← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Σωτήρης Χρυσοστόμου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 11760/08, 17 Δεκεμβρίου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Σωτήρης Χρυσοστόμου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 11760/08, 17 Δεκεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:B43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 11760/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος Κατηγορούσα Αρχή ν. Σωτήρης Χρυσοστόμου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 17 Δεκεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Πίπη Για τον κατηγορούμενο: κ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος: Παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/

  1. Αντί ακροαματικής διαδικασίας για την προαναφερόμενη κατηγορία τα δύο μέρη κατάθεσαν από κοινού παραδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους τα ακόλουθα έγγραφα. Η κατάθεση του αστ. 2638 Μ. Χρυσοστόμου Μ3 στο κατηγορητήριο ως τεκμήριο 1, η κατάθεση του Μ2 Μιχάλη Πουπάζη ως τεκμήριο 2, η κατάθεση του Γιώργου Φάουλ Μ4 ως τεκμήριο 3, το πρόχειρο σχεδιάγραμμα ως τεκμήριο 4, το τελικό σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος ως τεκμήριο 5 και η γραπτή κατηγορία του κατηγορουμένου ως τεκμήριο
  2. Επίσης κατατέθηκε ως τεκμήριο 6 η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου ως προς το γεγονός ότι αυτή ελήφθηκε από τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της κατάθεσης του Μ3 αστυφ. 2638 ο οποίος εξέτασε το δυστύχημα βρήκε τα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Αφού πήρε τα αναγκαία μέτρα ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα (τεκμήριο 4) με βάση το οποίο ετοίμασε το τελικό σχεδιάγραμμα (τεκμήριο 5). Το δυστύχημα επισυνέβη στις 26.5.08 στη Λεωφόρο Αθηνών στη Λάρνακα μεταξύ της μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Γιώργος Φάουλς Μ4 ο οποίος στη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 3) αναφέρει ότι ενώ οδηγούσε κατά μήκος της Λεωφόρου Αθηνών ήθελε να σταματήσει δεξιά στην αντίθετη πορεία από αυτή που οδηγούσε ο ίδιος. Πριν να κάνει κλίση για να στρίψει δεξιά κοίταξε από το καθρεφτάκι του και δεν είδε να τον ακολουθεί η μοτοσικλέτα του κατηγορούμενου. Μόλις έστιψε το τιμόνι του και πήρε κλίση δεξιά, η μοτοσικλέτα κτύπησε στο δεξιό μπροστινό φτερό του οχήματος του. Συμφώνησε με το σχέδιο και τα μέτρα που πήρε ο Μ
  3. Στη συνέχεια πρόσθεσε στη γραπτή κατάθεση του ότι έδειξε με το σηματοδότη του οχήματος του ότι θα στρίψει δεξιά. Ο Μ2 ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος ο οποίος αναφέρει στη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 2) ότι είδε το όχημα του Μ4 να κάνει ελαφριά κλίση δεξιά και να συγκρούεται με την μοτοσικλέτα του κατηγορούμενου που προσπερνούσε εκείνη την στιγμή από δεξιά το όχημα του Μ
  4. Στο τελικό σχεδιάγραμμα (τεκμήριο 5) φαίνονται οι τελικές θέσεις των οχημάτων όπου το όχημα του Μ4 βρίσκεται με κλίση προς τα δεξιά εκτός της πορείας του. Πριν το σημείο σύγκρουσης φαίνεται σταθμευμένο άλλο όχημα του οποίου η ελάχιστη απόσταση από το όχημα του Μ4, είναι πλάτους ενός μέτρου. Το σημείο σύγκρουσης φαίνεται στο σχεδιάγραμμα να είναι στο δεξί μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του Μ
  5. Σημειώνω ότι, στη κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση με αυτοκίνητα στην ουρά και ο ίδιος προσπερνούσε από δεξιά το όχημα του Μ
  6. Μόλις ο πισινός τροχός της μοτοσικλέτας του έφτασε στο ύψος του δεξιού μπροστινού προφυλακτήρα του οχήματος του Μ4 στη γωνιά, αυτό έστριψε δεξιά και του κτύπησε. Από τη πτώση του στην άσφαλτο τραυματίσθηκε και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε εισήγηση ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου ώστε να κληθεί σε απολογία. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αντίθετα εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου δηλώνοντας ότι για το ίδιο δυστύχημα κατηγορήθηκε για αμελή οδήγηση, και ο Μ
  7. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα στο οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου v. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ.27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2000). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοίζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας v. Στεφάνου Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το κριτήριο όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου v. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999 Azinas v. The Police
(1981)2 CLR 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan
(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα γεγονότα και τις νομικές αρχές όπως εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς να προβαίνων σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να παραθέσει μαρτυρία η οποία να καθιστά τη καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα . Ενώ ο κατηγορούμενος προσπερνούσε από δεξιά το όχημα του Μ4, σε δρόμο που δεν αναφέρθηκε ότι απαγορεύεται το προσπέρασμα, ο ΜΚ4 επιχείρησε να στρίψει δεξιά για να σταθμεύσει το αυτοκίνητο του στην αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του κατηγορούμενου. Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή νη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσπωα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισην δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου ότι επιβάλλεται η απόδειξη του ότι ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Καμία μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου, δεν ανέφερε κάτι τέτοιο. Εν' όψει των πιο πάνω ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στη κατηγορία από το στάδιο αυτό. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.