Aναφορικά με την ΄Ελλη Βάσου, Αρ. Aίτησης: 15/09, 4 Δεκεμβρίου, 2009

(1)και

(2)Ν. 31/62, 25

(3)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν. 14/60)Θ. 1-4,

(1)(ee), στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρα 32, 47 στις συμφυείς εξουσίες στη γενική πρακτική και διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι καταχώρησε έφεση στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 20.3.09 και ότι είναι δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα ως η αίτηση της διότι διαφορετικά θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Επίσης αναφέρει ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα τότε δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη διότι και αν ακόμη έχει επιτυχία η έφεση της θα είναι χωρίς αντίκρισμα. Στη συνέχεια αναφέρει τον λόγο έφεσης ο οποίος εδράζεται στο νομότυπο της έκδοσης του διατάγματος ημερ. 20.3.09. Αναφέρει τέλος ότι απέστειλε επιστολή στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων με την οποία ζητά επανεξέταση των φορολογιών καθότι ως η ίδια ισχυρίζεται ο Ανδρέας Ευριπίδου ο οποίος ήταν το κύριο πρόσωπο που διαχειρίζετο αποκλειστικά τους λογαριασμούς των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της έχει προβεί σε εικονικές και άλλες μη νόμιμες ενέργειες που αφορούσαν την επίδικη φορολογία. Ως εκ τούτου είναι εισήγηση της αιτήτριας ότι είναι δίκαιο, εύλογο και επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ο Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Η ένσταση του βασίζεται στον Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμο 31/62, άρθρο 9 (1-6) στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θεσμός 2 στη Νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση του αυτή υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ευφροσύνης Χ"Πολυδώρου η οποία αναφέρει το ιστορικό έκδοσης του διατάγματος ημερ. 20.3.09 από την ημερομηνία καταχώρησης της φορολογικής υπόθεσης υπ΄ αρ. 340/08 μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος του οποίου την αναστολή εκτέλεσης εξαιτείται η αιτήτρια. Αναφέρει επίσης ότι η αίτηση της αιτήτριας είναι αβάσιμη και νομικά αστήρικτη καθότι το διάταγμα πληρωμής εκδόθηκε βάση του άρθρου 9

(1)του Νόμου 31/62 το οποίο δεν παρέχει ευχέρεια ούτε για αναθεώρηση απόφασης που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου αυτού ούτε για παροχή δεύτερης ευκαιρίας στην φορολογούμενη να ζητήσει άλλη θεραπεία. Αναφέρει τέλος ότι η αιτήτρια ενώ είχε την ευκαιρία να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να διεξαχθεί έρευνα αναφορικά με την οικονομική της δυνατότητα εν τούτοις δεν το έπραξε αλλά και το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει το δίκαιο της επιβληθείσας φορολογίας ή την ακρίβεια του οφειλόμενου ποσού. Και οι δύο συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους και παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία που αφορούσε το υπό κρίση θέμα. Το άρθρο 9

(1)του Νόμου 31/62 αναφέρει τα ακόλουθα: "9.-

(1)Εάν πρόσωπον οφείλον οιονδήποτε φόρον παραλείψη να καταβάλη άπαντα τα υπ΄ αυτού οφειλόμενα ποσά όταν τούτο απαιτηθή υπό του φοροεισπράκτορος, το Δικαστήριον δύναται, τη αιτήσει του φοροεισπράκτορος και τη προσαγωγή πιστοποιητικού υπογεγραμμένου υπό του Πρώτου Λειτουργού Προσόδων, βεβαιούντος ότι ποσόν τι οφείλεται να παραμένει απλήρωτον, να καλέση το εν υπερημερία πρόσωπον ενώπιόν του και να προβή εις την διενέργειαν ερεύνης περί της καταστάσεως και των μέσων διαβιώσεως του εν υπηρεημερία προσώπου, και να διατάξη το τοιούτο πρόσωπον όπως καταβάλη το οφειλόμενον ποσό ομού μετά των συνεπεία της υπερημερίας γενομένων εξόδων και των άλλων όλων εξόδων ως την καταβολήν ήθελε κρίνει εύλογον, είτε παραχρήμα είτε διά δόσεων ως το Δικαστήριον ήθελε καθορίσει." Με βάση τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου ως έχει παρατεθεί ανωτέρω θεωρώ ότι η αίτηση της αιτήτριας δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Η εξουσία του Δικαστηρίου είναι σαφής. Το Δικαστήριο διεξάγει έρευνα αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη και τα μέσα διαβίωσης του. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, ούτε σε θέματα που αφορούν το νομότυπο του εκδοθέντος διατάγματος ούτε στο ορθό της επιβληθείσας φορολογίας αλλά ούτε και στα θέματα τα οποία η αιτήτρια αναφέρει στην ΄Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της και έχουν σχέση με ισχυριζόμενες παράνομες ενέργειες τρίτου προσώπου αναφορικά με τη φορολογία που της επιβλήθηκε. Οι λόγοι που θα μπορούσε να προβάλει η αιτήτρια και αυτό θα έπρεπε να γίνει στο κατάλληλο στάδιο αν και εφόσον η αιτήτρια εμφανιζόταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά της 20.3.09 ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος του οποίου ζητείται η αναστολή εκτέλεσης, είναι απόδειξη πληρωμής του φόρου ή ότι δεν είναι το πρόσωπο το οποίο αναγράφεται στην αίτηση. Η αιτήτρια όμως παρέλειψε να εμφανιστεί με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα καταβολής του οφειλόμενου ποσού φόρου. Θα πρέπει εδώ να τονισθεί ότι η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρει οτιδήποτε για να δικαιολογήσει την παράλειψη της να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στις 20.3.09 που ήταν ορισμένη η υπόθεση της και που είχε σαν αποτέλεσμα την έκδοση του επίδικού διατάγματος αλλά ούτε και ζήτησε να αντεξετάσει την ενόρκως δηλούσα στην ένσταση που καταχώρησε η καθ΄ ης η αίτηση σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την έκδοση του δικαστικού διατάγματος αλλά ούτε και καταχώρησε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση με αποτέλεσμα να μείνουν αναντίλεκτα. Περαιτέρω στην υπόθεση Θεόπιστος Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων Π.Ε. 7798 ημερ. 2.321989 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα τα οποία κρίνω ότι τυγχάνουν εφαρμογής και στην παρούσα περίπτωση λαμβανομένων υπόψη των θεμάτων που τέθηκαν ενώπιον μου: «Το άρθρο 9

(1)του Ν 31/62 αποτελεί αυτοτελή πρόνοια. Ο νόμος δεν παρέχει ευχέρεια ούτε για αναθεώρηση απόφασης η οποία εκδίδεται βάσει του άρθρου αυτού, ούτε για την παροχή δεύτερης ευκαιρία στον φορολογούμενο να ζητήσει την αποπληρωμή του χρέους με δόσεις. Η σημασία της εκπλήρωσης των φορολογικών υποχρεώσεων και οι επιπτώσεις από την παράλειψη εκπλήρωσης του καθήκοντος αυτού, έχουν επισημανθεί στην υπόθεση Rainbow ν. Republic. Το πιο κάτω απόσπασμα συνοψίζει το θέμα περιεκτικά:- "The payment of income tax constitutes a social duty upon the diligent discharge of which depends the effective functioning of the modern state and realization of social objectives. Avoidance of tax erodes economic planning and makes for uneven distribution of social burdens contrary to Article 24.1 of the Constitution.." Ο εφεσείων έχασε την ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο να διατάξει την αποπληρωμή του χρέους του με δόσεις. Και αν ακόμα γινόταν δεκτό, κάτι που δε συμβαίνει, ότι ο εφεσείων δικαιούται να επικαλεσθεί τις πρόνοιες των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που διέπουν την αναστολή εκτέλεσης, θα έπρεπε πρώτα να δικαιολογήσει την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο στις 8.5.85. Καμία προσπάθεια δεν έγινε προς εκείνη την κατεύθυνση. Ουσιαστικά η έφεση, όπως και η αίτηση του εφεσείοντα ενωρίτερα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αποβλέπουν στην επανάνοιξη του θέματος της αποπληρωμής του χρέους του χωρίς να έχει επιδειχθεί κανένας έγκυρος λόγος που να δικαιολογεί την παράκαμψη της απόφασης της 8.5.85.» Ενόψει όλων των πιο πάνω η αίτηση της αιτήτριας απορρίπτεται. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.).............. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Private Criminal / Final Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική - Τελική- Ν.32/61- Αναστολή Εκτέλεσης Εντάλματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο