Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Ανδρέα Π. Αντρέου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 555/09, 2, Δεκεμβρίου 2009

(19)των περί Μηχανοκινήτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, τα αδικήματα ανατρέχουν στις 26/10/08 στην Αραδίππου στην επαρχία Λάρνακας όπου ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HNA472 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και παραλείποντας να σταματήσει σε σήμα ΑΛΤ που τοποθετήθηκε από την αρμόδια αρχή με αποτέλεσμα να προκληθεί δυστύχημα. Στο σημείο αυτό και πριν προχωρήσω με την απόφαση μου κρίνω αναγκαίο να αναφερθώ στην διαπίστωση μου ότι στις λεπτομέρειες των αδικημάτων δεν συμπεριλαμβάνεται η οδός στην οποία οδηγούσε ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο και στην οποία επισυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Σύμφωνα με το άρθρο 39(γ) του Κεφ. 155 δεν είναι απαραίτητο να εκτίθενται στο κατηγορητήριο όλα τα ουσιώδη στοιχεία του ποινικού αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Η παράλειψη πλήρους συμμόρφωσης με τα όσα προνοούνται στο άρθρο 39(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, τότε μόνο επηρεάζει την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου, όταν πρόκειται για ουσιώδεις παρατυπίες που επιφέρουν βλάβη στο κατηγορούμενο (prejudice) και μπορεί να οδηγήσουν σε παραπλάνηση του. [Βλ. Constantinides v. Republic

(1978)2 C.L.R.337, Fourri and Others v. Repupblic

(1980)2 C.L.L 152, A.G.Kyprianou

(1988)2 C.L.R. 209, Begonia Fashions Ltd κ.α.v. Aστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 451 και Ξυδιά κ.α.v. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 179]. Στην υπόθεση Μελανή Νεάρχου v. Αστυνομίας

(2004)2ΑΑΔ 33, λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «..Κρίθηκε, ότι θα πρέπει να εξετάζεται κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει στερηθεί, λόγω της παράλειψης από το κατηγορητήριο οιουδήποτε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, της δυνατότητας να ετοιμάσει ικανοποιητικά την υπεράσπιση του. Και θα πρέπει να δίδεται σημασία σε οποιεσδήποτε περιστάσεις που δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος είχε στην πραγματικότητα γνώση των ουσιωδών συστατικών στοιχείων του αδικήματος με το οποίο κατηγορείται [βλ. ακόμα Chrysostomou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 176]. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου το επίδικο δυστύχημα επισυνέβη στη συμβολή των Λεωφόρων Αυστραλίας και Κυριάκου Μάτση στην Αραδίππου, γεγονός που όπως προέκυψε από τις θέσεις που προβλήθησαν από την Υπεράσπιση κατά την ακροαματική διαδικασία, ήταν εν γνώση του κατηγορουμένου και δεν αμφισβητήθηκε. Ως εκ τούτου κρίνεται ότι η πιο πάνω παράλειψη δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία η οποία επηρέασε δυσμενώς τον κατηγορούμενο κάτι που ούτε ο συνήγορος του εισηγήθηκε. Ως εκ τούτου θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες, τον Αστυφύλακα 2644 Λ. Μολέσκη (ΜΚ1), τον οδηγό του ενεχόμενου στο δυστύχημα οχήματος με αριθμούς εγγραφής KQU193 Λοίζο Αγαθοκλέους (ΜΚ2), τον Παντελή Σιούκα (ΜΚ3) και τον οδηγό του τρίτου ενεχόμενου στο δυστύχημα οχήματος με αριθμούς εγγραφής EMZ795 Μάριο Γεωργίου. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 1), σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις. Ανέφερε ότι, στις 26/10/08 περί η ώρα 21:35 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος στη συμβολή των Λεωφόρων Αυστραλίας και Κυριάκου Μάτση στην Αραδίππου. Βρήκε στη τελική τους θέση τα ενεχόμενα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής HNA472, KQU193 και EMZ795 που οδηγούνταν από τον κατηγορούμενο τον ΜΚ2 και τον ΜΚ4 αντίστοιχα . Ο δρόμος ήταν στεγνός και καθαρός και φωτιζόταν από οδικό φωτισμό. Επίσης ανέφερε ότι σε απόσταση 200 μέτρων πριν το ΑΛΤ της Λεωφόρου Αυστραλίας με την Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση υπάρχει ορατή προειδοποιητική πινακίδα με την ένδειξη της απόστασης για την ύπαρξη δρόμου με προτεραιότητα και σε απόσταση 100 μέτρων πριν το ΑΛΤ του πιο πάνω δρόμου, υπάρχει δεύτερη προειδοποιητική πινακίδα. Ανέφερε ότι η ορατότητα κατά μήκος της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση από την συμβολή με την Λεωφόρο Αυστραλίας τόσο από δεξιά όσο και από αριστερά εκτείνεται σε απόσταση περί των 350 μέτρων στη κάθε πλευρά. Ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα με το οποίο συμφώνησαν και υπέγραψαν οι οδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων. Ο μάρτυρας κατάθεσε ως τεκμήριο 2 το τελικό σχεδιαγράφημα το οποίο στη συνέχεια επεξήγησε. Κατέληξε στo σημείo σύγκρουσης μεταξύ των οχημάτων του κατηγορούμενου και του ΜΚ2, βασιζόμενος στα ίχνη πλαγιολίσθησης των οχημάτων και από διάφορα κομμάτια από τα οχήματα που βρήκε στην άσφαλτο. Η Λεωφόρος Κυριάκου Μάτση έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας που διαχωρίζονται από νησίδα σχεδιασμένη επί της ασφάλτου πλάτους 3,3 μέτρα. Η λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς Αραδίππου έχει πλάτος 3,2 μέτρα και η λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς Λάρνακα έχει πλάτος 3,7 μέτρα. Σύμφωνα με τα πλάτη του δρόμου, ο κατηγορούμενος όταν επήλθε η σύγκρουση με το όχημα του ΜΚ2 είχε κινηθεί από την γραμμή του ΑΛΤ μέχρι το σημείο σύγκρουσης περίπου 6,5 μέτρα. O μάρτυρας έλαβε γραπτή κατάθεση από τον κατηγορούμενο την οποία κατάθεσε ως τεκμήριο 3. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 4) σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις. Ανέφερε ότι στις 26/10/08 περί η ώρα 21:20 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KQU193 επί της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση στην αριστερή λωρίδα και με ταχύτητα γύρω στα 50 χ.α.ω., με κατεύθυνση προς την Αραδίππου και αφού αυτοκίνητο που προπορευόταν του δικού του σε απόσταση 10-15 μέτρα άρχισε να στρίβει αριστερά, τότε είδε το όχημα του κατηγορούμενου να εξέρχεται από το ΑΛΤ της Λεωφόρου Αυστραλίας και να του ανακόπτει την πορεία. Αμέσως κινήθηκε δεξιότερα, αλλά ο κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του με αποτέλεσμα να μην αποφύγει την σύγκρουση με το όχημα του κατηγορουμένου. Συνεχίζοντας την πορεία του συγκρούστηκε με πινακίδα τροχαίας στο πεζοδρόμιο και κατέληξε στον παράλληλο δρόμο. Ο ΜΚ3 κατέθεσε σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του τη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 5) και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις. Ανέφερε ότι, ενώ οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KPE679 στη Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση με κατεύθυνση από την Αραδίππου προς Λάρνακα και ενώ σε κοντινή απόσταση προπορευόταν το όχημα του ΜΚ4, είδε το όχημα του κατηγορούμενου να βγαίνει με κάποια ταχύτητα από το ΑΛΤ της Λεωφόρου Αυστραλίας και να προσπαθεί να κατευθυνθεί προς τη Λάρνακα. Την ίδια στιγμή είδε από απέναντι του το όχημα του ΜΚ2, που πορευόταν από Λάρνακα προς Αραδίππου να στρίβει δεξιότερα για να αποφύγει τη σύγκρουση με τον κατηγορούμενο. Τότε ελάττωσε ταχύτητα και είδε το όχημα του κατηγορούμενου να συγκρούεται υπό γωνία με το όχημα του ΜΚ2, το οποίο στη συνέχεια κτύπησε σε κάτι σίδερα και ταυτόχρονα το όχημα του κατηγορούμενου να γυρίζει αριστερόστροφα προς το μέρος του οχήματος του ΜΚ4 και να συγκρούεται με αυτό. Ο ίδιος σταμάτησε το όχημα του και απέφυγε οποιαδήποτε σύγκρουση. Όλα έγιναν ταυτόχρονα, και στιγμιαία όπως ανέφερε. Ο ΜΚ4, επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του (τεκμήριο 6) και απάντησε σε ερωτήσεις. Ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το ενεχόμενο όχημα με αριθμούς εγγραφής EMZ795 στη Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση με κατεύθυνση προς τη Λάρνακα. Αντιλήφθηκε το όχημα του κατηγορούμενου να βγαίνει από το ΑΛΤ της Λεωφόρου Αυστραλίας και να στρίβει δεξιά επί της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση. Λίγο πριν φτάσει το όχημα του κατηγορούμενου στη μέση του δρόμου, είδε το όχημα του ΜΚ2 ερχόμενο από απέναντι και ενώ βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από την συμβολή των δύο Λεωφόρων, να κινείται δεξιότερα για να αποφύγει το όχημα του κατηγορούμενου. Αμέσως μετά την σύγκρουση των δύο οχημάτων το όχημα του κατηγορούμενου γύρισε αριστερόστροφα και άρχισε να κινείται προς το μέρος του. Τότε όπως ανέφερε έστριψε δεξιά το τιμόνι για να αποφύγει την σύγκρουση με το όχημα του κατηγορούμενου χωρίς όμως αποτέλεσμα. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΚ1 αστυφύλακας Μολέσκη μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και πιστεύω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Κατέθεσε με αντικειμενικό τρόπο και με σκοπό μέσα από τα ευρήματα του να διαφωτίσει το Δικαστήριο. Σε σχετική ερώτηση αναφορικά με την ορατότητα προς την Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση, αποδέχθηκε ότι δεν την μέτρησε κατά τη διάρκεια της νύκτας, ισχυρίσθηκε όμως ότι η Λεωφόρος κατά την ώρα του δυστυχήματος φωτίζεται πολύ καλά από συνεχόμενο οδικό φωτισμό. Δεν αμισβητήθηκε από την υπεράσπιση ότι η Λεωφόρος Κυριάκου Μάτση ήταν δρόμος με προτεραιότητα και ότι στη Λεωφόρο Αυστραλίας υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες γι' αυτό. Λαμβάνοντας συνεπώς υπόψη ότι ο ΜΚ1 δεν μέτρησε την ορατότητα προς την Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση κατά τη διάρκεια της νύκτας, πλην του ισχυρισμού του ότι η ορατότητα αυτή ήταν 350 μέτρα, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα στην ολότητα της. Όσον αφορά το συμμετρικό σχεδιαγράφημα (τεκμήριο 3) αυτό αποτελεί την πραγματική μαρτυρία, η σημασία της οποίας έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Το σχέδιο, ως έχει νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου v. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή v. Κυριάκου, ΠΕ 8551, ημερ. 19.3.96, Κυριάκου v. Δημητρίου, Π.Ε. 9571, ημερ. 27.10.1997 Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ v. Σοφοκλή Μιχαήλ Π.Ε. 9198, ημερ. 30.10.1997, Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252). Ο ΜΚ2, υπήρξε σε γενικές γραμμές ειλικρινής στην μαρτυρία του. Υπήρξε σταθερός και σαφής στις απαντήσεις του και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε στο στάδιο της αντεξέτασης. Δεδομένης όμως και της υπόλοιπης μαρτυρίας που έχω ενώπιον μου, αναφορικά με τις συνθήκες και τον τρόπο που επήλθε η σύγκρουση των ενεχόμενων οχημάτων, ο ΜΚ2 δεν με έπεισε ότι όπως ισχυρίσθηκε, εκινείτο με ταχύτητα 50 χαω, ούτε ότι λίγο πριν τη σύγκρουση είχε κοιτάξει το μιλίμετρο του οχήματος του. Ελλείψη όμως άλλης μαρτυρίας, αναφορικά με την ταχύτητα του ΜΚ2, δεν μπορώ να καταλήξω σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα σε σχέση με το θέμα αυτό. Η γενική όμως περιγραφή των συνθηκών που έδωσε ο ΜΚ2 υπό τις οποίες επισυνέβη το δυστύχημα, συνάδει τόσο με τα όσα απεικονίζονται στο σχεδιάγραμμα, όσο και με την μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4 την οποία αποδέχομαι στην συνέχεια. Ο ισχυρισμός του ότι όταν αντιλήφθηκε το όχημα του κατηγορουμένου να εισέρχεται στην Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση δεν πάτησε φρένα, αλλά έστριψε δεξιά συνάδει με το γεγονός ότι ο ΜΚ1, όπως ανέφερε, δεν εντόπισε ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του ΜΚ2. Ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του, πλην του ισχυρισμού ότι οδηγούσε με ταχύτητα 50 χαω. Ο ΜΚ3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Κατάθεσε με σταθερό τρόπο και με αντικειμενικότητα τα όσα είδε ο ίδιος τη στιγμή του δυστυχήματος και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε από την αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του, πλην του σημείου της γραπτής κατάθεσης του σύμφωνα με το οποίο, υποθέτει ο ίδιος ότι ο κατηγορούμενος δεν σταμάτησε στο ΑΛΤ, ένεκα του ότι όπως ανέφερε έβγαινε από αυτό με κάποια ταχύτητα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί σαν γεγονός την πιο πάνω υποθετική γνώμη του μάρτυρα. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 6) σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, διαφάνηκε ότι δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει το δικαστήριο σε θέματα σε σχέση με διάφορες αποστάσεις για τις οποίες ρωτήθηκε. Παρόλα αυτά, δεν μου έδωσε την εντύπωση του μάρτυρα που δεν ήθελε να πει την αλήθεια. Όπως ανέφερε και οι ίδιος δεν μπορούσε να υπολογίσει αποστάσεις και γι' αυτό προέβαινε σε διάφορες παραστάσεις με τα χέρια του, που δεν βοήθησαν το δικαστήριο να αντιληφθεί τι ακριβώς ήθελε να πει σε σχέση με το θέμα των αποστάσεων. Αυτά όμως που αναφέρει στην γραπτή κατάθεση του, (τεκμήριο 6) συνάδουν με την υπόλοιπη μαρτυρία την οποία έχω αποδεχθεί όπως και με τα όσα απεικονίζονται στο σχεδιαγράφημα. Ως εκ τούτου αποδέχομαι από τη μαρτυρία του, το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του και τον ισχυρισμό του ότι το όχημα του κατηγορούμενου βρισκόταν λίγο πριν το μέσο της λεωφόρου Κυριάκου Μάτση, όταν ο ΜΚ2 κινήθηκε δεξιότερα για να τον αποφύγει. Αναφορικά με την γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου (τεκμήριο 3), σημειώνω ότι σύμφωνα με την απόφαση στην Αγγλική υπόθεση R.V. Storey

(1968)52 Cr. App Rep. 334 όταν μια τέτοια κατάθεση παρουσιάζεται από την Κατηγορούσα Αρχή δεν αποτελεί απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της, αλλά απόδειξη της αντίδρασης του κατηγορουμένου όταν για πρώτη φορά αντιμετωπίζεται με τα ενοχοποιητικά γεγονότα ως και απόδειξη συνέπειας του κατηγορουμένου όταν αργότερα στη δίκη καταθέσει ενόρκως και δώσει μαρτυρία στην ίδια γραμμή όπως και η κατάθεση του. Συνεπώς, δεδομένης της επιλογής εκ μέρους του κατηγορούμενου του δικαιώματος της σιωπής, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του κατηγορούμενου, ως μέρος της μαρτυρίας. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 26/10/08 και περί η ώρα 21:20 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HNA472 επί της Λεωφόρου Αυστραλίας με κατεύθυνση προς την συμβολή της πιο πάνω Λεωφόρου με την Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση που ελέγχεται από ΑΛΤ. Στα 200 και 100 μέτρα αριστερά της Λεωφόρου Αυστραλίας και πριν το ΑΛΤ, υπάρχουν προειδοποιητικές πινακίδες με ένδειξη της απόστασης για την ύπαρξη του δρόμου με προτεραιότητα. Ο κατηγορούμενος, εισήλθε στην Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση με πρόθεση, διασταυρώνοντας αυτή, να στρίψει δεξιά, αποκόπτοντας έτσι την πορεία του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KQU193 το οποίο την ίδια στιγμή οδηγείτο από τον ΜΚ2 στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση με κατεύθυνση προς την Αραδίππου με αποτέλεσμα να επέλθει η σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων. Ο ΜΚ2 στην προσπάθεια του να αποφύγει την σύγκρουση έστριψε δεξιά, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Συνεπεία της σύγκρουσης το όχημα του κατηγορούμενου πλαγιολίσθησε σε απόσταση περίπου 20 μέτρων με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα υπ' αριθμούς EMZ795, το οποίο οδηγείτο από τον ΜΚ4 επί της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση με κατεύθυνση από την Αραδίππου προς την Λάρνακα. Ο ΜΚ4 όταν αντιλήφθηκε το όχημα του κατηγορούμενου να πλαγιολισθεί μέσα στην δική του λωρίδα έστριψε δεξιότερα για να αποφύγει την σύγκρουση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το σημείο σύγκρουσης του οχήματος του κατηγορούμενου με το όχημα του ΜΚ2 είναι στο σύνορο της σχηματισμένης επί της ασφάλτου νησίδας με την λωρίδα κυκλοφορίας που οδηγεί προς την Λάρνακα και σε απόσταση 6,5 μέτρα από το σημείο ΑΛΤ της Λεωφόρου Αυστραλίας. Το σημείο σύγκρουσης του οχήματος του ΜΚ4 και του οχήματος του κατηγορούμενου είναι εντός της πιο πάνω νησίδας. Η Λεωφόρος Κυριάκου Μάτση φωτίζεται με συνεχόμενο οδικό φωτισμό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάση Παύλου v. Αστυνομίας, Π.Ε.6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (βλ. Παναγιώτου v. Αστυνομίας

(1982)1 ΑΑΔ 585, Σωκράτους v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1 και Βασιλείου v. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ. 202). Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ότι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης v. Τροχαίας

(1996)2 ΑΑΔ 300, Σωκράτους v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Βίττη v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 37, Θεοφάνους v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160 Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου v. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). H αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαΐδης v. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όπως έχει αναφερθεί όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού v. Αστυνομίας Π.Ε.7175, ημερ.24.7.2002). Στην υπό εξέταση περίπτωση, η αμέλεια του κατηγορουμένου έγκειται στο ότι παρέλειψε να ελέγξει το δρόμο και τα οχήματα που εκινούντο σε αυτόν, προτού να εξέλθει από τη Λεωφόρο Αυστραλίας και διασταυρώνοντας την Λεωφόρο Κ. Μάτση να στρίψει δεξιά. Ο κατηγορούμενος όφειλε να αντιληφθεί το όχημα του ΜΚ2 που ερχόταν από απέναντι. Η πιθανότητα του κινδύνου υπό τις περιστάσεις ήταν εύλογα αντιληπτή. Η παράλειψη προφύλαξης του κατηγορουμένου συνιστά αμέλεια. Στην απόφαση Constantinou v. Katsouris

(1975)1 CLR188 αποφάνθηκε ότι το καθήκον άσκησης καλής παρατηρητικότητας είναι ιδιαίτερα ισχυρό για τον οδηγό που θα στρίψει δεξιά διασταυρώνοντας τον δρόμο. Στην απόφαση στην υπόθεση Panayides v. Κυριάκου

(1969)1C.L.R. 167 όπου ο εναγόμενος μπήκε στη διασταύρωση με πράσινο φως και στην προσπάθεια του να στρίψει δεξιά, συγκρούστηκε με το όχημα του ενάγοντα που μπήκε στη διασταύρωση σε αντίθετη πορεία και μετά που το φως είχε αλλάξει σε κόκκινο, επικυρώθηκε η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου για τον καταμερισμό της ευθύνης σε 1/3 για τον εναγόμενο και 2/3 για τον ενάγοντα. Η ευθύνη του κατηγορουμένου, συνδέεται με το γεγονός ότι παρέλειψε να ασκήσει τη δέουσα προσοχή πριν εξέλθει από την Λεωφόρο Αυστραλίας και να εισέλθει σε δρόμο με προτεραιότητα με πρόθεση διασταυρώνοντας να στρίψει δεξιά, χωρίς να ελέγξει κατά πόσο αυτό ήταν απόλυτα ασφαλές. Η σύγκρουση στη συνέχεια του οχήματος του κατηγορούμενου, με το όχημα του ΜΚ4, ήταν συνέπεια της πρώτης σύγκρουσης του οχήματος του κατηγορούμενου με το όχημα του ΜΚ2. Παρά το γεγονός ότι ο ΜΚ2 δεν με έπεισε για την ταχύτητα με την οποία ισχυρίσθηκε ότι οδηγούσε και η ενέργεια του να κινηθεί δεξιά χωρίς να πατήσει φρένα, προφανώς να μην ήταν επαρκής ενέργεια προφύλαξης υπό τις περιστάσεις, εν τούτοις και δεδομένου ότι δεν τέθηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ενώπιον μου αναφορικά με την ταχύτητα του ΜΚ2, βρίσκω ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου, συνέτεινε στην σύγκρουση, αφού δεν λειτούργησε ως ένας συνετός οδηγός, ούτως ώστε να ελέγξει επαρκώς, πριν εξέλθει από την Λεωφόρο Αυστραλίας και επιχειρήσει να στρίψει δεξιά διασταυρώνοντας τη Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που το προκάλεσαν , δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξιπτερά v. Κυπριανού

(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1696, Κουμή v. Χίννη Π.Ε. 10237 ημερομηνίας 22.3.00). Όλων των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολία την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην οποία και κρίνεται ένοχος. Αναφορικά με την 2η κατηγορία, δεν τέθηκε ενώπιον μου οποιαδήποτε θετική μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στο ΑΛΤ. Οι μάρτυρες κατηγορίας 2, 3 και 4 σύμφωνα με την μαρτυρία τους, αντιλήφθηκαν τον κατηγορούμενο την στιγμή που εξήρχετο από την Λεωφόρο Αυστραλίας επί της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση και σε κανένα σημείο δεν ανέφεραν ότι παρατήρησαν προηγουμένως την οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Ούτε μπορώ να στηριχθώ στην γνώμη του ΜΚ3, όπως αναφέρω πιο πάνω στην απόφαση μου, ούτως ώστε να καταλήξω σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα, σε σχέση με το θέμα αυτό. Συνεπώς βρίσκω ότι δεν έχει αποδειχθεί, στο βαθμό που απαιτείται σε υποθέσεις όπως η παρούσα, ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στο ΑΛΤ της συμβολής της Λεωφόρου Αυστραλίας με την Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση. Συνεπακόλουθα η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και στην οποία απαλλάσεται και αθωώνεται. (Υπ.)............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο