Δήμος Αγ. Αθανασίου ν. Top Mix Concrete Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8731/09, 18 Δεκεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:B208 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8731/09 Δήμος Αγ. Αθανασίου εναντίον
- Top Mix Concrete Ltd
- Φειδία Μ. Σαββίδη
- Μάκη Σαββίδη
- Ιωάννη Μ. Σαββίδη Ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αντωνιάδου για κα Ιωάννου Για τους Κατηγορούμενους 1-4: κ. Παπαχρυσοστόμου Κατηγορούμενοι 2, 3, 4 παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-Tempore) Το Δικαστήριο με προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 11.12.09 απέρριψε την ειδική απολογία των κατηγορούμενων, οι οποίοι κλήθηκαν να απαντήσουν στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, πράγμα το οποίο και έπραξαν δηλώνοντας μη παραδοχή. Κατόπιν τούτου, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε γραπτώς αίτημα προς το Δικαστήριο όπως παραπεμφθεί με υπόμνημα για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο επί νομικού σημείου σύμφωνα με το άρθρο 149
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ήταν η θέση του κ. Παπαχρυσοστόμου ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.12.2009 επί του νομικού σημείου που αφορούσε το δεδικασμένο, ήταν εσφαλμένη. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής κατά την αγόρευση της εισηγήθηκε ότι δεν δικαιολογείται η παραπομπή του ζητήματος με υπόμνημα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Τα όσα ανέφεραν και οι δύο συνήγοροι είναι καταγεγραμμένα και λήφθηκαν υπόψη στο σύνολο τους για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Ως έχει προαναφερθεί, το αίτημα της υπεράσπισης εδράζεται επί του άρθρου 149
(1)του Κεφ. 155, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «149
(1). Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και οποιοσδήποτε διάδικος που δεν είναι ικανοποιημένος από την απόφαση Δικαστή που ασκεί συνοπτική ποινική δικαιοδοσία λόγω του ότι είναι εσφαλμένη επί νομικού σημείου ή λόγω του ότι είναι καθ' υπέρβαση της δικαιοδοσίας ή των εξουσιών του Δικαστή δύναται, εντός του χρόνου που προσδιορίζεται στο εδάφιο
(7)του άρθρου αυτού, να ζητήσει γραπτώς από το Δικαστή που έκδωσε την απόφαση να παραπέμψει με υπόμνημα το ζήτημα εκθέτοντας τα γεγονότα και τους λόγους της απόφασης αυτής, για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο». Ερχόμενος τώρα να εξετάσω το εν λόγω αίτημα θεωρώ ότι αυτό δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Καταρχάς το πρώτο θέμα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί και το οποίο έχει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του αιτήματος είναι πότε και εναντίον ποιων αποφάσεων του Δικαστηρίου που ασκεί συνοπτική ποινική δικαιοδοσία μπορεί να ζητηθεί η παραπομπή υπομνήματος για σφάλμα της απόφασης επί νομικού σημείου. Στο σύγγραμμα των Λοϊζου και Πική «Criminal Procedure in Cyprus» στη σελίδα 208 αναφέρεται ότι: «The jurisdiction to state a case for the opinion of the Supreme Court can only be exercised after a decision has been given in the cause, finally disposing of the case. The decision must be of a final, as opposed to an interlocutory, nature». Στο ίδιο σύγγραμμα γίνεται αναφορά στην υπόθεση Achilleas Charalambous Kaouras v. The Police, Case stated No. 156, ημερ. 8.6.1973 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ερμηνεύοντας τον όρο απόφαση στο άρθρο 149
(1)του Κεφ. 155 αποφάσισε τα εξής: «Having considered what is the correct interpretation, in the context of section 149 as a whole, of the word "decision" in section 149
(1), we reached the view that it means a decision finally disposing of a case, as distinct from a decision which is a merely interlocutory one;». Η πιο πάνω ερμηνεία υιοθετήθηκε και σε μεταγενέστερες αποφάσεις όπως στην ALFA CONCRETE κ.α ν. Νεοκλή Θωμά Αιτ. Αρ. 2/01 ημερ. 11.5.01 και η Αστυνομία ν. Νέλλη Λούτσιου Ποιν. Αιτ. 4/02 ημερ. 25.10.02 όπου ξεκάθαρα αναφέρεται ότι αντικείμενο παραπομπής μπορεί να αποτελέσει μόνο τελική απόφαση του ποινικού Δικαστηρίου καθοριστική για την έκβαση της ποινικής υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο στις 11.12.2009 εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση επί του θέματος ειδικής απολογίας των κατηγορουμένων και με την οποία οι κατηγορούμενοι 1-4 κλήθηκαν να απαντήσουν στις κατηγορίες και σε καμία περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ότι το Δικαστήριο με την απόφαση του αυτή αποφάνθηκε τελικώς επί της ποινικής υπόθεσης έτσι ώστε να δύναται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για παραπομπή υπομνήματος για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο. Εν κατακλείδι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.12.2009 δεν συνιστά απόφαση καθοριστική για την έκβαση της ποινικής υπόθεσης. Ως εκ τούτου το αίτημα της υπεράσπισης για παραπομπή υπομνήματος για γνωμοδότηση στο Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτεται. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ Subject: Interim/case stated Αναφορά: Ενδιάμεση απόφαση/παραπομπή υπομνήματος-άρθρο 149
(1)Κεφ. 155 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο