Δημοκρατία ν. Σωφρόνη Κλείτου, Αρ. Υπόθεσης: 25525/08, 26 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2009:13 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πασχαλίδη, Π.Ε.Δ. Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Λ. Μάρκου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25525/08 Δημοκρατία v. Σωφρόνη Κλείτου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 26 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τη Δημοκρατία: Η κα Μαθηκολώνη. Για τον Κατηγορούμενο: Καμία εμφάνιση. Κατηγορούμενος: Παρών. (Υπάρχει περιορισμός στην κυκλοφορία της ενδιάμεσης απόφασης σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου ημερ. 19/2/2009) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-tempore) Μετά που δόθηκε άδεια στο συνήγορο του κατηγορούμενου να αποσυρθεί και στη συνέχεια εγκρίθηκε αίτημα του κατηγορούμενου για ολιγοήμερη αναβολή της υπόθεσης με σκοπό να του δοθεί η ευκαιρία να διορίσει άλλο δικηγόρο, η κατηγορούσα αρχή ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση. Σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος είχε αρχικά αφεθεί ελεύθερος με όρους. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 13/3/2009 διατάχθηκε η κράτηση του γιατί οι φόβοι των διωκτικών αρχών για επηρεασμό μαρτύρων σε περίπτωση που θα παρέμενε ελεύθερος, κρίθηκαν υπό το φως των γεγονότων που σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή είχαν στο μεταξύ μεσολαβήσει, δικαιολογημένοι. Τα εν λόγω γεγονότα αναφέρονται με λεπτομέρεια στην ενδιάμεση απόφαση μας με ημερομηνία 13/3/
- Τα υπενθυμίζουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος, σε τρεις χωριστές περιπτώσεις επεχείρησε να επηρεάσει μάρτυρες. Συγκεκριμένα: σε τυχαία συνάντηση που είχε με συνάδελφο του, βασικό μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής, ο κατηγορούμενος επεχείρησε, επιμένοντας επί τούτου, να πείσει τον εν λόγω μάρτυρα πως όλα όσα του καταλογίζει δεν είναι ορθά και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Επίσης σε δύο περιπτώσεις που φέρεται να συνάντησε την παραπονούμενη ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του, τη μια φορά ενώ περνούσε έξω από το σπίτι της παραπονούμενης, τη δεύτερη ενώ η τελευταία διασταύρωνε το δρόμο, της χαμογέλασε και της έκλεισε επανειλημμένα το μάτι. Και για τις τρεις περιπτώσεις, οι εμπλεκόμενοι μάρτυρες - συνάδελφος του κατηγορούμενου και παραπονούμενη - όπως και η μητέρα της παραπονούμενης, υπέβαλαν σχετικές καταγγελίες στην αστυνομία και έδωσαν καταθέσεις. Το αίτημα της κατηγορούσας αρχής, όπως και την πρώτη φορά, αντιμετώπισε την ένσταση του κατηγορούμενου. Ο τελευταίος αγορεύοντας ενώπιον μας υπεστήριξε το ανεδαφικό των όσων του καταλογίζουν με τις καταθέσεις τους, ο συνάδελφος του και η παραπονούμενη και επισημαίνοντας την απουσία τους από το εδώλιο του μάρτυρα, επανέλαβε τη θέση που υπεστήριξε και την περασμένη φορά ότι η απουσία των εν λόγω μαρτύρων από το εδώλιο του μάρτυρα αφήνει τη συγκεκριμένη θέση της κατηγορούσας αρχής μετέωρη, ατεκμηρίωτη και του αποστερεί το δικαίωμα αντεξέτασης. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε επίσης ότι η συνέχιση της κράτησης του θα του προκαλέσει σοβαρά οικογενειακά, οικονομικά και επαγγελματικά προβλήματα. Ισχυρίστηκε ότι σαν συνέπεια της κράτησης του είναι η αναστολή έκδοσης των δύο τοπικών εφημερίδων των οποίων είναι ο εκδότης καθώς επίσης και ότι τα δικαιώματα του σαν εργοδοτούμενος των Βρετανικών Βάσεων τα οποία απορρέουν από την επιλογή του να συγκατατεθεί σε πρόωρη αφυπηρέτηση του, θα επηρεαστούν ουσιωδώς. Όπως επισημαίνουμε στην ενδιάμεση μας απόφαση ημερομηνίας 13/3/2009, η θέση της νομολογίας είναι πως σε τέτοιες περιπτώσεις δεν απαιτείται από το Δικαστήριο να προβεί σε σχετικό εύρημα αναφορικά με τον επηρεασμό μαρτύρων. Αυτό που το Δικαστήριο εξετάζει είναι κατά πόσον οι φόβοι της αστυνομίας για επηρεασμό μαρτύρων είναι εύλογα δικαιολογημένοι με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα. Κοντολογίς αυτό που εξετάζεται είναι η ύπαρξη ευλόγως δικαιολογημένου φόβου επηρεασμού μαρτύρων (βλ. Σιημητράς κ.α. v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 397 και Κωνσταντινίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109). Όπως επίσης έχουμε επισημάνει στην ίδια ενδιάμεση απόφαση μας, το συμπέρασμα που αβίαστα μπορεί να εξαχθεί από τη νομολογία είναι πως η υποστήριξη του αιτήματος για κράτηση στη βάση της ύπαρξης κινδύνου για επηρεασμό μαρτύρων δεν απαιτεί απαραίτητα την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Το Δικαστήριο ασκεί την επί του προκειμένου διακριτική εξουσία του στη βάση του υλικού που έχει τεθεί ενώπιον του, το οποίο δεν πρέπει κατ΄ ανάγκη να είναι προφορική μαρτυρία. Με αυτές τις αρχές υπόψη το Δικαστήριο εξέτασε το αίτημα της κατηγορούσας αρχής στις 13/3/2009 και με βάση το υλικό που είχε τότε ενώπιον του - τις καταθέσεις του συναδέλφου του κατηγορούμενου, της παραπονούμενης και της μητέρας της - κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι σχετικοί φόβοι της αστυνομίας ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογα δικαιολογημένοι και διέταξε την κράτηση του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση μας χωρίς όμως επιτυχία. Σήμερα ο κατηγορούμενος επανέφερε το θέμα της απουσίας προφορικής μαρτυρίας που να στηρίζει τη θέση των διωκτικών αρχών ότι επεχείρησε να επηρεάσει μάρτυρες. Επί τούτου περιοριζόμαστε στη διαπίστωση ότι τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον μας που να δικαιολογεί διαφοροποίηση του συμπεράσματος στο οποίο καταλήξαμε με την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση μας, σύμφωνα με το οποίο, με βάση το σύνολο του υλικού που είχε τεθεί ενώπιον μας και το οποίο συνεχίζει να παραμένει αναλλοίωτο δικαιολογείται το συμπέρασμα ότι οι φόβοι των διωκτικών αρχών για επηρεασμό μαρτύρων σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος, είναι εύλογα δικαιολογημένοι. Η διαφωνία που στο μεταξύ προέκυψε μεταξύ κατηγορουμένου και συνηγόρου υπεράσπισης η οποία και οδήγησε στην αφαίρεση από τον συνήγορο της εντολής υπεράσπισης του κατηγορουμένου, δεν μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία τέτοιων γεγονότων. Αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τα προβλήματα οικονομικής και επαγγελματικής φύσης τα οποία θα δημιουργηθούν, όπως υπεστήριξε, σε περίπτωση συνέχισης της κράτησης του, επισημαίνουμε την αρχή σύμφωνα με την οποία η ανάγκη για προστασία του δημοσίου συμφέροντος για απονομή της δικαιοσύνης, δεν μπορεί να αφεθεί να υπερφαλαγγιστεί από τη συγκεκριμένη κατηγορία δεδομένων. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, τέτοιοι παράγοντες, όσο δυσμενείς και αν είναι, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. επίσης Θεοχάρους v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48). Αξιολογώντας τους συγκεκριμένους υποκειμενικούς παράγοντες που έχουν τεθεί ενώπιον μας κρίνουμε ότι δεν μπορούν υπό τις περιστάσεις, είτε από μόνοι τους, είτε σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες να δικαιολογήσουν άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας υπέρ της απόρριψης του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής. Εν όψει όλων των πιο πάνω το αίτημα της κατηγορούσας αρχής κρίνεται δικαιολογημένο. Ο κατηγορούμενος να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του. (Υπ.) ............ Α. Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ (Υπ.) ............ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. /ΜΠ Subject: Criminal/Assize Court/Interim (Υπ.) ............ (Αναφορά: Αίτημα για κράτηση εκκρεμούσης της δίκης). Λ. Μάρκου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο