Αστυνομία ν. Δέσποινα Αχιλλέως, Αρ. Υπόθεσης: 10160/08, 3 Ιουλίου 2009

(6)(β) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου, Νόμος 112

(1)2004 ως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 113

(1)2007. Συγκεκριμένα στην πρώτη κατηγορία ότι μεταξύ της 29.8.2007 και 25.9.2007 με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή άσκοπης ανησυχίας απέστειλε επίμονα μηνύματα δια τηλεφώνου στην εταιρεία Magister Restaurant Ltd στην Λεμεσό και στην δεύτερη κατηγορία ότι μεταξύ της 30.8.2007 και 28.9.2007 με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή άσκοπης ανησυχίας απέστειλε επίμονα μηνύματα δια τηλεφώνου στον Κώστα Αχιλλέως από τη Λεμεσό. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες και κατατέθηκαν συνολικά δέκα τεκμήρια. Η κατηγορούμενη μετά που κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Η κα. Μιχαήλ στην αγόρευση της ανέφερε ότι τόσο με βάση την μαρτυρία που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούσα Αρχή αλλά και την μαρτυρία της ίδιας της κατηγορουμένης αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να βρει ένοχη την κατηγορούμενη και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ο κος. Μελάς στην αγόρευση του αναφέρθηκε στα άρθρα που είναι βασισμένες και οι δύο κατηγορίες και τόνισε ότι συστατικό στοιχείο του αδικήματος όπως αυτό περιγράφεται στο άρθρο 149

(6)(β) είναι η αποστολή μηνύματος δια δημοσίου διχτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης και/ή άσκοπης ανησυχίας. Είναι η θέση του ότι παρά τον μεγάλο αριθμό των τηλεφωνημάτων που δέχτηκε ο παραπονούμενος στην δεύτερη κατηγορία από την κατηγορούμενη το Δικαστήριο με βάση μόνο αυτά τα στοιχεία δεν μπορεί να καταδικάσει την κατηγορούμενη και περαιτέρω δεν έχει αποδειχθεί ότι τα μηνύματα αποστέλλοντο δια δημοσίου διχτύου. Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων που έχουν καταθέσει στο Δικαστήριο και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που κατατέθηκαν έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και δεν κρίνω αναγκαίο στο παρών στάδιο να παραθέσω περίληψη της μαρτυρίας τους. Έχω μελετήσει με προσοχή την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου ιδιαιτέρως δε του ΜΚ1 και της κατηγορουμένης λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στη σχέση τους αποτέλεσμα των οποίων είναι η συχνή οδήγηση ενώπιον Δικαστηρίου για επίλυση των διαφορών τους. Αμφότεροι οι μάρτυρες λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στο γάμο τους δεν άφησαν τον εαυτό τους ελεύθερο ώστε με νηφαλιότητα να είναι σε θέση να καταθέσουν στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. ΄Ως εκ τούτου η μαρτυρία και των δύο θα πρέπει να κριθεί με τα αυστηρότερα πλαίσια. Ο ΜΚ2 είναι ο αστυφύλακας 18 Χριστόδουλος Χριστοδούλου, κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 την κατάθεση του η οποία αποτελούσε και την κυρίως εξέταση του. Σε αυτήν αναφέρθηκε σε όλες τις ενέργειες που έκαμε μετά την καταγγελία που δέχθηκε από τον ΜΚ1 σε σχέση με ενοχλητικές κλήσεις που εδέχετο. Κατέθεσε ως τεκμήρια 3 έως 6 τα έγγραφα που έλαβε από την CYTA. Η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα θετική, φυσικά είναι τυπική μαρτυρία και το μόνο που έκαμε ο αστυνομικός ήταν να παραθέσει τις ενέργειες του μέσα στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Επίσης θετική και καθόλα αποδεκτή κρίνεται και η μαρτυρία της ΜΚ3 Εύης Λαγούδη, υπαλλήλου της CYTA. H μάρτυρας εξήγησε πως μπορεί ένα τηλέφωνο να τεθεί υπό παρακολούθηση και πως καταγράφονται οι ενοχλητικές κλήσεις. Εξήγησε ότι το τεκμήριο 5 έχει συνταχθεί από την ίδια και στο τεκμήριο 5Α καταγράφονται όλες οι ενοχλητικές κλήσεις σε συγκεκριμένες ημερομηνίες που αφορούν το τηλέφωνο 25-

1. Επίσης ανέφερε ότι το τεκμήριο 6 έχει συνταχθεί από την ίδια και στο τεκμήριο 6Α καταγράφονται όλες οι ενοχλητικές κλήσεις που αφορούν το τηλέφωνο 99-
2. Ο παραπονούμενος ΜΚ1, ο οποίος είναι και διευθυντής των παραπονούμενων στην πρώτη κατηγορία, με πολύ γλαφυρό τρόπο, μας παρουσίασε τα γεγονότα που αφορούν τις διαφορές του με την κατηγορούμενη. Έκφρασε την άποψη ότι προσπάθεια της κατηγορούμενη είναι να τον πλήξει οικονομικά για αυτό συνεχώς ενοχλούσε το τηλέφωνο του καθώς και το τηλέφωνο του εστιατορίου που διαθέτει ώστε η συνεχής χρήση του τηλεφώνου να μην επιτρέπει σε πελάτες να επικοινωνήσουν μαζί του. Θέση του είναι ότι η κατηγορούμενη συνεχώς τηλεφωνούσε σε αυτόν και τον ύβριζε και του ανέφερε «ότι θα τον καταστρέψει και ώσπου ζει θα τον τρέχει από πίσω». Αναφέρθηκε και σε άλλα επεισόδια που συνέβησαν μεταξύ αυτού και της κατηγορουμένης επεισόδια τα οποία δεν έχουν να κάμουν τίποτε με την παρούσα υπόθεση. Ο ισχυρισμός του ότι η κατηγορούμενη τηλεφωνούσε συνεχώς στην επιχείρηση με σκοπό να του δημιουργήσει πρόβλημα στην εργασία του φαίνεται να μην ευσταθή αφού το τεκμήριο 5Α που αφορά την κατάσταση ενοχλητικών κλήσεων που δέχτηκε το τηλέφωνο της εταιρείας από το τηλέφωνο της κατηγορουμένης δεν ήταν σε βαθμό που να δημιουργήσουν σοβαρό πρόβλημα στην εταιρεία αφού στις 29.
3. δέχθηκε μόνο τρεις κλήσεις, στις 30.
4. πέντε κλήσεις, στις 31.
5. δύο κλήσεις, στις 2.
6. τέσσερις κλήσεις, στις 3.
7. πέντε κλήσεις, στις 21.
8. τρεις κλήσεις και 25.
9. μία κλήση. Συνεπώς ο ισχυρισμός του δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Εν αντιθέσει με το προσωπικό του τηλέφωνο φαίνεται ότι ο παραπονούμενος δέχθηκε πολύ μεγάλο αριθμό κλήσεων από το τηλέφωνο της κατηγορούμενης. Και αν ακόμη έχω αμφιβολίες ότι τα τηλεφωνήματα που δεχόταν από την κατηγορούμενη ήταν υβριστικά ο όγκος των τηλεφωνημάτων που δέχθηκε από μόνος του καθίσταται ενοχλητικός. Ήταν μεν υπερβολικός ο παραπονούμενος ως προς την συμπεριφορά της κατηγορουμένης, προσπαθώντας με διάφορους ισχυρισμούς να απεικονίσει το πρόβλημα που δέχετο από την κατηγορούμενη. Όμως δεν μπορώ να απορρίψω τον ισχυρισμό ότι τα τηλεφωνήματα που δέχετο ο ίδιος στο προσωπικό του τηλέφωνο από την κατηγορούμενη πρώην σύζυγο του ήταν ενοχλητικά. Η κατηγορούμενη καταθέτοντας στο Δικαστήριο και αυτή προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια του περιεχομένου της μαρτυρίας της παρουσιάζοντας με γλαφυρό τρόπο τα προβλήματα που της προξένησε η λύση του γάμου τους και ειδικά τα οικονομικά προβλήματα που της άφησε ο ΜΚ1 και η αναγκαιότητα να αποστέλλει λεφτά στο γιο τους ο οποίος βρισκόταν στο εξωτερικό για σπουδές. Ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που του τηλεφωνούσε και του τηλεφωνούσε πολύ συχνά, ήταν για να πειστεί να στείλει λεφτά στο γιο της. Αντιλαμβάνομαι είναι ένα σοβαρό θέμα που κάθε μητέρα όντως ανησυχά για τον τρόπο διαβίωσης του παιδιού της. Όμως δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανένα τρόπο η πράξη της κατηγορουμένης να τηλεφωνά συνεχώς στον παραπονούμενο ειδικά από της 21.9.07 μέχρι και τις 28.9.07 η κατηγορούμενη κατάντησε αφόρητη με την πράξη της να καλεί συνεχώς το τηλέφωνο του κατηγορούμενου. Συνεπώς και αν ακόμη δεχόμουν τον ισχυρισμό της ότι το έκανε μόνο και μόνο για να πείσει τον παραπονούμενο να στείλει λεφτά στο γιο της, κάτι που δεν θέλω να το αμφισβητήσω, δεν μπορώ να κρίνω δικαιολογημένη την πράξη της. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων, καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα: Κατηγορούμενη και παραπονούμενος ήταν πρώην σύζυγοι και έχουν ένα γιο. Το τηλέφωνο της κατηγορουμένης έχει αριθμό 99-578310 και το τηλέφωνο του παραπονούμενου ΜΚ1 99-
10. Επίσης το τηλέφωνο της παραπονούμενης εταιρείας είναι 25-
11. Αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί από την κατηγορουμένη. Από το τεκμήριο 5Α διαπιστώνεται ότι η κατηγορούμενη κάλεσε το τηλέφωνο της εταιρείας Magister Restaurant Ltd στις 29.8.07 τρεις φορές, στις 30.8.07 τέσσερις φορές, στις 31.8.07 δύο φορές, στις 2.9.07 τέσσερις φορές, στις 3.9.2007 πέντε φορές, στις 21.9.07 τρεις φορές και στις 25.9.07 μία φορά. Από το τεκμήριο 6Α διαπιστώνεται ότι η κατηγορούμενη κάλεσε το τηλέφωνο του παραπονουμένου ΜΚ1 στις 30.8.07 δέκα φορές, στις 31.8.07 είκοσι φορές, την 1.9.07 έξι φορές, την 21.9.07 δεκαοκτώ φορές, τις 22.9.07 δώδεκα φορές, στις 24.9.07 εκατόν δύο φορές, στις 25.9.07 εβδομηνταοκτώ φορές, στις 26.9.07 εξηνταοκτώ φορές, στις 27.9.07 εβδομηνταδύο φορές, στις 28.9.07 πενηνταεφτά φορές. Από τα τεκμήρια 5 και 5Α και 6 και 6Α διαπιστώνεται ότι την καταγραφή των ενοχλητικών κλήσεων για την περίοδο μεταξύ 29.8.07 και 29.9.07 την διενήργησε η CYTA. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Τόσο η 1η όσο και η 2η κατηγορία στηρίζονται στα άρθρα 2 και 149

(6)(β) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμος 112/1/2004 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 113/1/2007. Στο άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου όσον αφορά τον ορισμό του δημόσιου τηλεφωνικού διχτύου αναφέρει: «Δημόσιο τηλεφωνικό δίχτυο σημαίνει δίχτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών που χρησιμοποιείται για την παροχή τηλεφωνικών υπηρεσιών προσιτών στο κοινό. Υποστηρίζει τη μεταφορά προφορικών επικοινωνιών μεταξύ τερματικών σημείων, διχτύων, καθώς και άλλες μορφές επικοινωνίας, όπως τηλεμοιότυπο και δεδομένο.» Το άρθρο 149

(6)(β) αναφέρει: «Πρόσωπο το οποίο: .............................. Αποστέλλει δια δημοσίου διχτύου επικοινωνιών, με σκοπό την πρόκληση ενόχληση, παρενόχληση, ή/και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο, μήνυμα το οποίο γνωρίζει ότι είναι ψευδές ή/και χρησιμοποιεί επίμονα για τον πιο πάνω σκοπό δημόσιο δίχτυο επικοινωνιών είναι ένοχος.» Δύο είναι τα θέματα τα οποία ήγειρε ο συνήγορος της κατηγορουμένης ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει ότι η παρενόχληση γινόταν από δημόσιο δίχτυο και ότι δεν έχει δοθεί μαρτυρία ότι τα μηνύματα τα οποία απέστελλε η κατηγορούμενη ήταν ψευδή αφού κατά την θέση του για να υπάρχει ενόχληση ή παρενόχληση ή άσκοπη ανησυχία πρέπει πρώτα το μήνυμα να είναι ψευδές. Όσον αφορά το θέμα του δημόσιου διχτύου άμεση μαρτυρία δεν υπάρχει όμως έχει παραμείνει αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι παροχέας και των τριών τηλεφώνων που έχουν χρησιμοποιηθεί τόσο το τηλέφωνο της κατηγορουμένης όσο και το τηλέφωνο του παραπονούμενου ΜΚ1 και της εταιρείας ανήκουν στην CYTA. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η CYTA παρέχει δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών για παροχή τηλεφωνικών υπηρεσιών προσιτό στο κοινό αφού ήταν προσιτή τόσο στην κατηγορουμένη όσο και στον παραπονούμενο ΜΚ1 και στην παραπονούμενη εταιρεία. Συνεπώς από τη στιγμή που η κατηγορούμενη χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο τηλέφωνο για κλήσεις πάλι προς το συγκεκριμένο τηλέφωνο τόσο του παραπονούμενου ΜΚ1 όσο και της παραπονούμενης εταιρείας καταλήγω στο συμπέρασμα ότι έχει αποδειχθεί ότι υπήρξε χρησιμοποίηση δημόσιου τηλεφωνικού διχτύου. Ο παραπονούμενος ΜΚ1 δεν με έχει πείσει ότι η κατηγορούμενη τον εξύβριζε μέσω τηλεφωνικών μηνυμάτων. Δεν με έχει πείσει ότι χρησιμοποιούσε συνεχώς το τηλέφωνο της εταιρείας με σκοπό να δημιουργήσει πρόβλημα οικονομικό στην εταιρεία και κατ' επέκταση στον ίδιο. Όμως είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η κατηγορούμενη με τα μηνύματα που απέστελλε στον κατηγορούμενο στις ημερομηνίες 24 - 25 - 26 - 27 - 28.9.07 δημιούργησε ενόχληση και άσκοπη ανησυχία αφού ο αριθμός είναι τόσο μεγάλος που από μόνος του καθίσταται ενοχλητικός. Εν αντιθέσει δεν μπορώ να δεχτώ ότι τα τηλεφωνήματα που απέστελλε η κατηγορούμενη στο τηλέφωνο της παραπονούμενης εταιρείας λόγω του αριθμού τους μπορούν να καταστούν ενοχλητικά καθότι ο αριθμός τους είναι πολύ μικρός και δεν έχω οποιαδήποτε μαρτυρία με την οποία να διαπιστώνεται ότι το περιεχόμενο του μηνύματος ήταν ψευδές ώστε να δημιουργείται ενόχληση. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την 1η κατηγορία εν αντιθέσει με την 2η κατηγορία η οποία έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, συνεπώς η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η κατηγορία και την βρίσκω ένοχη στην 2η κατηγορία. (Υπ.) ............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Κ. (Subject:: Criminal/Assize Court/Final) (Αναφορά: Άρθρο 2 και 149

(6)(β) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμος 112

(1)2004) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο