Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Δημήτρης Περικέντης, Αρ. Υπόθεσης: 13224/2006, 22 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B5 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κoυνίδου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13224/2006 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου -και- Δημήτρης Περικέντης ------------------------------ Ημερομηνία: 22 Ιανουαρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ξενοφώντος Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ. Φωτίου Σ Κατηγορούμενος : Παρών ------------------------------ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: 1) Πλαστογραφία κατά παράβαση, των άρθρων 331,332,333(δ)(ι) και 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 3ην Μαρτίου 1992 στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου, κατάρτισε πλαστό έγγραφο με σκοπό την καταδολίευση ήτοι πλαστογράφησε το ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΡΙΚΚΕΝΤΗΣ ΛΤΔ» θέτοντας την υπογραφή της Κυριακούς Περικκέντη από την Πάφο, άνευ εξουσιοδοτήσεως. 2) Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των Αρθρων 331,3332, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 15ην Δεκεμβρίου 1992 στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, εν γνώσει του έθεσε σε κυκλοφορία πλαστά έγγραφα, δηλαδή το ιδρυτικό και καταστατικό της εταιρείας «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΡΙΚΚΕΝΤΗΣ ΛΤΔ» που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, παρουσιάζοντας το στα γραφεία του Εφόρου Εταιρειών στην Λευκωσία. 3) Εξασφάλιση εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του άρθρου 305 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 43/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τρόπο και χρόνο που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία, εσκεμμένα ενήργησε στη εξασφάλιση εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις, ήτοι παράδωσε στα γραφεία του Εφόρου Εταιρειών στη Λευκωσία το ιδρυτικό έγγραφο και το καταστατικό της εταιρείας «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΡΙΚΚΕΝΤΗΣ ΛΤΔ» που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει την εγγραφή της πιο πάνω εταιρείας. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε, σχετικά με την πρώτη και δεύτερη κατηγορία ότι η μη αναφορά στις λεπτομέρειες των πιο πάνω κατηγοριών του προσώπου που ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να καταδολιεύσει και την ζημία που σκόπευσε να του επιφέρει, αφού ο νόμος απαγορεύσει την υπογραφή εγγράφου όταν γίνεται με σκοπό την καταδολίευση τρίτου προσώπου, που είναι στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των αδικημάτων της κατάρτισης και κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων, καθιστούν τις κατηγορίες 1 και 2 άνευ αντικειμένου. Όσον αφορά την τρίτη κατηγορία εισηγήθηκε πως ενόψει της έλλειψης ισχυρισμού για κατάρτιση των επιδίκων εγγράφων με σκοπό την καταδολίευση δεν δύναται αυτά να αποτελέσουν και/ή να περιέχουν ψευδή δήλωση. Ζήτησε με βάση τα πιο πάνω, αναφέροντας επίσης πως δεν δύναται να γίνει καμία μεταβολή της κατηγορίας που να εκθέτει οποιοδήποτε αδίκημα, αφού τα γεγονότα των κατηγοριών δεν αποκαλύπτουν κανένα αδίκημα και άρα καμία ποινή δεν μπορεί να επιβληθεί, πως θα πρέπει το κατηγορητήριο με βάση το άρθρο 86 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155, να απορριφθεί. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, διαφώνησε με την θέση του κ. Φωτίου και παρέπεμψε το Δικαστήριο στο άρθρο 39 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 154, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι αναγκαία η αναφορά σε πρόσωπο, ζημιά και σκοπό στις λεπτομέρειες του αδικήματος για να αποκαλύπτεται αδίκημα, είναι αρκετό σύμφωνα με την κ. Ξενοφώντος, ότι στο κατηγορητήριο γίνεται αναφορά πως η πλαστογραφία είχε ως σκοπό την καταδολίευση. Το άρθρο 39 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 προβλέπει τα εξής: Οι ακόλουθες διατάξεις, εφαρμόζονται σε κάθε κατηγορητήριο και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε Νόμο ή κανόνα πρακτικής, το κατηγορητήριο, τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, δεν επιδέχεται ένσταση σε σχέση με τον τύπο ή το περιεχόμενο αυτού αν είναι συντεταγμένο συνταγμένο σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού ................. (η) δεν είναι αναγκαίο κατά την αναφορά οποιασδήποτε πρόθεσης καταδολίευσης, απάτης ή βλάβης να αναφέρεται πρόθεση να καταδολιευθεί, εξαπατηθεί ή βλαφθεί συγκεκριμένο πρόσωπο, εκτός αν το νομοθέτημα που δημιουργεί το αδίκημα καθιστά την πρόθεση να καταδολιευθεί, εξαπατηθεί ή βλαφτεί συγκεκριμένο πρόσωπο ουσιαστικό στοιχείο του ποινικού αδικήματος. Εκτενή ανάλυση του ζητήματος έγινε στην απόφαση της μειοψηφίας στην υπόθεση Χριστόδουλος Τσιέλεπος ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 153/2007 ημερομηνίας 3.7.
- Στην απόφαση της πλειοψηφίας στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι ως προς τα γεγονότα και την νομική πτυχή του θέματος η απόφαση της μειοψηφίας τους βρίσκει σύμφωνους. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση της μειοψηφίας: Στη Georghiou v. Republic
(1984)2 CLR 65 το Εφετείο αναφέρθηκε εκτενώς στην αγγλική νομολογία από την οποία θα μπορούσε να αντληθεί καθοδήγηση αναφορικά με την ερμηνεία των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα που διέπουν το αδίκημα της πλαστογραφίας με επίκεντρο κυρίως το νομοθετικό τεκμήριο που καθιερώνεται από το άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα ως προς την ύπαρξη «πρόθεσης καταδολίευσης» σε σχέση βέβαια με τον ορισμό της πλαστογραφίας. Χρήσιμη και άκρως βοηθητική είναι η καθοδήγηση που μπορεί να αντληθεί για το ίδιο θέμα από την εμπεριστατωμένη μελέτη του ευπαίδευτου νομικού, πρώην Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και μέχρι πρόσφατα Δικαστή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Λ. Λουκαϊδη με τίτλο «Η πρόθεση καταδολιεύσεως (Intent to defraud)» η οποία είναι δημοσιευμένη στα «Θέματα Κυπριακού Δικαίου» ΙΙ, υπό Λ.Γ. Λουκαίδη. Από την εν λόγω μελέτη θα δανειστώ και τη μετάφραση του πιο κάτω αποσπάσματος από την απόφαση στη Georgiou (ανωτέρω) που θεωρώ ότι ρίχνει αρκετό φως στο θέμα. «Το κακουργιοδικείο καθοδηγούμενο από τη νομική ανάλυση των συστατικών της προθέσεως καταδολιεύσεως που έγινε από το Δικαστήριο της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Welham v. D.P.P.
(1960)αποφάσισε ότι η «πρόθεση καταδολιεύσεως» σε σχέση με το άρθρο 331 του Ποινικού Κώδικα δεν συνεπάγεται την ύπαρξη προθέσεως προκλήσεως βλάβης σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Πέραν τούτου η βλάβη δεν περιορίζεται σε οικονομική βλάβη. Το αδίκημα της πλαστογραφίας αποδεικνύεται εφόσον η απάτη που προκαλείται με το ψεύτικο έγγραφο μπορεί να οδηγήσει κάποιο πρόσωπο - όχι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο - να ενεργήσει σε βλάβη του, όχι κατ΄ ανάγκη οικονομικής φύσεως. Στην υπόθεση Welham το δικαστήριο συζήτησε σε έκταση την έννοια της «προθέσεως καταδολιεύσεως» και έδωσε έμφαση στη διάκριση μεταξύ «προθέσεως εξαπατήσεως» και προθέσεως καταδολιεύσεως». Όπως επεξήγησε ιδιαίτερα ο Λόρδος Denning ούτε στο κοινό δίκαιο ούτε δυνάμει του περί Πλαστογραφίας Νόμου η «πρόθεση καταδολιεύσεως» συνδεόταν με την πρόκληση οικονομικής βλάβης σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο πρόσωπο σαν αποτέλεσμα της απάτης που χρησιμοποιείται. Όπως το διατύπωσε ο ευπαίδευτος δικαστής «ένα οποιοδήποτε πρόσωπο γενικά αρκεί». Επίσης η βλάβη δεν περιορίζεται σε οικονομική απώλεια - «όχι στην ιδέα αποστερήσεως από κάποιο κάτι που έχει αξία». Η πιθανότητα βλάβης, όπως επεξηγείται στην απόφαση, είναι αρκετή. Από την απόφαση στην υπόθεση R. v. Peter Martin (E.R. 168, 1354) που μας υπέδειξε ο κ. Λουκαϊδης, φαίνεται ότι το κοινοδίκαιο ουδέποτε απαιτούσε απόδειξη προθέσεως προκλήσεως βλάβης σε συγκεκριμένο πρόσωπο ούτε απαιτούσε ζημιά οικονομικής φύσεως. Η καταδίκη ενός υπαλλήλου που πλαστογράφησε μια απόδειξη με σκοπό να εξαπατήσει τον εργοδότη του έτσι που ο τελευταίος να πιστέψει ότι χρήματα που πήρε απ΄ αυτόν ο καταδικασθείς χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό που δόθηκαν ήταν νομικά έγκυρη (βλ. επίσης r. v. Hill 173 E.R. 492). Η νομική ανάλυση που έγινε στην υπόθεση Welham πάνω στο θέμα της «προθέσεως καταδολιεύσεως» υποστηρίζεται από ισχυρές απόψεις που εκφράστηκαν σε μεταγενέστερες αποφάσεις του Δικαστηρίου της βουλής των Λόρδων (βλ. Scott v. Comr. of Police
(1974)2 All E.R. 1032 and A-G´s Reference (No. 1 of 19812)
(1982)2 All E.R. 417). Στην υπόθεση R. v. Allsop 64 Cr. App. R. 29 έγινε μια προσπάθεια να εξεταστεί η πραγματική φύση της εγκληματικής προθέσεως που απαιτείται για τη διάπραξη του αδικήματος της πλαστογραφίας. Υπογραμμίστηκε δε ότι ο στόχος των πλαστογράφων είναι γενικά να ωφελήσουν τον εαυτό τους˙ η βλάβη στα θύματα είναι δευτερεύουσας σημασίας. Ο κύριος στόχος των πλαστογράφων που έχουν την απαιτούμενη εγκληματική πρόθεση είναι (όπως το αντιλαμβανόμαστε) να αλλοιώσουν μια εικόνα πραγμάτων προς όφελος τους. Αν, σαν αποτέλεσμα αυτής της εξαπατήσεως, ένα άλλο πρόσωπο οδηγείται στο να ενεργήσει σε βλάβη του, όπως τούτο έχει καθοριστεί προηγουμένως, τότε διαπράττεται το έγκλημα της πλαστογραφίας. Το νομοθετικό τεκμήριο που καθιερώνεται με το άρθρο 334 του Κεφ. 15 ως προς την ύπαρξη «προθέσεως καταδολιεύσεως», ρίχνει αρκετό φως την έννοια της «προθέσεως καταδολιεύσεως» σε σχέση με το έγκλημα της πλαστογραφίας που καθορίζεται στο άρθρο 331. Το άρθρο 334 δείχνει καθαρά ότι η εν λόγω «πρόθεση καταδολιεύσεως» σε σχέση με τον ορισμό της «πλαστογραφίας» είναι ταυτόσημη με την έννοια της «προθέσεως καταδολιεύσεως» σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο στο θέμα της πλαστογραφίας. Συνεπώς το κακουργιοδικείο ορθά επεδίωξε καθοδήγηση από την αγγλική νομολογία και ιδιαίτερα την απόφαση στην υπόθεση Welham. Το δικαστήριο σωστά προσέγγισε το θέμα της φύσεως της προθέσεως που είναι αναγκαία για να στηρίξει το αδίκημα της πλαστογραφίας τα δε πορίσματα του ήταν απόλυτα δικαιολογημένα.» Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, στην απόφαση της πλειοψηφίας σχολιάστηκε ως αχρείαστη την αναφορά στις λεπτομέρειες της κατηγορίας πως ο σκοπός της πλαστογραφίας ήταν για να καταδολιευθούν τα μέλη της ΕΠΑ. Συνεπακόλουθα με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω πως η εισήγηση ότι το κατηγορητήριο δεν εκθέτει ποινικό αδίκημα δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση στις 13 Μαρτίου 2009 στις 10:00 Κατηγορούμενος παρών με την ίδια εγγύηση. Οι Μ.Κ. να κλητευτούν. (Υπ.) ............................................ Κ. Κουνίδου , Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο