Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νεόφυτου Λεωνίδα Γεωργίου, Αρ. Υπ. 11673/08, 16 Δεκεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B206 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε. Δ. Αρ. Υπ. 11673/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νεόφυτου Λεωνίδα Γεωργίου Κατηγορούμενου 16 Δεκεμβρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Αναστασίου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κος Μ. Καραϊσκος ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία του εμπρησμού, Άρθρο 315 (α) του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 7.8.05 στη Λεμεσό εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΒΚ125 μάρκας BMW ιδιοκτησίας του Δημήτρη Κωνσταντίνου από τη Λεμεσό. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση. Κατατέθηκαν συνολικά 27 Τεκμήρια. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας έχει δοθεί υπό μορφή παραδεχτών γεγονότων. Η μόνη μαρτυρία η οποία χρήζει ουσιαστικής εξέτασης και αξιολόγησης από το Δικαστήριο είναι η μαρτυρία του ΜΚ3 παραπονούμενου Δημήτρη Κωνσταντίνου. Η αντεξέταση που υπεβλήθη ο ΜΚ1 είχε καθαρά διευκρινιστικό χαρακτήρα και ο ΜΚ2 δεν αντεξετάσθη. Στην αγόρευση της η κα Αναστασίου τόνισε ότι η μαρτυρία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο κος Καραϊσκος αφού σχολίασε τη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ3 ζήτησε από το Δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία του ΜΚ3 ως αναληθή καθότι προσπάθησε προφορικά να θέσει ισχυρισμούς που δεν αναφέρονται στην κατάθεση του και τέλος ισχυρίσθηκε ότι άλλα έλεγε και άλλα έγραφε ο αστυνομικός. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι με την υπάρχουσα μαρτυρία δεν μπορεί να συνδεθεί ο κατηγορούμενος με τη διάπραξη του αδικήματος. Η μαρτυρία όσων έχουν καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί, τα πλείστα εκ των οποίων αποτελούν κοινά γεγονότα, έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να παραθέσω περίληψη της μαρτυρίας τους σ' αυτό το στάδιο. Θα το κάνω εκεί όπου είναι αναγκαίο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους, προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Οι ΜΚ 1 και 2 Αστ. 674 Δημήτρης Γερολέμου και Λοχ. 2059 Κυριάκος Κυριάκου, έχουν αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Παρέθεσαν σ' αυτό τις ενέργειες τους τόσο στο χώρο του εμπρησμού όσο και κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης. Η αντεξέταση που έτυχε ο ΜΚ1 ήταν καθαρά διευκρινιστικού χαρακτήρα. Ενώ ο ΜΚ2 δεν αντεξετάσθηκε. Πέραν τούτου, τους θεωρώ αξιόπιστους μάρτυρες και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Ο ΜΚ3 είναι ο παραπονούμενος, η κυρίως εξέταση του αποτελείτο από τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, Τεκμήριο
- Περαιτέρω ισχυρίσθηκε ότι με τον κατηγορούμενο παρεξηγήθηκαν γι' αυτό διέκοψε τη συνεργασία τους. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 21, η κατάθεση του δεν ανταποκρίνεται σ' αυτά που είπε στον αστυνομικό. Παραδέχθηκε όμως ότι διάβασε την κατάθεση του και την υπέγραψε ως ορθή. Εξετάζοντας τα όσα αναφέρει ο μάρτυρας στην κατάθεση του διαπιστώνεται ότι ο μόνος λόγος που υποψιάζετο τον κατηγορούμενο είναι ότι συνεργάζονταν μαζί και τους τελευταίους μήνες σταμάτησε αυτός να του δίνει δουλειά γιατί έδινε τη δουλειά σε κάποιο κουμπάρο του. Ποτέ ο κατηγορούμενος δεν τον απείλησε. Συνεπώς το χρόνο που έδιδε κατάθεση και ήταν κοντά στην περίοδο που διέκοψαν τη συνεργασία δεν μίλησε ο παραπονούμενος για παρεξήγηση ή για άλλες διαφορές που είχε με τον κατηγορούμενο πέραν της απλής υποψίας. Κατέληξε σ'αυτά τα συμπεράσματα μετά την παρέλευση τεσσάρων και πλέον χρόνων. Αυτό που μπορώ να αποδεχτώ από τη μαρτυρία του είναι τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση του. Τα υπόλοιπα τα απορρίπτω ως εκ των υστέρων σκέψεις. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και τα παραδεχτά γεγονότα, καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα: στις 7.8.05 τέθηκε κακόβουλα φωτιά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EBK125 μάρκας BMW ιδιοκτησίας του Δημήτρη Κωνσταντίνου. Το αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο σε ανοιχτό χώρο στα 10 πόδια της αυλής της οικίας του Κωνσταντίνου στην οδό Αδαμάντιου Αδαμαντίου αρ. 4 Α περιοχή Κάτω Πολεμίδια. Από τις εξετάσεις που διενήργησε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, Τεκμήριο 27, εντοπίστηκαν τρεις διαφορετικές εστίες πυρκαγιάς, η πρώτη και η δεύτερη στα πισινά φανάρια και η Τρίτη στο μπροστινό δεξιό φανάρι. κάτω από το ντεπόζιτο του αυτοκινήτου βρέθηκε κομμάτι ρούχου που ανέδιδε οσμή πετρελαιοειδών, ποσότητα χώματος δίπλα από το αυτοκίνητο ανέδιδε έντονη οσμή πετρελαιοειδών και πίσω από το αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο υπήρχε εμπρηστική λωρίδα μήκους περίπου 4 μ. Επιθεωρήθηκαν οι ζημιές στο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής EBK125 από τον Γεώργιο Κωστή, βοηθό αρχιεπιστάτη μηχανολογίας του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών Λεμεσού και διαπιστώθηκε ότι υπήρξε ζημιά που υπολογίστηκε στο ποσό των ΛΚ1.
- Ο παραπονούμενος Δημήτρης Κωνσταντίνου ήγειρε υποψία εναντίον του κατηγορούμενου καθότι παλαιότερα ήταν συνεργάτες. Η Αστυνομία όταν μετέβη στο σπίτι του κατηγορούμενου παρέλαβε μετά από συγκατάθεση του ιδίου ένα ζευγάρι παπούτσια μέγεθος 44 μάρκας Roman, μια φανέλα μαύρου χρώματος κοντομάνικη μέγεθος extra large με την επιγραφή Hellas 2004 Olympics, και ένα τζην παντελόνι χρώματος μπλε μάρκας Darlyn Jeans τα οποία ο κατηγορούμενος φορούσε το βράδι που τέθηκε η φωτιά στο αυτοκίνητο. Από επιστημονικές εξετάσεις, τόσο των υποδημάτων και των ρούχων του κατηγορούμενου, της τέφρας και από χώμα και πέτρες που λήφθηκαν από τη σκηνή, διαπιστώθηκαν τα εξής: στο ζεύγος των παπουτσιών ανιχνεύθηκε πετρέλαιο. Από το μεταλλικό δοχείο που είχε χώμα και πέτρες και έφερε αριθμό 7925/5 δεν ανιχνεύθηκε εύφλεκτη ύλη. Επίσης εύφλεκτη ύλη δεν ανιχνεύθηκε στη φανέλα και στο παντελόνι τζην που φορούσε ο κατηγορούμενος. Ανιχνεύθηκε πετρέλαιο στο μεταλλικό δοχείο που περιείχε χώμα και πέτρες με αρ. 7926/5 και στην τέφρα που έχει αρ. 7927/
- Η μόνη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με την οποία ουσιαστικά καλείται το Δικαστήριο να βρει ένοχο τον κατηγορούμενο σε σχέση με τον εμπρησμό του αυτοκινήτου είναι η ανίχνευση πετρελαίου στα παπούτσια που φορούσε το συγκεκριμένο βράδι ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση και ειδικά ότι είναι ιδιοκτήτης δύο οχημάτων τα οποία δέχονται πετρέλαιο και το επάγγελμα που ασκεί χρειάζεται τη χρήση μηχανών οι οποίες λειτουργούν με πετρέλαιο. Στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος καλείται σε απολογία από το Δικαστήριο και αυτός μετά από την επεξήγηση των δικαιωμάτων του ασκεί το δικαίωμα να μη δώσει ένορκη μαρτυρία και ούτε να καλέσει μάρτυρες το Δικαστήριο δεν μπορεί να βγάλει συμπέρασμα ενοχής και ούτε αυτό ή η Κατηγορούσα Αρχή μπορούν να σχολιάσουν ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία ώστε να υποστεί αντεξέταση εκτός μόνο σε κάποιες περιπτώσεις και εφόσον τα γεγονότα είναι τέτοια που θα αναμένεται κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο. (βλ. Themistocleous ν. The Police
(1981)2 C.L.R. 200. Το βάρος απόδειξης είναι στην Κατηγορούσα Αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετική είναι η υπόθεση Woolmington v. D.P.P.
(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Charitonos and others v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 40, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Toumba v. The Republic
(1984)2 C.L.R. 110 και Charalambous and another v. The Republic
(1985)2 C.L.R. 97). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει ν' αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 102, σελ. 119). Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει ν' αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 401). Ο παραπονούμενος στην κατάθεση του ήγειρε υποψία εναντίον του κατηγορούμενου για το λόγο ότι τους προηγούμενους μήνες ήταν συνεργάτες, δηλαδή του έδιδε δουλειά και σταμάτησε γιατί πλέον έδιδε την εργασία σε κάποιο κουμπάρο του. Πουθενά στην κατάθεση του δεν ισχυρίζεται ότι δέχθηκε οποιαδήποτε απειλή από τον κατηγορούμενο ή υπήρξε οτιδήποτε το οποίο να στηρίζει την υποψία του. Το γεγονός ότι ανιχνεύθηκε πετρέλαιο μπορεί να θεωρηθεί άνετα ως μια λογική επεξήγηση στα όσα ο κατηγορούμενος ανώμοτα κατέθεσε καθότι και ο εξεταστής της υπόθεσης συμφώνησε ότι ο κατηγορούμενος έχει οχήματα που λειτουργούν με πετρέλαιο καθώς και μηχανήματα στην εργασία του που και αυτά λειτουργούν με πετρέλαιο. Όλα τα πιο πάνω συνενωμένα οδηγούν αβίαστα σε λογική αμφιβολία ως προς το ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δεν είναι τόσο δυνατή ώστε να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Συνεπώς, με βάση τα όσα πιο πάνω ανωτέρω έχω εκθέσει, έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στο Δικαστήριο ως προς την ενοχή του κατηγορούμενου. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Μ. Δρουσιώτης, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ Subject: General/Criminal/Final (Αναφορά: Εμπρησμός, Άρθρο 315(Α) του Ποινικού Κώδικα) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο