Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Χρίστου Φωκά κ.α., Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:3242/09, 14 Οκτωβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:B21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:3242/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος Κατηγορούσα Αρχή ν.
- Χρίστου Φωκά
- Δημήτρη Κοντοζή Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: Ουδείς (αυτοπροσώπως) Κατηγορούμενος: παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η O κατηγορούμενος 2 (στο εξής o κατηγορούμενος) αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης (4η κατηγορία), της οδήγησης χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας (5η κατηγορία) και της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη (6η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 1 στο ίδιο κατηγορητήριο στις 15.6.09 βρέθηκε ένοχος στις κατηγορίες 1,2 και 3 μετά από δική του παραδοχή και του επιβλήθηκε ποινή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 2.9.08 στο Μαζωτό της Επαρχίας Λάρνακας, οδήγησε το τετράκυκλο με αριθμούς εγγραφής KLL582 χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας, χωρίς ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου και χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή άλλης νομίμου συγκαταθέσεως. Από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκε και έδωσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ο αστυφύλακας 1311 Ιωάννης Γεωργίου (ΜΚ1) και από πλευράς του κατηγορουμένου ο Χρίστος Φωκάς (ΜΥ1) κατηγορούμενος 1 στο ίδιο κατηγορητήριο. Ο ΜΚ1 σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 24 του περί αποδείξεως Νόμου, κατέθεσε και υιοθέτησε σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του την γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 1) την οποία ετοίμασε για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Ο ΜΚ1 στην κατάθεση του (τεκμήριο 1) αναφέρει ότι στις 8.9.08 μεταξύ των ωρών 19:05-19:30 στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου κατέγραψε θεληματική κατάθεση του κατηγορουμένου, ο οποίος τελούσε υπό σύλληψη για διερευνώμενη υπόθεση κλοπής τετράκυκλης μοτοσυκλέττας. Η κατάθεση του κατηγορουμένου υπεγράφη από τον ίδιο στην παρουσία του ΜΚ
- Εν συνεχεία την ίδια ημέρα κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο γα τα τροχαία αδικήματα της υπό εξέταση υπόθεσης και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε γραπτώς «παραδέχομαι απολογούμαι». Η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου κατατέθηκε από τον Μ.Κ.1 ως τεκμήριο 2 και η γραπτή καταγγελία ως τεκμήριο
- Ο κατηγορούμενος αναγνώρισε την υπογραφή του επί των τεκμηρίων 2 και 3 και δεν έφερε ένσταση στην κατάθεση τους. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι από έρευνα που έκανε, ο κατηγορούμενος κατά την πιο πάνω ημερομηνία δεν ήταν κάτοχος άδειας οδήγησης ούτε εκαλύπτετο από πιστοποιητικό ασφάλειας. Ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ο ΜΚ1, τα οποία παρέμειναν αναντίλεκτα. Όταν κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος επέλεξε να σιωπήσει και εκάλεσε ως μάρτυρα Υπεράσπισης του τον ΜΥ1 Χρίστο Φωκά, συγκατηγορούμενο επί του κατηγορητηρίου, ο οποίος ισχυρίσθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν οδήγησε το επίδικο τετράκυκλο. Στο στάδιο της αντεξέτασης του προς αντίκρουση του μάρτυρα κατατέθηκε γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 4). Παρά το ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί μη θεληματικότητας της κατάθεσης ομολογίας του κατηγορουμένου, βάση της καθιερωμένης νομολογιακής αρχής, το Δικαστήριο οφείλει να βεβαιωθεί κατά πόσο το περιεχόμενο της συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων όπως αυτά έχουν διακριβωθεί. Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη, δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το Δικαστήριο στο τέλος προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής (βλ. Ανδρέου v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166). Το ζήτημα της ομολογίας έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης από την νομολογία κατ' επανάληψη. Παρά το ότι μια εκούσια και σαφής ομολογία μπορεί αφ' εαυτής να θεμελιώσει καταδίκη, όμως όσο θεληματική και αν είναι η κατάθεση ενός κατηγορουμένου είναι φρόνιμο να αναζητείται στο βαθμό που είναι δυνατό ενίσχυση του περιεχομένου της (βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 203 , Μάρτιν v. Δημοκρατίας (αρ.2)
(1994)2 ΑΑΔ 65, Καύκαρος v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 110, Ιωσηφίδης (Πυσαΐλας) v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 204 κ.α.) Στην υπό εξέταση υπόθεση τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος φέρεται να είχε κατηγορηθεί και παραδεχθεί είναι τα ίδια με αυτά που σήμερα αντιμετωπίζει. Στην απόφαση στην υπόθεση Μιχαλάκης Ιακωβίδης κ.α. v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 110 ειπώθηκε ότι το περιεχόμενο της ομολογίας κρίνεται όχι μόνο με βάση την αυθεντικότητα των ισχυρισμών που περιέχονται σε αυτή, αλλά και σε συνάρτηση με κάθε άλλη μαρτυρία που ενισχύει ή καταρρίπτει την αλήθεια του περιεχομένου της. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την κατάθεση των τεκμηρίων 2 και 3 ο κατηγορούμενος δεν έφερε οποιανδήποτε ένσταση, ούτε προέβαλε οποιονδήποτε ισχυρισμό αλλά αντίθετα και αφού του υποδείχθησαν πριν κατατεθούν στο Δικαστήριο, αναγνώρισε την υπογραφή του σε αυτά και απάντησε «εντάξει». Στην θεληματική του κατάθεση, (τεκμήριο 2), ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι στις 2.9.08 οδήγησε το κλαπέν μηχανοκίνητο τετράκυκλο και από τις λεπτομέρειες που δίνει αναφορικά με τον τρόπο που ενήργησε, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι τούτο έγινε χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Περαιτέρω στη γραπτή κατηγορία (τεκμήριο 3) ο κατηγορούμενος παραδέχεται γραπτώς ότι διέπραξε τα υπό εξέταση αδικήματα. Κληθείς σε απολογία ο κατηγορούμενος επέλεξε και άσκησε το δικαίωμα της σιωπής, μη υποστηρίζοντας με οποιονδήποτε τρόπο ότι η κατάθεση και ομολογία ενοχής του δεν ήταν θεληματική και μη αμφισβητώντας το περιεχόμενο τους. Επίσης ο ισχυρισμός του ΜΚ1 ότι από έρευνα που έκανε διαπίστωσε ότι, ο κατηγορούμενος κατά την επίδικη ημερομηνία δεν ήταν κάτοχος άδειας οδήγησης και πιστοποιητικού ασφάλειας παρέμεινε αναντίλεκτος και ούτε υποστηρίχθηκε από τον κατηγορούμενο το αντίθετο. Δεδομένης της στάσης του κατηγορουμένου και της μαρτυρίας που παρουσίασε προς υπεράσπιση του, διαφαίνεται ότι αμφισβητεί, μόνο το συστατικό στοιχείο της οδήγησης. Προς υποστήριξη της θέση του κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον κατηγορούμενο 1 Χρίστο Φωκά (ΜΥ1), ο οποίος όπως προανάφερα βρέθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή στις εναντίον του κατηγορίες υπ' αριθμό 1, 2 και 3. Ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι το επίδικο τετράκυκλο δεν οδηγήθηκε κατά τον επίδικο χρόνο από τον κατηγορούμενο αλλά μόνο από τον ίδιο. Η Κατηγορούσα Αρχή αντίκρουσε την μαρτυρία του με την κατάθεση του τεκμήριο 4 που είναι η γραπτή κατάθεση που έδωσε ο ΜΥ1 στην αστυνομία στις 8.9.09. Σύμφωνα με την νομολογία, δεν επιβάλλεται η επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας ή η αναφορά σε κάθε πτυχή της (βλ. Χρυσούλα Καννάουρου κ.α. v. Ανδρέα Στασιώτη
(1990)1 Α.Α.Δ. 38). Γι' αυτό θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας παραθέτοντας μέρος μόνο από αυτήν, έχοντας όμως υπόψη μου το σύνολο της, όπως είναι καταγραμμένο στα πρακτικά ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας γι' αυτό αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του η οποία ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη. Η ερώτηση που υποβλήθηκε στον ΜΚ1 από τον κατηγορούμενο σε σχέση με την ομολογία του ήταν δυσνόητη και άνευ σημασίας. Ο ΜΥ1 δε μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρα και μου έδωσε την εντύπωση ότι ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση, κατά πόσο ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, απάντησε θετικά. Η μαρτυρία που έδωσε ο ΜΥ1 στο Δικαστήριο βρίσκεται σε αντίθεση τόσο με το περιεχόμενο της κατάθεσης του (τεκμήριο 4) όσο και με το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του κατηγορουμένου (τεκμήριο 2) στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι οδήγησε το επίδικο μηχανοκίνητο τετράκυκλο αναφέροντας μάλιστα και τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες οδήγησε αυτό. Ο ΜΥ1 σε σχετικές ερωτήσεις κατά την αντεξέταση του από την Κατηγορούσα Αρχή , ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο έσπρωξε το επίδικο τετράκυκλο λέγοντας αρχικά για απόσταση 500 μέτρων και αργότερα για απόσταση 300 μέτρων. Για να δικαιολογήσει την αντίθεση των όσων είπε στο Δικαστήριο, με το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεση (τεκμήριο 4), είπε ότι την κατάθεση την έδωσε διότι του είπαν οι αστυνομικοί ότι θα παραμείνει υπό κράτηση. Σε σχετική όμως ερώτηση κατά την αντεξέταση, είπε ότι αφού διάβασε την κατάθεση του συμφώνησε με το περιεχόμενο αυτής και την υπόγραψε. Σε σχετική δε υποβολή της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι λέει ψέματα δεν έδωσε καμία απάντηση. Δεδομένων των πιο πάνω, αναφορικά με το κατά πόσο ο κατηγορούμενος οδήγησε το επίδικο τετράκυκλο δεν αποδέχομαι τους ισχυρισμούς του ΜΥ1 όπως έχουν εκτεθεί στο δικαστήριο και δέχομαι ως αληθινό το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του (τεκμήριο 4). Η κατάθεση του ΜΥ1 (τεκμήριο 4) συγκρινόμενη με την κατάθεση του κατηγορουμένου (τεκμήριο 2) προσθέτει στα στοιχεία ενοχής του κατηγορουμένου. Αφού εξέτασα με προσοχή το περιεχόμενο των δύο καταθέσεων, βρίσκω ότι συνάδουν σε ότι αφορά με το κατά πόσο ο κατηγορούμενος οδήγησε κατά τον επίδικο χρόνο το επίδικο τετράκυκλο. Διαπιστώνω ότι υπάρχει ταύτιση μεταξύ των δύο καταθέσεων αναφορικά με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε το επίδικο τετράκυκλο από την στιγμή που το πήρε από το σημείο που βρισκόταν, δηλαδή έξω από ένα σπίτι μέσα στο χωριό Μαζωτό, μέχρι ενός σημείου έξω από τον Μαζωτό με κατεύθυνση προς το Ζύγι. Ο ισχυρισμός του ΜΥ1 ότι ο κατηγορούμενος δεν οδήγησε αλλά απλά έσπρωξε το τετράκυκλο για κάποια μέτρα, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον ισχυρισμό στην κατάθεση του (τεκμήριο 4) ότι λίγο έξω από τον Μαζωτό τελείωσε η πεζίνα του τετράκυκλου και αφού εφοδίασαν αυτή με πεζίνα, τότε ζήτησε από τον κατηγορούμενο να πάρει εκείνος την τετράκυκλη και ο κατηγορούμενος την δική του μοτοσικλέτα. Τα όσα δε αναφέρονται στην γραπτή κατάθεση του ΜΥ1, αναφορικά με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος απέσπασε το επίδικο όχημα από το τόπο που βρισκόταν, ενισχύει επίσης τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι τούτο οδηγήθηκε από τον κατηγορούμενο χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι στις 2.9.08 στο Μαζωτό της επαρχίας Λάρνακας ο κατηγορούμενος οδήγησε το μηχανοκίνητο τετράκυκλο με αριθμούς εγγραφής KLL582 μέσα από το χωριό Μαζωτό με κατεύθυνση προς το Ζύγι μέχρι την έξοδο του χωριού χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης και χωρίς να καλύπτεται από ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου. Δεδομένων των πιο πάνω καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της σε σχέση με τις κατηγορίες 4, 5 και 6 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο