← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Hadi Ghezeljeh, Αρ. Υπόθεσης: 16705/05, 21 Αυγούστου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Hadi Ghezeljeh, Αρ. Υπόθεσης: 16705/05, 21 Αυγούστου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B132 Αρ. Υπόθεσης: 16705/05 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού - ν - Hadi Ghezeljeh, από το Ιράν Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 21 Αυγούστου 2009 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Για Κατηγορούμενο: κος Μάριος Γεωργίου Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατάγεται από το Ιράν και βρίσκεται νόμιμα στην Κύπρο από το

  1. Αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες που αφορούν παραβάσεις του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμου 29/
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, στις 17 Ιουλίου 2009 στην Λεμεσό είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 344,4107 γραμμάρια όπιο χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας, είχε στην κατοχή του την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ούτε την ποσότητα ούτε και το είδος των ανευρεθέντων ναρκωτικών. Στα πλαίσια αυτά, έχει κατατεθεί από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου τους, σειρά καταθέσεων στην αστυνομία καθώς και αρκετά τεκμήρια που κατασχέθηκαν κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Έχει επίσης εγκριθεί και καταχωρηθεί ως παραδεκτό γεγονός ότι τα εκ συμφώνου κατατεθέντα τεκμήρια πλην των παρειακών επιχρισμάτων του κατηγορουμένου, έχουν κατασχεθεί από τους αστυφύλακες 360 & 1156 (Μ.Κ.1 & Μ.Κ.2) και αφορούν την παρούσα υπόθεση. Αυτό που προβλήθηκε από την υπεράσπιση κατά την ακροαματική διαδικασία, είναι ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά δεν ήταν στην κατοχή του κατηγορουμένου. Υποστηρίχθηκε συγκεκριμένα ότι βρίσκονταν στην είσοδο της οικίας συμπατριώτη του, τοποθετημένα από άλλο πρόσωπο και ότι η αστυνομία του τα υπέδειξε ως δικά του μετά που τον συνέλαβε έξω στον δρόμο. Η εκδοχή της υπεράσπισης στηρίχθηκε μεταξύ άλλων και στο γεγονός ότι δεν βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στις συσκευασίες των ναρκωτικών που βρίσκονταν στις πιο πάνω σακούλες. Εκδοχή εντελώς διαφορετική από αυτή που προβλήθηκε από την αστυνομία, οι μάρτυρες της οποίας κατέθεσαν ότι είδαν τον κατηγορούμενο να εξέρχεται της οικίας συμπατριώτη του, κρατώντας δύο πλαστικές σακούλες στις οποίες βρίσκονταν τα πιο πάνω ναρκωτικά. Υποστήριξαν επίσης ότι ο κατηγορούμενος, πέταξε στο πάτωμα τις σακούλες μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών. Είναι εμφανές από τα πιο πάνω ότι η υπόθεση θα κριθεί κυρίως από την αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσήχθη στο Δικαστήριο αφού οι δύο πλευρές, προέβαλαν εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Μαρτυρία Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη της δοθείσας μαρτυρίας αφού σκοπός δεν είναι να παρατεθεί το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε στο Δικαστήριο. Εκτενέστερη ανάλυση θα γίνει όπου κριθεί αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο Αρχιαστυφύλακας 360 Χαραλάμπους της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 19), στις 17.7.09 γύρω στις 21.40 μαζί με άλλους συναδέλφους του, μετέβη στο διαμέρισμα αρ. Α11 της πολυκατοικίας Mairoza Complex Block A στην οδό Γεωργίου Α΄ στη Γερμασόγεια. Σκοπός ήταν η διενέργεια έρευνας δυνάμει Δικαστικού εντάλματος και κατόπιν πληροφορίας ότι άγνωστοι αλλοδαποί, είχαν στην κατοχή τους μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών με σκοπό να την διακινήσουν σε άλλα πρόσωπα. Με την άφιξη τους στο χώρο, είδαν τον κατηγορούμενο να εξέρχεται από το πιο πάνω διαμέρισμα κρατώντας στο δεξί του χέρι δύο νάιλον τσάντες. Μόλις αντιλήφθηκε τους αστυνομικούς, στην παρουσία τους πέταξε τις τσάντες στο πάτωμα. Ο μάρτυρας αμέσως τον ανέκοψε για έλεγχο, υποδεικνύοντας την αστυνομική του ταυτότητα και τον πληροφόρησε στην αγγλική ότι τον θεωρεί ύποπτο για κατοχή ναρκωτικών. Επιστήθηκε στον κατηγορούμενο η προσοχή του στο νόμο χωρίς αυτός να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Στη συνέχεια, ερευνήθηκαν στην παρουσία του δύο νάιλον τσάντες που έριξε στο πάτωμα και οι οποίες ήταν μία διαφανής τσάντα με την επιγραφή «Ζορπάς» καθώς και μία διαφανής τσάντα με την επιγραφή «Saint Nektarios Supermarket». Από περαιτέρω έλεγχο που διενήργησε ο μάρτυρας εντός της νάιλον τσάντας με την επιγραφή «Ζορπάς», διαπίστωσε ότι αυτή περιείχε μια χαρτοσακούλα επίσης με την επιγραφή «Ζορπάς» εντός της οποίας υπήρχαν δύο ξεχωριστές πλάκες μαύρης συμπαγούς ουσίας που ομοιάζει με όπιο, τυλιγμένες ξεχωριστά σε νάιλον διαφανές σακούλι. Επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο στον κατηγορούμενο χωρίς να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Έγινε έλεγχος και στη δεύτερη νάιλον σακούλα εντός της οποίας υπήρχε ένα χάρτινο κουτί κρασιού και ένα ρολό σακουλιών χρώματος ροζ. Με την ανακοπή του κατηγορουμένου, άλλοι συνάδελφοι του εισήλθαν εντός του διαμερίσματος όπου εντοπίστηκε ο Mohamat Hossein Rahmani επίσης από το Ιράν. Ακολούθησε έρευνα στο διαμέρισμα στην παρουσία και των δύο πιο πάνω αλλοδαπών χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε άλλο παράνομο. Στη συνέχεια, διενεργήθηκε νέα έρευνα σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στην οδό Ύδρας αρ. 5 στην Γερμασόγεια όπου διαμένει ο κατηγορούμενος χωρίς επίσης να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο παράνομο. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι είδε τον κατηγορούμενο να εξέρχεται από το πιο πάνω διαμέρισμα σε απόσταση 1-2 μέτρων. Εξήλθε από την κύρια είσοδο του διαμερίσματος και πριν οι αστυνομικοί προλάβουν να κτυπήσουν την πόρτα. Καθώς έβγαινε από το διαμέρισμα και είδε τους αστυνομικούς, άφησε τις δύο νάιλον σακούλες που κρατούσε να πέσουν κάτω στο πάτωμα. Στην αντεξέταση, του υποβλήθηκε η εκδοχή της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθη στο δρόμο έξω από συγκεκριμένη δισκοθήκη γύρω στις 6.30 το απόγευμα και ότι οι αστυνομικοί τον οδήγησαν στο χώρο έξω από το διαμέρισμα, υποδεικνύοντας του τις σακούλες και υποβάλλοντας του ότι ήταν δικές του. Ο μάρτυρας αρνήθηκε τις πιο πάνω υποβολές και επανέλαβε τα γεγονότα όπως τα ανέφερε στην κατάθεση του. Επέμενε ειδικότερα στην θέση του ότι είδε ο ίδιος προσωπικά τον κατηγορούμενο να εξέρχεται του διαμερίσματος, κρατώντας στο χέρι του τις πιο πάνω σακούλες, τις οποίες και άφησε στο έδαφος μετά που αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών. Του υποβλήθηκε επίσης ότι η καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου, έγινε από άλλο συμπατριώτη του με σκοπό να τον εκδικηθεί και ότι το πρόσωπο αυτό είναι που τοποθέτησε έξω από το διαμέρισμα, τις πιο πάνω σακούλες. Ο μάρτυρας αρνήθηκε και αυτή την υποβολή, επιμένοντας στα γεγονότα όπως αναφέρονται στην κατάθεση του. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο αστυφύλακας 1156 Θουκιδίδου της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Στη γραπτή του κατάθεση στην αστυνομία (τεκμ. 20), επαναλαμβάνει τα γεγονότα που αναφέρονται στην μαρτυρία του Μ.Κ.
  3. Διευκρινίζει περαιτέρω ότι η ανακοπή του κατηγορούμενου έγινε από τον Μ.Κ.1 σε συνεργασία με τον ίδιο. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας αρνήθηκε υποβολές της υπεράσπισης που τέθηκαν και στον Μ.Κ.1 ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος συνελήφθη έξω στο δρόμο αρκετή στις 6.30 μμ και ότι δεν είχε στην κατοχή του τα επίδικα ναρκωτικά. Ο μάρτυρας αρνήθηκε τις πιο πάνω υποβολές, επιμένοντας στην αρχική του εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος ανακόπηκε από τον ίδιο και τον Μ.Κ.1 έξω από το διαμέρισμα και κρατούσε τις πιο πάνω σακούλες στα χέρια του προτού τις αφήσει να πέσουν στο έδαφος. Διευκρίνισε επίσης ότι οι υπόλοιποι αστυνομικοί κατά την ώρα της ανακοπής, βρίσκονταν γύρω από το κτίριο της πολυκατοικίας και ότι η ανακοπή έγινε μόνο από τους δύο μάρτυρες κατηγορίας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατέθεσε αρχικά ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, έγγραφη δήλωση στα Ελληνικά, η οποία αναφέρει συνοπτικά ως εξής. Συνελήφθη γύρω στις 6.30μμ με 7.00μμ ενώ περνούσε δίπλα από δισκοθήκη όταν τον περικύκλωσαν αστυνομικοί. Τον ρώτησαν από πού κατάγεται και τους απάντησε από το Ιράν. Στη συνέχεια, τον ρώτησαν που είναι το αυτοκίνητο του και τους απάντησε πως δεν έχει ούτε αυτοκίνητο ούτε μοτοσικλέτα. Ακολούθως, τον πήραν στο σημείο που ήταν τα ναρκωτικά και τον ρώτησαν αν ήταν δικά του. Όταν αυτός απάντησε αρνητικά, τον συνέλαβαν. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν έχει καμία σχέση με το ανευρεθέν όπιο. Δεν είναι όπως είπε ούτε καν χρήστης αλλά ούτε και κρατούσε ποτέ στην κατοχή του, τα νάιλον σακούλια που βρήκε η αστυνομία. Αντεξεταζόμενος, κατέθεσε ότι γνωρίζει τον Rahmani που κατοικεί στο επίδικο διαμέρισμα. Τον έβλεπε όπως είπε κάποτε και ήξερε που έμενε. Τον επισκέφθηκε όχι όμως στην επίδικη πολυκατοικία αλλά παλαιότερα σε διαμέρισμα στο οποίο διέμενε προηγουμένως. Του υποδείχθηκε ότι στην κατάθεση του στην αστυνομία δεν αναφέρει την εκδοχή που εισηγείται στο Δικαστήριο. Απάντησε ότι ανέφερε τα γεγονότα αυτά στην αστυνομία για να ισχυριστεί στη συνέχεια ότι απαντούσε μόνο στις ερωτήσεις των αστυνομικών, οι οποίοι δεν τον ρώτησαν για την ώρα και το χώρο σύλληψης του. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η Ελίζα Σολέα. Σύμφωνα με γραπτή δήλωση που κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της (τεκμ. 22), την Παρασκευή 17.7.2009 το βράδυ, πήγε να επισκεφθεί τον φίλο της Hamit που είναι συγκάτοικος του κατηγορουμένου και μένει στην πολυκατοικία Nicolas Gardens στην οδό Ύδρας 5 στη Γερμασόγεια. Όταν έφθασε κάτω από την πολυκατοικία η ώρα 9.30 το βράδυ, είδε τον κατηγορούμενο με χειροπέδες να έχει γύρω του 4 αστυνομικούς. Ανέβηκε πάνω στο διαμέρισμα και την ενημέρωσε ο φίλος της ότι τους ερεύνησε η αστυνομία. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι είναι σίγουρη για την ώρα και ότι η πολυκατοικία στην οποία μένει ο κατηγορούμενος, βρίσκεται σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια από την πολυκατοικία Mairoza όπου βρέθηκαν τα ναρκωτικά. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι είναι σίγουρη για την ώρα γιατί ο φίλος της πιάνει δουλειά στις 10.30 το βράδυ και έπρεπε να πάει στο σπίτι του για να της δώσει κάποια ρούχα. Μεταβαίνει συχνά σε αυτό το διαμέρισμα περίπου 1-2 φορές τη βδομάδα. Θυμάται επίσης την ώρα γιατί το βράδυ εκείνο, είχε σκοπό να βγει έξω και για το σκοπό αυτό έπρεπε να μεταβεί νωρίς στο σπίτι του φίλου της. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι τελικά έμεινε στο σπίτι γιατί κτύπησε όπως είπε ο γάτος της. Όταν είδε τον κατηγορούμενο με τις χειροπέδες δεν του μίλησε και προχώρησε ευθεία στο δρόμο. Της υποβλήθηκε ότι γύρω στις 10.25μμ μετέβηκαν όντως οι αστυνομικοί με τον κατηγορούμενο στην περιοχή για να ερευνηθεί το διαμέρισμα του, στο οποίο διέμενε με το φίλο της. Αρνήθηκε την υποβολή, ισχυριζόμενη ότι δεν υπήρχε περίπτωση να πήγαινε η ίδια μετά τις 10 εκεί αφού στις 10 η ώρα, ο φίλος της πιάνει δουλειά σε δισκοθήκη. Αγορεύσεις Ο συνήγορος υπεράσπισης στην αγόρευση του, αναφερόμενος στην δοθείσα μαρτυρία κάλεσε το Δικαστήριο όπως αποδεχθεί την εκδοχή του κατηγορουμένου για τα γεγονότα. Έμφαση δόθηκε στη μαρτυρία της Μ.Υ. την οποία χαρακτήρισε ως ανεξάρτητη και η οποία ουσιαστικά επιβεβαιώνει την εκδοχή του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με αυτή, την ώρα που οι αστυνομικοί ισχυρίζονται ότι συνέλαβαν τον κατηγορούμενο στον χώρο που βρέθηκαν τα ναρκωτικά, αυτός βρισκόταν ήδη υπό σύλληψη έξω από το διαμέρισμα του. Αυτό επιβεβαιώνει κατά τον συνήγορο, την εκδοχή του κατηγορουμένου ότι συνελήφθη πολύ νωρίτερα από τις 9.30 μμ που ισχυρίζεται η αστυνομία και ότι οδηγήθηκε από τους αστυνομικούς στον χώρο των ναρκωτικών. Όσο αφορά το συστατικό στοιχείο της κατοχής των ναρκωτικών, ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι αυτό εμπεριέχει και την έννοια της γνώσης. Ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι δεν είναι χρήστης ναρκωτικών και δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας κατά τον συνήγορο ότι γνώριζε το περιεχόμενο των κατασχεθέντων σακουλιών. Υπό τας περιστάσεις, είναι η θέση του κ. Γεωργίου ότι ακόμα και αν το Δικαστήριο δεχθεί την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής για τα γεγονότα και πάλι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί αφού δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι γνώριζε το περιεχόμενο των σακουλιών. Η δημόσια κατήγορος στη δική της αγόρευση, αναφέρθηκε στην μαρτυρία των δύο αστυνομικών που ανέκοψαν τον κατηγορούμενο έξω από το διαμέρισμα του και κάλεσε το Δικαστήριο να την αποδεχθεί ως αξιόπιστη αφού κατά την άποψη της, η μαρτυρία τους στο σημείο αυτό δεν κλονίστηκε καθόλου στην αντεξέταση. Η κατοχή κατά την κατήγορο έχει επίσης αποδειχθεί αφού τα εν λόγω ναρκωτικά βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του κατηγορούμενου προτού τα πετάξει στο έδαφος. Όσον αφορά την γνώση για το περιεχόμενο, αυτή δεν αποδεικνύεται με άμεση μαρτυρία αλλά μπορεί να εξαχθεί από τα περιστατικά της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος με την συμπεριφορά που επέδειξε, η οποία συνίσταται στην προσπάθεια του να απαλλαγεί από τις σακούλες μόλις είδε τους αστυνομικούς, κατέδειξε ότι είχε γνώση για το περιεχόμενο των σακουλιών που είχε στα χέρια του. Το γεγονός δε ότι δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στις συσκευασίες που ήταν εντός των νάιλον σακουλιών δεν καταδεικνύει κατά την κατήγορο ότι δεν υπήρχε γνώση. Επεσήμανε δε ότι δεν έγινε επιστημονική εξέταση των σακουλιών που κρατούσε ο κατηγορούμενος και μέσα στα οποία υπήρχαν οι συσκευασίες των ναρκωτικών αφού ήταν σαφές από τη μαρτυρία ότι δεν ήταν ανάγκη να γίνει κάτι τέτοιο. Ο δε μη εντοπισμός γενετικού υλικού στη συσκευασία δεν αποκλείει οπωσδήποτε και τη σύνδεση του κατηγορουμένου με τα ναρκωτικά ούτε και το γεγονός ότι τα είχε στην κατοχή του. Όσον αφορά τη δεύτερη κατηγορία, αυτή κατά τη δημόσια κατήγορο προκύπτει εκ του νόμου λόγω της ποσότητας των ανευρεθέντων ναρκωτικών. Επεσήμανε δε ότι από τη στιγμή που θα αποδειχθεί η κατοχή, η πλευρά της υπεράσπισης δεν προέβαλε οτιδήποτε που να αποκλείει το τεκμήριο της προμήθειας που προβλέπει ο νόμος. Όσον αφορά την εκδοχή της υπεράσπισης για προσπάθεια των αστυνομικών να τον ενοχοποιήσουν, αυτή κατά την κατήγορο δεν ευσταθεί και δεν έχει σχέση με τη λογική. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στη μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν γνώριζε από πριν τους αστυνομικούς, τους οποίους έβλεπε για πρώτη φορά. Η αστυνομία δεν είχε κανένα λόγο κατά την κατήγορο να οδηγήσει τον κατηγορούμενο στο συγκεκριμένο χώρο και να τον ενοχοποιήσει για κάτι το οποίο δεν διέπραξε. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία στη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Βασικοί μάρτυρες κατηγορίες ήταν οι δύο αστυνομικοί (Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2) οι οποίοι ανέφεραν ότι ανέκοψαν τον κατηγορούμενο βλέποντας τον να κρατά τα επίδικα ναρκωτικά. Λόγω της σοβαρότητας της μαρτυρίας των δύο αυτών μαρτύρων, τους παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή ενώ κατέθεταν στο Δικαστήριο, εστιάζοντας κυρίως στις αντιδράσεις τους κατά την αντεξέταση και τον εν γένει τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους ετίθεντο. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι δύο Μ.Κ. είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Υπήρξαν σταθεροί και απόλυτα πειστικοί ως προς την εκδοχή τους ότι γύρω στις 9.30 το βράδυ, ανέκοψαν τον κατηγορούμενο έξω από το συγκεκριμένο διαμέρισμα της πολυκατοικίας Mairoza, ο οποίος κρατούσε στο χέρι του, τις σακούλες με τα ναρκωτικά που κατασχέθηκαν. Ήταν επίσης ιδιαίτερα πειστικοί ως προς τη θέση τους ότι ο κατηγορούμενος άφησε τα σακούλια να πέσουν στο έδαφος μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών. Η μαρτυρία των δύο πιο πάνω Μ.Κ. δεν κλονίστηκε καθόλου παρά την επίμονη αντεξέταση του συνηγόρου υπεράσπισης. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η μαρτυρία τους σε σχέση με την ώρα της ανακοπής του κατηγορουμένου έξω από το διαμέρισμα της πολυκατοικίας Mairoza, ταυτίζεται με την ώρα που αναφέρεται σε μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στην ένορκη δήλωση του αστυφύλακα Θουκυδίδη με την οποία ζητούσε την έκδοση εντάλματος έρευνας του διαμερίσματος στην πολυκατοικία Mairoza (τεκμ. 10). Ανεξαρτήτως τούτου, η γενικότερη εντύπωση που μου έδωσαν οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, είναι ότι είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Αντιθέτως, ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να ενισχύσει τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα παρά το να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν υπήρξε όμως καθόλου πειστικός ως προς την εκδοχή του και δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση γιατί τα όσα ανέφερε στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέλειψε να τα αναφέρει στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, (τεκμ. 6). Ούτε έδωσε κάποια λογική εξήγηση γιατί οι αστυνομικοί τους οποίους δεν γνώριζε από προηγουμένως να θέλουν να τον εμπλέξουν σε αδικήματα τα οποία δεν διέπραξε. Αλλά ούτε και η θέση του ότι η υπόθεση είναι προϊόν σκευωρίας συμπατριώτη του ο οποίος ψευδώς τον κατήγγειλε στην αστυνομία δεν ήταν ιδιαίτερα πειστική. Ο κατηγορούμενος δεν εξήγησε τι είδους διαφορές είχε μαζί του ο εν λόγω συμπατριώτης του ούτως ώστε να θέλει να τον εμπλέξει σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση αλλά ούτε γιατί η αστυνομία θα εμπλεκόταν χωρίς λόγο στην σκευωρία αυτή και θα συνεργαζόταν με τον συμπατριώτη του, προκειμένου να τον κατηγορήσουν άδικα για κατοχή ναρκωτικών. Επίσης, η θέση του ότι δεν έχει επισκεφθεί ποτέ το διαμέρισμα στην πολυκατοικία Mairoza, έρχεται σε αντίθεση με την γραπτή κατάθεση στην αστυνομία του συμπατριώτη του Rahmani (τεκμ. 7) η οποία κατατέθηκε επίσης από κοινού στο Δικαστήριο για σκοπούς λήψης. Σύμφωνα με την πιο πάνω κατάθεση, ο κατηγορούμενος είχε επισκεφθεί τον Rahmani την ίδια ημέρα της σύλληψης του στο πιο πάνω διαμέρισμα του. Είναι γεγονός ότι η πιο πάνω κατάθεση έγινε από κοινού τεκμήριο στο Δικαστήριο όχι για την αλήθεια του περιεχομένου της αλλά μόνο ως προς το γεγονός της λήψης της από την αστυνομία. Όμως για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας, κρίνω ότι ο Rahmani δεν είχε κανένα λόγο να πει ψέματα στο σημείο αυτό, όταν παραδεχόταν στην αστυνομία ότι τον επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος στον διαμέρισμα του πριν από την σύλληψη του. Γεγονός που ο κατηγορούμενος αρνήθηκε βέβαια κατηγορηματικά προκειμένου να ενισχύσει την εκδοχή του ότι δεν συνελήφθη στο μέρος που βρέθηκαν τα ναρκωτικά. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η γενικότερη εντύπωση που μου έδωσε ο κατηγορούμενος είναι ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η εκδοχή του απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Την ίδια κακή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα μου έκανε και η Μ.Υ. Ήταν εμφανές ότι η μαρτυρία της δεν αποσκοπούσε στο να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο παρά μόνο σκοπό είχε να ενισχύσει την εκδοχή του κατηγορουμένου. Η θέση της ότι είδε τον κατηγορούμενο γύρω στις 9.30 μμ να έχει συλληφθεί από αστυνομικούς δεν συνάδει με τα γεγονότα που αναφέρονται στο τεκμήριο 10 που κατατέθηκε στο Δικαστήριο για την αλήθεια του περιεχομένου του. Η Μ.Υ. επέμενε στην εκδοχή της σε σχέση με την ώρα σύλληψης του κατηγορουμένου, επικαλούμενη μάλιστα και το γεγονός ότι σε μεταγενέστερο στάδιο, είχε σκοπό να βγει έξω. Γι' αυτό και απέκλεισε το γεγονός να είδε τον κατηγορούμενο πριν τις 10.00 μμ. Στη συνέχεια όμως ανέφερε ότι τελικώς δεν βγήκε έξω γιατί είχε κτυπήσει ο γάτος της, γεγονός όμως που γνώριζε όπως παραδέχθηκε από το πρωί και όχι μετά της 9.00 το απόγευμα. Γεγονός παραμένει ότι σύμφωνα με το τεκμήριο 10, ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο σπίτι του από τους αστυνομικούς για σκοπούς έρευνας όχι όμως την ώρα που εισηγείται η Μ.Υ αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο από την ανακοπή του στην πολυκατοικία Mairoza που έγινε στις 21.
  4. Ανεξαρτήτως όλων των πιο πάνω, η γενική εντύπωση που μου έδωσε η Μ.Υ ήταν ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία της απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ευρήματα Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης, τα ευρήματα μου είναι ανάλογα της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή. Ειδικότερα σημειώνω τα πιο κάτω: Οι Μ.Κ.1 και 2 της ΥΚΑΝ Λεμεσού στις 17.7.2009 γύρω στις 21.40, μετέβηκαν στο διαμέρισμα αρ. Α11 της πολυκατοικίας Mairoza Complex Block A στην οδό Γεωργίου Α΄ στη Γερμασόγεια για τη διενέργεια έρευνας δυνάμει δικαστικού εντάλματος. Είχε προηγηθεί πληροφορία ότι στο μέρος, άγνωστοι αλλοδαποί είχαν στην κατοχή τους μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και θα την διακινούσαν σε άλλα πρόσωπα. Με την άφιξη τους στο μέρος, οι Μ.Κ.1 και 2 ανέβηκαν πάνω στο διαμέρισμα. Τότε είδαν τον κατηγορούμενο να εξέρχεται από το πιο πάνω διαμέρισμα και να κρατά στο δεξί του χέρι δύο νάιλον τσάντες. Μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών, ο κατηγορούμενος άφησε τις τσάντες να πέσουν στο έδαφος. ΟΙ Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 τον ανέκοψαν για έλεγχο αφού του υπέδειξαν την αστυνομική τους ταυτότητα. Του ανέφεραν επίσης ότι τον θεωρούσαν ύποπτο για κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών. Ερεύνησαν στην παρουσία του τις δύο τσάντες και διαπίστωσαν ότι εντός της σακούλας με την επιγραφή «Ζορπάς», περιείχετο μία χαρτοσακούλα στην οποία υπήρχαν δύο ξεχωριστές πλάκες μαύρης συμπαγούς ουσίας που μοιάζει με όπιο, τυλιγμένες ξεχωριστά σε νάιλον διαφανή σακούλια. Επιστήθηκε στον κατηγορούμενο η προσοχή του στο νόμο και δεν απάντησε οτιδήποτε. Η έρευνα στη δεύτερη σακούλα δεν κατέδειξε οτιδήποτε παράνομο. Τρεις άλλοι αστυνομικοί, εισήλθαν στο διαμέρισμα και το ερεύνησαν χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε. Στη συνέχεια, μεταξύ των ωρών 22.25-22.50 ερευνήθηκε και το διαμέρισμα του κατηγορουμένου στην παρουσία του, στην οδό Ύδρας 5 και κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε άλλο παράνομο. Ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Έδωσε κατάθεση (τεκμ. 6) στην οποία αρνήθηκε ότι κρατούσε τις σακούλες με τα επίδικα ναρκωτικά. Οι μαύρες συμπαγείς ουσίες που κατασχέθηκαν, παραδόθηκαν στο κρατικό χημείο. Μετά από επιστημονική ανάλυση, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για όπιο (τεκμ.3). Επιπλέον, οι νάιλον συσκευασίες που βρέθηκαν στα σακούλια στις οποίες υπήρχαν τα ναρκωτικά, παραδόθηκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για σκοπούς επιστημονικής εξέτασης. Έγιναν εξετάσεις σε επίπεδο γενετικού υλικού αλλά και δακτυλικών αποτυπωμάτων χωρίς να προκύψουν στοιχεία που να συνδέουν τον κατηγορούμενο με τις πιο πάνω συσκευασίες ναρκωτικών που βρίσκονταν στα σακούλια που έχουν κατασχεθεί στην παρούσα υπόθεση (τεκμ.8 & 4). Νομική πτυχή - Συμπεράσματα. Σύμφωνα με τα άρθρα 6

(1)
(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε, η κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου συνιστά αδίκημα όπως και η κατοχή τέτοιου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλο ή άλλα πρόσωπα, σύμφωνα με τα άρθρα 5
(1)(β) και 6
(1)και
(3)του Νόμου. Το όπιο, είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α αφού συγκαταλέγεται στα ελεγχόμενα φάρμακα όπως καθορίζονται στο άρθρο 3 και τους σχετικούς Πίνακες του Νόμου (Βλ. Πρώτος Πίνακας Μέρος 1 - Φάρμακα Τάξης Α). Όσον αφορά την κατηγορία της κατοχής σημειώνω ότι το άρθρο 2
(3)του Νόμου, προνοεί ότι κατοχή εκτός από τη φυσική, σημαίνει και τον έλεγχο των αντικειμένων ακόμη και στην περίπτωση που αυτά βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου ατόμου. Σχετικές επί του ζητήματος είναι οι υποθέσεις Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 211 και Oueiss v. The Republic
(1987)2 CLR 49, στις οποίες διευκρινίστηκε ότι «κατοχή» εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. επίσης Ιωάννου (Τίτος) ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 409). Η γνώση του ότι το περιεχόμενο του υλικού που κατέχεται από τον κατηγορούμενο αποτελείται από ναρκωτικά, μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την πιο πάνω γνώση. Αυτό γιατί το στοιχείο της γνώσης, ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου. Οποιαδήποτε ως εκ τούτου εξήγηση της υπεράσπισης που να δημιουργεί αμφιβολία στο Δικαστήριο για την ύπαρξη του στοιχείου της γνώσης, οδηγεί αναπόφευκτα στην αθώωση του κατηγορουμένου (βλ. μεταξύ άλλων Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ 289). Στην παρούσα υπόθεση, ο φυσικός έλεγχος του κατασχεθέντος οπίου από τον κατηγορούμενο, αποδεικνύεται από τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Είναι αρκετό για το στοιχείο αυτό, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε στα χέρια του τις πλαστικές σακούλες εντός των οποίων ήταν συσκευασμένα σε νάιλον διαφανή σακούλια, τα δύο συμπαγή κομμάτια όπιο. Το γεγονός της απουσίας γενετικού υλικού ή δακτυλικών αποτυπωμάτων του κατηγορουμένου στις συσκευασίες των ναρκωτικών που βρέθηκαν μέσα στις σακούλες που κρατούσε δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι δεν έχει αποδειχθεί η κατοχή των ναρκωτικών. Η μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη ενώπιον του Δικαστηρίου καταδεικνύει τον φυσικό έλεγχο του κατηγορουμένου στα επίδικα σακούλια που κατασχέθηκαν. Εξ' άλλου όπως προκύπτει από τα εξ' συμφώνου κατατεθέντα τεκμήρια, οι επιστημονικές εξετάσεις έγιναν στις νάιλον συσκευασίες των ναρκωτικών που βρίσκονταν στην μία σακούλα που κρατούσε ο κατηγορούμενος και όχι σε αυτή την ίδια την σακούλα. Έτσι ακόμη και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν έχει συσκευάσει τα ναρκωτικά δεν σημαίνει ότι δεν τα κατείχε, δεδομένου επαναλαμβάνω ότι η μαρτυρία των αστυνομικών που κατέθεσαν ότι τον είδαν να κρατεί τις σακούλες στις οποίες βρίσκονταν οι συσκευασίες, κρίθηκε αξιόπιστη από το Δικαστήριο (Βλ. κατ' αναλογία Ιωάννου (Τίτος) ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) και Emegoakor ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 31. Όσον αφορά το στοιχείο της γνώσης του κατηγορουμένου για το περιεχόμενο των σακουλιών, αυτό προκύπτει αβίαστα κατά την γνώμη μου από τα περιστατικά της υπόθεσης αλλά και την εν γένει συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Υπενθυμίζω ότι μόλις ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών, προσπάθησε να απαλλαγεί από τα δύο σακούλια που κρατούσε, πετώντας τα στο έδαφος. Αν όντως δεν γνώριζε ότι στις σακούλες υπήρχαν ναρκωτικά δεν θα υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να προσπαθήσει να τις απαλλαγεί. Η πιο πάνω προσπάθεια του όμως δεν οδηγεί σε κανένα άλλο λογικό συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε πολύ καλά το περιεχόμενο των σακουλιών που κρατούσε στα χέρια του. Κρίνω για τους ποιο πάνω λόγους ότι η αστυνομία έχει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αποδείξει όχι μόνον την κατοχή των επιδίκων ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο αλλά και την γνώση του ότι τα σακούλια που κατείχε περιείχαν το όπιο που κατάσχεσε η αστυνομία. Ο κατηγορούμενος ως εκ τούτου κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει για κατοχή 344,4107 γραμμάρια όπιο χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Απομένει η 2η κατηγορία που αφορά την κατοχή της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Ο Νόμος έχει δημιουργήσει μαχητό τεκμήριο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια εφόσον αποδειχθεί ότι η ποσότητα που παράνομα κατέχεται, υπερβαίνει συγκεκριμένη ποσότητα που καθορίζεται στις δύο στήλες του άρθρου 30Α του Νόμου. Ιδιαίτερα, για την παράνομη κατοχή οπίου ή παράγωγων αυτού, τεκμαίρεται ότι η κατοχή 10 ή περισσοτέρων γραμμαρίων κατέχονται με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ο κατηγορούμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Είναι ως εκ τούτου φανερό ότι με βάση τις ποσότητες οπίου που ανευρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου, εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρθρου 30Α σε σχέση με το τεκμήριο προμήθειας. Ενόψει τούτου, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του κατηγορουμένου για να αποδείξει ότι δεν κατείχε το υπό κρίση όπιο για σκοπούς προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Είναι δε νομολογημένο ότι όπου μεταφέρεται αποδεικτικό βάρος στον κατηγορούμενο εξαιτίας μαχητού τεκμηρίου τότε το βάρος αυτό αποσείεται με απόδειξη γεγονότων στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 ΑΑΔ 97, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 250 όπως επίσης και το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003 σελ. 2006-7, Παρ. F3.19). Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος δεν έχει προβάλει κανένα ισχυρισμό που να τείνει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι η κατοχή των ναρκωτικών εκ μέρους του δεν αποσκοπούσε στην προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα. Αντιθέτως, ήταν από την αρχή η θέση του ότι δεν κατείχε τα επίδικα ναρκωτικά, θέση όμως που δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω. Στην υπόθεση Emegoakor (ανωτέρω) τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας, λέχθηκε από το Εφετείο ότι η μόνη λογική εξήγηση που προέκυπτε αναπόφευκτα από τη μεγάλη ποσότητα είναι πως σκοπός του κατηγορουμένου ήταν να προμηθεύσει τα ναρκωτικά σε άλλα πρόσωπα. Η πιθανότητα τα ναρκωτικά να κατείχοντο για δική του χρήση δεν ήταν μόνο ασυμβίβαστη με τη θέση του ότι δεν ήταν χρήστης ναρκωτικών αλλά και με την όλη υπεράσπισή του. Τα ίδια ισχύουν και στην παρούσα υπόθεση. Με δεδομένη την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου σε συνδυασμό με την αποτυχία της εκδοχής που προέβαλε στο Δικαστήριο ότι δεν τα κατείχε, το Δικαστήριο δεν μπορεί να οδηγηθεί παρά μόνο σε ένα λογικό συμπέρασμα. Ότι τα υπό κρίση ναρκωτικά βρίσκονταν στην κατοχή του κατηγορουμένου όχι για οιονδήποτε άλλο σκοπό, παρά για να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Ακολουθεί πως ο κατηγορούμενος απέτυχε να ανατρέψει το τεκμήριο της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτους. Ως αποτέλεσμα, κρίνω ότι και η 2η κατηγορία έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, βρίσκω τον κατηγορούμενο ένοχο και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.