ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Nicolae-Sorin Petcu κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2001/09, 16 Νοεμβρίου, 2009

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον και των δύο κατηγορουμένων, αυτοί κλήθηκαν σε απολογία, επιλέγοντας όπως προβούν σε ανώμοτη δήλωση με πρόθεση να υιοθετήσουν την κατάθεση τους. Σε αυτό το στάδιο η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε αίτημα για τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Συγκεκριμένα η κα Σοφοκλέους ζήτησε όπως στην έκθεση του πρώτου αδικήματος προστεθούν τα άρθρα 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα και όπως οι λεπτομέρειες του πρώτου αδικήματος τροποποιηθούν ώστε να διαβάζονται ως ακολούθως: Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 την 17.1.2009 στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού με παράνομη πράξη και παράλειψη που έγινε στις 11.1.2009, επέφεραν το θάνατο του Gheorghe Ene τέως από τη Ρουμανία. Περαιτέρω η κα Σοφοκλέους ανέφερε την πρόθεση του Γενικού Εισαγγελέα να αναστείλει τη δεύτερη κατηγορία σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος. Σύμφωνα με τη συνήγορο η τροποποίηση που επιζητείται είναι τυπική με στόχο να διορθωθεί ένα λάθος όπως είπε και δεν επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Στο αίτημα υπήρξε ένσταση εκ μέρους της υπεράσπισης. Αγορεύοντας προς υποστήριξη της κοινής θέσης της υπεράσπισης ο κ. Κωνσταντινίδης αναφέρθηκε στον επηρεασμό των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος σε αυτό το στάδιο αφού η υπεράσπιση καθόρισε τη γραμμή της από την αρχή. Υποστήριξε ο συνήγορος ότι η υπεράσπιση αιφνιδιάζεται λόγω του σταδίου που ευρίσκεται η διαδικασία και λόγω του ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι τυπική, αλλά αντίθετα είναι ουσιαστική, σε βαθμό που αγγίζει τα όρια νέου κατηγορητηρίου. Υπέδειξε επίσης ότι η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε παρόμοιο αίτημα σε προγενέστερο στάδιο, αλλά το εγκατέλειψε και δεν είναι σωστό να ζητά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου ανάλογα με την εξέλιξη της υπόθεσης. Το άρθρο 83 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης, εφόσον φαίνεται σ΄ αυτό ότι το κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό, είτε ουσιαστικά είτε τυπικά, να το τροποποιήσει όπως το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο, ώστε να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης. Οι αρχές που διέπουν το υπό κρίση θέμα έχουν κατ΄ επανάληψη αναλυθεί από τη νομολογία. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Lanitis Bros Ltd ν. Ιατρικών Υπηρεσιών

(1995)2 Α.Α.Δ. 266: «Μόνο το άρθρο 83 παρέχει εξουσία για την τροποποίηση του κατηγορητηρίου με την τροποποίηση της κατηγορίας ή των γεγονότων που την υποστηρίζουν. Η εξουσία αυτή μπορεί να ασκηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης. Ο όρος «δίκη» στο πλαίσιο του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, περιλαμβάνει κάθε στάδιο της διαδικασίας μέχρι την έκδοση της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου (Leonidou v. Police

(1987)2 C.L.R.96,107)». Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται ότι δεν προκαλείται βλάβη στα δικαιώματα του κατηγορουμένου στην προώθηση της υπεράσπισης του. Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι η πιθανότητα δυσμενούς επηρεασμού του κατηγορούμενου καθίσταται μεγαλύτερη όσο πιο προχωρημένο είναι το στάδιο της δίκης. Μία τροποποίηση είναι δυνατό να εγκριθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι πληρούνται οι ανωτέρω αναφερόμενες προϋποθέσεις και δεδομένου ότι θα τηρηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 84 του Κεφ. 155, που παρέχουν στον κατηγορούμενο την ευχέρεια ακόμα και επανακλήτευσης μαρτύρων προς αντιμετώπιση του τροποποιημένου κατηγορητηρίου. Στη παρούσα περίπτωση, επισημαίνεται αρχικά ότι η αιτούμενη τροποποίηση, σε περίπτωση έγκρισης της, θα είχε ως αποτέλεσμα μία κατηγορία η οποία πάσχει από πολλαπλότητα και αυτό επειδή ζητείται η συμπερίληψη στις λεπτομέρειες του αδικήματος, τόσο παράνομης πράξης όσο και παράλειψης, που αποτελούν δύο διαφορετικά αδικήματα σύμφωνα με το άρθρο 205 του Κεφ.

1. Κατά συνέπεια το αίτημα δεν θα μπορούσε να έχει επιτυχή κατάληξη. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, έχοντας κατά νου ότι οι κατηγορούμενοι έχουν κληθεί σε απολογία με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία στις κατηγορίες όπως είναι διατυπωμένες στο υφιστάμενο κατηγορητήριο και τις θέσεις της υπεράσπισης, κρίνουμε ότι από τυχόν έγκριση της τροποποίησης όπως εισηγείται η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο, ο κίνδυνος επηρεασμού των δικαιωμάτων και της υπεράσπισης των κατηγορουμένων είναι ορατός και ενδεχόμενος. Στη κατάληξη μας αυτή συνηγορεί και το γεγονός ότι η αιτούμενη τροποποίηση, παρά την περί του αντιθέτου εισήγηση της κας Σοφοκλέους, δεν είναι τυπικής αλλά ουσιαστικής φύσης εφ΄ όσον επιχειρεί να προσθέσει και άλλα ενδεχόμενα ενοχής στη βάση των προνοιών των άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Υπό το φως των πιο πάνω, αποφασίσαμε να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρεια εναντίον του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής, το οποίο και απορρίπτουμε. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο