Δημοκρατία ν. Αντρέα Θεοδώρου Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3070/08, 16 Ιουλίου, 2009

(1)/2007. (Κατηγορίες 24 και 25). Παρενθεντικά και μόνο αναφέρουμε ότι ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της ακρόασης αθωώθηκε από τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζε, δηλαδή κατηγορίες 13, 14, 19 μέχρι 23, 26 και 27, ενώ η σύζυγος του, πρώην κατηγορουμένη 2 η οποία αντιμετώπιζε μαζί με τον κατηγορούμενο 1 τις κατηγορίες 1 μέχρι 25 αθωώθηκε. Τα γεγονότα καταγράφονται με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου. Τα συνοψίζουμε: Ο παραπονούμενος Λούης Σιδεράς (ΜΚ24) ήταν για χρόνια μόνιμος κάτοικος Αγγλίας όπου διέμενε με τη σύζυγο του Ελένη (ΜΚ29) και την υπόλοιπη οικογένεια του. Περί τις αρχές του Ιουλίου 2007, σε ένα από τα ταξίδια του στην Κύπρο, γνώρισε τον κατηγορούμενο στη Λεμεσό. Από τη γνωριμίας τους μέχρι και τα μέσα περίπου του Σεπτεμβρίου του 2007, σε διάφορες ημερομηνίες ο κατηγορούμενος κατάφερε να εξαπατήσει την πλευρά του παραπονουμένου και να αποσπάσει με ψευδείς παραστάσεις και δόλο μεγάλα χρηματικά ποσά (συνολικά ποσό ισάξιο των €5.300.000 περίπου), πωλώντας στην πλευρά του παραπονούμενου τεμάχια ακίνητης περιουσίας σε διάφορες τοποθεσίες της Κύπρου (Πολεμίδια, Παλώδια, Πάνθεα, περιοχή Σοφτάδες μεταξύ Ζυγίου και Αγίου Θεοδώρου, Ζύγι, Μαρί, Ακτή Κυβερνήτη) χωρίς τα τεμάχια αυτά να του ανήκουν και χωρίς να έχει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση από τους νόμιμους ιδιοκτήτες για να τα πωλήσει αφού προηγουμένως παρουσίαζε τον εαυτό του ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο για την πώληση τους. Στα χρηματικά ποσά που απέσπασε από την πλευρά του παραπονούμενου εμπεριέχονται και ποσά που ζήτησε σε κάποιες περιπτώσεις δήθεν για την πληρωμή τελών αδειών μεταβίβασης ή και φόρων για μερικά από τα εν λόγω τεμάχια. Αφού λοιπόν εισέπραξε τα ποσά, μερικά σε επιταγές και άλλα σε μετρητά, σημαντικό μέρος τους τα κατέθεσε σε προσωπικό του λογαριασμό, μέρος το χρησιμοποίησε για να εξοφλήσει οφειλές του σε τρίτα πρόσωπα ενώ άλλο μέρος του το κατέθεσε σε λογαριασμό της συζύγου του. Σ΄ αυτό το σημείο σημειώνεται ότι μετά την έκδοση της τελικής απόφασης, κατόπιν σχετικής αίτησης εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής με βάση το Νόμο 188

(1)/2007 εκδόθηκε στις 22/6/2009, από το παρόν Δικαστήριο, διάταγμα δήμευσης εναντίον του κατηγορουμένου για το ποσό των €5.388.734 (με διάταγμα αναστολής είσπραξης για το ποσό των €3.447.917). Ο κ.Χατζηλοϊζου κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου και στην οικογενειακή του κατάσταση παραπέμποντας στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 9/6/2009 (Παράρτημα Α). Στην έκθεση αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 52 ετών, νυμφευμένος. Από το γάμο του με τη σύζυγο του απέκτησαν τέσσερα παιδιά εκ των οποίων το ένα απεβίωσε μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1998. Τα άλλα τρία παιδιά του είναι ηλικίας 26 ετών ο ένας, και 9 ετών τα άλλα δύο. Ο ένας του υιός ο Θάνος ηλικίας 9 ετών είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και ως εκ τούτου λαμβάνεται αναπηρικό επίδομα από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων. Αναφέρεται επίσης ότι η σύζυγος του δεν εργάζεται λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας και ότι οι σχέσεις του με την οικογένεια του είναι αρμονικές. Αναφορικά με τη ψυχική υγεία της συζύγου του κατηγορουμένου, ο κ.Χατζηλοϊζου κατά την αγόρευση του κατέθεσε ιατρική έκθεση από τον ψυχίατρο Αργύρη Αργυρίου του Νοσοκομείου Λεμεσού, ημερομηνίας 2/5/2008 (Παράρτημα Γ). Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα: ″Παρουσιάζει κατάθλιψη η οποία χρήζει θεραπευτικής αντιμετώπισης. Η καταθλιπτική συμπτωματολογία σχετίζεται με την ψυχολογική επιβάρυνση της λόγω της κράτησης του συζύγου της στις κεντρικές φυλακές και των προβλημάτων υγείας του και νοσηλείας σε νοσοκομείο για χειρουργική επέμβαση. Παρακαλώ όπως υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων εξετασθεί με κατανόηση κάθε δυνατή διευκόλυνση της οικογένειας στη στήριξη και συνοχή της″. Αναφορικά με την κατάσταση υγείας του υιού του, Θάνου, κατέθεσε ιατρικό πιστοποιητικό από Νοσοκομείο Αθηνών, ημερομηνίας 20/9/2006 (Παράρτημα Β), το περιεχόμενο του οποίου έχει ως εξής: ″Ο ως άνω ασθενής εχειρουργήθη παρ ημίν τον Νοέμβριο του 1999 διά βαρεία δολιχοκεφαλία. Υπεβλήθη σε κρανιοτομία και συνολική ανακατασκευή του κρανίου. Εξήλθε μετά ομαλή μετεγχειρητική πορεία με οδηγίες διά παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Κατά την διάρκεια της νοσηλείας του και προ της επεμβάσεως ενεφάνιζε κρίση ″Ε″ για τις οποίες καλύφθη με αντι-Ε αγωγή. Εις οψιμότερη φάση ενεφάνισε περίεργες κινήσεις των οφθαλμικών βολβών και επανήλθε για επανάληψη του ηλεκτροεγκεφαλικού ελέγχου ο οποίος ήτο εντός των φυσιολογικών ορίων. Έγινε πλήρης οφθαλμολογική διερεύνηση η οποία συνηγορούσε υπέρ αμφοτερόπλευρου καταρράκτη. Στις 03/07/2006 εχειρουργήθη ο καταρράκτης στο ένα μάτι από την Δρ. Μ. Φωτοπούλου. Στις 11/07/2006 εχειρουργήθη ο καταρράκτης στο άλλο μάτι από την Δρ. Μ. Φωτοπούλου. ΣΧΟΛΙΟ: Λόγω των πολλαπλών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο πιο πάνω ασθενής, χρήζει ιδιαιτέρως επιμελούς μέριμνας και παρακολούθησης συνεχώς. Ως εκ τούτου χρειάζεται κάποιον να τον συνοδεύει στο σχολείο και να τον βοηθά″. Επιπρόσθετα όταν η υπεράσπιση στα πλαίσια της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας επιχειρώντας ταυτόχρονα να καταθέσει ιατρικά πιστοποιητικά που, σύμφωνα με την υπεράσπιση, δείχνουν τη σοβαρότητα της υγείας του κατηγορουμένου, η κατηγορούσα αρχή ήγειρε ένσταση στην κατάθεση των ιατρικών πιστοποιητικών. Επειδή τα ζητήματα που άπτονται της υγείας του κατηγορούμενου επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής, δώσαμε οδηγίες για να ακουστεί μαρτυρία με σκοπό τη διασαφήνιση της κατάστασης της υγείας του κατηγορούμενου (βλ. Βρυώνη v. Δημοκρατίας

(1986)2 Α.Α.Δ. 102). Έτσι ακούσαμε τη μαρτυρία του νευροχειρούργου του Ιατρικού Κέντρου Ευαγγελίστρια Νικόλα Κιτρομήλη (Μ1), του Ιατρικού Λειτουργού των Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, πρώην ιατρικού λειτουργού Κεντρικών Φυλακών Μανώλη Γεωργίου (Μ2) και της Ιατρικού Λειτουργού του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας Ηρώς Ρωσσίδου (Μ3) τους οποίους κάλεσε ως μάρτυρες η πλευρά του κατηγορουμένου. Ο ιατρός Κιτρομήλης (Μ1) στα πλαίσια της μαρτυρίας του κατέθεσε ιατρικό πιστοποιητικό που συνυπογράφει με τον Δρ Α. Χριστόπουλο, ημερομηνίας 9/6/2008 (Παράρτημα Δ) το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησε. Κατά την προφορική του μαρτυρία αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου όπως την αξιολόγησε κατά την τελευταία εξέταση του 2 - 3 μήνες πριν την ημερομηνία επιβολής της ποινής και κατά την αντεξέταση απάντησε σε ερωτήσεις σχετικές με τα προβλήματα υγείας του κατηγορουμένου και τις συνέπειες τους στην καθημερινότητα του. Ο Δρ Γεωργίου (Μ2) κατάθεσε έκθεση την οποία είχε ετοιμάσει ενόσω ήταν Ιατρικός Λειτουργός των φυλακών ημερομηνίας 2/6/2008 (Παράρτημα Ε) όπου μεταξύ άλλων σχολιάζει κατά πόσον υπήρχε μέχρι εκείνη την ημερομηνία η δυνατότητα θετικής αντιμετώπισης από τις αρχές των κεντρικών φυλακών στις συστάσεις των ιατρών Κιτρομήλη (Μ1) και Χριστόπουλου. Κατά την αντεξέταση διευκρίνισε ότι από τον Ιανουάριο του 2009 δεν εργάζεται πλέον στις φυλακές, ότι η τελευταία φορά που είχε εξετάσει τον κατηγορούμενο ήταν 2 - 3 μήνες πριν τερματίσει τις εργασίες του εκεί και επίσης ότι δεν γνωρίζει τη σημερινή κατάσταση υγείας του κατηγορούμενου. Τέλος η Ιατρική Λειτουργός Ρωσσίδου (Μ3) ανέφερε ότι την 14/7/2008 συστάθηκε ιατροσυμβούλιο στα πλαίσια του οποίου η μάρτυς ετοίμασε έκθεση την οποία κατάθεσε ως Παράρτημα Στ. Στην εν λόγω έκθεση που φέρει ημερομηνία 14/7/2008 και υπογράφεται πέραν από την Μ3, από τους ιατρούς Χριστόπουλο και Κιτρομήλη (Μ1) καταγράφεται η απόφαση του ιατροσυμβουλίου αναφορικά με τον κατηγορούμενο: ″. Κατά τη σημερινή εξέταση 14 Ιουλίου 2008 και ώρα 11:50 το Ιατροσυμβούλιο διαπίστωσε ότι στις 29 Μαρτίου 2008 υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση Δισκεκτομής Ο5-Ι

1. Η σημερινή κλινική εικόνα του ασθενή παρουσιάζει: τετραπάρεση (αδυναμία όλων των άκρων) λόγω κεντρικής αυχενικής δισκοπάθειας εις το επίπεδο Α3-Α4 και Α5-Α
2. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής της υγείας του το Ιατροσυμβούλιο φρονεί ότι ο ασθενής χρήζει μονίμου νοσηλευτικής βοήθειας επί εικοσιτετραώρου, φυσικοθεραπεία και υδροθεραπεία ημερησίως καθώς επίσης και λόγω του πολύωρου κλινοστατισμού χρήζει ειδικής κλίνης (πολλαπλών κινήσεων) και χώρου όπου θα είναι δυνατή η μετακίνηση του εις τροχοκάθισμα. . ″. Πρόσθεσε μεταξύ άλλων ότι μετά το πιο πάνω πόρισμα ο κατηγορούμενος εξετάστηκε ξανά σχετικά πρόσφατα, οπότε και η Μ3 στις 16/1/2009 ετοίμασε άλλη έκθεση στην οποία εμπεριέχεται μεταγενέστερη απόφαση του ιατροσυμβουλίου την οποία υπογράφει η ίδια, ο Δρ Διαίτης και ο Δρ Χριστόπουλος. Κατέθεσε την εν λόγω έκθεση ως Παράρτημα Ζ. Παραθέτουμε αυτούσιο σχετικό απόσπασμα της έκθεσης Παράρτημα Ζ: ″Κατά την εξέταση που έγινε στις 22 Δεκεμβρίου 2008, ο ασθενής παραπονείτο για μυϊκή αδυναμία των άκρων, περισσότερο στην αριστερή πλευρά. Κατά την κλινική εξέταση δήλωνε αδυναμία πλήρους κινητικότητας των άκρων. Από τον παρακλινικό έλεγχο που περιλάμβανε Μαγνητική Τομογραφία Αυχένα και Ηλεκτρομυογραφικό έλεγχο του νωτιαίου μυελού με S.E.R., δεν παρουσιάστηκαν βλάβες που να δικαιολογούν την μυϊκή αδυναμία που παρουσιάζει στην κλινική εξέταση″. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι ο ρόλος της στο πιο πάνω ιατροσυμβούλιο ήταν αποκλειστικά αυτός της συντονίστριας και η ίδια δεν εξέτασε τον κατηγορούμενο. Ήταν η θέση του κ.Χατζηλοϊζου ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το πιστοποιητικό Παράρτημα Στ ημερομηνίας 14/7/2008 αντί το πιστοποιητικό Παράρτημα Ζ και αυτό γιατί σύμφωνα με τον συνήγορο, η μάρτυς η οποία έχει καταθέσει το Παράρτημα Ζ (Μ3) δεν είναι σε θέση να γνωματεύσει για την υγεία του κατηγορούμενου, ενώ οι άλλοι γιατροί που συνυπογράφουν το πιστοποιητικό Παράρτημα Ζ δεν έδωσαν μαρτυρία. Έχουμε εξετάσει προσεκτικά την ιατρική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας από την οποία προκύπτουν τα εξής κύρια γεγονότα αναφορικά με την υγεία του κατηγορουμένου: Ο κατηγορούμενος νοσηλεύτηκε στο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Ευαγγελίστρια για μερικούς μήνες το
3. Την 29/3/2008 χειρουργήθηκε στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης με διαμεσοτόξιο μικροδισκεκτομή εις το επίπεδο Ο5-Ι1 αριστερά. Τον Ιούνιο του 2008 η κλινική του εικόνα παρουσίαζε τετραπάρεση (αδυναμία όλων των άκρων). Μετά τη νοσηλεία του στην Ευαγγελίστρια μεταφέρθηκε στις κεντρικές φυλακές όπου και κρατείται μέχρι σήμερα. Εξάλλου όπως διαφάνηκε από την αντεξέταση των Μ1, Μ2 και Μ3 η κατηγορούσα αρχή στην ουσία δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα αυτά. Το πιο ουσιώδες βέβαια ερώτημα αφορά την κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου κατά το χρόνο επιβολής της ποινής. Ποια δηλαδή η σημερινή κατάσταση της υγείας του; Από την ιατρική μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μας απάντηση αντλείται από τη μαρτυρία του ιατρού Κιτρομήλη (Μ1) ο οποίος εξέτασε τον κατηγορούμενο σχετικά πρόσφατα, 2 - 3 μήνες πριν την ημερομηνία επιβολής της σημερινής ποινής και η σχετική διάγνωση του από την εν λόγω πρόσφατη ιατρική εξέταση δεν αμφισβητήθηκε από την κατηγορούσα αρχή κατά την αντεξέταση του. Αναφορικά με την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας είτε από την κατηγορούσα αρχή είτε από την υπεράσπιση, σχετικά με την κατάσταση υγείας του κατηγορουμένου, περιοριζόμαστε να πούμε πως αυτή αφορά την περίοδο μέχρι τον Ιανουάριο του
4. Βρίσκουμε λοιπόν ότι ο ιατρός Κιτρομήλης εξέτασε για τελευταία φορά τον κατηγορούμενο 2 - 3 μήνες πριν τη σημερινή ημερομηνία. Βρίσκουμε επίσης με βάση τη μαρτυρία του εν λόγω ιατρού ότι υπήρξε βελτίωση των κάτω άκρων για τα οποία χειρουργήθηκε ως ανωτέρω την 29/3/2008 και εμφανίζουν ακόμη αδυναμία, ενώ υπάρχει η ίδια κλινική κατάσταση των άνω άκρων (δηλαδή αδυναμία) όπως και τον Ιούνιο του
5. Με βάση την ίδια μαρτυρία βρίσκουμε ότι πρόκειται για συνηθισμένη πάθηση που προκαλεί αδυναμία και ελαττώνει τη μυϊκή ισχύ. Βρίσκουμε επίσης ότι του προτάθηκε, αφού βέβαια του δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις ως προς τις πιθανές επιπλοκές, να χειρουργηθεί στην αυχενική μοίρα όπου παρουσιάζει κήλη (αντίστοιχη δηλαδή εγχείρηση με αυτή που είχε υποβληθεί στην οσφυϊκή μοίρα), πρόταση στην οποία ο κατηγορούμενος δεν έχει απαντήσει. Σημειώνουμε επιπρόσθετα τη δική μας διαπίστωση ότι κατά την προσέλευση του στο Δικαστήριο χρησιμοποιεί για τη μετακίνηση του σιδερένιο υποστήριγμα. Επανερχόμενοι στο πιστοποιητικό ημερομηνίας 16/1/2009 Παράρτημα Ζ καταλήγουμε ότι τα όσα αναφέρονται εκεί αποτελούν πραγματικά γεγονότα τα οποία όμως αφορούν την περίοδο Δεκέμβριο 2008 - Ιανουάριο 2009 και τα οποία χωρίς περαιτέρω ιατρικές εξηγήσεις δεν μπορούν να αναιρέσουν τα ευρήματα μας για τη σημερινή του κατάσταση όπως την έχουμε διαπιστώσει ανωτέρω. Ο κ.Χατζηλοϊζου επεσήμανε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση εδώ και περίπου ενάμιση έτος. (Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι κρατείται από τις 11/3/2008). Το αδίκημα της απάτης κατά παράβαση του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη. Η ίδια μέγιστη ποινή φυλάκισης προνοείται και για το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα. Το δε αδίκημα της συγκάλυψης τιμωρείται με βάση το άρθρο 4 του σχετικού Νόμου με φυλάκιση μέχρι 14 έτη, για πρόσωπο το οποίο εγνώριζε, όπως είναι η περίπτωση του κατηγορουμένου ότι τα έσοδα προέρχονταν από τη διάπραξη γενεσιουργών αδικημάτων. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος, στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248). Όπως επίσης αναφέρθηκε στην υπόθεση Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123 παρά το ότι οι προηγούμενες αποφάσεις σε θέματα ποινών δεν προσφέρουν πάντα ασφαλή καθοδήγηση, παρέχουν εντούτοις μεγάλη χρησιμότητα στον εντοπισμό περιστάσεων οι οποίες λαμβάνονται υπόψη σαν μετριαστικές ή επιβαρυντικές. Μπορούν δε να δίδουν κατευθυντήριες γραμμές ως προς τη φύση και το εύρος των ποινών. Κατά την επιμέτρηση της ποινής έχουμε λάβει υπόψιν όλους τους μετριαστικούς παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε ο κ.Χατζηλοϊζου, έχοντας κατά νου ότι η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες προσδιορισμού της τιμωρίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ιωάννου

(1999)2 Α.Α.Δ. 603, στη σελ. 612). Ταυτόχρονα όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη σοβαρότητα των συγκεκριμένων αδικημάτων. Εξάλλου όπως αναφέρεται στην Ιωάννου (πιο πάνω) η εξατομίκευση δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος. Ο μεθοδικός και δόλιος τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκε ο κατηγορούμενος καταγράφεται στα ευρήματα του Δικαστηρίου στα πλαίσια της τελικής απόφασης, στα οποία και παραπέμπομε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν ήταν μεμονωμένη. Για μία συνεχή περίοδο περίπου δυόμιση μηνών, συστηματικά και μεθοδικά, με πονηριά και με σχεδιασμό με αποκλειστικό σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους αφαίμαξε από την πλευρά των παραπονουμένων μεγάλα χρηματικά ποσά, εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη που του έδειξε το ζεύγος Σιδερά και ακολούθως χειρίστηκε παράνομα τα χρήματα που εισέπραξε με τον τρόπο που καταγράφεται πιο πάνω, στοιχεία άκρως επιβαρυντικά. Αυτή η εγκληματική συμπεριφορά τερματίστηκε μόνο όταν ο ίδιος ο παραπονούμενος διέκοψε οποιαδήποτε επικοινωνία με τον κατηγορούμενο. Στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου των τελευταίων ετών εύκολα διακρίνεται η ανησυχία για τον έξαρση του οικονομικού εγκλήματος η μορφή του οποίου ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση της κάθε υπόθεσης. Στην ίδια νομολογία επισημαίνεται η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών ακριβώς λόγω της έξαρσης τέτοιων αδικημάτων (βλ. ενδεικτικά Ανδρονίκου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 238/07, ημερ. 15/7/2008, τα γεγονότα βέβαια της οποίας ήταν διαφορετικά από την παρούσα υπόθεση). Είναι επίσης νομολογιακά καθιερωμένο ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων μεγεθύνεται σε περιπτώσεις, όπως και στην παρούσα, όπου κυριαρχεί το στοιχείο του σχεδιασμού και της δολοπλοκότητας (βλ. Sentencing in Cyprus, Γ. Ν. Πική, 2η έκδοση, σελ. 59). Λάβαμε υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως και κάθε σχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα όπως αυτοί τέθηκαν ενώπιον μας από το συνήγορο. Ειδικά σε σχέση με την κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου σημειώνουμε τα εξής (χωρίς βέβαια να αγνοούμε και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες): Αναγνωρίζουμε και κατά την επιμέτρηση της ποινής λάβαμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Εξάλλου όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία η κακή κατάσταση υγείας αποτελεί μετριαστικό παράγοντα (βλ. Welfare Fund for Employees S.E.K. v . Samoa Cloth Ind. Ltd.

(2001)2 C.L.R. 79). Όπου δε λόγω κάποιας σωματικής ανικανότητας ή ασθένειας η φυλάκιση θα προκαλέσει σε ένα αδικοπραγούντα ταλαιπωρία ασυνήθιστου βαθμού, αυτό επενεργεί σαν ελαφρυντικός παράγοντας (βλ. Hossein M. Khalife v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 315). Δεν αγνοούμε ότι στην προκειμένη περίπτωση τυχόν ποινή φυλάκισης προκαλεί στον κατηγορούμενο ταλαιπωρία, από δε τις αρμόδιες αρχές που κρατούν τον κατηγορούμενο απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, κατάλληλη φροντίδα και χειρισμό των προβλημάτων της υγείας του. Ταυτόχρονα, η κατάσταση υγείας που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος, έστω και άσχημη, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για την αποφυγή επιβολής ποινής φυλάκισης όταν οι περιστάσεις της υπόθεσης καθιστούν επιτακτική τη φυλάκιση (βλ. A.G. v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93). Τα προβλήματα υγείας κατά κανόνα αντιμετωπίζονται μέσω των κεντρικών φυλακών (βλ. Anastasis Panayi Georghiou alias Mandis v. P.

(1966)2 C.L.R. 1). Στην προκειμένη περίπτωση η κατάσταση υγείας του κατηγορούμενου ο οποίος ήδη κρατείται εδώ και περίπου ενάμιση έτος ήδη τυγχάνει αντιμετώπισης και χειρισμού μέσω των κεντρικών φυλακών. Αποτελεί δε γεγονός το οποίο διαφάνηκε από τη μαρτυρία του ιατρού Κιτρομήλη (Μ1) και δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι η κατάσταση της υγείας του έχει μερικώς βελτιωθεί μετά την εγχείρηση που είχε στην οσφυϊκή μοίρα. Σ΄ αυτό το σημείο διευκρινίζουμε ότι έχουμε επιπρόσθετα λάβει υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου την έκδοση διατάγματος δήμευσης ημερομηνίας 22/6/2009 αφού στα πλαίσια του εν λόγω διατάγματος δίδεται η δυνατότητα ανάκτησης χρημάτων. Παρόλο δε που θα επιβληθούν ξεχωριστές ποινές σε κάθε κατηγορία, τα σωρευτικά αποτελέσματα του συνόλου της εγκληματικής δραστηριότητας του κατηγορουμένου δεν πρέπει να παραγνωριστούν στον ορθό βαθμό κατά τον καθορισμό της ποινής σε κάθε κατηγορία (βλ. Πέτρου v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 219, στη σελ. 224). Σαν αποτέλεσμα κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Αφού λάβαμε υπόψη κάθε σχετικό με την επιβολή της ποινής παράγοντα, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις πιο κάτω ποινές: Στις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 15 και 17 (απάτη, άρθρο 300 του Ποινικού Κώδικα) επιβάλλεται ποινή φυλάκισης τριών ετών σε κάθε μια από τις κατηγορίες. Στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 16 και 18 (απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, άρθρο 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα) δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή καθότι τα σχετικά γεγονότα εμπεριέχονται στα γεγονότα που αφορούν το αδίκημα της απάτης. Στις κατηγορίες 24 και 25 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης έξι ετών σε κάθε μια από τις εν λόγω κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος της κράτησης του κατηγορουμένου να συνυπολογιστεί στις πιο πάνω ποινές. Τα έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............ Α. Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Λ. Μάρκου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Criminal/Assize Court/Final (Αναφορά: Απάτη, Απόσπαση Χρημάτων με Ψευδείς Παραστάσεις και Συγκάλυψη). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο