Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης 9610/08, 10 Ιουλίου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης 9610/08, 10 Ιουλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 9610/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον

1. Ανδρέας Σοφοκλέους
2. Γιώργο Κονναρή
3. Γιώργος Γεωργίου ------------------- Ημερομηνία. 10 Ιουλίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Παπαπέτρου Για τον Κατηγορούμενο
4. κ. Χειμώνας Για τον Κατηγορούμενο
5. κ. Πατσαλίδης Κατηγορούμενοι 1,2 παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορία ότι συνομώτησαν για να αποτρέψουν τον Λούη Σιδερά να εμφανιστεί και να δώσει μαρτυρία σε υπόθεση Κακουργιοδικείου Λεμεσού λέγοντας του να αποσύρει το παράπονο του και απειλώντας τον με την φράση «με ΛΚ200000 ήρθαν εγκληματικά στοιχεία από την Αγγλία να σου βάλουν βόμβα, να σε σκοτώσουν» κατά παράβαση των άρθρων 121(β) και 20 του Ποινικού Κώδικα. Με βάση τις ίδιες λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν ακόμη δύο κατηγορίες για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Ποινικού Κώδικα και απειλή βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται κυρίως στην μαρτυρία του παραπονούμενου Λούη Σιδερά (ΜΚ1). Ο ΜΚ1 έδωσε μεγάλο χρηματικό ποσό στον κατηγορούμενο
6. Αυτό το χρέος είναι το αντικείμενο δικαστικής υπόθεσης που εκκρεμεί εναντίον του κατηγορούμενου στο Κακουργιοδικείο. Ο ΜΚ1 έδωσε γραπτή εξουσιοδότηση στον πρώην κατηγορούμενο 3 όπως χρησιμοποιήσει την επιρροή του στην Κύπρο για να ασκηθεί πίεση στον κατηγορούμενο 1 όπως του επιστρέψει τα εν λόγω χρήματα. Κατά την αντεξέταση ρωτήθηκε ο ΜΚ1 τι εννοούσε με πίεση και ανέφερε ότι εννοούσε να λεχθεί στον κατηγορούμενο 1 ότι μπορεί να κατέληγε στην φυλακή εάν δεν επέστρεφε τα χρήματα ή να ασκηθεί πίεση από πρόσωπα με επιρροή στην Κυπριακή κοινωνία προς το κατηγορούμενο ώστε να υποχρεωθεί να επιστρέψει τα χρήματα. Ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε ότι αυτά τα μέτρα πίεσης δεν θα περιλάμβαναν πίεση μέσω δικαστικής διαδικασίας όμως είναι βέβαιος ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε τον πρώην κατηγορούμενο 3 να πιέσει τον κατηγορούμενο με την απειλή σωματικής βίας εναντίον του προσώπου του. Ο ΜΚ1 παραδέχθηκε ότι δεν γνώριζε καλά τον πρώην κατηγορούμενο 3 προτού του αναθέσει αυτό το έργο. Εντούτοις του υπέγραψε ένα έγγραφο, ήτοι το τεκμήριο 2, με το οποίο εξουσιοδότησε δύο άγνωστα πρόσωπα προς εκείνο να κάνουν επαφές με τον κατηγορούμενο 1 για να του επιστρέψουν τα χρήματα. Ο ΜΚ1 φαίνεται ότι ήταν διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει ανορθόδοξους μεθόδους για να πάρει πίσω τα χρήματα του αλλά πιστεύω τον ισχυρισμό του ότι δεν ήταν διατεθειμένος να εξουσιοδοτήσει τον πρώην κατηγορούμενο 3 να απειλήσει την σωματική ακεραιότητα του κατηγορούμενου 1 για να επιστραφούν τα χρήματα του. Όταν ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε ότι αυτό ήταν ένα ενδεχόμενο ζήτησε όπως του επιστραφεί το τεκμήριο
7. Βέβαια ο ΜΚ1 είναι πολύ έξυπνος άνθρωπος και δεν μπορεί να ήταν τόσο αφελής να πίστευε ότι δεν θα χρησιμοποιούνταν ίσως άλλα αθέμιτα μέτρα για να ασκηθεί πίεση στον κατηγορούμενο 1 από τα πρόσωπα που εξουσιοδότησε. Τον κατηγορούμενο 2 μπορεί να μην τον γνώριζε καλά αλλά αυτός ήταν γαμπρός του παιδικού του φίλου. Ο κατηγορούμενος 2 του τηλεφώνησε για να του πει ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε τραπεζικό λογαριασμό από το οποίο ο ΜΚ1 θα μπορούσε να εισπράξει τα χρήματα του. Κατά την αντεξέταση ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι ουδέποτε του είχε πει ο κατηγορούμενος 2 ότι είχε επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο 1 ή ότι τον γνώριζε αλλά υπέθεσε ότι έτσι είχαν τα πράγματα επειδή γνώριζε τον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού του. Ο ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος 2 επισκέφθηκαν μαζί τον ΜΚ3 ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την διερεύνηση της υπόθεσης του Κακουργιοδικείο ώστε να ερευνήσουν τον συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό του κατηγορούμενου
8. Η εντύπωση του ΜΚ1 και του ΜΚ3 μέχρι εκείνο το σημείο ήταν ότι σκοπός του κατηγορούμενου 2 ήταν να βοηθήσει τον ΜΚ1 να πάρει πίσω τα χρήματα του. Ο ΜΚ1 δεν υποψιάσθηκε ότι ο σκοπός του κατηγορούμενου 2 δεν ήταν καλός. Στην κατάθεση του ο ΜΚ3 έγραψε ότι ο κατηγορούμενος 2 ενεργούσε εκ μέρους του κατηγορούμενου 1 αλλά κατά την αντεξέταση διευκρίνισε ότι ουδέποτε του είπε κανείς ότι ο κατηγορούμενος 2 μιλούσε με τον κατηγορούμενο 1 αλλά υπέθεσε ότι έτσι είχαν τα πράγματα επειδή ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε τον τραπεζικό λογαριασμό. Αφού έφυγαν από την αστυνομία ο κατηγορούμενος 2 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 3 για να του πει ότι τελικά ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει χρήματα. Μετά την συνάντηση με την αστυνομία ο κατηγορούμενος 2 ζήτησε από τον ΜΚ1 να τον πάρει σε κάποιο μηχανουργείο. Αυτό το έκανε ο ΜΚ
9. Ο κατηγορούμενος 2 του είπε τότε να κατεβεί να μπει μέσα στο κτίριο για να συζητήσουν για το χρέος του κατηγορούμενου
10. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε να μπει μέσα διότι θεώρησε ότι το κτίριο δεν ήταν δημόσιος χώρος και φοβήθηκε. Ο κατηγορούμενος 2 φώναξε τον κατηγορούμενο 3 ο οποίος ήρθε έξω με ακόμη δύο πρόσωπα άγνωστα προς τον ΜΚ
11. Ο κατηγορούμενος 3 είπε στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος 1 θα μπορούσε να πληρώσει κάποια χρήματα. Ο ΜΚ1 έφυγε πρώτα διότι ένιωθε ότι απειλείτο με όλους τους αγνώστους άντρες εκεί και δεύτερο δεν πίστευε ότι ο κατηγορούμενος 1 θα μπορούσε πράγματι να του επιστρέψει τα χρήματα του. Έφυγε αμέσως και είπε στον κατηγορούμενο 2 να έρθει μαζί του πράγμα που έγινε. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος 2 μίλησε με τον κατηγορούμενο 3 και έδωσε το τηλέφωνο στον ΜΚ
12. Ο κατηγορούμενος 3 προσπάθησε να κάνει τον ΜΚ1 να αποδεχθεί κάποιο οικονομικό διακανονισμό με τον κατηγορούμενο 1 και όταν ο ΜΚ1 είπε στον κατηγορούμενο 3 ότι δεν ενδιαφέρεται ο κατηγορούμενος 3 του είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 με τα χρήματα που του έφαγε θα μπορούσε να πληρώσει εγκληματικά στοιχεία να του βάλουν βόμβα. Ο κατηγορούμενος 3 πρόσθεσε ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε ήδη πληρώσει δύο εγκληματικά στοιχεία από την Αγγλία για να παρεμποδίσουν τον ΜΚ1 από του να μαρτυρήσει στο Κακουργιοδικείο. Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν τόσο λεπτομερής και αυθόρμητη που δεν έχω αμφιβολία ότι έλεγε την αλήθεια. Όπως ανέφερα πιο πάνω η επιθυμία του να του επιστραφούν τα χρήματα του μπορεί να επηρέασαν την κρίση του αλλά όταν αντιλήφθηκε το ποιόν του κατηγορούμενου 3 και όταν αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να τον βοηθήσει αποφάσισε να ανακαλέσει τις οδηγίες που του έδωσε. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο φόβος που ένιωσε στην πόρτα του μηχανουργείο ήταν αληθινός. Ο ΜΚ1 είχε ήδη σχηματίσει άποψη για τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου 3, επομένως το γεγονός ότι βρέθηκε μαζί του σε μη δημόσιο χώρο και με δύο άλλους άγνωστους ανθρώπους τον έκανε να φοβηθεί. Θεωρώ ότι αυτός ο φόβος και η υποψία για τα κίνητρα του κατηγορούμενου 2 που τον πήρε εκεί ήταν γνήσια. Οι δύο αστυνομικοί μάρτυρες πρέπει να θεωρηθούν αμερόληπτοι μάρτυρες. Κατά την μαρτυρία τους αναφέρθηκαν σε ενέργειες που έκαναν κατά το εντεταλμένο τους καθήκον. Επίσης ήταν διατεθειμένοι να πουν όλα τα γεγονότα ως είχαν ακόμη και εάν αυτά τα γεγονότα θα ήταν βοηθητικά προς την υπεράσπιση. Οι δύο μάρτυρες διευκρίνισαν ότι δεν είχαν στην κατοχή τους οποιαδήποτε μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 και 2 ήρθαν σε επικοινωνία ή ότι γνώριζαν ο ένας τον άλλο. Το πρόσωπο που απείλησε τον ΜΚ1 με τα εγκληματικά στοιχεία ήταν ο πρώην κατηγορούμενος
13. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα το πρόσωπο που ενέπλεξε τον κατηγορούμενο 3 στην υπόθεση δεν ήταν οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι αλλά ο ΜΚ
14. Φαίνεται ότι σε κάποιο στάδιο δημιουργήθηκαν κάποιες προστριβές μεταξύ των δύο αντρών με αποτέλεσμα ο ΜΚ1 να ανακαλέσει την εξουσιοδότηση που του είχε δώσει. Εκείνο το οποίο ανέφερε ο κατηγορούμενος 3 στον ΜΚ1 θα μπορούσε εύκολα ότι να εκληφθεί ως απειλή κατά του προσώπου του. Η όλη προσπάθεια του πρώην κατηγορούμενου 3 φαίνεται να ήταν πρώτα να βρει τρόπο να ικανοποιήσει τον ΜΚ1 με κάποιο διακανονισμό και μετά αφού δεν τα κατάφερε τον απείλησε έμμεσα ενδεχομένως για να αποτρέψει όπως ο ΜΚ1 δώσει μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου 1 στο Δικαστήριο. Εκείνο όμως το οποίο δεν έχει αποδειχθεί στην υπόθεση είναι κατά πόσο ο πρώην κατηγορούμενος 3 ενεργούσε τότε για λογαριασμό του κατηγορούμενου
15. Αυτή είναι μία πιθανότητα αλλά δεν μπορώ να είμαι βέβαιη διότι δεν υπάρχει θετική μαρτυρία που να συνδέει αυτά τα δύο πρόσωπα. Απ' ότι φαίνεται ο κατηγορούμενος 3 μπορεί να το έπαιζε σε διπλό ταμπλώ αφού προσέγγισε τον ΜΚ1 για να τον βοηθήσει και ανέφερε στον ΜΚ1 αφού τον απείλησε ότι κανόνισε ο ίδιος να εξουδετερώσει τα εγκληματικά στοιχεία. Η μόνη μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του κατηγορούμενου 1 είναι το γεγονός ότι θα είχε ισχυρό κίνητρο να συνομωτήσει με τον κατηγορούμενο 3 και 2 για να εκφοβίσουν τον ΜΚ
16. Η μόνη μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου 2 είναι το γεγονός ότι είχε επαφές με τον κατηγορούμενο 3, γνώριζε αριθμό τραπεζικό λογαριασμού του κατηγορούμενου 1, είναι το πρόσωπο που πήρε την πρωτοβουλία να πάρει τον ΜΚ1 στο μηχανουργείο όπου βρισκόταν ο κατηγορούμενος 3 και ενεθάρρυνε τον ΜΚ1 να δεχθεί οικονομικό διακανονισμό με τον κατηγορούμενο
17. Δια να στοιχειοθετηθούν τα τρία αδικήματα θα πρέπει να αποδειχθεί ότι οι δύο κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι ο κατηγορούμενος 3 θα απειλούσε τον ΜΚ1 και ότι συμφωνούσαν μ' αυτήν την τακτική. Η μόνη μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου 1 είναι το γεγονός ότι είχε ισχυρό κίνητρο να θέλει να απειλήσει τον ΜΚ
18. Αυτό δημιουργεί ισχυρή εντύπωση ή υποψία ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι το πρόσωπο πίσω από τον κατηγορούμενο
19. Όμως στην απουσία οποιασδήποτε θετικής μαρτυρίας που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε για τις ενέργειες του κατηγορούμενου 3 αυτή δεν είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να θεμελιωθεί καταδίκη εναντίον του κατηγορούμενου
20. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 θεωρώ ότι έπρεπε να αποδειχθεί ότι γνώριζε τις προθέσεις του κατηγορούμενου 3 για να θεμελιωθεί καταδίκη του. Δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 ενεργούσε για λογαριασμό του κατηγορούμενου
21. Τον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού μπορεί και να του τον είπε και ο κατηγορούμενος 3 επομένως, το γεγονός ότι γνώριζε αυτό τον αριθμό δεν προϋποθέτει ότι ο κατηγορούμενος 2 ήρθε σε επαφή με τον κατηγορούμενο
22. Από την αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι το πρόσωπο που μεθόδευσε την συνάντηση του ΜΚ1 με τον κατηγορούμενο 3 στο μηχανουργείο. Ο ΜΚ1 δεν είχε κανένα λόγο να πάει εκεί και αφού αποχώρησαν από το μέρος ο κατηγορούμενος 3 ήρθε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο
23. Όμως δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο αυτό το οποίο ανέφερε στην ανώμοτη του κατάθεση να είναι η αλήθεια, δηλαδή ότι σκοπός του κατηγορουμένου 2 ήταν να μεσολαβήσει να γίνει οικονομικός διακανονισμός όχι να απειληθεί ο ΜΚ1 για να μην δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο. Αυτό υποστηρίζεται από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 πήγε με τον ΜΚ1 στην αστυνομία για να ερευνήσουν τραπεζικό λογαριασμό του κατηγορούμενου
24. Δεν υπάρχει θετική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστήριο που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 3 θα απειλούσε τον ΜΚ1 για να μην μαρτυρήσει. Ο κατηγορούμενος 2 δεν έλαβε μέρος στην συζήτηση. Η προσπάθεια του κατηγορούμενου 3 ήταν πρώτα να πείσει τον Μκ1 να δεχθεί κάποιο διακανονισμό και όταν δεν δέχθηκε ο ΜΚ1 αυτός ανέφερε τα πράγματα για τα δύο εγκληματικά στοιχεία που αναφέρονται πιο πάνω. Μετά από το επεισόδιο στο μηχανουργείο ο ΜΚ1 κάλεσε τον κατηγορούμενο 2 να φύγει μαζί του. Σε αδικήματα που αφορούν παρεμπόδιση της δικαιοσύνης είναι σημαντικό να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος με την συγκεκριμένη του πράξη είχε σκοπό να διαστρεβλώσει την πορεία της δικαιοσύνης. Το Εφετείο στην απόφαση Ακκελίδου ν. Αστυνομία Ποινική Εφεση 7897 ημερ. 28/4/05 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν ορθό το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστή ότι το άρθρο 122(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 δημιουργούσε αδίκημα αυστηρής ευθύνης διότι το λεκτικό του άρθρου άφηνε να νοηθεί ότι χρειαζόταν κάτι πέραν από την ενέργεια του αδικοπραγούντα για να αποδειχθεί η διάπραξη του αδικήματος. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν χρειάζεται να δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την πρόθεση του αδικοπραγούντα διότι από την ίδια την πράξη αποδεικνύεται ότι η πράξη προοριζόταν στη παρεμπόδιση της δικαιοσύνης. Ένα παράδειγμα είναι ο επηρεασμός μαρτύρων της υπόθεσης διότι από την συγκεκριμένη πράξη εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ενέργεια είναι προορισμένη να παρεμποδίσει την δικαιοσύνη. Όμως η ενέργεια της εφεσείουσας σε εκείνη την περίπτωση δεν ήταν μία απ' αυτές και χρειαζόταν να αποδειχθεί πέραν από την ενέργεια της να αποδειχθεί και ότι η πρόθεσή της ήταν να παρεμποδίσει την δικαιοσύνη. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να αποδειχτεί ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε σκοπό να παρεμποδίσει τον ΜΚ1 να δώσει μαρτυρία στην υπόθεση Κακουργιοδικείου. Ουδέποτε απείλησε τον ΜΚ1 προσωπικά. Το ερώτημα είναι κατά πόσο γνώριζε ή συμμεριζόταν τις προθέσεις του κατηγορούμενου 3 να απειλήσει τον ΜΚ
25. Ο κατηγορούμενος 2 οδήγησε τον ΜΚ1 στο μηχανουργείο και ενθάρρυνε τον ΜΚ1 να δεχθεί οικονομικό διακανονισμό. Ήρθε σε επαφή με τον κατηγορούμενο 3 για να μεσολαβήσει. Αλλά δεν πρέπει να αγνοηθεί ότι ο κατηγορούμενος 3 ήταν άνθρωπος του ΜΚ
26. Δεν ήταν κάποιο πρόσωπο άγνωστο προς τον ΜΚ
27. Ήταν το πρόσωπο που εξουσιοδότησε ο ΜΚ1 για να εισπράξει τα χρήματα του από τον κατηγορούμενο
28. Επομένως, ο κατηγορούμενος 2 δεν έφερε τον ΜΚ1 σε επαφή με κάποιο άγνωστο αλλά με το πρόσωπο που είχε διορίσει παλαιά για πάρει πίσω τα χρήματα του. Όταν ο ΜΚ1 ήθελε να πάει στην αστυνομία ο κατηγορούμενος 2 τον ακολούθησε. Όταν ο ΜΚ1 ήθελε να φύγει από το μηχανουργείο ο κατηγορούμενος 2 τον ακολούθησε. Συνεπώς, είναι δύσκολο να αποδειχθεί ότι συνεννοήθηκε εκ των προτέρων με τον κατηγορούμενο 3 να τον απειλήσουν. Δεν είναι απίθανο το ενδεχόμενο να συμφώνησε όπως ενθαρρύνει τον ΜΚ1 να δεχθεί οικονομικό διακανονισμό ευνοϊκό προς τον κατηγορούμενο 1 αλλά δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι εάν αποτύχαινε αυτή η προσπάθεια θα τον απειλούσαν. Ούτε υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος 2 εκ των προτέρων γνώριζε για την συνομιλία που θα γινόταν μεταξύ του κατηγορούμενου 3 και ΜΚ
29. Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 2 απαντούσε ΌΧΙ σε πολλές ερωτήσεις για τις οποίες θα έπρεπε να απαντήσει θετικά. Επί παραδείγματι, είπε «όχι» όταν ρωτήθηκε κατά πόσο γνωρίζει τον κατηγορούμενο
30. Αλλά σε πολλές άλλες ερωτήσεις απαντούσε «δεν έχω να πω τίποτε». Παρόλο που είναι ψέμα η απάντηση 'όχι' διότι καταρρίπτεται από την μαρτυρία του ΜΚ1 και από την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 2 δηλαδή, ότι έκανε ότι έκανε για να βοηθήσει τον ΜΚ1 να πληρωθεί δεν θεωρώ ότι αυτά τα ψέματα συνιστούν περιστατική μαρτυρία εναντίον του. Μπορεί να είπε «ΟΧΙ» διότι φοβήθηκε όταν ανακρίθηκε ως ύποπτος, ή επειδή θεωρούσε ότι οι ενέργειες του θα μπορούσαν να εκληφθούν ως καταλυτικές για την ενοχή του. Είναι πιθανόν να παρέσυρε τον ΜΚ1 στον μηχανουργείο για να τον απειλήσει ο κατηγορούμενος 3 αλλά δεν μπορεί να είμαι βέβαιη και δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος 2 απλώς να ήθελε να μεσολαβήσει μεταξύ του ΜΚ1 και του κατηγορούμενου
31. Πιθανόν να μην γνώριζε ότι με το να παρασύρει τον ΜΚ 1 στο μηχανουργείο θα κινδύνευε. Όμως γνώριζε επίσης ότι κάποτε ο κατηγορούμενος 3 ήταν άνθρωπος που εργαζόταν για λογαριασμό του ΜΚ1 και γνώριζε ότι ο ΜΚ1 ενδιαφερόταν να πάρει πίσω τα χρήματα του και ότι είχε εξουσιοδοτήσει τον κατηγορούμενου 3 γι' αυτόν τον σκοπό. Εν πάσει περιπτώσει με βάσει την υπάρχουσα μαρτυρία δεν μπορεί να αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε τις προθέσεις του κατηγορούμενου 3 εκ των προτέρων. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο