← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χάρη Πυργούδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4328/07, 05.05.2009

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χάρη Πυργούδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4328/07, 05.05.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4328/07 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου V

  1. Χάρη Πυργούδη
  2. Lokman Rashid
  3. Miah Md Mobarak Κατηγορουμένων ____________________________ 05.05.2009 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παύλος Κυριακίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χάρης Φωτίου με κ. Αλέξανδρο Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος 1: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση κατηγορείται για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, κατά παράβαση του άρθρου 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 (1η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας ο κατηγορούμενος 1 την 24η Μαίου 2007 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου εργοδοτούσε παράνομα τους κατηγορούμενους 2 και 3 σε πλυντήριο αυτοκινήτων στην Πάφο, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΥΛΙΚΟ Προκειμένου να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον Αστυφ. 3135 Σάββα Αγαθοκλέους (Μ.Κ.1), ο οποίος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του την κατάθεσή του (Τεκ. 1). Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου 1 και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να προβεί στην ακόλουθη ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. «κ. Πρόεδρε το συγκεκριμένο διάστημα δεν είχα καμιά σχέση με το πλυντήριο «CHARIS CAR WASH» ούτε είχα καμιά σχέση με τους Lokman Rashid και Miah Mobarak». Επιπρόσθετα ο ευπαίδευτος συνήγορός του κατέθεσε, χωρίς ένσταση, τις γραπτές κατηγορίες των Κατηγορουμένων 2 και 3 (Τεκ. 2 και 3 αντίστοιχα). Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας κατηγορίας έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέπεια η αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, οι οποίες αποτελούν επίσης μέρος της δικογραφίας, προσπάθησαν με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία να πείσουν για την ορθότητα των εισηγήσεών τους. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΕΠΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Η 1η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 14Β του Κεφ. 105 το οποίο προνοεί ότι: «Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι οχτώ χιλιάδες πεντακόσια σαράντα τρία ευρώ ή και με τις δυο αυτές ποινές». Το άρθρο 2 είναι το ερμηνευτικό άρθρο της συγκεκριμένης νομοθεσίας, όπου μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται και ο ορισμός της έννοιας «αλλοδαπός» ως ακολούθως: «αλλοδαπός» σημαίνει πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος. Από το λεκτικό της ανωτέρω νομοθετικής διάταξης , σε συνδυασμό και με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1, όπου η Κατηγορούσα Αρχή σαφώς προσδιορίζει ότι αυτός, κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο, εργοδοτούσε παράνομα σε πλυντήριο αυτοκινήτων τους Κατηγορούμενους 2 και 3, προκύπτει ότι απαραίτητο συστατικό στοιχείο και των δυο αδικημάτων είναι η απόδειξη της ύπαρξης σχέσης εργοδότησης μεταξύ Κατηγορούμενου 1 και Κατηγορουμένων 2 και
  1. Στο Κεφ. 105 δεν δίνεται η νομική ερμηνεία των όρων «εργοδότης» και «εργοδοτούμενος». Πιστεύω όμως ότι δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή που δίδεται στο άρθρο 2 του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67, όπως έχει τροποποιηθεί, όπου προνοείται ότι: «εργοδοτούμενος» σημαίνει πρόσωπον εργαζόμενον δι' έτερον πρόσωπον είτε δυνάμει συμβάσεως εργασίας ή μαθητείας είτε υπό τοιαύτας περιστάσεις εκ των οποίων δύναται να συναχθή η ύπαρξις σχέσεως εργοδότου και εργοδοτουμένου, ο δε όρος «εργοδότης» θα ερμηνεύηται αναλόγως και θα περιλαμβάνη την Κυβέρνησιν της Δημοκρατίας (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην παρούσα υπόθεση από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής σίγουρα δεν έχει προκύψει η ύπαρξη συμβάσεως εργασίας ή μαθητείας μεταξύ Κατηγορούμενου 1 και Κατηγορουμένων 2 και
  2. Αρα το μόνο που απομένει να εξετασθεί είναι εάν η ύπαρξη σχέσης εργοδότη και εργοδοτούμενου δύναται να συναχθεί από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Κομβικής σημασίας για την κατηγορία αυτή είναι αναμφίβολα η μαρτυρία του Μ.Κ.
  3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή το Μ.Κ.1 να δίνει ένορκη μαρτυρία, τον οποίο και παρακολούθησα επισταμένα να καταθέτει δια ζώσης ενώπιόν μου και έχω πλήρη αντίληψη για τη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Δεν διατηρώ καμιά αμφιβολία και δεν έχω κανένα δισταγμό να αποδεχθώ τη μαρτυρία του στο σύνολό της ως πλήρως αξιόπιστη. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι μετέφερε στο Δικαστήριο όσα στην πραγματικότητα διαδραματίσθηκαν στην παρουσία του στις 24.05.2007 στο πλυντήριο αυτοκινήτων «CHRIS CAR WASH» στην Πάφο. Αξιολογώ κατ' αυτόν τον τρόπο τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, όχι βεβαίως αυθαίρετα, αλλά διότι πέραν του ότι παρέμεινε σταθερός και πειστικός, κατά τη διάρκεια, τόσο της κυρίως εξέτασης, όσο και κυρίως της αντεξέτασής του στα όσα ισχυρίσθηκε, η μαρτυρία του είναι επί της ουσίας αναντίλεκτη, με την έννοια ότι δεν προσκομίσθηκε καμιά αντικρουστική αυτής μαρτυρία από την πλευρά της υπεράσπισης, η οποία περιορίσθηκε στην αμφισβήτηση μερικών σημείων της με την υποβολή μόνο κάποιων υπερασπιστικών θέσεων, οι οποίες όμως στην απουσία υποστηρικτικής μαρτυρίας, δεν αρκούν για να ανατρέψουν την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας του Μ.Κ.
  4. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, όπως προείπαμε, είναι ότι στις 24.05.2007 στην Πάφο ο Κατηγορούμενος 1 εργοδοτούσε παράνομα σε πλυντήριο αυτοκινήτων τους Κατηγορούμενους 2 και
  5. Από την αναντίλεκτη, επί της ουσίας, μαρτυρία του Μ.Κ.1 (περιεχόμενο Τεκ. 1 και ένορκη μαρτυρία του στο Δικαστήριο) προκύπτουν τα ακόλουθα γεγονότα: Ο Μ.Κ.1, κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης, υπηρετούσε στην ΥΑΜ Πάφου και ήταν τοποθετημένος στο γραφείο επιχειρήσεων. Στις 24.05.2007 και ώρα 12:30 μέσα στα πλαίσια επιχείρησης μετέβηκε με το Λοχία 502 και τους Αστυφ. 2639 και 2351 στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 38, στο πλυντήριο αυτοκινήτων «CHARIS CAR WASH», το οποίο τέθηκε υπό παρακολούθηση για 15 λεπτά περίπου. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης ο Μ.Κ.1 είδε δυο αλλοδαπούς να ασχολούνται με το πλύσιμο αυτοκινήτων. Στη συνέχεια τους προσέγγισε με τη βοήθεια των άλλων συναδέλφων του, τους παρουσίασε την αστυνομική του ταυτότητα και τους ανέφερε την ιδιότητά του. Ζήτησε από τους αλλοδαπούς να του παρουσιάσουν τα διαβατηριακά τους στοιχεία πράγμα το οποίο έπραξαν. Από διαβατηριακό έλεγχο που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για τους 1) LOKMAN RASHID, ARC: 5424172, ΜΡ:F04-03001.R/E2002-01463 από την Μπαγκλαντές, κατόχου διαβατηρίου της Μπαγκλαντές με αρ. Q0885778, που γεννήθηκε στις 02.03.1981, αιτητή πολιτικού ασύλου, ο οποίος υπέβαλε έφεση στην Αναθεωρητική Αρχή Ασύλου και η έφεσή του απορρίφθηκε στις 10.11.2006 και 2) MIAH MD MOBARAK, ARC: 5471342, ΜΡ: 04-01018.R/E03-05461/F04-01018 από τη Μπαγκλαντές, κατόχου διαβατηρίου της Μπαγκλαντές με αρ. R0079724, που γεννήθηκε στις 30.11.1983, αιτητή πολιτικού ασύλου, ο οποίος υπέβαλε έφεση στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων στις 09.03.2005 και η έφεσή του απορρίφθηκε στις 09.01.
  6. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 πληροφόρησε τους δυο αλλοδαπούς για τα αδικήματα τα οποία διέπρατταν, δηλαδή ότι βρίσκονταν και εργάζονταν στην Κύπρο παράνομα χωρίς την άδεια της Διευθύντριας Τμήματος Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (Δ.Τ.Α.Π.&Μ.), τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και του απάντησαν και οι δυο «Ο.Κ.». Στη συνέχεια τους πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη και τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο. Ο υπ' αρ.
(1)αλλοδαπός (Κατηγορούμενος 2) του απάντησε «Sorry» και ο υπ' αρ.
(2)(Κατηγορούμενος 3) «Ok Sir». Οι αλλοδαποί κατονόμασαν ως εργοδότη τους το Χάρη Πυργούδη από την Τρεμιθούσα, οδός Στεφάνης 63, Δ.Τ. 775725, τηλ. 99253080 (Κατηγορούμενο 1), ο οποίος ήταν παρών κατά την ώρα του αδικήματος. Ο Κατηγορούμενος 1 πληροφορήθηκε για το αδίκημα το οποίο διέπραττε, δηλ. ότι εργοδοτούσε παράνομα αλλοδαπούς, χωρίς την άδεια της Δ.Τ.Α.Π.&Μ., ο Μ.Κ.1 του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε: «Δεν είναι παράνομοι». Στη συνέχεια ο Μ.Κ.1 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο 1 ότι είναι υπό σύλληψη, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει». Αυτά είναι τα πραγματικά γεγονότα που διαδραματίσθηκαν πριν και κατά τη σύλληψη του Κατηγορούμενου 1 για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας στο πλυντήριο αυτοκινήτων «CHARIS CAR WASH», που βρίσκεται στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 63 στην Πάφο, όπως προκύπτουν από τη μαρτυρία του Μ.Κ.
  1. Τα ανωτέρω γεγονότα συναποτελούν τη μαρτυρία της υπόθεσης, στη βάση της οποίας το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει εάν προκύπτει η ύπαρξη σχέσης εργοδότη και εργοδοτούμενου μεταξύ του Κατηγορουμένου 1 και των Κατηγορουμένων 2 και
  2. Αναμφίβολα δε μεγάλο μέρος της μαρτυρίας αυτής, ιδιαίτερα των όσων διαδραματίσθηκαν πριν, κατά και μετά τη σύλληψη του Κατηγορούμενου 1 από το Μ.Κ.1 είναι μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται με τα περιστατικά των αδικημάτων. Ποιοτικά βεβαίως η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται ούτε είναι υποδεέστερης σημασίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενό της (βλ. Ευριπίδης Ανδρέα Γεωργίου άλλως Παφίτης V Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 444) . Οπως αναφέρεται στη σελ. 450 της πιο πάνω απόφασης «Κλασσικό παράδειγμα περιστατικής μαρτυρίας είναι η παρουσία δακτυλικών και παλαμικών αποτυπωμάτων. Αποκαλύπτουν την επαφή του εφεσείοντα με τα σύνεργα του εγκλήματος, γεγονός σχετικό προς το ποιος διέπραξε το έγκλημα, παρόλο που δεν είναι, αφ' εαυτού, καθοριστικό για την απόδειξη της ενοχής του κατηγορούμενου. Το γεγονός, συνεκτιμούμενο με άλλα περιστατικά του εγκλήματος, μπορεί να δικαιολογήσει την καταδίκη του κατηγορούμενου, εφόσον τα περιστατικά, σωρευτικά αποτιμούμενα, οδηγούν συμπερασματικά στην ενοχή του. Εχουν αυτά τα χαρακτηριστικά, εφόσον δεν επιδέχονται λογικά άλλης ερμηνείας ή εξήγησης από την ενοχή του κατηγορουμένου» (βλ. και Fournides V Republic
(1986)2 CLR 73). Κατά την ταπεινή μου άποψη, στην παρούσα περίπτωση, τα περιστατικά της υπόθεσης σωρευτικά αποτιμούμενα αναντίρρητα οδηγούν συμπερασματικά στην πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ενοχή του Κατηγορουμένου 1, διότι δεν επιδέχονται λογικά άλλης ερμηνείας από την ενοχή του. Καταλήγω στο συμπέρασμα αυτό με το ακόλουθο σκεπτικό. Ας δούμε πάλι την εικόνα των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Ο Κατηγορούμενος 1 κατονομάσθηκε ως ο εργοδότης των αλλοδαπών από τους ίδιους τους Κατηγορουμένους 2 και 3, μετά την αυτόφωρη σύλληψή τους από το Μ.Κ.1 και τους συναδέλφους του. Μην ξεχνάμε ότι πριν τη σύλληψή τους ο Μ.Κ.1 τους παρακολουθούσε επί δεκαπέντε λεπτά να πλένουν αυτοκίνητα. Ο Κατηγορούμενος 1 ήταν παρών κατά τη σύλληψη των Κατηγορουμένων 2 και
  1. Συλλαμβάνεται επί της ουσίας και αυτός επ' αυτοφώρω για το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης, του εφιστά ο Μ.Κ.1 την προσοχή του στο νόμο και αυτός απαντά «Δεν είναι παράνομοι» και «Εντάξει». Ουσιαστικά και μόνο έτσι μπορεί, κατά την αντίληψή μου, να ερμηνευθεί αυτή η απάντηση του Κατηγορούμενου 1, ο ίδιος δεν αμφισβητεί, τη δεδομένη χρονική στιγμή, την εργοδότηση των Κατηγορουμένων 2 και 3, δεν αμφισβητεί τη διάπραξη του αδικήματος που του αποδίδει ο Μ.Κ.1, απλά προβάλλει τον ισχυρισμό ότι οι αλλοδαποί είναι νόμιμα στο έδαφός μας. Στο Δικαστήριο βεβαίως ο ίδιος αρνήθηκε τη διάπραξη του αδικήματος και προέβαλε τον ισχυρισμό, με την ανώμοτη δήλωσή του, ότι δεν είχε καμιά σχέση, ούτε με το πλυντήριο αυτοκινήτων, ούτε με τους Κατηγορούμενους 2 και
  2. Είναι γνωστό ότι η ανώμοτη δήλωση είναι κάτι περισσότερο από μια απλή δήλωση και κάτι λιγότερο από μια ένορκη μαρτυρία, σε σχέση πάντα με την αποδεικτική της αξία και είναι σε αυτό το πλαίσιο που αξιολογούμενη η συγκεκριμένη ανώμοτη δήλωση, είναι πρόδηλο ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και αυτό διότι εάν πράγματι ο Κατηγορούμενος 1 δεν είχε καμιά σχέση, ούτε με το πλυντήριο, ούτε με τους Κατηγορούμενους 2 και 3, όπως διατείνεται, γιατί αυτοί τον κατονόμασαν και τον υπέδειξαν επί τόπου ως εργοδότη τους; Περαιτέρω γιατί ο ίδιος δεν αρνήθηκε τη διάπραξη του αδικήματος, παρά μόνο ισχυρίσθηκε ότι δεν είναι παράνομοι; Και αφού ο ίδιος δεν έχει καμιά σχέση με αυτούς, που γνώριζε ή τι λόγο είχε να ισχυρισθεί κάτι τέτοιο; Προφανώς και αυτή είναι η μόνη λογική ερμηνεία, των ανωτέρω γεγονότων, διότι ο ίδιος ήταν στις 24.05.2007 ο εργοδότης των Κατηγορουμένων 2 και
  3. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να λάβει υπόψη τις απαντήσεις των Κατηγορουμένων 2 και 3, τη στιγμή που συνελήφθησαν από το Μ.Κ.1 και να αγνοήσει την υπόδειξη του Κατηγορούμενου 1, ως εργοδότη τους, ενόψει των απαντήσεών τους στις γραπτές κατηγορίες (Τεκ. 2 και 3 αντίστοιχα), στις οποίες αρνήθηκαν τις κατηγορίες της παράνομης παραμονής και απασχόλησης. Κατ' ουσία η εισήγηση του κ. Αλεξάνδρου είναι να αγνοήσει το Δικαστήριο το μεγαλύτερο μέρος των πραγματικών γεγονότων αυτής της υπόθεσης, στηριζόμενο στην εκ των υστέρων άρνηση των Κατηγορουμένων 2 και 3, όταν κατηγορήθηκαν γραπτώς. Η ενδεχόμενη αποδοχή αυτής της εισήγησης θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να αγνοήσουμε την επ' αυτοφώρω σύλληψη των Κατηγορουμένων 2 και 3 να εργάζονται παράνομα, την παρουσία του Κατηγορουμένου 1 στο μέρος και την άμεση υπόδειξή του από τους Κατηγορούμενους 2 και 3 ως του εργοδότη τους. Θα έπρεπε επίσης να αγνοήσουμε την επ' αυτοφώρω σύλληψη του Κατηγορούμενου 1 και το γεγονός ότι αυτός, όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο δεν παραδέχθηκε, αλλά και ούτε αρνήθηκε την κατηγορία της παράνομης εργοδότησης. Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο δεν είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο. Πέραν τούτου και ως ζήτημα αξιολόγησης, κατά την κρίση μου, η στάση των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 και οι ισχυρισμοί τους, κατά την εξέλιξη του συμβάντος, έχουν οπωσδήποτε ασύγκριτα μεγαλύτερη αποδεικτική αξία και βαρύτητα από τις όποιες απαντήσεις τους δόθηκαν, μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, καθώς όσα είπαν και ισχυρίσθηκαν, κατά τη σύλληψή τους, αναμφίβολα, ενόψει του αιφνιδιασμού τους από τους αστυνομικούς, εμπεριέχουν το στοιχείο της αμεσότητας και διακρίνονται από την απουσία οποιουδήποτε προσχεδιασμού ή υστερόβουλων σκέψεων. Αποτελεί επίσης εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου υπεράσπισης ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκλάβει την απάντηση του Κατηγορούμενου 1 ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν είναι παράνομοι, ως, άμεση ή έμμεση παραδοχή της διάπραξης του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης. Ευελπιστώ ότι από τις προηγούμενες γραμμές αυτής της απόφασης, έχει γίνει κατανοητό ότι η συγκεκριμένη απάντηση του Κατηγορούμενου δεν ερμηνεύθηκε αποσπασματικά, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος και σε συνάρτηση με το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά και με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία την υπόθεσή της εναντίον των Κατηγορουμένου 1 στην 1η Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος 1 καταδικάζεται στην Κατηγορία αυτή. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/ Criminal//Final (Αναφορά: παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού-περιστατική μαρτυρία-συστατικά στοιχεία αδικήματος) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.