Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μενέλαου Ηλία, Αρ. υπόθεσης: 9762/08, 27.11.2009

(1)(β), 6

(3), 30, 30 Α, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και 91

(1)/03 (βλ. τη 2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της σχετικής κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 13 Απριλίου 2007, στη Μουτταγιάκα, είχε στην κατοχή του 31,8965 γραμμάρια φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Ό,τι αποτελεί αντικείμενο απόφανσης είναι μόνο ο σκοπός για τον οποίο κατείχε ο κατηγορούμενος τα ναρκωτικά. Κατά την Κατηγορούσα Αρχή, ήταν για να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, ενώ, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, αρχικά τα αγόρασε για δική του χρήση, ενώ, στη συνέχεια, για λόγους που έχει αναφέρει, τα κατείχε για να τα επιστρέψει σ' εκείνους που του τα πώλησαν. Τα ακόλουθα γεγονότα είτε είναι παραδεκτά είτε συντίθενται από ισχυρισμούς οι οποίοι παρέμειναν αναντίλεκτοι. Ειδικότερα: Στις 13.4.2007, ο αστυφύλακας - λοχίας σήμερα - 1450 Χριστάκης Πογιατζής (Μ.Κ.1) που υπηρετούσε στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν), κλιμάκιο Λεμεσού, μαζί με άλλους 7 συναδέλφους του, όλοι της Υ.ΚΑ.Ν, μετέβηκαν στο χωριό Μουτταγιάκα για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικού εντάλματος έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου, κατόπιν πληροφορίας, ότι έχει στην κατοχή του μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών στην οικία του, την οποία προμηθεύει σε ύποπτα πρόσωπα που τον επισκέπτονται εκεί. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία, ο κατηγορούμενος διακινείτο με το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΚΑΥ

1. Όταν έφθασαν, ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε καφενείο, οπότε, αφού ενημερώθηκε από το μάρτυρα για το ένταλμα έρευνας της οικίας του, κλήθηκε και για έρευνα του παραπάνω οχήματός του. Με την έναρξη της έρευνας στις 22:30, ο μάρτυρας, στην παρουσία του κατηγορούμενου, βρήκε ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο, εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη, ανάμεικτη με βιομηχανοποιημένο καπνό. Αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο, αυτός, απάντησε «Εν δικό μου», οπότε συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Συνεχίζοντας την έρευνα ο μάρτυρας, μέσα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, δέκα λεπτά αργότερα και συγκεκριμένα, στις 22:40, βρήκε πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού, ένα νάιλον πλαστικό σακούλι, το οποίο περιείχε ποσότητα κάνναβης. Αφού το παρέλαβε, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του ανέφερε ότι εντός του σακουλιού υπήρχε κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από το Νόμο και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος απάντησε: «Εν σκάρτο πράμα». Ότι πρόκειται για ναρκωτικά τα παραπάνω ανευρεθέντα, προκύπτει και από το αποτέλεσμα των επιστημονικών εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκαν. Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, την οποία υπογράφει η Χημικός 1ης Τάξης Κατερίνα Κονάρη (βλ. το τεκμήριο 8), πρόκειται για 0,1555 γραμμάρια κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, η πράσινη ξηρή φυτική ύλη αναμεμειγμένη με καπνό που περιείχετο στο χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο και για 31,8965 γραμμάρια της ίδιας απαγορευμένης ουσίας που περιείχε το νάιλον πλαστικό σακούλι. Ανάλογη έρευνα διεξήχθηκε στη συνέχεια τόσο στην οικία του κατηγορούμενου όσο και στο πρακτορείο στοιχημάτων που διαχειρίζεται στη Γερμασόγεια, χωρίς ωστόσο να εντοπιστεί οτιδήποτε παράνομο. Ο κατηγορούμενος, την ίδια μέρα, οδηγήθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. για διερεύνηση της υπόθεσης, όπου και εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση. Η κατάθεσή του (τεκμήριο 2) καταγράφηκε από το Μ.Κ.
2. μεταξύ των ωρών 00:10 και 00:35 της επόμενης μέρας. Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, κατέθεσε ενόρκως και αντεξετάστηκε. Με τη μαρτυρία του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της θεληματικής του κατάθεσης, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, ενώ απάντησε και σε αριθμό ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν από τη δικηγόρο του. Οι βασικές θέσεις που προβάλλει με τη γραπτή του κατάθεση, είναι οι εξής: Είναι χρήστης ναρκωτικών («χόρτου κανναούρι»), τα τελευταία 3 χρόνια. Το τυλιχτό τσιγάρο που βρέθηκε μέσα στο αυτοκίνητό του κατά τη διάρκεια της αστυνομικής έρευνας, περιείχε χόρτο κανναούρι μαζί με καπνό. Την ίδια ουσία, περιείχε και το σακούλι που βρέθηκε κατά τη διάρκεια της ίδιας έρευνας, πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού. Είναι σκάρτο - το συγκεκριμένο χόρτο - και το έβαλε εκεί πριν ένα με δύο μήνες, γιατί δεν πίνεται. Του το έδωσαν κάποιοι τουρκοκύπριοι πριν ένα με δυο μήνες για να δοκιμάσει, αλλά, επειδή ήταν σκάρτο, το έβαλε πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού και έμεινε εκεί. Ο ίδιος είναι μόνο χρήστης, δεν πουλά ναρκωτικά και τον τελευταίο καιρό προσπαθεί να κόψει και το χόρτο. Απαντώντας σε διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τη δικηγόρο του, ανέφερε και τα εξής μεταξύ άλλων: Ξεκίνησε να κάνει χρήση ναρκωτικών το
3. Έκανε χρήση μόνο κάνναβης και ήταν εθισμένος. Εδώ και δύο περίπου χρόνια σταμάτησε τη χρήση ναρκωτικών. Από την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών που αγόρασε από τους τουρκοκύπριους στο μόλο, έκανε μόνο ένα τσιγάρο, το οποίο τον αρρώστησε με ημικρανίες και πονοκεφάλους, επειδή δεν ήταν καλό. Αγόρασε τα ναρκωτικά για ΛΚ50,00, δηλαδή, όσες είχε και, σε ερώτησή του πόσο χόρτο μπορούσαν να του δώσουν με αυτά τα λεφτά οι τουρκοκύπριοι, του είπαν 30 γραμμάρια. Δε γνωρίζει γιατί του έδωσαν μεγαλύτερη ποσότητα, ίσως επειδή δεν ήταν καλό το χόρτο, ίσως και να έκαναν λάθος στο ζύγισμα. Μολονότι τα ναρκωτικά δεν ήταν καλής ποιότητας, τα κράτησε και δεν τα πέταξε, επειδή τότε είχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα και ήθελε να βρει εκείνους που του τα είχαν πουλήσει για να τους τα επιστρέψει, είτε για να του δώσουν άλλο χόρτο, είτε για να του επιστρέψουν τα λεφτά του. Το μεγαλύτερο μέρος της αντεξέτασης του από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, περιστράφηκε γύρω από τις συνθήκες αγοράς των ναρκωτικών από τους τουρκοκύπριους και σε κάποιο βαθμό, γιατί τα κατείχε, αφού δεν ήταν καλής ποιότητας. Επισημαίνεται ότι δεν αμφισβητήθηκε ο κατηγορούμενος σε σχέση με όσα έχει αναφέρει αναφορικά με τις συνθήκες που περιήλθαν τα ναρκωτικά στην κατοχή του, με αναφορά σε τόπο, χρόνο, προμηθευτή και ότι πλήρωσε για το συγκεκριμένο σκοπό το ποσό των ΛΚ50,
4. Απαντώντας σε αριθμό άλλων ερωτήσεων, αρνήθηκε ότι κατέβασε την ανευρεθείσα ποσότητα ναρκωτικών που αγόρασε, οποτεδήποτε από το αυτοκίνητό του. Από αυτή δε, έκανε μόνο ένα τσιγάρο μέσα στο αυτοκίνητο του. Παρότι αρρώστησε, άφησε την υπόλοιπη ποσότητα μέσα στο αυτοκίνητο και δεν την πέταξε, επειδή είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και έπρεπε, είτε να του δώσουν άλλο χόρτο οι τουρκοκύπριοι, είτε τα λεφτά του. Ωστόσο, δεν τους βρήκε, μολονότι πήγε ξανά στο μόλο για το σκοπό αυτό, μετά από μια βδομάδα. Απαντώντας στην υποβολή ότι επειδή είχε οικονομικά προβλήματα κράτησε τα ναρκωτικά για να τα πουλά σε άλλα πρόσωπα, μεταξύ άλλων, ισχυρίστηκε ότι τη συγκεκριμένη περίοδο όχι μόνο δεν πωλούσε ναρκωτικά, αλλά αγόραζε από άλλους για να καπνίζει. Καθώς έχει αναφερθεί, ο κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί (απεναντίας παραδέχεται - βλ. και την παραδοχή του στη σχετική 1η κατηγορία - ) ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχε την απαγορευμένη ουσία. Έχοντας υπόψη ότι αυτή είναι 31.8965 γραμμάρια, το μόνο ερώτημα που τίθεται, είναι κατά πόσο σε εφαρμογή του άρθρου 30 Α του σχετικού Νόμου (Ν. 29/77)απέδειξε ότι δεν κατείχε αυτή με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο («σε άλλα πρόσωπα» σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της σχετικής κατηγορίας). Το άρθρο 30 Α του Νόμου, διαλαμβάνει ότι: «Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο ή ουσία, που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, θεωρείται ότι καλλιέργησε ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο.» Πρόκειται για μαχητό, ασφαλώς, το τεκμήριο που δημιουργεί η συγκεκριμένη διάταξη και καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 87): «Η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων, ως προς τις προθέσεις και ενέργειες του κατηγορούμενου, καθώς και η εναπόθεση οποιουδήποτε αποδεικτικού βάρους στον κατηγορούμενο πρέπει να είναι συμβατά με το τεκμήριο της αθωότητος. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ότι δεν αποκλείεται, εκ προοιμίου, η καθιέρωση από το νόμο μαχητών τεκμηρίων ή η εναπόθεση αποδεικτικού βάρους στον κατηγορούμενο, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά περιορίζονται σε λογικά πλαίσια, τα οποία δεν αντιμάχονται το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορούμενου - (βλ. μεταξύ άλλων, Salabiaku v. France [1988] 13 EHRR 379, Η. ν. UK App No 15023/89 (4 April 1990, enreported), Bates v. UK App No 26280/95 (16 January 1996, unreported). Aναφορά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γίνεται στην πολύ πρόσφατη απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην R. v. DPP, ex p Kebeline [1999] 4 All E.R. 801. Άποψή μας είναι ότι η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητος, εφόσον - (α) Τα συμπεράσματα, τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών· οπόταν, με την καθιέρωσή τους, ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός. (β) Το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους (των επίμαχων συμπερασμάτων), δεν εκτείνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων· και (γ) το βάρος απόδειξης της κατηγορίας - (το αποδεικτικό βάρος) - παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης και δε μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του.» Επί του προκειμένου, ο κατηγορούμενος καλείται να αποσείσει το σχετικό συμπέρασμα, επειδή, η ποσότητα ναρκωτικών που αποτελεί το αντικείμενο της σχετικής κατηγορίας, είναι πέραν των 30 γραμμαρίων (31.8965). Προς τούτο είναι αρκετή η προσαγωγή μαρτυρίας που να δημιουργεί πραγματική αμφιβολία (βλ. Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 κ.ο.κ.). Προτού υπεισέλθω στη μαρτυρία του κατηγορούμενου, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: Επειδή, κατά κανόνα είναι δύσκολη η προσαγωγή άμεσης μαρτυρίας που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι ο σκοπός της κατοχής των ναρκωτικών είναι η προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα, έχουν καθιερωθεί νομολογιακά διάφορα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας, που οδηγούν εύλογα σ' ένα τέτοιο συμπέρασμα. Όπως, για παράδειγμα, εάν αυτά αποτελούν μεγάλη ποσότητα. Για όλους τους λόγους που ακολουθούν, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος πέτυχε να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης, ότι κατείχε τα ναρκωτικά με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Θα έλεγα δε, ότι το πέτυχε με το παραπάνω, υπό την έννοια ότι, ενώ ήταν αρκετό να δημιουργήσει λογική αμφιβολία ότι ο σκοπός για τον οποίο κατείχε τα ναρκωτικά ήταν η προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα, με έχει πείσει, ότι αυτά, αρχικά περιήλθαν στην κατοχή του για δική του χρήση και ακολούθως, ότι τα κατείχε με σκοπό να τα επιστρέψει σ' αυτούς από τους οποίους τα αγόρασε, είτε για να του δώσουν άλλα, είτε για να του επιστρέψουν τα λεφτά του. Ειδικότερα: Καταρχήν, μολονότι αντεξετάστηκε, ουσιαστικά η εκδοχή του για πλείστα όσα έχει αναφέρει, παρέμεινε αναντίλεκτη, ενώ, στο βαθμό που έχει αμφισβητηθεί, είναι με υποβολές από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, που δεν αποτελούν ασφαλώς μαρτυρία. Έπειτα, το μόνο στοιχείο που κατατείνει, καταρχήν, σε συμπέρασμα, ότι κατείχε τα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθειά τους σε τρίτα πρόσωπα είναι η ποσότητά τους που υπερβαίνει κατά τι το όριο των 30 γραμμαρίων που δημιουργεί το σχετικό τεκμήριο το άρθρο 30Α του Νόμου. Ωστόσο, το γεγονός αυτό, δεν αποτελεί ικανοποιητικό λόγο, για να οδηγηθώ άνευ άλλου σε συμπέρασμα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι, επί του προκειμένου, ο σκοπός της κατοχής είναι αυτός που δημιουργεί το εν λόγω τεκμήριο, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, ότι πρόκειται για ελάχιστη ποσότητα - η συγκεκριμένη - πέραν της καθορισθείσας από το άρθρο 30 Α του Νόμου. Συγκεκριμένα, μόλις 1.8965 γραμμάρια. Σε συνέχεια του προηγούμενου, είναι και το γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εθισμένος χρήστης ναρκωτικών και συγκεκριμένα της ίδιας απαγορευμένης ουσίας με αυτήν που αποτελεί το αντικείμενο της σχετικής κατηγορίας. Εκτός από το γεγονός ότι η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη και επί του προκειμένου είναι και το γεγονός, ότι παραδέχθηκε δύο κατηγορίες (3η και 5η) που αφορούν στην κατηγορία ότι κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη την απόλυτη και από την πρώτη στιγμή συνεργασία του με την αστυνομία, η οποία επιμαρτυρείται απ' όσα ακολουθούν, τα οποία αποδεικνύουν και το στοιχείο του αυθορμητισμού σε σχέση με την εκδοχή του, κάτι που σημαίνει, ότι, από τη μια, δεν ήθελε να αποκρύψει οτιδήποτε, και από την άλλη, ότι κατάθεσε την αλήθεια. Καταρχήν, ενώ σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, το δικαστικό ένταλμα έρευνας που μαζί με τους συναδέλφους του της Υ.Κ.Α.Ν. ήταν για τη οικία του κατηγορούμενου στην Μουτταγιάκα, αυτός, δέχθηκε να γίνει έρευνα χωρίς ένταλμα και στο αυτοκίνητό του, ενώ γνώριζε προφανώς, ότι είχε σ' αυτό και τα ναρκωτικά για τα οποία αντιμετωπίζει σήμερα την υπό εκδίκαση κατηγορία, αλλά και άλλες, τις οποίες παραδέχθηκε στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης. Έπειτα, είναι και το γεγονός, ότι ενώ τελούσε υπό κράτηση στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν., για διερεύνηση της υπόθεσης, εξέφρασε την επιθυμία να δώσει και έδωσε θεληματική κατάθεση, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από την ώρα που εντοπίστηκαν από την αστυνομία τα ναρκωτικά στο αυτοκίνητό του, με την οποία, καθώς ήδη έχει αναφερθεί, μεταξύ άλλων, ομολόγησε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών, ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ήταν δικά του, από που τα προμηθεύτηκε, ποιοι του τα προμήθευσαν, πότε και που. Με όσα συμπληρωματικά ανέφερε στο Δικαστήριο αιτιολόγησε πειστικά και το γεγονός ότι αυτά βρίσκονταν στο αυτοκίνητό του. Γενικά, η όλη συμπεριφορά του από την ώρα που πληροφορήθηκε την ύπαρξη δικαστικού εντάλματος έρευνας της οικίας του και μετέπειτα, δεν αφήνει ίχνος αμφιβολίας ότι ήταν ειλικρινής και ότι ανάφερε στην αστυνομία και κατάθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Και κάτι τελευταίο. Η αστυνομία, σύμφωνα πάντοτε με τον Μ.Κ.1 (βλ. την κατάθεση του - τεκμήριο 1 - την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του), εξασφάλισε το δικαστικό ένταλμα έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου, κατόπιν πληροφορίας ότι έχει στην κατοχή του μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, την οποία αποκρύβει στην οικία του και προμηθεύει ύποπτα πρόσωπα που τον επισκέπτονται εκεί. Κι' όμως, κατά τη διάρκεια της έρευνας στην οικία του, τίποτε το παράνομο εντοπίστηκε. Ωστόσο, εάν η πληροφορία ήταν βάσιμη, λογικό ήταν, ότι, εκτός από τη μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών - που δεν υπήρχε - θα έπρεπε να εντοπιστούν και διάφορα άλλα πράγματα, που να οδηγούν, έστω σε υπόνοια, είτε ακόμη σε απλή υποψία, ότι ο κατηγορούμενος προμηθεύει άλλα πρόσωπα με ναρκωτικά. Για παράδειγμα, κάποια ζυγαριά ακριβείας, είτε ακόμη και πελατολόγιο ενδεχομένως. Όμως, για να επαναλάβω, τίποτε από αυτά έχει εντοπιστεί, είτε στην οικία του, είτε οπουδήποτε αλλού έγινε αστυνομική έρευνα. Τα ναρκωτικά βρέθηκαν μέσα στο αυτοκίνητο του και μάλιστα, φαίνεται να τα είχε τοποθετημένα σε τέτοιο μέρος, που εύλογα μπορεί να υποθέσει κάποιος, ότι ίσως και να αδιαφορούσε για το ενδεχόμενο κάποια στιγμή αυτά να εντοπίζονταν από την αστυνομία, όπως και έγινε, μάλιστα, κατόπιν σχετικής έρευνας η οποία έγινε κατόπιν συγκατάθεσης του, μιας και δεν υπήρχε δικαστικό ένταλμα γι' αυτό το σκοπό. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα, σε εφαρμογή και όσων έχουν αναφερθεί στη Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στη σχετική κατηγορία. Ακολουθεί ότι αυτός αθωώνεται. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final (Αναφορά: κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο