← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Ανδριανής Ιακώβου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:17958/08, 19 Οκτωβρίου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Ανδριανής Ιακώβου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:17958/08, 19 Οκτωβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:17958/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος Κατηγορούσα Αρχή ν. Ανδριανής Ιακώβου Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 19 Οκτωβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Α. Παντελή Για την Κατηγορούμενη: κα. Μικελλίδου Κατηγορούμενη: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει τις κατηγορίες οδήγηση ταξί χωρίς να θέσει σε λειτουργία εγκεκριμένο ταξίμετρο (κατηγορία 1) και ότι οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με τα χέρια (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων η κατηγορουμένη στις 6/7/08 στον αερολιμένα Λάρνακας οδηγούσε το αστικό ταξί με αριθμούς εγγραφής THAK 148 χωρίς να θέσει σε λειτουργία το ταξίμετρο και κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω όχημα χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με τα χέρια. Δεν μου διαφεύγει ότι, στις λεπτομέρειες του αδικήματος δεν εκτίθεται ότι η κατηγορούμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο μετέφερε πελάτη. Δεν προκύπτει όμως, ότι παραπλανήθηκε από το γεγονός τούτο η κατηγορούμενη, η οποία αντιπροσωπεύθηκε από δικηγόρο που δεν υπέβαλε τέτοια εισήγηση. Αντίθετα από όλη τη διεξαγωγή της διαδικασίας, διαφαίνεται ότι η κατηγορούμενη γνώριζε με ακρίβεια και λεπτομέρεια την εναντίον της κατηγορία. Στο άρθρο 39 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 που αφορά τις διατάξεις σε σχέση με την σύνταξη του κατηγορητηρίου, αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι το κατηγορητήριο σε συντομία και σε κοινή γλώσσα, περιγράφει το αδίκημα αποφεύγοντας την χρήση τεχνικών όρων «.. και χωρίς απαραίτητα να εκτίθενται όλα τα ουσιώδη στοιχεία του ποινικού αδικήματος». Στην απόφαση στην Ποιν.Έφεση 187/07, ημερομηνίας 21/11/08 Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου v. Αστυνομίας ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Το ουσιώδες πάντοτε για τον κατηγορούμενο είναι να γνωρίζει με επάρκεια το μέγεθος και την έκταση των κατηγοριών. Αυτό πέραν βέβαια της δυνατότητας που αυτός έχει να ζητήσει περαιτέρω λεπτομέρειες των συνθηκών κάτω από τις οποίες επέδειξε την κατ' ισχυρισμόν παράνομη συμπεριφορά (Loizou & Pikis: "Criminal Procedure in Cyprus" σελ.47).» Στην υπό εξέταση υπόθεση η κατηγορούμενη δεν παραπονέθηκε ότι δεν γνώριζε με επάρκεια την φύση και τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 1 που αντιμετωπίζει. Αντίθετα από τον χειρισμό της υπόθεσης εκ μέρους της συνηγόρου της, διεφάνη ότι η κατηγορούμενη δεν έχει παραπλανηθεί ή επηρεαστεί αρνητικά από το κατηγορητήριο λόγω ασάφειας και ούτε έχει βρεθεί προ οποιασδήποτε αβεβαιότητας ως προς το τι αντιμετώπιζε. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η πιο πάνω παράλειψη αποτελεί παρατυπία και την παραβλέπω. Για την Κατηγορούσα Αρχή μαρτυρία έδωσε ο Ειδικός Αστυφύλακας 6014 Χ. Καραμανλής (ΜΚ1) του Τμήματος Οδικών Μεταφορών Λάρνακας και ο Ειδικός Αστυφύλακας 6023 Λ. Ζαχαρίου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (ΜΚ2). Ο ΜΚ1 μεταξύ άλλων ανέφερε ότι στις 6/7/08 και ενώ βρισκόταν σε ώρα καθήκοντος, σταμάτησε την κατηγορούμενη για έλεγχο στον αερολιμένα Λάρνακας ενώ προηγουμένως την είδε να οδηγεί χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με τα χέρια. Όταν την ανέκοψε διαπίστωσε ότι το ταξίμετρο του οχήματος της κατηγορουμένης, ενώ μετέφερε επιβάτη, δεν βρίσκετο σε λειτουργία κατά παράβαση των όρων της άδειας της. Κατέθεσε ως τεκμήριο Α πιστοποιητικό της άδειας οδικής χρήσης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής HAK148, ως τεκμήριο Β έντυπο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών με στοιχεία ιδιοκτησίας του επίδικου οχήματος βάση του οποίου ιδιοκτήτρια αυτού είναι η κατηγορούμενη και ως τεκμήριο Γ τον ανακριτικό φάκελο αναφορικά με τις καταγγελίες που απαγγέλθηκαν στην κατηγορουμένη. Ο ΜΚ2 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο είδε την κατηγορούμενη να οδηγά το επίδικο ταξί χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με τα χέρια και όταν αυτή σταμάτησε διαπίστωσε και ο ίδιος ότι το ταξίμετρο στο ταξί της κατηγορούμενης δεν βρίσκετο σε λειτουργία ενώ σε αυτό επέβαινε επιβάτης. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κάλεσε την κατηγορούμενη σε απολογία. Η κατηγορούμενη κατέθεσε ενόρκως, προβάλλοντας την εκδοχή ότι φθάνοντας στον αερολιμένα Λάρνακας και αφού άνοιξε η πύλη προχώρησε στο χώρο των ταξί και αφού στάθμευσε λίγα μέτρα πιο κάτω, τότε έθεσε το ταξίμετρο εκτός λειτουργίας και τότε μίλησε στο τηλέφωνο. Ισχυρίστηκε ότι εκείνη την ώρα ο ΜΚ1 είχε την πλάτη του γυρισμένη προς εκείνη ενώ δύο άλλοι αστυφύλακες ήταν γυρισμένοι προς το μέρος της. Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 μου έκαναν αρκετά καλή εντύπωση ως μάρτυρες γιατί κατέθεσαν τα όσα γνώριζαν με σταθερό τρόπο, χωρίς να διακρίνω στην όλη στάση και συμπεριφορά τους οποιαδήποτε προσπάθεια να αλλοιώσουν τα όσα πραγματικά έγιναν. Μικρές αντιφάσεις μεταξύ των όσων ανέφεραν οι δύο μάρτυρες, δεν είναι ικανές να αλλοιώσουν τα πραγματικά γεγονότα όπως αυτά έχουν διαφανεί μέσα από την μαρτυρία τους. Η εισήγηση της κας. Μικελλίδου ότι ο ΜΚ1 διαψεύσθηκε από τον ΜΚ2 δεν γίνεται αποδεκτή. Ενδεικτικά αναφέρω ότι και οι δύο μάρτυρες ανάφεραν στο Δικαστήριο ότι είδαν την κατηγορούμενη από απόσταση 10 έως 15 μέτρα ενώ οδηγούσε εισερχόμενη από την πύλη στο χώρο που εισέρχονται τα ταξί να χρησιμοποιεί τηλέφωνο με τα χέρια και όταν την ανέκοψαν ενόσω υπήρχε πελάτης στο ταξί το ταξίμετρο δεν βρίσκετο σε λειτουργία. Αντίφαση μεταξύ των δύο μαρτύρων υπήρξε αναφορικά με το τι είπε η κατηγορούμενη στους μάρτυρες εκείνη την στιγμή. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι η κατηγορούμενη είπε ότι δεν θα πληρωθεί, τη κούρσα διότι είναι πληρωμένη ενώ ο ΜΚ2 ανέφερε ότι η κατηγορούμενη είπε «μόλις το έκλεισα». Τόσο όμως από την μαρτυρία της κατηγορούμενης κατά την κυρίως εξέταση της όσο και από τις υποβολές της συνηγόρου της προς τους μάρτυρες κατηγορίας, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η κατηγορούμενη έδωσε και τις δύο πιο πάνω απαντήσεις. Ενδεικτικά αναφέρω την υποβολή της κας. Μικελλίδου προς τον ΜΚ1 ότι η κατηγορούμενη του είπε «μόλις το έσβησα και δεν θα πληρωθώ από τον πελάτη». Η κατηγορούμενη δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια της, γι΄αυτό και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της, πλην του μέρους εκείνου της μαρτυρίας της ότι δεν θα πληρωνόταν από τον πελάτη που βρισκόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο μέσα στο ταξί. Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι το πρόσωπο που βρισκόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στο όχημα της δεν βρίσκετο εκεί υπό την ιδιότητα του πελάτη. Η κατηγορουμένη παρά το γεγονός ότι επέμενε ότι έθεσε το ταξίμετρο εκτός λειτουργίας αφού στάθμευσε το ταξί και ότι τότε ήταν που μίλησε στο κινητό τηλέφωνο, δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών της. Το ύφος και ο τρόπος που απαντούσε και το γεγονός ότι σε σχετικές ερωτήσεις και υποβολές που της υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση απαντούσε «δεν παραδέχομαι» αποφεύγοντας όμως να απαντήσει με σαφήνεια, δεν με έπεισαν για την ειλικρίνεια της και γι' αυτό απορρίπτω την μαρτυρία της. Επίσης θα πρέπει να σημειώσω ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της η κατηγορούμενη δεν ισχυρίστηκε ότι όταν έθεσε το ταξίμετρο εκτός λειτουργίας όπως ισχυρίστηκε, ο πελάτης είχε ήδη αποβιβαστεί από αυτό. Θεωρώ ότι η κατηγορούμενη δεν εξέθεσε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε λογική εκδοχή, η οποία να δημιουργεί λόγο να μην δεχθώ ότι τα γεγονότα είναι όπως τα έχουν περιγράψει οι ΜΚ1 και ΜΚ2. Ο ισχυρισμός που προέβαλε η κατηγορούμενη ότι έσβησε το ταξίμετρο για να μην χρεώσει περισσότερα τον πελάτη, είναι αξιοπερίεργος εφόσον όπως η ίδια ισχυρίστηκε, και προς τούτο κατάθεσε κατά την κυρίως εξέταση της το τεκμήριο Δ, δεν θα πληρωνόταν από τον πελάτη διότι η κούρσα ήταν πληρωμένη από κάποια εταιρεία. Συνεπώς δεν μπορεί να δοθεί λογική εξήγηση γιατί να θέσει εκτός λειτουργίας το ταξίμετρο πριν την αποβίβαση του πελάτη και μάλιστα εφόσον, όπως προκύπτει από την μαρτυρία της, κατά τον επίδικο χρόνο είδε τον ΜΚ1 και δύο άλλους αστυφύλακες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με την ερμηνεία του όρου «ταξί» όπως δίδεται στο άρθρο 2 του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου 9/82 σημαίνει μηχανοκίνητο όχημα δημόσιας χρήσης αναφορικά με το οποίο χορηγήθηκε άδεια οδικής χρήσης αγροτικού ή αστικού ή υπεραστικού ταξί. Η άδεια οδικής χρήσης Αστικού ταξί (Τεκμήριο Α) αναφέρει ότι εκδόθηκε σύμφωνα με την «περί ρυθμίσεως της τροχαίας μεταφοράς» νομοθεσία. Κάτοχος της άδειας τεκμήριο Α είναι η κατηγορουμένη και μεταξύ άλλων αποτελεί όρο αυτής ότι η μη χρήση ταξιμέτρου αποτελεί αδίκημα. Σύμφωνα δε με το τεκμήριο Β ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος είναι η κατηγορουμένη. Ο Κανονισμός 27 των Κ.Δ.Π. 505/64 όπως έχει τροποποιηθεί προνοεί ότι: «Πας όστις παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς οιανδήποτε διάταξιν των παρόντων Κανονισμών ή προς οιονδήποτε όρον οιασδήποτε αδείας χορηγηθείσης εις αυτόν επί τη βάσει των παρόντων Κανονισμών είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν μη υπερβαινουσαν τους έξ μήνας ή εις χρηματικήν ποινής μη υπερβαίνουσαν τας εκατόν λίρας ή και εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας.» Ο Κανονισμός 58

(5)των περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 αναφέρει τα ακόλουθα: «Κατά την οδήγηση οι οδηγοί μηχανοκίνητων οχημάτων οφείλουν να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια τους να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα απαγορεύεται η χρήση τηλεφώνου με τα χέρια». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο Νομοθέτης έχει δημιουργήσει αδίκημα αυστηρής ευθύνης. Σε τέτοια αδικήματα η συγκεκριμένη ενέργεια ή παράλειψη αποτελεί το αδίκημα χωρίς να καθίσταται αναγκαία η νοητική κατάσταση του αδικοπραγούντα κατά την τέλεση της ενέργειας ή παράλειψης. Το κατά πόσο δημιουργείται τέτοιας φύσεως αδίκημα, όμως, πρέπει να προκύπτει ξεκάθαρα από το λεκτικό της σχετικής νομοθετικής διάταξης, χωρίς να παραμένει οποιοδήποτε περιθώριο αμφιβολίας σε σχέση με το ποια ενέργεια ή παράλειψη συνιστά το αδίκημα (βλ. Yiannakis Shistris v. Cyprus Tourism Organazition
(1982)2 C.L.R. Criminal Appeal 4307 ημερομηνίας 21.12.82, Sewege Bord v. Anastasia Demostenous
(1982)2 C.L.R. 253 Ακκελίδου v. Αστυνομίας Π.Ε. 7897 ημερομηνίας 28.4.05). Συνεπώς από το λεκτικό των πιο πάνω Κανονισμών προκύπτει ότι το πρώτο αδίκημα του κατηγορητηρίου διαπράττεται με τη μη χρήση του ταξιμέτρου κατά παράβαση των όρων άδειας του ταξί και το δεύτερο αδίκημα με τη χρήση τηλεφώνου με τα χέρια κατά την οδήγηση. Της πιο πάνω αξιολόγησης μου δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 6.7.08 η κατηγορούμενη οδηγούσε το ταξί με αριθμούς εγγραφής ΤΗΑΚ 148 χωρίς το ταξίμετρο να βρίσκεται σε λειτουργία σύμφωνα με τους όρους της άδειας της και κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο ενώ οδηγούσε χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με τα χέρια. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.