Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Δημήτρης Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 10152/08, 16 Μαρτίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B43 Αρ. Υπόθεσης: 10152/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού - ν - Δημήτρης Γεωργίου, εκ Λεμεσού Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 16 Μαρτίου 2009 Για την αστυνομία: κα Δανιηλίδου Για κατηγορούμενο: κος Σ. Πατσαλίδης Κατηγορούμενος: Παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για εσκεμμένη υποκλοπή και χρήση ιδιωτικής επικοινωνίας κατά παράβαση του Περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας Νόμου 92(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 10.3.2007 ηχογράφησε με την χρήση συσκευής Μ.Ρ.3, ιδιωτική συνομιλία που είχε ο παραπονούμενος με την σύζυγο του. Επιπλέον σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας, χρησιμοποίησε το περιεχόμενο της πιο πάνω συνομιλίας, γνωρίζοντας ότι αυτό λήφθηκε με υποκλοπή δηλαδή αποκάλυψε στον παραπονούμενο την πιο πάνω ιδιωτική συνομιλία που είχε με την σύζυγο του και την οποία ηχογράφησε με την χρήση συσκευής M.P.
- Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι το παρών Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της υπόθεσης. Υποστήριξε ότι σύμφωνα με τον Νόμο 92(Ι)/96, τα υπό κρίση αδικήματα μπορούν να εκδικαστούν μόνο από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή αλλά εν πάση περιπτώσει όχι από Επαρχιακό Δικαστή. Επειδή τέθηκε ζήτημα αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, ζήτησα από τους συνηγόρους να αγορεύσουν προδικαστικά σε σχέση με το θέμα αυτό. Αγορεύσεις Αγορεύοντας προς υποστήριξη της θέσης του, ο συνήγορος αναφέρθηκε στον Νόμο 92(Ι)/96 επί του οποίου εδράζονται οι κατηγορίες. Σύμφωνα δε με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου, «Δικαστής» σημαίνει Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή. Η πρόνοια αυτή κατά τον συνήγορο, καθορίζει ότι μόνο Πρόεδρος ή Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής δύναται να εκδικάσει υποθέσεις για αδικήματα που καθορίζονται δυνάμει του πιο πάνω Νόμου. Πρόκειται όπως είπε για επιτακτική νομοθετική διάταξη και δεν παρέχονται περιθώρια διασταλτικής ή άλλης ερμηνείας παρότι και ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να δώσει μια λογική εξήγηση γιατί να υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός, ειδικά για αδικήματα του Νόμου 92(Ι)/
- Η δημόσια κατήγορος στην δική της αγόρευση, εισηγήθηκε ότι το ερμηνευτικό άρθρο 2 δεν καθορίζει με σαφήνεια ότι τα αδικήματα που πηγάζουν από τον πιο πάνω νόμο, εκδικάζονται αποκλειστικά από Πρόεδρο ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή. Χωρίς τέτοια επιτακτική νομοθετική διάταξη δεν μπορεί κατά την κατήγορο να αποκλειστεί η εξουσία Επαρχιακού Δικαστή να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Και οι δύο συνήγοροι ανέφεραν στις αγορεύσεις τους ότι παρά την προσπάθεια τους δεν εντόπισαν να υπάρχει σχετική νομολογία επί του θέματος. Νομική πτυχή Το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου επί του οποίου στηρίζεται η εισήγηση της υπεράσπισης για έλλειψη αρμοδιότητας, αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: "Δικαστής" σημαίνει Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τα άρθρα 2 και 4 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και "Δικαστήριο" "ποινική διαδικασία " και "πολιτική διαδικασία" έχουν την έννοια που αποδίδεται στους όρους αυτούς από το άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Τα άρθρα 2 & 4 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα οποία παραπέμπει η πιο πάνω διάταξη, έχουν ως ακολούθως:
- ................................. "Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής" κέκτηται την εις τον όρον τούτον αποδιδόμενην έννοιαν υπό του άρθρου
- ............................... "Δικαστήριον" σημαίνει το Ανώτατον Δικαστήριον ή οιονδήποτε υπό τούτου τεταγμένον Δικαστήριον καθιδρυόμενον υπό του παρόντος νόμου ή καθιδρυθησόμενον υφ' οιουδήποτε άλλου νόμου, έχον δικαιοδοσίαν, και περιλαμβάνει οιονδήποτε δικαστής τούτων. "Επαρχιακός Δικαστής" κέκτηται την εις τον όρον τούτον αποδιδόμενην έννοιαν υπό του άρθρου
- ............................... "ποινική διαδικασία" σημαίνει οιανδήποτε διαδικασία εισαγομένην ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου καθ' οιουδήποτε προσώπου προς επίτευξην τιμωρίας αυτού δι' οιονδήποτε αδίκημα δια παράβασιν οιουδήποτε νόμου ή δευτερογενούς νομοθεσίας. "πολιτική διαδικασία" περιλαμβάνει οιανδήποτε διαδικασίαν άλλην ή ποινικήν διαδικασία "Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου" κέκτηται την εις τον όρον τούτον αποδιδόμενην έννοιαν υπό του άρθρου
- 4.
(1)- Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος νόμου, συμπεριλαμβανομένων και των διατάξεων του παρόντος άρθρου, το Επαρχιακόν Δικαστήριον αποτελείται εξ' ενός ή πλειόνων Προέδρων (εν τω παρόντι νόμω αναφερομένων ως «Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου»), εξ' ενός ή πλειόνων Ανωτέρων Επαρχιακών Δικαστών (εν τω παρόντι νόμω αναφερομένων ως «Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής») και τοιούτου αριθμού ετέρων Δικαστών (εν τω παρόντι νόμω αναφερομένων ως «Επαρχιακός Δικαστής») ως ήθελεν ορίσει το Ανώτατο Δικαστήριον. Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον κέκτηται εξουσίαν να ορίσει Πρόεδρον Επαρχιακού Δικαστηρίου, Ανώτερον Επαρχιακόν Δικαστήν ή Επαρχιακόν Δικαστήν ως μέλος πλειόνων του ενός Επαρχιακών Δικαστηρίων.
(2). Ο Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου, ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής και ο Επαρχιακός Δικαστής, ασκεί τας εξουσίας και εκτελεί τα καθήκοντα τα εις αυτόν ανατιθέμενα υπό του παρόντος νόμου ή οιουδήποτε ετέρου εκάστοτε εν ισχύ νόμου. Από μελέτη των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων, καταδεικνύεται ότι για τους σκοπούς του Περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας Νόμου 92(Ι)/1996, η έννοια του όρου «Δικαστής» περιορίζεται μόνον στον Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου και τον Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή, αποκλείει δηλαδή τον Επαρχιακό Δικαστή. Αντιθέτως στην έννοια του όρου «Δικαστήριο» συμπεριλαμβάνει τόσον το Ανώτατο όσον και το Επαρχιακό Δικαστήριο καθώς και όλους τους Δικαστές που υπηρετούν σε αυτά, μη αποκλειομένων των Επαρχιακών Δικαστών. Επιπλέον, στις εξουσίες που παρέχονται στον Επαρχιακό Δικαστή σύμφωνα τις διατάξεις του άρθρου 24 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, είναι και η εκδίκαση συνοπτικά, ποινικών υποθέσεων για αδικήματα που τιμωρούνται μέχρι πέντε έτη φυλάκιση και/ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις £50.000 (το ισόποσο σήμερα σε Ευρώ). Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και τα αδικήματα της παρούσας που τιμωρούνται δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου 92(Ι)/1996 με τρία χρόνια φυλάκιση. Συμπεράσματα Η λύση στην εξέταση του υπό διερεύνηση θέματος, βρίσκεται στις εξουσίες που ο νομοθέτης θέλησε να παράσχει στον «Δικαστή» όπως ο όρος καθορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου 92(Ι)/1996. Η ερμηνεία της πρόθεσης του Νομοθέτη είναι έργο του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Δήμος Λεμεσού ν. ΑΤΗΚ
(1994)1 Α.Α.Δ 311, λέχθηκε ότι ο Νόμος για σκοπούς ερμηνείας θα πρέπει να διαβάζεται στο σύνολο του, η δε ερμηνεία να είναι εύλογη και να καθιστά τον Νόμο λειτουργικό. Περαιτέρω στην υπόθεση ABP Holdings v. Κιταλίδης
(1994)1 Α.Α.Δ 694, 702, τονίστηκε ότι στην ερμηνεία των Νόμων κυρίαρχο στοιχείο αποτελεί η επίτευξη του σκοπού του Νομοθέτη όπως αυτός εκφράζεται στο κείμενο του Νόμου. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή στο σύνολο του, τον Περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας Νόμο 92(Ι)/1996 καθώς και τις επιμέρους διατάξεις του. Έχω δε καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι η πρόθεση του νομοθέτη δεν ήταν να αποκλείσει τον Επαρχιακό Δικαστή από του να εκδικάζει αδικήματα που καθορίζονται στον Νόμο όπως ισχυρίστηκε ο συνήγορος υπεράσπισης. Η θέση της υπεράσπισης θα ήταν ορθή αν στον ίδιο τον Νόμο αναφερόταν ρητά ότι τα αδικήματα που καθορίζονται σε αυτόν, εκδικάζονται από «Δικαστή» δηλαδή από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή σε αντίθεση και παρά την εξουσία που παρέχει ο Περί Δικαστηρίων Νόμος σε Επαρχιακό Δικαστή. Προσεκτική όμως μελέτη του Νόμου 92(Ι)/1996, καταδεικνύει ότι δεν υπάρχει τέτοια πρόνοια σε αυτόν. Όπου ο Νόμος αναφέρεται σε «Δικαστή», είναι για να του παράσχει την δυνατότητα έκδοσης εντάλματος που να εξουσιοδοτεί υπό προϋποθέσεις, την παρακολούθηση ιδιωτικής επικοινωνίας αλλά και για καθορισμό της διαδικασίας που ακολουθείται σε αυτές τις περιπτώσεις. Σχετικά είναι τα άρθρα 7, 8, 9,10,12,14 & 19 του Νόμου όπου γίνεται συνεχής αναφορά σε «Δικαστή» και στις εξουσίες που του παρέχει ο πιο πάνω Νόμος. Αναφορά σε «Δικαστήριο» που σύμφωνα με την πιο πάνω ερμηνεία συμπεριλαμβάνει και Επαρχιακό Δικαστή, γίνεται μεταξύ άλλων στην περίπτωση του άρθρου 16
(2), στο οποίο καθορίζεται ότι περιεχόμενο παρακολούθησης ιδιωτικής επικοινωνίας που επιτεύχθηκε μετά από ένταλμα «Δικαστή», μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μαρτυρία σε οιανδήποτε διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Νόμο 92(Ι)/1996 ότι αδικήματα που πηγάζουν από αυτόν, εκδικάζονται αποκλειστικά από «Δικαστή» δηλαδή από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή κατά παρέκκλιση των διατάξεων του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Αντιθέτως, είναι νομίζω κάτι περισσότερο από σαφές ότι ο νομοθέτης θέλησε να δώσει για ευνόητους λόγους, εξουσία έκδοσης εντάλματος παρακολούθησης ιδιωτικής επικοινωνίας μόνον σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή. Η επιλογή αυτή του νομοθέτη μπορεί εν μέρει να γίνει κατανοητή, δεδομένου ότι το ένταλμα παρακολούθησης που προβλέπει ο Νόμος 92(Ι)/1996, αποτελεί εξαίρεση κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, στο επιβαλλόμενο από το Σύνταγμα καθήκον του κράτους για σεβασμό της ιδιωτικής ζωής του πολίτη. Η επιλογή όμως αυτή του νομοθέτη σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την εξουσία που έχει ο Επαρχιακός Δικαστής δυνάμει του άρθρου 24 του Περί Δικαστηρίων Νόμου να εκδικάζει αδικήματα όπως αυτά του άρθρου 3 του Νόμου 92(Ι)/1996 που αφορούν εσκεμμένη υποκλοπή ιδιωτικής επικοινωνίας και χρήσης της. Αν η πρόθεση του νομοθέτη ήταν αυτή, θα το ανέφερε ρητά στον Νόμο 92(Ι)/1996. Αφού όμως τέτοια ρητή πρόβλεψη δεν υπάρχει, ισχύουν οι πρόνοιες του Περί Δικαστηρίων Νόμου που παρέχουν εξουσία σε Επαρχιακό Δικαστή να εκδικάζει τα υπό κρίση αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η ένσταση της υπεράσπισης ως προς την αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση, απορρίπτεται. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο