Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Παναγιώτη Γεωργίου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:14847/08, 24 Νοεμβρίου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Παναγιώτη Γεωργίου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:14847/08, 24 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:B35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:14847/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος Κατηγορούσα Αρχή ν. Παναγιώτη Γεωργίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 24 Νοεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Α. Παντελή Για τον κατηγορούμενο: κ. Πουτζιουρής Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος στις 11/6/08 στο οδό Λόρδου Βύρωνος στη Λάρνακα οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KBM485 επικίνδυνα για το κοινό. Σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο διαφορετικές εκδοχές. Αυτή που προβλήθηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής και αυτή του κατηγορούμενου, ο οποίος μετά τη κλήση του σε απολογία επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως παρουσιάζοντας και δύο Μάρτυρες Υπεράσπισης. Από τις δύο, επιλέγω ως πλέον ειλικρινή και αξιόπιστη αυτή του κατηγορουμένου, για τους λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας όλων όσων παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα και στην οποία θα προχωρήσω αμέσως χωρίς να προβώ σε παράθεση της, αφού η μαρτυρία όπως έχει δοθεί είναι καταγραμμένη στα πρακτικά. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον αστυφύλακα Γ. Αγησιλάου που υπηρετεί στον Ειδικό Ουλαμό Μοτοσικλετιστών. Ο ΜΚ1 δεν με έπεισε για την γνησιότητα των όσων ανέφερε. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα και παρατηρώντας τη γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, τον τρόπο και το ύφος που μαρτύρησε, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν είπε στο Δικαστήριο όσα πραγματικά έγιναν. Κάποια άλλα στοιχεία από τη μαρτυρία του, σε συνδυασμό με όλα τα πιο πάνω και την γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν, έπληξαν καίρια την αξιοπιστία του και με έκαναν να σχηματίσω την εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατά την κυρίως εξέταση του, υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 1) και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις. Περιγράφοντας τον τρόπο που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του οδηγούσε ο κατηγορούμενος, είπε ότι αυτός ενώ είχε χαμηλή ταχύτητα, ξαφνικά «μάρσαρε» το όχημα του και ανέπτυξε απότομα ταχύτητα, κάνοντας ένα ελιγμό απότομα στο σημείο όπου υπάρχει δεξιόστροφη στροφή εν σχέση με την πορεία του. Υπήρχαν πεζοί και άλλα οχήματα στο δρόμο. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι η ταχύτητα του κατηγορουμένου ήταν ιλιγγιώδης και ότι η λέξη «μαρσάρω» σημαίνει αναπτύσσω ταχύτητα και ότι ο κατηγορούμενος έβαλε απότομα τη δεύτερη ταχύτητα. Δεν ήταν όμως σε θέση να καθορίσει τo όριο ταχύτητας με τo οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Στη κυρίως εξέταση του, ανάφερε ότι την ίδια μέρα ζήτησε από τον κατηγορούμενο να τον ακολουθήσει στο σταθμό, όπου μεταξύ των ωρών 10:50 με 11:00 τον κατηγόρησε γραπτώς. Κατά την αντεξέταση του όμως ανάφερε ότι δεν θυμάται κατά πόσο ο κατηγορούμενος τον ακολούθησε την ίδια μέρα στο σταθμό και στη συνέχεια είπε ότι ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς άλλη μέρα. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι στη γραπτή κατάθεση του ΜΚ1 (τεκμήριο 1) αναφέρεται ως ώρα διάπραξης του αδικήματος η ώρα 12:00 και ως ώρα που κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο η ώρα 10:50 με 11:00 της ίδιας ημέρας. Ώρα δηλαδή που προηγείται της ώρας διάπραξης του αδικήματος. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση, πως ήταν δυνατό ό κατηγορούμενος να αναπτύξει ταχύτητα εφόσον υπήρχε κίνηση στο δρόμο, ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν υπήρχαν άλλα οχήματα μπροστά από το όχημα του κατηγορουμένου, κάτι που έρχεται σε αντίφαση με τους ισχυρισμούς του ότι, ο δρόμος έσφυζε από κίνηση και ότι ο κατηγορούμενος δεν επέδειξε φροντίδα για πεζούς και οχήματα που βρίσκονταν στο δρόμο. Σε σχετική δε ερώτηση γιατί δεν έλαβε καταθέσεις από τρίτους που χρησιμοποιούσαν το δρόμο ή από πεζούς ή και θαμώνες από τις παρακείμενες καφετέριες η απάντηση του ΜΚ1 ήταν ότι η δική του μαρτυρία είναι αρκετή. Καθιστώντας δε τον εαυτό του εμπειρογνώμονα, επέμενε ότι ήταν σίγουρος για τα όσα ανάφερε σχετικά με την αλλαγή της ταχύτητας του οχήματος του κατηγορουμένου, από πρώτη σε δεύτερη και λέγοντας στο σημείο αυτό ότι ο κατηγορούμενος έστριψε αριστερά, κάτι που δεν θα μπορούσε να το κάνει με την τρίτη ταχύτητα. Ο ισχυρισμός του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος έστριψε αριστερά έρχεται σε αντίφαση με τον ισχυρισμό του ότι, ο κατηγορούμενος έστριψε κάνοντας ελιγμό σε δεξιόστροφη στροφή. Ενώ ανέφερε κατά την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ότι το εξώστ του κατηγορουμένου ήταν θορυβώδες, δεν το ανάφερε στην γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 1), στοιχείο πιστεύω που έπρεπε να το αναφέρει στην κατάθεση του και όχι να αναμένει στο στάδιο της αντεξέτασης να το προσθέσει. Ένα άλλο στοιχείο που κλόνισε την αξιοπιστία του, είναι αυτό στο οποίο είπε ότι είδε το όχημα του κατηγορούμενου να έρχεται προς τα πάνω του με μεγάλη ταχύτητα και τότε μπήκε μπροστά του και το ανέκοψε. Ο ισχυρισμός αυτός του ΜΚ1 εμπεριέχει πιστεύω το στοιχείο της υπερβολής και δεν μπορεί να γίνει εύκολα πιστευτός, δεδομένης και της απόστασης που τον χώριζε από το όχημα του κατηγορουμένου πριν τον σταματήσει, την οποία υπέδειξε ο ίδιος εντός του χώρου του Δικαστηρίου. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ1, ανέφερε ότι στο όχημα του κατηγορούμενου έγινε παραποίηση του εξώστ, κάτι που επίσης παρέλειψε να το αναφέρει στην κυρίως εξέταση και στην γραπτή κατάθεση του. Ισχυρίσθηκε ότι, ο τρόπος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος εμπεριείχε κίνδυνο για το αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι, αφήνοντας να νοηθεί ότι εκείνη την στιγμή το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν το μόνο που οδηγείτο στο δρόμο, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τον επαναλαμβανόμενο ισχυρισμό του ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο δρόμος «έσφυζε από κίνηση». Ενώ δε ο ΜΚ1 ισχυρίσθηκε διάφορες άλλες λεπτομέρειες, δεν θυμόταν να πει στο Δικαστήριο τι ακριβώς έκανε, τη στιγμή που όπως ισχυρίσθηκε, είδε τον κατηγορούμενο να διαπράττει το αδίκημα και συγκεκριμένα δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε σχετική ερώτηση κατά πόσο προέβαινε στην έκδοση εξωδίκων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτω την μαρτυρία του μάρτυρα κατηγορίας, πλην του ότι, μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του, κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν στην επίδικη οδό όπου υπήρχε αυξημένη κίνηση και ότι ανέκοψε τον κατηγορούμενο που οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KBM485. Ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Η γενικότερη στάση και συμπεριφορά του από το εδώλιο του μάρτυρα, ο τρόπος με τον οποίο εξέθεσε τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έγινε η καταγγελία, έπειθαν για την ειλικρίνεια του και τη γνησιότητα της εκδοχής του. Κατέθεσε με σταθερό, θετικό και πειστικό τρόπο χωρίς ενδοιασμούς και αμφιταλαντεύσεις, γι' αυτό και αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του. Επίσης καλή εντύπωση μου έκανε και η ΜΥ1, η μητέρα του κατηγορουμένου, η οποία ανέφερε με σαφή, σταθερό τρόπο και με πλήρη θετικότητα τα όσα διημείφθησαν στον αστυνομικό σταθμό, όπου μετέβη με τον κατηγορούμενο 2-3 μέρες μετά το επεισόδιο και αφού αυτός κλήθηκε από τον ΜΚ1. Μεταξύ άλλων, η ΜΥ1 ανέφερε ότι ο ΜΚ1 είπε στον κατηγορούμενο ότι δεν θα τον καταγγείλει για το εξώστ, αλλά για αλόγιστη και επικίνδυνη οδήγηση και όταν ο κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν παραδέχεται, του είπε ότι το Δικαστήριο δεν θα τον πιστέψει αλλά θα πιστέψει τον ίδιο που είναι αστυνομικός. Επίσης καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας μου έκανε και ο ΜΥ2, που ήταν συνοδηγός του κατηγορουμένου κατά τον επίδικο χρόνο και του οποίου η μαρτυρία συνάδει με την μαρτυρία του κατηγορουμένου σύμφωνα με την οποία ο ΜΚ1, ο οποίος βρισκόταν στην επίδικη οδό με γυρισμένη την πλάτη προς αυτούς, εκδίδοντας εξώδικα, άκουσε το θόρυβο του εξώστ του οχήματος του κατηγορουμένου και αφού τον σταμάτησε του ανέφερε ότι θα τον καταγγείλει διότι το αυτοκίνητο του ήταν «στημένο». Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο ΜΥ2, ανέφεραν ότι κατά τον επίδικο χρόνο προπορεύονταν του οχήματος του κατηγορουμένου άλλα οχήματα και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να αναπτύξει ταχύτητα, κάτι που συνάδει στο σημείο αυτό με τον ισχυρισμό του ΜΚ1, ότι στο δρόμο υπήρχε αυξημένη κίνηση, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ο δρόμος «έσφυζε από κίνηση». Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης μου, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 11.6.08 περί ή ώρα 12:00 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KBM485 στην οδό Λόρδου Βύρωνος στη Λάρνακα, όπου υπήρχε αυξημένη κίνηση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, ο ΜΚ1 ανέκοψε τον κατηγορούμενο το εξώστ του οχήματος του οποίου έκανε θόρυβο. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου, 2002