Η Δημοκρατία ν. Μιχαήλ Αριστείδου, Αρ. Υπόθεσης 25202/2008, 28 Σεπτεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2009:26 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 25202/2008 Η Δημοκρατία ν. Μιχαήλ Αριστείδου Κατηγορουμένου ----- Ημερομηνία 28 Σεπτεμβρίου, 2009 Εμφανίσεις Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Κανναουρίδης με κ. Αριστείδη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λυσάνδρου Κατηγορούμενος: παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία για εισαγωγή ναρκωτικών τάξεως Β' ήτοι 14 κιλά και 985,08 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας καθώς και συνωμοσίας για την διάπραξη του αδικήματος της εισαγωγής των ναρκωτικών όπως περιγράφονται στο κατηγορητήριο δυνάμει του περί Ναρκωτικών, Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η υπεράσπιση υπέβαλε εισήγηση δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του Κεφ. 155 ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου έτσι ώστε να δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία και ανέπτυξε προς τούτο επιχειρηματολογία ενώ αντίθετη υπήρξε η θέση της Κατηγορούσας Αρχής. Οι αρχές που διέπουν το θέμα αναλύονται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, όπου υιοθετήθηκε η πρακτική του 1962 (Practice Direction -
(1962)1 ALL E.R. 448). Στην εν λόγω απόφαση τονίζεται ότι η απαλλαγή ενός κατηγορουμένου δικαιολογείται μόνο όταν (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Περαιτέρω τονίζεται στην ίδια απόφαση Χριστοδούλου στη σελ. 146 ότι η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Έχουμε εξετάσει την προσαχθείσα μαρτυρία στη βάση των πιο πάνω αρχών και έχουμε μελετήσει τις θέσεις που προβλήθηκαν από την υπεράσπιση με γνώμονα το στάδιο της διαδικασίας στο οποίο βρισκόμαστε. Κρίνουμε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες και πως η απαλλαγή του δεν δικαιολογείται σε αυτό το στάδιο όπως εισηγήθηκε η υπεράσπιση. Συνακόλουθα, η εισήγηση της υπεράσπισης απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος καλείται σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Εξηγούνται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου) (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο