Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Θύρσος Ιωάννου, Αρ.Υπόθεσης: 21720/08, 30 Οκτωβρίου, 2009

(1)/2000 και των Κανονισμών 3

(7), 30 (γ) και 32 των Περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμών του 1986 (Κ.Δ.Π. 265/85). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο Κατηγορούμενος κατά η περί την 8ην Αυγούστου 2008 ως διευθυντής του κέντρου αναψυχής με την επωνυμία "WOODY'S PUB - SNACK BAR" το οποίο βρίσκεται στην οδό Γεωργίου Α΄ εντός του κτιριακού συγκροτήματος Galatex Beach, στον Ποταμό Γερμασόγειας της επαρχίας Λεμεσού, παρέλειψε να προσφέρει υπηρεσίες (ποικιλία, ποιότητα και παρουσίαση εδεσμάτων) στο κέντρο του σύμφωνα με την κατηγορία του Κέντρου Αναψυχής στην οποία, έχει καταταχθεί το ρηθέν κέντρο δηλαδή ως 'Μπυραρία-Σνακ μπαρ' από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού. Για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε ένας μάρτυρας και για την πλευρά της Υπεράσπισης κατέθεσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Κατατέθηκαν δε και 4 τεκμήρια. Ο Χάρης Χριστοδούλου ΜΚ1 Επιθεωρητής στον Κ.Ο.Τ από το 1992 έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και παράθεσε τα γεγονότα όπως τα είδε και αντιλήφθηκε κατά την επιθεώρηση του επίδικου υποστατικού χωρίς προσπάθεια παραποίησης τους και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Η δε αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε στάδιο της αντεξέτασης του. Ανέφερε ότι στις 8.8.08 γύρω στις 22:45 επισκέφθηκαν με συνάδελφο του το κέντρο "WOODY'S PUB - SNACK BAR" και του οποίου διευθυντής είναι ο κατηγορούμενος. Το υποστατικό είχε άδεια λειτουργίας, Τεκμήριο 1, και είχε εγκεκριμένο τιμοκατάλογο από τον Κ.ΟΤ. (Τεκμήριο 2). Έλεγξε το παρασκευαστήριο φαγητών του κέντρου που ήταν στο πίσω μέρος και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε ο απαραίτητος εξοπλισμός. Υπήρχε μια μικρή τοστιέρα που φαινόταν αχρησιμοποίητη και ένα ψυγείο που δεν είχε φαγητά μέσα αλλά ούτε και τα υλικά που αναφέρονται στο Τεκμήριο

1. Στην συνέχεια είπε ότι βγήκε έξω που βρισκόταν ο Κατηγορούμενος όπου εκδόθηκε εξώδικο, Τεκμήριο 3 και δελτίο επιθεώρησης, Τεκμήριο
2. Κατά την επιθεώρηση τους, στο κέντρο βρίσκονταν 5 πελάτες οι οποίοι είχαν μόνο ποτά. Αντεξεταζόμενος είπε ότι η άδεια λειτουργίας, Τεκμήριο 1, εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2008 και για να εκδοθεί σημαίνει ότι ήταν όλα εντάξει. Ερωτώμενος για το αν έχει τα προσόντα έτσι ώστε να γνωρίζει για τα υλικά και την διαδικασία που χρειάζονται για την παρασκευή φαγητών είπε ότι είναι απόφοιτος κολλεγίου ξενοδοχειακών σπουδών, διετέλεσε υπεύθυνος εστιατορίων και μάγειρας καθώς και διευθυντής ξενοδοχείου. Σε ερώτηση επίσης αν θα μπορούσε να ετοιμαστεί hamburger σε τοστιέρα ο μάρτυρας είπε ότι θα ήταν δυνατό αν υπήρχαν τα hamburger και λειτουργούσε η τοστιέρα. Στην συνέχεια είπε ότι η τοστιέρα ήταν σκονισμένη και το σύρμα τυλιγμένο γύρω της. Ανέφερε δε ότι όταν δόθηκε στον κατηγορούμενο το εξώδικο, Τεκμήριο 3, και το Τεκμήριο 4, το οποίο Τεκμήριο 4 ο Κατηγορούμενος υπόγραψε, δεν προέβαλε οποιαδήποτε δικαιολογία. Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο λόγος που δεν υπήρχαν τρόφιμα στο ψυγείο ήταν η πολλή δουλειά που είχε το υποστατικό, ο μάρτυρας απάντησε ότι από την εμπειρία του δεν μπορεί κάποιο κέντρο στις 23:00 να μην έχει καθόλου τρόφιμα στο ψυγείο του. Ανέφερε επίσης ότι δεν είδαν ούτε φούρνο μικροκυμάτων ούτε και φριτούρα. Επανερχόμενος στην έκδοση του εξωδίκου είπε ότι ανέφεραν τα ευρήματα τους στον Κατηγορούμενο ο οποίος δεν αρνήθηκε την έκδοση του εξωδίκου αλλά τους είπε ότι δεν σερβίρει φαγητά παρά μόνο ποτά αφού δεν υπάρχει πελατεία. Ανέφερε τέλος ότι το εν λόγω υποστατικό το έλεγχε από το 2008 μέχρι και πρόσφατα αφού έχει κλείσει. Ενόψει των ανωτέρω η μαρτυρία του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει μαρτυρία από την θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Ο Κατηγορούμενος δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι τα όσα ανέφερε ήταν εκ των υστέρων σκέψεις για να αποποιηθεί των ευθυνών του. Πέραν τούτου όμως δεν αντέχει ούτε στην βάσανο της λογικής. Καταρχάς δεν μπορεί να γίνει πιστευτός ο ισχυρισμός του ότι κατά την διάρκεια της ημέρας είχε πάρα πολλή δουλειά με αποτέλεσμα στην κουζίνα του υποστατικού να μην υπάρχει φαγώσιμο. Δεν είναι δυνατό όση δουλειά και να υπάρχει να μην παραμείνει το παραμικρό φαγώσιμο. Ούτε και ο ισχυρισμός του ότι η κουζίνα είχε καθαριστεί μπορεί να γίνει δεκτός την στιγμή που ο ΜΚ1 ανέφερε στο Δικαστήριο κατά την μαρτυρία του η οποία έχει γίνει δεκτή, ότι στην κουζίνα υπήρχε μια τοστιέρα σκονισμένη που φαινόταν αχρησιμοποίητη και με το σύρμα τυλιγμένο πάνω της. Ένα άλλο συναφές στοιχείο που συντείνει στην αναλήθεια των όσων έχει πει ο Κατηγορούμενος είναι και η αναφορά του ότι στην κουζίνα υπάρχει και μια πλάκα ψησίματος γεγονός όμως το οποίο δεν τέθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του έτσι ώστε να τοποθετηθεί επί τούτου. Περαιτέρω δεν είναι λογικό όταν οι Επιθεωρητές του Κ.Ο.Τ είπαν στον Κατηγορούμενο ότι θα καταγγελθεί και εξέδωσαν και το εξώδικο, Τεκμήριο 3, αυτός να μην διαμαρτυρηθεί τη στιγμή μάλιστα που ως ο ίδιος ανέφερε, κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία, ότι σε αποθήκη διατηρούσε και καταψύκτη που είχε πίτσες και hamburgers. Επίσης ενώ ο Κατηγορούμενος είπε ότι όταν οι επιθεωρητές του είπαν ότι στην κουζίνα του δεν είχε φαγώσιμα και αυτός τους απάντησε ότι ήταν λόγω της πολλής δουλειά κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι είχε καταψύκτη με τρόφιμα. Τέλος τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος για την ύπαρξη τροφίμων έρχονται σε αντίθετη με τα όσα είπε ο ΜΚ1 που του ανέφερε ο Κατηγορούμενος όταν θα εκδίδετο το εξώδικο στον τελευταίο ότι δηλαδή δεν σερβίρει φαγητά παρά μόνο ποτά διότι δεν υπάρχει πελατεία. Ως εκ τούτου και με βάση τα ανωτέρω η μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων και οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας το Δικαστήριο στην μαρτυρία που δόθηκε και που κατά την άποψη τους βοηθούσε την υπόθεση του καθενός ξεχωριστά. Ήταν η θέση του κου Σωφρονίου ότι με την δοθείσα μαρτυρία αποδείχθηκε το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ενώ ο κος Χριστοφή εισηγήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί αφού ενόψει και των λεπτομερειών του αδικήματος για να υπάρχει προσφορά υπηρεσιών πρέπει να υπάρχει και ζήτηση γεγονός για το οποίο δεν δόθηκε μαρτυρία. Eνόψει της ως άνω αξιολόγησης τα ευρήματα μου είναι ανάλογα της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή. Ειδικότερα σημειώνω ότι ο ΜΚ1 είναι επιθεωρητής του ΚΟΤ και στις 8.8.08 επισκέφθηκαν μαζί με συνάδελφο του το επίδικο υποστατικό για επιθεώρηση. Εκεί διαπίστωσαν ότι στο ψυγείο δεν υπήρχαν τρόφιμα αλλά ούτε και τα υλικά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 2 και η τοστιέρα φαινόταν αχρησιμοποίητη αφού ήταν σκονισμένη και το σύρμα ήταν τυλιγμένο πάνω της. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο με τα όσα έχουν τεθεί έχει στοιχειοθετηθεί το αδίκημα που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Ως έχει προαναφερθεί στην έκθεση αδικήματος αναφέρεται ως αδίκημα η παράλειψη προσφοράς υπηρεσιών (ποικιλία, ποιότητα και παρουσίαση εδεσμάτων) κατά παράβαση των Κανονισμών 30 (γ) και 32 των Περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμών του 1986 (Κ.Δ.Π 265/85). Ο Κανονισμός 30(γ) προβλέπει τα ακόλουθα: 30. Ο κύριος της επιχειρήσεως και ο Διευθυντής είναι υπεύθυνος - (α) ......... (β) ......... (γ) διά την παροχήν καλοπαρασκευασμένων και ικανοποιητικών από απόψεως ποιότητος και ποσότητας εδεσμάτων (δ) δια την παροχήν των υπό του κέντρου προσφερομένων και διαφημιζομένων υπηρεσιών και ανέσεων (ε) ......... Ο δε Κανονισμός 32 καθιστά αδίκημα την παράβαση οιασδήποτε των διατάξεων των Κανονισμών η παράλειψης συμμόρφωσης προς αυτούς από οποιονδήποτε. Παρά το γεγονός ότι η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου από πλευράς κατηγορούσας αρχής έχει κριθεί αξιόπιστη και έχει γίνει δεκτή από το Δικαστήριο ως αληθινή σε αντίθεση με αυτή του κατηγορούμενου εν τούτοις δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει το αδίκημα ως αυτό αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου. Ο Κανονισμός 30 (γ) των Περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμών επί του οποίου εδράζεται η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι ξεκάθαρος. Βάσει αυτού του Κανονισμού ο κύριος της επιχειρήσεως είναι υποχρεωμένος για παροχή καλοπαρασκευασμένων και ικανοποιητικών από απόψεως ποιότητας και ποσότητας εδεσμάτων. Είναι σαφές ότι για να διαπραχθεί το αδίκημα πρέπει ο υπεύθυνος της επιχείρησης να παρείχε εδέσματα τα οποία από απόψεως ποιότητας και ποσότητας να μην ήταν καλοπαρασκευασμένα και ικανοποιητικά. Αν στην υπό εξέταση περίπτωση ο Κατηγορούμενος παρείχε εδέσματα τα οποία δεν ήταν καλοπαρασκευασμένα και ικανοποιητικά από απόψεως ποιότητος και ποσότητος και αυτό διαπιστώνετο κατά την επιθεώρηση του από τον ΜΚ1 τότε θα μπορούσε ο κατηγορούμενος να καταγγελθεί για τη διάπραξη του αδικήματος δυνάμει του Κανονισμού 30 (γ). Δεν είναι όμως αυτή η περίπτωση. Από την μαρτυρία προέκυψε ότι ο Κατηγορούμενος καθόλου εδέσματα παρείχε. Θεωρώ ότι με βάση την έκθεση αδικήματος και τις λεπτομέρειες αυτού σε συνάρτηση με τη δοθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει το αδίκημα του Κανονισμού 30 (γ) και δια το οποίο θα ήταν δυνατό να κριθεί ένοχος ο κατηγορούμενος. Αλλά ούτε και παράγραφος (δ) του άρθρου 30 των Κανονισμών, που ας σημειωθεί δεν αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, βοηθά την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Από το λεκτικό της παραγράφου αυτής σε συνδυασμό και με τις λεπτομέρειες αδικήματος δεν προκύπτει και πάλι αδίκημα για το οποίο θα μπορούσε να κριθεί ένοχος ο Κατηγορούμενος. Συνεπώς και με βάση τα ανωτέρω ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάττεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.).............. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Private Criminal / Final Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική - Τελική- Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο