Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Θεσαλλίας ΌΘωνος, Αρ. Ποινικής Υπόθεση: 11742/08, 16 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:B32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπόθεση: 11742/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος Κατηγορούσα Αρχή ν. Θεσαλλίας ΌΘωνος Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Α. Παντελή Για την κατηγορούμενη: κ. Μιχαηλίδης Κατηγορούμενη: Παρούσα (ΕX TEMPORE) H κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης (1η κατηγορία) και της οδήγησης με ποσοστό αλκοόλης στην εκπνοή της πέραν του καθορισμένου ορίου. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 20.4.08 στον κυκλικό κόμβο ΓΣΠ Λάρνακας στη Λάρνακα οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KLR 756 χωρίς να καταβάλει την δεόυσα επιμέλεια και προσοχή και ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω όχημα με αναλογία αλκοόλης στην εκπνοή της με ένδειξη 55.0 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου ενώ το όριο είναι 22.0 εκατομμυριοστά. Συνοπτικά ο Αστυφ.3550 Σ. Κουσιάππας (ΜΚ1) ανέφερε ότι εξέτασε το δυστύχημα και ζήτησε από την κατηγορούμενη να δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης. Η προκαταρκτική εξέταση έγινε στη συσκευή υπ' αριθμό 8483 με ένδειξη 67μg%. Ακολούθως οδηγήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου όπου υπεβλήθη σε τελική εξέταση αλκοόλης με την συσκευή τελικής εξέτασης αλκοόλης υπ' αριθμό CO635 με ενδείξεις 57μg% και 55μg%. Στη συνέχεια ο ΜΚ2 εμπειρογνώμονας 2329 Ν.Πολυκάρπου περιέγραψε τον τρόπο λειτουργίας και ελέγχου των πιο πάνω συσκευών. Με την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η κατηγορούμενη μετά από άδεια του Δικαστηρίου άλλαξε απάντηση στη 1η κατηγορία από μη παραδοχή σε παραδοχή. Αναφορικά με τη 2η κατηγορία ο συνήγορος της κατηγορούμενης εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης ώστε να κληθεί σε απολογία. Την εισήγηση αυτή στήριξε στο ότι ελλείπει, ως ανέφερε, από την μαρτυρία, η απόδειξη συστατικού στοιχείου του αδικήματος. Συγκεκριμένα, ήταν η θέση του κ. Μιχαηλίδη ότι είναι απαραίτητη μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη συσκευή που χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο αλκοόλης πληρούσε τα πρότυπα και τις προδιαγραφές, ενώ ο Νόμος 33
(1)/00 στο άρθρο 5(α) καθιστά απαραίτητη την πιστοποίηση από Αρμόδια Αρχή περί τούτου. Τέτοια μαρτυρία, εισηγήθηκε, δεν προσκομίσθηκε στο Δικαστήριο, και σαφώς η κανονικότητα της μηχανής δεν τεκμαίρεται ή αποτελεί Δικαστική γνώση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με την νομολογία, δικαιολογείται μόνο όταν: α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική η στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει τη καταδίκη του κατηγορουμένου σε αυτή. (βλέπε Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen´s Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -
(1962)1 All E.R. 448). Η κλήση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως η κλήση του σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Azinas and Another v. Police,
(1981)2 C.L.R.9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται επί του θέματος. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό αφού το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης, αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου (βλ. Azinas and another v. Police, (πιο πάνω). Στην υπόθεση The Police v. Kallenos
(1980)1 JSC 145 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «.. η νομοθετική διάταξη που περιέχεται στο άρθρο 74
(1)(β) του Κεφ. 155.. δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να αποτελεί απλή αναφορά στα συμπεράσματα που βγαίνουν από τη μαρτυρία, όπως επιφανειακά φαίνεται, αλλά κατά τρόπο που να επεκτείνεται και να απαιτεί μαρτυρία που να θεωρείται αρκετά αξιόπιστη από το Δικαστήριο των γεγονότων, ώστε να είναι δυνατόν να εγείρει τεκμήριο ενοχής. Η έννοια «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητα της και επάρκεια της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το Δικαστήριο οφείλει, ακόμα και στο στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το Δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74
(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο Δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται σε απολογία, όταν η κατηγορία έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορία.» Στο στάδιο αυτό και σύμφωνα με τις πιο πάνω αρχές, το Δικαστήριο, θα πρέπει να εξετάσει με αντικειμενικότητα τη δοθείσα μαρτυρία χωρίς να προβεί σε αξιολόγηση της, σε συσχετισμό με τη νομική πτυχή της υπόθεσης, έτσι ώστε να διαπιστωθεί αν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Εξετάζοντας το θέμα, παρατηρώ ότι δεν ετέθη ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι οι συσκευές προκαταρκτικού και τελικού ελέγχου που χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο αλκοόλης στην εκπνοή της κατηγορουμένης πληρούσαν τα πρότυπα και τις προδιαγραφές που προνοεί ο σχετικός Νόμος. Το άρθρο 5(α) του Νόμου 33
(1)/2000 καθιστά απαραίτητη την πιστοποίηση από αρμόδια αρχή περί τούτου. Με την διαπίστωση της έλλειψης του πιο πάνω συστατικού στοιχείου του αδικήματος η απόφαση δεν μπορεί να είναι άλλη από το ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να στοιχειοθετήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης στη 2η κατηγορία. Το άρθρο 5Α
(4)αναφέρει ότι η χρήση κάθε συσκευής προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης γίνεται μόνο αν έχει εκδοθεί γι' αυτήν πιστοποίηση από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στα εδάφια
(1)-
(3)του ίδιου άρθρου. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί Δικαστική γνώση το ποιά πρότυπα και προδιαγραφές καθόρισε ο αρμόδιος Υπουργός, ως αυτά τα οποία πρέπει να πληρούν οι συσκευές άλκοτεστ, αφού καθορίστηκαν δυνάμει της Κ.Δ.Π. 116/00, παραμένει απαραίτητη η προσαγωγή μαρτυρίας ότι η συγκεκριμένη μηχανή πληρούσε τα πρότυπα αυτά. Τέτοια μαρτυρία δεν δόθηκε στην παρούσα υπόθεση. Εν όψει των πιο πάνω, η κατηγορουμένη αθωώνεται και απαλλάσεται από το στάδιο αυτό στη 2η κατηγορία. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο