Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Stoycho Bliznaakov, Αρ. Υπόθεσης: 24224/08, 18 Αυγούστου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Stoycho Bliznaakov, Αρ. Υπόθεσης: 24224/08, 18 Αυγούστου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B128 Αρ. Υπόθεσης: 24224/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού - ν - Stoycho Bliznaakov, από την Βουλγαρία Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 18 Αυγούστου 2009 Για την αστυνομία: κα Δανιηλίδου Για κατηγορούμενο: κος Φυλακτού Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας και της κλοπής δι' ευρέσεως κατά παράβαση των άρθρων 309, 255 & 262 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τηλέφωνο μάρκας Siemens για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο. Επιπλέον σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος έκλεψε δια ευρέσεως και είχε παράνομα στην κατοχή του, άλλο κινητό τηλέφωνο επίσης μάρκας Siemens, αξίας €10,00 περιουσία αγνώστου προσώπου. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, οι δύο πλευρές κατέθεσαν από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου τους, σειρά καταθέσεων με αποτέλεσμα τα γεγονότα της υπόθεσης να είναι εν πολλοίς παραδεκτά. Αυτά συνοψίζονται κυρίως στην κατάθεση του αστυφύλακα 18 Χριστόδουλου Χριστοδούλου (τεκμ 1). Σύμφωνα με αυτή, ο αστυφύλακας Χριστοδούλου παρέλαβε αλληλογραφία από τον αστυνομικό σταθμό Αγίου Ιωάννη Λεμεσού, στην οποία αναφερόταν καταγγελία της Ρόζμαρη Παπαδοπούλου ότι στις 6.5.2008 στην παραλία της περιοχής Μόλου, απώλεσε το κινητό της τηλέφωνο μάρκας Siemens, χρώματος ασημί με αριθμό κλήσης 99051889 και αρ. ΙΜΕΙ

1. Στις 14.5.08 εντοπίστηκαν από την ΑΤΗΚ, αποτελέσματα παράνομης χρήσης του πιο πάνω τηλεφώνου από την κάρτα με αριθμό κλήσης 99200228, ιδιοκτησία της εταιρείας Μελής και Υιοί Κρεαταγορά Λτδ. Ακολούθως, ο μάρτυρας επικοινώνησε με τον διευθυντή της πιο πάνω εταιρείας Αλέξανδρο Χριστοδούλου. Ο τελευταίος, του ανέφερε ότι ο αριθμός αυτός όντως ανήκει στην εταιρεία του και χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο Stoycho Bliznaakov από την Βουλγαρία, ο οποίος εργάζεται ως οδηγός στην εταιρεία. Στις 20.7.2008, ο πιο πάνω διευθυντής της εταιρείας μαζί με τον κατηγορούμενο, προσήλθαν στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό για κατάθεση. Στην κατάθεση του, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι βρήκε όχι το πιο πάνω άλλα άλλο τηλέφωνο Siemens χρώματος γαλάζιο πριν ένα περίπου χρόνο στην παραλία κοντά στις πέτρες απέναντι από το πολυκατάστημα Debenhams στην Λεμεσό. Το κράτησε και το χρησιμοποιούσε με την κάρτα του, νομιζόμενος ότι ο ιδιοκτήτης το πέταξε γιατί δεν το χρειαζόταν. Το χρησιμοποιούσε μέχρι που ο διευθυντής της εταιρείας του, του ανέφερε ότι τον ψάχνει η αστυνομία στην οποία και το παρέδωσε. Παράλληλα, ανέφερε ότι πριν από δύο μήνες ενώ βρισκόταν έξω από το εστιατόριο ΒΟΝΟ στην Λεμεσό, τον πλησίασε ένας ξένος που πουλούσε διάφορα αντικείμενα και του πρότεινε σε σπασμένα Ελληνικά να αγοράσει ένα κινητό τηλέφωνο χρώματος ασημί. Αφού το πήρε στα χέρια του, τοποθέτησε πάνω την κάρτα του με αριθμό 99200228, έκαμε κλήση και το τηλέφωνο λειτούργησε. Ο ξένος ζητούσε €100,00 αλλά αυτός δεν συμφώνησε με την αξία και του επέστρεψε το τηλέφωνο. Μετά την από κοινού κατάθεση του πιο πάνω μαρτυρικού υλικού, η αστυνομία δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα κατηγορίας και στηρίχθηκε αποκλειστικά, στις γραπτές καταθέσεις που κατατέθηκαν από κοινού στο Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και μετά που του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να δώσει ένορκη κατάθεση. Με αυτή, υιοθέτησε τους ισχυρισμούς που αναφέρει στην ανακριτική του κατάθεση στην αστυνομία (τεκμ. 6). Διευκρίνισε ότι όσον αφορά το τηλέφωνο της 1ης κατηγορίας, το βρήκε εγκαταλελειμμένο στην παραλία. Δεν είχε μέσα σε αυτό κάρτα και η κατάσταση του δεν ήταν πολύ καλή. Δεν μπορούσε να εξακριβώσει σε ποιο ανήκει γιατί ήταν πολύ παλιό. Τοποθέτησε την κάρτα του και το χρησιμοποίησε μέχρι που το παρέδωσε στην αστυνομία. Για το τηλέφωνο της 2ης κατηγορίας, επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι έβαλε μόνο μια φόρα την κάρτα του σε αυτό για να το δοκιμάσει όταν του πρότεινε κάποιος αλλοδαπός να το αγοράσει. Δεν συμφώνησαν όμως στην τιμή και γι' αυτό του το επέστρεψε. Αγορεύσεις Η δημόσια κατήγορος στην αγόρευση της, ισχυρίστηκε ότι από τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε με παραδοχή του, ένα τηλέφωνο που βρήκε στην παραλία για 10 μήνες αντί να ψάξει να βρει τον ιδιοκτήτη του. Με τον τρόπο αυτό, εσκεμμένα στέρησε το πιο πάνω τηλέφωνο από τον ιδιοκτήτη του. Επίσης, είχε στην κατοχή του έστω και για λίγο χρονικό διάστημα, άλλο τηλέφωνο που του ζητήθηκε να αγοράσει ενώ υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι αυτό ήταν κλοπιμαίο. Ο συνήγορος υπεράσπισης στην δική του αγόρευση, αναφέρθηκε αρχικά στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής δι' ευρέσεως που αφορά την 2η κατηγορία. Ήταν η θέση του ότι για στοιχειοθέτηση του αδικήματος θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο ιδιοκτήτης του τηλεφώνου θα μπορούσε να αποκαλυφθεί με εύλογα διαβήματα. Στην παρούσα περίπτωση στο τηλέφωνο που βρέθηκε δεν υπήρχε κάρτα και αυτό ήταν σχεδόν κατεστραμμένο. Υπό τας περιστάσεις ήταν αδύνατο για τον κατηγορούμενο να εντοπίσει τον ιδιοκτήτη του τηλεφώνου. Αναφορικά με το τηλέφωνο της 1ης κατηγορίας, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρξε καν κατοχή του από το κατηγορούμενο. Η τοποθέτηση της κάρτας του έγινε για σκοπούς διαπραγμάτευσης προκειμένου να ελέγξει την λειτουργικότητα του. Από την στιγμή όμως που δεν ολοκληρώθηκε η συνδιαλλαγή δεν αποδεικνύεται το συστατικό στοιχείο της κατοχής του τηλεφώνου. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Η πρώτη κατηγορία που αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας ρυθμίζεται από το άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα που έχει ως ακολούθως:
2. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο, ή οποιαδήποτε άλλη περιουσία για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξη μηνών εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απέκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι για στοιχειοθέτηση του αδικήματος, απαιτείται από την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει: · Την κατοχή περιουσίας από τον κατηγορούμενο · Να υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η περιουσία αυτή είναι κλοπιμαία. Με την απόδειξη των πιο πάνω από την αστυνομία, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στον κατηγορούμενο για να αποδείξει ότι απέκτησε νόμιμα την περιουσία αυτή. Στην παρούσα υπόθεση, με βρίσκει σύμφωνο η θέση της υπεράσπισης ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας. Αρχικά δεν έχει αποδειχθεί το στοιχείο της κατοχής. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος πήρε στα χέρια του το τηλέφωνο για να το δοκιμάσει αν λειτουργεί, προκειμένου να το αγοράσει δεν συνιστά από μόνο του κατοχή. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί στην περίπτωση που ολοκληρωνόταν η συναλλαγή και ο κατηγορούμενος αποκτούσε το τηλέφωνο όχι όμως και από το στάδιο των διαπραγματεύσεων όπου η κατοχή δεν είχε επιτευχθεί. Ο λόγος αποτυχίας της συναλλαγής, καταδεικνύει και την αποτυχία απόδειξης του δεύτερου συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αυτού της εύλογης υπόνοιας ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία. Η υπόνοια αυτή αποδεικνύεται μεταξύ άλλων και από την τιμή με την οποία αποκτάται ένα αντικείμενο. Όσον πιο εξευτελιστική είναι η τιμή απόκτησης, τόσον πιο εύλογη η υπόνοια ως προς την παράνομη προέλευση του αντικειμένου. Στην υπόθεση Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας