Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μιλτιάδη Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 16568/09, 16 Νοεμβρίου, 2009

(7), 19 και 20 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/1972 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Η Κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της κατηγορίας κάλεσε ένα μάρτυρα, τον ΜΚ1 Αστ. 880 Χ. Χριστοδούλου. Ο ΜΚ1 ανάφερε ότι στις 12 Ιανουαρίου, 2008 και περί ώρα 23:30 ενώ βρισκόταν στο Παρακαμπτήριο Γερμασόγειας μεταξύ των κυκλικών κόμβων Λινόπετρας και Γερμασόγειας, ανέκοψε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KMS816 μάρκας Mercedes το οποίο οδηγείτο με ταχύτητα 101 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω. που είναι και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο δρόμο. Δεν θυμόταν αν ο κατηγορούμενος ήταν το μόνο πρόσωπο που βρισκόταν στο όχημα με αριθμούς εγγραφής KMS816. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι θα καταγγελθεί για το ότι οδηγούσε με ταχύτητα 101 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω. και ο κατηγορούμενος του απάντησε ¨εντάξει¨. Ο ΜΚ1 ανέφερε ακόμα ότι προέβη σε ενδεδειγμένους ελέγχους για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας της λειτουργίας του ταχύμετρου και από τους ελέγχους αυτούς κατέληξε ότι το ταχύμετρο λειτουργούσε ορθά. Ο ΜΚ1 αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο επί σωρείας θεμάτων και δεν απέκλεισε να έλαβαν χώραν τα πιο κάτω γεγονότα τα οποία δεν επιβεβαίωσε αλλά ούτε και αρνήθηκε να συνέβησαν και αυτό λόγω του μεγάλου χρονικά διαστήματος που μεσολάβησε από την ημέρα καταγγελίας του κατηγορούμενου μέχρι και την ημέρα που κατέθετε ενόρκως στο Δικαστήριο. Γεγονότα που δεν αποκλείστηκαν από τον ΜΚ1 να έλαβαν χώραν κατά την ημέρα καταγγελίας του κατηγορούμενου: · Να έγινε συζήτηση μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 σε σχέση με ύπαρξη άλλου οχήματος που προπορευόταν του οχήματος του κατηγορουμένου και το οποίο έτρεχε με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτή του κατηγορούμενου. · Να έγινε συζήτηση μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 ότι το εν λόγω όχημα προπορευόταν περίπου 300 - 500 μέτρα του οχήματος του κατηγορούμενου και ότι ο ΜΚ1 κινήθηκε εντός του δρόμου για να σταματήσει το όχημα αυτό πλην όμως ο οδηγός του εν λόγω οχήματος συνέχισε την πορεία του. · Να έγινε συζήτηση μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε με συγκεκριμένο όριο ταχύτητας και όχι με το όριο ταχύτητας που τον πληροφόρησε ο ΜΚ1 ότι θα καταγγελθεί. · Να έγινε συζήτηση μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 στην οποία ο ΜΚ1 απάντησε στον κατηγορούμενο, μόλις του ανέφερε ο τελευταίος ότι έτρεχε με συγκεκριμένο όριο ταχύτητας και όχι με ταχύτητα 101 χ.α.ω , ¨Μα εν τζαι είπα σας ότι εννά σας γράψω για 140 χ.α.ω¨ · Να έγινε συζήτηση μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 στην οποία ο ΜΚ1 μόλις σταμάτησε τον κατηγορούμενο τον πληροφόρησε ότι έτρεχε με 104 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω. ενώ όταν του επέδειξε του κατηγορούμενου το ταχύμετρο αυτό είχε ένδειξη 101 χ.α.ω. · Ο κατηγορούμενος να σταμάτησε το όχημα του πριν το περιπολικό το οποίο βρισκόνταν σταθμευμένο παραπλεύρως του δρόμου. · Να υπήρχαν άλλα οχήματα μπροστά ή πίσω από τον κατηγορούμενο που να χρησιμοποιούσαν τον ίδιο δρόμο και με την ίδια κατεύθυνση με αυτόν. Ερωτηθείς ο ΜΚ1 γιατί πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι έτρεχε με ταχύτητα 104 χ.α.ω. ενώ όταν του υπέδειξε το ταχύμετρο αυτό είχε ένδειξη 101 χ.α.ω. ανέφερε ότι δεν αποκλείεται να έγινε το περιστατικό αυτό, ότι δεν θυμόταν για να μπορούσε να το επιβεβαιώσει αλλά ότι από την πείρα του μπορούσε να δώσει εξήγηση για το πώς συνέβηκε ένα τέτοιο περιστατικό. Στην προσπάθεια του όμως να εξηγήσει για το πώς μπορεί να έγινε ένα τέτοιο περιστατικό ανέφερε ότι στόχευσε με το ταχύμετρο το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και το ταχύμετρο κατέγραψε ένδειξη 104 χ.α.ω., ένδειξη η οποία σε κάποιο στάδιο σβήστηκε με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να προβεί σε δεύτερη στόχευση με το ταχύμετρο και να καταγραφεί η ένδειξη 101 χ.α.ω. Έτσι εν τέλει κατήγγειλε τον κατηγορούμενο για την ταχύτητα 101 χ.α.ω. και όχι 104 χ.α.ω. Ήταν περαιτέρω η θέση του ΜΚ1 ότι η στόχευση η οποία διενέργησε με βάση την οποία το ταχύμετρο κατέγραψε ένδειξη 101 χ.α.ω. ήταν στόχευση επί του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και όχι επί οποιουδήποτε άλλου οχήματος που χρησιμοποιούσε το οδικό δίκτυο εκείνη την στιγμή. Τέλος ο ΜΚ1 σε σχετική υποβολή που δέχτηκε από τον κατηγορούμενο σχετικά με διαδραματιζόμενα γεγονότα που έλαβαν χώραν την ημέρα και ώρα της καταγγελίας ανέφερε αυτολεξεί ¨Εσείς την περίπτωση σας επειδή ήταν μοναδική την θυμάστε. Εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ από το Γενάρη του 2008, να θυμηθώ σήμερα αν υπήρχε άλλο αυτοκίνητο είτε μπροστά σας είτε πίσω σας¨. Μετά το πέρας της μαρτυρίας από την κατηγορούσα αρχή ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155 και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι τις 12.1.2008 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KMS816 στον παρακαμπτήριο Γερμασόγειας της Επαρχίας Λεμεσού, αρχικά με κατεύθυνση από κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας προς κυκλικό κόμβο Αγίου Αθανασίου με σκοπό να μεταφέρει την κόρη του κουνιάδου του στην οικία της. Κατά την ρηθείσα χρήση του οδικού δικτύου είδε ότι στις αντίθετες λωρίδες κυκλοφορίας γινόταν αστυνομικός έλεγχος αφού είδε ότι υπήρχε και περιπολικό σταματημένο παραπλεύρως του δρόμου. Αφού κατέβασε την κόρη του κουνιάδου του στην οικία της εισήλθε εκ νέου στον εν λόγω παρακαμπτήριο, με αντίθετη πλέον κατεύθυνση, έθεσε σε λειτουργία τον αυτόματο πιλότο του οχήματος του έτσι που η ταχύτητα του να είναι σταθερή στα 87 χ.α.ω. Ανέφερε ακόμα ότι ανάλογα με το κατά πόσο ο δρόμος είναι ανηφορικός ή κατηφορικός η ταχύτητα του οχήματος του μπορεί να κυμανθεί, όταν είναι σε λειτουργία ο αυτόματος πιλότος στα 87 χ.α.ω., μεταξύ 86 χ.α.ω. και 88 χ.α.ω.. Σε κάποιο στάδιο και προτού καν να έχει οπτική επαφή με το περιπολικό, ένα όχημα χρώματος μαύρου Volkswagen τύπου Touareg τον προσπέρασε με πολύ μεγάλη ταχύτητα, την οποία προσδιόρισε γύρω στα 40 με 50 χ.α.ω. μεγαλύτερη από την ταχύτητα που τηρούσε ο ίδιος. Ο δρόμος εκεί στο προσπέρασμα ήταν κάπως ανηφορικός και πρόσεξε, ότι στο ψηλότερο σημείο του δρόμου, οι πισινοί λαμπτήρες φρένων (stoplights), του εν λόγω οχήματος αναβόσβηναν. Θεώρησε ότι αυτό συνέβηκε διότι ο οδηγός του εν λόγω οχήματος πρέπει να είδε το περιπολικό και έκανε χρήση των φρένων του για να ελαττώσει ταχύτητα. Ο κατηγορούμενος συνέχισε κανονικά την πορεία του έχοντας ενεργοποιημένο τον αυτόματο πιλότο στα 87 χ.α.ω. Μόλις ο ίδιος έφτασε στο ψηλότερο σημείο του δρόμου και είχε πλέον οπτική επαφή με το περιπολικό, το οποίο βρισκόταν σε απόσταση από τον ίδιο περίπου 500 μέτρα. Είδε αμέσως τον ΜΚ1 (αρχικά είδε απλά ένα αστυφύλακα με τον οποίο είχε συνεχή οπτική επαφή, ο οποίος ήταν και ο αστυφύλακας που του έκανε σήμα να σταματήσει και εν τέλει τον κατάγγειλε και τον οποίο αναγνώρισε ως τον ΜΚ1) να εισέρχεται στην μέση του δρόμου και χρησιμοποιώντας φωσφόρο να κάνει σήμα στο Volkswagen για να σταματήσει. Εκείνη την στιγμή το Volkswagen βρισκόταν περίπου 200 μέτρα απόσταση από τον ΜΚ1 και 300 μέτρα από τον κατηγορούμενο. Παρά το σήμα που έγινε στο Volkswagen ο οδηγός του δεν σταμάτησε και συνέχισε την πορεία του και ακριβώς μετά ο ΜΚ1, χωρίς να εξέλθει από τον δρόμο, χρησιμοποιώντας το φωσφόρο έκανε σήμα στον κατηγορούμενο για να σταματήσει στην αριστερή πλευρά του δρόμου πράγμα το οποίο και έπραξε. Όταν του έγινε το σήμα από τον ΜΚ1 η απόσταση μεταξύ των δύο ήταν περίπου 150μ. Είναι η θέση του κατηγορούμενου ότι όταν σταμάτησε βρισκόταν σε απόσταση περίπου 50μ. από το σταματημένο περιπολικό που βρισκόταν αριστερά από την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του. Είναι ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι ρώτησε αμέσως τον αστυνομικό τον λόγο για τον οποίο τον σταμάτησε και ο τελευταίος του απάντησε «όριο ταχύτητας κύριε». Ως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος, μετά από την απάντηση αυτή του ΜΚ1 ακολούθησε συζήτηση μεταξύ των δυο κατά τη διάρκεια της οποίας ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στο όλο περιστατικό με το Volkswagen και τις ενέργειες του ΜΚ1 να σταματήσει αυτό ενώ ο ΜΚ1 επέμενε στον ισχυρισμό του ότι στόχευσε το όχημα του κατηγορουμένου και όχι το εν λόγω όχημα. Στα πλαίσια της ίδιας συζήτησης, ως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος, ο ΜΚ1 αρχικά τον πληροφόρησε ότι τηρούσε ταχύτητα 104 χ.α.ω ενώ όταν εν τέλει του υπέδειξε το ταχύμετρο, σ' αυτό υπήρχε ένδειξη 101 χ.α.ω. Σε κάποιο στάδιο της συζήτησης, ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον ΜΚ1 να φωνάξει σε άλλο αστυφύλακα ο οποίος βρισκόταν παραπλεύρως του σημείου που σταμάτησε ο κατηγορούμενος για να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του ΜΚ1, ότι δηλαδή οι αστυνομικοί στόχευσαν το όχημα του κατηγορούμενου και το ταχύμετρο κατέγραψε ένδειξη 101 χ.α.ω. Ως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος, ο ΜΚ1 του απάντησε «δεν ήταν αυτός που κρατούσε το ραντάρ αλλά εγώ». Μετά το πέρας της μεταξύ τους συζήτησης, ο ΜΚ1 έκδωσε εξώδικο το οποίο και παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι μετά από την καταγγελία αυτή, δεν ένοιωθε καλά και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «δεν μπορούσα να το χωνέψω αυτό», με αποτέλεσμα να τηλεφωνήσει στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού και να αναφέρει το όλο περιστατικό σε αστυφύλακα που απάντησε την τηλεφωνική κλήση. Κατόπιν συμβουλής του εν λόγω αστυφύλακα, επισκέφθηκε την επομένη του συμβάντος τον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού όπου σε συνάντηση που είχε με τον τελευταίο, του εξιστόρησε το όλο περιστατικό. Ο Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού του απάντησε «Ακούω πολλές ιστορίες, δεν μπορώ κάθε μέρα να τσακώνομαι με τους αστυνομικούς μου. Δικαιούστε να μην το πληρώσετε και αν θέλετε να πάτε Δικαστήριο». Όπως ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος αυτός είναι και ο λόγος που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά την αντεξέταση που έτυχε από την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος επέμενε στους ισχυρισμούς του ως αυτοί αναφέρθηκαν στην κυρίως εξέταση του και ανέφερε ότι παρά την μεγάλη ταχύτητα που τηρούσε το Volkswagen και η οποία πρέπει να ήταν περί τα 130 χ.α.ω με 140 χ.α.ω, ένεκα της χρήσης από τον οδηγό του των φρένων στο ψηλότερο σημείο του δρόμου, μόλις ο τελευταίος αντελήφθηκε τον αστυνομικό έλεγχο, πρέπει η ταχύτητα του εν λόγω οχήματος να ελαττώθηκε και γι' αυτό η ένδειξη στο ταχύμετρο ήταν της τάξης των 101 χ.α.ω. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν είδε τον αστυφύλακα να στοχεύει το Volkswagen αλλά ήταν αδύνατο ο ΜΚ1 να στόχευσε τον ίδιο αφού από την πρώτη στιγμή που έχει οπτική επαφή μαζί του, ο ΜΚ1 εβρίσκεται εντός του δρόμου και έχει στην κατοχή του μόνο το φωσφόρο και όχι οποιοδήποτε ταχύμετρο. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι διατηρούσε ταχύτητα 87 χ.α.ω διότι είναι με την αντίληψη ότι παρά την υπέρβαση του επιτρεπόμενου ορίου, το οποίο αποδέχθηκε ότι είναι 80 χ.α.ω, η αστυνομία δεν καταγγέλλει οποιοδήποτε οδηγό παρά μόνο στην περίπτωση που κινείται με ταχύτητα πέραν των 95 χ.α.ω όταν το επιτρεπόμενο όριο είναι 80 χ.α.ω. Ερωτηθείς για το κατά πόσο γνώριζε τον ΜΚ1 από προηγουμένως και αν ο τελευταίος είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα στο Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι «από τη στιγμή που με έγραψε, έπρεπε να πει ψέματα για να δικαιολογήσει την καταγγελία που έκαμε». Αξιολόγηση Μαρτυρίας Ο ΜΚ1 δεν μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν μπορώ να δεχθώ τον ισχυρισμό του ότι θυμάται χαρακτηριστικά να στόχευσε τον κατηγορούμενο δυο φορές και το ταχύμετρο να παίρνει αρχική ένδειξη 104 χ.α.ω αλλά επειδή σβήστηκε η ένδειξη αυτή στόχευσε για δεύτερη φορά με αποτέλεσμα το ταχύμετρο να καταγράψει ένδειξη 101 χ.α.ω. Ο ισχυρισμός αυτός έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον ακριβώς προηγούμενο ισχυρισμό του ιδίου μάρτυρα, ότι δηλαδή δεν θυμόταν κατά πόσο συνέβηκε ένα τέτοιο περιστατικό (δηλαδή να καταγραφούν δυο ενδείξεις και να έχουν γίνει δυο στοχεύσεις), και ότι αν και δεν αποκλείει ένα τέτοιο γεγονός να έλαβε χώρα ήταν σε θέση να δώσει εξήγηση λόγω της πείρας του στον τομέα του ελέγχου ταχύτητας. Όπως φαίνεται πιο πάνω, που παρατίθεται η μαρτυρία του ΜΚ1, φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο ΜΚ1 δεν μπορούσε να θυμάται τα περιστατικά εκείνης της ημέρας. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ο ΜΚ1 ήταν σε θέση να θυμάται ότι στόχευσε το όχημα του κατηγορούμενου και όχι οποιοδήποτε άλλο όχημα. Αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, τότε θα απέκλειε το ενδεχόμενο να υφίσταται ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι από την πρώτη στιγμή που ο τελευταίος είχε οπτική επαφή με τον ΜΚ1, ο ΜΚ1 βρισκόταν στη μέση του δρόμου. Κι' αυτό γιατί με βάση τον ισχυρισμό του ΜΚ1 τον έλεγχο ταχύτητας τον διενεργούσε μόνος του και όχι με τη συνδρομή και/ή βοήθεια άλλου συναδέλφου του. Καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του επικαλείτο το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της καταγγελίας μέχρι και την ημέρα που κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου για να ισχυριστεί ότι δεν θυμόταν κατά πόσο διάφορα γεγονότα έλαβαν χώρα, τα οποία όμως δεν απέκλεισε να έγιναν. Γεγονότα τα οποία αν όντως έλαβαν χώρα είναι τέτοιας φύσης και υφής που δεν αναμένεται από κάποιο πρόσωπο να τα ξεχάσει. Εκείνο που προκύπτει από τη μαρτυρία του ΜΚ1 είναι ότι επέμεινε στον ισχυρισμό του και δη ότι η ένδειξη 101 χ.α.ω επί του ταχυμέτρου ήταν αποτέλεσμα στόχευσής του επί του οχήματος του κατηγορούμενου, επειδή δεν συνηθίζει να καταγγέλλει πολίτες για αδικήματα τα οποία δεν διέπραξαν και όχι επειδή θυμάται τα γεγονότα της συγκεκριμένης μέρας και συγκεκριμένα ότι θυμάται ότι πράγματι στόχευσε το όχημα του κατηγορούμενου και το ταχύμετρο κατέγραψε ένδειξη 101 χ.α.ω. Ενδεικτικό του ότι ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να θυμάται τα γεγονότα της ημέρας εκείνης, είναι και η απάντηση που έδωσε, κατά το στάδιο της αντεξέτασης που έτυχε από τον κατηγορούμενο, και δη ότι δεν είναι δυνατό να θυμάται μετά από τόσο καιρό και ενώ προβαίνει καθημερινά σε μεγάλο αριθμό καταγγελιών ελέγχου ταχύτητας διαφορετικών οδηγών, συγκεκριμένα γεγονότα, ενώ δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος δικαιολογείται να θυμάται όλα τα γεγονότα που αφορούσαν το συγκεκριμένο συμβάν αφού για τον κατηγορούμενο η υπόθεση αυτή είναι «μοναδική». Περαιτέρω, ενώ ισχυρίστηκε ότι, πέραν του ορίου ταχύτητας με το οποίο κινείται ένα όχημα, ο οδηγός του οχήματος, όταν θα καταγγελθεί, πληροφορείται και για την απόσταση από την οποία στοχευθηκε, στο Δικαστήριο δεν ανέφερε οποιαδήποτε απόσταση την στιγμή που όπως ανάφερε, η απόσταση καταγράφεται από τον ίδιο για να μπορεί να θυμάται στο μέλλον αν χρειαστεί. Ο κατηγορούμενος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του παρουσίαζε μια συνοχή και σε κανένα σημείο της δεν κλονίστηκε παρά την έντονη αντεξέταση που έτυχε. Ενδεικτικό της ειλικρίνειας του κατηγορούμενου είναι και το γεγονός ότι ο ίδιος έθεσε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρισμό περί ύπαρξης δεύτερου αστυφύλακα στον χώρο που έλαβε χώρα η καταγγελία, γεγονός το οποίο θα μπορούσε να επενεργήσει εναντίον του αφού θα μπορούσε να δικαιολογήσει στόχευση του οχήματος του από τον δεύτερο αυτόν αστυνομικό τη στιγμή που ο ΜΚ1 βρισκόταν εντός του δρόμου. Να σημειώσω ότι ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι προέβαινε στον έλεγχο ταχύτητας μόνος του και χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε άλλου συναδέλφου του στο στάδιο της κυρίως εξέτασης του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι είχε δει το περιπολικό στο συγκεκριμένο σημείο όπου έλαβε χώρα και η καταγγελία του από προηγούμενο στάδιο, όταν χρησιμοποιούσε το ίδιο οδικό δίκτυο αλλά με αντίθετη κατεύθυνση, από την κατεύθυνση που τηρούσε κατά τη στιγμή της καταγγελίας, παρέμεινε αναντίλεκτος. Εν πάση περιπτώσει ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορούμενου συνάδει και με την ενώπιον μου μαρτυρία και δη ότι ο ΜΚ1 άρχισε να διεξάγει έλεγχο ταχύτητας στο συγκεκριμένο σημείο τριάντα περίπου λεπτά πριν την καταγγελία του κατηγορούμενου. Επομένως τη μαρτυρία του κατηγορούμενου την αποδέχομαι στην ολότητά της. Ευρήματα Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της πιο πάνω μαρτυρίας, αποτελεί εύρημα μου ότι στις 12.1.2008 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΚMS816 στον παρακαμπτήριο δρόμο Γερμασόγειας με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο του Αγ. Αθανασίου. Κατά τη διάρκεια της χρήσης του εν λόγω οδικού δικτύου, είδε στις αντίθετες λωρίδες κατεύθυνσης περιπολικό της αστυνομίας. Σε κάποιο στάδιο και αφού επισκέφθηκε την οδό Κώστα Κρυστάλλη εισήλθε εκ νέου στον παρακαμπτήριο μεταξύ κυκλικού κόμβου Αγ. Αθανασίου και κυκλικού κόμβου Γερμασόγειας, με ανατολική κατεύθυνση για να μεταβεί στην οικία του η οποία βρίσκεται στην κοινότητα Μουτταγιάκας. Καθ' όλη τη διάρκεια της οδήγησης του στον εν λόγω παρακαμπτήριο είχε ενεργοποιημένο τον αυτόματο πιλότο του οχήματος του (cruse control) έτσι που το όχημα να κινείται με ταχύτητα 87 χ.α.ω. Όταν σε κάποιο σημείο του δρόμου είχε πλέον οπτική επαφή με τον ΜΚ1, ο τελευταίος εισήλθε εντός του δρόμου και προσπάθησε να σταματήσει προπορευόμενο του κατηγορούμενου όχημα. Όταν το εν λόγω προπορευόμενο όχημα δεν σταμάτησε για έλεγχο, ο ΜΚ1, ο οποίος βρισκόταν εντός του δρόμου έκανε σήμα στον κατηγορούμενο να σταματήσει, πράγμα το οποίο ο τελευταίος έπραξε. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα μου ότι από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος έχει οπτική επαφή με τον ΜΚ1 μέχρι και τη στιγμή που του γίνεται σήμα από τον τελευταίο για να σταματήσει, το όχημα που οδηγά ο κατηγορούμενος κινείται με ταχύτητα 88 χ.α.ω. κι' αυτό γιατί αποδέχθηκα τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι όταν ο αυτόματος πιλότος είναι ενεργοποιημένος και η κλήση του δρόμου είναι κατηφορική το όχημα του κινείται κατά 1 χ.α.ω περισσότερο από το ορισμένο επί του αυτόματου πιλότου. Το σημείο όπου έγινε η καταγγελία είναι κατηφορικό σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στον εν λόγω δρόμο είναι 80 χ.α.ω. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 6

(2)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/1972: «Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ' όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί η αρμοδία αρχή δύναται, ωσαύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητος». Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 6

(3)του ιδίου νόμου: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το έν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας επτακοσίας πεντήκοντα λίρας (ΛΚ1500 - Ν.166/87)(€2562) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Έχοντας κατά νου την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, τα ευρήματα μου και τις νομικές αρχές ως αυτές αναφέρονται ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αναφερόμενο στην κατηγορία όχημα με ταχύτητα 101 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω. που είναι και το επιτρεπόμενο ανώτατο όριο ταχύτητας. Παρά ταύτα με βάση τα ευρήματα μου ο Κατηγορούμενος κατά την ημέρα και κάνοντας χρήση του οχήματος που αναφέρονται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει οδηγούσε αυτό με ταχύτητα 88 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω.. Είναι ξεκάθαρο από τις πιο πάνω νομικές αρχές ότι η ενέργεια αυτή του Κατηγορούμενου είναι ενέργεια η οποία έλαβε χώρα κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Αυτό που απασχόλησε το Δικαστήριο είναι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος μπορεί να κριθεί ένοχος του αδικήματος που αντιμετωπίζει, για ταχύτητα 88 χ.α.ω. και όχι 101 χ.α.ω. εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του άρθρου 85

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και άρα να μην επέλθει οποιαδήποτε μεταβολή του υφιστάμενου κατηγορητηρίου ή να κριθεί ένοχος εταίρου αδικήματος και δη δια της προσθήκης επί του κατηγορητηρίου, δυνάμει του άρθρου 85

(4)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, νέας κατηγορίας η οποία να αναφέρει ως ταχύτητα με την οποία κινείτο ο Κατηγορούμενος, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, τα 88 χ.α.ω; Έχοντας κατά νου τις αρχές που διατυπώθηκαν στις Sammy Imbrahim Imbrahim Issa and another v. The Republic

(1989)2 C.L.R. 39 και Ανδρέας Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 458 είμαι της άποψης και ως εκ τούτου κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να κριθεί ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει για τη μειωμένη ταχύτητα των 88 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω. χωρίς την αναγκαιότητα μεταβολής του κατηγορητηρίου δια της προσθήκης άλλης κατηγορίας. Ως εκ των ανωτέρω αποτελεί κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της, για την περιορισμένη ταχύτητα των 88 χ.α.ω. αντί 80 χ.α.ω., πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ........................................... Δ. Θεοδώρου, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ιχ Subject: Criminal/Traffic/Final (Αναφορά: Επικίνδυνη, αλόγιστη και απερίσκεπτη οδήγηση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο