Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ελένης Σταύρου, Αρ. Υπόθεσης: 15871/08, 03 Φεβρουαρίου, 2009

(1)(γ) του Ν.60(Ι)/08. Αναφορικά με το αίτημα, ο κος Σάββα, συνήγορος της κατηγορουμένης, ανέφερε ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Στον αντίποδα ο κος Μιχαηλίδης για την κατηγορούσα αρχή ανέφερε ότι τα τεκμήρια 1 και 2 σε συνδυασμό με το κατηγορητήριο αποδεικνύουν τη διάπραξη του αδικήματος. Είναι εμπεδωμένη στο δικαιϊκό μας σύστημα αρχή πως σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας το δικαστήριο εξετάζει μόνο κατά πόσο αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και εάν η μαρτυρία δεν είναι αντινομική, ούτως ώστε η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής να χρήζει απάντησης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Criminal Procedure in Cyprus by Loizou & Pikis) Εξαρχής αναφέρω ότι η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα κατηγορούσας αρχής δεν κρίνεται αντινομική εφόσον ελλείπουν τέτοιες ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες να εκθεμελιώνουν οιανδήποτε προσδοκία θετικής αξιολόγησης στο κατάλληλο περί τούτου στάδιο (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομία

(2000)2 ΑΑΔ 191, 196). Στρέφομαι τώρα στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Τούτα είναι: (α) Δικαστικής αποφάσεως πιστωτής. Νοείται ότι αναγκαία είναι η απόδειξη δικαστικής απόφασης εναντίον κατηγορουμένου και προς όφελος παραπονουμένου. (β) Παράλειψη καταβολής δόσης που είχε διαταχθεί από το δικαστήριο. Προκύπτει λοιπόν ότι αναγκαία είναι και η απόδειξη διατάγματος μηνιαίων δόσεων, ως επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν συμμορφώθηκε με τούτο, και (γ) για λόγο άλλο από φυσική ή οικονομική αδυναμία. Καθίσταται, ένεκα αυτής της αναφοράς, αναγκαία η απόδειξη ανυπαρξίας κατά τον επίδικο χρόνο φυσικής ή οικονομικής αδυναμίας του κατηγορουμένου. Η απλή και μόνο παρουσίαση των τεκμηρίων 1 και 2 αποδεικνύει ότι η κατηγορουμένη είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης των παραπονουμένων, οι οποίοι είναι πιστωτές δυνάμει δικαστικής απόφασης και περαιτέρω, ότι εναντίον της κατηγορουμένης και υπέρ των παραπονουμένων εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων για το ποσό των Λ.Κ.30,00 με την πρώτη δόση καταβλητέα την 01.01.06. Καταβλήθηκαν όμως οι δόσεις; Εάν όχι, ποιες δεν καταβλήθηκαν; Μήπως αυτές που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, ή άλλες; Ουδεμία μαρτυρία εντοπίζεται στο μαρτυρικό υλικό αναφορικά με αυτά τα ερωτήματα. Ο μάρτυρας δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό εφόσον μάλιστα δεν ερωτήθηκε. Προκύπτει λοιπόν ότι τούτο το συστατικό στοιχείο του αδικήματος (παράλειψη καταβολής δόσης που είχε διαταχθεί από το δικαστήριο) δεν απεδείχθη. Οι λεπτομέρειες βέβαια του κατηγορητηρίου δεν είναι μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου, όπως εμμέσως υποστηρίχθηκε, αλλά αντικείμενο προς απόδειξη. Ως εκ τούτου, δεν βοηθούν τη θέση της κατηγορούσας αρχής. Πέραν των πιο πάνω, ακόμη και εάν το προαναφερόμενο συστατικό στοιχείο αποδεικνύετο, δεν απεδείχθη ότι ο λόγος μη συμμόρφωσης με το διάταγμα ήταν άλλος από φυσική ή οικονομική αδυναμία. Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)(γ)) του σχετικού νόμου προκύπτει ότι η κατά τον επίδικο χρόνο ανυπαρξία φυσικής ή οικονομικής αδυναμίας, βαρύνει την κατηγορούσα αρχή. Και γι΄ αυτό το θέμα η μαρτυρία του Μ.Κ.1 τηρεί σιγήν ιχθύος. Ως εκ τούτου, ούτε αυτό το συστατικό στοιχείο απεδείχθη. Ένεκα λοιπόν μη απόδειξης των προαναφερόμενων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, η κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης απορρίπτεται. Η κατηγορουμένη αθωώνεται και απαλλάσσεται. Έξοδα υπέρ της υπεράσπισης δεν επιδικάζονται εφόσον δεν ζητήθηκαν. (Υπογρ.) ........... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο