Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΣΕΡΑΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 21627/08, 12 Νοεμβρίου, 2009

(5)(α) του Περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου 91(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν στη Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων, μετά από τη λήψη σχετικής κοινοποίησης ημερομηνίας 26.4.2007 την οποία παρέλαβαν στις 30.4.2007 στη Λεμεσό, το οφειλόμενο ποσό φόρου κατανάλωσης Λ.Κ. 13.123,00 ήτοι €22.422,
2. Για την απόδειξη της κατηγορούσας αρχής κατέθεσε 1 μάρτυρας ενώ από την πλευρά της υπεράσπισης 2 μάρτυρες συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου 2, κατατέθηκαν δε 10 συνολικά τεκμήρια και 3 τεκμήρια προς αναγνώριση τα οποία δεν ζητήθηκε να κατατεθούν ως τεκμήρια με αποτέλεσμα το περιεχόμενο τους να μην είναι δυνατό να ληφθεί υπόψη. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων τόσο της Κατηγορούσας Αρχής όσο και της Υπεράσπισης έχουν καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρώ αναγκαίο να παρατεθεί εκτενώς αναφορά τους αλλά αυτό θα γίνει όπου χρειάζεται. Ο Μάριος Ματθαίου ΜΚ1 λειτουργός κλάδου φόρων κατανάλωσης και εξεταστής τελωνείων έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του, επεξηγηματικός στα γεγονότα που ο ίδιος γνώριζε χωρίς να προσπαθήσει να αποκρύψει οτιδήποτε και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Η δε αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε στάδιο της αντεξέτασης. Αναφερόμενος στην υπό κρίση υπόθεση είπε ότι το οφειλόμενο ποσό προέκυψε μέσα από γεγονότα τα οποία αναγράφονται στην επιστολή ημερ. 26.4.07 και η οποία αποστάληκε στον Κατηγορούμενο. Κατέθεσε αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ως Τεκμήριο
3. Είπε στην συνέχεια ότι η επιστολή Τεκμήριο 1 συντάχθηκε από τον ίδιο και στάληκε από το τελωνείο στις ταχυδρομικές υπηρεσίες οι οποίες τους ενημέρωσαν ότι παραλήφθηκε από τον παραλήπτη της τεκμήρια 2, 3 και
4. Είπε ότι ο Κατηγορούμενος δεν πλήρωσε οιονδήποτε ποσό έναντι της οφειλής του και ότι υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία με τον διοικούμενο ο οποίος εξέφρασε την πρόθεση του να πληρώσει αλλά δεν επανήλθε με το θέμα της τελωνειακής οφειλής. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι ο ίδιος σύνταξε την επιστολή Τεκμήριο 1 και την απέστειλε στον Κατηγορούμενο. Είπε στην συνέχεια ότι ο ίδιος δεν είχε επαφή με τον Κατηγορούμενο αλλά ο Κατηγορούμενος είχε επισκεφθεί το τελωνείο Λεμεσού με τη σύζυγο του και είχε συνάντηση με τον Θεόδωρο Μιχαηλίδη Ανώτερο Τελωνειακό Λειτουργό και τον κ. Ευσταθίου Προϊστάμενο του Φόρου Κατανάλωσης. Σε υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος μετά τη λήψη της επιστολής Τεκμήριο 1 επισκέφθηκε το τελωνείο και προσφέρθηκε να πληρώσει το ποσό των Λ.Κ. 100 και να σταματήσει η διαδικασία απάντησε ότι δεν γνώριζε. Σε σχέση με το θέμα της καταβολής των Λ.Κ. 100 και τη μη λήψη ποινικών μέτρων ο μάρτυρας επεξήγησε ότι το ποσό των οφειλόμενων φόρων κατανάλωσης είναι απαιτητό από τη Δημοκρατία από τη στιγμή της παραγωγής τους και το ποσό των Λ.Κ. 100 για συμβιβασμό για το ποινικό μέρος της υπόθεσης δεν αναιρεί την υποχρέωση του διοικούμενου να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό του φόρου κατανάλωσης. Κατά την επανεξέταση του ανέφερε ότι το οφειλόμενο ποσό προκύπτει από το απαιτητό του φόρου και όταν ο φόρος κατανάλωσης καταστεί απαιτητός τότε προκύπτει οφειλή ανάλογα με το είδος του εμπορεύματος πλέον χρηματική επιβάρυνση και τόκοι από την ημέρα γένεσης της τελωνειακής οφειλής και αυτό το ποσό είναι οφειλόμενο στην Δημοκρατία άμεσα. Αυτό το ποσό συμπλήρωσε αναφέρεται στο Τεκμήριο
5. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των Κατηγορουμένων σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους ο Κατηγορούμενος 2 επέλεξε να δώσει μαρτυρία από τη θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Προς υποστήριξη των θέσεων του έδωσε μαρτυρία και η σύζυγος του ΜΥ2 η οποία είναι και γραμματέας της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Το περισσότερο μέρος της μαρτυρίας και των δύο μαρτύρων υπεράσπισης περιστράφηκε κυρίως στις διαπραγματεύσεις που οι ίδιοι ισχυρίστηκαν προέβησαν με το τμήμα τελωνείων για διευθέτηση της υπόθεσης τους και το ότι η καταβολή του ποσού των Λ.Κ. 100 που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 θα σήμαινε και την πλήρη διευθέτηση της. Πέραν των ανωτέρω είχαν αναφερθεί και σε γεγονότα που αφορούν το πώς προέκυψε το οφειλόμενο ποσό τα οποία δεν χρήζουν εξέτασης εντός των πλαισίων αυτής της διαδικασίας αφού είναι θέματα τα οποία θα έπρεπε να εγερθούν με προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Το μόνο γεγονός το οποίο πρέπει να αναφερθεί στην υπό κρίση υπόθεση είναι η αναγνώριση του Τεκμηρίου 1 τόσο από τον ΜΥ1 όσο και από την ΜΥ2 αλλά και η παραδοχή του ΜΥ1 ότι το Τεκμήριο 1 παραλήφθηκε. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις αναφερόμενοι και σε σημεία της μαρτυρίας που κατά την άποψη της υποστήριξαν τη θέση της καθεμιάς. Η ευπαίδευτη συνήγορος για την πλευρά των κατηγορουμένων εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον των κατηγορουμένων επικαλούμενη και το άρθρο 9 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Από την άλλη η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι και θα πρέπει να κριθούν ένοχοι στην κατηγορία. Ως εκ τούτου τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ανάλογα με την μαρτυρία που έγινε δεκτή αλλά και με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι δεόντως εγγεγραμμένη και ο Κατηγορούμενος 2 διευθυντής της. Το Τμήμα Τελωνείου με διπλοσυστημένη επιστολή του ημερομηνίας 26.4.07 η οποία επιδόθηκε στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 5.5.07 τον πληροφορεί ότι οφείλει στην Κυπριακή Δημοκρατία φόρους συνολικού ποσού Λ.Κ. 13213 πλέον χρηματική επιβάρυνση και τόκο. Το εν λόγω οφειλόμενο ποσό δεν καταβλήθηκε αλλά ούτε και η απαίτηση του τελωνείου προσβλήθηκε με οιονδήποτε ένδικο μέσο με αποτέλεσμα το ποσό να καταστεί απαιτητό. Ενόψει των ανωτέρω θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο έχει αποδειχθεί το αδίκημα που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και
2. Ως έχει προαναφερθεί το αδίκημα που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι εδράζεται επί του άρθρου 5

(5)(α) του Περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου 91(Ι)/2004 και το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: 5(α) Οποιοδήποτε πρόσωπο αμελεί ή αρνείται ή παραλείπει να καταβάλει τους αναλογούντες φόρους κατανάλωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή το τριπλάσιο ποσό του φόρου κατανάλωσης που αναλογεί στα προϊόντα αναφορικά με τα οποία διαπράχθηκε το αδίκημα ή σε κάθε περίπτωση το μεγαλύτερο των πιο πάνω ποσών ή σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή και στις δύο ποινές, της φυλάκισης και της χρηματικής, και τα προϊόντα αναφορικά με τα οποία διαπράχθηκε το αδίκημα υπόκεινται σε δήμευση. Περαιτέρω το άρθρο 141

(1)του ιδίου Νόμου και που αφορά τους αξιωματούχους νομικών προσώπων προνοεί τα πιο κάτω: 141.

(1)Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα το οποίο προνοείται στον παρόντα Νόμο από νομικό πρόσωπο με τη συναίνεση ή συνέργεια ή από αμέλεια συμβούλου, διευθυντού, γραμματέα, ή άλλου παρόμοιου αξιωματούχου του νομικού προσώπου ή υπό προσώπου φερομένου ότι ενεργεί υπό τέτοια ιδιότητα, αυτό μαζί με το νομικό πρόσωπο λογίζεται ένοχο του ποινικού αδικήματος αυτού και υπόκειται ωσαύτως σε ποινική δίωξη και ανάλογη ποινή. Όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο 5

(5)(α) προκύπτει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο αμελήσει ή αρνηθεί ή παραλείψει να καταβάλει τους αναλογούντες φόρους κατανάλωσης είναι ένοχο ποινικού αδικήματος. Στην υπό κρίση υπόθεση είναι γεγονός το οποίο προκύπτει από το Τεκμήριο 1, το οποίο στάληκε και παραλήφθηκε από την Κατηγορούμενη 1 εταιρεία, αλλά και από την ακροαματική διαδικασία ότι υπάρχει βεβαίωση τελωνειακής οφειλής από τη Διευθύντρια του Τμήματος Τελωνείων ποσό το οποίο παρά την ειδοποίηση που έλαβαν οι Κατηγορούμενοι δεν κατέβαλαν. Πέραν τούτου όμως ούτε προέβησαν σε οιανδήποτε άλλη ενέργεια για αμφισβήτηση του και ιδιαίτερα στην προσβολή της εν λόγω πράξης της Διευθύντριας με οποιοδήποτε ένδικο μέσο εντός της υπό του Νόμου προβλεπόμενης προθεσμίας με αποτέλεσμα το ποσό να καταστεί απαιτητό. Θεωρώ ότι οιαδήποτε άλλη ενασχόληση με το θέμα θα ήταν αχρείαστη ενόψει του γεγονότος ότι η βεβαίωση της τελωνειακής οφειλής ως αυτή αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 δεν προσβλήθηκε και το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην εξέταση οιωνδήποτε άλλων θεμάτων την στιγμή που το ποσό κατέστη απαιτητό. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 το άρθρο 141

(1)του νόμου ως έχει παρατεθεί ανωτέρω είναι σαφές και δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο να με πείθει ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί το αδίκημα εναντίον του κατηγορούμενου

1. Ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας ήταν γνώστης των γεγονότων από την ημέρα κοινοποίησης της επιστολής τεκμήριο 1 προς την κατηγορουμένη εταιρεία και ήταν αυτός που διαχειριζόταν το όλο θέμα. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω και την θέση της υπεράσπισης ότι με βάση το Τεκμήριο 1 αν οι Κατηγορούμενοι κατέβαλλαν το ποσό των Λ.Κ. 100, ποσό το οποίο ήταν διατεθειμένοι να καταβάλουν και επισκέφθηκαν και το Τμήμα Τελωνείων προς τούτο, δεν θα αντιμετώπιζαν ποινική υπόθεση δεν με βρίσκει σύμφωνο αλλά ούτε και μπορεί να αντέξει στην βάσανο της λογικής. Μελετώντας προσεκτικά το λεκτικό του Τεκμηρίου 1 είναι σαφέστατα ξεκάθαρο ότι το Τμήμα Τελωνείου πληροφορεί την Κατηγορούμενη 1 εταιρεία ότι οφείλει στην Κυπριακή Δημοκρατία φόρους συνολικού ποσού ύψους Λ.Κ. 13123 και χρηματική επιβάρυνση Λ.Κ. 1312 πλέον τόκο με ολικό ποσό οφειλής Λ.Κ. 14436 και ότι το ακριβές ποσό των τόκων θα υπολογιστεί κατά την ημερομηνία εξόφλησης. Πληροφορεί περαιτέρω την Κατηγορούμενη 1 ότι όσον αφορά το ποινικό μέρος της υπόθεσης θα ήταν διατεθειμένη να αποδεχθεί εξώδικο συμβιβασμό των διαπραχθέντων τελωνειακών αδικημάτων με την καταβολή των Λ.Κ. 100, αντί ποινικής διώξεως, με βάση το Άρθρο 88 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου Ν. 94(Ι) του 2004 και το ΄Αρθρο 137 του Περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου Ν. 91(Ι) του
2. Προϋπόθεση δηλαδή για να μην διωχθεί ποινικά η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία ήταν αφενός μεν πρώτα η καταβολή των οφειλόμενων φόρων επιβαρύνσεων και τόκων και αφετέρου η καταβολή του ποσού των Λ.Κ. 100 για το ποινικό μέρος της υπόθεσης. Αν δηλαδή η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία επισκέπτετο το Τμήμα Τελωνείου και κατάβαλλε τους οφειλόμενους φόρους τότε η Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων ενεργώντας εντός των εξουσιών που της παρέχει το Άρθρο 137 του Περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου θα μπορούσε να δεχθεί το ποσό των Λ.Κ. 100 ως εξώδικο συμβιβασμό για τη διάπραξη των τελωνειακών αδικημάτων από την κατηγορούμενη εταιρεία. Αν όμως η Κατηγορούμενη εταιρεία παρέλειπε να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό εντός 21 ημερών και οφειλόμενο ποσό ήταν το ποσό των Φόρων, από την ημερομηνία του Τεκμηρίου 1 τότε θα προχωρούσε με δικαστικά μέτρα εναντίον της. Αναφορικά τέλος με την επίκληση του άρθρου 9 του Κεφ. 154 από την πλευρά της υπεράσπισης πέραν του γεγονότος ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση εν πάσει περιπτώσει δεν βοηθά τους κατηγορούμενους αφού η κατάληξη της παρούσας υπόθεσης ήταν το αποτέλεσμα των ενεργειών και παραλείψεων των κατηγορουμένων που συνίστατο στο γεγονός της μη καταβολής των οφειλόμενων φόρων αλλά και της παράλειψης της προσβολής της βεβαίωσης με το κατάλληλο ένδικο μέσο, παραλείψεις οι οποίες έγιναν χωρίς την άμεση ή έμμεση παρέμβαση εξωτερικών παραγόντων. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των φόρων που αναφέρετο στο Τεκμήριο 1 και εφόσον επρόκειτο για Εκτελεστή Πράξη η οποία προσβάλλεται με άλλο ένδικο μέσο τα όσα ανέφεραν οι ΜΥ1 και 2 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και να εξεταστούν από το παρών Δικαστήριο που εν πάση περιπτώσει αποτελούν ύστερες σκέψεις των κατηγορουμένων για να αποποιηθούν των υποχρεώσεων τους. Με βάση τα ανωτέρω κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς τους βρίσκω ένοχους στην κατηγορία. (Υπ.).............. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Private Criminal / Final Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική - Τελική- Φόρος Κατανάλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο