Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Liudmila Reutova, Αρ. Υπόθεσης 23643/08, 7.12.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B196 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 23643/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Liudmila Reutova, από τη Λεμεσό Κατηγορούμενης ----------------------------- 7.12.2009 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γ. Ιωαννίδου Κατηγορούμενη παρούσα, γι΄αυτήν: κα Α. Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δυο κατηγορίες ως ακολούθως: 1. Ασκηση βίας στο σύζυγο της Ηρακλή Διαμαντή που προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη σε αυτόν κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3
(1)
(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119
(1)/2000 όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και 2. Κοινή επίθεση κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)
(4)και 4
(1)
(2)(1β) του ιδίου Νόμου 119
(1)/2000 και του άρθρου 242 του Κεφ.
- Για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσαν τρεις μάρτυρες. Η Μ.Κ.1 Αννα Ηρακλέους Κοσμά είναι εγγονή του Ηρακλή Αγαθοκλή Διαμαντή, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 92 ετών και ήταν παντρεμένος με τη Ρωσίδα κατηγορούμενη ηλικίας 48 ετών. Διέμεναν στην οδό Βιομηχανίας αρ.21Δ στη Λεμεσό και παντρεύτηκαν το
- Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει πρόβλημα με το αλκοόλ, κάθε μέρα ήταν μεθυσμένη και δημιουργούσε προβλήματα στον παππού της. Στις 29.5.08 και ώρα 5.00 μ.μ. πήγε στο σπίτι του παππού της. Ενώ βρισκόταν έξω από το σπίτι, είδε την κατηγορούμενη να σπρώχνει με τα χέρια της δυνατά τον παππού της και να τον ρίχνει έξω στη βεράντα του σπιτιού. Στη συνέχεια πήγε από πάνω του και τον κτυπούσε με τα χέρια της σε διάφορα σημεία του σώματος του. Τότε η ίδια έτρεξε, μπήκε στο σπίτι και μόλις η κατηγορούμενη την είδε απομακρύνθηκε από τον παππού της. Η ίδια τότε, έβαλε ρούχα στον παππού της και προσπαθούσε να τον βάλει μέσα στο αυτοκίνητο της για να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο. Εκείνη την ώρα η κατηγορούμενη την πλησίασε και την έπιασε από το λαιμό για να την σταματήσει φωνάζοντας της «fuck you, είσαι τσιγγάνα». Κατάφερε και έβαλε τον παππού της στο αυτοκίνητο και τον μετέφερε στο νοσοκομείο όπου εξετάστηκε από τη γιατρό Χρυσούλλα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο χειρουργικό τμήμα όπου κρατήθηκε για νοσηλεία. Διευκρίνισε ότι το 2003 όταν επισκεπτόταν τον παππού της, μια - δυο φορές την εβδομάδα, δεν υπήρχαν προβλήματα. Μετά όμως από παράπονα του παππού της ότι η κατηγορούμενη τον κτυπούσε το βράδυ ενώ κοιμόταν και δεν ένοιωθε ασφαλής με την κατηγορούμενη, τον επισκεπτόταν δυο φορές την ημέρα, κάθε μέρα μέχρι το επίδικο περιστατικό. Ειδικότερα γύρω στις 10.00 π.μ. τον έπαιρνε στο σπίτι της και τον φρόντιζε. Το μεσημέρι τον έπαιρνε στο σπίτι του για να ξεκουραστεί και τις περισσότερες φορές η κατηγορούμενη απουσίαζε. Όμως κάποιες φορές που η κατηγορούμενη ήταν στο σπίτι δεν την άφηνε να μπει μέσα, έσπρωχνε τον παππού της, ήταν θυμωμένη, φώναζε και την έβριζε «τσιγγάνα» και έφτυνε στο πάτωμα. Την επίδικη ημέρα 29.5.08 πήρε τον παππού της η ώρα 11.00 π.μ. τον μετέφερε στο σπίτι της και τον πήρε πίσω στο σπίτι του η ώρα 3.00 μ.μ.. Τον άφησε στη μέση της αυλής και τον παρέλαβε η κατηγορούμενη χωρίς να την αφήσει να τον συνοδεύσει μέχρι την είσοδο του σπιτιού και έσπρωχνε και έβριζε τον παππού. Αντιλήφθηκε ότι η κατηγορούμενη ήταν μεθυσμένη γιατί μύριζε αλκοόλ αλλά και από το πρόσωπο της. Αφησε τον παππού της και έφυγε. Γύρω στις 4.30 - 5.00 μ.μ. την ειδοποίησαν τηλεφωνικώς γείτονες ότι η κατηγορούμενη «σκοτώνει» τον παππού της και έτρεξε για βοήθεια. Όταν έφτασε εκεί, ήταν μαζεμένοι οι γείτονες έξω από το σπίτι γιατί η κατηγορούμενη δεν άφηνε κανένα να πλησιάσει τον παππού. Ο μόνος που πλησίασε τον παππού όταν τον έσπρωξε για πρώτη φορά ήταν ένας γείτονας νοσοκόμος που βοήθησε τον παππού και έκατσε στον καναπέ έξω στη βεράντα. Όταν η ίδια πλησίασε βρήκε τον παππού της μπρούμυτα και μέχρι να τον φτάσει ο παππούς γύρισε ανάσκελα και η κατηγορούμενη ήταν από πάνω του και τον κτυπούσε με δύναμη με γροθιές. Πρόσθεσε ότι η κατηγορούμενη δεν πρέπει να είχε τα λογικά της. Όταν τον πλησίασε με δυσκολία κατάφερε να τον ανασηκώσει γιατί ήταν βαρύς και δεν επικοινωνούσε. Τον πήρε από τις μασχάλες και τον μετέφερε έξω από το κάγκελο όπου οι γείτονες τον βοήθησαν μέχρι το αυτοκίνητο. Από πίσω της ερχόταν η κατηγορούμενη σε έξαλλη κατάσταση, τράβηκε το παντελόνι του παππού και το εσώρουχο του προς τα κάτω και άρπαξε την ίδια από το λαιμό με το ένα χέρι της με υπερβολική δύναμη και παρολίγο να την πνίξει. Η ίδια την κτύπησε με τον αγκώνα της στο στήθος της για να μπορέσει να γλυτώσει και ο παππούς έπεσε στο έδαφος. Η κατηγορούμενη κτυπούσε το αυτοκίνητο της για να μην την αφήσει να μεταφέρει τον παππού στο νοσοκομείο. Ο παππούς έμεινε στο νοσοκομείο 3-4 μέρες και απεβίωσε στις 12.11.
- Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι όταν η κατηγορούμενη την έβριζε η μόνη της αντίδραση ήταν να παίρνει τον παππού της στο σπίτι της χωρίς να της απαντά. Δεν την ενδιαφέρει που ο παππούς μεταβίβασε το 2007-2008 το ½ μερίδιο της κατοικίας του επ΄ονόματι της κατηγορούμενης. Μετά από ένα μήνα ο παππούς μεταβίβασε το άλλο ½ της κατοικίας του επ΄ονόματι της. Αρνήθηκε ότι πίεσε τον παππού της να καταχωρήσει αίτηση διαζυγίου. Ισχυρίστηκε ότι το επίδικο περιστατικό δεν αποτελούσε την πρώτη φορά που η κατηγορούμενη είχε κτυπήσει τον παππού της. Ισχυρίστηκε ότι για το επίδικο περιστατικό έδωσε κατάθεση στην αστυνομία την ίδια ημέρα γύρω στις 11.00 μ.μ. μετά που έφυγε από το νοσοκομείο και μετά από το σιόκ που έπαθε λόγω του περιστατικού. Την περίμεναν τα τέσσερα μωρά της στο σπίτι γι΄αυτό και ανέφερε στην κατάθεση της όσα έπρεπε να πει εκείνη την ώρα. Ο παππούς της δεν την κάλεσε στο γάμο του με την κατηγορούμενη. Πληροφορήθηκε αργότερα το γάμο τους που έγινε στις 13.9.03 (;). Μέχρι το 2007 επισκεπτόταν τον παππού της και ήταν πάντα κοντά του. Περίπου το 2004 - 2005 ο παππούς της, της είπε ότι η κατηγορούμενη τον έδερνε και της είπε ότι ήθελε να διώξει την κατηγορούμενη και να πάρει διαζύγιο. Γι΄αυτό η ίδια πήγε στο Δήμο Αραδίππου όπου έγινε ο γάμος για να προμηθευτεί με τα αναγκαία έγγραφα. Εκαναν συχνά καταγγελίες στον Αστυνομικό Σταθμό όμως δεν προχωρούσαν εναντίον της κατηγορούμενης γιατί η κατηγορούμενη πήγαινε στον Αστυνομικό Σταθμό με τον παππού όπου τους έλεγε «είμαι ευχαριστημένος με τη γυναίκα μου». Όμως την επόμενη ημέρα, ο παππούς της τηλεφωνούσε και της έλεγε ότι η κατηγορούμενη με κάποιο Λάμπρο τον εκβίαζαν για να λέει ότι είναι εντάξει και φοβόταν. Μαζί με τον παππού της επισκέφθηκαν το 2006 - 2007 το Immigration όπου έκαμαν καταγγελία και ο παππούς δήλωσε ότι επιθυμούσε να χωρίσει με την κατηγορούμενη. Ισχυρίσθηκε ότι ο παππούς από το 2006 - 2007 έπασχε από αρτηριοσκλήρωση και ό,τι του υπέβαλλαν με πίεση το έκανε. Όταν ο παππούς είχε κάμει αίτηση διαζυγίου στις 10.5.07 ήταν με αρτηριοσκλήρωση. Στο Δικαστήριο είχε πει ότι δεν θέλει διαζύγιο και ότι αγαπά την κατηγορούμενη. Όταν όμως βγήκαν έξω από την αίθουσα του Δικαστηρίου της είπε: «Τώρα που πήρα διαζύγιο να με πάρεις στο σπίτι σου να μένω». Τότε κατάλαβε ότι είχε πρόβλημα αρτηριοσκλήρωσης. Πάρα πολλές φορές πήρε τον παππού της στο γιατρό για την υγεία του. Αρνήθηκε ότι εκείνου που ήθελε ήταν να βγάλει την κατηγορούμενη από τη μέση γιατί την ενδιέφερε το σπίτι του παππού της. Απεναντίας, από το 2005 - 2006 είχε πληρεξούσιο από τον παππού της στο όνομα της (Τεκμήριο 2) και αν επιθυμούσε μπορούσε να μεταβιβάσει το σπίτι του στο όνομα της. Όμως ήθελε μόνο το καλό του παππού της και τίποτα άλλο. Στις 5.6.07 ο παππούς της μεταβίβασε το ½ μερίδιο του σπιτιού του (Τεκμήριο 3). Στις 29.3.07 είχε μεταβιβάσει το ½ μερίδιο στην κατηγορούμενη. Το πληροφορήθηκε αυτό από το Κτηματολόγιο την ημέρα που ο παππούς της είχε μεταβιβάσει το δικό της μερίδιο. Μετά το επίδικο περιστατικό (29.5.08) ο παππούς έμεινε στο νοσοκομείο 4 μέρες και από 1-2 Ιουνίου 2008 τον μετέφερε σε γηροκομείο. Γνωρίζει ότι με τη σύνταξη του παππού πληρωνόταν απευθείας από το γηροκομείο και η ίδια πλήρωνε επιπρόσθετα €476 κάθε μήνα. Δεν γνώριζε αν ο παππούς είχε χρήματα στην τράπεζα. Στις 29.5.08 πήρε τον παππού της η ώρα 11.00 - 11.30 π.μ. στο σπίτι της για φαί όπως έκανε καθημερινά. Γύρω στις 3.30 - 4.00 μ.μ. τον πήρε στο σπίτι του για να ξεκουραστεί και του υποσχέθηκε ότι θα επέστρεφε αργότερα για να τον πάρει ξανά στο σπίτι της. Επέστρεψε γύρω στις 5.00 μ.μ. αφού της τηλεφώνησε ο γείτονας του παππού ο νοσοκόμος Παναγιώτης Σάντης και της είπε: «Ελα γιατί η Ρωσίδα θα σκοτώσει τον παππού σου». Όταν έφτασε, έτρεξε μέσα στην αυλή του παππού και είδε τον παππού της ξαπλωμένο ανάσκελα, το κεφάλι του μέσα στο σπίτι και τα πόδια του πάνω στη βεράντα. Η κατηγορούμενη ήταν από πάνω του και τον κτυπούσε με γροθιές στο πρόσωπο. Μόλις την είδε η κατηγορούμενη, ενώ η ίδια έφτασε πάνω στη βεράντα, γέλασε κοροϊδευτικά. Η ίδια έσκυψε να σηκώσει τον παππού της ενώ η κατηγορούμενη προσπάθησε να την εμποδίσει και η ίδια την έσπρωξε. Με αυτό τον τρόπο πήρε τον παππού της από τις μασχάλες και προσπάθησε να τον τοποθετήσει πάνω σε ένα καναπέ έξω στη βεράντα ενώ φώναζε για βοήθεια. Αφού τον έριξε πάνω στον καναπέ τον σήκωσε καλύτερα και κατάφερε, παρόλο που η κατηγορούμενη την εμπόδιζε να τον μεταφέρει στο αυτοκίνητο της, να τον βγάλει έξω από το κάγκελο και εκεί την βοήθησαν κάποια άτομα. Η κατηγορούμενη στο δρόμο την άρπαξε από το λαιμό εμποδίζοντας την, είχε υπερβολική δύναμη και την έσπρωξε με τον αγκώνα της για να ελευθερωθεί από τα χέρια της. Πρόσθεσε ότι η κατηγορούμενη ήταν μεθυσμένη και από το σφίξιμο είχε σημάδια στο λαιμό της. Τα έδειξε το ίδιο βράδυ στη γιατρό Χρυσούλα στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού και στον αστυνομικό που της πήρε κατάθεση. Όταν η κατηγορούμενη άφησε την ίδια, άρπαξε το παντελόνι του παππού της και το εσώρουχο του και τα κατέβασε στο δρόμο για να μην μπορέσει να τον βάλει μέσα στο αυτοκίνητο της. Ισχυρίστηκε ότι είχε αναφέρει στον αστυνομικό που είχε πάει στο νοσοκομείο το επίδικο βράδυ ότι της είχε τηλεφωνήσει ο γείτονας Σάντης για να πάει στον παππού της και αυτός μαζί με άλλους την βοήθησαν να βάλει τον παππού της στο αυτοκίνητο. Στην κατάθεση της (Τεκμήριο 1) είχε αναφέρει τα βασικότερα γεγονότα αφού την έδωσε γύρω στις 11.30 μ.μ. το βράδυ. Δεν είχε αναφέρει το όνομα του Σάντη γιατί και η ίδια δεν αισθανόταν καλά. Δεν ήξερε ότι θα έπρεπε να πει με λεπτομέρεια τα γεγονότα στην κατάθεση της. Στην κατάθεση της είπε τα ουσιαστικά γεγονότα. Στην κατάθεση της Τεκμήριο 1 ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν έξω από το σπίτι είδε την κατηγορούμενη να σπρώχνει δυνατά τον παππού της. Στο Δικαστήριο είπε ότι είδε την κατηγορούμενη να κτυπά τον παππού της όταν η ίδια βγήκε πάνω στη βεράντα. Η ουσία είναι ότι βρήκε την κατηγορούμενη πάνω από τον παππού της να τον κτυπά. Στο Τεκμήριο 1 ανέφερε ότι είδε την κατηγορούμενη πάνω από τον παππού της και τον κτυπούσε με τα χέρια της σε διάφορα σημεία του σώματος του. Ισχυρίσθηκε ότι η κατηγορούμενη κτυπούσε τον παππού της σε όλο του το σώμα όμως όταν πλησίασε είδε ότι τον κτυπούσε περισσότερο στο πρόσωπο. Όταν τον ξάπλωσε μέσα στο αυτοκίνητο της και είδε το πρόσωπο του, είδε τα σημάδια και το πρόσωπο του δεν φαινόταν. Ισχυρίστηκε ότι όταν η ίδια τράβηξε τον παππού της, η κατηγορούμενη μετακινήθηκε μέσα στο σπίτι προς το χωλ και μετά επέστρεψε για να την εμποδίσει. Αυτή τη λεπτομέρεια δεν την ανέφερε στην αστυνομία. Διευκρίνισε ότι η κατηγορούμενη κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχο του παππού της όταν η ίδια είχε πλησιάσει το αυτοκίνητο της. (βλ. υποβολές) Μετά το επίδικο περιστατικό ο παππούς δεν ήταν σε θέση να συντηρηθεί και τον πήρε στο ίδρυμα Αγιος Γεώργιος για θεραπεία. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη ούτε ενδιαφέρθηκε να επισκεφθεί τον παππού στο νοσοκομείο. Όταν η κατηγορούμενη παντρεύτηκε τον παππού αυτός ήταν σε καλή κατάσταση. Αρνήθηκε υποβολή ότι προέβηκε σε ψεύτικη καταγγελία με σκοπό να πάρει χρήματα αλλά και για να εξασφαλίσει ολόκληρο το σπίτι. Η Μ.Κ.2 Χρυσούλλα Κυριάκου είναι γιατρός στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 5) σύμφωνα με την οποία στις 29.5.08 και ώρα 6.30 μ.μ. εξέτασε τον Ηρακλή Αγαθοκλή Διαμαντή και διαπίστωσε τα τραύματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο
- Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι κατά την εξέταση διαπίστωσε ότι ο ασθενής δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί της και γνωρίζει από το ιστορικό του ότι έπασχε από αρτηριοσκλήρωση. Ο ασθενής συνοδεύετο από την εγγονή του Αννίτα. Ανέφερε ότι οι μώλωπες στον ασθενή μπορεί να προκλήθηκαν από οτιδήποτε ακόμα και από πέσιμο. Πρόσθεσε ότι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι μπορούν να παρουσιάσουν μώλωπες από σφίξιμο ανάλογα με την πίεση που ασκείται στο δέρμα. Στα ηλικιωμένα άτομα όλες οι κακώσεις μπορεί να είναι πιο εμφανείς και αναρρώνουν δυσκολότερα λόγω της κατάστασης των αγγείων του δέρματος και των μυών που βρίσκονται σε κατάσταση γήρανσης. Ο Μ.Κ.3 αστυφύλακας 1947 Μάριος Πάφιος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη. Στις 29.5.08 ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Στις 30.5.08 με τη βοήθεια διερμηνέα έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη σύζυγο του παραπονούμενου Ηρακλή Διαμαντή (Τεκμήριο 7(Α)(Β)). Την ίδια ημέρα την κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 8(Α)(Β)) και απάντησε «δεν παραδέχομαι». Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για να πάρει κατάθεση από τον Ηρακλή Διαμαντή και πληροφορήθηκε από τους γιατρούς ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Μίλησε για λίγο μαζί του όμως δεν του απαντούσε σε συγκεκριμένες ερωτήσεις και γι΄αυτό δεν έλαβε κατάθεση από αυτόν. Ειδικότερα, ο παραπονούμενος ήταν ηλικίας 92 ετών, έπασχε από αρτηριοσκλήρωση και δεν ήταν σε θέση να δώσει γραπτή κατάθεση. Γι΄αυτό και προχώρησε στη διερεύνηση της υπόθεσης με τη μαρτυρία της εγγονής του από την οποία έλαβε κατάθεση. Ανέφερε ότι δεν θυμάται την κατηγορούμενη κατά τη λήψη της κατάθεσης της (Τεκμήριο 7(Α)(Β)) να του έδειξε μώλωπες στο μπράτσο της. Δεν θυμάται αν η Μ.Κ.1 είχε μώλωπες στο λαιμό της. Η κατηγορούμενη αφού κλήθηκε σε απολογία προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της (Τεκμήριο 7(Α)(Β)). Σύμφωνα με αυτή, ο Ηρακλής είχε πολλά προβλήματα υγείας, αρτηριοσκλήρωση και ψυχολογικά προβλήματα. Τους τελευταίους 3 μήνες δυσκολευόταν πολύ να περπατήσει και τον βοηθούσε στις μετακινήσεις του. Στις 29.5.08 γύρω στις 5 μ.μ. καθόταν με τoν σύζυγο της στη βεράντα του σπιτιού τους. Ο σύζυγος της ζήτησε να πάει στην τουαλέτα και επειδή δεν μπορεί να περπατήσει μόνος του, τον βοήθησε. Ενώ περπατούσαν προς το αποχωρητήριο, στο σαλόνι ο σύζυγος της έπεσε κάτω και η ίδια έπεσε μαζί του με το πρόσωπο προς το πάτωμα. Τον σήκωσε και εκείνη τη στιγμή δεν πρόσεξε κανένα τραύμα στο σύζυγο της και τον πήρε στην τουαλέτα. Ακολούθως τον μετέφερε στη βεράντα. Μετά από λίγο ήρθε η εγγονή του Αννίτα για επίσκεψη. Το πρόσωπο του συζύγου της είχε μελανιάσει από την πτώση του προηγουμένως και όταν τον είδε η εγγονή του άρχισε να της φωνάζει ότι τον κτύπησε. Η ίδια της εξήγησε τι έγινε και της έδειξε και το χέρι της που επίσης μελάνιασε όταν έπεσε μαζί με το σύζυγο της στο σαλόνι. Η εγγονή του συνέχισε να φωνάζει και πήρε τον σύζυγο της στο αυτοκίνητο της για να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο. Η ίδια έμεινε στο σπίτι. Ουδέποτε κτύπησε τον σύζυγο της ούτε τον έσπρωξε. Δεν κτύπησε την εγγονή του ούτε την έπιασε από το λαιμό ούτε την έβρισε. Δηλώθηκε και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ως παραδεκτό γεγονός το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού (Τεκμήριο 9) σύμφωνα με το οποίο ο Δρ. Γ. Καυκαλιάς την 1.6.08 εξέτασε την κατηγορούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και διαπίστωσε τρεις μώλωπες στη μεσότητα αριστερού βραχίονα (εμπρόσθιο μέρος) κίντρινο-πρασινωπού χρώματος. Εχω παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συγχρόνως κατά νου και τις εισηγήσεις των δυο παραγόντων της δίκης. Θα αρχίσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης (Μ.Κ.1) στην οποία εδράζεται βασικά η προσπάθεια της Κατηγορούσας Αρχής για να αποδείξει τις κατηγορίες εναντίον της κατηγορούμενης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο