Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ν. Νίκου Σταυρή αντιπρόσωπου του Στυλιανού Χριστόδουλου Αλεξάνδρου, Αρ. Φορολ. Υπόθεσης: 53/08, 25.05.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Φορολ. Υπόθεσης: 53/08 Αναφορικά με τον Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμο του 1962 (Ν. 31/62) Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων Αιτητή και Νίκου Σταυρή, αντιπρόσωπου του Στυλιανού Χριστόδουλου Αλεξάνδρου Οφειλέτη, Καθ' ου η Αίτηση _______________________ 25.05.2009 Για τον Αιτητή: κ. Ευτυχία Αθάνατου Για τον Οφειλέτη, Καθ' ου η αίτηση: κ. Νίκος Παπακλεοβούλου ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η βασιμότητα της εισήγησης του ευπαίδευτου δικηγόρου του οφειλέτη, καθ' ου η αίτηση (που στο εξής θα αποκαλείται «καθ' ου η αίτηση» και «αντιπρόσωπος») ότι ο εντολέας του, πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Στυλιανού Αλεξάνδρου Χριστοδούλου από την Πέγεια και τώρα στην Αυστραλία (που στο εξής θα αποκαλείται «αντιπροσωπευόμενος»), δεν ευθύνεται για την καταβολή του φόρου του αντιπροσωπευόμενου, ύψους €5.403,63.- πλέον τόκους, εξαιτίας του ότι το πληρεξούσιο έγγραφο, ημερ. 24.08.2000, έπαυσε να ισχύει από τις 30.03.2005, ημερ. θανάτου της συζύγου του αντιπροσωπευόμενου και αδελφής του αντιπρόσωπου Αφροδίτης Αλεξάνδρου, τέως από την Αυστραλία. Σύντομο ιστορικό Πρώτα από όλα, προκειμένου να εισαχθούμε στην επίλυση του επίδικου ζητήματος της απόφασης, είναι σκόπιμη η καταγραφή ενός σύντομου ιστορικού της υπόθεσης, όπως αυτό προκύπτει από το περιεχόμενο των Τεκ. 1 έως 5, που κατατέθηκαν εκ συμφώνου, και τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων δικηγόρων. Σύμφωνα με τα γεγονότα, στις 24.08.2000 ο Στυλιανός Αλεξάνδρου και η Αφροδίτη Αλεξάνδρου, ομογενείς από την Αυστραλία, κατέστησαν τον καθ' ου η αίτηση, αδελφό της Αλεξάνδρου, γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπό τους στην Κύπρο. Ο καθ' ου η αίτηση στις 9/1/2001, με βάση το προαναφερόμενο Γενικό Πληρεξούσιο ΄Εγγραφο, εξουσιοδότησε κάποια δικολάβο στην Πάφο για να εξασφαλίσει από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Κλάδο Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών Πάφου, απαλλαχτικό έντυπο - N 313 - για μεταβίβαση του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 41535, στο χωριό Πέγεια, ιδιοκτησίας του αντιπροσωπευόμενου Στυλιανού Αλεξάνδρου. Από τις δηλώσεις που έγιναν, προέκυψε φόρος κεφαλαιουχικών κερδών ύψους £3.152,
- Το ποσό αυτό πληρώθηκε με προσωπική επιταγή της δικολάβου και εκδόθηκε από το Τμήμα ανάλογη απόδειξη. Η επιταγή δεν εξαργυρώθηκε. Ασκήθηκε εναντίον της εκδότριας ποινική δίωξη, αυτή όμως αθωώθηκε, για το λόγο ότι δεν είχε αποδειχθεί με μαρτυρία η έλλειψη κεφαλαίων από το λογαριασμό της. Στις 06.08.2004, ο αντιπρόσωπος πληροφορήθηκε από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Γραφείο Είσπραξης Φόρων Πάφου, ότι η επιταγή δεν τιμήθηκε και κλήθηκε όπως διευθετήσει το οφειλόμενο ποσό των £3.152,60, διαφορετικά να παρουσιάσει την εξοφλητική απόδειξη του Τμήματος, για ακύρωσή της και επαναφορά της φορολογίας. Δεν υπήρξε ανταπόκριση και στις 10.09.2004, με επιστολή του Επαρχιακού Λειτουργού Είσπραξης Φόρων, ζητήθηκε από το Συντονιστή Μηχανογραφικού Συστήματος Κλάδου Είσπραξης Φόρων ακύρωση της σχετικής απόδειξης, η οποία και ακυρώθηκε. Στις 06.12.2004, ειδοποιήθηκε, ανάλογα, ο αντιπρόσωπος. Στις 30.03.2005 η Αφροδίτη Αλεξάνδρου απεβίωσε στην Αυστραλία. Εναντίον της απόφασης για ακύρωση της απόδειξης και επαναφοράς της φορολογίας ο αντιπρόσωπος άσκησε την προσφυγή με αρ. 196/2005, την οποία απέρριψε το Ανώτατο Δικαστήριο στις 29.11.2006 με σχετική απόφασή του. Ως αποτέλεσμα αυτής της απόφασης και λόγω της άρνησης του αντιπρόσωπου να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση για την έκδοση διατάγματος για την είσπραξή του. Επίλυση επίδικου ζητήματος Η εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση, όπως προαναφέρθηκε είναι ότι με το θάνατο της Αφροδίτης Αλεξάνδρου στις 30.03.2005 τερματίσθηκε η ισχύς του γενικού πληρεξουσίου του καθ' ου η αίτηση και για αυτό το λόγο η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον του. Το πρώτο ζήτημα που πρέπει, κατά την ταπεινή μου άποψη, να εξετάσουμε είναι εάν ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων έχει δικαίωμα να ζητήσει την πληρωμή οφειλόμενου φόρου από πληρεξούσιο αντιπρόσωπο προσώπου που δεν διαμένει στη Δημοκρατία, ως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Η απάντηση βρίσκεται στη διάταξη του άρθρου 10 του Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου (Ν.4/78), όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. «
- Το πρόσωπο................................................................................................................................ ή επ' ονόματι του οποίου πρόσωπον μη διαμένον εν τη Δημοκρατία φορολογείται είναι υπεύθυνον δια την διενέργειαν πασών των αναγκαίων δυνάμει του παρόντος Νόμου πράξεων δια την φορολογίαν του αντικειμένου φόρου παντός προσώπου εκπροσωπουμένου υπ' αυτού και την καταβολήν του επ' αυτού επιβληθέντος φόρου». (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στη βάση των γεγονότων της προκείμενης υπόθεσης η απάντηση στο ζήτημα αυτό είναι αναντίρρητα καταφατική. Απομένει η επίλυση του κύριου επίδικου ζητήματος βασιμότητας της αίτησης, όπως έχει καταγραφεί στο προοίμιο της απόφασης. Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση , με αναφορά σε διάφορα νομικά συγγράμματα, το γενικό πληρεξούσιο έγγραφο έπαυσε να ισχύει από τις 30.03.2005, ημερομηνία θανάτου της μιας εκ των δυο αντιπροσωπευόμενων προσώπων, διότι: Α) Αυτό το έγγραφο δεν μπορούσε να λειτουργήσει νόμιμα για πράξεις που δεν υπήρχε κοινωνία δικαιώματος ή υποχρέωσης Β) Δεν μπορεί ένας αριθμός ατόμων χωρίς κοινωνία συμφέροντος να διορίζει με το αυτό έγγραφο ένα πληρεξούσιο αντιπρόσωπο Γ) Δεν μπορεί να αποσβήνεται το ένα όνομα και να τίθεται στο περιθώριο και το άλλο όνομα να παραμένει ενεργό και Δ) Η κάθε εξουσιοδοτούσα πλευρά είναι ενιαία και όχι κατακερματισμένη. Ο ενιαίος και σε ολόκληρο προσδιορισμός του κάθε αντισυμβαλλόμενου μέρους δεν μπορεί να διασπάται και να διαχωρίζεται για να ανταποκρίνεται μερικώς σε ένα εξ' αυτών. Αρα και ο θάνατος του ενός των εντολέων, αφού δεν μπορεί η εντολή του να επιζήσει, δεν μπορεί να παραμένει η πληρεξουσιότητα σε ισχύ και να συνεχίζει για τον ένα εξ' αυτών. Ούτε και υπάρχει τέτοια επιφύλαξη στο πληρεξούσιο. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του αιτητή από την πλευρά της εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων επιχειρημάτων, ότι ο θάνατος της μιας από τους αντιπροσωπευόμενους δεν επηρεάζει την ισχύ του πληρεξουσίου για τον άλλο, διότι: Α) Αυτό προκύπτει από τον τρόπο διατύπωσης του πληρεξουσίου Β) Ο αντιπρόσωπος εκπροσώπησε τον εν ζωή αντιπροσωπευόμενο ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 196/2005, σε χρόνο μεταγενέστερο της θανάτου της άλλης αντιπροσωπευόμενης Γ) Δεν υπάρχει στο πληρεξούσιο όρος ότι σε περίπτωση θανάτου του ενός από τους αντιπροσωπευόμενους αυτό καθίσταται άκυρο ή παύει η ισχύς του και Δ) Το πληρεξούσιο δεν έχει ανακληθεί από τον αντιπρόσωπο και ο αντιπροσωπευόμενος δεν δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 164 του Κεφ. 149, να ανακαλέσει την πληρεξουσιότητα μετά τη μερική άσκησή της, όσον αφορά πράξεις και υποχρεώσεις που προκύπτουν από πράξεις που ήδη τελέσθηκαν σχετικά με την αντιπροσωπεία (όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση). Πιστεύω ότι η λύση του ζητήματος αυτού πρέπει να αναζητηθεί στις διατάξεις του Μέρους ΧΙΙΙ του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 (άρθρα 142 έως 198). Στο άρθρο 161 προνοείται ότι η αντιπροσωπεία λύνεται, μεταξύ άλλων περιπτώσεων,: 1) με την ανάκληση της αντιπροσωπείας από τον αντιπροσωπευόμενο ή την καταγγελία της από τον αντιπρόσωπο και 2) με το θάνατο του αντιπροσωπευόμενου ή του αντιπροσώπου. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχουμε καμιά μαρτυρία, είτε για ανάκληση της αντιπροσωπείας από τον αντιπροσωπευόμενο, είτε για καταγγελία της από τον αντιπρόσωπο. Οπως πολύ ορθά δε εισηγήθηκε η ευπαίδευτη δικηγόρος του αιτητή ο αντιπροσωπευόμενος δεν θα μπορούσε στην προκείμενη περίπτωση, λόγω της απαγορευτικής διάταξης του άρθρου 164, να ανακαλέσει την πληρεξουσιότητα που έδωσε στον αντιπρόσωπο και να τον απαλλάξει από την υποχρέωση καταβολής του οφειλόμενου ποσού σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την υποβολή των δηλώσεων για τη μεταβίβαση του ακινήτου και την επιβολή της φορολογίας μέχρι και την πληρωμή της. Επομένως το μόνο ζήτημα που απομένει να απαντηθεί είναι εάν από τη λεκτική διατύπωση του πληρεξουσίου συνάγεται, ρητά ή σιωπηρά, η θέληση των αντιπροσωπευόμενων για χρήση του από τον αντιπρόσωπο μόνο στις περιπτώσεις κοινής αντιπροσώπευσής τους. Εχω μελετήσει με προσοχή το συγκεκριμένο έγγραφο και, με κάθε σεβασμό προς τον ευπαίδευτο δικηγόρο του αντιπροσώπου, δεν έχω καταλήξει σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Πρόκειται για ένα συνηθισμένο γενικό πληρεξούσιο έγγραφο, στο οποίο γίνεται χρήση σε ορισμένες παραγράφους του, τόσο του ενικού, όσο και του πληθυντικού αριθμού, που κατά την άποψή μου οφείλεται σε απροσεξία του συντάκτη του, προφανώς κάποιου τρίτου προσώπου, πιθανότατα δικηγόρου. Πέραν της γενικής αυτής παρατήρησης, όπως έχει ήδη αναφερθεί, το πληρεξούσιο χρησιμοποιήθηκε στις 09.01.2000 από τον αντιπρόσωπο για την υποβολή των αναγκαίων δηλώσεων στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Κλάδο Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών Πάφου, με σκοπό την εξασφάλιση του απαλλακτικού εντύπου - Ν 313 - για τη μεταβίβαση του ακινήτου με αρ. εγγραφής 41535 ιδιοκτησίας του ενός μόνο από τους αντιπροσωπευόμενους Στυλιανού Αλεξάνδρου Χριστοδούλου, για την έκδοση του οποίου προέκυψε ο επίδικος φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. Δεν φαίνεται δε από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιόν μου ο συγκεκριμένος αντιπροσωπευόμενος να έχει αμφισβητήσει με οποιοδήποτε τρόπο και σε οποιοδήποτε χρόνο μέχρι και σήμερα τη νομιμότητα της συγκεκριμένης αντιπροσωπευτικής πράξης του καθ' ου η αίτηση, για το λόγο ότι αυτή δεν αφορούσε και τους δυο αντιπροσωπευόμενους. Επιπρόσθετα, μετά το θάνατο της Αφροδίτης Αλεξάνδρου, ο αντιπρόσωπος άσκησε την προσφυγή 196/2005 ως γενικός πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του επιζήσαντα αντιπροσωπευόμενου στη βάση προφανώς του ιδίου πληρεξουσίου εγγράφου, χωρίς να θέσει οποιοδήποτε ζήτημα παύσης της ισχύος του. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω δείγματα γραφής του αντιπροσωπευόμενου και του αντιπροσώπου αναπόφευκτα καταλήγω ότι ο θάνατος της Αφροδίτης Αλεξάνδρου αναμφίβολα έλυσε την αντιπροσώπευσή της από τον καθ' ου η αίτηση, ουδεμία όμως νομική συνέπεια και επίπτωση είχε στην ισχύ της αντιπροσώπευσης του Στυλιανού Αλέξανδρου Χριστοδούλου από τον καθ' ου η αίτηση. Ολοκληρώνοντας την απόφασή μου θα ασχοληθώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι η κατάθεση του επίδικου πληρεξουσίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 41535, στο χωριό Πέγεια, ιδιοκτησίας του αντιπροσωπευόμενου Στυλιανού Αλεξάνδρου, σε συνδυασμό με τη μη κατάθεσή του στο Ανώτατο Δικαστήριο για σκοπούς εγκυρότητας και χρήσης, μετέτρεψε, όπως τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι την εισήγηση, το συγκεκριμένο πληρεξούσιο από γενικό σε ειδικό, δηλ. μόνο για τη συγκεκριμένη μεταβίβαση, με αποτέλεσμα, με την ολοκλήρωση της μεταβίβασης, να επέλθει αυτόματα λύση της αντιπροσωπείας. Κατά την ταπεινή μου άποψη ούτε η συγκεκριμένη εισήγηση ευσταθεί, αφενός μεν διότι σε καμιά από τις διατάξεις του Μέρους ΧΙΙΙ του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 (άρθρα 142 έως 198) δεν συναρτάται η ισχύς, η εγκυρότητα και η εκτελεστότητα γενικού πληρεξουσίου εγγράφου με την κατάθεση του πρωτοτύπου ή πιστοποιημένου αντιγράφου του στο Ανώτατο Δικαστήριο, αφετέρου δε διότι από το απόσπασμα του Halsbury's Laws of England, 1ος Τόμος, 3η Εκδοση, σελ. 153, υπό τον τίτλο «Appointment by Deed», στο οποίο με παρέπεμψε ο κ. Παπακλεοβούλου, δεν συνάγεται ότι η κατάθεση ενός γενικού πληρεξουσίου εγγράφου, που αφορά, μεταξύ άλλων και τη διαχείριση εγγεγραμμένων ακινήτων, όπως το επίδικο, στο Κτηματολόγιο (διαδικασία που, ούτως ή άλλως, αναφέρεται και στο υπ' αναφορά απόσπασμα ότι πρέπει να ακολουθείται) και η χρήση του, μεταξύ άλλων, και σε μια συγκεκριμένη κτηματολογική διαδικασία, είτε το μετατρέπει από γενικό σε ειδικό, είτε σηματοδοτεί την αυτόματη λύση της αντιπροσωπείας. Κατάληξη Εχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Φορολογία - Είσπραξη Φόρων - Ο Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος 1962 (Ν. 31/62-Ο Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμος (Ν. 4/78)άρθρο 10, Ισχύς Πληρεξουσίου Εγγράφου - Λύση αντιπροσωπείας - Ο Περί Συμβάσεων Νόμος, Κεφ. 149 άρθρα 161 και 164) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο