← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ κ.α., Αριθμός Υπόθεσης: 17212/08, 21.10.2009

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ κ.α., Αριθμός Υπόθεσης: 17212/08, 21.10.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2009:9 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ Σύνθεση Δικαστηρίου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αριθμός Υπόθεσης: 17212/08 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Και

  1. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ
  2. ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΝΤΖΙΑ Κατηγορούμενων __________ Ημερομηνία: 21.10.2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Πασιαρδή. Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κος Βραχίμης. Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κος Μ. Γεωργίου. Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες. Ο κ. Άντης Χατζηφιλίππου ορκίζεται να μεταφράζει πιστά και αληθινά από τα ελληνικά στ΄ αγγλικά και αντίστροφα όσο καλύτερα μπορεί. Ενδιάμεση απόφαση (Σε σχέση με την αποδεκτότητα ορισμένων αναφορών από τη γραπτή κατάθεση του Μ.Κ.9) Η γραπτή κατάθεση του Μ.Κ.9 έχει κατατεθεί στο δικαστήριο, όχι ως μαρτυρία για το σύνολο των αναφορών που περιέχει, εφόσον υπάρχουν ενστάσιμες αναφορές, τη δεκτότητα των οποίων θα αποφασίσουμε τώρα. Η πρώτη ένσταση προέρχεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου
  3. Στην κατάθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 αφίχθηκε στην Κύπρο και τέθηκε αμέσως υπό παρακολούθηση από το αεροδρόμιο επειδή η αστυνομία είχε πληροφορίες περί εισαγωγής ποσότητας ναρκωτικών. Κατέληξε στο δωμάτιο με αρ. 203 του ξενοδοχείου Palm Beach. Αστυνομικοί, μεταξύ των οποίων ο Μ.Κ.9, βρίσκονταν υπό κάλυψη έξω από το δωμάτιο. Ο κατηγορούμενος αφού παρέμεινε στο δωμάτιο για δέκα λεπτά, βγήκε έξω και κατευθύνθηκε προς το χώρο υποδοχής. Όταν επέστρεψε, μόλις εισήλθε στο δωμάτιο του, οι αστυνομικοί τον ανέκοψαν. Ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνήγορού του ότι η ανακοπή αυτή ισοδυναμούσε με παράνομη σύλληψη και κατά συνέπεια μια δήλωση στην οποία ακολούθως προέβη ο κατηγορούμενος 1 και η οποία αναφέρεται στην εν λόγω κατάθεση του Μ.Κ.9, εφόσον έγινε υπό το κράτος παράνομης σύλληψης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Μάλιστα, ο κ. Βραχίμης σε ερώτηση του δικαστηρίου κατά πόσο η εισήγηση του είναι ότι τίθεται ζήτημα για δίκη εντός δίκης, απάντησε ότι υπάρχει διαφωνία ως προς τα γεγονότα. Του ζητήθηκε να διευκρινίσει τη διαφωνία αυτή. Δεν προχώρησε σε τέτοια συγκεκριμενοποίηση, αλλά απάντησε ότι δεν έχει τεθεί το υπόβαθρο ότι η ανακοπή ήταν συνταγματική. Το Άρθρο 11 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε ατόμου για ελευθερία και προσωπική ασφάλεια από αυθαίρετη σύλληψη και από κάθε άλλο περιορισμό της ελευθερίας του, εκτός υπό τις προϋποθέσεις που το ίδιο το Σύνταγμα καθορίζει. Ο εξαναγκασμός σε ακινητοποίηση συνιστά στέρηση της προσωπικής ελευθερίας που δεν είναι επιτρεπτή παρά μόνο υπό τις προϋποθέσεις που θέτει, ως άνω, το Σύνταγμα [Δημοκρατία v. Κυπριανίδη κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 37]. Το ερώτημα είναι κατά πόσο στην παρούσα περίπτωση τίθεται όντως ζήτημα στέρησης ή άλλου περιορισμού της ελευθερίας του κατηγορούμενου. Εν προκειμένω στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο για ανακοπή υπό την παραπάνω έννοια. Η εισήγηση της υπεράσπισης, όχι μόνο επικεντρώθηκε στην αναφορά περί «ανακοπής», αλλά αυτή την αναφορά την έλαβε αποσπασματικά, χωρίς συνάρτηση με το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε. Η παρουσία των αστυνομικών, σκοπό είχε την εκτέλεση δικαστικού εντάλματος έρευνας του δωματίου με αρ.
  1. Η αναφορά λοιπόν ότι μόλις εισήλθε ο κατηγορούμενος στο εν λόγω δωμάτιο «τον ανέκοψαν», στο συνολικό πλαίσιο, δεν έχει την έννοια του περιορισμού και μάλιστα χωρίς δικαστική εξουσιοδότηση, της ελεύθερης κίνησης ενός ανθρώπου, αλλά της εισόδου των αστυνομικών στο δωμάτιο για να τον πληροφορήσουν ότι είχαν δικαστικό ένταλμα έρευνας και ότι θα ερευνούσαν το δωμάτιο και τον ίδιο, όπως και έπραξαν κατά τους ισχυρισμούς στην εν λόγω κατάθεση. Στη συνέχεια, μετά που οι αστυνομικοί, όπως ισχυρίζεται ο Μ.Κ.9, βρήκαν ποσότητα κοκαΐνης είναι που ο κατηγορούμενος προέβη στην ενστάσιμη δήλωση και ακολούθως όντως οι αστυνομικοί προέβησαν σε στέρηση της προσωπικής του ελευθερίας συλλαμβάνοντάς τον για αυτόφωρο αδίκημα. Κατ΄ ακολουθία η δήλωση έγινε στα πλαίσια και ως αποτέλεσμα εκτέλεσης δικαστικού εντάλματος. Συνεπώς, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για δίκη εντός δίκης, από το τεθέν υπόβαθρο, χωρίς να έχει συγκεκριμενοποιηθεί στην ένσταση άλλο υπόβαθρο γεγονότων, προκύπτει ότι επρόκειτο για ενέργεια στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος έρευνας και όχι για περίπτωση στέρησης της ελευθερίας του κατηγορούμενου. Τούτο δεν εμποδίζει τον κατηγορούμενο να αμφισβητήσει στη συνέχεια τα επίμαχα γεγονότα. Η δεύτερη ένσταση προήλθε και από τους δύο δικηγόρους. Σχετίζεται με την αναφορά στην εν λόγω κατάθεση ότι οι αστυνομικοί προχώρησαν σε ελεγχόμενη παράδοση από τον κατηγορούμενο 1 στον κατηγορούμενο
  2. Οι συνήγοροι ισχυρίστηκαν ότι για τη διαδικασία αυτή δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμου του 1995, Ν. 3 (Ι)/
  3. Γι΄ αυτό εισηγήθηκαν μάλιστα ότι θα πρέπει να γίνει δίκη εντός δίκης για να διαφανούν τα γεγονότα. Ο κ. Γεωργίου ειδικότερα έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην παράλειψη, όπως την χαρακτήρισε, της κατηγορούσας αρχής να αποκαλύψει «το μαρτυρικό υλικό στην ολότητά του», κάτι που ζήτησε και στο οποίο εδικαιούτο δυνάμει του Άρθρου 7 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  4. Εισηγήθηκε μάλιστα ότι ένας από τους σκοπούς της πρόνοιας αυτής είναι για να αποκλείεται η δυνατότητα κατασκευής εκ των υστέρων μαρτυρίας με απώτερο σκοπό η κατηγορούσα αρχή να προσαρμόζει ανάλογα με τα επιχειρήματα της υπεράσπισης τη γραμμή της. Εισηγήθηκε, περαιτέρω, ότι η αποκάλυψη «όλου του υλικού» έχει σημασία ήδη από το στάδιο της παραπομπής, εφόσον θα μπορούσε να επηρεαστεί αναλόγως η απόφαση του παραπέμποντος δικαστή. Η κα Πασιαρδή απάντησε ότι αν αμφισβητείται το ζήτημα, είναι ζήτημα αντεξέτασης. Χαρακτήρισε τα σχετικά έγγραφα ως «εσωτερική αλληλογραφία», κάτι που ο κ. Γεωργίου θεώρησε ότι υπονομεύει την ορθή διαδικασία εφόσον τα έγγραφα δεν δίδονται μόνο στους δικηγόρους αλλά, ως άνω, και στο παραπέμπον δικαστήριο. Ο ισχυρισμός του Μ.Κ.9 ήταν ότι επρόκειτο για «ελεγχόμενη παράδοση». Ο όρος είναι νομικός και η έννοια του δίδεται από το Άρθρο 2 του εν λόγω νόμου. Ο ίδιος νόμος θέτει και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να γίνει ελεγχόμενη παράδοση. Συμφωνούμε ότι είναι θέμα αντεξέτασης και όχι ένστασης και μάλιστα με δίκη εντός δίκης. Αυτή η διαπίστωση καθορίζει τα πράγματα Θα μπορούσαμε όμως να προσθέσουμε ότι το Άρθρο 7 παρέχει δικαίωμα στον κατηγορούμενο να εφοδιαστεί με αντίγραφο των «καταθέσεων και εγγράφων που λήφθηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης αναφορικά με το υπό εκδίκαση ποινικό αδίκημα». Δεν αναφέρεται στο «όλο υλικό» όπως έθεσε το ζήτημα ο κ. Γεωργίου. Ως εκ των άνω, οι ενστάσεις απορρίπτονται και οι ενστάσιμες περικοπές θεωρούνται πλέον μέρος της κατάθεσης του Μ.Κ.9 που αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασής του. (Υπ.) ............................... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................................... Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ..................................... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Assize/Interim (αναφορά: Σε σχέση με την αποδεκτότητα ορισμένων αναφορών από τη γραπτή κατάθεση του Μ.Κ.9) /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.