο κατηγορούμενος 1 στον οποίο υπεδείχθησαν τα ναρκωτικά από τον ΜΚ1 και παράλληλα του επεστήθη η προσοχή στον νόμο, δεν απάντησε οτιδήποτε. Στον κατηγορούμενο 1 υπεδείχθησαν επίσης τέσσερις νάυλον τσάντες οι οποίες είχαν και αυτές εντοπιστεί στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου και οι οποίες επίσης κρατήθηκαν από την αστυνομία σαν τεκμήρια. Όλα τα ανευρεθέντα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 1, αφού φωτογραφήθηκαν από τον ΜΚ2, συσκευάστηκαν και σφραγίστηκαν από τον ΜΚ1 στην παρουσία του κατηγορούμενου 1 ο οποίος όμως αρνήθηκε να υπογράψει επί των σφραγίσεων. Και οι εν λόγω φωτογραφίες κατατέθηκαν ενώπιον μας σαν τεκμήριο. Στη συνέχεια τα ανευρεθέντα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 1 απεστάλησαν για επιστημονικές εξετάσεις. Σημειώνουμε ότι για τη δεκτότητα ως τεκμηρίων των ανευρεθέντων στα πλαίσια της έρευνας που διενεργήθηκε στο εσωτερικό του αυτοκινήτου OE51UNK, ηγέρθηκε ένσταση από την υπεράσπιση η οποία αμφισβήτησε ουσιαστικά τη νομιμότητα της έρευνας. Η εν λόγω ένσταση, για τους λόγους που αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση μας, απορρίφθηκε κατόπιν διεξαγωγής δίκης εντός δίκης. Επειδή η υπεράσπιση επανέφερε το θέμα νομιμότητας της έρευνας, στο εν λόγω θέμα θα επανέλθουμε σε κατοπινό στάδιο. Και από τους δυο κατηγορούμενους λήφθηκαν ανακριτικές καταθέσεις, τεκμήρια 28 (κατάθεση κατηγορούμενου 2) και 29 (κατάθεση κατηγορούμενου 1). Ο κατηγορούμενος 2, στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, περιορίστηκε στη στερεότυπη απάντηση «Δεν απαντώ». Αναφορικά με την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1, στο παρόν στάδιο, περιοριζόμαστε να διευκρινίσουμε ότι για τη δεκτότητα της ηγέρθη ένσταση η οποία όμως, για τους λόγους που αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση μας, απορρίφθηκε. Στην εν λόγω κατάθεση θα επανέλθουμε αργότερα. Και από τους δυο κατηγορούμενους λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα με σκοπό σύγκρισης του γενετικού τους υλικού με γενετικό υλικό που ενδεχομένως να εντοπιζόταν στα τεκμήρια. Η έκθεση του Δρ. Μάριου Καριόλου, Μοριακού Γενετιστή, Διευθυντή του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου κατατέθηκε ενώπιον μας για την αλήθεια του περιεχομένου της. Σύμφωνα με την ανωτέρω έκθεση (τεκμήριο 26), εντοπίστηκε γενετικό υλικό άγνωστου άντρα στην τσάντα που είχε ανευρεθεί στο χωματόδρομο στην περιοχή Μοναγρουλίου. Σύμφωνα επίσης με τα παραδεκτά γεγονότα, η δακτυλοσκοπική εξέταση που έγινε από την υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών στα τεκμήρια της υπόθεσης, δεν αποκάλυψε κανένα αποτύπωμα. Β) Η εκδοχή της Υπεράσπισης
  17. Η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 Ο κατηγορούμενος 1, όπως εξάλλου ήταν απόλυτο δικαίωμά του, έδωσε ανώμοτη κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας, ενόψει των σχετικών θέσεων/εισηγήσεων της υπεράσπισης, στις οποίες θα αναφερθούμε σε κατοπινό στάδιο, κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσιο. «Εντιμότατοι, είμαι επαγγελματίας οδηγός ταξί. Εκτός από άτομα, πολύ συχνά μεταφέρω δέματα και πακέτα. Το απόγευμα στις 20.2.2008 δέχθηκα τηλεφώνημα από κινητό τηλέφωνο στο κινητό μου τηλέφωνο από το γνωστό μου Κώστα Κωνσταντίνου ο οποίος μου ζήτησε να πάω στο χωριό Μοναγρούλι να παραλάβω μία τσάντα επειδή όπως μου είπε ο ίδιος ήταν εκτός Λεμεσού. Μου είπε ότι θα μου τηλεφωνούσε όταν επέστρεφε στο ξενοδοχείο του όπου διέμενε για να πάω να του την παραδώσω. Ο Κωνσταντίνου διαμένει στο Lester της Αγγλίας και ασχολείται με πωλήσεις αυτοκινήτων. Επειδή το βράδυ εκείνο θα έφευγε η κόρη μου για το εξωτερικό όπου σπουδάζει που ήρθε για τις εκλογές και είχαμε οργανώσει ένα μικρό οικογενειακό αποχαιρετιστήριο πάρτι, είπα στην σύζυγο μου ότι θα απουσίαζα για λίγο και ξεκίνησα για το Μοναγρούλι. Πήγα στο καφενείο του χωριού όπως μου υπόδειξε ο Κωνσταντίνου και παρέλαβα την μπλε τσάντα που βρέθηκε, η μικρή τσάντα που βρέθηκε αργότερα από την αστυνομία στο αυτοκίνητο OE
  18. Εν τω μεταξύ πριν να πάω άναψα τον φάρο για να με δει ο άνθρωπος γιατί ήταν βράδυ. Το άτομο που μου έδωσε την τσάντα μου ήταν άγνωστο, μιλούσε στα Αγγλικά, αλλά με ρώτησε αν με είχε στείλει ο Κωστ. Αυτό ήταν το παρατσούκλι του Κωνσταντίνου. Από εκεί επέστρεψα πίσω Λεμεσό. Ουδέποτε πήγα στο σημείο που ισχυρίστηκαν οι αστυνομικοί της ΥΚΑΝ του Αρχηγείου ότι με είδαν να κατεβάζω δήθεν τσάντα με 5 κιλά κάνναβη, ούτε έχω, ούτε είχα οποιαδήποτε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 ή με την τσάντα εκείνη. Όταν ήρθα Λεμεσό έβγαλα την τσάντα από το ταξί χωρίς να την ανοίξω, την έβαλα στο OE51 γιατί αργότερα την ίδια νύκτα με το ταξί θα μετέφερα την κόρη μου στο αεροδρόμιο. Ανέβηκα στο σπίτι μου, παραγγείλαμε φαγητό και σε λίγο ξανακατέβηκα κάτω για να πάω να φέρω το φαγητό που παραγγείλαμε. Μόλις κατέβηκα κάτω με σταμάτησαν οι αστυνομικοί. Με ερεύνησε ο Κλεοβούλου και έπιασε τα τηλέφωνα μου και τα κλειδιά μου. Μία δέσμη κλειδιά που ήταν δύο κλειδιά και τα δύο κλειδιά του αυτοκινήτου του OE και του ταξί. Στο τηλέφωνο μου υπήρχαν οι κλήσεις που δέχθηκα από τον Κωνσταντίνου. Επίσης έπιασαν το συνάλλαγμα, τα λεφτά που βρήκαν πάνω μου, της κόρης μου που μετά μου τα έδωσαν πίσω. Αφού ερεύνησαν το σπίτι μου και το ταξί με δική μου συγκατάθεση, ένας από τους αστυνομικούς που ήταν εκεί μου ζήτησε τα κλειδιά του OE
  19. Του απάντησα ότι δεν είχα, ότι δεν τα έχω. Τα είχε ο Κλεοβούλου. Έμαθα πως τελικά επέστρεψαν τα κλειδιά την μέρα που πήγε ο γιος μου στην αστυνομία για να παραλάβει το OE51 χωρίς οποιαδήποτε απόδειξη. Φόρτωσαν το OE51 σε πλατφόρμα και έφυγαν ενώ εμένα με πήραν για να ερευνήσουν το σπίτι που μένει ο γιος μου στην οδό Υμηττού. Ξημερώματα της 21/2/2008 με πήραν στην αστυνομία. Ερεύνησαν το OE51 και βρήκαν στο καπό την μπλε τσάντα. Μετά με πήραν πάνω στα γραφεία της ΥΚΑΝ για ανάκριση. Εκεί είπα στον ανακριτή όλα όσα ήξερα για τον Κωνσταντίνου και για την τσάντα που βρέθηκε στο OE
  20. Του είπα ότι μένει στο Miramare το ξενοδοχείο και πως το τηλέφωνο του ήταν στο κινητό μου. Του είπα ότι η διεύθυνση του στην Αγγλία φαίνεται πάνω στα έγγραφα της εισαγωγής του OE51 τα οποία ήταν στο αυτοκίνητο. Μετά άρχισε να μου παίρνει γραπτή κατάθεση. Με ρωτούσε διάφορα πράγματα, απαντούσα και τον έβλεπα που έγραφε. Κάποτε τον έβλεπα που έγραφε κάτι και μετά τραβούσε γραμμή από πάνω. Τελειώσαμε γύρω στις 4:00 το πρωϊ και ο Χαραλάμπους μου ζήτησε να υπογράψω. Του είπα ότι ήθελα να διαβάσω την κατάθεση. Του είπα ότι ήθελα να διαβάσω την κατάθεση πρώτα. Μετά μου είπε να την διαβάσει εκείνος αλλά δεν μου την διάβασε. Ο τρόπος του με έβαλε να υποψιαστώ κάτι με τον τρόπο που δεν μου έδιδε την κατάθεση να την διαβάσω και δεν μου την διάβασε. Για αυτό δεν την υπόγραψα την κατάθεση παρόλο ότι εγώ ήθελα να δώσω θεληματική κατάθεση. Μετά που την έπιασαν οι δικηγόροι μου, μου την έδωσαν και την διάβασα και επιβεβαιώθηκαν οι υποψίες μου. Έκαμαν όλοι ότι μπορούσαν για να εξαφανίσουν τον Κωνσταντίνου και μετά σας έλεγαν ψέματα εδώ πάνω σε όλα για να μου φορτώσουν εγκλήματα που εγώ δεν τα έκαμα. Αυτά κ.Πρόεδρε.»
  21. Η εκδοχή του κατηγορούμενου 2 Ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε, όπως εξάλλου ήταν απόλυτο δικαίωμά του, να δώσει ένορκη μαρτυρία. Καταθέτοντας ενώπιον μας ο κατηγορούμενος 2, αφού αναφέρθηκε στις ενέργειες στις οποίες προέβη στις 20.2.2008 μέχρι τις 6:00 περίπου το απόγευμα και αφού διευκρίνισε ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε κατά την εν λόγω ημερομηνία, ήτοι το αυτοκίνητο ΚBΜ477, δεν ήταν δικό του αλλά του είχε παραχωρηθεί προσωρινά από την εταιρεία στην οποία ανήκε και από την οποία ο κατηγορούμενος 2 είχε, λίγες μέρες προηγουμένως αγοράσει αυτοκίνητο το οποίο επέστρεψε για σκοπούς επιδιορθώσεων, ανέφερε και τα πιο κάτω. Στις 6:00 περίπου το απόγευμα της 20.2.2008 ανεχώρησε με το αυτοκίνητο KBΜ477 για το χωριό Μοναγρούλι όπου διατηρεί συνεταιρικά με κάποιο φίλο του, φυτείες από γαρύφαλλα, για να «τα ποτίσει» και παράλληλα για να «ταϊσει» τους σκύλλους του, τους οποίους έχει σε χωράφι που του παραχώρησε για τον σκοπό αυτό ο πατέρας κάποιου άλλου φίλου του και το οποίο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τις φυτείες με τα γαρύφαλλα. Αναφερόμενος στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην περιοχή του χωριού Μοναγρούλι και συγκεκριμένα στον χωματόδρομο στον οποίο ήταν, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή η τσάντα με τα ναρκωτικά, ο κατηγορούμενο 2 ανάφερε: « .........Πήγαινα να ποτίσω, κάποια φάση βγήκα που τον κύριο δρόμο να κατουρίσω επειδή κατουρίθηκα, επειδή ο κύριος δρόμος δεν έχει ούτε χώρο για να σταματήσεις, δεν έχει παγκέτο να σταματήσεις, βγήκα που τον κύριο δρόμο, σταμάτησα, άνοιξα την πόρτα του οδηγού, έκαμα ένα βήμα, κατούρισα, μπήκα μέσα στο αυτοκίνητο, συνέχισα την πορεία μου κανονικά. ............ Πρέπει να ήταν γύρω στις 7:00; Ήταν νύκτα πάντως, ήταν σκοτεινά, είχε ήδη νυκτώσει. ............. Όπως πήγαινα με το αυτοκίνητο ένα σαλούν αυτοκίνητο με δύο άτομα μέσα έκοψε μου το δρόμο. Παραξενεύτηκα, δεν ήξερα τι ήταν, έκαμα τους flash να μου κάμουν πάντα να περάσω και μετά είχε ακόμα ένα αυτοκίνητο, ήταν jeep με ακόμα δύο άτομα μέσα. Ήρθαν κοντά μου στο αυτοκίνητο, κατέβηκαν κάτω, άνοιξαν την πόρτα, τραβήσαν με έξω που το αυτοκίνητο, άρχισαν και ερευνούσαν το αυτοκίνητο ............ Παραξενεύτηκα, ρωτούσα τους συνέχεια ″τι έγινε ρε παιθκιά, ίνναμπου είσαστε εσείς; Είσαστε της υπηρεσίας θύρας;″ Γιατί κάτι τέτοιο παρόμοιο μου ξαναέτυχε πριν 1 - 2 μήνες με την υπηρεσία θύρας. Σταματήσαν με, ρωτούσαν με που πάω, ξέρω ΄γω. Ρωτούσα τους ″αν είσαστε της θύρας″, απαντήσαν μου ″ναι″. Δεν μου είπαν τίποτε άλλο, συνέχισαν την έρευνα. ........... Μετά ήρθαν εκεί αλλό 2 - 3 άτομα, εβάλαν μου χειροπέδες, συνέχιζα να τους ρωτώ ″τι έγινε″, δεν μου μιλούσε κανένας, δεν μου έλεγε κανένας τίποτε. ............ Μετά ο ένας που εκείνους έπιασε με που το χέρι, τραβούσε με να με πάρει, δεν ξέρω, τραβούσε με να με πάρει πιο πάνω, προσπάθησα να αντισταθώ αλλά εντάξει με πήρε κολοσυρτό περίπου καμιά εξηνταριά μέτρα κοντά στο σημείο που κατούρισα. ......... Υπήρχαν αλλό 5 άτομα περίπου, 4 - 5 άτομα, ο ένας μου έδειξε μία τσάντα, ρωτούσε με συνέχεια τι έχει μέσα. ..........Του απάντησα ″ένη ξέρω τίποτε″, με ρώταν, συνέχιζε επανειλημμένα να με ρωτά ″τι έχει μέσα η τσάντα″. ............. Με πήραν δίπλα που την τσάντα, σχεδόν που πάνω της. ............ Ο ένας που εκείνους με κούντισε δύο φορές για να αγγίξω πάνω στην τσάντα, προσπάθησα, αντιστάθηκα, δεν τα κατάφερε, μετά που με κούντισε και τράβησα πίσω να απομακρυνθώ που την τσάντα, ο ένας έβαλε μου κλάππα να πέσω πάνω. Κράτησα την ισορροπία μου εγώ, κατάφερα τα να μην αγγίξω πάνω στην τσάντα. Μετά πετάχτηκε ένας άλλος, τους είπε ″εντάξει, αφήστε τον και θα πούμε ότι την έπιασε″. ............ Μετά που τούτο επιάσαν με, πήραν με, ήρθαν κάποιοι άλλοι μετά, νομίζω ήταν της Λεμεσού εκείνοι, υπήρχε ένας εκεί, άρχισε και έβγαζε φωτογραφίες, μου είπε να πάω δίπλα που την τσάντα να με φωτογραφήσει. Εγώ δεν δέχθηκα. ........... Μετά επιάσαν, εβάλαν την τσάντα μέσα σε ένα που τα αυτοκίνητα τους και πήγαν να με βάλουν μέσα στο αυτοκίνητο εκείνο και εμένα. Εγώ τους είπα ″μέσα στο αυτοκίνητο εκείνο μαζί με την τσάντα δεν μπαίνω″. Προσπάθησαν να με βάλουν, τους είπα ″ότι θέλετε κάμετε, εγώ μέσα σε εκείνο το αυτοκίνητο μαζί με την τσάντα δεν μπαίνω″. ............ Εβάλαν με σε άλλο αυτοκίνητο τελικά και μεταφέραν με κάτω στην Λεμεσό. .......... Υπό σύλληψη μου είπαν στο σταθμό της Λεμεσού. Σε κάποια φάση που με ερεύνησαν σωματικά βρήκαν μία ψηλή πάνω μου και είπαν μου ότι συλλαμβάνομαι για αυτόφωρο, κάτι τέτοιο. Δεν θυμούμαι τα λόγια τους ακριβώς. ..........». Ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε επίσης ότι στη σκηνή, του φόρεσαν χειροπέδες, πλην όμως ουδέποτε του λέχθηκε ότι ήταν υπό σύλληψη. Ο λόγος που επέλεξε να μην απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν στα πλαίσια λήψης της ανακριτικής του κατάθεσης, ήταν γιατί «μετά που εκείνα όλα που προηγήθηκαν» δεν είχε εμπιστοσύνη να συνεργαστεί με τους αστυνομικούς. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έχουμε λάβει υπόψη μας τη μαρτυρία στο σύνολό της - τόσο της κατηγορούσας αρχής όσο και της υπεράσπισης των δυο κατηγορουμένων - σε συνάρτηση με όλες τις εισηγήσεις της υπεράσπισης στις οποίες θα αναφερθούμε σε κατοπινό στάδιο, όπως και για τους λόγους που αναφερόμαστε πιο κάτω, σε συνάρτηση με την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου
  22. Μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έχουμε καταλήξει σε αποφάσεις, ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία παραθέτουμε με την πιο κάτω σειρά, την οποία θεωρούμε σαν την καλύτερη δομή της απόφασης μας. (Βλ. Χαρίτωνος κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 40, σελ. 97).
  1. Η ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου
  3. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1 τεκμήριο
  5. Τα διαδραματισθέντα στον χωματόδρομο στην περιοχή του χωριού Μοναγρούλι μέχρι την άφιξη στη σκηνή του κλιμακίου της ΥΚΑΝ Λεμεσού - Η μαρτυρία των ΜΚ7, ΜΚ9 και ΜΚ
  7. Η έρευνα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 1, OE51UNK - Η μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ3, ΜΚ4 και ΜΚ
  9. Η υπόλοιπη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής - Η μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ6 και ΜΚ
  11. Ευρήματα και συμπεράσματα. Η ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου 1 Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε, όπως ήταν εξάλλου αναφαίρετο δικαίωμα του, να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, το περιεχόμενο της οποίας ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 μας κάλεσε να αγνοήσουμε. Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου παρατίθεται αυτούσια πιο πάνω, γι' αυτό θεωρούμε περιττό να επαναλάβουμε οποιοδήποτε απόσπασμα της. Εφόσον ένας κατηγορούμενος, υπεστήριξε ο κ. Πουργουρίδης, δεν πρέπει να καλείται για να πληρώσει με τη μαρτυρία του τα κενά που παρουσιάζει η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, οι οποιεσδήποτε ενοχοποιητικές αναφορές ενδεχομένως να περιέχονται σε ανώμοτη κατάθεση του, θα πρέπει να αγνοούνται και καμιά βαρύτητα δεν θα πρέπει να προσδίδεται σ' αυτές. Η ενοχή ή μη ενός κατηγορουμένου, και στη συγκεκριμένη περίπτωση του κατηγορούμενου 1, θα πρέπει, σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του, να κριθεί αποκλειστικά με βάση τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του. Η εν λόγω θέση δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Είναι αλήθεια ότι έχει νομολογηθεί ότι μια ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία. Όμως παράλληλα έχει νομολογηθεί πως μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις δεν είναι χωρίς καμιά απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από κάποια διαφορετική σκοπιά. Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αναφορικά με την αξία και τον τρόπο προσέγγισης από τα Δικαστήρια ανώμοτων δηλώσεων, παραπέμπουμε στις υποθέσεις Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Khadar and another v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, Σημιανός v. Δημοκρατίας και Σάββας Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195 και Σίφουνας ν. Αστυνομίας και Πέτρου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ
  1. Συνεπώς στην υπό κρίση περίπτωση θα προσεγγίσουμε την ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου 1 με οδηγό τις αρχές που η νομολογία έχει καθορίσει. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου
  2. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1, λήφθηκε από τον τελευταίο τις πρώτες πρωινές ώρες στις 21.2.2008 από τον εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ
  3. Για τη δεκτότητα της εν λόγω κατάθεσης ηγέρθη ένσταση η οποία όμως απορρίφθηκε. Οι λόγοι της ένστασης όπως και οι λόγοι για τους οποίους η ένσταση απορρίφθηκε, περιέχονται στην ενδιάμεση απόφαση μας με ημερ. 24.11.2008, γι' αυτό θεωρούμε περιττό να τους επαναλάβουμε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 μας κάλεσε όπως αγνοήσουμε το περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης, έστω και αν την έχουμε δεχθεί, πρώτον γιατί οι απαντήσεις που αποδίδονται στον κατηγορούμενο 1 δεν είναι στην πραγματικότητα δικές του και δεύτερο γιατί η κατάθεση, παρά την επιμονή του να του δοθεί να τη διαβάσει προτού την υπογράψει, δεν του δόθηκε, στοιχείο που συνιστά, σύμφωνα με τον κ. Πουργουρίδη, παραβίαση των Δικαστικών Θεσμών. Εξετάσαμε προσεκτικά τη συγκεκριμένη θέση της υπεράσπισης, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι η ένσταση που είχε εγερθεί για τη δεκτότητα της είχε απορριφθεί και η κατάθεση είχε γίνει δεκτή. Πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι λόγοι που προβάλλονται σ' αυτό το στάδιο σαν λόγοι που δικαιολογούν, σύμφωνα με την υπεράσπιση, την εισήγηση της να αγνοηθεί από το Δικαστήριο το περιεχόμενο της κατάθεσης, δεν είχαν προβληθεί στα πλαίσια της ένστασης που ηγέρθη αναφορικά με τη δεκτότητα της, θεωρούμε ότι διατηρείται δυνατότητα αντίκρυσης της κατάθεσης κατηγορούμενου ανάλογα με το τι επιβάλλει η ολότητα της μαρτυρίας στο τελικό στάδιο, χωρίς οριστικά προαποφασισμένα στεγανά. Θα προσθέταμε πως, αν ήθελε επικρατήσει η άποψη πως η προσέγγιση μας δεν είναι η ορθόδοξη στην Κύπρο, πατούμε εντούτοις σε στέρεο έδαφος διότι είναι τουλάχιστο ακόμη ασφαλέστερη με την έννοια ότι είναι ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο
  4. Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία, έχουμε οδηγηθεί στις εξής διαπιστώσεις. Η θέση της υπεράσπισης του κατηγορούμενου 1 ότι ο ανακριτής της υπόθεσης, ΜΚ5, αρνήθηκε, όταν του ζητήθηκε, να προσφέρει την κατάθεση στον κατηγορούμενο 1 για να την αναγνώσει προτού τον καλέσει να την υπογράψει, στην ουσία δεν έχει απορριφθεί από τον εν λόγω ανακριτή. Ο τελευταίος, ναι μεν απαντώντας σε σχετική ερώτηση στην αντεξέταση αρχικά ανέφερε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο πρόσφερε ή όχι την κατάθεση στον κατηγορούμενο 1 για να την αναγνώσει προτού τον καλέσει να την υπογράψει, σε κατοπινό όμως στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε πως έτσι και αλλιώς, δεν είχε υποχρέωση να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, γιατί δεν πρόκειτο για θεληματική, όπως ισχυρίστηκε, κατάθεση αλλά για ανακριτική. Εν πάση περιπτώσει, στην εν λόγω κατάθεση και συγκεκριμένα στην πιστοποίηση που ο ανακριτής κατέγραψε στο τέλος της κατάθεσης, γίνεται αναφορά σε ανάγνωση της κατάθεσης από τον ανακριτή στον κατηγορούμενο 1 και όχι σε ανάγνωση της κατάθεσης από τον κατηγορούμενο
  5. Παράλληλα δεν γίνεται αναφορά στην πιστοποίηση κατά πόσο ο ανακριτής έδωσε στον κατηγορούμενο 1 την επιλογή να διαβάσει ο ίδιος την κατάθεση του, και ο τελευταίος αρνήθηκε. Τέλος ήταν από την αρχή η γραμμή της υπεράσπισης ότι αυτά που καταγράφονται στην κατάθεση δεν είναι αυτά που είπε ο κατηγορούμενος
  6. Έχει νομολογηθεί πως σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να εξετάζονται όλες οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη λήψη μιας κατάθεσης και πως το Δικαστήριο θα πρέπει αν με βάση το σύνολο των ενώπιον του στοιχείων κρίνει ότι δεν θα ήταν ασφαλές να δεκτεί μια κατάθεση να μην τη δεκτεί, έστω και αν η πλάστιγγα της αξιοπιστίας κλείνει υπέρ της κατηγορούσας αρχής (βλ. Ιωάννίδη ν. Αστυνομίας
(1968)2 CLR 169). Στην κρινόμενη περίπτωση αφού λάβαμε υπόψη μας τις πιο πάνω διαπιστώσεις έχει δημιουργηθεί σκιά αμφιβολίας στο μυαλό μας αναφορικά με τα συμβάντα μετά το τέλος της κατάθεσης και συγκεκριμένα κατά πόσο ο κατηγορούμενος 1 ζήτησε να διαβάσει ο ίδιος την κατάθεση και δεν του δόθηκε ή αν του διαβάστηκε από τον ανακριτή κατόπιν δικής του επιθυμίας ή αν δεν του διαβάστηκε καθόλου ή αν του διαβάστηκε κατόπιν που ο ίδιος (κατηγορούμενος 1) αρνείτο να την διαβάσει. Επιλύουμε την αμφιβολία αυτή προς όφελος του κατηγορούμενου 1 με αποτέλεσμα την κατάληξη μας, ότι δεν τηρήθηκαν οι Δικαστικοί Θεσμοί στο συγκεκριμένο στάδιο λήψης της κατάθεσης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μας, στρεφόμαστε να εξετάσουμε το ερώτημα κατά πόσο, έστω και αν υπάρχει παραβίαση Δικαστικών Θεσμών, δικαιολογείται ο αποκλεισμός της κατάθεσης. Είναι νομολογημένο ότι η παράβαση των Δικαστικών Θεσμών δεν καθιστά αυτόματα μια κατάθεση μη αποδεκτή αλλά παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει κατά πόσο να αποδεκτεί ή απορρίψει την κατάθεση. Περαιτέρω είναι νομολογημένο ότι στην άσκηση αυτής της διακριτικής ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του τις συνέπειες της παράβασης, την έκταση, το μέγεθος της και το κατά πόσο η παράβαση αφορά τυπικά θέματα. (Βλ. Αζίνας ν. Αστυνομίας
(1980)2 CLR 9). Λάβαμε υπόψη τις συνέπειες, την έκταση και μέγεθος της παράβασης όπως και τη θέση του κατηγορουμένου ότι ενώ δεν προέβαλε ένσταση στο να υπογράψει την επίστηση, πρόβαλε ένσταση να υπογράψει την κατάθεση του γιατί αυτά που κατεγράφησαν δεν είναι αυτά που είπε. Βρίσκουμε ότι λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, θα πρέπει στη συγκεκριμένη περίπτωση η εισήγηση της υπεράσπισης να γίνει δεκτή. Ενόψει της εν λόγω κατάληξης μας, το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου 1 θα αγνοηθεί και δεν θα ληφθεί υπόψη. Σαν αποτέλεσμα, κρίνουμε πως δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε στο περιεχόμενο της. Τα διαδραματισθέντα στον χωματόδρομο στην περιοχή του χωριού Μοναγρούλι μέχρι την άφιξη στη σκηνή του κλιμακίου της ΥΚΑΝ Λεμεσού - Η μαρτυρία των ΜΚ7, ΜΚ9 και ΜΚ
  1. Έχουμε μελετήσει με προσοχή τη μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων. Παρατηρούμε τα πιο κάτω. α) Απλή ανάγνωση των καταθέσεων που έδωσαν οι μάρτυρες 7 και 10 αναφορικά με τις ενέργειες στις οποίες, σύμφωνα με τους ίδιους, προέβησαν οι δυο κατηγορούμενοι στον συγκεκριμένο χωματόδρομο, καταδεικνύει ότι το περιεχόμενο τους χαρακτηρίζεται από «κτυπητές» ομοιότητες. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως σε καίρια σημεία τους η μια είναι πιστή αντιγραφή της άλλης. Ενδεικτικό της εικόνας που παρουσιάζουν οι εν λόγω δυο καταθέσεις συγκρινόμενες μεταξύ τους, είναι και η καταγραφή της λέξης «πεζή» με «η» σε συνάρτηση με τη θέση και των δυο μαρτύρων ότι πρόκειται για λάθος γιατί στη θέση του «η» έπρεπε να ήταν «οι», καθώς επίσης και το γεγονός ότι και οι δυο μάρτυρες κάμνουν αναφορά σε τοποθέτηση της τσάντας από τον κατηγορούμενο στα δεξιά, θέση που και οι δυο αναίρεσαν στην προφορική τους μαρτυρία, ως λανθασμένη. Και οι δυο μάρτυρες αρνήθηκαν ότι είχαν κάμει τις καταθέσεις τους μαζί ή ότι ο ένας αντέγραψε από τον άλλο. Ο ΜΚ7 παρέπεμψε την υπεράσπιση για διευκρινίσεις στον ΜΚ10, ισχυριζόμενος πλήρη άγνοια, ενώ ο ΜΚ10 απέδωσε τις λανθασμένες, σύμφωνα με τους εν λόγω μάρτυρες, πανομοιότυπες όμως, αναφορές στις καταθέσεις τους σε λάθη κατά την δακτυλογράφηση του κειμένου. Θεωρούμε ότι έστω και αν δυο άτομα βρίσκονται μαζί την ώρα που διαδραματίζονται διάφορα γεγονότα είναι ζήτημα απλής κοινής λογικής και ανθρώπινης πείρας ότι δεν είναι δυνατό να τα παραθέσουν γραπτώς με το ίδιο ουσιαστικά λεκτικό και με την ίδια σειρά. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι το περιεχόμενο των δυο καταθέσεων είναι προϊόν συνεννόησης των εν λόγω δυο μαρτύρων και όχι το αληθές και γνήσιο προϊόν του τι είχε περιέλθει στην προσωπική τους αντίληψη αλλά το προϊόν κάποιας προσυνεννόησης και προκατασκευής. β) Οι θέσεις και των τριών πιο πάνω μαρτύρων αναφορικά με το τι επακολούθησε της ανακοπής του κατηγορούμενου 2 από τον ΜΚ9 είναι αλληλοσυγκρουόμενες και αλληλοαναιρούμενες. Από τη μια, οι μάρτυρες 7 και 9 φέρουν τον κατηγορούμενο 2 να μην έχει συλληφθεί στη σκηνή αλλά να έχει ακολουθήσει τον ΜΚ9 από το σημείο ανακοπής του στο σημείο που ήταν η τσάντα, ουσιαστικά με τη θέληση του. Από την άλλη ο ΜΚ10 ισχυρίζεται ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο στη σκηνή στην παρουσία τόσο των εν λόγω δύο συναδέλφων του όσο και στην παρουσία των ανδρών της ΥΚΑΝ Λεμεσού που είχαν στο μεταξύ ειδοποιηθεί και μεταβεί στη σκηνή μεταξύ των οποίων και του ανακριτή της υπόθεσης ΜΚ5, για αυτόφωρο αδίκημα, ήτοι αυτό της κατοχής του περιεχομένου της τσάντας. Επί αυτού όμως ο ΜΚ10 διαψεύδεται και από τον ανακριτή της υπόθεσης ΜΚ5, τον οποίο ο ΜΚ10 φέρει να έχει επίσης στη σκηνή και για το ίδιο αδίκημα συλλάβει τον κατηγορούμενο για δεύτερη φορά, κάτι όμως που ο ανακριτής δεν επιβεβαιώνει. Ο ΜΚ10 διαψεύδεται επίσης επί τούτου από τον ΜΚ1 ο οποίος κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν τελούσε υπό σύλληψη όταν μεταφερόταν στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού. Απλώς κλήθηκε να ακολουθήσει την ΥΚΑΝ και το έπραξε. γ) Οι ΜΚ7 και ΜΚ10 στην γραπτή κατάθεση τους αναφέρουν ότι ο κατηγορούμενος 1 κατεβαίνοντας από το ταξί του, τοποθέτησε την τσάντα με τα ναρκωτικά στη δεξιά πλευρά του χωματόδρομου. Από το σημείο αυτό ήταν που επιχείρησε, σύμφωνα με τις καταθέσεις τους, λίγο αργότερα να την παραλάβει ο κατηγορούμενος
  2. Στο Δικαστήριο όμως, όταν ζητήθηκε από τους ΜΚ7 και ΜΚ10 να τοποθετήσουν επί σχεδιαγράμματος το σημείο, στο οποίο είδαν τον κατηγορούμενο 1 να τοποθετηθεί την τσάντα, το τοποθέτησαν στην αριστερή πλευρά του χωματόδρομου. Στην ίδια πλευρά τοποθέτησε τη τσάντα με τα ναρκωτικά και ο ΜΚ9, ο οποίος ναι μεν δεν μπορούσε να δει όπως είχε αναφέρει, τον κατηγορούμενο 1 να τοποθετηθεί την τσάντα, είδε όμως την τσάντα στα αριστερά όταν μετέβη στο σημείο μαζί με τον κατηγορούμενο
  3. Αλλά και ο ΜΚ1 απαντώντας σε σχετική ερώτηση στην αντεξέταση από τον συνήγορο του κατηγορούμενου 2, τοποθέτησε την τσάντα με τα ναρκωτικά στην αριστερή πλευρά του χωματόδρομου σύμφωνα με την πορεία του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου 2, διαψεύδοντας έτσι την αναφορά των ΜΚ7 και 10 στην κατάθεση τους στην αστυνομία για τοποθέτηση της τσάντας από τον κατηγορούμενο 1 στα δεξιά. δ) Ο ΜΚ7 αντεξεταζόμενος από τον κ. Γεωργίου ενώ αρχικά ανέφερε ότι οι οδηγίες που τους δόθηκαν ήταν να παραμείνουν στην περιοχή για να ανακόψουν οποιονδήποτε ερχόταν να παραλάβει την τσάντα, χωρίς να τους γνωστοποιηθεί οποιοδήποτε όνομα, σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι οι οδηγίες αφορούσαν συγκεκριμένο άτομο και ειδικά τον κατηγορούμενο 2, κάτι όμως που διαψεύδει ο ΜΚ8 που ήταν το άτομο που έδωσε τις οδηγίες. Ενόψει όλων των πιο πάνω, διατηρούμε εύλογες και υποβόσκουσες αμφιβολίες κατά πόσο τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον συγκεκριμένο χωματόδρομο κατά τον κρίσιμο χρόνο ήσαν αυτά που ισχυρίστηκαν οι εν λόγω μάρτυρες. Η έρευνα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 1, OE51UNK - μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ3, ΜΚ4 και ΜΚ
  4. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ερευνήθηκε το αυτοκίνητο OE51UNK του κατηγορούμενου 1 έχουν αποτελέσει αντικείμενο ενδιάμεσης διαδικασίας η οποία κατέστη επιβεβλημένη κατόπιν που ηγέρθη ένσταση για την καταχώρηση σαν τεκμηρίου των ανευρεθέντων ναρκωτικών στο χώρο αποσκευών του εν λόγω αυτοκινήτου, της οποίας ένστασης κεντρικό άξονα συνιστούσε η θέση ότι η εν λόγω έρευνα ήταν παράνομη. Η εν λόγω ένσταση απορρίφθηκε. Σύμφωνα με την κατάληξη του Δικαστηρίου, η έρευνα που διεξήχθη στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, διεξήχθη στη βάση του δικαστικού εντάλματος έρευνας που είχε εκδοθεί νωρίτερα και ήταν νόμιμη. Νόμιμες κρίθηκαν με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και οι ενέργειες της αστυνομίας που προηγήθηκαν της έρευνας και συγκεκριμένα η σφράγιση και μεταφορά του εν λόγω αυτοκίνητου στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και στη συνέχεια η κλήση κλειδαρά με τη βοήθεια του οποίου ανοίχθηκε το εν λόγω αυτοκίνητο και ερευνήθηκε. Εξετάσαμε επί του προκειμένου, τις θέσεις και εισηγήσεις που ο κ. Πουργουρίδης πρόβαλε στα πλαίσια της αγόρευσης του, υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας. Κρίνουμε ότι στην ουσία κανένα νέο στοιχείο δεν έχει τεθεί ενώπιον μας που να δικαιολογεί παρέκκλιση από την ενδιάμεση απόφαση μας που εκδόθηκε επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Αντίθετα η μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ3 και ΜΚ 4 κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και κάμνουμε ανάλογα ευρήματα. Σ' αυτό το σημείο κρίνουμε σκόπιμο να σημειώσουμε ότι η υπεράσπιση στο διάστημα που μεσολάβησε μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης μας, με αίτηση τύπου certiorari που καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο, αμφισβήτησε τη νομιμότητα του εντάλματος έρευνας ζητώντας παράλληλα την ακύρωση του. Το σχετικό αίτημα απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η σχετική απόφαση κοινοποιήθηκε στο Κακουργιοδικείο στα πλαίσια της πρακτικής που ακολουθείται για κοινοποίηση στα Κακουργιοδικεία έγκαιρα των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδίδονται στα πλαίσια εφέσεων αναφορικά με ποινικές υποθέσεις. (Βλ. Αίτηση αρ. 89/2008 ημερ. 27.11.2008 αναφορικά με το ένταλμα έρευνας που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 20.2.2008 και αναφορικά με την αίτηση του Νίκου Πολυδώρου για την έκδοση διατάγματος φύσεως Certiorari). Συνεπώς, η εισήγηση του κ. Πουργουρίδη να μην ληφθούν υπόψη αλλά να αγνοηθούν τα αποτελέσματα της έρευνας που διενεργήθηκε στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, γιατί η έρευνα έγινε στη βάση εντάλματος που εκδόθηκε χωρίς δικαιοδοσία δεν μας βρίσκει σύμφωνους και απορρίπτεται. Αναφορικά με τη μαρτυρία του ΜΚ5 παρατηρούμε τα εξής. Ο εν λόγω μάρτυρας ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Διεξήλθαμε τη μαρτυρία του με πολλή προσοχή και τον παρακολουθούσαμε ενώ κατέθεσε. Μας έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Δεχόμαστε τη μαρτυρία του και κάνουμε ανάλογα ευρήματα. Η υπόλοιπη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής - μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ6 και ΜΚ
  5. Η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων αφορά ουσιαστικά την πτυχή της υπόθεσης που έχει σχέση με την παρακολούθηση του κατηγορούμενου 1, η οποία άρχισε σύμφωνα με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής στις 19.2.2008 σαν αποτέλεσμα πληροφορίας που έφερε τον κατηγορούμενο 1 να διακινεί ναρκωτικά και περατώθηκε με τη σύλληψη του τελευταίου το βράδυ της 20.2.2008, (ΜΚ6 και ΜΚ8). Η μαρτυρία του ΜΚ2 σχέση έχει ουσιαστικά με τη φωτογράφηση των τεκμηρίων και ειδικότερα των ναρκωτικών ουσιών. Αναφορικά με τη μαρτυρία του ΜΚ2 αυτή ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί. Την υιοθετούμε και κάνουμε ανάλογα ευρήματα. Αναφορικά με τη μαρτυρία των ΜΚ6 και ΜΚ8 παρατηρούμε τα εξής. Η υπεράσπιση του κατηγορούμενου 1 εμμέσως πλην σαφώς, άφησε να νοηθεί στο Δικαστήριο ότι η παρακολούθηση την οποία διεξήγαγαν οι εν λόγω δυο μάρτυρες με τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους στην παρακολούθηση συναδέλφους του, ούτε συνεχής ήταν ούτε και η εκδοχή τους ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι το αυτοκίνητο OE51UNK δεν παρακολουθείτο συνεχώς και συνεπώς οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τοποθετήθηκαν τα ναρκωτικά στο χώρο αποσκευών του εν λόγω αυτοκινήτου, είναι άγνωστες. Θα θέλαμε στο σημείο αυτό να σημειώσουμε την υποβολή του κ. Πουργουρίδη στον ΜΚ8 ότι η παρούσα υπόθεση είναι δικό του κατασκεύασμα και ουσιαστικά η μαρτυρία δική του επινόηση. Έχοντας υπόψη την ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου την οποία για λόγους που έχουμε αναφέρει πιο πάνω, δεν αγνοούμε, κρίνουμε ότι η εν λόγω θέση της υπεράσπισης είναι αβάσιμη. Μια απλή ανάγνωση της εν λόγω ανώμοτης κατάθεσης είναι πιστεύουμε αρκετή για να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι το πρόσωπο που τοποθέτησε την τσάντα με τα ναρκωτικά στο χώρο αποσκευών του συγκεκριμένου αυτοκινήτου του. Ήταν η θέση βέβαια της υπεράσπισης, θέση η οποία εμμέσως μπορεί να εξαχθεί και από την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου, ότι ο τελευταίος δεν γνώριζε για το περιεχόμενο της συσκευασίας. Ο κατηγορούμενος όμως όταν του ζητήθηκε να δώσει τα κλειδιά για να ανοιχθεί το αυτοκίνητο του, αρνήθηκε να το πράξει ισχυριζόμενος ότι το πώλησε και δεν είχε τα κλειδιά. Αν δεν γνώριζε πράγματι τι περιείχε το δέμα τότε γιατί πρόβαλε τέτοιους ισχυρισμούς, αν δεν ήταν για να καθυστερήσει όσο είναι δυνατό την έρευνα στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, και σε περίπτωση που ήταν δυνατό να την αποτρέψει; Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε στην ανώμοτη δήλωση του ότι μετέβη στο χωριό Μοναγρούλι με οδηγίες κάποιου Κωνσταντίνου, μόνιμου κάτοικου Αγγλίας και γνωστού του, όπου και από άγνωστο του άτομο αφού παρέλαβε το δέμα, το κράτησε στην κατοχή του για να το παραδώσει όπως ήταν οι οδηγίες του, στον Κωνσταντίνου σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό όπου ο τελευταίος διέμενε. Στη συγκεκριμένη πτυχή της ανώμοτης κατάθεσης του δεν θα δώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα. Είναι πιστεύουμε αρκετό να επισημάνουμε ότι η συγκεκριμένη θέση δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση ούτε και υποβλήθηκε στους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής. Ισχυρίστηκε βέβαια ο κατηγορούμενος 1 ότι παρά το γεγονός ότι πληροφόρησε περί τούτου τον αστυνομικό ανακριτή και παρά το γεγονός ότι έδωσε στον ανακριτή όλα τα απαραίτητα στοιχεία για εντοπισμό του Κωνσταντίνου, ο ανακριτής τον αγνόησε, αφήνοντας έτσι να νοηθεί εμμέσως πλην σαφώς ότι έχει παραβιαστεί το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη, γιατί η υπόθεση έτυχε πλημμελούς διερεύνησης και ανάκρισης. Ούτε η εν λόγω θέση μας βρίσκει σύμφωνους. Ο ανακριτής της υπόθεσης, ΜΚ5, του οποίου τη μαρτυρία έχουμε ήδη δεκτεί, αντεξετάστηκε επίμονα και εκτενώς επί όλων των πτυχών της μαρτυρίας του. Κατηγορηματικά απέρριψε τις σχετικές θέσεις που του υποβλήθηκαν. Συγκεκριμένα, αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1, πέραν από μια αόριστη αναφορά σε κάποιο πρόσωπο, δήλωσε ετοιμότητα να εφοδιάσει τον ανακριτή, παρόλο που ο τελευταίος του το ζήτησε με στοιχεία που να καθιστούν τον εντοπισμό του εν λόγω προσώπου δυνατό και τη διερεύνηση της εν λόγω πτυχής της υπόθεσης. Ακόμα και κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας προσφέρθηκε να προχωρήσει σε διερεύνηση της εν λόγω πτυχής αν ο κατηγορούμενος είναι διατεθειμένος να του δώσει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε τι περιείχε η συσκευασία που εντοπίστηκε στο αυτοκίνητο του OE51UNK και ειδικότερα πως γνώριζε πως περιείχε κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Κατά συνέπεια βρίσκουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 κατείχε κατά τον συγκεκριμένο χρόνο, μέσα στην έννοια του όρου, την απαγορευμένη ουσία, αντικείμενο της κατηγορίας
  6. Ευρήματα και Συμπεράσματα Έχουμε ήδη παραθέσει τα συμπεράσματα μας πάνω στην αξιοπιστία των ΜΚ7, 9 και
  7. Η κατάληξη μας εκείνη σφραγίζει και τη μοίρα της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής στις κατηγορίες 1, 3, 6 και 8, γιατί με την απόρριψη της μαρτυρίας των εν λόγω μαρτύρων δεν υπάρχει μαρτυρία που να συνδέει τους δυο κατηγορούμενους με τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν στον χωματόδρομο στην περιοχή του χωρίου Μοναγρούλι. Επομένως οι εν λόγω κατηγορίες δεν έχουν τεκμηριωθεί και απορρίπτονται και συνεπώς και οι δυο κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάττονται, ο μεν κατηγορούμενος 1 στις κατηγορίες 1 και 3 ο δε κατηγορούμενος 2 στις κατηγορίες 6 και
  8. Παρόλο που λόγω της κατάληξης μας αναφορικά με τις κατηγορίες 6 και 8 δεν θα ήταν αναγκαίο να αναφερθούμε στην εκδοχή του κατηγορούμενου 2 θεωρούμε σκόπιμο να εκθέσουμε το σχετικό συμπέρασμα μας. Αφού λάβαμε υπόψη τα όσα έχει αναφέρει στη μαρτυρία του, για τους λόγους που τον οδήγησαν να εισέλθει στον χωματόδρομο, το γεγονός ότι όντως, αφού σταμάτησε το αυτοκίνητο του, κατέβηκε και ούρησε, τείνουμε σαφώς προς την άποψη ότι έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος με το οποίο βαρύνεται. Αναφορικά με την κατηγορία 5 η κατάληξη μας να αγνοήσουμε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης αφαιρεί από την εν λόγω κατηγορία κάθε πραγματικό υπόβαθρο καθότι καμιά άλλη μαρτυρία δεν συνδέει τον κατηγορούμενο 1 με την εν λόγω κατηγορία. Αναφορικά με την κατηγορία 2 έχουμε ήδη πιο πάνω καταλήξει σε συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε ποιο ήταν το περιεχόμενο της συσκευασίας και σε εύρημα ότι κατείχε τη συγκεκριμένη απαγορευμένη ουσία. Αναφορικά με την κατηγορία 4 παρατηρούμε τα πιο κάτω. Το άρθρο 30Α του Νόμου έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο. Σύμφωνα με αυτό, εφόσον καταδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την από του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κάνναβης η ύποπτη ποσότητα η ικανοποιούσα το τεκμήριο είναι τα 30 ή περισσότερα γραμμάρια, ποσότητα που στην παρούσα υπόθεση υπερβαίνει κατά πολύ το όριο της ποσότητας που θέτει ο Νόμος. Για τους λόγους που έχουμε αναφέρει, έχουμε απορρίψει τη θέση του κατηγορούμενου 1 ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο της συσκευασίας όπως και την εκδοχή του ότι η συσκευασία περιήλθε στην κατοχή του κάτω από τις περιστάσεις που περιέγραψε στην ανώμοτη δήλωση του και ότι την κατείχε για τον συγκεκριμένο σκοπό που ισχυρίζεται. Βρίσκουμε ότι κατηγορούμενος 1 ενόψει του συνόλου της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μας απέτυχε να αποσείσει το βάρος που το μαχητό τεκμήριο εναποθέτει στους ώμους του. Κρίνεται επομένως ότι ο κατηγορούμενος 1 κατείχε την κάνναβη αντικείμενο των κατηγοριών 2 και 4 και ότι την κατείχε με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Ενόψει όλων των πιο πάνω κρίνουμε ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει εναντίον του κατηγορούμενου 1 την υπόθεση της στις κατηγορίες 2 και 4 στις οποίες και τον βρίσκουμε ένοχο. (Υπ.) ............ Α. Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Λ. Μάρκου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΣΧ Subject: Criminal/Assize Court/Final (Αναφορά: Κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.