Αθηνούλα Δημοσθένους ν. Σωτήρη Γεωργίου, Αρ. Υπόθ.: 6695/08, 2 Aπριλίου 2009

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε από τον Ν. 25(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος κατά ή περί την 7.3.2006 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού εξέδωσε και παρέδωσε προς όφελος της παραπονούμενης Αθηνούλας Δημοσθένους, από Λεμεσό, μια επιταγή της Alpha Bank Ltd με αριθμό 09945124 για το ποσό των ΛΚ260 και πληρωτέα την 7.3.06 η οποία κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή εντός ευλόγου χρόνου από την ημερομηνία που έπρεπε να πληρωθεί δεν εξοφλήθη λόγω ελλείψεως κεφαλαίου του εκδότη της και παρέμεινε απλήρωτη δια περίοδο 15 ημερών από την εν λόγω παρουσιάσεως της. Για την απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν 4 συνολικά μάρτυρες συμπεριλαμβανομένης και της παραπονούμενης. Κατατέθηκαν και 3 τεκμήρια. Τα όσα αναφέρθηκαν από του μάρτυρες κατηγορίας κατά την ακροαματική διαδικασία έχουν καταγραφεί στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολο τους. Η παραπονούμενη ΜΚ1 ανάφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο καθ΄ότι ενοικίαζε σπίτι το οποίο ήταν ιδιοκτησία της. Το δε ενοίκιο το πλήρωνε με επιταγές εξού και η επίδικη επιταγή την οποία κατάθεσε ως τεκμήριο 1 και η οποία της δόθηκε από τον κατηγορούμενο στις 7.3.06 και αντιπροσώπευε το ενοίκιο του μηνός Φεβρουαρίου. Την κατάθεσε στην Alpha Bank στη Λεμεσό στις 10.3.06 για εξαργύρωση αλλά της ανάφεραν ότι δεν υπήρχε επαρκές ποσό την σφράγισαν και της την έδωσαν πίσω. Είπε στη συνέχεια ότι το τεκμήριο 1 το υπέγραψε ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην παρουσία της και μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί. Κατά την αντεξέταση της από τον κατηγορούμενο ο οποίος δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο επανέλαβε ουσιαστικά το ότι η επιταγή, τεκμήριο 1, της δόθηκε 7.3.06 και ότι υπογράφτηκε από τον κατηγορούμενο ενώπιον της. Ο Περικλής Δημοσθένους ΜΚ2 είναι σύζυγος της παραπονούμενης και ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ενοικίαζε σπίτι το οποίο ήταν ιδιοκτησίας της συζύγου του. Αναγνώρισε το τεκμήριο 1 καθότι πήγε μαζί με την σύζυγο του στην τράπεζα για να το εξαργυρώσουν πλήν όμως τους είπαν ότι δεν είχε μέσα χρήματα και δεν εξαργυρώθηκε. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε για πρόβλημα στο σπίτι που ενοικίαζαν στον κατηγορούμενο πρόβλημα το οποίο αρνήθηκε ότι υπήρχε. Τρίτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η Μαρία Κωνσταντίνου υπάλληλος της Alpha Bank στο κατάστημα της οδού Ομονοίας στην Λεμεσό η οποία ανέφερε ότι το τεκμήριο 1 είναι επιταγή της τράπεζας τους και σφραγισμένη από το κατάστημα στην Λεωφόρο Μακαρίου και ότι ο λογαριασμός του οποίου ο αριθμός αναγράφεται στο τεκμήριο 1 είναι στην τράπεζα τους. Στη συνέχεια κατάθεσε κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 3 και είπε ότι στις 10.3.06 ημερομηνία κατά την οποία κατατέθηκε η επιταγή για πληρωμή δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα για την πληρωμή της. Η ΜΚ3 δεν αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο. Τελευταίος μάρτυρας για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ο Μάριος Παντελή ο οποίος το 2006 ήταν υποδιευθυντής της Alpha Bank στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λεμεσό. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 ότι ήταν επιταγή του καταστήματος της οδού Ομονοίας που παρουσιάστηκε στο δικό τους κατάστημα για εξαργύρωση. Δεν πληρώθηκε όμως καθ΄ότι κατόπιν συνεννοήσεως με το κατάστημα της οδού Ομονοίας δεν υπήρχαν επαρκή διαθέσιμα κεφάλαια και γι΄αυτό σφραγίστηκε. Είπε τέλος την σφραγίδα την έθεσε ο ίδιος μετά από συνεννόηση με την υπεύθυνη τρεχουμένων για να παρουσιαστεί ξανά. Ούτε και αυτός ο μάρτυρας αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αυτός επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατά την ένορκη του μαρτυρία ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι τέλος Ιανουαρίου κάλεσε τον νοικάρη του και του έδωσε το τεκμήριο 1 για το ενοίκιο του μηνός Φεβρουαρίου χωρίς να συμπληρώσει την ημερομηνία διότι στις 2.2.06 θα αναχωρούσε στο εξωτερικό για εγχείρηση καρδίας και θα του τηλεφωνούσε πότε να καταθέσει την επιταγή. Επειδή όμως δεν πήγαν όλα όπως υπολόγιζε επέστρεψε στην Κύπρο στις 9.2.06 και στις 15.2.06 τον κάλεσε σπίτι του και του αντάλλαξε την επιταγή με μετρητά. Στη συνέχεια είπε ότι λόγω προβλημάτων του ενοικιαζόμενου σπιτιού στις 23.2.06 το εγκατέλειψε χωρίς προειδοποίηση και όταν του τηλεφώνησε για να του δώσει το κλειδί της κατοικίας τσακώθηκαν διότι ήθελε 2 μήνες αποζημίωση πράγμα το οποίο ο ίδιος αρνήθηκε και γι΄αυτό χρησιμοποίησε την επίδικη επιταγή τεκμήριο 1. Είπε τέλος ότι την επιταγή τεκμήριο 1 την αντάλλαξε με μετρητά και του είπαν ότι θα την κατέστρεφαν. Αντεξεταζόμενος είπε ότι το τεκμήριο 1 εκδόθηκε για το ενοίκιο του μηνός Φεβρουαρίου και το αντάλλαξε με μετρητά στις 15.2.06 χωρίς όμως να έχει οιανδήποτε απόδειξη. Παραδέχθηκε ότι υπέγραψε ο ίδιος επί της επίδικης επιταγής Τεκμήριο 1 χωρίς όμως να γράψει την ημερομηνία. Αναγνώρισε τον αναγραφόμενο επί του τεκμηρίου 1 λογαριασμό ότι είναι δικός του αλλά και την κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 3 και συμφώνησε ότι η επίδικη επιταγή δεν πληρώθηκε διότι δεν είχε επαρκή υπόλοιπα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων η μεν πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε την θέση της παραπέμποντας το Δικαστήριο στην τεθείσα μαρτυρία, ο δε κατηγορούμενος δεν ανέφερε ότιδήποτε. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις είναι νομολογημένο και βασική αρχή του ποινικού δικαίου ότι το βάρος της απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το φέρει η κατηγορούσα αρχή και η απόδειξη τους θα πρέπει να είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη εκάστου συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Εάν στο πέρας της υπόθεσης δημιουργηθεί στο Δικαστήριο έστω και η παραμικρή αμφιβολία αναφορικά με την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτό θα λειτουργήσει προς όφελος του και θα πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας, στην σύντομη ομολογουμένως μαρτυρία τους, έκαναν καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Εξέθεσαν τα γεγονότα όπως τα γνώριζαν ανάλογα βέβαια με την θέση του ο καθ΄ένας και η μαρτυρία τους σε καίριας σημασίας σημεία παρέμεινε ακλόνητη αφού δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση κατά το στάδιο της αντεξέτασης τους από τον κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία τους ως αξιόπιστη. Από την άλλη ο κατηγορούμενος προέβη σε γενικές και αόριστες θέσεις χωρίς το απαιτούμενο υπόβαθρο αλλά και χωρίς την απαιτούμενη τεκμηρίωση με μαρτυρία έτσι ώστε αυτές να είναι δυνατό να γίνουν πιστευτές από το Δικαστήριο. Σε πάρα πολλά μάλιστα σημεία όχι μόνο δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή αλλά προέβη και σε παραδοχές κατά το στάδιο της δικής του κυρίως εξέτασης αλλά και αντεξέτασης. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση θα προχωρήσω να εξετάσω αν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος του Άρθρου 305 Α

(1)του Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «305Α.-

(1)Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία αυτή κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίαση της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή καις τις δύο ποινές». Από το λεκτικό του άρθρου 305 Α

(1)του Κεφ. 154 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η έκδοση επιταγής.
2. Η παρουσίαση της επιταγής στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε.
3. Η παρουσίαση αυτή να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που η επιταγή καθίσταται πληρωτέα.
4. Η μη εξόφληση της επιταγής, η οποία να οφείλεται, είτε στην έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, είτε στο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της επιταγής, και
5. Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Ουσιαστικά για όλα τα ως άνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει προσαχθεί μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή αλλά τα έχει δεχθεί και ο κατηγορούμενος με την δική του μαρτυρία. Η ΜΚ1 ανέφερε ότι την επιταγή την υπέγραψε ενώπιον της ο κατηγορούμενος γεγονός το οποίο δέχθηκε και ο ίδιος και ως εκ τούτου το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος να έχει αποδειχθεί. Περαιτέρω από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία και μάλιστα από όλους τους μάρτυρες κατηγορίας, έχει αποδειχθεί ότι η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε μετά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Αναφορικά με την μη εξόφληση της επιταγής λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων, οι ΜΚ3 και 4 ανέφεραν ότι η επίδικη επιταγή δεν εξοφλήθηκε καθ΄ότι δεν υπήρχαν στο λογαριασμό του εκδότη της επαρκή κεφάλαια γεγονός το οποίο παραδέχθηκε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος αλλά προκύπτει και από το τεκ.
6. Έμεινε τέλος αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η επιταγή παραμένει απλήρωτη και μετά την παρέλευση 15 ημερών από την παρουσίαση της στην τράπεζα επί της οποία εκδόθηκε. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι την επιταγή την αντάλλαξε με μετρητά στις 15.2.06 αυτός παρέμεινε γενικός, αόριστος, ατεκμηρίωτος και κατ΄επέκταση μετέωρος. Πέραν αυτού του γεγονότος το οποίο ανέφερε μόνο ο κατηγορούμενος ουδέν έτερον έχει τεθεί προς απόδειξη του. Παραμένει επίσης αναπάντητο το ερώτημα αφού τον κάλεσε στο σπίτι του για να ανταλλάξει την επιταγή με μετρητά, χωρίς και πάλι να διευκρινίζει ποιόν συγκεκριμένα κάλεσε και ποιος τελικά πήγε, το πιο λογικό θα ήταν κατ΄εκείνη την στιγμή να ζητήσει να λάβει την επιταγή ή να πάρει κάποια απόδειξη για το γεγονός αυτό. Περαιτέρω αφού την επίδικη επιταγή την πλήρωσε με μετρητά ως ο ίδιος αναφέρει το πλέον πρόσφορο θα ήταν να προχωρήσει σε εντολή προς την τράπεζα του για να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής. Ούτε αυτό το έπραξε όμως ο κατηγορούμενος. Κατά συνέπεια με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Συνεπώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ Subject: Private Criminal / Final Αναφορά: Έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρισμα - άρθρο 305 Α (Ι) του Π.Κ. Κεφ. 154.. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο