Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Γιαννάκης Παπασάββας, Αρ. Yπόθεσης: 2577/06, 18 Μαρτίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B15 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 2577/06 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν - Γιαννάκης Παπασάββας Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 18 Μαρτίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος. Ν. Νεοκλέους Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Χ. Φωτίου Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνέργιας μετά από διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 23 και 25 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος την 10ην Νοεμβρίου του 2005 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου εν γνώσει του, ότι εναντίον του Γεώργιου Πατμανίδη από την Αρμενία εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για διερευνώμενη υπόθεση παράνομης κατοχής και καλλιέργειας φυτών κάνναβης παρέσχε σε αυτόν την δυνατότητα διαφυγής της τιμωρίας. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες. Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Λοχ. 1653 Κυριάκος Περικλέους ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού. Ανέφερε ότι στις 10/11/05 υπηρετούσε στην ΥΑΜ Πάφου και γνωρίζει τον κατηγορούμενο. Στις 10/11/05 λήφθηκε πληροφορία ότι ο καταζητούμενος Γεώργιος Πατμανίδης εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για παράνομη καλλιέργεια φυτών κάνναβης διέμενε στην οδό Ψαρών 14 στην Πάφο οικία που ανήκει στον κατηγορούμενο και εργοδοτείτo από τον ίδιο τον κατηγορούμενο σε κινητή καντίνα έξω από το κέντρο Πολιτεία στην Κάτω Πάφο. Την ίδια μέρα εντόπισαν τον καταζητούμενο και τον κατηγορούμενο να εργάζονται έξω από το εν λόγω κέντρο. Ο καταζητούμενος Πατμανίδης συνελήφθηκε με βάση το ένταλμα σύλληψης (Τεκμήριο 1). Ανακρινόμενος ο Πατμανίδης ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο τον Ιούλιο του 2005 και έκτοτε εργαζόταν για τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος του παρείχε δωμάτιο στο σπίτι του για να διαμένει. Ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που κατονόμασε τον Πατμανίδη ως το πρόσωπο που καλλιεργούσε τα φυτά κάνναβης στην οικία του και γνώριζε για την ύπαρξη του εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Όταν εντοπίστηκαν τα φυτά κάνναβης το 2004 στην οικία του κατηγορουμένου αυτός συνελήφθηκε και σε κατάθεση του κατονόμασε τον Πατμανίδη ότι ήταν το πρόσωπο που καλλιεργούσε τα φυτά. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο κατηγορούμενος γνώριζε την ύπαρξη του εντάλματος σύλληψης αφού ο ίδιος τον ενημέρωσε και ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι είχε επικοινωνία με τον καταζητούμενο που βρισκόταν στην Ελλάδα και θα τον ενημέρωνε όταν αυτός θα επέστρεφε. Αντίθετα, κατά το μάρτυρα του παρείχε χώρο και εργασία από τον Ιούλιο του 2005 μέχρι τις 10/11/
- Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν ο Πατμανίδης δικάστηκε και αθωώθηκε ούτε αν εντοπίστηκε κατά την είσοδο του στην Κύπρο και του αφαιρέθηκε το διαβατήριο του. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο καταζητούμενος ήταν τοποθετημένος στο Stop List. Σε υποβολή ότι την επόμενη μέρα της άφιξης του ο Πατμανίδης μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφο ενώπιον του κ. Καψοσιδέρη υπεύθυνου της Εισαγγελίας απάντησε ότι εμείς δεν ειδοποιηθήκαμε σε καμία περίπτωση. Η γραπτή κατηγορία και απάντηση του κατηγορούμενου κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο πρώην Λοχίας της Αστυνομίας Α. Καψοσιδέρης. Ανέφερε ότι τις 10/11/05 εργαζόταν στην Εισαγγελία Πάφου και γνωρίζει τον κατηγορούμενο. Ο εν λόγω μάρτυρας ρωτήθηκε κατά πόσο ο κατηγορούμενος του πήρε τον Πατμανίδη λέγοντας του ότι εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης εναντίον του και απάντησε ότι δεν θυμόταν να του πήρε το εν λόγω πρόσωπο, βεβαίωσε όμως ότι είδε τον κατηγορούμενο στην αυλή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου έξω από τα γραφεία των μικροπαραβάσεων και ρώτησε τον κατηγορούμενο τι γίνεται και αυτός του απάντησε θα μας κατηγορήσουν. Διευκρίνισε ο μάρτυρας ότι δεν θυμόταν ποια ήταν η ημερομηνία. Ήταν όμως μια από αυτές που τον κατηγορούν. Στην Αστυνομία ήρθε 3 φορές, τον Πατμανίδη δεν τον γνωρίζει και δεν μπορεί να ξέρει αν πήγε στην Αστυνομία. Με την έγκριση του Δικαστηρίου κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός η απόφαση στην ποινική υπόθεση 11253/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 2 την απάντηση που έδωσε στην γραπτή κατηγορία και ανέφερε ότι θα αναφερθεί εκτενέστερα στα γεγονότα. Περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνώρισε τον Πατμανίδη πώς του ενοικίασε δωμάτιο, έκαναν παρέα, στη συνέχεια ενώ είχε κάποια υπόθεση στο Δικαστήριο εγκατέλειψε την Κύπρο. Μετά 15-20 μέρες τον επισκέφθηκε η ΥΚΑΝ στο σπίτι που ενοικίαζε δωμάτια για να κάνει έλεγχο για ναρκωτικά. Εκεί βρέθηκαν κάτι φυτά και τον συνέλαβαν. Τους ανέφερε ότι κάποιος Ρουμάνος ή ο Πατμανίδης ή κάποιος άλλος το έκανε και τον άφησαν ελεύθερο λέγοντας του όταν θα έρθει να τον παραδώσει στην Αστυνομία. Μετά από 5-6 μήνες ήρθε ο Πατμανίδης στην Κύπρο και του τηλεφώνησε ζητώντας του δωμάτιο. Του είπε ότι τον καταζητεί η Αστυνομία και εναντίον του εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης και του απάντησε ότι θα επισκεφθεί την Αστυνομία γιατί του κατακρατεί το διαβατήριο του. Πήγαν μαζί στην Εισαγγελία για να ζητήσει ο Πατμανίδης το διαβατήριο του και συγκεκριμένα στον Καψοσιδέρη που ήταν υπεύθυνος της Εισαγγελίας. Του ανέφερε ότι ο Πατμανίδης καταζητείται και στο αεροδρόμιο του κράτησαν το διαβατήριο. Τους απάντησε ότι τίποτε δεν εκκρεμεί εναντίον του και να αφήσουν τα τηλέφωνα τους να τους ειδοποιήσει μόλις θα ερχόταν το διαβατήριο του. Σε τρεις μέρες επισκέφθηκαν ξανά την Εισαγγελία για να ρωτήσουν και ο Καψοσιδέρης τους είπε γιατί βιάζεστε όταν έρθει θα σας ειδοποιήσουμε. Κατά το μάρτυρα αυτός είχε κάνει το καθήκον του και πήρε δύο φορές τον Πατμανίδη στην Αστυνομική Διεύθυνση και έπρεπε η Αστυνομία να τον είχε συλλάβει. Διερωτήθηκε τι άλλο μπορούσε να κάνει αφού το ανέφερε στον Καψοσιδέρη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Καψοσιδέρης έλεγξε στο computer και δεν βρήκε οτιδήποτε διερωτήθηκε δε γιατί δεν τον συνέλαβαν στην Λάρνακα. Συμφωνώντας ο κατηγορούμενος ότι ο εξεταστής της υπόθεσης αστυφύλακας της ΥΚΑΝ του είπε να τον ενημερώσει όταν θα επέστρεφε ο Πατμανίδης διερωτήθηκε πώς μετά καθημερινώς αστυφύλακες της ΥΚΑΝ πήγαιναν και έτρωγαν σουβλάκια και ενώ ο Πατμανίδης ήταν εκεί και εκκρεμούσε το ένταλμα σύλληψης εναντίον του δεν τον συνέλαβαν. Τους συνέλαβαν και τους δύο στις 10/11/05 στο ίδιο μέρος. Υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι δεν λέει την αλήθεια γιατί στην γραπτή κατάθεση του τεκμήριο 2 αναφέρει ότι δεν παρείχε εργοδότηση στον καταζητούμενο ενώ τώρα μας είπε ότι εργάζετο μαζί του στην καντίνα στην Κάτω Πάφο. Τέλος ο κατηγορούμενος εξήγησε ότι ένοιωθε από το 74 που τον έπιασαν οι Τούρκοι αιχμάλωτο ότι θα ήταν προδοσία να παραδώσει τον κατηγορούμενο και διερωτήθηκε ότι αφού τον άφησαν στο αεροδρόμιο γιατί ο ίδιος να τον προδώσει. Σύμφωνα με την νομολογία συνεργός είναι εκείνος που εν γνώσει του ότι άλλο πρόσωπο είναι ένοχος αδικήματος του δίνει οποιαδήποτε βοήθεια για να εμποδισθεί η σύλληψη του, η δίκη ή η τιμωρία του (Βλ. Ρούσος v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 471). Σύμφωνα με την απόφαση Ρούσος (πιο πάνω) το επίδικο αδίκημα προβλέπεται από το άρθρο 23* του Κεφ.
- Όπως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 23, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι δύο: (α) Γνώση ότι άλλος είναι ένοχος ποινικού αδικήματος. (β) Παροχή ασύλου ή βοήθειας στον άλλο με σκοπό να του παρασχεθεί η δυνατότητα να διαφύγει την τιμωρία. Στην Jones v. R., 33 Cr. App. R. 83, 88, το θέμα τίθεται ως πιο κάτω: "An accessory after the fact is one who, knowing that another person has been guilty of felony, takes some active step to conceal the felony and to prevent the apprehension of the principal felon". * Το άρθρο 23 προβλέπει: "
- Όποιος εν γνώσει του ότι άλλος είναι ένοχος ποινικού αδικήματος παρέχει άσυλο ή βοήθεια σε αυτό με σκοπό να παράσχει σε αυτό τη δυνατότητα να διαφύγει την τιμωρία καθίσταται συνεργός μετά τη διάπραξη ... . ". Σε ελληνική μετάφραση: "Συνεργός είναι εκείνος ο οποίος εν γνώσει του ότι άλλο πρόσωπο είναι ένοχος κακουργήματος λαμβάνει κάποιο ενεργό μέτρο να αποκρύψει το κακούργημα και αποτρέψει τη σύλληψη του αυτουργού." Στην King v. Levy [1912] 1 K.B. 158, 160 έχει υιοθετηθεί η πιο κάτω διατύπωση από το "Stephen's Commentaries" Vol., c.3: "Generally, any assistance whatever given to a felon, to hinder his being apprehended, tried or suffering punishment, makes the assistor an accessory." Σε ελληνική μετάφραση: "Γενικά οποιαδήποτε βοήθεια που δίδεται σε ένα δράστη για να εμποδισθεί η σύλληψη του, η δίκη ή η τιμωρία του καθιστά τον βοηθό συνεργό." Στην Rose v. R., 46 Cr. App. R. 103, 104 υποδεικνύεται πως το αδίκημα της συνέργειας διαπράττεται όταν γίνεται κάτι με σκοπό να εξασφαλισθεί, αν αυτό είναι δυνατό, ή μη σύλληψη του δράστη (Βλ. και Sykes v. D.P.P. 45 Cr. App. R. 280). Περαιτέρω, βλέπετε τους Halsbury's Laws of England 3η έκδοση, τόμος 10, σελ. 302 παρ. 561 και Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 39η έκδοση, σελ. 1713-1714, παρ. 4149-
- Εξέτασα με προσοχή την προσαχθείσα μαρτυρία και βρίσκω ότι οι ΜΚ 1 και 2 είπαν την αλήθεια. Η μαρτυρία τους ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε και την αποδέχομαι σαν αληθινή. Αντίθετα ο κατηγορούμενος δεν ήταν πειστικός στα όσα κατέθεσε, ήταν δεν σε πλήρη αντίθεση με τα όσα ο ΜΚ2 ανέφερε του οποίου επαναλαμβάνω η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Περαιτέρω ελέγχοντας την αξιοπιστία του συγκρίνοντας τα όσα ανέφερε στην απάντηση του στην κατηγορία Τεκμήριο 2 βρίσκω επίσης αντιφάσεις που κλονίζουν την αξιοπιστία του. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκω ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως τα κατέθεσε ο ΜΚ1, ήτοι ο κατηγορούμενος κατονόμασε τον Πατμανίδη ως το πρόσωπο που καλλιεργούσε τα φυτά κάνναβης στην οικία του και γνώριζε για την ύπαρξη του εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του εν λόγω προσώπου. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις κρίνω πως έχει αποδειχθεί το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Αναφορικά με το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος παρατηρώ τα εξής: Η ουσία της κατηγορίας σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, είναι ότι ο κατηγορούμενος την 10/11/2005 παρέσχε στον Γεώργιο Πατμανίδη την δυνατότητα διαφυγής της τιμωρίας ενώ γνώριζε ότι εναντίον του εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης. Δεν παρέχονται λεπτομέρειες αναφορικά με την πράξη ή βοήθεια που παρείχε στον Γ. Πατμανίδη την δυνατότητα διαφυγής της τιμωρίας. Ούτε για το τι έκανε ο κατηγορούμενος με σκοπό ο Γ. Πατμανίδης να διαφύγει την τιμωρία. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κατά την τελική αγόρευση του συγκεκριμενοποίησε τις πράξεις του κατηγορουμένου με τις οποίες ισχυρίζεται ότι ο τελευταίος παρέσχε στο Γ. Πατμανίδη τη δυνατότητα να διαφύγει της τιμωρίας. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι του παρείχε βοήθεια με διάφορους τρόπους, ενοικιάζοντας του δωμάτιο, βοηθώντας τον να βρει δουλειά, αποκρύβοντας από τις αστυνομικές αρχές ότι υπήρχε εναντίον του ένταλμα σύλληψης και δεν ενημέρωσε την αστυνομία ότι εκκρεμούσε εναντίον του ένταλμα σύλληψης για να συλληφθεί. Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία ο Γ. Πατμανίδης επέστρεψε στην Κύπρο τον Ιούλιο του 2005 και ο κατηγορούμενος του παρείχε χώρο να διαμένει και εργασία μέχρι την 10/11/2005 οπόταν κατόπιν πληροφορίας συνελήφθηκε ο Πατμανίδης να εργάζεται μαζί με τον κατηγορούμενο σε κινητή καντίνα έξω από το κέντρο Πολιτεία στην Κάτω Πάφο. Ανακρινόμενος ο Πατμανίδης ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο τον Ιούλιο του 2005 και έκτοτε εργαζόταν για τον κατηγορούμενο. Καμία μαρτυρία δεν προσήχθη να υποστηρίξει την θέση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος απέκρυψε από τις αστυνομικές αρχές ότι εκκρεμούσε εναντίον του Πατμανίδη ένταλμα σύλληψης. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος παρέχοντας διαμονή και εργασία στον Γ. Πατμανίδη είχε σκοπό να παράσχει σε αυτόν την δυνατότητα διαφυγής της τιμωρίας. Με άλλα λόγια, ο κατηγορούμενος επιθυμούσε με τις ενέργειες του ο Πατμανίδης να διαφύγει της τιμωρίας; Η ερμηνεία της έννοιας πρόθεση όπως παρατίθεται στην υπόθεση Ακκελίδου v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ σελ. 249 βοηθά στην ερμηνεία. Αναφέρει σχετικά ο Νικολάου, Δ. στη σελ. 271.: «Πρόθεση, για να την εξηγήσουμε με απλά λόγια, σημαίνει ένοχη σκέψη. Δηλαδή, να έχει κατά νου ο δράστης τι θα επιφέρει με την πράξη του ή τουλάχιστον την πιθανότητα των επιπτώσεων. Τα εξωτερικά ή αντικειμενικά στοιχεία της περίπτωσης παρέχουν συχνά το έρεισμα της κατάληξης ως προς την πρόθεση. Δεν προεξοφλούν όμως το αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει αμάχητο τεκμήριο περί πρόθεσης να επιφέρει κανείς τις φυσιολογικές επιπτώσεις των πράξεων του. Είναι απαραίτητη η δικαστική κρίση, στη βάση της μαρτυρίας, ότι έτσι σκεφτόταν ο ίδιος ο δράστης. Όχι ότι έτσι θα σκεφτόταν ένας λογικός άνθρωπος αν ήταν στη θέση του δράστη.» Έχουμε την παραδοχή του κατηγορούμενου ότι δεν θα κατέδιδε τον Πατμανίδη για τους λόγους που εξήγησε, τούτο όμως δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι παρέχοντας του διαμονή και εργασία τον βοηθούσε να διαφύγει την τιμωρία. Ο Πατμανίδης κινείτο ελεύθερα, χωρίς να κρύβεται και εργαζόταν σε ανοικτό χώρο. Ήταν ζήτημα της αστυνομίας να τον εντοπίσει και να τον συλλάβει. Με βάση τα πιο πάνω, έχω αμφιβολία κατά πόσο με τις πράξεις του ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να αποκρύψει ή να βοηθήσει τον Πατμανίδη να διαφύγει. Κατά συνέπεια είναι κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται της κατηγορίας. (Υπ.) ............... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ../ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο