ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ κ.α., Αριθμός Υπόθεσης: 17212/08, 19.10.2009

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ κ.α., Αριθμός Υπόθεσης: 17212/08, 19.10.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2009:7 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ Σύνθεση Δικαστηρίου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αριθμός Υπόθεσης: 17212/08 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Εναντίον

1. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ
2. ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΝΤΖΙΑ Κατηγορούμενων __________ Ημερομηνία: 19.10.2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Πασιαρδή. Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Βραχίμης. Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Γεωργίου. Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (για τηλεπικοινωνιακά δεδομένα) Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες σε σχέση με κατ' ισχυρισμόν ναρκωτικά τα οποία εντοπίστηκαν σε δωμάτιο του ξενοδοχείου Palm Beach στη Λάρνακα. Ο Μ.Κ.2, Αστ. 2448, Ε. Κωνσταντίνου κατέθεσε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα Τεκμήρια: (α) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung με κάρτα κλήσης αρ. 99294605 του κατηγορούμενου 2 μαζί με πακέτο σύνδεσης so easy με τον ίδιο αριθμό κλήσης (Τεκμήριο 11 και Τεκμήριο 20 αντίστοιχα) (β) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Sony Ericsson με κάρτα κλήσης 97632612 του κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 12) (γ) Ένα κινητό τηλέφωνο Nokia με αριθμό κλήσης 97618127 του κατηγορούμενου 1 μαζί με πακέτο σύνδεσης κάρτας so easy με τον ίδιο αριθμό κλήσης (Τεκμήριο 19 και 17 αντίστοιχα). (δ) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Nokia με αριθμό κλήσης 99663858 κάποιου Κωνσταντίνου Μιχαήλ που είναι μάρτυρας αριθμός 11 στο κατηγορητήριο (Τεκμήριο 26). (ε) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Sony Ericsson με αριθμό κλήσης 99350910 του Φίλιου Κανιού που είναι μάρτυρας αριθμός 9 στο κατηγορητήριο (Τεκμήριο 27). Στη συνέχεια ζητήθηκε από το μάρτυρα να καταθέσει τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα των συνδρομητών όλων των παραπάνω κινητών τηλεφώνων και περιπλέον να καταθέσει τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα του συνδρομητή του κινητού τηλεφώνου με αριθμό 99270342 που είναι το τηλέφωνο διά του οποίου, κατ' ισχυρισμό του μάρτυρα, έγινε κράτηση δωματίου στο ξενοδοχείο Palm Beach για τον κατηγορούμενο
3. Έχουν τεθεί ενώπιον μας δύο διατάγματα πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα μαζί με τις σχετικές αιτήσεις [Τεκμήρια 35, 35 (α), 36, 36 (β)]. Τα διατάγματα εκδόθηκαν δυνάμει του περί Διατήρησης Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων με σκοπό τη διερεύνηση σοβαρών ποινικών αδικημάτων Νόμου του 2007 (Ν. 183(Ι)/2007)και αναφέρονται στους εν λόγω αριθμούς τηλεφώνων, διατάσσοντας την παροχή τηλεπικοινωνιακών δεδομένων τα οποία λεπτομερώς επεξηγούνται στα διατάγματα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 έφερε ένσταση εισηγούμενος ότι η κατάθεση των τηλεπικοινωνιακών αυτών δεδομένων παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα του πελάτη του, όπως διασφαλίζονται από το Άρθρο 17 του Συντάγματος το οποίο προστατεύει το απόρρητο της επικοινωνίας. Έκαμε επίσης αναφορά σε αντισυνταγματικότητα του Νόμου 183/
4. Τέθηκε από το Δικαστήριο προς τον κ. Βραχίμη το ερώτημα κατά πόσο το ζήτημα μπορεί να εξεταστεί στην παρούσα διαδικασία, εφόσον η εξασφάλιση των δεδομένων αυτών έγινε δυνάμει δικαστικών διαταγμάτων των οποίων η εγκυρότητα δεν έχει προσβληθεί, είτε από πλευράς συνταγματικότητας, είτε άλλως πως. Ήταν η θέση του ότι, παρά την ύπαρξη των εν λόγω δικαστικών διαταγμάτων που επέτρεπαν στην αστυνομία να παραλάβει τα δεδομένα, η κατηγορούσα αρχή δεν μπορεί τώρα να τα καταθέσει ως τεκμήρια. Χωρίς να αμφισβητεί τη νομιμότητα των διαταγμάτων εισηγήθηκε ότι άλλο ζήτημα είναι η παροχή των δεδομένων δυνάμει διατάγματος και άλλο ζήτημα η προσπάθεια να κατατεθούν αυτά τα δεδομένα ενώπιον δικαστηρίου ως μαρτυρία. Η ένσταση του, είπε, σχετίζεται με αυτό το δεύτερο στάδιο. Η εμβέλεια των διαταγμάτων, εισηγήθηκε, εξαντλήθηκε με την παροχή στην αστυνομία της εξουσίας να παραλάβει τα δεδομένα. Ο σκοπός όμως, του Νόμου είναι να καθορίσει τον χρόνο τήρησης των σχετικών αρχείων, αποσκοπώντας, μεταξύ άλλων, στην παρεμπόδιση ανταγωνιστικότητας μεταξύ των εταιρειών - παροχέων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και όχι τα αρχεία αυτά να χρησιμοποιούνται εναντίον κάποιου προσώπου σε ποινική διαδικασία. Κατέληξε παραπέμποντας στις πρόνοιες του Άρθρου 22 του Νόμου σύμφωνα με τις οποίες «τίποτα στον παρόντα Νόμο δεν επηρεάζει ούτε μπορεί να επηρεάζει την εφαρμογή των διατάξεων του περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας (Παρακολούθηση Συνδιαλέξεων) Νόμου (Ν.92(Ι)1996)». Υπό το φως αυτής της πρόνοιας εισηγήθηκε εν κατακλείδι, ότι δεν μπορεί με το Νόμο 183/2007 να παρακολουθούνται οι επικοινωνίες κάποιου προσώπου, κάτι που αποκλείει ο Νόμος 92/1996 και συνεπώς ασχέτως τού αν δόθηκαν διατάγματα, τα δεδομένα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ποινική διαδικασία. Ακούσαμε εις απάντηση, τόσο την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, όσο και τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου 1, ο οποίος ζήτησε να ακουστεί, εφόσον η επιδίωξη του ήταν να κατατεθεί η υπό ένσταση μαρτυρία. Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε στις δικές τους θέσεις εφόσον κρίνουμε την ένσταση για τους ακόλουθους λόγους αβάσιμη. Ο Νόμος 183/2007 ρητώς αυτοπροσδιορίζεται ως Νόμος που προνοεί για τη διατήρηση των σχετικών δεδομένων με σκοπό τη διερεύνηση σοβαρών ποινικών αδικημάτων. Κάθε παροχέας υπηρεσιών έχει υποχρέωση να διατηρεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, τα σχετικά δεδομένα (Άρθρο 3). Ένας αστυνομικός ανακριτής δύναται, τηρουμένων των λεπτομερών και αυστηρών προνοιών του Άρθρου 4 του Νόμου, αφού πρώτα λάβει έγκριση από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, να αποταθεί με αίτηση του στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει δεδομένα που έχουν σχέση με τη διερεύνηση σοβαρού ποινικού αδικήματος. Στο Άρθρο 4