Επάρχου Πάφου ν. Γεώργιου Χριστοδούλου, Αρ. Υπόθεσης: 6043/07, 6.3.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B11 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6043/07 Μεταξύ: Επάρχου Πάφου Κατηγορούσας Αρχής εναντίον Γεώργιου Χριστοδούλου Κατηγορούμενου -------------- Ημερομηνία: 6.3.2009 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή ׃ κ. Α. Παπαχαραλάμπους Για Κατηγορούμενο ׃ κ. Ν. Χ΄ Κλεοβούλου ( κ. Μ. Μιλτιάδου, για να ακούσει απόφαση) Κατηγορούμενος ׃ Παρών -------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Αφορμή για έκδοση της παρούσας απόφασης, αποτέλεσε το αίτημα του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής για τροποποίηση των λεπτομερειών του αδικήματος της 3ης κατηγορίας, αίτημα που συνάντησε την ένσταση της υπεράσπισης. Ζητήθηκε συγκεκριμένα όπως διαγραφεί η φράση, «κατά τον αυτόν τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία» και όπως αυτή αντικατασταθεί με τη φράση, «κατά ή περί το 2007 στο χωριό Κάτω Αρόδες, της επαρχίας Πάφου». Είναι απαραίτητο για σκοπούς κατανόησης της κατάληξης του Δικαστηρίου, όπως γίνει μια αναφορά στο ιστορικό της διαδικασίας. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 2/7/07 και με αυτή ο κατηγορούμενος βρέθηκε αντιμέτωπος με τρείς κατηγορίες. Ότι ανήγειρε οικοδομή χωρίς άδεια (1η Κατηγ.), ότι επέτρεψε και/ή ανέχθηκε την ανέγερση της οικοδομής χωρίς άδεια (2η Κατηγ.) και ότι κατέχει και/ή χρησιμοποιεί οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης ( 3η Κατηγ). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, τα αδικήματα διαπράχθηκαν το 1982. Στις 30/1/09 και πρίν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ότι η διαδικασία θα πρέπει να διακοπεί γιατί σύμφωνα με την εισήγηση του, παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, μεγάλο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται το δικαίωμα του πελάτη του για διάγνωση της ποινικής του ευθύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, όπως ορίζει το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Σε μεταγενέστερο στάδιο και συγκεκριμένα στις 9/2/09, η κατηγορούσα αρχή απέσυρε εναντίον του κατηγορούμενου τις δύο πρώτες κατηγορίες και ζήτησε τροποποίηση της 3ης , με το τρόπο που πιο πάνω αναφέρεται, με αποτέλεσμα να εγερθεί το ζήτημα που σήμερα εξετάζεται και επί του οποίου οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, επιχειρηματολόγησαν προβάλλοντας ο καθένας τις δικές του θέσεις και επιχειρήματα. Το αίτημα βασίζεται στο άρθρο 83 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια όπως προβεί σε τροποποίηση ελαττωματικού κατηγορητηρίου σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης. Το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται πάντοτε, με γνώμονα την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και αφού το Δικαστήριο βεβαιωθεί ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεασθεί δυσμενώς. Μία τέτοια περίπτωση δυσμενούς επηρεασμού, είναι όπως αναφέρεται στο σύγραμμα, αυτή κατά την οποία, ο κατηγορούμενος τίθεται έναντι μίας εντελώς νέας κατηγορίας, την οποία εύλογα δεν μπορούσε να προβλέψει. Σκοπός των προνοιών όχι μόνο του άρθρου 83, αλλά και των άρθρων 84 και 85 του Κεφ.155, είναι να παράσχουν στα Δικαστήρια τη δυνατότητα να απονέμουν δικαιοσύνη, στην περίπτωση κατά την οποία απλές παρατυπίες, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αθώωση κατηγορούμενου, παρά την απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος ( βλ. Fatma Mehmet v. The Police,
(1970)2 CLR 62 και Ανδρέας Κυριάκου v. Aστυνομίας, 1992
(2)ΑΑΔ 458). Στο σύγγραμμα «Criminal Procedure in Cyprus», των Λοίζου και Πική, έκδοση 1975, στη σελίδα 71, τονίζεται ότι το ζήτημα της τροποποίησης, είναι θέμα που εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται πάντοτε με γνώμονα το συμμφέρον της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας πρέπει να βεβαιωθεί ότι, με τη τροποποίηση, ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεασθεί δυσμενώς και δεν θα τεθεί σε μειονεκτική θέση. Αναφέρεται ακόμα, ότι η αναγκαιότητα για τροποποίηση μπορεί να προκύψει για διάφορους λόγους, όπως είτε για να θεραπευθεί τυχόν διάσταση ανάμεσα σε μια κατηγορία και τη μαρτυρία που προσκομίστηκε, είτε για να δοθούν περισσότερες ή ακριβέστερες λεπτομέρειες σε κατηγορούμενο, ώστε αυτός να προετοιμάσει καλύτερα την υπεράσπιση του, είτε για να προστεθεί νέα κατηγορία ώστε να περιληφθεί στο κατηγορητήριο αδίκημα, το οποίο έχει αποκαλυφθεί από την προσκομισθείσα μαρτυρία. Η τροποποίηση κατηγορητηρίου, επιτρέπεται στις περιπτώσεις εκείνες που αυτό είναι ελαττωματικό, είτε ουσιαστικά, είτε τυπικά. Η έννοια του όρου κατηγορητήριο και κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο, στα Αγγλικά charge και information αντίστοιχα - δίδεται από το άρθρο 2 του Κεφ. 155. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, κατηγορητήριο είναι, η γραπτή κατηγορία για ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται κάποιος κατηγορούμενος σε συνοπτική δίκη ή προανάκριση. Στο σύγγραμμα "Criminal Procedure in Cyprus", πιο πάνω, αναφέρεται ότι το κατηγορητήριο, διαιρείται σε δύο μέρη: (α) την έκθεση του αδικήματος και (β) τις λεπτομέρειες του αδικήματος. Στο ίδιο σύγγραμμα στη σελίδα 71 αναφέρεται, ότι οι εξουσίες που παρέχονται σε Δικαστήριο από τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε, σε περίπτωση που κατηγορητήριο κρίνεται ελαττωματικό, είτε τυπικά είτε ουσιαστικά, περιορίζονται σε τροποποίηση είτε της έκθεσης του αδικήματος, είτε των λεπτομερειών του αδικήματος, είτε και των δύο και μπορούν να επεκταθούν σε αντικατάσταση ή προσθήκη νέας κατηγορίας, όπως το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο για να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης. Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την απόφαση του τότε Πρόεδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Τριανταφυλλίδη, στην υπόθεση Andreas Pouris and Others v. The Republic
(1981)2 CLR 148 και είναι ενδεικτικό του θέματος που εξετάζεται: « Στο στάδιο αυτό είναι κατάλληλο για να ασχοληθούμε με την έννοια του ελαττωματικού κατηγορητηρίου ή κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο, την οποία συναντούμε στο εδάφιο
(1)του άρθρου 83, πιο πάνω. Ο ίδιος όρος συναντάται στο πιο πάνω αναφερόμενο άρθρο 5
(1)του Περί κατηγορητηρίων Νόμου του 1915 της Αγγλίας και, κατά συνέπεια, η αναφορά σε κάποιες αποφάσεις του κοινοδικαίου στην Αγγλία είναι χρήσιμη, παρόλο που , όπως ήδη επισημάνθηκε, τα δικά μας άρθρα 83 και 84 του Κεφ. 155 διαφέρουν από το άρθρο 5
(1)του Περί Κατηγορητηρίων Νόμου του 1915 σε άλλα σημεία. Υπό αυτή την άποψη είναι πρόσφορο να έχομε κατά νου τι είναι αυτό που στην Αγγλία θεωρείται ως ο σκοπός μιας πρόνοιας σαν και αυτής του άρθρου 5
(1)του Περί Κατηγορητηρίων Νόμου του 1915. Ο σκοπός αυτός δεν διαφέρει από τον σκοπό των άρθρων 83 και 84 του Κεφ. 155» Στην υπόθεση R v. Smith and Others, 34, Cr. App. R. 168, o Δικαστής Humphreys είπε τα ακόλουθα (στη σελίδα 176): «. Η Νομοθεσία αυτή ( ο Περί Κατηγορητηρίων Νόμος του 1915), όπως είναι ευρέως γνωστό, θεσμοθετήθηκε προς απαλλαγή κυρίως από τυπικά σφάλματα και απλές παρατυπίες κατά την σύνταξη κατηγορητηρίων σε ποινικές υποθέσεις.». ......................... Όσον αφορά την έννοια του ελαττωματικού κατηγορητηρίου, ο Δικαστής Humphrey, είπε τα ακόλουθα στην υπόθεση Smith, πιο πάνω στις σελίδες 176 - 177: «Το επιχείρημα των εφεσειόντων φαίνεται να εμπεριέχει την εισήγηση ότι ένα κατηγορητήριο, για να είναι ελαττωματικό, πρέπει να μην εκθέτει κανένα αδίκημα, σύμφωνα με τον νόμο, και, κατά συνέπεια, να είναι ελαττωματικό από την όψη του. Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη αυτή. Κατά την γνώμη μας, οποιαδήποτε μεταβολή σε θέματα περιγραφής και, πιθανόν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, δυνατόν να γίνει ώστε να ανταποκρίνεται στην μαρτυρία της υπόθεσης νοουμένου ότι η τροποποίηση δεν προκαλεί καμιά αδικία στον κατηγορούμενο». Στην υπόθεση R v. Martin
(1962)1 Q.B. 221, o Aρχιδικαστής, Λόρδος Πάρκερ, ανέφερε (στην σελίδα 227): «Ένα κατηγορητήριο που εκθέτει αδικήματα, που δεν αποκαλύπτονται στις καταθέσεις της προανάκρισης και παραλείπει να εκθέσει αδικήματα, τα οποία αποκαλύπτονται σε αυτές, στερείται του πιο ουσιώδους γνωρίσματος κατηγορητηρίου. Εκθέτει κατηγορία για έγκλημα άνευ αιτίας, ενώ θα έπρεπε να εκθέτει κατηγορία για έγκλημα με αιτία. ......................... Κατά την γνώμη μας το κατηγορητήριο αυτό εμπεριείχε ένα λανθάνον ελάττωμα, το οποίο το κατέστησε τόσο ελαττωματικό εντός της έννοιας του άρθρου 5
(1)ως εάν το ελάττωμα αυτό ήταν πρόδηλο». Η υπόθεση Μartin, πιο πάνω, ακολουθήθηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση R v. Hall, 52 Cr. App. R. 528. Επίσης στην υπόθεση Radley, πιο πάνω, ο Αρχιδικαστής, Λόρδος Widgery, αφού αναφέρθηκε στις υποθέσεις Smith, και Martin, πιο πάνω, ανέφερε (στη σελίδα 401): « Από τα δύο αυτά αποσπάσματα καταλήγω σε δύο συμπεράσματα, πρώτο, ότι ένα κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό αν παραλείπει να εκθέσει αδίκημα που αποκαλύπτεται από τις καταθέσεις προανάκρισης ή εναλλακτικά εκθέτει αδίκημα που δεν αποκαλύπτεται από τις καταθέσεις αυτές.». Στον Archbold, πιο πάνω, σελίδα 52, παράγραφος 53 συναντούμε το πιο κάτω απόσπασμα: «Ένα κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό όχι μόνο όταν είναι εξ΄ όψεως ελαττωματικό, αλλά και: (Ι) Όταν δεν συμφωνεί με την μαρτυρία ενώπιον του παραπέμποντος δικαστηρίου είπε ένεκα ανακριβειών ή ελαττωμάτων του κατηγορητηρίου ή γιατί το κατηγορητήριο εκθέτει αδικήματα, τα οποία δεν αποκαλύπτονται από την μαρτυρία αυτή η παραλείπει να εκθέσει αδικήματα, τα οποία αποκαλύπτονται σε αυτήν (την μαρτυρία) (ιι) Όταν για λόγους όπως τους πιο πάνω δεν συμφωνεί με την μαρτυρία στην δίκη: R v. Hall
(1968)52 Cr. App. R. 528, R v. Johal and Ram
(1972)56 Cr. App. R. 348.". To τελευταίο απόσπασμα, που συναντάται στην 40η έκδοση του συγγράμματος Archbold´s Criminal Pleading, Evidence and Practice, επίσης, υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Georgios Chr. Leonidou v. The Police
(1987)2 CLR 96. Σχετικά με το τι μπορεί να τροποποιηθεί και σε ποιό στάδιο, σχετική είναι η υπόθεση Lanitis Bros v. Ιατρικών Υπηρεσιών
(1995)2 CLR 266. Στην υπόθεση αυτή λέχθηκε ότι το άρθρο 83 παρέχει εξουσία για τροποποίηση σε οποιοδήποτε στάδιο της κατηγορίας ή των γεγονότων που την υποστηρίζουν. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι χαρακτηριστικό, « Μόνο το άρθρο 83 παρέχει εξουσία για την τροποποίηση της κατηγορίας ή των γεγονότων που την υποστηρίζουν. Η εξουσία αυτή μπορεί να ασκηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης. Ο όρος « δίκη», στο πλαίσιο του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, περιλαμβάνει κάθε στάδιο της διαδικασίας μέχρι την έκδοση της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου ( Leonidou v. Police
(1987)2 ΑΑΔ 96). Στην παρούσα υπόθεση ότι επιδιώκεται να τροποποιηθεί, είναι η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που εκτίθεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3η κατηγορίας και είναι πλέον, μετά την απόσυρση των δύο πρώτων κατηγοριών, η μόνη που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Επιδιώκεται συγκεκριμένα, να διαγραφεί το έτος 1982 που εκτίθεται στο κατηγορητήριο ως ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος και να αντικατασταθεί με το
- Προέβαλε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ότι, η τροποποίηση θα πρέπει να επιτραπεί γιατί το αδίκημα είναι συνεχές, δεν πρόκειται για ουσιαστική τροποποίηση, γιατί η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμα ξεκινήσει και γιατί τα δικαιώματα του κατηγορούμενου δεν θα επηρεασθούν δυσμενώς. Προέβαλε δε κάποιους λόγους για να δικαιολογήσει το λάθος στην ημερομηνία. Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί, γιατί μετά την απόσυρση της 1ης και 2ης κατηγορίας, επιδιώκεται να μετατεθεί ο χρόνος της διάπραξης του αδικήματος της 3ης κατηγορίας, για να εμποδισθεί ο κατηγορούμενος να επικαλεσθεί παραβίαση του δικαιώματος του για διάγνωση της ποινικής του ευθύνης μέσα σε εύλογο χρόνο. Με τη τροποποίηση επιδιώκεται ουσιαστικά, η μετάθεση του χρόνου διάπραξης του αδικήματος, κατά 25 ολόκληρα χρόνια, δηλαδή απο το 1982 στο
- Ως λόγοι που προβλήθηκαν απο τη κατηγορούσα αρχή, για να δικαιολογήσουν το αίτημα, ήταν ότι απο παραδρομή αναφέρθηκε στις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3ης κατηγορίας ως χρόνος διάπραξης του αδικήματος της κατηγορίας αυτής, αυτός που αναφερόταν και στη 1η κατηγορία και ότι, εκ των υστέρων περιήλθε σε γνώση της κατηγορούσας αρχής, ότι το αδίκημα διαπράχθηκε το 2007 και η καταγγελία έγινε το 2007, οπόταν και δόθηκαν οδηγίες στο δικηγόρο της κατηγορούσας αρχής να προχωρήσει σε καταχώρηση της υπόθεσης. Για να επιτραπεί τροποποίηση κατηγορητηρίου, πρέπει αυτό να είναι ελαττωματικό, κάτι όμως που λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης, δεν έχω πεισθεί ότι συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. O μοναδικός ισχυρισμός που προβλήθηκε απο τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούσας αρχής και στοχεύει να αποκαλύψει ελαττωματικότητα του κατηγορητηρίου, είναι ότι το αδίκημα διαπράχθηκε το
- Ο ισχυρισμός όμως αυτός, τέθηκε με γενικότητα και χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση που βασίζει η κατηγορούσα αρχή τη θέση ότι αυτό διαπράχθηκε το 2007 και χωρίς να διευκρινισθεί, αν η νέα ημερομηνία που επιδιώκεται να τεθεί ως ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος, υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία που η τελευταία έχει στη διάθεση της. Δεν δόθηκαν επίσης λεπτομέρειες, πότε τελείωσε η ανέγερση της οικοδομής και πότε ο κατηγορούμενος σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της, έλαβε κατοχή και χρήση της παράνομης αυτής οικοδομής. Θεωρώ ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, τούτο ήταν απαραίτητο, λαμβανομένου υπόψη, ότι ο χρόνος διάπραξης του αδικήματος της 1ης κατηγορίας που αφορούσε την ανέγερση της οικοδομής, ήταν σύμφωνα πάντα με το κατηγορητήριο το 1982, καθώς και του ότι, μετά την προβολή εκ μέρους του κατηγορούμενου της εισήγησης ότι το δικαίωμα του για δίκη εντός ευλόγου χρόνου έχει παραβιασθεί, η 1η και 2η κατηγορία έχουν αποσυρθεί. Η μοναδική και απλή αναφορά ότι το αδίκημα διαπράχθηκε όχι το 1982 όπως σήμερα εκτίθεται στο κατηγορητήριο, αλλά το 2007, χωρίς όμως να δοθούν στο Δικαστήριο σαφείς και ξεκάθαρες εξηγήσεις από πού, πως και γιατί η κατηγορούσα αρχή αντλεί τη θέση αυτή, δεν είναι αρκετή για να θεμελιώσει ελαττωματικότητα του κατηγορητηρίου. Αντίθετα και προς αιτιολόγηση του αιτήματος της, η κατηγορούσα αρχή, προέβαλε, δύο διαφορετικούς και μάλιστα αντιφατικούς λόγους. Ο πρώτος ότι, απο παραδρομή, αναγράφηκε στο κατηγορητήριο ως χρόνος διάπραξης του αδικήματος, αυτός που αναφέρθηκε και στη 1η κατηγορία και ο δεύτερος ότι, εκ των υστέρων, περιήλθε σε γνώση της ότι, το αδίκημα διαπράχθηκε το
- Που οφείλεται τελικά το ισχυριζόμενο λάθος στην ημερομηνία; Σε παραδρομή, ή στην εκ των υστέρων πληροφόρηση; Το ερώτημα τούτο δεν απαντάται απο τα όσα έχουν αναφερθεί, αλλά αντίθετα παραμένει μετέωρο. Ως συνέπεια όλων των πιο πάνω, δεν έχω πεισθεί ότι πράγματι το κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό. Εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ότι η τροποποίηση που επιδιώκεται δεν είναι ουσιαστική. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση αυτή του κ. Παπαχαραλάμπους. Και αυτό γιατί η επιδιωκόμενη τροποποίηση, δεν αφορά μόνο μια απλή και χωρίς σημασία διόρθωση κάποιου λάθους που έγινε κατά τη σύνταξη του κατηγορητηρίου στην ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος, αλλά ουσιαστικά μεταθέτει το χρόνο που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κατηγορούσας αρχής διαπράχθηκε το αδίκημα, και μάλιστα κατά 25 ολόκληρα χρόνια. Ούτε το γεγονός ότι επειδή όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής το αδίκημα είναι συνεχές, αλοιώνει ή διαφοροποιεί το πρίσμα μέσα απο το οποίο το ζήτημα θα πρέπει να εξετασθεί. Θεωρώ περαιτέρω ότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, η κατηγορούσα αρχή όφειλε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με ικανοποιητικό τρόπο όλα τα γεγονότα που κατέστησαν αναγκαία τη τροποποίηση της ημερομηνίας, έτσι ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι στην περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, τα δικαιώματα του κατηγορούμενου δεν θα παραβλαφθούν. Απο τη στιγμή που δεν έχει εκφρασθεί απο τη κατηγορούσα αρχή, σαφής και ξεκάθαρος λόγος γιατί αρχικά αναγράφηκε ως χρόνος διάπραξης του αδικήματος το 1982 ενώ ο πραγματικός, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της είναι το 2007, πότε διαπιστώθηκε το ισχυριζόμενο λάθος, γιατί το αίτημα προβλήθηκε μόνο μετά την έγερση εκ μέρους του κατηγορούμενου του ζητήματος παραβίασης του δικαίωματος του για διάγνωση της ποινικής του ευθύνης μέσα σε εύλογο χρόνο και μετά την απόσυρση των δύο πρώτων κατηγοριών, θεωρώ ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση, η υπεράσπιση και τα δικαιώματα του κατηγορούμενου θα παραβλαφθούν. Όπως συνάγεται απο όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω, το αίτημα θα έχει απορριπτική κατάληξη. Συνακόλουθα το αίτημα απορρίπεται. (Υπ.) ....................... Μ. Λάρμου - Παπαδήμα, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο