Δημοκρατία ν. Αντρέα Θεοδώρου Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3070/08, 22 Ιουνίου, 2009

(1)/2007) και συνοδεύεται από έκθεση ισχυρισμών της κατηγορούσας αρχής στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα στα οποία αυτή εδράζεται. Η συγκεκριμένη έκθεση αφού κάμνει αναφορά στην καταδικαστική απόφαση ημερ. 27/5/2009 τονίζει πως ο κατηγορούμενος 1 απέσπασε με ψευδείς παραστάσεις, απάτη και δόλιο τέχνασμα, χρηματικά ποσά συμποσούμενα στο ύψος των €5.388.734, τα οποία αποτελούν έσοδα από τη διάπραξη γενεσιουργών αδικημάτων. Στα πλαίσια των εξουσιών που παρέχει ο επίδικος Νόμος είχαν εκδοθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διατάγματα παγώματος και επιβάρυνσης ως ακολούθως: ″Α. Διάταγμα Παγώματος με αρ. 13/08 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 21.2.2008 το οποίο αφορά τα πιο κάτω χρηματικά ποσά που βρίσκονται στους πιο κάτω λογαριασμούς: (α) Γραμμάτιο προθεσμίας με αρ. 3226013-7 στο όνομα της Ευθυμίας Σοφοκλέους στη ΣΠΕ Αγ. Φύλας στο οποίο κατατέθηκε ποσόν £600.000 ή €1.025.160,86 στις 24.8.2007 από τον κατηγορούμενο 1, Ανδρέα Σοφοκλέους Θεοδώρου με μεταφορά χρημάτων από τον τρεχούμενο λογαριασμό του με αρ. 4009106-4 που διατηρεί με τη ΣΠΕ Αγίας Φύλας, με σημερινό πιστωτικό υπόλοιπο €947.580.

1. (β) Γραμμάτιο προθεσμίας με αρ. 3226006-5 στη ΣΠΕ Αγίας Φύλας επ΄ ονόματι Σοφοκλέους Θεοδώρου Ευθυμία και Γιώργος στο οποίο κατατέθηκε ποσό £120,000 ή €205.032,17 στις 20.7.2007 από τον κατηγορούμενο 1, Ανδρέα Σοφοκλέους Θεοδώρου, με σημερινό πιστωτικό υπόλοιπο €139.357,
2. (γ) Λογαριασμός προθεσμίας με αρ. 520-150-021117-5 στην Alpha Bank στο όνομα Σοφοκλέους Ευθυμία με σημερινό πιστωτικό υπόλοιπο €512,580.
3. Το εν λόγω χρηματικό ποσό προέρχεται από Bankers΄ Draft που εκδόθηκε από τρεχούμενο λογαριασμό του κατηγορουμένου 1 με αρ. 4009106-4 της ΣΠΕ Παλώδιας και κατατέθηκε αρχικά από την Ευθυμία Σοφοκλέους στον τρεχούμενο λογαριασμό της Ευθυμίας Σοφοκλέους στις 18.9.2007 με αρ. 520100-042-441-4 στην Alpha Bank, και στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, μεταφέρθηκε στον προαναφερόμενο λογαριασμό προθεσμίας της στην Alpha Bank, δηλαδή τον λογαριασμό με αρ. 520-150-021117-
4. (δ) Λογαριασμός με αρ. 520-150-021118-3 στην Alpha Bank στο όνομα της Σοφοκλέους Ευθυμίας με σημερινό πιστωτικό υπόλοιπο €40,365.
5. Το εν λόγω χρηματικό ποσό αποτελεί τους τόκους που προέκυψαν από το ποσό των €512,580.43 το οποίο περιγράφεται στην παράγραφο (γ) ανωτέρω. ............................... Β. Διάταγμα Επιβάρυνσης με αρ. 14/08 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αναφορικά με την πιο κάτω ρευστοποιήσιμη ακίνητη περιουσία του κατηγορούμενου 1: (α) Τεμάχιο 211, Φ./Σχ. XLVII/60 χωράφι, έκτασης 4683 τ.μ., στο όνομα του κατηγορούμενου 1, δυνάμει εγγραφής 11800 ημερομηνίας 18.10.2007, το οποίο ο κατηγορούμενος 1 απέκτησε κατόπιν αγοράς για το ποσό των £4,000 ή €6,
6. (β) Τεμάχιο 212, Φ./Σχ. XLVII/60 χωράφι, έκτασης 10368 τ.μ. στο όνομα του κατηγορούμενου 1, δυνάμει της εγγραφής 11801 ημερομηνίας 18.10.07, το οποίο ο κατηγορούμενος 1 απέκτησε κατόπιν αγοράς για το ποσό των £6,000 ή €10,
7. (γ) Τεμάχιο 213, Φ./Σχ. XLVII/60 χωράφι, έκτασης 34449 τ.μ. στο όνομα του κατηγορούμενου 1, δυνάμει της εγγραφής 11802 ημερομηνίας 18.10.2007, το οποίο ο κατηγορούμενος 1 απέκτησε κατόπιν αγοράς για το ποσό των £17,000 ή €29,
8. (δ) Τεμάχιο 218, Φ./Σχ. XLVII/60 χωράφι, έκτασης 2007 τ.μ. στο όνομα του κατηγορούμενου 1, δυνάμει της εγγραφής 11803 ημερομηνίας 18.10.2007, το οποίο ο κατηγορούμενος 1 απέκτησε κατόπιν αγοράς για το ποσό των £3,000 ή €5,
9. (ε) Τεμάχιο 509, Φ./Σχ. LIV/57.2.11 χωράφι, έκτασης 1555 τ.μ., μέσα στο οποίο υπάρχουν κτίρια, κατά το 1/6 μερίδιο δυνάμει της εγγραφής Α53556 ημερομηνίας 27.8.2007 στη περιοχή ενορίας Απ. Ανδρέας, το οποίο η Ευθυμία Θεοδώρου απέκτησε δυνάμει δωρεάς στις 27.7.2007 από το σύζυγο της, κατηγορούμενο 1, το οποίο ως παράνομη δωρεά (άρθρο 13

(7)) αποτελεί ρευστοποιήσιμη περιουσία του κατηγορούμενου 1. ................ Γ. Διάταγμα Παγώματος με αρ. 6/08 Ε.Δ. Λευκωσίας αναφορικά με την πιο κάτω ρευστοποιήσιμη περιουσία του κατηγορούμενου 1: Λογαριασμός με αρ. 4009106-4 στο όνομα του Ανδρέα Σοφοκλέους Θεοδώρου στη ΣΠΕ Αγίας Φυλάξεως με πιστωτικό υπόλοιπο £47.022,99 ή €80.343,55.″ Ο κατηγορούμενος 1 κατεχώρησε, αντί έκθεση αντίκρουσης ισχυρισμών, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως συνοδευόμενη με ένορκη δήλωση. Με αυτή αμφισβητούνται κάποιοι παράγραφοι της αίτησης της Γενικού Εισαγγελέα, οι οποίες ουσιαστικά παραπέμπουν στα ευρήματα της απόφασης μας και αρνείται περαιτέρω τις παραγράφους που αναφέρονται στα διατάγματα παγώματος και επιβάρυνσης. Κατά την αγόρευση του συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 διεφάνη πως αμφισβητείται κυρίως η δυνατότητα της κατηγορούσας αρχής να παγοποιήσει τραπεζικούς λογαριασμούς και περιουσία τρίτων προς τον κατηγορούμενο 1 προσώπων, χωρίς να δοθεί στα τρίτα πρόσωπα η δυνατότητα να ακουσθούν. Σύμφωνα με τον κ.Χατζηλοϊζου ο κατηγορούμενος 1 έλαβε γνώση της ύπαρξης των συγκεκριμένων διαταγμάτων κατά τη διαδικασία της παρούσας αίτησης. Επεσήμανε ειδικότερα ο συνήγορος πως το τεμάχιο 509, δεν αποτελεί έσοδο από διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος, αφού ο κατηγορούμενος 1 το απέκτησε διά δωρεάς από τη μητέρα του και στη συνέχεια ο ίδιος το μεταβίβασε διά δωρεάς στη σύζυγο του. Ο κ.Χατζηλοϊζου, υπεστήριξε επίσης ότι είναι άδικο να ζητείται η δήμευση περιουσίας της κατηγορουμένης 2, η οποία αθωώθηκε και η επιβάρυνση περιουσίας την οποία απέκτησε διά δωρεάς και η οποία δεν αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος. Βέβαια, της προβολής των ανωτέρω θέσεων, προηγήθηκε η εισήγηση της κας Κυρμίζη, η οποία ανέλυσε και επεξήγησε τις θέσεις του αιτητή με αναφορά σε νομολογία και παραπομπή σε Αγγλικά συγγράμματα, τα οποία επεξηγούν τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου. Προλαβαίνοντας την εισήγηση του κ.Χατζηλοϊζου και αντικρούοντας τους λόγους ένστασης που αφορούν την κατηγορουμένη 2, η κα Κυρμίζη υπεστήριξε ότι το επιδιωκόμενο διάταγμα δήμευσης αφορά στην ανάκτηση από τον κατηγορούμενο 1 συγκεκριμένου ποσού χρημάτων και δεν επιδρά στη δήμευση συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου. Εάν ο κατηγορούμενος 1 δεν πληρώσει το ποσό του εκδοθησόμενου διατάγματος δήμευσης, τότε και μόνον τότε, στα πλαίσια εκτέλεσης του, αν γίνει προσπάθεια ρευστοποίησης και ανάκτησης περιουσίας τρίτου προσώπου, εδώ της κατηγορουμένης 2, αυτή θα έχει το δικαίωμα να εμφανισθεί στο Δικαστήριο και εμπλακεί στην όλη διαδικασία προβάλλοντας τις θέσεις της. Σε σχέση με το τεμάχιο 509, εισηγήθηκε πως αυτό μεταβιβάστηκε από τον κατηγορούμενο 1 στην κατηγορουμένη 2 σύζυγο του τον Αύγουστο του 2007 και επομένως εμπίπτει στην έννοια της απαγορευμένης δωρεάς. Διευκρίνισε εν τέλει πως η αξία της ρευστοποιήσιμης περιουσίας, όπως αυτή παρουσιάζεται στην αίτηση ανέρχεται στο ποσό των €1.856.172 για το οποίο ζήτησε έκδοση διατάγματος δήμευσης άμεσης εφαρμογής. Αναφορικά με το υπόλοιπο ποσό το οποίο αποτελεί τη διαφορά από το ποσό των εσόδων του κατηγορουμένου 1 και της ρευστοποιήσιμης περιουσίας, η κα Κυρμίζη ζήτησε μεν διάταγμα δήμευσης, εισηγήθηκε όμως την αναστολή εκτέλεσης του σύμφωνα με το άρθρο 12 του Νόμου. Ο Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος του 2007 (Νόμος 188

(1)/2007), στοχεύει στη δήμευση εσόδων που προέρχονται από τέλεση γενεσιουργού αδικήματος. Για τούτο, στα πλαίσια αυτά δίδεται ο ορισμός του ″εσόδου″ στο άρθρο 2 και με το άρθρο 6 περιγράφεται η διαδικασία έρευνας για διαπίστωση αν ο κατηγορούμενος έχει έσοδα. Η έρευνα δε αυτή, χρονικά, πρέπει να προηγηθεί της επιβολής ποινής από το Δικαστήριο που έχει καταδικάσει πρόσωπο για αδίκημα (άρθρο 6

(1)). Σύμφωνα δε με το άρθρο 8 μετά τη διαδικασία έρευνας αν διαπιστωθεί πως ο κατηγορούμενος απεκόμισε έσοδα από το αδίκημα, το Δικαστήριο πριν την επιβολή ποινής εκδίδει διάταγμα δήμευσης του ποσού των εσόδων όπως αυτά υπολογίζονται και εξακριβώνονται δυνάμει του άρθρου 7. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι με βάση το άρθρο 12

(1)του Νόμου, το ποσό το οποίο πρέπει να ανακτηθεί με την έκδοση διατάγματος δήμευσης είναι το ποσό το οποίο το Δικαστήριο υπολογίζει ότι αντιπροσωπεύει τα έσοδα του κατηγορουμένου από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος. Τα έσοδα σύμφωνα με το άρθρο 7 του Νόμου λογίζονται πως είναι: - Όλες οι πληρωμές οι οποίες καταβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο είτε πριν είτε μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου αυτού σε σχέση με τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος ανεξάρτητα αν αυτό έχει διαπραχθεί από τον ίδιο τον κατηγορούμενο ή από άλλο πρόσωπο. - Το σύνολο των πληρωμών ή αμοιβών οι οποίες καταβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ή το προϊόν του γενεσιουργού αδικήματος. Έχουμε ανωτέρω καταγράψει το γεγονός της έκδοσης καταδικαστικής απόφασης εναντίον του κατηγορουμένου

1. Πρόσθετα αναφέρουμε και τα εξής: Ο κατηγορούμενος 1 καταδικάστηκε στις κατηγορίες 1 - 12, 15 - 18 οι οποίες αφορούσαν την εξαπάτηση του ζεύγους Σιδερά από τον κατηγορούμενο 1 και τη λήψη μετά από ψευδείς παραστάσεις, των χρηματικών ποσών που εκεί καταγράφονται. Ο κατηγορούμενος 1 έχει επίσης καταδικαστεί στις κατηγορίες 24 και 25 που αφορούν αδικήματα συγκάλυψης του χρηματικού ποσού των €130.000 και £3.375.
2. Κρίνουμε πως εν όψει των ευρημάτων μας στην ανωτέρω απόφαση στην οποία ξεκάθαρα προκύπτει η λήψη των χρηματικών ποσών από τον κατηγορούμενο 1, παρέλκει η περαιτέρω έρευνα για εξακρίβωση και διαπίστωση του κατά πόσον ο κατηγορούμενος 1 απεκόμισε έσοδα από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος. Η θετική διαπίστωση αναδύεται μέσα από τις γραμμές του κειμένου της απόφασης. Να σημειώσουμε περαιτέρω ότι τα αδικήματα απάτης και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις αποτελούν γενεσιουργά αδικήματα σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 5 του Νόμου, αφού όλα τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης πέραν του έτους. Τα ανωτέρω λεχθέντα αφορούσαν το πρώτο προς εξέταση θέμα, δηλαδή κατά πόσον δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δήμευσης εναντίον του κατηγορούμενου
3. Το δεύτερο, το οποίο εξετάζουμε αμέσως κατωτέρω, είναι ο καθορισμός του ποσού για σκοπούς έκδοσης του διατάγματος δήμευσης εναντίον του κατηγορουμένου 1 και το κατά πόσο το διάταγμα αυτό θα πρέπει να εκδοθεί σε σχέση με συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο. Εν πρώτοις θα πρέπει να καθορίσουμε το ποσό που συνιστά το έσοδο από γενεσιουργό αδίκημα. Θα πρέπει εδώ με αναφορά και πάλιν στην απόφαση μας και στις παραγράφους 3 και 4 της έκθεσης γεγονότων, οι οποίες δεν αντικρούσθηκαν από την υπεράσπιση αλλά αντίθετα έγιναν αποδεκτές, να επαναλάβουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 καταδικάσθηκε ότι έλαβε το ποσό των €5.388.734 στο οποίο συμποσούνται τα ποσά που με ψευδείς παραστάσεις απέσπασε από τον Λούη Σιδερά. Έχει πρόσφατα επισημανθεί στην απόφαση στην αίτηση του Σάββα Α. Σάββα, αρ. 88/06, ημερ. 13/2/2007, πως το διάταγμα δήμευσης συνιστά διάταγμα πληρωμής ποσού χρημάτων και όχι διάταγμα δήμευσης συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου. Στην εν λόγω απόφαση έγινε υιοθέτηση και παραπομπή σε αποσπάσματα και περικοπές από το σύγγραμμα Mitchell, Taylor & Talbot on Confiscation and the Proceeds of Crime το οποίο ερμηνεύει πρόνοιες του Αγγλικού Criminal Justice Act 1988, Μέρος VI, παρόμοιες με αυτές του δικού μας Νόμου και ως εκ τούτου κρίθηκε πως η ερμηνεία που δίδεται σε αντίστοιχες πρόνοιες της Αγγλικής αυτής νομοθεσίας είναι υποβοηθητική για σκοπούς ερμηνείας της δικής μας νομοθεσίας. Ακολούθως θα πρέπει σύμφωνα με το Νόμο, να υπολογισθεί η ρευστοποιήσιμη περιουσία από την οποία μπορεί το ανωτέρω ποσό που εξακριβώθηκε ότι αποτελεί έσοδο του κατηγορουμένου 1, να εξασφαλισθεί. Χρήσιμη αναφορά για το ζήτημα μπορεί να γίνει στο ανωτέρω σύγγραμμα παρ. 5 - 078: ″The court must then, and quite separately from the benefits calculation, calculate the amount that might be realised. As a general principle the court cannot order the defendant to pay a confiscation order in an amount greater than he can pay. The court must therefore calculate the amount that might be realised″. Σε μετάφραση: ″Το δικαστήριο πρέπει τότε, και εντελώς ξεχωριστά από τον υπολογισμό του όφελους, να υπολογίσει το ποσό που πρέπει να ρευστοποιηθεί. Ως μία γενική αρχή το δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει τον κατηγορούμενο να πληρώσει ένα διάταγμα δήμευσης το οποίο αντιστοιχεί σε ποσό μεγαλύτερο από ότι μπορεί - δύναται να πληρώσει. Μετά ταύτα το δικαστήριο πρέπει να υπολογίσει το ποσό που πρέπει να ρευστοποιηθεί″. Ο ορισμός της ρευστοποιήσιμης περιουσίας δίδεται από το άρθρο 13

(1)του Νόμου και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων (α) περιουσία την οποία έχει ο κατηγορούμενος και (β) περιουσία την οποία έχει άλλο πρόσωπο προς το οποίο ο κατηγορούμενος άμεσα ή έμμεσα προέβη σε απαγορευμένη από τον παρόντα Νόμο δωρεά. Η αξία της ρευστοποιήσιμης περιουσίας αναφέρεται στην έκθεση γεγονότων και προκύπτει για μεν τους τραπεζικούς λογαριασμούς από τα πιστωτικά υπόλοιπα, για δε τα ακίνητα από τις τιμές αγοράς τους όπως αυτές φαίνεται να δηλώθηκαν στο Κτηματολόγιο. Για το μόνο ακίνητο που δεν αναφέρεται στην έκθεση γεγονότων η αξία του είναι το τεμάχιο

1. Για την αξία του, η κα Κυρμίζη έχει δηλώσει αγορεύοντας πως αυτή ανέρχεται στο ποσό των £49.500 ήτοι €84.
2. Η αναφορά αυτή βέβαια, χωρίς παραπομπή σε έκθεση γεγονότων όπως έγινε για την υπόλοιπη περιουσία για την οποία επισυναπτόταν ένορκη δήλωση, δεν αποτελεί ικανή μαρτυρία. Πάρα ταύτα όμως το ποσό των €84.645 εξακριβώνεται ως η αγοραία αξία του τεμαχίου 509 από την ένορκη δήλωση του κατηγορουμένου 1 στην οποία επισυνάπτεται ο τίτλος ιδιοκτησίας του τεμαχίου
3. Κατά συνέπεια κρίνουμε ότι η συγκεκριμένη αναφορά στην ένορκη δήλωση του κατηγορούμενου αποτελεί ικανή μαρτυρία για το ύψος της αγοραίας αξίας του τεμαχίου
4. Στο σημείο αυτό τίθενται για σχόλιο οι εισηγήσεις του κ.Χατζηλοϊζου που κατεγράφησαν ανωτέρω, τόσο για το τεμάχιο 509, όσο και για τα διατάγματα παγώματος και επιβάρυνσης. Οφείλουμε να προβούμε σ΄ αυτό το στάδιο σε κάποιες επισημάνσεις. Η ύπαρξη διαταγμάτων επιβάρυνσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την καταχώρηση αίτησης δήμευσης όπως η παρούσα. Αιτήσεις για έκδοση διατάγματος επιβάρυνσης μπορούν είτε να προηγηθούν είτε να ακολουθήσουν την έκδοση διατάγματος δήμευσης (άρθρα 14 και 15) εκτός από ορισμένες περιπτώσεις που πρέπει να προηγηθούν της αίτησης δήμευσης και καθορίζονται ρητά στο Νόμο και στις οποίες η παρούσα περίπτωση δεν εμπίπτει. Περαιτέρω επισημαίνουμε πως δεν έχει αμφισβητηθεί η ύπαρξη της περιουσίας και των γεγονότων που περιγράφεται στις παραγράφους Α, Β, Γ και περιλαμβάνονται στα διατάγματα παγώματος και επιβάρυνσης. Εκείνο που αμφισβήτησε και μέμφθηκε η υπεράσπιση είναι τη διαδικασία έκδοσης των διαταγμάτων για τα οποία δεν είχε, όπως εισηγήθηκε την ευκαιρία να τα αντικρούσει και εν πολλοίς αφορούν τρίτο προς τον κατηγορούμενο πρόσωπο, γεγονός που τα καθιστά αδικαιολόγητα. Οφείλουμε εδώ να τονίσουμε πως το παρόν Δικαστήριο δεν δικαιούται να κρίνει τη διαδικασία ούτε την εγκυρότητα των διαταγμάτων αυτών, τα οποία δεν εκδόθηκαν από το ίδιο και δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Για το δικαίωμα του τρίτου προσώπου το οποίο θίγεται και επιβαρύνεται απαντά ευθέως με σαφήνεια και πληρότητα η απόφαση Σάββα (ανωτέρω): ″It is notable that third parties do not have a right of audience in the Crown Court .. In Robson the Court of Appeal stated that there was nothing in the Act giving a third party the right to make representations to the Crown Court . This is not unjust as a confiscation order is just an order against the defendant to pay a sum of money. It is only if the defendant does not pay the confiscation order voluntarily that the civil courts may make an order forcing the sale of particular properly. At that stage the third party has a right of audience, indeed any order of the High Court to enforce a charge or empower a receiver to sell any property or ordering a third party to pay any sum to a receiver cannot be made until the interested party has been heard″. Σε μετάφραση: ″Είναι αξιοσημείωτο ότι τρίτα πρόσωπα δεν έχουν δικαίωμα ακρόασης στο Crown Court . Στην υπόθεση Robson το Εφετείο δήλωσε ότι δεν υπήρχε τίποτε στο Νόμο, που έδιδε σε τρίτο πρόσωπο το δικαίωμα να προβάλει ισχυρισμούς στο Crown Court .. Αυτό δεν είναι άδικο, αφού το διάταγμα δήμευσης είναι απλώς ένα διάταγμα εναντίον του κατηγορούμενου για να πληρώσει ένα ποσό χρημάτων. Είναι μόνο αν ο κατηγορούμενος δεν πληρώσει το ποσό θεληματικά, που τα πολιτικά δικαστήρια μπορούν να εκδώσουν διάταγμα για εκποίηση συγκεκριμένης περιουσίας. Σε αυτό το στάδιο είναι που το τρίτο μέρος έχει το δικαίωμα ακρόασης, και πράγματι οποιοδήποτε διάταγμα του Ανώτατου Δικαστηρίου για να εφαρμόσει επιβάρυνση ή να εξουσιοδοτήσει τον παραλήπτη να πωλήσει οποιαδήποτε περιουσία ή να διατάξει τρίτο πρόσωπο να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό στον παραλήπτη δεν μπορεί να εκδοθεί, μέχρις ότου το ενδιαφερόμενο μέρος θα έχει ακουστεί″. Επανερχόμαστε στο τεμάχιο
5. Η εισήγηση του κ.Χατζηλοϊζου, το θέλει μη ″έσοδο″ από γενεσιουργό αδίκημα και επομένως εκτός καταλόγου για υπολογισμό στο ποσό του διατάγματος δήμευσης. Επικαλέσθηκε συναφώς τα έγγραφα που κατέθεσε και που καταδεικνύουν πως το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκε στην μητέρα του κατηγορουμένου και τώρα στη σύζυγο του. Επομένως, κατέληξε ο κ.Χατζηλοϊζου το τεμάχιο 509 δεν αποτελεί ″περιουσία την οποία έχει ο κατηγορούμενος″ ούτε και παράνομη δωρεά, αφού δεν αποτελεί έσοδο από γενεσιουργό αδίκημα. Από τα ενώπιον μας γεγονότα προκύπτει με ασφάλεια πως προτού το ακίνητο καταλήξει στην κατηγορουμένη 2 - σύζυγο του κατηγορουμένου 1, είχε μεταβιβαστεί στον τελευταίο από την μητέρα του, ο οποίος με τη σειρά του το μεταβίβασε επίσης διά δωρεάς στην κατηγορουμένη
6. Η δωρεά έλαβε χώρα στις 27/8/
7. Το ερώτημα που τίθεται και χρήζει απάντησης είναι κατά πόσον το εν λόγω ακίνητο αποτελεί ρευστοποιήσιμη περιουσία του κατηγορουμένου
8. Η κατηγορούσα αρχή ισχυρίζεται πως ναι, εμπίπτει σ΄ αυτή την κατηγορία γι΄ αυτό και συγκαταλέγεται στο διάταγμα επιβάρυνσης. Το άρθρο 13

(7)δίδοντας την ερμηνεία της απαγορευμένης δωρεάς αναφέρει πως σαν τέτοιες θεωρούνται: ″

(7)Οι δωρεές, περιλαμβανομένων και των δωρεών που έγιναν πριν από την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, που θεωρούνται απαγορευμένες από τον Νόμο αυτό είναι- (α) Όσες έγιναν από τον κατηγορούμενο κατά τα τελευταία έξι έτη πριν από την έναρξη της ποινικής διαδικασίας εναντίον του∙ ή (β) όσες έγιναν από τον κατηγορούμενο οποτεδήποτε και αφορούν περιουσία- (

1. i)Την οποία αποδέχτηκε ο κατηγορούμενος ως δωρεά σε σχέση με γενεσιουργό αδίκημα το οποίο διέπραξε ο ίδιος ή άλλο πρόσωπο∙ ή (
2. ii)η οποία εξολοκλήρου ή μερικώς αντιπροσωπεύει άμεσα ή έμμεσα περιουσία την οποία αποδέχθηκε σε σχέση με γενεσιουργό αδίκημα το οποίο διέπραξε ο ίδιος ή άλλο πρόσωπο ή (γ) όσες έγιναν από τον κατηγορούμενο μετά την έναρξη της ποινικής διαδικασίας εναντίον του″. Μελετώντας προσεκτικά το σχετικό άρθρο διαπιστώνεται πως κάθε μία περίπτωση απαγορευμένης δωρεάς, τίθεται διαζευκτικά. Όχι σωρευτικά. Δεν απαιτείται να συντρέχουν όλες ή περισσότερες της μίας για να ενταχθεί μία δωρεά στην έννοια της απαγορευμένης. Έχοντας υπόψη το σκοπό του συγκεκριμένου Νόμου που είναι κυρίως η πάταξη της συγκάλυψης εγκληματικών πράξεων δηλαδή του λεγόμενου ξεπλύματος παράνομου χρήματος, σκοπός ο οποίος αναδεικνύεται μέσα από την μελέτη όλων των άρθρων και κυρίως αυτών που επιτρέπουν στο Δικαστήριο να υποθέσει ότι συγκεκριμένη περιουσία αποτελεί ″έσοδο″ (άρθρο 7) καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως και στην παρούσα περίπτωση πρέπει το άρθρο 13

(7)να ερμηνευθεί με αυτό το πνεύμα. Επομένως η δωρεά του τεμαχίου την οποία ο κατηγορούμενος έκανε προς την σύζυγο του εμπίπτει και καλύπτεται στην περίπτωση της διάταξης 13

(7)(α). Δεν έχει σημασία από πού ο κατηγορούμενος απέκτησε το ακίνητο. Αν κατέστη και παρέμεινε ιδιοκτήτης του για μέρες, μήνες ή χρόνια. Αρκεί από τη δική του ιδιοκτησία να περιήλθε στην ιδιοκτησία άλλου. Πιστεύουμε πως ο Νόμος, δεν μας δίδει την ευχέρεια να συγκεράσουμε και να εφαρμόσουμε δύο διατάξεις του μαζί. Να εξετάσουμε δηλαδή και την (α) και την (β) περίπτωση σωρευτικά. Όπως έχουν τα γεγονότα και όπως είναι διατυπωμένος ο Νόμος, προκύπτει πως θέτοντας τη διάταξη (β) ο νομοθέτης ήθελε να καλύψει περιπτώσεις δωρεών από κατηγορούμενο, οι οποίες δεν ενέπιπταν στην χρονική περίοδο των 6 χρόνων αλλά οδηγούσαν σε μεγαλύτερο χρόνο, πέραν της εξαετίας. Κρίνουμε σκόπιμο σ΄ αυτό το σημείο να ανατρέξουμε και πάλιν στην υπόθεση Σάββα (ανωτέρω) όπου εξετάστηκε το θέμα δωρεάς από κατηγορούμενο σε τρίτο πρόσωπο. Είναι πιστεύουμε αντιπροσωπευτικό, της ερμηνείας και του σκοπού του Νόμου, το πιο κάτω απόσπασμα: ″It is notable that it is not the subject matter of the gift that it is realizable property but any property held by the donee of the gift. So if for example, a defendant makes a gift to his wife of £20,000 in cash which she spends, but she owns a house, the whole house will be realizable property. The fact that none of the £20,000 has been used for the purchase would be irrelevant″. Σε μετάφραση: ″Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν είναι το αντικείμενο της δωρεάς που είναι ρευστοποιήσιμη περιουσία, αλλά οποιαδήποτε περιουσία που κατέχεται από το δωρεοδόχο της δωρεάς. Έτσι, εάν, για παράδειγμα, ένας κατηγορούμενος προβαίνει σε δωρεά £20.000 τοις μετρητοίς στη σύζυγο του, τις οποίες αυτή ξοδεύει, αλλά αυτή είναι ιδιοκτήτρια οικίας, ολόκληρη η οικία αποτελεί ρευστοποιήσιμη περιουσία. Το γεγονός ότι κανένα μέρος των £20.000 έχει χρησιμοποιηθεί για την αγορά της είναι άσχετο. Αρκεί δηλαδή να έχει γίνει απαγορευμένη δωρεά, όπως καθορίζεται στο άρθρο 13

(7)του Νόμου και τότε ολόκληρη η περιουσία του δωρεοδόχου μπορεί να είναι αντικείμενο του διατάγματος″. Καταλήγουμε, αποφασίζοντας ότι και το τεμάχιο 509 εμπίπτει στον όρο της ρευστοποιήσιμης περιουσίας. Έχουμε προβληματισθεί για το ύψος του ποσού για το οποίο θα εκδοθεί το διάταγμα δήμευσης, ενόψει του γεγονότος ότι η ρευστοποιήσιμη περιουσία δεν είναι του ανάλογου ύψους, αλλά μικρότερου, δηλαδή €1.940.

1. Στο εν λόγω ποσό καταλήξαμε αφού στο ποσό του €1.856.172 υπολογίσαμε και την αγοραία αξία (€84.645) του τεμαχίου
2. Όμως, έχοντας υπόψη τα ευρήματα μας όπως περιέχονται στην απόφαση μας ημερομηνίας 27/5/2009 και κυρίως πως το ποσό των €5.388.734 αποτελεί άμεσο έσοδο του κατηγορουμένου από τη διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων στο οποίο καταλήξαμε από τα ίδια τα γεγονότα χωρίς να χρειαστεί να ανατρέξουμε σε άλλες πηγές ή να κάνουμε υποθέσεις για την προέλευση του, θεωρούμε εύλογο και δίκαιο να εκδώσουμε διάταγμα για ολόκληρο το ποσό και να εφαρμόσουμε σε σχέση με τη διαφορά εσόδου και ρευστοποιήσιμης περιουσίας τις διατάξεις του άρθρου 12

(3). Εκδίδεται διάταγμα δήμευσης εναντίον του κατηγορουμένου 1 για ποσό €5.388.734. Για το ποσό των €3.447.917 εκδίδεται διάταγμα αναστολής είσπραξης του. (Υπ.) ............ Α. Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Λ. Μάρκου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Criminal/Assize Court/Final (Αναφορά: Αίτηση για δήμευση εσόδων). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο