Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Santo Cardamone, Αρ. Υπόθεσης 12016/09, 6 Νοεμβρίου, 2009

(9)και 335 του Ποινικού Κώδικα. Οι κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 14, 18, 22, 24, 26, 28, 30, 34, 38, 42, 46, 50, 52, 56 και 58 αφορούν ισάριθμα αδικήματα κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 339 και 335 του Ποινικού Κώδικα. Οι κατηγορίες 11, 15, 19, 31, 35, 39, 43, 47, 53 και 59 αφορούν ισάριθμα αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα. Οι κατηγορίες 12, 16, 20, 32, 40, 44, 48, 54 και 60 αφορούν ισάριθμα αδικήματα απάτης κατά παράβαση του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα. Η κατηγορία 61 αφορά τα αδικήματα συγκάλυψης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(ιιι)

(2)και 5

(1)του περί Συγκάλυψης Έρευνας και Δήμευσης Εσόδων από ορισμένες εγκληματικές πράξεις Νόμος του 1996 Ν. 61

(1)96. Η κατηγορία 62 αφορά το αδίκημα κλοπής υπό αντιπροσώπου κατά παράβαση των άρθρων 270(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα. Οι κατηγορίες 1 έως 61 έχουν σχέση μεταξύ τους αφού με βάση την θέση της Κατηγορούσας Αρχής γενεσιουργός αιτία για την διάπραξη όλων των αδικημάτων αποτελεί η δημοπρασία πινάκων που έγινε τον Νοέμβριο του 2004 στη Λεμεσό, βασιζόμενη στα πιστοποιητικά γνησιότητος των πινάκων που παρέδωσε ο κατηγορούμενος στον οίκο δημοπρασιών "ERMA". Η κατηγορία 62 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τις υπόλοιπες αφού με βάση τους ισχυρισμούς της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος δεν επέστρεψε 6 πίνακες ζωγραφικής που τον εμπιστεύθηκε ο Alexander Mitskevich από την Ρωσία. Ως ισχυρίζεται η Κατηγορούσα Αρχή ο Mitskevich εμπιστεύθηκε 460 πίνακες στον κατηγορούμενο και ο κατηγορούμενος του επέστρεψε πίσω μόνο 454 πίνακες. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 17 μάρτυρες και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Κατατέθηκαν συνολικά 136 τεκμήρια. Μεγάλος αριθμός τεκμηρίων κατατέθηκαν υπό μορφή παραδεχτών γεγονότων. Τα πιο κάτω τεκμήρια κατατέθηκαν υπό την μορφή παραδεκτών γεγονότων: Τεκμήριο 87 κατάθεση Ιωάννας Οικονομίδου Τεκμήριο 88 κατάθεση Γιώργου Σαββίδη Τεκμήριο 89 κατάθεση Αναστάσιου Τελεβαντίδη Τεκμήριο 90 κατάθεση Γιώργου Γαλαταριώτη Τεκμήριο 91 κατάθεση Ανδρέα Λυσάνδρου Τεκμήριο 92 κατάθεση αστ. 3064 Α. Κοκκινόφτα Τεκμήριο 93 κατάθεση Ιωάννη Θεοφάνους Τεκμήριο 94 κατάθεση Αγνής Παυλίδου Τεκμήριο 95 κατάθεση Ειρήνης Κεντώνη Τεκμήριο 96 κατάθεση Λοχ. 338 Στ. Στυλιανού Τεκμήριο 97 έκθεση εμπειρογνώμονα Μαρκίδη ημερ. 20.4.05 Τεκμήριο 98 έκθεση εμπειρογνώμονα Μαρκίδη ημερ. 9.5.05 Τεκμήριο 99 έκθεση εμπειρογνώμονα Ελ. Χριστοδούλου ημερ. 14.6.05 Τεκμήριο 123 κατάθεση Κώστα Χασαπόπουλου Τεκμήριο 124 κατάθεση Στυλιάνας Καλογήρου Τεκμήριο 131 κατάθεση αστ. 2643 Φωτίου Τεκμήριο 133 κατάθεση Γιώργου Τέμπλαρ Τεκμήριο 134 κατάθεση Μάριου Ταραμίδη Έγινε παραδεκτό γεγονός το περιεχόμενο της κατάθεσης του Roberto Ciano Morello τεκμήρια 37 και 37Α. Επίσης έγιναν παραδεκτό γεγονός οι πιο κάτω δηλώσεις: Ότι στο τεκμήριο 117 στο οποίο περιέχονται όλες οι φωτογραφίες που ο κος Alexander Mitskevich παρέδωσε ως πίνακες στον κο Santo Cardamone περιέχονται και οι 6 φωτογραφίες των πινάκων οι οποίοι με βάση τον ισχυρισμό του παραπονουμένου δεν επεστράφησαν ποτέ πίσω από τον κ. Santo Cardamone. Ότι τα τεκμήρια που αναφέρονται στις καταθέσεις που έγιναν παραδεκτά γεγονότα είναι τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο και η διακίνηση έγινε με τον σωστό τρόπο. Στην αγόρευση της η κα Αναστασίου αφού ανεφέρθηκε στην μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο ενόρκως όσο και με την μορφή παραδεκτών γεγονότων εισηγήθηκε ότι είναι ικανή να αποδείξει όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ιδιαιτέρως για τις κατηγορίες που αφορούν την πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και κατ' επέκταση την απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και απάτη. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο Τεκμήριο 7 στο οποίο αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι μέλος του οργανισμού EUROPEAN UNION EXPERTS OF ART. Όμως δεν έχει εξουσιοδότηση να υπογράφει οποιαδήποτε πιστοποιητικά εκ μέρους της EUROPEAN UNION EXPERTS OF ART και ότι ο Frank Gunbrok δεν είναι πρόεδρος της EUROPEAN UNION EXPERTS OF ART - και περαιτέρω ότι με βάση τα τεκμήρια 97 και 98 οι σφραγίδες που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου είναι οι ίδιες με αυτές που αποτυπώνονται στα πιστοποιητικά γνησιότητας και ότι η υπογραφή που ευρίσκεται σ' αυτά προσομοιάζει με την υπογραφή του κατηγορούμενου. Επίσης τόνισε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος στην αντεξέταση του ΜΚ Χριστοδουλίδη παραδέχθηκε ότι τα πιστοποιητικά γνησιότητας είναι πλαστά. Όσον αφορά την κατηγορία κλοπής των πινάκων ανέφερε ότι με βάση τους καταλόγους και τη μαρτυρία του Alexander Miscevic ο κατηγορούμενος παρέλαβε 460 και παρέδωσε 454 χωρίς να δώσει εξηγήσεις πού βρίσκονται οι υπόλοιποι έξι πίνακες. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του κατηγορούμενου και ιδιαίτερα ότι αυτός δεν είχε καμιά σχέση με τη δημοπρασία των πινάκων, ότι δεν συνομίλησε ποτέ με τους αγοραστές και ισχυρίσθηκε ότι τα πιστοποιητικά ήταν καθόλα νόμιμα. Όσον αφορά τους πίνακες ανάφερε ότι ο Alexander Miscevic του παρέδωσε 465 πίνακες αφού παρέλαβε πίσω ο ίδιος πίνακες πριν την καταγραφή και ότι μετά την καταγραφή παρέλαβε ακόμα ένα με αποτέλεσμα να μείνουν στην κατοχή της εταιρείας του 454 όπου και τους επέστρεψε. Αφού τόνισε τα πιο πάνω κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει και απαλλάξει από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων που κατέθεσαν και του κατηγορούμενου η οποία βρίσκεται καταχωρημένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου καθώς και το περιεχόμενο των τεκμηρίων και των παραδεχτών γεγονότων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο. Στο στάδιο αυτό δεν θα παραθέσω περίληψη τους, θα το κάνω εκεί όπου είναι αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες τη στιγμή που κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή προχωρώ να εξετάσω τη μαρτυρία τους. Το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηρισθεί ως το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλ. υπόθεση C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (B) Α.Α.Δ. σελ. 1273). Ιδιαιτέρως δε η μαρτυρία των ΜΚ6, ΜΚ16 και του κατηγορούμενου θα πρέπει να εξετασθεί με ιδιαίτερη προσοχή λόγω των διαφορών που έχουν με τον κατηγορούμενο, αλλά και θα πρέπει να εξετασθεί και σε συνάρτηση με τα έγγραφα (Τεκμήρια) που έχουν κατατεθεί. Ασκώντας συνεπώς το καθήκον μου όπως διατυπώνεται στην υπόθεση Pelekanos (ανωτέρω) σε σχέση με τα πρόσωπα που έχουν καταθέσει ενώπιον μου παρατηρώ τα εξής: Θα ξεκινήσω με τους μάρτυρες που αφορούν τις κατηγορίες 1 έως 61 και αυτοί είναι οι ΜΚ1 ως 13 και

1. Ο ΜΚ1 είναι ο Αστ. 2061 Δημήτρης Σαζός, είναι ο φωτογράφος ο οποίος έχει φωτογραφήσει το εξωτερικό της γκαλερί Iride Holdings Ltd. στην οδό Ελευθερίας αρ. 79 στη Λεμεσό. Τυπικός μάρτυρας, η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεχτή. Ο ΜΚ2 είναι ο Υπαστυνόμος Οδυσσέας Οδυσσέως ο οποίος είναι ο ανακριτής της υπόθεσης. Δεν έχω αντιληφθεί οτιδήποτε μεμπτό στις ενέργειες του. Κατέθεσε στο Δικαστήριο τα έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή του κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης. Φυσικά τα όσα ανέφερε για το ότι ο Χριστοδουλίδης πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν εκτιμητής έργων αποτελούν άποψη του μάρτυρα και δεν αποτελούν μαρτυρία. Η αντεξέταση του μάρτυρα αφορούσε το θέμα διερεύνησης της υπόθεσης και οι αιχμές που άφηνε ο κατηγορούμενος προς τον μάρτυρα είναι ότι δεν υπήρξε ανάλογη διερεύνηση της Αστυνομίας για καταγγελίες που έγιναν από τον ίδιο. Μέσα από τις απαντήσεις του μάρτυρα διαπιστώνω ότι ο μάρτυρας μέσα στα πλαίσια των ερευνών του ερεύνησε όλα τα πιθανά γεγονότα και στοιχεία βάση του μαρτυρικού υλικού που είχε περισυλλέξει. Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου μέσα από τις υποβολές του θα μπορούσαν να εξετασθούν από την Αστυνομία αν ο κατηγορούμενος παράθετε περαιτέρω στοιχεία. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας προχώρησε σε έρευνα όσον αφορά τα πιστοποιητικά στη Ρώμη και στις Βρυξέλλες σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε στην κατοχή του. Η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεχτή από το Δικαστήριο. Οι ΜΚ3 και 4, Αστ. 589 Παντελής Χ''Χριστοδούλου και Α/Αστ. 532 Θ. Χαραλάμπους κρίνονται καθόλα αξιόπιστοι και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεχτή από το Δικαστήριο. Φυσικά το μόνο πράγμα που έκαναν αμφότεροι είναι να καταθέσουν στο Δικαστήριο τα Τεκμήρια που είχαν στην κατοχή τους. Ο ΜΚ5 Ανδρέας Ηρακλέους είναι ένας από αυτούς που έχει αγοράσει δύο πίνακες από δημοπρασία που έγινε στις 26.11.04 στον Οίκο Δημοπρασιών «ERMA» στη Λεμεσό. Ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι τον κατηγορούμενο δεν τον γνωρίζει και ουδέποτε μίλησε με αυτόν. Αγόρασε τους δύο πίνακες από τη δημοπρασία για το συνολικό ποσό των ΛΚ 3.048,50 γιατί υπήρχαν πιστοποιητικά αυθεντικότητας ότι οι πίνακες αυτοί ζωγραφίσθηκαν από τον Michelle Cascella. Τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας του τα παρέδωσε η Ερμούλλα Στυλιανίδου και είναι τα Τεκμήρια 32 και
2. Επίσης εξήγησε ότι το Τεκμήριο 58 αποτελεί φωτοαντίγραφο του Τεκμηρίου
3. Η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεχτή από το Δικαστήριο. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεχτή είναι η μαρτυρία των ΜΚ7, 8 και
4. Ο ΜΚ7 Κώστας Γαλαταριώτης αγόρασε από τη δημοπρασία που έγινε στον Οίκο Δημοπρασιών «Erma» πέντε πίνακες και παρέλαβε από το Μιχάλη Χριστοδουλίδη τους πίνακες και τα πιστοποιητικά γνησιότητας Τεκμήρια 19, 20, 21, 22 και
5. Περαιτέρω ανέφερε ότι το Τεκμήριο 24 αφορά τον πίνακα που περιγράφεται στο Τεκμήριο 23 και του εδόθη μετά που ζήτησε περισσότερα στοιχεία, για τον συγκεκριμένο πίνακα. Για την αγορά των πινάκων πλήρωσε το συνολικό ποσό των ΛΚ 116.676,50 και από αυτό το ποσό οι ΛΚ 15.000.- αφορούσαν προμήθειες του Οίκου Δημοπρασιών «Erma». Χωρίς τα πιστοποιητικά γνησιότητας δεν θα αγόραζε τους πίνακες. Τον κατηγορούμενο τον γνώρισε μετά από δύο μήνες όταν ενδιαφέρθηκε να πωλήσει τον πίνακα που αποδίδετο στο DUFY (Τεκμήρια 23 και 24) και πληροφορήθηκε ότι κάποιος Ιταλός ονόματι Santo Cardamone εξασφαλίζει πιστοποιητικά από αναγνωρισμένους οίκους του εξωτερικού ως δεύτερο πιστοποιητικό για τον συγκεκριμένο πίνακα. Συζήτησε με τον κατηγορούμενο και συμφώνησαν να του εξασφαλίσει πιστοποιητικό από τον οίκο Christies του Λονδίνου έναντι ΛΚ
6. Δεν του το εξασφάλισε και δεν τον πλήρωσε. Η ΜΚ8 Έλενα Τουμαζή αγόρασε αφού πλειοδότησε και αυτή πίνακα από τη συγκεκριμένη δημοπρασία και πλήρωσε το ποσό των ΛΚ 4.221.- για τον πίνακα που αποδίδετο στον Marc Chagall. Το πιστοποιητικό γνησιότητας Τεκμήριο 25 της το έδωσε η Ερμούλα Στυλιανίδου και ο μοναδικός λόγος που αγόρασε τον πίνακα ήταν γιατί είχε διαβεβαιώσει ότι ήταν γνήσιο έργο του Chagall και της εδόθη το πιστοποιητικό αυθεντικότητας. Τον κατηγορούμενο δεν τον γνωρίζει. Ο ΜΚ11 Χάρης Πίσινος πληροφορήθηκε ότι διοργανώνετο δημοπρασία με πίνακες ζωγραφικής αναγνωρισμένων καλλιτεχνών στον Οίκο Δημοπρασιών «Erma». Παρευρέθηκε στη δημοπρασία στις 26.11.04 και πληροφορήθηκε ότι οι πίνακες συνοδεύονταν από πιστοποιητικά αυθεντικότητας. Στη δημοπρασία αγόρασε ένα πίνακα έργο του Santo Cardamone για το ποσό των ΛΚ 1.768,
7. Του παρέδωσαν τον πίνακα και το πιστοποιητικό γνησιότητος που είναι το Τεκμήριο
8. Δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός ότι αγόρασε τον πίνακα γιατί συνοδεύετο από πιστοποιητικό γνησιότητος ανεξάρτητα από ποιου καλλιτέχνη είναι έργο ο πίνακας. Η μαρτυρία της ΜΚ10 Αργυρώς Χριστοδούλου δεν προσθέτει οτιδήποτε στην παρούσα υπόθεση. Η μάρτυρας εκθέτει τον τρόπο με τον οποίο γνώρισε τον κατηγορούμενο και είναι αυτή που μετέφρασε το κείμενο του Τεκμηρίου 83 από τα ελληνικά στα αγγλικά. Η μάρτυρας δεν αντεξετάσθη, όμως αν και εκτός θέματος κρίνεται αξιόπιστος μάρτυρας. Η ΜΚ12 Νίνα Παστίδου κρίνεται καθόλα αξιόπιστος μάρτυρας. Περαιτέρω μέσα από τη μαρτυρία της διαπιστώνεται ότι στο Δικαστήριο κατέθεσε αυτά που ήρθαν στην αντίληψη της. Άνετα κρίνεται και ως ανεξάρτητος μάρτυρας αφού δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Μέσα όμως από τη μαρτυρία της χωρίς να έχει κάποια ειδικότητα για θέματα τέχνης αλλά μόνον εμπειρία. Όμως είναι τέτοια που αποδέχομαι τα όσα έχει αναφέρει για το ανθρωπόμορφο αγγείο και τον πίνακα που ο κατηγορούμενος ονομάζει ότι είναι του ζωγράφου Αθηνοδώρου από το Αλαμινό. Αυτά που ανέφερε η μάρτυρας καταρρίπτουν τη θέση του κατηγορούμενου και για τα δύο έργα. Αξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία της ΜΚ13 Μαρίας Τούρου. Η μάρτυρας ήταν σαφής τι πίνακες είχε παραδώσει στο Μιχάλη Χριστοδουλίδη και αναγνώρισε τα Τεκμήριο 63 και 70 που περιγράφουν τους συγκεκριμένους πίνακες. Ο ΜΚ17 είναι ο Παναγιώτης Ιακώβου, είναι τυπογράφος και στο τυπογραφείο του ο κατηγορούμενος τύπωσε τα Τεκμήρια 4, 5, 9, 10, 11, 18, 19, 20 - 23, 25 - 34 δηλαδή τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας κατόπιν οδηγιών του κατηγορούμενου. Κρίνεται αξιόπιστος μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Στο στάδιο αυτό θα πρέπει να εξετάσω τη μαρτυρία των ΜΚ6 και 9 Μιχάλη Χριστοδουλίδη και Ερμούλας Στυλιανίδου. Ιδιαιτέρως η μαρτυρία του ΜΚ6 Μιχάλη Χριστοδουλίδη θα πρέπει να εξετασθεί με τα πιο αυστηρά πλαίσια λόγω των συμφερόντων που είχε αυτός όσο και η ΜΚ9 από τη δημοπρασία των συγκεκριμένων έργων τέχνης και τη συνεργασία του κατηγορούμενου με αυτούς και τις εταιρείες που διατηρούν και ασχολούνται με τις δημοπρασίες έργων τέχνης. Ο ΜΚ6 αντεξετάσθη για αρκετή ώρα από τον κατηγορούμενο αλλά η αντεξέταση του δεν αφορούσε άμεσα τα υπό αναφορά αδικήματα αλλά τις οικονομικές διαφορές που προέκυψαν από τη δημοπρασία των έργων και την όλη συνεργασία που είχε με τον κατηγορούμενο. Εξετάζοντας λοιπόν με ιδιαίτερη προσοχή και τη μαρτυρία και των δύο μαρτύρων, καταλήγω ότι αμφότεροι έλεγαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολό της. Δεν θα κάνω αναφορά στον όγκο της μαρτυρίας του ΜΚ6, αλλά θα περιοριστώ στα σημεία που αφορούν την υπόθεση και ενισχύονται και από τους υπόλοιπους μάρτυρες και τα παραδεχτά γεγονότα. Σημειώνω από τη μαρτυρία του ΜΚ6 τα πιο κάτω: Ο κατηγορούμενος όταν συναντήθηκαν του ανέφερε ότι ασχολείται με την εκτίμηση έργων τέχνης με ειδικότητα σε πίνακες ζωγραφικής. Ότι είναι μέλος του Οργανισμού UNIONE EUROPEAN EXPERTS OF ARTE που εδρεύει στην Ιταλία σαν εκτιμητής έργων τέχνης. Ότι εργάσθηκε στο Βατικανό και προς επιβεβαίωση των πιο πάνω του παρουσίασε ταυτότητα Τεκμήριο
9. Στη συνέχεια περιγράφει τα γεγονότα που αφορούσαν την εκτίμηση ενός πίνακα που παρουσιάζει ένα Αγγελάκι για το οποίο ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι πρόκειται για έργο του Ιταλού ζωγράφου "Titsiano". Με αυτό τον τρόπο ο κατηγορούμενος εξασφάλισε πιστοποιητικά στο μάρτυρα για άλλους δύο πίνακες Τεκμήρια 4 και 5 και ο μάρτυρας του πλήρωσε το συνολικό ποσό των ΛΚ 4.000.- Επίσης ο μάρτυρας αναφέρθηκε στα γεγονότα της δημοπρασίας. Δεν θεωρώ μεμπτό το γεγονός ότι ο μάρτυρας άρχισε έρευνες για να εξετάσει την ορθότητα των όσων του ανέφερε ο κατηγορούμενος. Φυσικά το μεγαλύτερο του λάθος είναι ότι άρχισε τις έρευνες πολύ αργότερα απ' ότι έπρεπε. Επίσης ο μάρτυρας επεξήγησε πλήρως τα γεγονότα όσον αφορά τη δημοπρασία που διενεργήθηκε στον Οίκο Δημοπρασιών που διατηρεί η εταιρεία του στις 26.11.
10. Την ενημέρωση, τη δημοσιότητα για την προγραμματισμένη δημοπρασία, για τους πίνακες που πωλήθηκαν, τα χρήματα που εισέπραξε και ποια από αυτά έδωσε στον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ευθύς εξ αρχής ότι διενεργήθηκε η δημοπρασία στον Οίκο Δημοπρασιών που διατηρεί εφόσον προηγουμένως είχε εξασφαλίσει τη διαβεβαίωση του κατηγορούμενου ότι οι πίνακες θα συνοδεύοντο από πιστοποιητικά αυθεντικότητας. Πριν τη δημοπρασία είχε δει φωτοαντίγραφα των πιστοποιητικών τα οποία του τα επέδειξε ο κατηγορούμενος. Τις ίδιες αναφορές επί των πιο πάνω θεμάτων έκανε και η ΜΚ9 η οποία δεν αντεξετάσθηκε επί ουσιαστικών θεμάτων και αποδέχομαι στο σύνολο τη μαρτυρία της. Ολοκληρώνοντας τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας που αφορούν τις κατηγορίες 1 έως 61 θα προχωρήσω στην εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας που αφορούν την κατηγορία
11. Οι ΜΚ14 και 15 είναι οι αστυνομικοί οι οποίοι εξέτασαν την καταγγελία όσον αφορά την κλοπή των πινάκων. Ουσιαστικά ο ΜΚ14 Λοχ. 2192 Γιάννος Κωνσταντίνου το μόνο που έκανε ήταν να καταθέσει στο Δικαστήριο τα Τεκμήρια που είχε στην κατοχή του και να λάβει ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ15 Αστ.2820 Σωκράτους είναι αυτός που συνέλαβε τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος του παρέδωσε ένα φάκελο. Το περιεχόμενο του φακέλου κατατέθηκε ως Τεκμήρια 101 - 117 από τον ΜΚ
12. Η μαρτυρία τους κρίνεται καθ' όλα αξιόπιστη και αποδεχτή αφού το μόνο που έκαναν ήταν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο τις ενέργειές τους. Ο ΜΚ16 είναι ο Alexander Miscevich είναι ο παραπονούμενος και με βάση τον ισχυρισμό του ο κατηγορούμενος δεν του επέστρεψε πίσω έξι πίνακες. Με βάση τα κοινά γεγονότα ο ΜΚ16 παρέδωσε στην εταιρεία του κατηγορούμενου αριθμό πινάκων, η καταγραφή των πινάκων έγινε από τον Κατηγορούμενο και ένα πρόσωπο που όρισε ο ΜΚ
13. Το DVD που παρέδωσε ο ΜΚ16 στους ανακριτές είναι ουσιαστικά κατασκευή του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ16 ισχυρίζεται ότι δεν του επέστρεψε ο κατηγορούμενος 6 πίνακες και στηρίζει τον ισχυρισμό του στο ότι οι πίνακες ήταν 460 και του επιστράφηκαν οι
14. Ο κατηγορούμενος δίδει άλλο ισχυρισμό. Επί του θέματος αυτού η μαρτυρία του παραπονούμενου δεν ήταν ολοκληρωμένη. Υπάρχουν σοβαρά κενά. Φαίνεται επίσης από τη συμφωνία που υπέγραψαν κατηγορούμενος και παραπονούμενος Τεκμήριο
15. Ενώ αναφέρονται 460 πίνακες, ο κατάλογος που επισυνάπεται σ' αυτή, Τεκμήριο 103Β καταγράφονται 455 και αφαιρείται ένας πίνακας, συνεπώς παραμένουν
16. Ενώ στα Τεκμήρια 102, 102(Α) και 102(Β) είναι αριθμημένοι 460 πίνακες. Δεν υπάρχει οτιδήποτε που να ενισχύει τη μαρτυρία του παραπονούμενου και ως εκ τούτου αν και κρίνεται αξιόπιστη δεν μπορεί να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως. Χειρίσθηκε από μόνος του την υπόθεση. Η μαρτυρία του είναι σε πλήρη αντίθεση με τα στάση που τήρησε στην υπεράσπιση. Γεγονότα τα οποία παραδέχετο μέσα από τις ερωτήσεις που υπέβαλε στους μάρτυρες, καταθέτοντας τα αρνήθηκε. Ο κατηγορούμενος υπέβαλε ερωτήσεις ότι τα πιστοποιητικά γνησιότητας δεν είχαν καμιά αξία, καταθέτοντας ισχυρίστηκε ότι είναι γνήσια. Αντεξετάζοντας τους μάρτυρες παραδέχθηκε ότι τα πιστοποιητικά γνησιότητας τα υπέγραψε αυτός. Στην ένορκη του κατάθεση ισχυρίστηκε ότι τα πιστοποιητικά υπογράφηκαν από τον Frank Gumbrock. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν αβίαστα στο συμπερασμα ότι ο κατηγορούμενος δεν έλεγε την αλήθεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολό της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα παραδεχτά γεγονότα καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα. Ο κατηγορούμενος είναι διευθυντής της εταιρείας IRIDE HOLDINGS LIMITED η οποία κατά την επίδικη περίοδο διατηρούσε κατάστημα στην οδό Ελευθερίας αρ. 79Α στη Λεμεσό. Ο κατηγορούμενος μαζί με τον Μιχάλη Χριστοδουλίδη ΜΚ6 και την Ερμούλα Στυλιανίδου ΜΚ9 συμφώνησαν να διοργανώσουν δημοπρασία πινάκων ζωγραφικής στον Οίκο Δημοπρασιών «Erma» που διατηρεί η εταιρεία τους «ERMA AUCTION CENTER LTD». Οι πίνακες ζωγραφικής ανέρχονταν στους 106 και τους έφερε ο κατηγορούμενος από την Ιταλία. Οι πίνακες ζωγραφικής όπως υποσχέθηκε ο κατηγορούμενος θα συνοδεύονταν από πιστοποιητικά γνησιότητας της «EUROPEAN UNION EXPERTS OF ART», μέλος της οποίας είναι ο κατηγορούμενος. Σχετικό είναι το Τεκμήριο 39 και 39(Α). Στις 26.11.04 πωλήθηκαν οι πιο κάτω πίνακες: 1) Κώστας Γαλαταριώτης (α) Αρ. 7014, Woman Figure ΛΚ 18.760,00 (β) Αρ. 7016, Figure of a man ΛΚ 22.277,50 (γ) Αρ. 7027, Woman Figure ΛΚ 7.621,25 (δ) Αρ. 7102, Figures ΛΚ 2.345,00 (ε) Αρ. 7106, Landscape ΛΚ 87.937,50

(2)Δένα Τελεβαντίδου (α) Αρ. 7069, Life Style ΛΚ 1.172,50

(3)Έλενα Τουμάζη (α) Αρ. 7037, Adam and Eva ΛΚ 4.221,00

(4)Μάριος Ταραμίδης (α) Αρ. 7047, Plazza San Marco ΛΚ 1.407,00 (β) Αρ. 7049, Figures of People ΛΚ 117,25 (γ) Αρ. 7050, A man on the Horse ΛΚ 293,13 (δ) Αρ. 7081, Woman Face ΛΚ 1.172,50 (ε) Αρ. 7083, Figure ΛΚ 1.172,50

(5)Γιώργος Γαλαταριώτης (α) Αρ. 7020, Aphrodite with Angels ΛΚ 3.517,50

(6)Ντόρα Σαββίδου (α) Αρ. 7078, Dead Nature ΛΚ 1.172,50

(7)Οικονομίδου (α) Αρ. 7002, Greek Figures ΛΚ 199,30

(8)Γιάννος Αναστασίου (α) Αρ. 7055, Landscape ΛΚ 293,13

(9)Γιώργος Πισινός (α) Αρ. 7067, Figure of a Woman ΛΚ 1.758,75

(10)Γιούλικα Νεοφύτου ΛΚ 175,88 (α) ΑΡ. 7042, Cabaret Scene

(11)Ανδρέας Ηρακλέους Αρ. 7057, Landscape ΛΚ 1.524,25 Αρ. 7058, Dead Nature ΛΚ 1.524,25 Στους πιο πάνω αγοραστές πλην της Γιούλικα Νεοφύτου για την οποία δεν γίνεται άλλη αναφορά, επιδόθηκαν από τον Μιχάλη Χριστοδουλίδη και την Ερμούλα Στυλιανίδου τα πιστοποιητικά γνησιότητος τεκμήρια 18-23, 24-

1. Στον Κώστα Γαλαταριώτη επιδόθηκε για τον πίνακα (ε) όπως περιγράφεται ανωτέρω πέραν του πιστοποιητικού 23 και το πιστοποιητικό 24 στα ιταλικά για το οποίο δεν εδόθηκε περαιτέρω μαρτυρία. Όλοι οι αγοραστές είτε καταθέτοντας στο Δικαστήριο, και περιγράφεται η μαρτυρία τους πιο πάνω, είτε αυτών που το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσαν στην Αστυνομία και κατατέθηκε εκ συμφώνου αναφέρουν ότι αγόρασαν τους συγκεκριμένους πίνακες γιατί συνοδεύονταν από πιστοποιητικά γνησιότητος. Φυσικά όλοι οι πίνακες που πωλήθηκαν δεν επεστράφησαν από τους αγοραστές τους. Ο κατηγορούμενος έναντι του ποσού των ΛΚ4.000,00 έδωσε στον Μιχάλη Χριστοδουλίδη πιστοποιητικά γνησιότητος τεκμήρια 4 και 5 για δυο άλλους πίνακες. Διαπιστώνεται τόσο μέσα από τις ερωτήσεις που υπέβαλε ο κατηγορούμενος, όσο και από την αποδεχτή μαρτυρία σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες Τεκμήρια 97, 98 και 99, ότι τα Τεκμήρια 18 - 23 και 25 - 34 έχουν συμπληρωθεί από δύο πρόσωπα, και ειδικά: - η συμπλήρωση των τεκμηρίων 18, 19, 20, 21, 22, 25, 28, 29, 30, 31, 33, 34 παρουσιάζει ουσιώδεις ομοιότητες με τη γραφή του Roberto Sciano Moriello και κατά τη γνώμη του εμπειρογνώμονα Χριστοδούλου ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο. - η συμπλήρωση των τεκμηρίων 26 και 27 παρουσιάζουν ουσιώδεις ομοιότητες με τη γραφή του Santo Cardamone. Επίσης οι υπογραφές σ' όλα τα πιο πάνω Τεκμήρια καθώς και στα Τεκμήρια 4 και 5 και στα ασυμπλήρωτα αλλά υπογραμμένα Τεκμήρια 9, 10 και 11, στην ολότητα τους δεν μπορούν να συνδεθούν με τα δείγματα υπογραφών των προσώπων που υποβλήθηκαν, εντούτοις ο τρόπος σχηματισμού του πρώτου μέρους των αμφισβητουμένων υπογραφών είναι ο ίδιος με το σχηματισμό του δεύτερου μέρους των γνήσιων υπογραφών του Santo Cardamone. Επίσης τα αποτυπώματα σφραγίδων στα τεκμήρια 4, 5, 9, 10 και 11 προέρχονται από τις σφραγίδες που βρέθηκαν στο γραφείο του κατηγορούμενου. Για τα πιο πάνω πιστοποιητικά γνησιότητας ο κατηγορούμενος ανέφερε τόσο στον Μιχάλη Χριστοδουλίδη όσο και στον Roberto Schiano Moriello ότι αυτά υπογράφησαν στις Βρυξέλλες από τον διευθυντή του οργανισμού που ήταν φίλος του και ότι πλήρωσε το ποσό των €500,00 για το κάθ' ένα. Περαιτέρω είπε στον Moriello ότι ο διευθυντής του υπέγραψε γιατί ήταν φίλος του και τέσσερα πιστοποιητικά κενά. Ο Moriello παραδέχεται ότι είναι αυτός που συμπλήρωσε τα πιστοποιητικά κατόπιν οδηγιών του Santo αλλά τα πιστοποιητικά όταν τα συμπλήρωσε και τα έδωσε στον Santo σ' αυτά δεν υπήρχε η σφραγίδα με την ημερομηνία, η σφραγίδα με τον πενταψήφιο αριθμό, η σφραγίδα με το όνομα Frunk Ganbrok, η υπογραφή και εξωτερικά δεν υπήρχε η σφραγίδα με το όνομα IRIDE HOLDINGS LTD και UNIONE EUROPEA ESPERTI D' ARTE. Όταν ο Moriello επέστρεψε τα πιστοποιητικά είδε τον Santo να τοποθετεί σ' αυτά τις φωτογραφίες. Από τη δημοπρασία που διεξήχθη στις 26.11.2004 η εταιρεία IRIDE HOLDINGS LTD είσπραξε δια μέσου της εταιρείας ERMA AUCTION CENTER LIMITED το συνολικό ποσό των ΛΚ108.518,
2. Η UNIONE EUROPEA ESPERTI D' ARTE με επιστολή τους στον Μιχάλη Χριστοδουλίδη στις 22.3.2005 πληροφορούν ότι πιστοποιητικά αυθεντικότητας των έργων που τους απέστειλε δεν φέρουν τη δική τους επίσημη ονομασία και ως εκ τούτου δεν αφορά τη δική τους οργάνωση και η υπογραφή του Cardamone δεν προϋποθέτει δικές τους ευθύνες. Με βάση το τεκμήριο 7 που αποτελεί ενημέρωση από την INTERPOL ROMA αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι μέλος του οργανισμού " UNIONE EUROPEA ESPERTI D' ARTE " (O.N.L.U.S) και δεν δικαιούται να εκδίδει πιστοποιητικά αυθεντικότητας ενώ ο FRANK GANBROK δεν είναι ο πρόεδρος του οργανισμού. Επίσης ο κατηγορούμενος ως διευθυντής της IRIDE HOLDINGS LTD και αποκαλώντας τον εαυτό του πραγματογνώμονα και ειδικό τέχνης, με δήλωση αυθεντικότητας προς την ERMA AUCTION (CENTER) LTD, δηλώνει ότι οι πίνακες που πωλήθηκαν στον οίκο Δημοπρασιών ERMA AUCTION (CENTER) LTD είναι νόμιμης προέλευση και συνοδεύονται με σχετικά έγγραφα αυθεντικότητας (τεκμήρια 39 και 39Α). Δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία εάν οι πίνακες που πωλήθηκαν στη δημοπρασία 26.11.2004 είναι αυθεντικοί ή όχι ή ακόμα τα στοιχεία που περιγράφονται στα πιστοποιητικά αυθεντικότητας είναι αληθινά ή όχι. Αυτό όμως που καταλήγει άνετα το Δικαστήριο, είναι ότι τα πιο πάνω αναφερόμενα πιστοποιητικά αυθεντικότητας έχουν υπογραφή από τον κατηγορούμενο θέτοντας ότι αυτά υπογράφησαν από κάποιο πρόσωπο ονόματι Frank Ganbrok ως πρόεδρο χωρίς να έχει δικαίωμα υπογραφής και ο Frank Ganbrok να είναι πρόεδρος του EUROPEAN UNION EXPERTS OF ART. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Οι κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 13, 17, 21, 23, 25, 27, 29, 33, 37, 41, 45, 49, 51, 55 και 57 αφορούν το αδίκημα της πλαστογραφίας. Το άρθρο 331 του Ποινικού Κώδικα προνοεί: «Πλαστογραφία είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου με σκοπό καταδολίευσης. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πλαστογραφίας είναι: (α) Ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου. (β) Με σκοπό καταδολίευσης.» Σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχω αποδεκτεί, ο κατηγορούμενος κατάρτισε τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας, τα υπέγραψε ενώ θέσε ένα όνομα Frank Ganbrok κάτω από τη λέξη «πρόεδρος», χωρίς το πρόσωπο αυτό να έχει εξουσιοδότηση από τον οργανισμό να υπογράψει. Ενώ ενημέρωσε το Μιχάλη Χριστοδουλίδη αλλά και τον Moriello ότι τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας υπογράφησαν στις Βρυξέλλες. Συνεπώς ο κατηγορούμενος υπογράφοντας τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας γνώριζε ότι υπέγραφα έγγραφα τα οποία δεν είχε εξουσία να τα υπογράψει εκ μέρους του συγκεκριμένου οργανισμού με σκοπό να αποδείξει την αυθεντικότητα των έργων χωρίς να έχει εξουσία να το κάνει. Με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε στο σύνολο τους τις πιο πάνω κατηγορίες και κατ' επέκταση τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πλαστογραφίας. Οι κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 14, 18, 22, 24, 26,28, 30, 34, 38, 42, 46, 50, 52, 56 και 58 αφορούν το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Το άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα προνοεί: «Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ιδίου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος.» Ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι πλαστογραφούσε τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας υπογράφοντας με κάποιο άλλο όνομα και χωρίς να έχει εξουσιοδότηση από τον συγκεκριμένο οργανισμό να υπογράφει ως εκτιμητής έργων και κυκλοφόρησε αυτά τα πιστοποιητικά επιβεβαιώνοντας ότι αυτά είναι αυθεντικά. Βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή απόδειξε στο σύνολο τους τις πιο πάνω κατηγορίες και κατ' επέκταση τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Οι κατηγορίες 11, 15, 19, 31, 35, 39, 43, 47, 53 και 59 αφορούν το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Το άρθρο 297 και 298 τα οποία αποτελούν το βάθρο του κατηγορητηρίου, είναι ουσιαστικά ταυτόσημα με το άρθρο 32

(2)του Lacery Act του 1916. Στο σύγγραμμα Archbold 36th ed. στη σελ. 715, αναφέρεται ότι η ψευδή παράσταση μπορεί να είναι με λέξεις αλλά ακόμη και συμπεριφορά. Στο άρθρο 298 εμπεριέχεται η βασική κατηγορία ότι δηλαδή αν δια ψευδών παραστάσεων και επί σκοπώ καταδολίευσης κάποιος λαμβάνει οτιδήποτε που να μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής ή υποκινεί άλλο να παραδώσει τέτοιο αντικείμενο, τότε δημιουργείται ποινικό αδίκημα. Η πρόθεση της καταδολίευσης ή ο σκοπός της καταδολίευσης κατά κανόνα τεκμαίρεται μέσα από τα γεγονότα της κρινόμενης υπόθεσης. Η πρόθεση δεν είναι πάντοτε δεκτική θετικής και άμεσης μαρτυρίας, αλλά ανευρίσκεται συνήθως ως εξυπακουόμενο γεγονός από τα παρουσιαζόμενα γεγονότα. Στην προκειμένη περίπτωση όλοι οι παραπονούμενοι πλην του Μιχάλη Χριστοδουλίδη δεν είχαν οποιαδήποτε επικοινωνία με τον κατηγορούμενο πριν την αγορά των πίνακων ζωγραφικής από τη δημοπρασία. Αγόρασαν όλοι τους πίνακες γιατί αυτοί συνοδεύονταν από πιστοποιητικά αυθεντικότητας. Δεν υπήρχε άμεση παράσταση εκ μέρους του κατηγορούμενου στους αγοραστές των πινάκων. Είναι δε γεγονός ότι ούτε καν μίλησε μαζί τους ενώ βρισκόταν στο χώρο που γινόταν η δημοπρασία. Όμως οι παραστάσεις από μέρους του κατηγορούμενου δόθησαν στον Μιχάλη Χριστοδουλίδη και Έρμα Στυλιανίδου υπεύθυνους του Οίκου Δημοπρασιών "ERMA". Οι παραστάσεις που δόθηκαν από τον κατηγορούμενο είναι η επίδοση του πιστοποιητικού αυθεντικότητας με την αγορά κάθε πίνακα ζωγραφικής στον Μιχάλη Χριστοδουλίδη και Έρμα Στυλιανίδου, πιστοποιητικά τα οποία δόθησαν σ' αυτούς από τον κατηγορούμενο εν γνώση του ότι αυτά ήταν πλαστά και αυτοί με τη σειρά τους τα έδωσαν στους αγοραστές των πινάκων. Ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να ικανοποιηθεί είναι η λήψη διά ψευδών παραστάσεων οτιδήποτε το οποίο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής (βλ. R. v. Smith

(1950)2 ALL E.R. 279, R. v. Sllivah 30 Cr. App. 132, R. v. Laverty

(1970)3 ALL E.R. σελ.

1. Στην κρινόμενη περίπτωση συντρέχει και αυτό το στοιχείο αφού ο κατηγορούμενος έλαβε από την πώληση των πινάκων το συνολικό ποσό των ΛΚ108.518,00 και από τον Μιχάλη Χριστοδουλίδη το ποσό των ΛΚ4.000,00 για την έκδοση των πιστοποιητικών γνησιότητος τεκμήρια 4 και
2. Το ποσό αυτό περιλαμβάνεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αναφέρονται πιο πάνω. Φυσικά οι πίνακες παραμένουν στα χέρια των αγοραστών, όμως οι πίνακες συνοδεύονταν από πιστοποιητικά πλαστά και όχι αυθεντικά ως υποσχέθηκε ο κατηγορούμενος στους διοργανωτές της δημοπρασίας. Το τελευταίο στοιχείο του αδικήματος που πρέπει να ικανοποιηθεί είναι η απόδειξη ότι η ενέργεια της ψεύτικης παράστασης και η λήψη χρημάτων ως συνέπεια, να έγινε με πρόθεση την καταδολίευση. Στην υπόθεση R. v. Williams

(1836)7 CANDP σελ. 354, έχει λεχθεί ότι όπου ο κατήγορος αποδεικνύει την ψευδή παράσταση και τη γνώση του κατηγορούμενου περί του ψευδούς, αυτό αποτελεί εκ πρώτης όψης μαρτυρία της υπόθεσης καταδολίευσης, αλλά δεν είναι αρκετό αν τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση (βλ. R. v. Kritz

(1949)2 ALL E.R. σελ. 406, υιοθετήθηκαν τα πιο κάτω από την υπόθεση R. v. Carpenter

(1911)J.P. 158): «If a false statement, false to the knowledge of the person making it is made, and by this means money or credit is obtained and the person who gives that money or credit is obtained and the person who gives that money or credit does so in reliance on the false statement that has been made, that is sufficient and you need not go any further». (Bλ. Archbold, Criminal Pleadings, Evidence and Practice, 41 edition σελ. 1010). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο τρόπος που ενήργησε ο κατηγορούμενος υποσχόμενος ότι οι πίνακες συνοδεύονταν από αυθεντικά πιστοποιητικά όπως πιο πάνω περιγράφεται, εμπεριέχει κατάδηλα την πρόθεση καταδολίευσης. Συνεπώς βρίσκω ότι και για το σύνολο αυτών των κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Οι κατηγορίες 12, 16, 20, 32, 40, 44, 48, 54 και 60 αφορούν το αδίκημα απάτης. Το άρθρο 300 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει: «Όποιος με δόλιο τέχνασμα ή επινόημα αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο χρήματα ή αγαθά ή χρηματικό ποσό μεγαλύτερο από εκείνο το οποίο θα πληρωνόταν ή ποσότητα αγαθών μεγαλύτερη από εκείνη η οποία θα παραδιδόταν αν δεν χρησιμοποιείτο τέτοιο τέχνασμα ή επινόημα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων». Έχοντας υπόψη τα όσα πιο πάνω έχω αναφέρει, βρίσκω ότι ο τρόπος που ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε για την πώληση των πινάκων και την εξασφάλιση του συνολικού ποσού των ΛΚ108.518,00 εμπεριέχει δόλο. Συνεπώς βρίσκω ότι το ποσό που απέκτησε ο κατηγορούμενος εμπεριέχεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αφορούν τις πιο πάνω κατηγορίες. Ως εκ τούτου βρίσκω ότι και για το σύνολο αυτών των κατηγοριών η κατηγορούσα αρχή απόδειξε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απάτης. Όσον αφορά την κατηγορία 61 που αφορά αδικήματα συγκάλυψης Ν.61

(1)/1996, το άρθρο 4

(1)(iii) αναφέρει: «4

(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο ενώ (α) γνωρίζει ή (β) όφειλε να γνωρίζει ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος, προβαίνει σε οποιασδήποτε από τις πιο κάτω ενέργειες: (

1. i)........................................................... (
2. ii)............................................................ (iii) αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί τέτοια περιουσία ....................................................................................... ........................................................................................ διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση δεκατεσσάρων ετών ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές στην περίπτωση (α) πιο πάνω, ή με φυλάκιση πέντε ετών ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές στην περίπτωση (β) πιο πάνω». Το άρθρο 5 αναφέρει: «Γενεσιουργά αδικήματα είναι τα ποινικά αδικήματα τα τιμωρούμενα με ποινή φυλάκισης κατ' ανώτατο όριο άνω του ενός έτους, ως αποτέλεσμα των οποίων προήλθαν έσοδα, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν το αντικείμενο αδικήματος συγκάλυψης, όπως ορίζεται στο άρθρο 4». Με βάση την κατάληξη μου επί των κατηγοριών 1 - 60, βρίσκω ότι τα αδικήματα αυτά είναι γενεσιουργά αδικήματα αφού τιμωρούνται με ποινή φυλακίσεως πέραν του ενός έτους. Ως εκ τούτου βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας 61 αφού το ποσό των ΛΚ108.518,00 προήλθε από τη δημοπρασία πινάκων βασιζόμενη σε πλαστά πιστοποιητικά γνησιότητας και των ΛΚ4.000,00 για την έκδοση των πιστοποιητικών γνησιότητος τεκμήρια 4 και 5, τα οποία δεν ήταν γνήσια. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω το αδίκημα της κατηγορίας 62 κλοπή υπό αντιπροσώπου. Το βάρος απόδειξης είναι στην κατηγορούσα αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετική είναι η υπόθεση Woolmington v. D.P.P

(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Charitonos and others v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 40, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και ν' απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Toumba v. The Republic

(1984)2 C.L.R. 110 και Charalambous and another v. The Republic

(1985)2 C.L.R. 97). Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει ν' αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 C.L.R. 363 και Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 C.L.R. 102, σελ. 119). Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει ν' αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 C.L.R. 401). Σε αυτή την περίπτωση όπως και κατά το στάδιο της αξιολόγησης, έχω αναφέρει ότι έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες ως προς τον αριθμό των πινάκων που ο παραπονούμενος παρέδωσε στον κατηγορούμενο με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να καταλήξει ότι οι πίνακες που παραδόθηκαν από τον παραπονούμενο στον κατηγορούμενο είναι 460 και συνεπώς αφού επεστράφησαν οι 454 παραμένουν άλλοι 6, οι οποίοι βρίσκονται στην κατοχή του κατηγορούμενου χωρίς να επιστραφούν. Η αμφιβολία αυτή επενεργεί υπέρ του κατηγορούμενου και ως εκ τούτου το Δικαστήριο καταλήγει ότι θα πρέπει να απορρίψει την κατηγορία

1. Με βάση τα πιο πάνω, ο κατηγορούμενος βρίσκεται ένοχος στις κατηγορίες 1 έως 61 και αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία
2. (Υπ.) ................................................ Μ. Δρουσιώτης Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Σ.Χ. Subject: Criminal/General/ Final Judgment (Αναφορά: Αδικήματα πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, απάτης, συγκάλυψης έρευνας και δήμευσης Εσόδων καθώς και κλοπής). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο