MOPA DRIVING SAFETY PARKS LTD ν. ΠΑΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αρ. Υποθ.: 13549/08, 18 Δεκεμβρίου, 2009

(2)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Νόμους 186/86, 36

(1)/97, 25(Ι)/03 και 164(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος στις 31.7.07 και 31.8.07 εξέδωσε προς όφελος της παραπονούμενης 2 επιταγές της Τράπεζας Κύπρου με αριθμούς 65370912 και 65370913 για τα ποσά των Λ.Κ. 2876 ή €4917.96 και Λ.Κ. 2875 ή €4916.25 αντίστοιχα και οι οποίες κατά την παρουσίαση τους στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν δεν εξοφλήθηκαν λόγω του ότι ο κατηγορούμενος χωρίς εύλογη αιτία σταμάτησε την πληρωμή τους (stop payment) και παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτες. Για την απόδειξη της υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν τρεις μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει μαρτυρία από τη θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Κατατέθηκαν δε και συνολικά 12 τεκμήρια. Περαιτέρω έχουν γίνει παραδεκτά και τα πιο κάτω γεγονότα:

(1)Ο κύριος Στέλιος Μονιάτης είναι διευθυντής της παραπονουμένης εταιρείας .

(2)Ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού από της έκδοσης των επίδικων επιταγών μέχρι και σήμερα δεν καταχώρησε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για το υποστατικό πάρκο Jumicar το οποίο παραχώρησε η παραπονούμενη εταιρεία για χρήση προς τον κατηγορούμενο.

(3)Ο κατηγορούμενος υπόγραψε και έκδωσε τις επίδικες επιταγές. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρών σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Ο Στέλιος Μονιάτης, ΜΚ1, διευθυντής της παραπονουμένης εταιρείας έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Παράθεσε τα γεγονότα όπως διαδραματίσθηκαν και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις οι οποίες θα ήταν ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Ήταν σαφής και σταθερός και ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Ανέφερε ότι η παραπονούμενη εταιρεία αντιπροσωπεύει Γερμανική εταιρεία η οποία έχει χώρους όπου παιδιά 6-12 ετών χρησιμοποιούν τα ειδικά κατασκευασμένα αυτοκινητάκια για να τους διδάσκει κυκλοφοριακή αγωγή και για το σκοπό αυτό από το 2003 υπάρχει μόνιμος χώρος στη Λευκωσία όπου έχει κατασκευαστεί τροχοδρόμιο και δημιουργήθηκε παρόμοιος χώρος και στη Λεμεσό. Είπε στην συνέχεια ότι στις 3.2.06 δυνάμει έγγραφης συμφωνίας Τεκ. 1 η παραπονούμενη παραχώρησε την χρήση του χώρου στον κατηγορούμενο για την περίοδο από 1.3.06 μέχρι 28.2.

1. Είπε επίσης ότι παραχωρήθηκε και η χρήση του κυλικείου που υπάρχει στο πάρκο και από το 2006 μέχρι και την έκδοση των επίδικων επιταγών δεν υπήρχε πρόβλημα στην μεταξύ τους σχέση. Στην συνέχεια προχώρησε στην κατάθεση αντιγράφου της επιταγής με αριθμό 65370912, Τεκμήριο 3, καθότι το πρωτότυπο της ως ο ΜΚ1 ανέφερε το έχασε χωρίς να ξέρει πού είναι. Κατέθεσε επίσης και αντίγραφο της χρεωστικής σημείωσης, Τεκμήριο
2. Κατέθεσε περαιτέρω και την επιταγή υπ΄ αριθμό 65370913, Τεκμήριο 5 αναφέροντας ότι οι επιταγές Τεκμήρια 3 και 5 αφορούσαν τα δικαιώματα χρήσης του πάρκου για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του
3. Είπε ότι το πάρκο ο κατηγορούμενος το χρησιμοποιούσε μέχρι και τον Οκτώβριο του 2007 οπόταν του παρέδωσε τα κλειδιά και του είπε ότι έφευγε. Είπε στην συνέχεια ότι δεν πληροφορήθηκε τους λόγους ανάκλησης της πληρωμής των επιταγών. Είπε ότι την περίοδο εκείνη εργαζόταν στο Κατάρ και του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος λέγοντας του ότι υπήρχαν κάποια θέματα που έπρεπε να λύσουν και του είπε ότι επιθεώρησε το χώρο ο ΚΟΤ και εξέδωσε δελτίο επιθεώρησης, Τεκμήριο 7, με το οποίο τον καλούσε να εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας για αποφυγή λήψης μέτρων. Στην συνέχεια ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ήταν η πρώτη φορά που τίθετο θέμα από τον ΚΟΤ μετά από 4 χρόνια λειτουργίας. Όταν μάλιστα επέστρεψε από το Κατάρ ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα τον πλήρωνε και του παρέδωσε τα κλειδιά περί τις 16-17 Οκτωβρίου
4. Το πάρκο όμως μέχρι τον Οκτώβριο του 2007 λειτουργούσε κανονικά αφού ήταν κοντά στο σπίτι του και έβλεπε ότι υπήρχε κίνηση. Είπε ότι δεν τερμάτισε ο ίδιος τη συμφωνία διότι δεν υπήρχε κάποια αρχή που αρνήθηκε να εκδώσει τις άδειες και ότι μέχρι της παράδοσης της κατοχής του πάρκου δεν του στάληκε οποιαδήποτε επιστολή. Αναφερόμενος και στους όρους της συμφωνίας, Τεκμήριο 1, είπε ότι για την άδεια του ΚΟΤ δεν δεσμεύθηκε διότι δεν ήταν σίγουρο ότι η πολεοδομία θα έγκρινε το υποστατικό για τον συγκεκριμένο σκοπό αφού πρώτη φορά γινόταν κάτι τέτοιο στην Κύπρο. Είπε προς τούτο ότι η πολεοδομία δεν μπορούσε να το κατηγοριοποιήσει και ο ΚΟΤ ήταν θετικός και γι΄ αυτό δεν δημιούργησε πρόβλημα μέχρι την έκδοση της πολεοδομικής άδειας. Είπες τέλος ότι οι επίδικες επιταγές δεν πληρώθηκαν. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι τον πρώτο χρόνο της συμφωνίας τους ο κατηγορούμενος ήταν τυπικός αλλά τον δεύτερο χρόνο υπήρχαν καθυστερήσεις. Ερωτώμενος για τους όρους της συμφωνίας είπε ότι ο κατηγορούμενος είχε υπογράψει συμβόλαιο και γνώριζε την αλήθεια και ο ίδιος δεν του απέκρυψε κάτι. Σε σχέση με το κυλικείο ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος μετέτρεψε τη χρήση του, χωρίς ο ίδιος να συμφωνήσει, αφού παρασκευάζουν σάντουιτς, σνακς και burgers. Ήταν δε η θέση του ότι είχε αναφέρει στον κατηγορούμενο ότι δεν είχε άδειες και ότι ήταν στη διαδικασία έκδοσης των αδειών και προϋπόθεση απόκτησης άδειας του ΚΟΤ ήταν η εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας. Ανέφερε στην συνέχεια τις ενέργειες που έκανε για να εξασφαλίσει τις άδειες και παραδέχθηκε ότι μέχρι τις 16.10.07 δεν υπήρχε ούτε άδεια του ΚΟΤ ούτε και πολεοδομική άδεια. Είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν επικοινώνησε μαζί του για να του πει για την ανάκληση της πληρωμής των επιταγών. Επέμενε δε στη θέση του ότι δεν απέκρυψε οτιδήποτε στον κατηγορούμενο. Είπε τέλος ότι κατά την επίσκεψη του στον ΚΟΤ δεν του δόθηκε το μήνυμα ότι ο κατηγορούμενος θα είχε σοβαρές συνέπειες από την μη ύπαρξη της άδειας. Ο ΜΚ2 Γιώργος Κωνσταντινίδης υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου στο Κέντρο Εξυπηρέτησης πελατών στην Λεμεσό έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές, τα Τεκμήρια 3 και 5 εκδόθηκαν από την εμπορική επωνυμία PK ΕΧΤΡΕΜΕ ΙΝFLATABLES της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο κατηγορούμενος ο οποίος είναι και το άτομο που τις υπέγραψε. Είπε στην συνέχεια ότι οι επιταγές Τεκμήρια 3 και 5 δεν τιμήθηκαν καθότι η εμπορική επωνυμία έδωσε οδηγίες για ανάκληση της πληρωμής τους με γραπτή ενυπόγραφη επιστολή προς την τράπεζα ημερ. 30.7.07, Τεκμήριο 12, την οποία υπέγραψε ο κατηγορούμενος και με δικαιολογία ότι υπήρχε διαφορά με το δικαιούχο. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι εκδότης των επιταγών Τεκμήρια 3 και 5, είναι η Εμπορική επωνυμία και ότι το μόνο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να ανακαλέσει την πληρωμή των επιταγών είναι ο κατηγορούμενος ο οποίος και έδωσε τις σχετικές οδηγίες και υπέγραψε το έντυπο Τεκμήριο 12 στις 30.7.07 στην Τράπεζα. Ο Μιχάλης Χαραλάμπους ΜΚ3 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο αν και θεωρώ ότι δεν προσέφερε οτιδήποτε στην πλευρά της κατηγορούσας αρχής τα όσα ανέφερε ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης. Ανέφερε ότι είναι διευθυντής πωλήσεων στην εταιρεία Λανίτης και ότι το 2007 ο κατηγορούμενος είχε την καφετέρια στην Jumi cars στην τουριστική περιοχή Λεμεσού όπου και τον προμήθευαν με αναψυκτικά νερό και χυμούς. Συμπλήρωσε ότι το 2007 προμήθευσαν τον κατηγορούμενο με τα εν λόγω προϊόντα μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ΜΚ1 είναι συνάδελφος του και εργάζονται στην ίδια εταιρεία. Σε σχέση τώρα με τη μαρτυρία του κατηγορούμενου θεωρώ ότι αυτή σε συσχετισμό με το σύνολο της προφορικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, με τα κατατεθέντα τεκμήρια και με τις ενέργειες που προέβηκε ή που θα έπρεπε ως λογικό επακόλουθο να προβεί δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού δεν μπορεί να αντέξει στην βάσανο της λογικής. Περαιτέρω αναφορά θα γίνει σε κατοπινό στάδιο αφού σχετίζεται με την υπεράσπιση της εύλογης αιτίας. Και οι δύο συνήγοροι κατά το στάδιο των αγορεύσεων τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην νομολογία και στα σημεία της μαρτυρίας που κατά την άποψη τους υποστήριζε τη θέση τους καθενός ξεχωριστά. Όλα όσα αναφέρθηκαν λαμβάνονται υπόψη και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα παραθέσω. Ενόψει της ως άνω αξιολόγησης της μαρτυρίας καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα: Η παραπονούμενη εταιρεία δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερ. 3.2.06 παραχώρησε στον κατηγορούμενο έναντι μηνιαίων καταβολών την άδεια χρήσης του πάρκου κυκλοφοριακής αγωγής περιλαμβανομένης και της καφετέριας στον ΄Αγιο Αθανάσιο στη Λεμεσό. Η εν λόγω συμφωνία θα είχε διάρκεια 4 χρόνια ήτοι από 1.3.06 μέχρι 28.2.
5. Αρχές Ιουλίου του 2007 ο Κατηγορούμενος εξέδωσε και παρέδωσε στην παραπονούμενη εταιρεία τις δύο επίδικες επιταγές που αφορούσαν το μηνιαίο αντίτιμο για την άδεια χρήσης του πάρκου για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του
6. Στις 30.7.07 ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτή εντολή στην Τράπεζα Κύπρου διά της οποίας ανακάλεσε την πληρωμή των εν λόγω επιταγών και οι οποίες παραμένουν απλήρωτες. Με βάση τα ως άνω ευρήματά μου θα προχωρήσω να εξετάσω αν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)του Κεφ. 154 από το λεκτικό του οποίου ως αυτό έχει ερμηνευθεί στην Philippa Estates Ltd ν. Γιαννάκη Ρούσου Ποινική Έφεση 94/2005 ημερομηνίας 24.3.06 προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η έκδοση επιταγής από τον κατηγορούμενο
2. Η πρόκληση μη εξόφλησης της από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία και των δηλωθέντων παραδεκτών γεγονότων, είναι φανερό ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος έκδωσε και παρέδωσε στην παραπονούμενη εταιρεία 2 επιταγές της Τράπεζας Κύπρου Λτδ, τεκμήρια 3 και 5 δια το ποσό των Λ.Κ. 2875 έκαστη. Ο κατηγορούμενος με γραπτές οδηγίες του προς την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ οι οποίες δόθηκαν στις 30.7.07 ανακάλεσε την πληρωμή των εν λόγω επιταγών με αποτέλεσμα αυτές να μην πληρωθούν όταν εμφανίστηκαν στην Τράπεζα. Κατόπιν των ανωτέρω εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει κατορθώσει να αποδείξει την υπεράσπιση που παρέχει το εδάφιο 2 του άρθρου 305(Α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Το βάρος απόδειξης υπεράσπισης που δημιουργείται είτε από το Νόμο είτε από το Κοινοδίκαιο έχει ο κατηγορούμενος με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Ζαβός ν. Αστυνομίας

(1963)1 CLR 57, Ταραπουλούζης ν. Έπαρχος Λευκωσίας

(1962)CLR 91, Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας

(1980)2 CLR 10, Cross on evidence 4η έκδοση σελ. 85-87, Λοΐζου ν. Δημοκρατίας

(1994)2 ΑΑΔ 108, GP Ergatides Motors Ltd v. Αστυνομία και Γεώργιος Εργατίδης ν. Αστυνομία Ποιν. Έφ. 6138 και 6139 αντίστοιχα, ημερ. 19.6.97 και Ν. C. Diamonds Co Ltd και Χρίστου Γεωργίου Ποιν. Έφ. 7105, ημερ. 11.12.01. Το τι συνιστά εύλογη αιτία στα πλαίσια της υπεράσπισης που καθιερώνει το άρθρο 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 έχει ερμηνευθεί στην N.C. Diamonds Co. Ltd ν. Χρίστου Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763. Συγκεκριμένα στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην υπόθεση Pitsillides & Another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374 όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης. Περαιτέρω στην N.C. Diamonds Co. Ltd (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι η ίδια φράση έχει στην αγγλική νομολογία συσχετισθεί και με την έννοια δίκαιη αιτία ενώ σχετικά έγινε αναφορά και στην φράση bona fide (καλή τη πίστη) που στην αγγλική ορολογία θεωρήθηκε ταυτόσημη με τη λέξη "honestly" (ειλικρινά). Με βάση την πιο πάνω ερμηνεία το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι η αυτοκαθοδήγηση του πρωτόδικου δικαστή αναφορικά με την υπεράσπιση του εδ.

(2), ότι δηλ. πρέπει ο κατηγορούμενος να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και επιπρόσθετα ότι η πεποίθησή του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις (κάτι που εξετάζεται αντικειμενικά), έγινε μέσα στο πνεύμα των παραπάνω αποφάσεων. Με βάση αυτά το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η ενέργεια του εφεσίβλητου ήταν ειλικρινής και υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία Τέλος στην ίδια υπόθεση κρίθηκε ότι η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδ.

(2), χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπήρχαν περιθώρια επίκλησης της υπεράσπισης που παρέχει το εδ. 2 και θα καθιερωνόταν έτσι η αντίθετη θεωρία, του μη ανακλητού της επιταγής. Ως έχει προαναφερθεί ανωτέρω η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρώ ότι δεν ήταν ικανή να αποσείσει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το βάρος απόδειξης της υπεράσπισης που βαρύνει την πλευρά του κατηγορούμενου. Η θέση ουσιαστικά του κ. Ερωτοκρίτου εστιάστηκε στο ότι αφής στιγμής το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής δεν είχε τις απαιτούμενες άδειες του ΚΟΤ γεγονός το οποίο αποδείχθηκε στις 27.7.07 όταν επιθεωρήθηκε από λειτουργούς του ΚΟΤ και οι οποίοι εξέδωσαν το δελτίο επιθεώρησης τεκμήριο 7, τότε η συμφωνία ημερ. 3.2.06 ήταν παράνομη και ουδείς μπορεί να αποκομίσει όφελος από μια παράνομη σύμβαση με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να πιστεύει ειλικρινά ότι δικαιούτο να ανακαλέσει την πληρωμή των επιταγών. Αυτή η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης δεν με βρίσκει σύμφωνο. Καταρχάς η μεταξύ των μερών συμβατική σχέση διέπεται από τους όρους που περιλαμβάνονται στην συμφωνία, Τεκμήριο 1, την οποία ο κατηγορούμενος υπέγραψε. Δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του ότι είχε την εντύπωση ότι το πάρκο είχε τις απαιτούμενες άδειες του ΚΟΤ. Ο ίδιος ως ανέφερε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη μαρτυρία του ανέφερε ότι είναι επιχειρηματίας για 25 χρόνια. Ανέφερε επίσης ότι πριν υπογράψει την εν λόγω συμφωνία την μελέτησε με τη σύζυγο του και εισηγήθηκαν αλλαγές από τις οποίες κάποιες έγιναν δεκτές. Φαίνεται από την εν λόγω συμφωνία ότι στο πάρκο για το οποίο παραχωρήθηκε η άδεια χρήσης περιλαμβάνεται και η καφετέρια. Όφειλε ως επιχειρηματίας, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει ειδική πρόνοια στο Τεκμήριο 1 και αναφέρομαι στον όρο 8 της συμφωνίας, να ζητήσει να περιληφθούν και όλες οι υπόλοιπες άδειες που σχετίζονται με την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του πάρκου περιλαμβανομένων και αυτών του ΚΟΤ και όχι μόνο τις άδειες οικοδομής. Περαιτέρω και σε συνέχεια των πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του ότι δεν γνώριζε ότι δεν είχαν εξασφαλισθεί οι άδειες του ΚΟΤ και ότι δεδομένου του γεγονότος της λειτουργίας του πάρκου από προηγουμένως θεωρούσε ότι υπήρχαν όλες οι άδειες για να λειτουργεί κανονικά. Αν όντως ήταν αυτή η πεποίθηση του τότε ποιος ο λόγος να συμπεριληφθεί στην συμφωνία Τεκμήριο 1 όρος για τις άδειες οικοδομής. Σε σχέση μάλιστα με το θέμα αυτό αν και του υποβλήθηκε η σχετική θέση της κατηγορούσας αρχής κατά το στάδιο της αντεξέτασής του απάντησε με υπεκφυγές. Παραδέχθηκε όμως ότι γνώριζε την ανυπαρξία πολεοδομικής αδείας και λαμβανομένου υπόψη του εν λόγω δεδομένου ως επίσης και την επιχειρηματική του δράση για 25 χρόνια όφειλε να διερευνήσει για την ύπαρξη ή όχι των οιωνδήποτε αδειών που ήταν αναγκαίες για την λειτουργία του πάρκου αφού θα κατέβαλλε και ένα αρκετά μεγάλο ετήσιο αντίτιμο. Επίσης ένα άλλο θέμα το οποίο καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος δεν πίστευε ειλικρινά ότι δικαιούτο να ανακαλέσει την πληρωμή των επίδικων επιταγών ήταν και η μετέπειτα συμπεριφορά του από την ημερομηνία οδηγιών του για το σκοπό αυτό προς την Τράπεζα. Όπως προέκυψε από τη μαρτυρία η ανάκληση της πληρωμής των επιταγών έγινε στις 30.7.07 και η επίσκεψη των λειτουργών του ΚΟΤ στις 27.7.

1. Από την ημερομηνία όμως ανάκλησης της πληρωμής των επιταγών παρέμεινε εντός του πάρκου μέχρι και τα μέσα Οκτωβρίου του 2007 χρονική περίοδος κατά την οποία το πάρκο λειτουργούσε κανονικά. Αν η ανησυχία του για την άδεια του ΚΟΤ ήταν τόσο μεγάλη ως ο ίδιος ισχυρίζεται τότε θα έπρεπε μετά παρέλευση μικρού χρονικού διαστήματος ενόψει μάλιστα και του γεγονότος ότι ανακάλεσε την πληρωμή των επιταγών στις 30.7.07 να τερματίσει την συμφωνία, να εγκαταλείψει το χώρο του πάρκου και να προχωρήσει εναντίον της παραπονούμενης εταιρείας για διεκδίκηση των δικαιωμάτων του και όχι να παραμείνει εντός των υποστατικών για περίοδο 2 ½ μηνών περίπου να λειτουργεί το πάρκο και να συνεχίζει να αποκομίζει οφέλη από την παράνομη, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, χρήση του πάρκου. Ένα ζήτημα το οποίο επίσης θεωρώ ότι χρήζει εξέτασης και το οποίο έχει σχέση με την ύπαρξη εύλογης αιτίας για ανάκληση της πληρωμής των επιταγών είναι και ο όρος 8 της συμφωνίας, Τεκμήριο
2. Ο εν λόγω όρος προνοεί ότι ο ιδιοκτήτης θα προέβαινε σε όλες τις ενέργειες για εξασφάλιση των αδειών οικοδομής για το πάρκο και την καφετέρια και σε περίπτωση άρνησης των αρχών να εκδώσουν τις άδειες τότε ο ιδιοκτήτης είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη συμφωνία και να επιστρέψει στον χρήστη της άδεια το ποσό που καταβλήθηκε ως προκαταβολή για 2 μήνες πλέον όλες τις δόσεις που προκαταβλήθηκαν και δεν χρησιμοποιήθηκαν μέχρι την ημερομηνία τερματισμού. Προκύπτει σαφέστατα από τον εν λόγω όρο του Τεκμηρίου 1 ότι το δικαίωμα τερματισμού υπήρχε στον ιδιοκτήτη με την προϋπόθεση ότι οι Αρχές θα αρνούνταν να εκδώσουν τις άδειες. Και αν ακόμη γίνει δεκτό ότι στις εν λόγω άδειες περιλαμβάνεται και η άδεια του ΚΟΤ, θέμα για το οποίο εν πάσει περιπτώσει έχω ασχοληθεί πιο πάνω, προϋπόθεση τερματισμού είναι η άρνηση των Αρχών για την έκδοση των αδειών. Ουδέν έχει προσαχθεί το οποίο να αποδεικνύει ότι υπάρχει αυτή η άρνηση των Αρχών για την έκδοση της άδειας έτσι ώστε να δικαιολογείτο ενδεχομένως, όχι μόνο ο ιδιοκτήτης αλλά και ο χρήστης της άδειας στον τερματισμό της συμφωνίας και ανάκλησης της πληρωμής οιωνδήποτε επιταγών που πιθανόν εκδόθηκαν. Τέλος αυτό που πλήττει καίρια και καταρρίπτει τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου είναι κατά πόσο οι λόγοι για τους οποίους ο κατηγορούμενος ανακάλεσε την πληρωμή των επίδικων επιταγών ήταν αυτοί που ανέφερε στο Δικαστήριο. Οι επιταγές εκδόθηκαν ως το μηνιαίο αντίτιμο για την χρήση του πάρκου για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του
3. Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι ο Κατηγορούμενος παρέμεινε και λειτούργησε το πάρκο και τους δύο αυτούς μήνες για τους οποίους εξέδωσε τις επιταγές. Πώς είναι δυνατόν να ανακαλέσει την πληρωμή επιταγών οι οποίες εκδόθηκαν για συγκεκριμένο αντάλλαγμα που ήταν η χρήση του πάρκου για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2007 αντάλλαγμα το οποίο ο Κατηγορούμενος έλαβε αφού παρέμεινε και λειτούργησε το πάρκο και τους δύο μήνες για τους οποίους εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές. Από αυτή και μόνο την συμπεριφορά θεωρώ ότι ελλείπει τόσο η ειλικρίνεια του Κατηγορουμένου όσο και η καλή πίστη. Ως εκ τούτου και με βάση τα ανωτέρω και στα πλαίσια της αξιολόγησης της δοθείσας μαρτυρία αλλά και της νομολογίας που διέπει το θέμα οι θέσεις και ισχυρισμοί του κατηγορούμενου για τους λόγους πρόκλησης μη εξόφλησης των επίδικων επιταγών δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί και συνακόλουθα ο κατηγορούμενος έχει αποτύχει να αποδείξει την υπεράσπιση που παρέχει το εδάφιο 2 του άρθρου 305Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ένα τελευταίο θέμα το οποίο θα εξεταστεί από το Δικαστήριο σχετίζεται με την θέση που προέβαλε η πλευρά του κατηγορούμενου ότι δηλαδή η συμφωνία ήταν παράνομη με αποτέλεσμα να δικαιολογείται η ανάκληση της πληρωμής των επιταγών. Ήταν η θέση του κ. Ερωτοκρίτου ότι αφού δεν υπάρχει άδεια του ΚΟΤ υπάρχει παραβίαση του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου και άρα παράνομη σύμβαση. Αυτή η θέση επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνο. Το άρθρο 305 Α

(5)του Κεφ. 154 προβλέπει τα ακόλουθα: «

1. Το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις έκδοσης επιταγής, όταν αυτή εκδίδεται προς πληρωμή οφειλής που σχετίζεται με συναλλαγή ή πράξη η οποία αντίκειται στα χρηστά ήθη ή σε οποιοδήποτε νόμο». Το άρθρο 305 Α του Κεφ. 154 δηλαδή δεν έχει εφαρμογή όπου η επιταγή εκδίδεται για εξόφληση παράνομης συναλλαγής. Είναι προφανές ότι το εν λόγω εδάφιο δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν για πληρωμή μιας καθόλα νόμιμης συναλλαγής και χωρίς οιονδήποτε δόλο ή άσκηση πίεσης ή εξαπάτησης του κατηγορούμενου εκ μέρους της παραπονούμενης ή και για οποιοδήποτε άλλο λόγο που ενδεχομένως θα καθιστούσε τη συναλλαγή παράνομη. Οι επίδικες επιταγές, εκδόθηκαν για την πληρωμή του αντιτίμου της άδειας χρήσης του πάρκου με τους όρους που αναφέρονται στην μεταξύ των μερών συμφωνία. Το ότι δεν υπήρχε άδεια του ΚΟΤ για το συγκεκριμένο υποστατικό δεν επιφέρει παρανομία στην συμφωνία έτσι ώστε να μπορεί να γίνει επίκληση του εδαφίου 5 του άρθρου 305Α του Κεφ.
2. Το παρών Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει σε θέματα που αφορούν τυχόν συμβατικές διαφορές των μερών και οι οποίες εξετάζονται από Δικαστήριο που ασκεί Αστική Δικαιοδοσία. Κατά συνέπεια κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου τον οποίο βρίσκω ένοχο στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Private Criminal / Final Αναφορά: Ανάκληση πληρωμής επιταγής / Τελική cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο