← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Φικάρδου Παρασκευά, Αρ. Υπόθεσης: 5140/07, 12.05.2009

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Φικάρδου Παρασκευά, Αρ. Υπόθεσης: 5140/07, 12.05.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5140/07 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου V Φικάρδου Παρασκευά Κατηγορούμενου ____________________________ 12.05.2009 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παύλος Κυριακίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον Κατηγορούμενο: κ. Πάμπος Ιωάννου (για να ακούσει απόφαση κ. Μαρίνα Ομήρου) Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση κατηγορείται για τη διάπραξη των αδικημάτων της αξιόποινης παράνομης εισόδου (1η κατηγορία) και της κλοπής (2η κατηγορία), κατά παράβαση των άρθρων 280 και 255 με 262 αντίστοιχα του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας «την 21η Οκτωβρίου του 2006 στην Κάτω Πάφο της Επαρχίας Πάφου, παράνομα εισήλθε στη μπυραρία με την ονομασία «SYMBOL», με σκοπό να διαπράξει μέσα σε αυτή αδίκημα δηλαδή κλοπή ». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας «κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1ης κατηγορία έκλεψε τέσσερις μπουκάλες VODKA ABSOLUT αξίας £30.-, πέντε μπουκάλες ουίσκι μάρκας J&B αξίας £40.-, τρία κιβώτια SHARK αξίας £45.- και μια ηλεκτρονική μηχανή FOTOPLAY αξίας £2.900.- περιουσία του Νεόφυτου Νεοφύτου από την Πάφο». ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΥΛΙΚΟ Για την απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο ο Στέλιος Ιωάννου (Μ.Κ.1), ο οποίος υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, το περιεχόμενο της κατάθεσής του, ημερ. 21.10.2006 (Τεκ. 1), ο Θεοφάνης Ιωάννου, ο οποίος υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, το περιεχόμενο δυο καταθέσεών του, ημερ. 22.10.2006 και 23.10.2006 (Τεκ. 3 και 4 αντίστοιχα), ο Νεόφυτος Νεοφύτου (Μ.Κ.3), που υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, το περιεχόμενο της κατάθεσής του, ημερ. 21.10.2006 (Τεκ. 5), ο Υπαστυνόμος Σάββας Σάββα (Μ.Κ.4), που υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, το περιεχόμενο της κατάθεσής του (Τεκ. 6) και ο Αστ. 3281 Χαράλαμπος Ιωάννου, που υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, το περιεχόμενο της κατάθεσής του (Τεκ. 8). Πέραν της πιο πάνω προφορικής μαρτυρίας κατατέθηκαν τα ακόλουθα τρία

(3)τεκμήρια, που βρίσκονται έκτοτε στο φάκελο της δικογραφίας:
  1. Αντίγραφο γραπτής συμφωνίας μεταξύ της P.F. SYMPOL LTD και του Μ.Κ.1, ημερ. 12.08.2006 (Τεκ. 2)
  2. Η γραπτή κατηγορία, ημερ. 23.10.2006 (Τεκ. 7) και
  3. Η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου, ημερ. 22.10.2006 (Τεκ. 9). Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να υιοθετήσει, με ανώμοτη δήλωση, το περιεχόμενο του Τεκ. 9 και δεν κάλεσε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Τα όσα ανέφεραν, τόσο οι μάρτυρες κατηγορίας, όσο και ο κατηγορούμενος, έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέπεια η αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, οι οποίες αποτελούν επίσης μέρος της δικογραφίας, προσπάθησαν με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία να πείσουν για την ορθότητα των εισηγήσεών τους. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η 1η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα που προνοεί ότι: «Οποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή όποιος αφού εισέλθει νόμιμα σε τέτοια περιουσία, παραμένει σε αυτή παράνομα, με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δυο χρόνων». Η 2η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 262 του Ποινικού Κώδικα όπου προνοείται η γενική ποινή της κλοπής: «
  1. Αυτός που κλέβει οτιδήποτε το οποίο δύναται να κλαπεί, είναι ένοχος του κακουργήματος της κλοπής και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή». Στο άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα δίνεται ο ορισμός της κλοπής. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τους οποίους και παρακολούθησα επισταμένα να καταθέτουν δια ζώσης ενώπιόν μου και έχω πλήρη αντίληψη για τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αναμφίβολα κομβικής σημασίας για την κατάληξη αυτής της υπόθεσης είναι, κατά πρώτο λόγο, η μαρτυρία του Μ.Κ. 2 και, κατά δεύτερο, του Μ.Κ.1, καθώς καμιά άλλη μαρτυρία, είτε άμεση, είτε περιστατική, δεν υπάρχει, που να συνδέει τον Κατηγορούμενο με τη διάπραξη των αδικημάτων. Το ερώτημα βεβαίως που πρέπει να απαντηθεί είναι εάν οι μαρτυρίες τους είναι ικανές να αντέξουν στη βάσανο της αξιολόγησης και να οδηγήσουν στην καταδίκη του Κατηγορούμενου, όπως έχει εισηγηθεί ο ευπαίδευτος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, ή θα πρέπει να απορριφθούν ως αναξιόπιστες, όπως έχει υποστηρίξει ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης. Προκειμένου να γίνει κατανοητή η τελική κατάληξη του Δικαστηρίου, σε σχέση με το ζήτημα αυτό, είναι απαραίτητο να καταγραφούν οι ακόλουθες παρατηρήσεις, που προκύπτουν από αυτές τις δυο μαρτυρίες: Ο αρχικός ισχυρισμός του Μ.Κ.1 στην κατάθεσή του (Τεκ. 1) είναι ότι: «.................Σήμερα 21.10.2006 και ώρα 12:00 περίπου μου τηλεφώνησε ο Φάνης (Μ.Κ.2) και μου είπε ότι ο Παρασκευάς (Κατηγορούμενος) ήρθε στη μπυραρία μου, ενώ ήταν ανοικτή και τον είδε να βγαίνει από την μπυραρία με ένα μαύρο σακούλι, το οποίο κρατούσε με τα δυο του χέρια, το άφησε στο έδαφος άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου του, έβαλε το σακούλι στο αυτοκίνητό του, ξαναμπήκε στη μπυραρία και έβγαλε έξω μια κούτα την έβαλε και αυτή στο αυτοκίνητό του και έφυγε. Εξ' όσων γνωρίζω ο Παρασκευάς έχει ένα αυτοκίνητο ISUZU TROOPER χρώματος μπλε. Εγώ τότε πήγα στη μπυραρία γύρω στις 14:00 με 15:00 περίπου και αφού έλεγξα τη μπυραρία κατάλαβα ότι έλειπε η μηχανή FOTOPLAY του Νεόφυτου (Μ.Κ.3) που είχα στην κουζίνα. Επίσης άνοιξα το ταμείο και διαπίστωσα ότι έλειπαν από μέσα 476 λίρες, 330 που αφήνω συνήθως στο ταμείο και 146 που ήταν οι εισπράξεις της προηγούμενης μέρας. Επίσης διαπίστωσα ότι έλειπαν 4-5 μπουκάλια βότκα Absolut, αξίας γύρω στις 30 Λίρες, 4-5 μπουκάλια ουίσκυ J&B αξίας 40 λίρες περίπου και 3 κιβώτια των 24 τεμαχίων «SHARK» αξίας 45 Λ.Κ. Δεν βρήκα καμιά παραβίαση στην μπυραρία μου και πιστεύω ότι όλα αυτά τα έχει κλέψει ο Παρασκευάς την ώρα που τον είδε ο Φάνης. Ενημέρωσα για τα πιο πάνω τον Νεόφυτο που ήρθε και παρέλαβε τη μια μηχανή FOTOPLAY που έμεινε και αυτός τηλεφώνησε στον Παρασκευά και τον ρώτησε αν πήρε αυτός τη μηχανή και αυτός αρνήθηκε». Στην ένορκη μαρτυρία του ο Μ.Κ.1, αφενός μεν επανέλαβε ουσιαστικά τα ανωτέρω, εμμένοντας στην πίστη του ότι ο Κατηγορούμενος έκλεψε όσα διαπίστωσε ότι έλειπαν, διότι, όπως υποστήριξε ο Μ.Κ.2 του είπε ότι ο Κατηγορούμενος μπήκε και βγήκε δυο φορές από τη μπυραρία, αφετέρου δε διαφοροποιήθηκε ισχυριζόμενος, ότι ο Μ.Κ.2 του είπε ότι την πρώτη φορά ο Κατηγορούμενος βγήκε με ένα σακούλι και τη δεύτερη κρατώντας δυο και όχι ένα κιβώτια, προσθέτοντας και ότι ο Μ.Κ.2 του είπε ότι το χρώμα του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου ήταν μπλε. Είναι προφανές από τα ανωτέρω ότι το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1, στηρίζεται σε όσα ισχυρίσθηκε ότι του είπε τηλεφωνικά ο Μ.Κ.
  2. Επομένως είναι απαραίτητο να δούμε και τους αντίστοιχους ισχυρισμούς του Μ.Κ.
  3. Αυτός στην αρχική κατάθεσή του (Τεκ. 3) ισχυρίζεται ότι: «Στη μπυραρία επέστρεψα η ώρα 10:45 περίπου και στάθμευσα το αυτοκίνητό μου μπροστά από τη μπυραρία στην οδό Αγίου Αντωνίου. Κατέβηκα και πήγα από το δεξιό πλευρό της μπυραρίας για να μπω στη μπυραρία από την έξοδο κινδύνου που άφησα την πόρτα της ανοιχτή. Μόλις πλησίασα την έξοδο κινδύνου είδα ότι ήταν τελείως ανοικτή και είδα μπροστά μου σε απόσταση περίπου δεκαπέντε μέτρων τον Βάκη (Κατηγορούμενο), ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του κτιρίου που βρίσκεται η μπυραρία του Στέλιου και τον γνωρίζω αρκετά καλά, να κρατά με τα δυο του χέρια ένα μπλε σακούλι το οποίο είχε μέσα κάτι μήκους 50 με 60 εκατοστόμετρα και ύψος 30 με 40 εκατοστόμετρα και τον είδα να το βάζει στο έδαφος, μπροστά από την πίσω πόρτα της πλευράς του οδηγού ενός αυτοκινήτου χρώματος που δεν θυμάμαι, νομίζω ήταν προς το βυσσινί, του οποίου δεν είδα τα νούμερα και έμοιαζε με «PATROL». Ακολούθως άνοιξε την πίσω πόρτα της πλευράς του οδηγού, δεν τον είδα να την ανοίγει ακριβώς γιατί μπήκα στην μπυραρία τη στιγμή που προσπαθούσε να την ανοίξει και αφού μπήκα μέσα στη μπυραρία και έβαλα τα πράγματα που κρατούσα σε ένα τραπεζάκι κοντά στο μπαρ και τότε μου κίνησε την περιέργεια να δω τι έκανε εκεί ο Βάκης και βγήκα ξανά έξω και τον είδα που έκλεινε την πόρτα που σου είπα προηγουμένως. Γύρισε προς το μέρος μου και είδα καθαρά το πρόσωπό του ότι ήταν ο Βάκης. Στο αυτοκίνητο δεν είδα να υπάρχει κανένας άλλος και ούτε κανένα άλλο πρόσωπο κοντά. Μετά ο Βάκης άνοιξε την πόρτα του οδηγού και μπήκε στο αυτοκίνητό του και έφυγε. Ενώ έφευγε εγώ του φώναξα αλλά δεν με άκουγε και του σφύριξα. Είδα ότι σε κάποια στιγμή πάτησε τα φρένα του αφού άναψαν τα STOP-LIGHT αλλά συνέχισε να οδηγεί προς τα βόρεια. Ξέχασα να σου αναφέρω ότι όταν τον είδα αρχικά δεν είδα το πρόσωπό του και δεν γνώριζα ότι ήταν ο Βάκης και όταν έβαλε το μπλε σακούλι στο έδαφος είδα ότι δίπλα του υπήρχε μια χάρτινη κάσια 40 εκατοστόμετρα επί τριάντα αλλά δεν γνωρίζω αν αυτός την έφερε. Οταν έφυγε ο Βάκης δεν είδα ούτε την κάσια και ούτε το σακούλι και μάλλον τα έβαλε στο αυτοκίνητό του». Στην ένορκη μαρτυρία του ο Μ.Κ.2 υποστήριξε: Α) Οτι είδε τον Κατηγορούμενο έξω από τη μπυραρία και ότι δεν τον είδε, ούτε να μπαίνει, ούτε να βγαίνει, Β) Οτι είδε τον Κατηγορούμενο να κρατά δυο σακούλια, ένα μπλε και ένα μαύρο και ότι ανέφερε στην κατάθεσή του για το μαύρο σακούλι, αλλά δεν το έγραψαν, Γ) Οτι όταν είδε τον Κατηγορούμενο να βάζει τα σακούλια στο αυτοκίνητο, ο ίδιος ήταν μέσα στο αυτοκίνητό του, Δ) Οτι το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ήταν μεγάλο, αλλά δε θυμάται τώρα το χρώμα, Ε) Οτι όταν είδε τον Κατηγορούμενο, ενώ ο ίδιος ήταν στο αυτοκίνητό του, κατέβηκε και, πριν μπει στο αυτοκίνητό του, του φώναξε «Βάκη Βάκη ήντα που κάνεις;» και ότι ο Κατηγορούμενος δεν του έδωσε καμιά σημασία και έφυγε και ΣΤ)Οτι η απόσταση του αυτοκινήτου του από τη μπυραρία ήταν 15 μέτρα και ότι ο ίδιος κατάλαβε από μακριά το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Είναι πρόδηλες πιστεύω οι αντιφάσεις στη μαρτυρία του Μ.Κ.
  4. Είτε ο ίδιος είχε κατέβει από το αυτοκίνητό του όταν είδε τον Κατηγορούμενο έξω από τη μπυραρία, είτε ήταν μέσα σε αυτό. Είτε είδε τον Κατηγορούμενο να κρατά ένα σακούλι μπλε και αντιλήφθηκε και την κάσια δίπλα στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, είτε είδε τον Κατηγορούμενο να κρατά δυο σακούλια, ένα μπλε και ένα μαύρο. Είτε ο Μ.Κ.2 μπήκε στη μπυραρία και δεν είδε τον Κατηγορούμενο να βάζει το μπλε σακούλι και την κάσια στο αυτοκίνητό του, είτε δεν μπήκε, αφού ήταν μέσα στο αυτοκίνητό του, και είδε τον Κατηγορούμενο να τοποθετεί τα δυο σακούλια στο αυτοκίνητό του. Είτε ο Μ.Κ.2 μετά που εισήλθε στη μπυραρία ξαναβγήκε διότι του κίνησε την περιέργεια η παρουσία του Κατηγορούμενου, είτε αυτό δεν συνέβη, εφόσον ο Μ.Κ.2 δεν βγήκε από το αυτοκίνητό του. Είτε φώναξε του Κατηγορούμενου ενώ αυτός προσπαθούσε να μπει στο αυτοκίνητό του και ο Κατηγορούμενος δεν του έδωσε καμιά σημασία, είτε φώναξε του Κατηγορούμενου, ενώ ο τελευταίος είχε ήδη μπει στο αυτοκίνητό του και έφευγε, ο Κατηγορούμενος δεν άκουσε και ο Μ.Κ.2 του σφύριξε. Πέραν της ίδιας της ύπαρξης των ανωτέρω αντιφάσεων, ο Μ.Κ.2, όταν, κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, πιέστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης, με αναφορά σε αυτές τις αντιφάσεις, να τοποθετηθεί, επέλεξε να απαντήσει, ουσιαστικά υπεκφεύγοντας, ότι δεν θυμάται τώρα και ότι τώρα δεν μπορεί να απαντήσει τίποτα. Θα επισημάνω όμως και κάποιες ουσιώδεις αντιφάσεις, που προκύπτουν από την προσεκτική μελέτη των ισχυρισμών του Μ.Κ.2 σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.
  5. Α) Ο Μ.Κ.1 ισχυρίσθηκε στην κατάθεσή του ότι ο Μ.Κ.2 του τηλεφώνησε στις 12:00 της 21.10.
  6. Από την κατάθεση του Μ.Κ.2 δεν επαληθεύεται αυτός ο ισχυρισμός του. Αντίθετα αυτό που προκύπτει από το περιεχόμενο των Τεκ. 3 και 4 είναι ότι το τηλεφώνημα έγινε πολύ ενωρίτερα και πιο συγκεκριμένα γύρω στις 10:45, που ο Μ.Κ.2 αναφέρει ότι επέστρεψε στη μπυραρία και είδε τον Κατηγορούμενο, αφού τηλεφώνησε αμέσως μετά, όπως ισχυρίσθηκε, στο Μ.Κ.2 και σίγουρα πριν τις 11:15, καθώς ο ισχυρισμός του Μ.Κ.2 είναι ότι μισή ώρα μετά το τηλεφώνημα έφυγε με τη σύζυγό του από τη μπυραρία. Β) Η εκδοχή του τηλεφωνήματος στις 12:00 διαψεύδεται και από ένα ακόμη σημείο της κατάθεσης του Μ.Κ.2, καθώς ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι δέκα λεπτά περίπου μετά την αποχώρησή του από τη μπυραρία του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.1 και του ανέφερε ότι έλειπε η μηχανή FOTOPLAY, τα ποτά και τα λεφτά. Γ) Η τελευταία αναφορά στην κατάθεση του Μ.Κ.2 δεν επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Μ.Κ.1 ότι πήγε στη μπυραρία και ανακάλυψε την κλοπή γύρω στις 14:00 με 15:
  7. Δ) Ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1, στην ένορκη μαρτυρία του, ότι ο Μ.Κ.2 του είπε ότι το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ήταν μπλε, δεν επιβεβαιώθηκε από το Μ.Κ.
  8. Ε) Δεν προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι είπε στο Μ.Κ.1 ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε ένα μαύρο σακούλι, όπως ισχυρίσθηκε ο Μ.Κ.1 και ΣΤ) Δεν επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι είπε στο Μ.Κ.1 ότι ο Κατηγορούμενος μπήκε και βγήκε δυο φορές από τη μπυραρία, την 1η κρατώντας το μαύρο σακούλι και τη δεύτερη 2 κιβώτια. Το βέβαιο είναι, ότι σε μια υπόθεση, όπως η παρούσα, όπου το Δικαστήριο καλείται να βασίσει την ενοχή του Κατηγορούμενου στο λόγο ουσιαστικά των Μ.Κ.1 και 2, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία ή αποδείξεις, οι μαρτυρίες τους, για να είναι ασφαλείς, δεν πρέπει, κατά την ταπεινή μου άποψη, να παρουσιάζουν το παραμικρό ψεγάδι και να δημιουργούν το παραμικρό κενό στη συνοχή και ερωτηματικό στην πειστικότητά τους, κάτι που, στη βάση των παρατηρήσεων, που έχουν καταγραφεί ανωτέρω, δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Προς επίρρωση της πιο πάνω κατάληξής μου αναφέρω ότι καμιά απόδειξη, που να αποδεικνύει ότι πράγματι κατείχε τα ποτά, που ισχυρίσθηκε ότι κλάπηκαν, δεν προσκόμισε ο Μ.Κ.1 στην Αστυνομία (μαρτυρία Μ.Κ.5) και ότι ο ιδιοκτήτης της μηχανής FOTOPLAY (Μ.Κ.3), τη μαρτυρία του οποίου, όπως και των δυο αστυνομικών (Μ.Κ.4 και 5) δεν έχω κανένα λόγο να μην αποδεχθώ, διαψεύδει το Μ.Κ.1 στο ακόλουθο ουσιώδες, κατά την κρίση μου, για την αξιοπιστία του σημείο: Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε κατηγορηματικά, στην αντεξέτασή του, ότι ο Μ.Κ.3 επισκέφθηκε τη μπυραρία δυο εβδομάδες πριν την 21.10.2006 και ότι κατά την επίσκεψή του αυτή και οι δυο μηχανές ήταν πάνω στον πάγκο της μπυραρίας, ισχυριζόμενος ότι η μηχανή είχε χαλάσει και ήταν κάτω από τον πάγκο τρεις εβδομάδες πριν την ανωτέρω ημερομηνία, ενώ ο Μ.Κ.3, στην κατάθεσή του, ημερ. 21.10.2006 (Τεκ. 5), υποστηρίζει ότι: «Πριν από περίπου 15 μέρες, επισκέφθηκα την μπυραρία SIMPLE μετά από κλίση που έλαβα από το Στέλιο Ιωάννου ότι αυτές είχαν πρόβλημα. Εγώ πήγα στο μέρος και διόρθωσα τη βλάβη που είχαν και βεβαιώθηκα ότι ήταν σε λειτουργία, έφυγα από το μέρος. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδα και τις δυο μου μηχανές». Εχοντας κατά νου όλες τις πιο πάνω παρατηρήσεις, στο μυαλό μου δημιουργούνται σοβαρότατα ερωτηματικά και αμφιβολίες σε σχέση με την αξιοπιστία των Μ.Κ.1 και 2 και κρίνω ότι είναι τουλάχιστον ακροσφαλές και επικίνδυνο να στηριχθώ στην μαρτυρία τους για να καταδικάσω τον Κατηγορούμενο. Οπως επισημαίνεται άλλωστε και στην Μάνος Τεβλετιάν και Νίκος Παναγιώτου V Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 512, το τελικό κριτήριο, πέραν όλων των άλλων, για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα είναι η προσήλωσή του στην αλήθεια. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, με βάση όλα τα προαναφερθέντα, δημιουργούνται σοβαρότατες αμφιβολίες, τόσο για την προσήλωση των συγκεκριμένων μαρτύρων στην αλήθεια, όσο και για την πειστικότητα της εκδοχής τους, με συνέπεια η απόρριψη της υπόθεσης να καθίσταται αναπόφευκτη. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά και με βάση όλα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω και τα συμπεράσματα στα οποία έχω καταλήξει για την αξιοπιστία των Μ.Κ.1 και 2, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεσή της. Συναφώς ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και στις δυο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/ Criminal//Final (Αναφορά: αξιόποινη παράνομη είσοδος (άρθρο 280 Κεφ. 154) - κλοπή (άρθρα 255 και 262 Κεφ. 154) - βάρος απόδειξης - αξιολόγηση μαρτυρίας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.