Aστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Rusinova Teodora Slavova, Αρ. Υπόθεσης: 1538/08, 31.03.2009

Aστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Rusinova Teodora Slavova, Αρ. Υπόθεσης: 1538/08, 31.03.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1538/08 Μεταξύ: Aστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας Kατηγορούσας Αρχής ν. Rusinova Teodora Slavova Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 31.03.2009 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Δημητρίου Για Κατηγορουμένη: κος Κωνσταντίνου Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της κατηγορίας που αντιμετωπίζει η κατηγορουμένη είναι το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορουμένη στις 15.10.07 στη λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακος έκλεψε ένα συλλεκτικό φορτηγό παιγνίδι μάρκας SCANIA, αξίας Λ.Κ.556, ιδιοκτησία της Αντριάνας Πεκρή από το Μενεού. Η ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε την κατηγορία δεν ήτο χρονοβόρα. Εις πίστην των συνηγόρων κατηγορούσας αρχής και υπεράσπισης έγινε χρήση των διατάξεων του άρθρου 19 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 και δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία αφότου αναγνώσθηκαν εγκρίθηκαν από το δικαστήριο. Πέραν των παραδεκτών γεγονότων εκ συμφώνου κατατέθηκαν και όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης, τρία τον αριθμό και στη συνέχεια ενόρκως μαρτύρησε και μια μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή δηλαδή η Σάρα Σκουφαρή (Μ.Κ.1). Στη συνέχεια, αφότου η κατηγορουμένη κλήθηκε σε απολογία επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Προτού όμως παραθέσω τα όσα ειπώθηκαν ενόρκως, κρίνω ορθό να αναφέρω εδώ τα παραδεκτά γεγονότα. Ό,τι δηλώθηκε είναι πως: «Ο ΜΚ1 στο κατηγορητήριο, Μιχάλης Πεκρής, σύζυγος της Μ.Κ.2 στο κατηγορητήριο, Ανδριάνας Πεκρή, της αγόρασε από την Σουηδία ένα συλλεκτικό αυτοκίνητο παιχνίδι έναντι του ποσού των Λ.Κ.
2. Στις 15.10.07 η Μ.Κ.2 στο κατηγορητήριο, Ανδριάνα Πεκρή, ειδοποίησε τη φίλη της Μ.Κ.3 στο κατηγορητήριο, Σάρα Σκουφαρή, η οποία ασχολείται με μετακομίσεις μεταφορές για να της μεταφέρει από το διαμέρισμά της, το οποίο βρίσκεται στον 7ο όροφο πολυκατοικίας στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα, στο σπίτι της στο Μενεού. Η Μ.Κ.3 στο κατηγορητήριο, Σάρα Σκουφαρή, άρχισε την ιδία ημέρα, 15.10.07, τη μεταφορά των αντικειμένων που της υποδείκνυε η Μ.Κ.2 στο κατηγορητήριο Ανδριάνα Πεκρή. Μεταξύ των αντικειμένων ήταν και το επίδικο αυτοκίνητο παιχνίδι. Γύρω στις 10 το πρωί της ιδίας ημέρας και ενώ συνεχιζόταν η μεταφορά των αντικειμένων, η Σάρα Σκουφαρή ειδοποίησε την Ανδριάνα Πεκρή ότι το επίδικο αυτοκίνητο παιχνίδι δεν το εντόπισε. Σε συνομιλία που είχε η Σάρα Σκουφαρή με την Ανδριάνα Πεκρή ηγέρθηκαν υποψίες εναντίον της κατηγορουμένης η οποία διέμενε στην ίδια πολυκατοικία στον 6ο όροφο. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία η οποία μετέβη στην πολυκατοικία και ανέλαβε την διερεύνηση του παραπόνου της Ανδριάνας Πεκρή ο αστυφύλακας 1706 Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου. Ο αστυφύλακας Κωνσταντίνου την ιδία ημέρα επισκέφθηκε το διαμέρισμα της κατηγορουμένης και διαπίστωσε ότι ήταν υπό την κατοχή της κατηγορουμένης το διαμέρισμα. Ζήτησε από την κατηγορουμένη γραπτή συγκατάθεση για έρευνα του διαμερίσματος και κατά τη διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκε το επίδικο αντικείμενο πάνω στο κρεβάτι ενός δωματίου. Ο αστυφύλακας Κωνσταντίνου το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε τόσο στην Ανδριάνα Πεκρή όσο και στην Σάρα Σκουφαρή οι οποίες και το αναγνώρισαν». Όπως προανέφερα μετά την έγκριση των παραδεκτών γεγονότων εκ συμφώνου κατατέθηκαν και τα τεκμήρια της υπόθεσης. Τούτα συνίστανται σε ένα χάρτινο κιβώτιο στο οποίο περιέχεται ένα αυτοκίνητο με τηλεχειριστήριο και σχετικό φορτιστή (βλ. τεκμήριο 1) την κατάθεση της κατηγορουμένης στη μητρική της γλώσσα (βλ. τεκμήριο 2α) και μετάφραση τούτης (βλ. τεκμήριο 2β). Τα δύο τελευταία τεκμήρια (τεκμήρια 2α και 2β) κατατέθηκαν όχι για την αλήθεια του περιεχομένου τους αλλά ως η κατάθεση που λήφθηκε από την κατηγορουμένη. Ας σημειωθεί εδώ πως στο στάδιο της κυρίως εξέτασης της κατηγορουμένης έγινε παραδεκτό γεγονός ότι το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2β (δηλαδή η κατάθεση της κατηγορουμένης στην ελληνική), αποτελεί πιστή μετάφραση του περιεχομένου του τεκμηρίου 2α, δηλαδή της κατάθεσης της κατηγορουμένης στη μητρική της γλώσσας. Η Μ.Κ.1 ανέφερε πως κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν επιφορτισμένη με τη μετακόμιση των αντικειμένων της Ανδιάνας Πεκρή. Όπως ανέφερε, η ίδια (δηλαδή η μάρτυρας) κατέβαζε τα αντικείμενα από το διαμέρισμα στο ισόγειο, εφόσον στο πίσω μέρος της πολυκατοικίας βρίσκετο σταθμευμένο το φορτηγό όχημά της. Για τη μεταφορά των ατνικειμένων από το διαμέρισμα στο ισόγειο χρησιμοποίησε τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας, τη λειτουργία του οποίου απενεργοποίησε μάλιστα αφήνοντας τις θύρες του ανοικτές. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, για να το επιτύχει τούτο χρησιμοποίησε το τεκμήριο 1 το οποίο τοποθέτησε μεταξύ των θυρών του ανελκυστήρα και έμπροσθεν των αισθητήρων τούτου, αποκλείοντας έτσι το κλείσιμο τους. Ενόσω βρίσκετο στο ισόγειο και οι θύρες του ανελκυστήρα ήταν ανοιχτές και προτού τελειώσει με τη φόρτωση των αντικειμένων στο όχημά της, διαπίστωσε ότι εξαφανίστηκε το τεκμήριο
3. Μαζί με αυτό διαπίστωσε ότι και οι θύρες του ανελκυστήρα ήταν κλειστές, κάτι το οποίο ήταν αδύνατο, όπως ανέφερε ένεκα των ενεργειών της που προηγήθηκαν, ενώ ακόμη έξω από τον ανελκυστήρα βρίσκονταν δύο τσάντες. Κατά τον ίδιο χρόνο, ανέφερε η Μ.Κ.1, είδε την κατηγορουμένη να εξέρχετε από τον ανελκυστήρα. Τη ρώτησε τότε εάν είδε το τεκμήριο 1 και η κατηγορουμένη της απάντησε «όχι αγγλικά», εννοώντας ότι δεν μιλούσε αγγλικά, ενώ ανάλογη απάντηση έδωσε και όταν η μάρτυρας αποπειράθηκε να της μιλήσει ελληνικά. Μετά από αυτό η Μ.Κ.1 ενημέρωσε σχετικά την Ανδριάνα Πεκρή και τη ρώτησε εάν η ίδια ήταν που πήρε το τεκμήριο
4. Στον αντίποδα η κατηγορουμένη έδωσε τη δική της εκδοχή επίσης ενόρκως. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι στην κυρίως εξέτασή της υιοθέτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2α. Όπως εκεί αναφέρεται στις 15.10.07 και περί ώρα 11:00π.μ. άφησε το διαμέρισμα της για να μεταβεί με το παιδί της σε κάποιο περίπτερο. Χρησιμοποιώντας τον ανελκυστήρα κατέβηκε στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου στο διάδρομο, περί τα δύο μέτρα μακριά από τη θύρα του ανελκυστήρα είδε ένα χάρτινο κουτί το οποίο περιείχε ένα παιχνίδι. Όταν το προσέγγισε αντιλήφθηκε ότι το παιχνίδι ήταν φορτηγό χρώματος μπλε. Όταν μετά πάροδω μισής ώρας επέστρεψε από το περίπτερο το παιχνίδι βρισκόταν ακόμη εκεί. Θεώρησε έτσι ότι το πέταξαν και γι΄ αυτό το έπιασε και το πήρε στο διαμέρισμά της. Όπως καταφαίνεται από την πιο πάνω παράθεση του μαρτυρικού υλικού, δηλαδή μαρτυρίας και παραδεκτών γεγονότων, επίδικο θέμα καθίσταται μόνο η τυχόν ένοχη διάνοια της κατηγορουμένης και συγκεκριμένα εάν κατά τον επίδικο χρόνο ενήργησε με δόλιο (fraudulent) τρόπο. Αναφορικά με τα λοιπά του αδικήματος συστατικά στοιχεία, προκύπτει ότι τούτα είτε δεν αμφισβητήθηκαν είτε έγιναν παραδεκτά. Εν προκειμένω, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η κατηγορουμένη απέκτησε κατοχή και απεκόμισε το τεκμήριο
5. Περαιτέρω, η απουσία συναίνεσης του ιδιοκτήτη, δηλαδή της Ανδριάνας Πεκρή, συνάγεται από τα παραδεκτά και πάλιν γεγονότα εφόσον το εν λόγω τεκμήριο το έδωσε η ιδιοκτήτρια στη Μ.Κ.1 για να το μετακομίσει και όταν στη συνέχεια εξαφανίστηκε η ιδιοκτήτρια ειδοποίησε την αστυνομία και υπέβαλε παράπονο, και οι υποψίες της στράφηκαν εναντίον της κατηγορουμένης. Η δε θέση της κατηγορουμένης, τόσο ενόρκως όσο και στη γραπτή κατάθεσή της (βλ. τεκμήριο 2β) πως έλαβε το αντικείμενο γιατί θεώρησε ότι το πέταξαν, αποκλείει το ενδεχόμενο πως το περί ου λόγος αντικείμενο θα επιστρέφετο, ανάγοντας έτσι σε γεγονός πως κατά το χρόνο απόκτησης του αντικειμένου σκοπός ήταν η τελεσίδικη αποστέρηση τούτου από τον ιδιοκτήτη του. Ούτε άλλωστε ηγέρθηκε οιαδήποτε διαφορετική θέση από την υπεράσπιση, φερειπείν πως το αντικείμενο θα επιστρέφετο. Ως εκ των πιο πάνω, ό,τι απομένει να εξεταστεί υπό το φως των εκατέρωθεν ισχυρισμών είναι κατά πόσο η κατηγορουμένη έπραξε όσα έπραξε δολίως. Προτού υπεισέλθω σε θέματα αξιολόγησης δεν παραλείπω να σημειώσω πως ενώπιον μου βρίσκονται και οι αγορεύσεις των συνηγόρων κάθε πλευράς. Μπορεί μεν να μην επαναλαμβάνω αυτολεξεί καθετί που αναφέρθηκε, τούτο όμως δεν πρέπει να εκληφθεί πως οι όποιες επισημάνσεις τους είτε διέλαθαν την προσοχή μου είτε αγνοήθηκαν. Τουναντίον, υπόψη μου έλαβα κάθε τι το οποίο ανέφεραν. Κρίνω πως εδώ είναι κατάλληλο σημείο να υπομνήσω όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα ARCHBOLD, Criminal Pleading Evidence & Practice, έκδοση
6. Στην παράγραφο 21-30 κάτω από τον τίτλο «Belief that property has been abandoned» αναφέρεται πως «if property has not been abandoned, but the defendant believed that it had, he cannot be convicted of theft, whether his belief was reasonable or unreasonable. He would not be acting dishonesty: R. v. Small, 86 C.L.R.
7. The relevance of reasonableness of the belief is as to whether it was actually held. Where the prosecution case is that it was patently unreasonable for the defendant to have believed the property to have been abandoned, the jury should be specifically reminded that even an unreasonable belief may nevertheless be an honest one: R. v. Wood