Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Rouslana Marusiy Rozalia, Αρ. Υπόθεσης: 1937/08, 15 Μαΐου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B100 Αρ. Υπόθεσης: 1937/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού - ν - Rouslana Marusiy Rozalia από την Ουκρανία Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 15 Μαΐου 2009 Για την αστυνομία: κα Δανιηλίδου Για κατηγορούμενο: κος Κονταξής Κατηγορουμένη: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορουμένη αντιμετωπίζει κατηγορία για κακόβουλη ζημιά σε περιουσία κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους €391,00 στο αυτοκίνητο της Χριστίνας Πατσιά με αρ. εγγραφής ΚΝΑ
- Η εκδοχή της αστυνομίας όπως προκύπτει από την ακροαματική διαδικασία, είναι ότι η κατηγορουμένη χρησιμοποιώντας το ποδήλατο της, εσκεμμένα και εκδικητικά προξένησε γδαρσίματα στην αριστερή πλευρά του πιο πάνω αυτοκινήτου της παραπονουμένης, επειδή η τελευταία το στάθμευσε έξω από το σπίτι της. Αντίθετη ήταν η εκδοχή της κατηγορουμένης ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, ανέφερε ότι στην προσπάθεια της να περάσει από την στενή λωρίδα μεταξύ του περιτοιχίσματος της και του αυτοκινήτου της παραπονουμένης, της γλίστρησε το ποδήλατο από τα χέρια. Επιπλέον, ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστήριξε ότι τα γδαρσίματα πιθανόν να προκλήθηκαν από τα κουμπιά του παντελονιού της που τρίφτηκε στο αυτοκίνητο όταν προσπαθούσε να περάσει δίπλα από αυτό για να βγει στον δρόμο. Μαρτυρία Προς υποστήριξη της υπόθεσης της, η αστυνομία κάλεσε 5 μάρτυρες κατηγορίας. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο Λοχίας 2492 Σταύρος Περικλέους του κλάδου δακτυλοσκοπίας και φωτογραφιών. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 1), φωτογράφησε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού το αυτοκίνητο της παραπονουμένης με αρ. εγγραφής ΚΝΑ
- Το αυτοκίνητο κατά τον μάρτυρα, είχε γδαρσίματα στις δύο αριστερές του πόρτες. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 2, δέσμη τεσσάρων φωτογραφιών στις οποίες εμφαίνονται οι εκδορές στο εν λόγω αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το μήκος της εκδοράς μπορεί να ήταν περίπου 40 εκ. χωρίς όμως να το μετρήσει ακριβώς. Υπήρχε όμως όπως είπε βάθος στις εκδορές αφού η μπογιά του αυτοκινήτου είχε αφαιρεθεί. Τέλος, ανέφερε ότι δεν πρόσεξε να έχει δημιουργηθεί κανένα βούλωμα στο αυτοκίνητο. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Στέλιος Παπαστυλιανού. Διατηρεί εργαστήριο για ισιώματα και βαφές αυτοκινήτων στη Λεμεσό. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3, προσφορά του εργαστηρίου του για επιδιόρθωση και μπογιάτισμα των ζημιών του αυτοκινήτου της παραπονούμενης. Ανέφερε επίσης ότι οι χαρακιές ήταν βαθιές και έτσι έπρεπε να αποσυναρμολογήσει τις πόρτες, οι οποίες χρειάζονταν όπως είπε στοκάρισμα. Επανέλαβε και ο ίδιος ότι δεν πρόσεξε κανένα βούλωμα στο αυτοκίνητο παρά μόνο γδαρσίματα. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Αστυφύλακας 560 Πολυβίου. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 4), στις 3.11.2007 πήρε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη (τεκμ.5) σε σχέση με τα υπό κρίση αδικήματα. Μεταξύ άλλων, η κατηγορούμενη στην πιο πάνω κατάθεση, παραδέχθηκε ότι προκάλεσε ζημιά με το ποδήλατο της στο αυτοκίνητο της παραπονούμενης. Πλην όμως ισχυρίστηκε ότι αυτή προκλήθηκε κατά λάθος, στην προσπάθεια της να κυλήσει το ποδήλατο της ανάμεσα στο αριστερό πλευρό του αυτοκινήτου και του κάγκελου της οικίας της με σκοπό να το βγάλει στο δρόμο. Επειδή όμως ως ισχυρίστηκε, ο διάδρομος ήταν πολύ στενός κατά λάθος γλίστρησε το ποδήλατο από τα χέρια της και χτύπησε πάνω στις αριστερές πόρτες του αυτοκινήτου. Την ίδια ημέρα, κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς (τεκμ. 6) και αυτή απάντησε «δεν παραδέχομαι ότι το έκανα εσκεμμένα». Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η παραπονούμενη προσήλθε στον σταθμό με το αυτοκίνητο της, το οποίο έλεγξε ο ίδιος προσωπικά και διαπίστωσε γδαρσίματα στις αριστερές πόρτες. Στην αντεξέταση, αρνήθηκε υποβολές ότι όταν επισκέφθηκε το σπίτι της κατηγορούμενης, της επιτέθηκε φραστικά απειλώντας την ότι θα την στείλει στον ψυχίατρο. Είχε ξαναμεταβεί όπως είπε στην οικία της στο παρελθόν προς διερεύνηση άλλου παραπόνου για δυσοσμία που προκαλείτο από το σπίτι της κατηγορουμένης. Αναφορικά με την παρούσα υπόθεση, ζήτησε από την κατηγορουμένη να έρθει στον Αστυνομικό Σταθμό αφού την πληροφόρησε για την καταγγελία της παραπονούμενης εναντίον της. Η κατηγορούμενη προσήλθε μόνη της στον Σταθμό. Ο μάρτυρας αρνήθηκε όμως ότι είχε μαζί της οποιοδήποτε αυτόπτη μάρτυρα του επεισοδίου. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Γιώργος Φακοντής. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην Αστυνομία (τεκμ. 7), διαμένει στην ίδια οδό με την κατηγορούμενη με τα σπίτια τους να βρίσκονται απέναντι. Στις 3.11.2007 γύρω στις 16.30 ενώ βρισκόταν στη βεράντα του σπιτιού του, είδε ένα αυτοκίνητο χρώματος μαύρου μάρκας MERCEDES να σταθμεύει πάνω στο πεζοδρόμιο απέναντι από το σπίτι του και συγκεκριμένα έξω από το σπίτι της κατηγορούμενης. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε μια κοπέλα, στάθμευσε με το μπροστινό του μέρος να βρίσκεται ακριβώς στην άκρη του κάγκελου της εισόδου της κατηγορούμενης. Η οδηγός, άνοιξε το καπό του αυτοκινήτου της και κατέβασε μια βαλίτσα. Στη σκηνή έφθασε και μια γειτόνισσα του ονόματι Νάντια με την κόρη της και μαζί κουβάλησαν ακόμα τέσσερις βαλίτσες από το αυτοκίνητο στο σπίτι της Νάντιας, το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το δικό του. Μετά πάροδο 10 περίπου λεπτών, πρόσεξε την κατηγορούμενη να ανοίγει την πόρτα του σπιτιού της. Αφού είδε προς την πλευρά του σταθμευμένου αυτοκινήτου, εισήλθε εκ νέου στο σπίτι κλείνοντας την πόρτα. Μετά πάροδο 4 με 5 λεπτών εξήλθε και πάλι από το σπίτι της, κρατώντας ένα μεγάλο ποδήλατο. Μόλις έφθασε στο κάγκελο της οικίας της και αφού το άνοιξε προς το δρόμο, την είδε να πηγαίνει στο πλευρό του εν λόγω αυτοκινήτου και κρατώντας το ποδήλατο από το τιμόνι να το σπρώχνει με δύναμη πάνω στο αυτοκίνητο. Ταυτόχρονα, ο μάρτυρας άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Στη συνέχεια η κατηγορουμένη κύλησε το ποδήλατο ανάμεσα στο αυτοκίνητο και το περιτοίχισμα της οικίας της και αφού βγήκε στο δρόμο, ανέβηκε στο ποδήλατο και αναχώρησε. Ο μάρτυρας μετέβη στη συνέχεια κοντά στο αυτοκίνητο όπου διαπίστωσε γδαρσίματα στις δύο αριστερές πόρτες. Τα υπολόγισε σε μήκος 30 με 40 πόντους. Τότε είδε τη Νάντια μαζί με την οδηγό του αυτοκινήτου να κατευθύνονται προς το μέρος. Δεν πρόλαβε να τους πει οτιδήποτε γιατί την ίδια στιγμή κατέφθασε και η κατηγορούμενη. Η οδηγός ζήτησε στα Ελληνικά εξηγήσεις σε σχέση με τη ζημιά που προκλήθηκε στο αυτοκίνητο της. Τότε η κατηγορούμενη της απάντησε «Σαν μην παρκάρεις εδώ». Τέλος, ο μάρτυρας αναφέρει στην κατάθεση του ότι κατά την ώρα του συμβάντος, βρισκόταν σε απόσταση 10 μέτρων από τη σκηνή και επίσης άκουσε πολύ καλά τη συνομιλία που είχε η κατηγορούμενη με την οδηγό του αυτοκινήτου. Ενώπιον του Δικαστηρίου, επανέλαβε ότι η κατηγορούμενη έσπρωξε το ποδήλατο της με μανία στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου της παραπονούμενης. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν έχει ιδιαίτερες σχέσεις με την κατηγορούμενη και ισχυρίστηκε ότι όλη η γειτονιά έχει πρόβλημα μαζί της λόγω δυσοσμίας που εκπέμπεται από το σπίτι της. Σε μία δε περίπτωση, ειδοποίησαν και την Αστυνομία για το γεγονός αυτό. Έκαμε όπως είπε το λάθος να σταθμεύσει μια φορά το αυτοκίνητο μπροστά στο σπίτι της και του άφησε σημείωμα ότι αν το ξαναβάλει εκεί θα του λιώσει το κεφάλι. Όσον αφορά τον τρόπο που έγινε η ζημιά, επανέλαβε ότι ήταν σκόπιμη αφού η κατηγορούμενη μπορούσε να προχωρήσει ευθεία από το κάγκελο του σπιτιού της για να βγει έξω στον δρόμο. Αυτή όμως προτίμησε να περάσει το ποδήλατο μεταξύ του περιτοιχίσματος και του αυτοκινήτου, τρίβοντας το με δύναμη στις αριστερές του πόρτες. Άκουσε όπως είπε, καθαρά τον θόρυβο του ποδηλάτου που τριβόταν στο αυτοκίνητο. Ως Μ.Κ.5 κατέθεσε η παραπονουμένη Χριστίνα Πατσιά. Στην κατάθεση της (τεκμ. 8), επαναλαμβάνει την εκδοχή του αυτόπτη μάρτυρα Φακοντή (Μ.Κ.4) ως προς τις συνθήκες στάθμευσης του αυτοκινήτου της, έξω από το σπίτι της κατηγορουμένης. Σκοπός της ήταν όπως είπε να παρουσιάσει διάφορα προϊόντα αισθητικής στην οικία της συνεργάτιδας της Νάντιας Νικολαΐδου. Στάθμευσε μπροστά από το κάγκελο της οικίας με αριθμό 33 με τα μπροστινά φώτα του αυτοκινήτου της να βρίσκονται στο σημείο όπου άρχιζε το κάγκελο εισόδου της πιο πάνω οικίας. Με τον τρόπο αυτό δεν εμπόδιζε την είσοδο στην οικία διαμέσου του κάγκελου. Αφού ξεφόρτωσε από το αυτοκίνητο με την βοήθεια της Νάντιας και της κόρης της, πέντε βαλίτσες με εμπορεύματα, τα μετέφερε στην οικία της Νάντιας. Ενώ βρισκόταν στο σαλόνι της πιο πάνω οικίας το οποίο βρίσκεται απέναντι από το μπαλκόνι και ενώ οι κουρτίνες και το παράθυρο ήταν ανοικτά, είδε την κατηγορουμένη στην οικία απέναντι από τον χώρο που στάθμευσε το αυτοκίνητο της να βγάζει έξω στην βεράντα ένα μεγάλο ποδήλατο. Στην συνέχεια, είδε την κατηγορούμενη νε εξέρχεται της οικίας της και να σπρώχνει το ποδήλατο της προς το αυτοκίνητο της μάρτυρος, παράλληλα με την πόρτα του συνοδηγού. Ταυτόχρονα, ακούστηκε ένας θόρυβος. Κινήθηκε υποψία στην μάρτυρα ότι η κατηγορουμένη έτριψε το ποδήλατο πάνω στο αυτοκίνητο της. Κατέβηκε στον δρόμο αλλά η κατηγορουμένη είχε ήδη ανέβει στο ποδήλατο της και έφυγε. Ενώ επιθεωρούσε το αυτοκίνητο, η κατηγορουμένη επέστρεψε στο μέρος με το ποδήλατο της. Η μάρτυρας την ρώτησε «τι είναι αυτό που έκαμες στο αυτοκίνητο μου;». Τότε η κατηγορουμένη της απάντησε «σαν μην παρκάρεις εδώ». Επειδή η μάρτυρας δεν ήθελε περαιτέρω συζήτηση, μετακίνησε το αυτοκίνητο της σε παράλληλο δρόμο και αφού επέστρεψε, είπε στην κατηγορουμένη ότι θα μιλούσαν μετά που θα τέλειωνε την δουλειά της. Άκουσε όμως και από άλλους γείτονες ότι πρόκειται για προβληματική γυναίκα και γι' αυτό αποφάσισε να πάει κατευθείαν στην αστυνομία για να καταγγείλει το συμβάν. Αντεξεταζόμενη, η μάρτυρας ανέφερε ότι στάθμευσε με τέτοιο τρόπο μπροστά από το σπίτι της κατηγορουμένης ώστε να μην εμποδίζει την είσοδο σε αυτό, διαμέσου του κάγκελου της εισόδου. Έτσι αν κάποιος ήθελε να βγει από το σπίτι θα μπορούσε να περάσει ευθεία από το κάγκελο, χωρίς να χρειαστεί να έλθει σε επαφή με το αυτοκίνητο της. Παρόλα αυτά κατά την μάρτυρα, η κατηγορουμένη πέρασε με το ποδήλατο της από τον στενό διάδρομο ενός μέτρου μεταξύ του περιτοιχίσματος του σπιτιού της και της αριστερής πλευράς του αυτοκινήτου της μάρτυρος. Κρατούσε μάλιστα το ποδήλατο προς την πλευρά του αυτοκινήτου με την πλάτη της γυρισμένη στο περιτοίχισμα. Μετά την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, η κατηγορουμένη κλήθηκε σε απολογία. Αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ισχυρίστηκε ότι οι αστυνομικοί την απείλησαν ότι θα την στείλουν στο ψυχιατρείο. Ο ένας μάλιστα εξ' αυτών με τον αρ. 560, ήταν όπως είπε προκατειλημμένος μαζί της επειδή είχε επισκεφθεί ξανά το σπίτι της το 2007 όταν είχε μια φιλονικία με τον ιδιοκτήτη της. Ο αστυνομικός αυτός πριν φύγει από το σπίτι της, της είπε να πληρώσει το ποσόν των £200,00 για την ζημιά για να κλείσει η υπόθεση και να αποφύγει το ψυχιατρείο. Αποφάσισε να πάει μόνη της στον σταθμό για να τους δείξει όπως είπε ότι δεν ήταν τρελή. Δεν προέβη όμως σε παράπονο για τις απειλές στον υπεύθυνο του σταθμού. Δεν είχε όπως είπε αυτή την δυνατότητα αφού οι αστυνομικοί συνέχισαν να την απειλούν. Αρνήθηκε να υπογράψει την απάντηση στην γραπτή κατηγορία. Τότε ο αστυφύλακας 560 την απείλησε ότι αν δεν υπογράψει θα την κλείσει σε ένα δωμάτιο και τον άρρωστο σύζυγο της θα τον αναλάβει το γραφείο ευημερίας. Το ίδιο έγινε και με την κατάθεση της στην αστυνομία. Την απείλησαν ότι θα την αφήσουν υπό κράτηση μέχρι την Δίκη αν δεν υπογράψει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι όσα αναφέρονται στην κατάθεση της δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δεν ήθελε να γραφτεί ότι από λάθος της γλίστρησε το ποδήλατο. Αυτό όπως είπε ήταν ιδέα του μεταφραστή. Στην συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι η παραπονούμενη στάθμευσε το αυτοκίνητο της με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούσε να ανοίξει καθόλου το κάγκελο της εισόδου της. Δεν μπορούσε όπως είπε να προχωρήσει στην ευθεία γι' αυτό κινήθηκε παράλληλα με το περιτοίχισμα και το αυτοκίνητο. Επρόκειτο για πολύ στενή λωρίδα με αποτέλεσμα το τιμόνι του ποδηλάτου να κτυπά στην κοιλιά της. Η ίδια ακουμπούσε με την πλάτη της στο αυτοκίνητο, έχοντας μπροστά της το ποδήλατο προς την πλευρά του περιτοιχίσματος. Στο αυτοκίνητο είχε σκόνη την οποία σκούπισε με το σώμα της αφήνοντας ίχνη. Δεν προκάλεσε κανένα γδάρσιμο, τρίβοντας το σώμα της στο αυτοκίνητο με τον πιο πάνω τρόπο ούτε και πρόσεξε να δημιουργείται κάποια ζημιά. Δέχθηκε ότι το ποδήλατο γλίστρησε από τα χέρια της. Ισχυρίστηκε όμως ότι όταν έγινε αυτό, το ποδήλατο βρισκόταν μεταξύ του σώματος της και του περιτοιχίσματος και δεν θα μπορούσε να προξενήσει ζημιά στο αυτοκίνητο. Ακολούθως, είδε μια κυρία να της φωνάζει ότι λέρωσε το αυτοκίνητο της. Της απάντησε να περιμένει για να καλέσει την τροχαία όμως η κυρία αποχώρησε από το μέρος λέγοντας της ότι η ίδια δεν είχε πρόβλημα αλλά κάποιος άλλος θα την κτυπούσε. Τέλος ανέφερε ότι συστηματικά σταθμεύονται αυτοκίνητα έξω από το σπίτι της παρενοχλώντας της, την είσοδο. Δικαιολόγησε αυτό το γεγονός, λέγοντας ότι ο ιδιοκτήτης θέλει να της κάνει έξωση. Αρνήθηκε όμως ότι προξένησε ζημιά σε οποιοδήποτε αυτοκίνητο στάθμευσε παράνομα στην είσοδο του σπιτιού της. Δεν αντιδρά όπως είπε με αυτό τον τρόπο γιατί είναι σε πόλεμο με την ιδιοκτήτρια. Είναι ξένη στην Κύπρο και ο σύζυγος της είναι ανάπηρος σε καροτσάκι. Στην αντεξέταση, δέχθηκε ότι πιθανόν από τα κουμπιά του παντελονιού της να δημιουργήθηκαν μικρά γδαρσίματα στο αυτοκίνητο. Δέχθηκε επίσης ότι άνοιξε το κάγκελο της όσο της επέτρεπε το αυτοκίνητο της παραπονουμένης δηλαδή σε γωνία 45 μοιρών και κύλησε το ποδήλατο της σιγά - σιγά μεταξύ περιτοιχίσματος και αυτοκινήτου. Αρνήθηκε όμως ότι προξένησε εσκεμμένα ζημιά στο αυτοκίνητο και επέμενε στις θέσεις της ότι απειλήθηκε από τους αστυνομικούς για να υπογράψει την κατάθεση της και την γραπτή απάντηση στην κατηγορία. Αξιολόγηση μαρτυρίας. Είχα την δυνατότητα στην ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Οι δύο αστυνομικοί που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Μ.Κ.1 & Μ.Κ.3), μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Αναφέρθηκαν με λεπτομέρεια στις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν για διερεύνηση της υπόθεσης και η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της αντεξέτασης τους. Επιπλέον, υπήρξαν απόλυτα πειστικοί ως προς το ότι δεν απείλησαν σε κανένα σημείο την κατηγορουμένη ούτε την εξανάγκασαν να υπογράψει την κατάθεση της ή την γραπτή απάντηση στην κατηγορία παρά την αντεξέταση που δέθηκαν επί του πιο πάνω θέματος. Ως προς το σημείο αυτό, να σημειώσω ότι η υπεράσπιση δεν έθεσε ζήτημα θεληματικότητας των πιο πάνω δηλώσεων όταν επιχειρείτο η κατάθεση τους στο Δικαστήριο. Στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει τους πιο πάνω ισχυρισμούς στα πλαίσια Δίκης εντός Δίκης εφόσον βέβαια εκρίνετο ότι περιείχαν ομολογίες σε σχέση με το υπό κρίση αδίκημα. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η εντύπωση που μου έδωσαν οι Μ.Κ.1 & Μ.Κ.3 είναι ότι είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία τους κρίνεται στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Πολύ καλή εντύπωση μου έκανε και ο Μ.Κ.
- Ήταν κατατοπιστικός ως προς την ζημιά στο αυτοκίνητο της παραπονουμένης αλλά και τις ενέργειες που έπρεπε να γίνουν για την επιδιόρθωση του. Ήταν επίσης πειστικός για το ότι επρόκειτο για βαθιές χαρακιές και όχι ελαφρά γδαρσίματα. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής όταν ανέφερε ότι διαπίστωσε μόνο γδαρσίματα και όχι βουλώματα στο αυτοκίνητο της παραπονουμένης. Η μαρτυρία του για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Βασικός μάρτυρας κατηγορίας, ήταν ο Μ.Κ.
- Αυτό γιατί είναι ο μοναδικός ανεξάρτητος αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου. Ως εκ τούτου και έχοντας πλήρη συναίσθηση της σπουδαιότητας της μαρτυρίας του, μελέτησα με ιδιαίτερη προσοχή την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου, εστιάζοντας κυρίως, στις αντιδράσεις και συμπεριφορά του αλλά και στην αμεσότητα των απαντήσεων του κατά την αντεξέταση. Η εντύπωση που μου έδωσε, είναι ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ο Μ.Κ.4 βρισκόταν αρκετά κοντά στην σκηνή ούτως ώστε να είναι σε θέση να βλέπει και να ακούει πολύ καθαρά όλα τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν απέναντι από το σπίτι του. Ήταν αρκετά σαφής στην εκδοχή του ως προς το πώς διαδραματίστηκαν τα γεγονότα που οδήγησαν στην ζημιά του αυτοκινήτου της παραπονουμένης χωρίς να κλονιστεί σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του. Συγκεκριμένα, ήταν απόλυτα πειστικός ότι η κατηγορουμένη έσπρωξε με δύναμη και μανία το ποδήλατο της, στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου της παραπονουμένης. Ιδιαίτερα πειστικός ήταν και ως προς το γεγονός ότι η παραπονούμενη στάθμευσε το αυτοκίνητο της με τέτοιο τρόπο ώστε να μην εμποδίζει την είσοδο στην επίδικη οικία δια μέσου του εξωτερικού κάγκελου. Όπως και στο ότι η κατηγορουμένη αντί να προχωρήσει ευθεία, κινήθηκε προς την στενή λωρίδα που υπήρχε μεταξύ του αυτοκινήτου και του περιτοιχίσματος, κτυπώντας με δύναμη το ποδήλατο της, στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου της παραπονουμένης. Επιπλέον, ο μάρτυρας ήταν αρκετά σαφής ως προς το τι διαμείφθηκε μεταξύ κατηγορουμένης και παραπονουμένης μετά την πρόκληση της ζημιάς, στοιχεία που επιβεβαιώνονται και από άλλους μάρτυρες κατηγορίας. Η αμεσότητα και ο αυθορμητισμός με τον οποίο απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του για τους πιο πάνω λόγους, γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Πολύ καλή εντύπωση μου έκανε και η παραπονούμενη (Μ.Κ.5). Από το σημείο όπου βρισκόταν στο σπίτι της συνεργάτιδας της, ήταν σε θέση να αντιληφθεί τις κινήσεις της κατηγορουμένης και να ακούσει τον θόρυβο που προξένησε το ποδήλατο όταν κτυπούσε στο αυτοκίνητο της. Επίσης ήταν ιδιαίτερα πειστική χωρίς να κλονιστεί στην αντεξέταση στα γεγονότα που επακολούθησαν της ζημιάς στο αυτοκίνητο και της αντίδρασης της κατηγορουμένης όταν της ζητήθηκαν εξηγήσεις για την πιο πάνω συμπεριφορά της. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η γενικότερη εντύπωση που μου έδωσε η παραπονουμένη, είναι ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία της κρίνεται στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Αντιθέτως, η κατηγορουμένη δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ήταν κάτι περισσότερο από εμφανές ότι η μαρτυρία της, αποσκοπούσε αποκλειστικά στο να ενισχύσει την δική της εκδοχή για τα γεγονότα παρά το να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Στην προσπάθεια της δε αυτή, υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων, καθοριστικών στην κρίση της αξιοπιστίας της. Αναφέρω ενδεικτικά ότι η εκδοχή που έδωσε στην κατάθεση της στην αστυνομία (τεκμ.5), είναι ότι στην προσπάθεια της να βγει έξω από το σπίτι της, της γλίστρησε κατά λάθος το ποδήλατο και κτύπησε στις πόρτες του αυτοκινήτου. Απολογήθηκε μάλιστα και ζήτησε συγνώμη για την ζημιά που προξένησε. Αντιθέτως, στην μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέταση ότι σε καμία περίπτωση το ποδήλατο της δεν ήλθε σε επαφή με το αυτοκίνητο αφού το κρατούσε όπως είπε, προς την πλευρά του περιτοιχίσματος. Αρνήθηκε δε ότι προξένησε οιανδήποτε ζημιά στο αυτοκίνητο. Για να δεχθεί όμως στην συνέχεια αντεξεταζόμενη ότι της γλίστρησε το ποδήλατο αλλά η ζημιά δεν προκλήθηκε από αυτό αλλά πιθανόν από τα κουμπιά του παντελονιού της που σύρθηκαν στο αυτοκίνητο όταν προσπαθούσε να βγει στον δρόμο. Γεγονός παραμένει ότι η κατηγορουμένη δεν μπόρεσε να δώσει μια αξιόπιστη εκδοχή για τα γεγονότα της υπόθεσης, προβάλλοντας κάθε φορά και διαφορετικούς ισχυρισμούς. Επέμενε δε στην συχνή στάθμευση αυτοκινήτων έξω από το σπίτι της και στις διαφορές που έχει με τον ιδιοκτήτη της οικίας που διαμένει, στοιχεία που βέβαια είναι άσχετα με την παρούσα υπόθεση. Όσον αφορά τις κατ' ισχυρισμό απειλές για να υπογράψει την κατάθεση της και την γραπτή απάντηση στην κατηγορία, επαναλαμβάνω ότι αυτό θα μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια Δίκης εντός Δίκης. Όμως, η υπεράσπιση δεν πρόσβαλε την θεληματικότητα των πιο πάνω εγγράφων κατά το στάδιο της κατάθεσης τους στο Δικαστήριο. Δεν μπορεί ως εκ τούτου να προβάλει στο τελικό στάδιο της Δίκης, ζητήματα θεληματικότητας της μαρτυρίας αυτής. Ανεξαρτήτως τούτου, η γενική εντύπωση που μου έδωσε η κατηγορουμένη, ήταν ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία της απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ευρήματα Τα ευρήματα μου αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, είναι ανάλογα της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή. Ιδιαίτερα σημειώνω τα πιο κάτω: Η κατηγορουμένη διαμένει στην οδό Κόνωνος 33, στην Λεμεσό. Στις 3.11.2007 γύρω στις 16.30 η παραπονουμένη (Μ.Κ.5), στάθμευσε το αυτοκίνητο της μάρκας MERCEDES με αρ. ΚΝΑ 270 στην πιο πάνω οδό μπροστά στην οικία της κατηγορουμένης. Η στάθμευση έγινε με τρόπο που να μην εμποδίζει την είσοδο στην οικία της κατηγορουμένης. Συγκεκριμένα, τα μπροστινά φώτα του αυτοκινήτου της βρίσκονταν στο σημείο όπου άρχιζε το κάγκελο εισόδου της πιο πάνω οικίας. Σκοπός της ήταν να παρουσιάσει διάφορα προϊόντα αισθητικής στην οικία συνεργάτιδας της. Ξεφόρτωσε από το αυτοκίνητο πέντε βαλίτσες με εμπορεύματα και τα μετέφερε στην οικία της συνεργάτιδας της που βρίσκεται απέναντι από αυτή της κατηγορουμένης. Μετά πάροδο 10 περίπου λεπτών, η κατηγορουμένη άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της. Αφού είδε προς την πλευρά του σταθμευμένου αυτοκινήτου, εισήλθε εκ νέου στο σπίτι κλείνοντας την πόρτα. Βγήκε ξανά από το σπίτι σε 4 με 5 λεπτά, κρατώντας ένα μεγάλο ποδήλατο. Μόλις έφθασε στο κάγκελο της οικίας της και αφού το άνοιξε προς το δρόμο, πήγε στο πλευρό του εν λόγω αυτοκινήτου και κρατώντας το ποδήλατο από το τιμόνι, το έσπρωξε με δύναμη πάνω στο αυτοκίνητο. Στη συνέχεια, κύλησε το ποδήλατο ανάμεσα στο αυτοκίνητο της παραπονουμένης και το περιτοίχισμα της οικίας της και αφού βγήκε στο δρόμο, ανέβηκε σε αυτό και αναχώρησε. Το επεισόδιο πρόσεξε ο Μ.Κ. 4 από την βεράντα του σπιτιού του που βρίσκεται απέναντι από αυτό της κατηγορουμένης. Το ίδιο έγινε και με την παραπονουμένη που πρόσεξε την σκηνή από την τζαμαρία του σπιτιού της συνεργάτιδας της που βρίσκεται δίπλα από το σπίτι του Μ.Κ.4 και απέναντι από το σπίτι της κατηγορουμένης. Τόσο η παραπονουμένη όσο και ο Μ.Κ.4, άκουσαν ένα δυνατό θόρυβο όταν η κατηγορουμένη έσπρωξε με δύναμη το ποδήλατο της πάνω στο αυτοκίνητο. Η παραπονουμένη, κατέβηκε κάτω στον δρόμο όπου πρόσεξε ότι στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου της, είχαν δημιουργηθεί εκδορές και στις δύο αριστερές πόρτες. Ενώ επιθεωρούσε το αυτοκίνητο, η κατηγορουμένη επέστρεψε στο μέρος με το ποδήλατο της. Η παραπονουμένη την ρώτησε «τι είναι αυτό που έκαμες στο αυτοκίνητο μου;». Τότε η κατηγορουμένη της απάντησε «σαν μην παρκάρεις εδώ». Η παραπονουμένη μετακίνησε το αυτοκίνητο της σε παράλληλο δρόμο χωρίς να δώσει συνέχεια στην συζήτηση. Αργότερα την ίδια ημέρα, η παραπονουμένη επισκέφθηκε το τμήμα μικροπαραβάσεων της αστυνομικής διεύθυνσης Λεμεσού όπου και κατήγγειλε το επεισόδιο. Ο αστυφύλακας 560, κάλεσε την κατηγορουμένη στον σταθμό και της πήρε ανακριτική κατάθεση (τεκμ.5) σε σχέση με την πιο πάνω καταγγελία. Μεταξύ άλλων, η κατηγορούμενη στην πιο πάνω κατάθεση, παραδέχθηκε ότι προκάλεσε ζημιά με το ποδήλατο της, στο αυτοκίνητο της παραπονούμενης. Πλην όμως ισχυρίστηκε ότι αυτή προκλήθηκε κατά λάθος, στην προσπάθεια της να κυλήσει το ποδήλατο της ανάμεσα στο αριστερό πλευρό του αυτοκινήτου και του κάγκελου της οικίας της με σκοπό να το βγάλει στο δρόμο. Επειδή όμως ως ανέφερε, ο διάδρομος ήταν πολύ στενός κατά λάθος γλίστρησε το ποδήλατο από τα χέρια της και χτύπησε πάνω στις αριστερές πόρτες του αυτοκινήτου. Την ίδια ημέρα, ο αστυφύλακας 560 κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς (τεκμ. 6) και αυτή απάντησε «δεν παραδέχομαι ότι το έκανα εσκεμμένα». Το αυτοκίνητο φωτογραφήθηκε από τον Λοχία 2492 (Μ.Κ.1) ο οποίος διαπίστωσε ότι αυτό έφερε εκδορές γύρω στα 40 εκατοστά και στις δύο αριστερές πόρτες. Οι εκδορές ήταν βαθιές αφού στο σημείο είχε αφαιρεθεί η μπογιά. Ο Μ.Κ.2 ασχολείται με ισιώματα και βαφές αυτοκινήτων. Κλήθηκε να επιδιορθώσει την ζημιά που προκλήθηκε στο αυτοκίνητο της παραπονουμένης και διαπίστωσε ότι το κόστος επιδιόρθωσης, ανέρχεται σε €391,00 (τεκμ. 3). Νομική πτυχή - συμπεράσματα Το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, ρυθμίζεται από το άρθρο 324
(1)του Ποινικού Κώδικα και έχει ως ακολούθως: "324.1 Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές." Από την διατύπωση του πιο πάνω άρθρου, προκύπτει ότι για την απόδειξη του αδικήματος δεν απαιτείται η ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intent). Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται και από την νομολογία, Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 168, λέχθηκαν τα εξής στην σελ. 176: «Το έγκλημα της κακόβουλης ζημιάς, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, δεν απαιτεί την ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intent). Η απόδειξή του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση ζημιάς.» Επιπλέον η απόδειξη της ιδιοκτησίας της περιουσίας που υφίσταται την ζημιά δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος (Βλ. Θωμά ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ 255). Το άρθρο 324
(1)είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 50
(1)του Αγγλικού Malicious Damage Act 1861 που αναλύεται στο σύγγραμμα του Russel on Crime, (2ος τόμος), 12η έκδοση, σελ. 1326-
- Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι, (α) η εσκεμμένη και, (β) η παράνομη καταστροφή ή πρόκληση ζημιάς σε περιουσία. Με το όρο «εσκεμμένη», εννοείται η εκούσια και εκ προθέσεως (deliberately and intentionally) πρόκληση ζημιάς. (Βλ. R. v. Senior [1899] 1 Q.B. 283 και Stroud's Judicial Dictionary, (5ος τόμος), 4η έκδοση σελ.3022 και 3023). Η λέξη εκούσια, προϋποθέτει ότι ο κατηγορούμενος ενεργεί με επίγνωση του τι διαπράττει, δηλαδή πρέπει να έχει την πρόθεση να διαπράξει το συγκεκριμένο αδίκημα για το οποίο κατηγορείται (βλ. R. v. Piche [1967] 10 Crim. LQ 107 και Hull v. Jordan [1947] 1 All ER
- Με την πιο πάνω έννοια, το εκούσιο της πράξης εξυπακούεται αν αυτή γίνεται με αδιαφορία ως προς τις συνέπειες της (recklessly) και η ζημιά είναι η φυσική της συνέπεια (βλ. R. v. Welch 1 Q.B. 23 και Stroud's (ανωτέρω) σελ. 2877). Όσον αφορά την έννοια της ζημιάς, αυτή αναλύεται στο σύγγραμμα "Blackstone's Criminal Practice 2003" στην σελίδα 431, όπου αναφέρονται τα συστατικά στοιχεία παρόμοιου αδικήματος που καθορίζει το άρθρο 1 του Αγγλικού Malicious Damage Act
- Σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, τα Αγγλικά Δικαστήρια έχουν ερμηνεύσει την έννοια της ζημιάς με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται σε ζημιά μόνιμης φύσης. Παραθέτω την σχετική παράγραφο Β8.1 του πιο πάνω συγγράμματος. «'Damage' is left undefined in the Criminal Damage Act
- The courts have construed the term liberally. Criminal damage is not limited to permanent damage, so smearing mud on the walls of a police cell may be criminal damage. See Roe v Kingerlee [1986] Crim LR 735, where it was also said that: 'What constitutes criminal damage is a matter of fact and degree and it is for the justices, applying their common sense, to decide whether what occurred was damage or not'.» Συμπεράσματα Στην παρούσα περίπτωση τα πράγματα δεν επιδέχονται ιδιαίτερου σχολιασμού. Τόσο το εκούσιο της πράξης της κατηγορουμένης να κτυπήσει με δύναμη και μανία το ποδήλατο της στο αυτοκίνητο της παραπονουμένης όσο και το επιζήμιο του αποτελέσματος, δηλαδή η προκληθείσα ζημιά, προκύπτουν με απόλυτη σαφήνεια και βεβαιότητα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Μαζί δε, συνθέτουν στον απαιτούμενο βαθμό τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Η εσκεμμένη πρόκληση της ζημιάς, καταδεικνύεται και από την απάντηση που η κατηγορουμένη έδωσε στην παραπονούμενη όταν της ζητήθηκαν εξηγήσεις για την πράξη της. Της απάντησε συγκεκριμένα με την φράση «σαν μην παρκάρεις εδώ» χωρίς να αρνηθεί την εκ μέρους της πρόκληση της ζημιάς. Αν η κατηγορουμένη δεν είχε πρόθεση να προκαλέσει ζημιά στο αυτοκίνητο της παραπονουμένης, θα έβγαινε από την οικία της στον δρόμο, ακολουθώντας ευθεία πορεία από το κάγκελο της εισόδου, αφού είχε αυτήν την ευχέρεια, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Η επιλογή της όμως να περάσει από τον στενό διάδρομο που υπήρχε μεταξύ του περιτοιχίσματος και του αυτοκίνητου της παραπονουμένης, σέρνοντας με δύναμη το ποδήλατο στην πλευρά του αυτοκινήτου, καταδεικνύει την πρόθεση της να προκαλέσει ζημιά στον εν λόγω αυτοκίνητο. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η κατηγορούμενη, εκδικητικά προξένησε ζημιά στο όχημα της παραπονουμένης με σκοπό να την τιμωρήσει γιατί στάθμευσε έξω από το σπίτι της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η κατηγορούμενη κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο