Αστυνομίας ν. Μάκη Φιλίππου, Αρ. Υπόθεσης: 11821/08, 16.2.09

(1)(α) του Περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94

(1)/2001 όπως τέθηκε σε ισχύ με την Κ.Δ.Π. 359/04. Αντιμετωπίζει επίσης την κατηγορία της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας κατά παράβαση των άρθρων 2,3

(1)(α)

(4)(α), 38 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Τρίτου) Νόμου του 2000, Αρ.96

(1)2000, Κ.Δ.Π.187/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικήματων στις 9.3.08 στη οδό 25ης Μαρτίου στη Δρομολαξιά της Επαρχίας Λάρνακας ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής DAB889 χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης και χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα, το κ. Λούκα Χ΄΄Φυλακτού, ΜΚ1 ο οποίος συνοπτικά, κατέθεσε τα ακόλουθα: Διαμένει στην οδό Λεωνίδου 27, στη Δρομολαξιά, από το
2. Στις 9.3.08 γύρω στις 10:50 π.μ., ενώ περπατούσε μόνος του στην οδό 25ης Μαρτίου στη Δρομολαξιά είδε από απέναντι του να έρχεται ένα αυτοκίνητο σαλούν χρώματος σκούρου, απόχρωση του καφέ. Πλησιάζοντας τον το αυτοκίνητο σε απόσταση 3 μέτρων περίπου ο μάρτυρας είδε ότι είχε αριθμούς εγγραφής DAB889 και ότι το οδηγούσε ο Μάκης Φιλίππου (κατηγορούμενος) τον οποίο γνωρίζει πολύ καλά αφού εδώ και χρόνια κατοικεί με την οικογένεια του στην οδό Χριστάκη Παρασκευά στη Δρομολαξιά. Γνωρίζει επίσης αρκετά καλά τον πατέρα του Φίλιππο, την μητέρα του Αθηνά και τον αδελφό του Παντελή. Ο τελευταίος είναι περίπου 20 ετών. Είναι απόλυτα σίγουρος ότι το πιο πάνω αυτοκίνητο το οδηγούσε ο κατηγορούμενος γιατί τον γνωρίζει πολύ καλά, είναι δε σίγουρος ότι δεν κατέχει άδεια οδηγού αφού είναι μόλις 16 ετών. Τον βλέπει σχεδόν κάθε μέρα εδώ και χρόνια αφού πηγαινοέρχεται συνέχεια στους δρόμους του χωριού οδηγώντας μοτοσικλέτες και αυτοκίνητο. Η συνείδηση του ως φιλήσυχου οικογενειάρχη νομοταγή πολίτη και ιδιωτικού επιδότη δεν του επιτρέπει να ανεχθεί τις καταστάσεις που επικρατούν στη Δρομολαξιά και πιστεύει ότι με το να οδηγούνται οι νεαροί παραβάτες στα Δικαστήρια θα συνετιστούν και θα σταματήσουν να διαπράττουν παρανομίες. Αντεξεταζόμενος, σε υποβολή ότι το αυτοκίνητο DAB889 δεν είναι καφέ, ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά το αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα το οδηγούσε ο κατηγορούμενος και είχε συνεπιβάτη τον Παναγιώτη Κυριάκου με τον οποίο διέκοψε σχέσεις αφού αποτελεί μέρος κλίκας αλητών. Συνήθως το αυτοκίνητο το οδηγά η μητέρα του κατηγορουμένου. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος έλειπε από το χωριό απάντησε πως πιστεύει ότι ο κατηγορούμενος ψεύδεται οικτρότατα αφού εκείνη την ημέρα βρισκόταν στο χωριό και ο μάρτυρας τον είδε και τον αναγνώρισε αφού τον γνωρίζει πάρα πολύ καλά. Μετά το τέλος της μαρτυρίας του ΜΚ1 η Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 την κατάθεση του κατηγορουμένου και την γραπτή του κατηγορία, Τεκμήριο
3. Στην τελευταία ο κατηγορούμενος ανέφερε τα ακόλουθα: «Εμείς εν κάναμε τίποτε και δεν υπογράφουμε τίποτε.» Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει σε συντομία τα ακόλουθα: Ουδέποτε οδήγησε το αυτοκίνητο DAB889 ή άλλο αυτοκίνητο. Στις 9.3.08 από η ώρα 10:00 το πρωΐ είχε πάει μαζί με τους γονείς του και τα δύο μικρότερα αδέρφια του στη γιαγιά του στην Κλαυδιά με το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο τους. Από τη γιαγιά του έφυγαν το απόγευμα. Αφού ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και είπε επί λέξει τα ακόλουθα: «Θα κάνω μια δήλωση. Εγώ ποτέ μου δεν οδήγησα το αυτοκίνητο, ότι αυτός ο άνθρωπος είχε προηγούμενα με την οικογένεια μου γι' αυτό προσπαθεί να μου κάνει εμένα κακό χωρίς να έφταιξα σε τίποτε». Ο ΜΥ1 ήταν ο Φίλιππος Φιλίππου πατέρας του κατηγορουμένου και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος DAB
4. Κατέθεσε σχετικό πιστοποιητικό εγγραφής, Τεκμήριο 4 στο οποίο αναφέρεται ότι το χρώμα του αυτοκινήτου είναι πράσινο. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην αστυνομία Τεκμήριο 5 στην οποία ανέφερε, σε συντομία, ότι το πιο πάνω αυτοκίνητο οδηγούν εκτός από τον ίδιο η σύζυγος του και ο γιός του Παντελής. Ουδέποτε επέτρεψε στον γιό του Μάκη ο οποίος είναι 16½ χρονών να οδηγήσει το αυτοκίνητο αφού δεν έχει άδεια οδηγού. Ο κατηγορούμενος εργάζεται στα καλούπια και όταν χρειαστεί να πάει δουλειά τον μεταφέρει ο εργοδότης του ενώ παράλληλα παρακολουθεί σύστημα μαθητείας όπου πάει με το λεωφορείο. Ο μάρτυρας ουδέποτε είδε τον γιό του να οδηγά το αυτοκίνητο ούτε και άκουσε κάτι τέτοιο. Στις 9.3.08 όλη η οικογένεια βρίσκονταν στην πεθερά του στην Κλαυδιά για φαγητό. Ο ίδιος με την σύζυγο του τον κατηγορούμενο και τα δύο μικρά παιδιά του πήγαν εκεί με το αυτοκίνητο BBJ
5. Κοντά στο μεσημέρι ο γιός του Παντελής ο οποίος είναι στρατιώτης πήγε στο χωριό με το αυτοκίνητο DAB
6. Ο κατηγορούμενος ήταν μαζί τους στο χωριό από τις 10:00 το πρωί. Ο ΜΕ1 είχε προηγούμενα με την οικογένεια του αφού είχε καταγγείλει τον γιό του Παντελή για τα ίδια αδικήματα και η αστυνομία τον ενημέρωσε ότι ο τελευταίος είχε και άδεια και ασφάλεια. Επίσης πριν δύο χρόνια ο ΜΕ1 κατηγόρησε τον γιό του για αδίκημα για το οποίο δικάστηκε και καταδικάστηκε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο χωριό μετέβη γύρω στις 10:00, μαζί του ήταν και ο κατηγορούμενος. Έφυγαν από το χωριό μετά τις 2:00 μμ., ενώ ο γιός του Παντελής έφυγε με το DAB889 γύρω στις 2:00μμ. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε το DAB889 εκείνη την ημέρα, δεν μπορούσε να βρισκόταν την ίδια ώρα σε δύο διαφορετικούς τόπους. Αρνήθηκε ότι ο ΜΕ1 δεν έκανε την καταγγελία από εκδίκηση. Ο ΜΥ2 ήταν ο Παντελής Φιλίππου αδελφός του κατηγορουμένου. Στις 9/3/08 πήρε άδεια από το στρατό και οδήγησε το αυτοκίνητο DAB889 πρώτα προς τη Δρομολαξιά που είναι το σπίτι του και ακολούθως προς το χωριό Κλαυδιά που είναι το σπίτι της γιαγιάς του όπου έμεινε από τις 10:00π.μ περίπου μέχρι τις 2:00μμ. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο αυτοκίνητο ήταν μόνος του και μόνος του έφυγε από το χωριό Κλαυδιά. Δεν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία γιατί η καταγγελία ήταν ανυπόστατη και έγινε από τον ΜΚ1 ο οποίος είχε προηγούμενα μαζί του. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο αδελφός του οδηγούσε το αυτοκίνητο DAB889, εκείνη την μέρα, δεν ξέρει καν να οδηγά. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι για τις κατηγορίες που αντιμετώπισε στο Δικαστήριο κατόπιν καταγγελίας του ΜΚ1 δικάστηκε και καταδικάστηκε. Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΚ1 δεν με έπεισε για την αλήθεια και την ορθότητα της εκδοχής του. Η περιγραφή που έδωσε σε σχέση με το χρώμα του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου κατά την κυρίως εξέταση του δεν συνάδει με το τεκμήριο 4 ενώ απέφυγε κατά την αντεξέταση του να δώσει συγκεκριμένη απάντηση ως προς το χρώμα του αυτοκινήτου σε υποβολή ότι το επίδικο αυτοκίνητο δεν είναι καφέ. Το πιο πάνω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν ανέφερε τη μάρκα του αυτοκινήτου το οποίο σύμφωνα με τη θέση του γνώριζε τόσο καλά μου δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες σε σχέση με το κατά πόσο ο ΜΚ1 είδε πράγματι τον κατηγορούμενο να οδηγεί το επίδικο αυτοκίνητο. Αναφέρω, επιπρόσθετα ότι οι θέσεις του μάρτυρα περί ύπαρξης κλίκας αλητών ήταν υπερβολικές ειδικότερα έχοντας υπόψη τη θέση του περί προηγούμενης συναναστροφής του με πρόσωπο της εν λόγω κλίκας. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε την ανώμοτη δήλωση η οποία σύμφωνα με την νομολογία δεν αποτελεί μαρτυρία αλλά απλά υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου στο οποίο αυτό μπορεί να δώσει κάποια βαρύτητα την έκταση που το κρίνει ορθό ανάλογα και με τα υπόλοιπα γεγονότα της κάθε υπόθεσης όπως αυτά αποδεικνύονται ενώπιον του (βλ. μεταξύ άλλων Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97 σελ.210-211 και Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ του Γ. Κακογιάννη σελ.253 παράγρ. 11-42). Η δήλωση του κατηγορουμένου που παρατίθεται αυτούσια πιο πάνω είναι γενική και δεν μπορεί να δημιουργήσει αμφιβολία για την ενοχή του. Αναφορικά με το Τεκμήριο 2 υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να δώσει στην κατάθεση ενός Κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109 στην οποία υιοθετήθηκε η αγγλική υπόθεση Findlay Duncan 73 Crim. App. R.359. Στην υπόθεση (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη ότι εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται και όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο που συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια στο συμφέρον του Κατηγορουμένου. Δεν βρίσκω ότι στο Τεκμήριο 2 υπάρχει οτιδήποτε το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει οποιαδήποτε δήλωση ενάντια στο συμφέρον του κατηγορουμένου. Οι ΜΥ1 και ΜΥ2 δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκαναν καλή εντύπωση. Η μαρτυρία τους η οποία ήταν σταθερή και πειστική ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέταση τους. Σημειώνω ότι στους μάρτυρες δεν υπεβλήθη η θέση του ΜΚ1 ότι στο επίδικο αυτοκίνητο υπήρχε συνοδηγός ούτε και αμφισβητήθηκε η θέση του ΜΥ2 ότι ο κατηγορούμενος δεν γνωρίζει να οδηγά. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω καθώς και το σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αφού ο κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο