Δημοκρατίας ν. Shahin Haisan Fawzy Mohamed, Αρ. Υπόθεσης: 7255/08, 2 Ιουλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2009:2 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Μ. Ματθαίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7255/08 Μεταξύ: Δημοκρατίας και Shahin Haisan Fawzy Mohamed Κατηγορούμενου -------------------------- Ημερομηνία: 2 Ιουλίου 2009 Για την Δημοκρατία: κ. Α. X"Κύρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ε. Χειμώνας με κ. Α. Κωνσταντινίδη Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ Στις 23.6.08 και περί ώρα 21.30 περίπου, έξωθι της κατοικίας του Κατηγορούμενου, στην Κάτω Πάφο, έλαβε χώρα επεισόδιο μεταξύ Κατηγορούμενου και παραπονούμενου που είχε σαν αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του παραπονούμενου δια τριών κτυπημάτων με μαχαίρι, ένα στην πλάτη, ένα στο χέρι και ένα στην αριστερή μαστική χώρα που ήταν και το πλέον σοβαρό, και σαν αποτέλεσμα αυτού του επεισοδίου κατεχωρήθη η παρούσα υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. Εναντίον του Κατηγορούμενου διατυπώθησαν δύο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά απόπειρα φόνου κατά παράβαση του άρθρου 214 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή στις 23.6.2008 στην Πάφο της επαρχίας Πάφου ο Κατηγορούμενος αποπειράθηκε να επιφέρει το θάνατο στον Samer Ahmad Salem από την Ιορδανία και τώρα στην Πάφο. Η δεύτερη κατηγορία αφορά αδίκημα που συνίσταται σε πράξεις που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος στις 23.6.08 στην Πάφο της επαρχίας Πάφου, με σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στον Samer Ahmad Salem από την Ιορδανία, με τη χρήση μαχαιριού τραυμάτισε παράνομα το πιο πάνω πρόσωπο και του προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη. Αμφότερα τα πιο πάνω αδικήματα επισύρουν ποινή φυλάκισης δια βίου. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατάθεσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 19 μάρτυρες κατηγορίας περιλαμβανομένου και του παραπονούμενου σαν 19ου Μ.Κ. και δηλώθησαν πληθώρα παραδεκτών γεγονότων. Από τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει και γίνονται ανάλογα ευρήματα ότι η λήψη, διακίνηση και φύλαξη των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο έγινε χωρίς καμιά επέμβαση ή αλλοίωση και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η σκηνή εφρουρείτο από τις 00.10 της 24/6/08 μέχρι τις 08.30 οπόταν οι εξετάσεις αποπερατώθηκαν και η σκηνή απελευθερώθηκε και κατά τη διάρκεια της φρούρησης κανένα μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο εισήλθε στη σκηνή. Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας εκτίθεται στη συνέχεια συνοπτικά αλλά κατά την αξιολόγηση της θα την έχουμε στο σύνολο της στο νου μας όπως είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης. Μαρτυρία Ο Μ.Κ.1 Αστυφ. 2543 Τρύφωνας Τρύφωνος ανέφερε ότι είναι φωτογράφος στο ΤΑΕ Πάφου και κατέθεσε βιβλιάριο με φωτογραφίες που έγιναν τεκμήριο 1(Β) αναφορικά με τα τραύματα του παραπονουμένου. Περαιτέρω ανέφερε στην μαρτυρία του ότι τις φωτογραφίες τις έλαβε καθ' υπόδειξη του ιατροδικαστή ο ίδιος όμως δεν μίλησε με τον παραπονούμενο. Ο Αστυφ. 2476 Σπύρος Νικολάου Μ.Κ.2 ανέφερε στην δική του μαρτυρία ότι στις 24.6.08 και μεταξύ των ωρών 06.45 και 08.15 στην παρουσία και καθ' υπόδειξη του υπαστυνόμου Γ. Αναστασίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών σκηνής απόπειρας φόνου οι οποίες κατατέθηκαν σαν Τεκμ. 2(Α). Παρόντες ήταν ο Αστυφ. 3144 Πλ. Συμιλλίδης και ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.3 Λοχίας 2192 Γ. Κωνσταντίνου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του η οποία έγινε Τεκμ. 5. Αναφέρθηκε σε κατάλογο τεκμηρίων που ετοίμασε ο ίδιος (Τεκμ. 5Δ) και στα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανέφερε επίσης ότι με ένταλμα σύλληψης (Τεκμ. 5(Α)) συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος ο οποίος ανέφερε όταν του εξηγήθηκε ο λόγος της σύλληψης του και του επεστήθηκε η προσοχή του στο νόμο ότι "o λόγος που τον μαχαίρωσα ήταν για να προστατευθώ". Πήρε επίσης από τον κατηγορούμενο θεληματική κατάθεση στην μητρική του γλώσσα με μετάφραση στα ελληνικά (Τεκμ. 5(Γ)). Στη κατάθεση του (Τεκμ. 5) ο μάρτυρας αναφέρει ότι στις 23.6.08 γύρω στις 22.35 τον ενημέρωσε ο υπαστυνόμος Α. Βασιλείου ότι στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου μεταφέρθηκε κάποιο πρόσωπο το οποίο μαχαιρώθηκε. Επισκέφτηκε το νοσοκομείο μαζί με την Γ/Α 3439 όπου συνάντησε τον παραπονούμενο και του ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν στην οικία του κατηγορουμένου με σκοπό να του ζητήσει χρήματα τα οποία του χρωστούσε, ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε και τον τραυμάτισε με μαχαίρι. Ο μάρτυρας συνάντησε και τον κατηγορούμενο ο οποίος ανακρινόμενος στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου του ανέφερε ότι αυτός μαχαίρωσε τον παραπονούμενο γιατί προσπάθησε να τον σκοτώσει. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος δεν παρέλαβε κανένα από τα τεκμήρια που περισυλλέγηκαν από την σκηνή του περιστατικού και ανέφερε επίσης ότι στις 23.6.08 ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε την αστυνομία και υπέβαλε παράπονο ότι τον επισκέφθηκε ο παραπονούμενος ο οποίος κρατούσε μαχαίρι και σκεπάρνι με σκοπό να τον τραυματίσει. Σε υποβολή του κ. Χειμώνα ότι ο παραπονούμενος ισχυρίζετο ότι ο κατηγορούμενος του χρωστούσε €2000 από μισθούς ο μάρτυρας ανέφερε ότι υπήρχε ισχυρισμός ότι είχαν οικονομικές διαφορές. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι τόσο το μαχαίρι όσο και το σκεπάρνι τα είχε στην κατοχή του ο παραπονούμενος όταν πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου και ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτός ήταν ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου. Η Μ.Κ.4 Κάτια Αλ Σείηχ ανέφερε ότι η ίδια βοήθησε μόνο στην λήψη της κατάθεσης του κατηγορούμενου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης (Τεκμ. 12) στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο Αστυφ. 2192 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι μπορεί να γράψει ο ίδιος την κατάθεση του αλλά ο κατηγορούμενος προτίμησε να την καταγράψει ο αστυφύλακας και στο τέλος αφού του διάβασε την κατάθεση την υπέγραψε ως ορθή. Ο Μ.Κ.5 Khodr El Ahmad υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμ. 13) όπου αναφέρει ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής CBA610 χρώματος άσπρου το αγόρασε πριν δύο χρόνια στο όνομα της γυναίκας του αδελφού του όμως το κρατά μόνο ο ίδιος. Στις 23.6.08 γύρω στις οκτώ το βράδυ ο παραπονούμενος του τηλεφώνησε και του ζήτησε το αυτοκίνητο για να μεταφέρει κάποια πράγματα στο σπίτι του. Βρέθηκαν λίγο μετά τις οκτώ στην Κάτω Πάφο και του το έδωσε. Αναγνώρισε στο τεκμήριο 3(Α) το δικό του αυτοκίνητο. Ανέφερε επίσης ότι το Τεκμ. 5(Δ)
(21)είναι ένα από τα δικά του εργαλεία που είχε πάντοτε στο αυτοκίνητο του. Το Τεκμ. 5(Δ)
(20)ανέφερε ότι δεν είναι δικό του γιατί δεν του αρέσει να εργάζεται με τέτοιου είδους σκεπάρνι το οποίο έχει πλαστική χειρολαβή. Αναφορικά δε με το Τεκμ. 5(Δ)
(1)ανέφερε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε και έτσι σκεπάρνι δεν είχε μέσα στο αυτοκίνητο. Σε υποβολή του κ. Χειμώνα ότι το αυτοκίνητο του το κρατούσε πάντοτε ο παραπονούμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν η πρώτη φορά που του το έδωσε και όταν του το έδωσε, ο παραπονούμενος του έδωσε το δικό του και ο σκοπός που πήρε το αυτοκίνητο ήταν για να μεταφέρει ένα πλυντήριο το οποίο δεν χωρούσε στο δικό του αυτοκίνητο. Σε ερώτηση του κ. Χειμώνα αν στις 23.6.2008 και γύρω στις 4 το απόγευμα ο παραπονούμενος βρισκόταν στο σπίτι του μάρτυρα και είχε μαζί του και το αυτοκίνητο ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι αυτό δεν ήταν δυνατόν αφού ο ίδιος τελειώνει την εργασία του η ώρα
- Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι η ώρα 5 το απόγευμα ο παραπονούμενος οδηγώντας το αυτοκίνητο του μάρτυρα πήγε στο σπίτι του Nadel θέση που ο μάρτυρας αρνήθηκε και ότι από η ώρα 5 το απόγευμα μέχρι τις 9.30 στις 23.6.08 ο παραπονούμενος βρισκόταν στο σπίτι του Nadel έχοντας στην κατοχή του το αυτοκίνητο του μάρτυρα θέση που επίσης ο μάρτυρας δεν αποδέχθηκε και όπως είπε το αυτοκίνητο πριν τις 8 βρισκόταν στην δική του κατοχή μετά όμως δεν γνωρίζει που το πήρε ο παραπονούμενος. Με τον παραπονούμενο όπως είπε δεν είναι συγγενείς αλλά φίλοι και για κάποιο διάστημα εργάστηκαν μαζί. Ο Nadel Alnaji Μ.Κ.6 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμ. 14 στην οποία αναφέρει ότι γνωρίζει τόσο τον κατηγορούμενο όσο και τον παραπονούμενο και έχει και με τους δύο καλές σχέσεις. Με τον παραπονούμενο είναι φίλοι και γνωρίζει ότι ο παραπονούμενος εργάστηκε στον κατηγορούμενο ο οποίος ασχολείται με οικοδομικές εργασίες. Από ότι του έλεγε ο παραπονούμενος, ο κατηγορούμενος του χρωστούσε €
- Ανέφερε περαιτέρω στην αντεξέταση του ότι μέχρι τις 5.30 με 6.00 το απόγευμα ο ίδιος ήταν στο σπίτι του παραπονούμενου. Ακολούθως πήγαν στο δικό του σπίτι όπου ο παραπονούμενος έμεινε για περίπου δύο ώρες και ακολούθως έφυγε με το άσπρο όπως χαρακτηριστικά ανέφερε αυτοκίνητο. Σε υποβολή του κ. Χειμώνα ότι ήρθε στο σπίτι του με το άσπρο αυτοκίνητο ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά και ανέφερε στην επανεξέταση του ότι ήρθε με ένα Honda. Ανέφερε επίσης ότι όταν ήταν στο σπίτι του ο παραπονούμενος τηλεφώνησε δέκα φορές στον κατηγορούμενο αλλά ο κατηγορούμενος δεν απαντούσε. Κατάφεραν να μιλήσουν και ο κατηγορούμενος του είπε να βρεθούν στο σπίτι του. Ο παραπονούμενος έφυγε από το σπίτι του γύρω στις 9 - 9.30 το βράδυ και αργότερα έμαθε από το πρόσωπο από το οποίο ο παραπονούμενος ζήτησε να τον πάρει στο νοσοκομείο το τι μεσολάβησε. Το πρόσωπο αυτό του τηλεφώνησε γύρω στις 10 και ο ίδιος πήγε στο νοσοκομείο. Εκεί δεν μίλησε με τον παραπονούμενο αλλά μίλησε μαζί του την επόμενη ημέρα το μεσημέρι. O M.K.7 Amin Hani Dulkumoni υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του που έγινε Τεκμ. 15 και ανέφερε ότι ο παραπονούμενος είναι φίλος του. Έκαμναν παρέα και έβγαιναν έξω μαζί με ένα Honda αυτοκίνητο χρώματος μπλε και όπως ανέφερε επίσης ο παραπονούμενος είναι ο κουρέας των Αράβων. Γύρω στις 10 το βράδυ στις 23.6.08 ήταν στο σπίτι του και έβλεπε τηλεόραση όταν κτύπησε η πόρτα του σπιτιού του. Άνοιξε και είδε τον παραπονούμενο γεμάτο αίματα. Τον ρώτησε τι έπαθε και ο παραπονούμενος του ανέφερε "Ο ΧΑΙΣΑΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΕΚΤΥΠΗΣΕ ΜΕ ΜΕ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ". Ο ίδιος του είπε να πάνε στο νοσοκομείο και μπήκαν στο αυτοκίνητο ένα διπλοκάμπινο άσπρο όπου ήταν συνοδηγός γιατί όπως είπε στην προφορική του μαρτυρία δεν οδηγά. Οδηγούσε το αυτοκίνητο προς το νοσοκομείο ο παραπονούμενος και δυσκολεύετο να οδηγήσει, δεν μπορούσε να αλλάξει εύκολα ταχύτητα και δεν κρατούσε καλά το τιμόνι. Καθ' οδό προς το νοσοκομείο δεν μίλησαν με κανένα στο τηλέφωνο και όταν έφθασαν εκεί ο παραπονούμενος πέταξε το τηλέφωνο του το οποίο αποσυναρμολογήθηκε και ο ίδιος το μάζεψε και το έδωσε στην αστυνομία. Ο Αστυφ. 4229 Γ. Σωκράτους Μ.Κ.8 ανέφερε στη κατάθεση του Τεκμ. 16 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ότι όταν επισκέφτηκε την οδό Παύλου Κουντουριώτη για να εξετάσει παράπονο αλλοδαπού ότι απειλήθηκε η ζωή του συνάντησε τον κατηγορούμενο ο οποίος του είπε ότι κάποιος αλλοδαπός πήγε και τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει. Στο μέρος, έξω στην αυλή υπήρχαν αρκετά αίματα, ένα σκεπάρνι και δίπλα ένα μαχαίρι. Εκεί ο κατηγορούμενος δεν του ανέφερε ότι με το πρόσωπο αυτό ήρθαν στα χέρια και ότι είχαν κτυπηθεί. Απέκοψε την σκηνή με κορδέλα και παρέμεινε στο μέρος μέχρι η ώρα 00.10 της 24.6.
- Ο κατηγορούμενος έκαμε μια γενική αναφορά για το παράπονο που είχε, ο μάρτυρας τον ρώτησε τι έγινε και ο κατηγορούμενος του είπε ότι πήγε κάποιος και τον απείλησε αλλά δεν έλεγε περισσότερες πληροφορίες. Ο ίδιος τον παρέπεμψε σε αστυνομικό σταθμό για να υποβάλει το παράπονο του. Ο Μ.Κ.9 Γεώργιος Αναστασίου ανέφερε ότι υπηρετεί στην εγκληματολογική υπηρεσία του Αρχηγείου Αστυνομίας και ετοίμασε δύο εκθέσεις το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε και κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμ. 17 και 17(Α). Ο μάρτυρας επισκέφτηκε την σκηνή όπου διαπράχθηκε το αδίκημα από όπου περισυνέλεξε τεκμήρια και έκαμε δειγματοληψίες όπως φαίνονται στον κατάλογο τεκμηρίων που αναφέρονται στην έκθεση. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι το κοντό πράσινο παντελόνι το υπέδειξε ο ίδιος ο κατηγορούμενος ο οποίος είπε στον ανακριτή ότι το φορούσε το βράδυ του επεισοδίου. Ο Μ.Κ.10 Πλαστήρας Σιμιλλίδης υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του η οποία έγινε Τεκμ. 19 όπου αναφέρει τις δικές του ενέργειες για την εξέταση της παρούσας υπόθεσης. Αναφέρει επίσης ότι μαζί με άλλους συναδέλφους του επισκέφθηκε την οδό Παύλου Κουντουριώτη 3, Διαμ. 1, για εκτέλεση εντάλματος έρευνας το οποίο κατατέθηκε σαν Τεκμ. 19(Α) και με γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμ. 19(Β)) προχώρησαν στην έρευνα και σε υποδείξεις σκηνών από τον κατηγορούμενο. Κατέθεσε επίσης το ημερολόγιο ενεργείας σαν Τεκμ. 19(Γ)). Ο μάρτυρας ανέφερε ότι κατά την διάρκεια της έρευνας ο κατηγορούμενος υπέδειξε στην αυλή έξω από το διαμέρισμα ένα μαχαίρι και ένα σκεπάρνι κιτρινόμαυρου χρώματος και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο ο κατηγορούμενος ανέφερε "εν τούτα που εκράταν ο Samir και με τούτο το μαχαίρι έσφαξα τον". Στη συνέχεια υπέδειξε τα σημεία όπου ο παραπονούμενος εισήλθε με το αυτοκίνητο του και στάθμευσε και του παρέδωσε επίσης το παντελόνι και τα παπούτσια που φορούσε το βράδυ του επεισοδίου. Παραλήφθηκε επίσης από την καρότσα του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφή HPX206 που βρισκόταν στο γκαράζ της οικίας του κατηγορούμενου ένα σκεπάρνι με κιτρινόμαυρη χειρολαβή (Τεκμ. 5Δ
(20)). Ο ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους Μ.Κ.11 αναφέρθηκε στο περιεχόμενο των εκθέσεων που ετοίμασε και κατατέθηκαν σαν Τεκμ. 20 και 20(Α). Το Τεκμήριο 20 αφορά την εξέταση του παραπονούμενου και ο μάρτυρας αναφέρει σαν ευρήματα: τραύμα συρραμένο με δύο ράμματα στην αριστερή ωμοπλατιαία χώρα, τραύμα συρραμένο με τέσσερα ράμματα στη ράχη του δεξιού χεριού μήκους 7 εκ. και τραύμα μήκους 2 εκ. στην αριστερή μαστική χώρα. Ανέφερε περαιτέρω στην μαρτυρία του ότι το τραύμα του παραπονούμενου στην αριστερή μαστική χώρα ήταν σοβαρό γιατί στο σημείο εκείνο υπάρχουν ζωτικά όργανα όπως η καρδιά και οι πνεύμονες και θα μπορούσε να πληγεί ένα από αυτά τα όργανα και το τραύμα να ήταν θανατηφόρο. Δεν έκαμε έρευνα αν τα τραύματα έγιναν από το ίδιο όργανο ήταν όμως σίγουρος ότι αυτά έγιναν από όργανο που "τρυπά και μπαίνει" το οποίο μπορεί επίσης και να κόβει, κάτι όπως πρόσθεσε, μυτερό. Τα τραύματα έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά στο μήκος και το στοιχείο αυτό δείχνει ότι μπορεί να έγιναν από το ίδιο όργανο. Ο ίδιος όπως είπε δεν έκαμε εξέταση αν ήταν αυτοτραυματισμός στην μαστική χώρα. Στο Τεκμ. 20(Α) που είναι η ιατροδικαστική έκθεση για τον κατηγορούμενο ο μάρτυρας αναφέρει ότι εξωτερικά δεν φέρει κακώσεις. Ο Μ.Κ.12 Μάριος Καριόλου αναφέρθηκε στην έκθεση του Τεκμ. 21 και στις δειγματοληψίες που πήρε από το σκεπάρνι (Τεκμ. 5Δ
(1)με την ένδειξη 35151.1 και στο μαχαίρι (Τεκμ. 5Δ
(2)) με την ένδειξη 35152.1. Ανέφερε ότι έκαμε 6 δειγματοληψίες. Από το μπροστινό και πίσω μέρος της λεπίδας του σκεπαρνιού όπου δεν υπήρχαν σημεία με αίμα, από την μεταλλική λεπίδα στο σημείο που υπήρχαν οι κηλίδες αίματος και από την χειρολαβή με το πράσινο χρώμα από σημεία που δεν έφεραν κηλίδες αίματος αλλά και από σημεία όπου υπήρχαν κηλίδες αίματος. Πήρε επίσης δειγματοληψία από το κουμπί στο μαχαίρι (Τεκμ. 5Δ
(2), την κόκκινη χειρολαβή και το πάνω μέρος και από το πάνω μέρος της λεπίδα μέχρι το σημείο της κοιλιάς που σχηματίζει η λεπίδα. Από το Τεκμήριο 21 προκύπτει ότι στο σκεπάρνι (Τεκμ. 5Δ
(1)) ανευρέθηκε γενετικό υλικό που ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του παραπονούμενου και στο μαχαίρι (Τεκμ. 5Δ
(2)) ανευρέθηκε μεικτό γενετικό υλικό που ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του παραπονούμενου και του Κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.13 Ρένος Πίτρος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμ. 29 και ανέφερε επίσης στην προφορική του μαρτυρία ότι στις 23.6.08 και γύρω στις 21.30 με 22.00 καθόταν στην βεράντα του σπιτιού του και μιλούσε στο κινητό του τηλέφωνο όταν είδε να έρχεται με ταχύτητα ένα διπλοκάμπινο άσπρο αυτοκίνητο και να σταματά απότομα εντός του γκαράζ των διαμερισμάτων που βρίσκονται ακριβώς απέναντι από το δικό του διαμέρισμα και από το οποίο κατέβηκε ένας άντρας. Σε κάποια στιγμή άκουσε κάποιο να μιλά έντονα στην Αραβική γλώσσα και αντιλήφθηκε ότι μιλούσε στο κινητό τηλέφωνο. Στην συνέχεια ο ίδιος πήγε στο δωμάτιο του και ξάπλωσε. Ενώ κοιμόταν άκουσε φωνές και ξύπνησε αλλά δεν είδε τίποτε και ξανακοιμήθηκε. Μετά από λίγη ώρα όταν κατέβηκε κάτω είδε ότι στο μέρος υπήρχε Αστυνομία. Όπως είπε δεν μπορούσε να δει αν το πρόσωπο αυτό κρατούσε οτιδήποτε άλλο εκτός από το κινητό του τηλέφωνο. Είδε να πηγαινοέρχεται μια - δύο φορές μέσα στα 10 πόδια στο σπίτι του κατηγορούμενου αλλά δεν τον παρακολουθούσε συνέχεια. Όταν ο ίδιος ανέβηκε στο δωμάτιο του το πρόσωπο αυτό βρισκόταν πιο βαθειά μέσα στο γκαράζ προς το πίσω μέρος του σπιτιού. Ο γιατρός Π. Παπαδόπουλος Μ.Κ.14 αναγνώρισε την ιατρική βεβαίωση Τεκμ. 30(Α) σαν δική του αναφορά και υιοθέτησε επίσης την κατάθεση του Τεκμ.
- Ανέφερε ότι το τέμνον αιχμηρό όργανο στο οποίο αναφέρεται μπορεί να είναι μαχαίρι. Σε ερώτηση του κ. Χειμώνα αν ο ίδιος παρατηρεί οποιεσδήποτε εκδορές πέραν από την αναφορά του, υποδεικνύοντας του τις φωτογραφίες του παραπονούμενου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν παρατηρεί οποιεσδήποτε άλλες εκδορές και αυτό που φαίνεται μπορεί να είναι στεγνό αίμα. Στη μαρτυρία του Μ.Κ.14 θα επανέλθουμε στη συνέχεια. Η Ramona Elena Miror Μ.Κ.15 υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων της Τεκμ. 31 και 31(Α) όπου αναφέρει ότι κατάγεται από την Ρουμανία και διατηρεί δεσμό με τον κατηγορούμενο. Διέμενε μαζί του στο σπίτι του στην οδό Παύλου Κουντουριώτη 3, διαμέρισμα 1 στην Πάφο. Ο κατηγορούμενος εργάζεται σε οικοδομές στην Λεμεσό και πηγαινοέρχεται καθημερινά. Στις 23.6.08 ο κατηγορούμενος έφυγε από το σπίτι η ώρα 5 με 6 το πρωϊ και πήγε στην δουλειά του στην Λεμεσό. Γύρω στις 11 η ώρα επέστρεψε και έμειναν στο σπίτι μέχρι η ώρα 4 το απόγευμα που η ίδια έφυγε για την δουλειά της. Γύρω στις 7.30 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και της ανέφερε ότι θα πήγαινε αργότερα στο εστιατόριο που εργάζεται για να την δει. Του τηλεφώνησε ξανά γύρω στις 10 με 10.30 και της είπε ότι είναι στην αστυνομία και θα της έλεγε αργότερα τι συνέβηκε. Όταν η ίδια επέστρεψε στο σπίτι γύρω στις 01.00 το πρωϊ της 24.6.08 είδε ότι στο σπίτι υπήρχε αστυνομία και της ζήτησαν να πάει για να δώσει κατάθεση. Στην κατάθεση της Τεκμ. 31(Α) η μάρτυρας αναφέρει ότι μετά που επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο στην φυλακή αντελήφθηκε ότι το πρόσωπο που τραυματίστηκε στις 23.6.08 ήταν ο Samer Ahmad ο οποίος είναι πολύ καλός φίλος με τον κατηγορούμενο και άκουσε πολλές φορές τον κατηγορούμενο να μιλά μαζί του στο τηλέφωνο. Γνωρίζει επίσης ότι ο Samer δούλευε στο παρελθόν με τον κατηγορούμενο ο οποίος ήταν ο εργοδότης του. O M.K.16 Παύλος Αναστασιάδης υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμ. 32 στην οποία αναφέρει ότι διαμένει στην οδό Παύλου Κουντουριώτη και το υπνοδωμάτιο του είναι στον πρώτο όροφο. Γύρω στις 22.10 ξύπνησε από θόρυβο αυτοκινήτου και είδε από την ανοικτή μπαλκονόπορτα του δωματίου προς το δρόμο ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητου χρώματος άσπρου να έρχεται με ταχύτητα από τα ανατολικά και να μπαίνει στο χώρο στάθμευσης του σπιτιού το οποίο βρίσκεται σχεδόν απέναντι από το δικό του στο οποίο όπως γνωρίζει διαμένει ένας Άραβας από την Αίγυπτο που ονομάζεται Σαμ. Από το αυτοκίνητο κατέβηκε από την πόρτα του οδηγού ένας άντρας και προχώρησε προς την πόρτα του σπιτιού που βρίσκεται στο αριστερό πλευρό όπως το έβλεπε. Στο βάθος μετά το πάρκιγκ είδε ότι ήταν ο γείτονας του ο Σαμ και φαινόταν να περίμενε το πρόσωπο αυτό, το οποίο πήγε κοντά του. Στην αρχή μιλούσαν κανονικά και ακολούθως τους άκουγε να φωνάζουν στα Αραβικά θυμωμένα. Σε κάποια στιγμή άκουσε μια δυνατή κραυγή πόνου και μετά από δύο τρία λεπτά άκουσε το διπλοκάμπινο να φεύγει. Περαιτέρω στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ο δρόμος μπροστά από το σπίτι του ήταν φωτισμένος και από το σπίτι του βλέπει την εικόνα όπως φαίνεται στην φωτογραφία 4 του Τεκμ. 2(Α). Εκεί είδε το αυτοκίνητο να έρχεται από απόσταση 10 μέτρων. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν πολύ βαθειά στα 10 πόδια και από το δωμάτιο του έβλεπε μόνο το κεφάλι του. Στη φωτ. 5 του Τεκμ. 2(Α) ο μάρτυρας σημείωσε το σημείο όπου όπως ανέφερε έβλεπε τον κατηγορούμενο. Άκουσε τον κατηγορούμενο και τον παραπονούμενο να τσακώνονται για 10 με 15 λεπτά αλλά δεν τους είδε να έρχονται προς την έξοδο των 10 ποδών. O Αστυφ. 1698 Κυριάκος Κυριάκου Μ.Κ.17 κατέθεσε σαν τεκμήρια την γραπτή κατηγορία του κατηγορουμένου (Τεκμ. 33(Α)) και δύο συγκαταθέσεις για ιατρική εξέταση του κατηγορούμενου και του παραπονούμενου σαν Τεκμ. 33(Β) και 33(Γ). Ανέφερε επίσης ότι έλαβε μέρος στις εξετάσεις μαζί με τον Αστυφ. 2192 αλλά ο ίδιος δεν έδωσε οδηγίες να επισκεφτεί την σκηνή ο ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους. Η Μ.Κ.18 Γ/Αστυφ. 3489 Θεοδώρα Νεάρχου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της Τεκμ. 24 και ανέφερε ότι στις 23.6.08 και γύρω στις 22.50 μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου μαζί με τον Αστυφ. 2192 όπου συνομίλησε με ένα αλλοδαπό ο οποίος βρισκόταν στο θάλαμο των πρώτων βοηθειών και τους ανέφερε ότι ονομάζεται Samer Ahmad. Tους ανέφερε επίσης ότι τον μαχαίρωσε ο φίλος του Shahin γιατί του χρωστούσε το ποσό των €
- Τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ΜΚ19 ήταν ο παραπονούμενος Samer Ahmad Salem. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του η οποία έγινε Τεκμ. 34 και στην οποία αναφέρει ότι είναι Παλαιστίνιος της Ιορδανίας ήλθε στην Κύπρο πριν από 2 ½ χρόνια και είναι αιτητής πολιτικού ασύλου. Από τον Σεπτέμβριο του 2007 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007 εργαζόταν ως καλουψιής στον κατηγορούμενο ο οποίος τους πρώτους δύο μήνες της εργοδότησης τον πλήρωνε κανονικά όμως για τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο δεν τον πλήρωσε με αποτέλεσμα να του χρωστά €
- Για τον λόγο αυτό αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εργασία κοντά στον κατηγορούμενο και να εργάζεται σε διάφορους άλλους εργοδότες. Συνέχισε όμως να τηλεφωνεί στον κατηγορούμενο για να του δώσει τα χρήματα του και ο κατηγορούμενος του έλεγε να περιμένει. Στις 23.6.2008 και γύρω στις 8 το βράδυ τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και του ζήτησε να του δώσει τα χρήματα που του χρωστούσε και ο κατηγορούμενος του είπε να πάει στο σπίτι του. Γύρω στις 21.30 αφού πήρε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής CBA610 ένα άσπρο διπλοκάμπινο πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου. Όταν ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του δώσει τα χρήματα που του χρωστούσε ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι "εν έσιη τίποτε" και άρχισαν να συζητούν έντονα. Σε κάποια στιγμή ενώ γύρισε για να φύγει ένιωσε πόνο στην ωμοπλάτη γύρισε προς το μέρος του κατηγορούμενου και πρόσεξε ότι κρατούσε στο χέρι του ένα μαχαίρι. Προσπάθησε να αρπάξει το χέρι του κατηγορούμενου που κρατούσε το μαχαίρι όμως ο κατηγορούμενος τον τραυμάτισε με το μαχαίρι στο πάνω μέρος της δεξιάς παλάμης και στη συνέχεια του έμπηξε το μαχαίρι στην αριστερή πλευρά του στήθους του. Ακολούθως του έπεσε το μαχαίρι και ο ίδιος κατάφερε να τον κτυπήσει με τα χέρια του και έτρεξε και μπήκε στο αυτοκίνητο και το οδήγησε με κατεύθυνση στο νοσοκομείο. Σταμάτησε στο σπίτι του φίλου του Amin του ανέφερε ότι τον μαχαίρωσε ο κατηγορούμενος και αφού μπήκε συνοδηγός o Amin στο αυτοκίνητο πήγαν μαζί στο νοσοκομείο. Στην προφορική του μαρτυρία ο παραπονούμενος ανέφερε ότι ζήτησε τα χρήματα από τον κατηγορούμενο αρκετές φορές. Εκείνο το βράδυ επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο τηλεφωνικά αλλά ο κατηγορούμενος δεν απαντούσε. Γύρω στις 9 με 9.15 επικοινώνησε ο κατηγορούμενος μαζί του και του είπε έλα και ο παραπονούμενος πίστεψε ότι θα του έδινε €150 - €
- Έτσι πήρε το αυτοκίνητο του και πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου. Eκεί του τηλεφώνησε ότι έφθασε. Κατέβηκε και βρήκε το κατηγορούμενο να κάθεται στο καναπέ στην βεράντα της κουζίνας. Όταν μπήκε εκεί ο κατηγορούμενος δεν κρατούσε οτιδήποτε στα χέρια του αλλά ούτε και ο ίδιος. Μίλησαν για περίπου 10 λεπτά. Στην αρχή η συζήτηση τους ήταν φυσιολογική και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος του είπε "δεν έχω χρήματα και δεν σου χρωστώ τίποτε". Άρχισαν να υψώνουν και οι δύο τον τόνο της φωνής τους και ο μάρτυρας είπε στον κατηγορούμενο "θέλω να μου φέρεις τα λεφτά μου διαφορετικά θα σε κανονίσω" και γύρισε να φύγει. Προχώρησε προς το αυτοκίνητο και φθάνοντας στην πόρτα του αυτοκινήτου ο κατηγορούμενος τον κτύπησε για πρώτη φορά στη πλάτη. Ο ίδιος γύρισε τον έσπρωξε με το χέρι ο κατηγορούμενος τον κτύπησε στο χέρι και μετά στο στήθος με το μαχαίρι. Ο ίδιος πήγε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου για να πάρει ένα σκεπάρνι με σκοπό όπως είπε να τον κτυπήσει όμως δεν μπόρεσε να το κρατήσει και του έπεσε. Στο σημείο αυτό της μαρτυρίας του θα επανέλθουμε αφού είναι και ένα έντονα αμφισβητούμενο σημείο από την υπεράσπιση. Στην αντεξέταση υπεβλήθηκε στον μάρτυρα ότι ουδέποτε εργάστηκε με τον κατηγορούμενο αφού ο κατηγορούμενος ήταν ο ίδιος εργοδοτούμενος σε άλλο εργοδότη. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι εργαζόταν για λογαριασμό του κατηγορούμενου ο οποίος έπαιρνε δουλειές "καπάλι" στη Λεμεσό. Ανέφερε περαιτέρω ότι ζήτησε πολλές φορές από τον κατηγορούμενο να του δώσει τα χρήματα που του χρωστούσε όμως δεν πήγε να τα ζητήσει μέσω δικηγόρου γιατί ήξερε ότι ο κατηγορούμενος χρωστούσε και σε άλλα πρόσωπα και δεν μπορούσε να πληρώσει τους υπαλλήλους του όμως ήταν φίλοι παρέμειναν φίλοι έστω και αν η οικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου δεν ήταν καλή και θεωρούσε όπως είπε ντροπή να εμπλέξει άλλους στην διεκδίκηση των χρημάτων του. Ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του πληρώνει έστω και με δόσεις 50 ευρώ για να τον διευκολύνει αλλά ο κατηγορούμενος του έλεγε να κάμει υπομονή. Εκείνη την ημέρα πήγε στην δουλειά του μαζί με τον Khodr και τέλειωσαν γύρω στις 3 το απόγευμα. Πήγε στο σπίτι του ξεκουράστηκε και μετά πήγε να κουρέψει αρκετούς πελάτες του από τους οποίους τέλειωσε γύρω στις
- Η ώρα 6 πήγε στο σπίτι του Natel με το δικό του αυτοκίνητο το Honda. Ακολούθως πήγαν με το αυτοκίνητο του Natel στην Κ. Πάφο και επέστρεψαν γύρω στις 8.30 με 9 στο σπίτι του Natel. Είχε ήδη συνεννοηθεί με τον Khodr να του δώσει το αυτοκίνητο του το οποίο είναι pick-up για να μεταφέρει κάποια πράγματα και ο Khodr του είπε ότι θα ερχόταν να το φέρει στο σπίτι του Natel και να πάρει το δικό του αυτοκίνητο. Με το αυτοκίνητο του Khodr πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου και στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ήταν προσχεδιασμένο να πάει με το αυτοκίνητο του Khodr και όχι με το δικό του στο σπίτι του κατηγορούμενου γιατί μ' αυτό το τρόπο θα ήταν δύσκολος ο εντοπισμός του μετά την ολοκλήρωση του σκοπού του. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι μαζί του πήρε το σκεπάρνι και το μαχαίρι, ότι πήγε μόνος του στο σπίτι του κατηγορούμενου γιατί θα ήταν καλύτερα να μην έχει οποιοδήποτε άλλο μαζί του. Στις υποβολές αυτές ο μάρτυρας ανέφερε ότι αν σκόπευε οτιδήποτε εναντίον του κατηγορούμενου δεν θα δεχόταν ο ίδιος κτύπημα στην πλάτη και αρνήθηκε ότι το μαχαίρι ανήκει στον ίδιο. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι σε καμιά από τις γραπτές του καταθέσεις δεν αναφέρει οτιδήποτε για το σκεπάρνι και ο μάρτυρας ανέφερε ότι έκαμε λάθος και ξέχασε να το πει. Το σκεπάρνι ήταν μαζί με όλα τα εργαλεία στην κάσια του αυτοκινήτου και την ώρα που το έπιασε ήταν ήδη κτυπημένος από το μαχαίρι. Ανέφερε ότι θα επιτίθετο στον κατηγορούμενο όμως του έπεσε το σκεπάρνι. Σε ερώτηση του κ. Χειμώνα γιατί να τον κτυπήσει αφού εκείνη την ώρα δεν έκαμε τίποτε ο κατηγορούμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι τον είχε ήδη κτυπήσει και φοβόταν ότι θα τον κτυπήσει τρίτη, τέταρτη φορά και τελικά να τον σκοτώσει. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι όταν πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου ήταν "οπλισμένος με θυμό και οργή" θέση που ο μάρτυρας αρνήθηκε και ανέφερε ότι στο τηλέφωνο μίλησε κανονικά και είναι στη συνέχεια όταν έφτασε εκεί που μίλησαν έντονα. Το σημείο στο οποίο μιλούσαν ήταν στην είσοδο της κουζίνας και το σημείο όπου τον κτύπησε ο κατηγορούμενος ήταν στην είσοδο του γκαράζ και σε απόσταση 10 μέτρων. Ήταν η τελική θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε άμυνα επειδή ο μάρτυρας κρατούσε το σκεπάρνι και το μαχαίρι και ότι τον τραυμάτισε μόνο και μόνο για να μην τον κτυπήσει με το σκεπάρνι θέσεις που ο κατηγορούμενος δεν αποδέχθηκε. O κατηγορούμενος όπως είχε δικαίωμα προέβη σε ανόμωτη δήλωση το περιεχόμενο της οποίας έχει ως ακολούθως: Την ημέρα που έγινε το πρόβλημα είχα πάει στο σπίτι μου η ώρα 7 - 7.30 το βράδυ, έβαλα το τηλέφωνο μου στο αθόρυβο γιατί είχα κάνει και μπάνιο, πήγα στο υπνοδωμάτιο μου για να κοιμηθώ, ξύπνησα μεταξύ 10 παρά 10, 10.10, πρόσεξα ότι ο Σάμερ μου είχε τηλεφωνήσει περίπου 10 φορές. Κοίταξα στο τηλέφωνο μου το κινητό σε όλες τις αναπάντητες κλήσεις και μου είχε τηλεφωνήσει 10 φορές περίπου. Επήρα το κινητό μου για να του τηλεφωνήσω οπόταν μου τηλεφώνησε ο ίδιος. Ήθελα να δω τι ήθελε ξαφνιάστηκα και παραξενεύτηκα που μου τηλεφώνησε 10 φορές. Αφού μου τηλεφώνησε και του απάντησα με ερώτησε που είμαι του είπα ότι είμαι στο σπίτι μου και μόλις έχω ξυπνήσει και μου είπε ότι βρίσκεται κάτω έξω από το σπίτι μου και θέλει να μου μιλήσει. Το σπίτι μου αποτελείται από δύο ορόφους κοιμόμουνα πάνω οπότε κατέβηκα άναψα τα φώτα του γκαράζ επειδή είναι πολύ σκοτεινά εκεί και δεν μπορεί κάποιος να περπατήσει φορούσα ένα κοντό παντελονάκι χρώματος πράσινου και φορούσα επίσης παντόφλες και δεν φορούσα οτιδήποτε από πάνω επειδή ήταν καλοκαίρι. Βγήκα από την πόρτα της κουζίνας και μέσα στο γκαράζ έξω στο δρόμο αφού μου είχε πει ότι με περίμενε έξω είδα ένα αυτοκίνητο άσπρο να είναι κολλημένο πίσω από το αυτοκίνητο μου. Στο γκαράζ του σπιτιού μου είδα τότε τον Σάμερ να στέκεται εκεί και στεκότανε μεταξύ του αυτοκινήτου του και του δικού μου αυτοκινήτου πίσω από το αυτοκίνητο μου. Το αυτοκίνητο μου βρισκότανε μετά το στύλλο και το δικό του απ' έξω. Ενώ προχωρούσα προς το μέρος του τον πλησίασα στο 1 μέτρο περίπου και είδα ότι τα χέρια του ήταν πίσω από την πλάτη του. Τον κάλεσα να μπει μέσα για να τον κεράσω καφέ αφού είχε 2 ½ - 3 μήνες να τον δω και να του μιλήσω. Έβαλε τα χέρια του μπροστά και προσπάθησε να μου επιτεθεί. Εγώ φοβήθηκα κινήθηκα προς τα πίσω και τον έπιασα από την φανέλα από την θέση του λαιμού. Τότε που τον πλησίαζα δεν μου μίλησε καθόλου απλά έβαλε τα χέρια του μπροστά και μου επιτέθηκε. Από το πρόσωπο του είχα καταλάβει ότι κάτι θα γίνει. Τον έριξα στο έδαφος και έπεσε με το δεξί του πλευρό. Εκεί δίπλα στο στύλλο του γκαράζ υπάρχουν κάποια φυτά και λουλούδια έπεσε πάνω στο δεξί του χέρι και στο αριστερό κρατούσε μαχαίρι. Προσπάθησα πολλές φορές να του πάρω το μαχαίρι από το χέρι. Τραβούσε αυτός, τραβούσα και εγώ αλλά δεν προσπάθησα να τον κτυπήσω. Καθώς τραβιόμασταν και κινούμασταν αυτός κινήθηκε και γύρισε προσπάθησε να με κτυπήσει με το σκεπάρνι το απέκρουσα με το αριστερό μου χέρι και τότε τον κτύπησα καθώς τραβιόμασταν με το μαχαίρι στο χέρι αλλά αυτός είχε καταφέρει να με κτυπήσει με το σκεπάρνι στο κεφάλι. Στηρίχθηκα στους ώμους του για να καταφέρω να σηκωθώ. Σηκώθηκε αυτός στεκόμουν και εγώ άρχισα να του φωνάζω βγήκαν οι γείτονες και του είπα να φύγει από το σπίτι μου αφού είχα δει και τα αίματα που τρέχανε. Όταν του είχε πέσει το σκεπάρνι εγώ δεν το ακούμπησα αλλά το μαχαίρι που του είχα πάρει το έριξα εκεί στο τόπο να το δει η αστυνομία. Άφησα τα πάντα στο τόπο τους για να πω στην αστυνομία την αλήθεια και να βοηθήσω την διαδικασία που θα γινόταν. Εμπήκε αυτός στο αυτοκίνητο του και έφυγε από το μέρος. Το τηλέφωνο μου βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο μου όπου κοιμόμουν προηγουμένως. Πήγα πάνω τηλεφώνησα αμέσως στην αστυνομία και ζήτησα την βοήθεια τους λέγοντας ότι κάποιος προσπάθησε να με σκοτώσει. Εγώ είχα τηλεφωνήσει στο γραφείο παραπόνων μου είπαν ότι υπήρχε περίπολο κοντά στην περιοχή μου και σε 10 λεπτά θα είναι κοντά μου. Αφού είχε αφιχθεί η αστυνομία πρόσεξα ότι ήταν 3-4 αστυνομικοί. Ήμουν σοκαρισμένος και δεν θυμούμαι αν ήταν ακριβώς τόσοι. Οι αστυνομικοί μου είπαν να αφήσω τα πάντα όπως ήταν να πάω με το αυτοκίνητο μου στην αστυνομία να υποβάλω παράπονο. Οι αστυνομικοί μου είπαν ότι έπρεπε να φύγουν γιατί υπήρχε κάποια περίπτωση στο Νοσοκομείο αλλά εγώ τους ανάφερα ότι αρνούμαι και ότι έπρεπε να μείνω εκεί μέχρι να έλθουν άλλοι αστυνομικοί. Τότε πήγα να κάνω εγώ το παράπονο μου. Στην αρχή ήμουν σε ένα μικρότερο τμήμα και στην συνέχεια με ανέβασαν στο CID για να μου πάρουν κατάθεση. Την επόμενη ημέρα με πήρανε 2-3 αστυνομικοί για να τους εξηγήσω τι ακριβώς συνέβηκε τι φορούσα που έγινε το συμβάν. Είπα στην αστυνομία ότι φορούσα παντόφλες, φορούσα κοντό παντελονάκι, ανάφερα με λεπτομέρειες πως έγινε το συμβάν με σκοπό να με βοηθήσουνε τελικά χωρίς να γνωρίζω τον λόγο έμεινα εγώ υπό κράτηση. Κάτι άλλο που πρέπει να πω στο Δικαστήριο θέλω να αναφέρω ότι δεν χρωστώ σ' αυτό οποιοδήποτε ποσό. Εργάζομαι σε εταιρεία ως υπάλληλος έχω πάρα πολλούς μάρτυρες να το επιβεβαιώσουν αυτό και ο μισθός που έπαιρνα είναι καταγραμμένος στα computer. Αν μου το ζητήσει το Δικαστήριο μπορεί να φέρω συνάδελφο μου ή τον ιδιοκτήτη της εταιρείας να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα μου. Και ένα ερώτημα από την δική μου άποψη είναι αν του χρωστούσα εγώ λεφτά δεν θα έπρεπε να ερχόταν να με σκοτώσει θα έπρεπε να σεβαστεί τους νόμους και να απευθυνθεί για να βρει το δίκαιο του. Εγώ σεβάστηκα τους νόμους δεν ήμουν ένοχος υπόβαλα το παράπονο μου και περίμενα την βοήθεια της αστυνομίας. Μέχρι και τώρα την τελευταία στιγμή σέβομαι τους νόμους στέκομαι ενώπιον σας με σεβασμό και περιμένω το αποτέλεσμα. Και κάτι άλλο που έχει περιγράψει ο ίδιος στην κατάθεση του (ο κατηγορούμενος βλέπει την κατάθεση του παραπονούμενου) και θέλω να πω στο Δικαστήριο ότι στην κατάθεση του γράφει ότι εγώ δεν κρατούσα στα χέρια μου μαχαίρι ή οτιδήποτε άλλο. Στην δεύτερη του κατάθεση λέει ότι εγώ κρατούσα το μαχαίρι και το σκεπάρνι ενώ τα αποτυπώματα του είναι σ' αυτά. Για τον κατηγορούμενο έδωσε επίσης μαρτυρία ο Θεοφάνης Χριστοδούλου (Μ.Υ.1) ο οποίος ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας Οικοδομική Εταιρεία Σ. Θεοφάνους Λτδ και ο κατηγορούμενος εργαζόταν κοντά του από το 2006 μέχρι τον Ιούνιο του
- Αναγνώρισε στις φωτογραφίες Τεκμ. 2(Α) το αυτοκίνητο με το οποίο ο κατηγορούμενος πήγαινε στην εργασία του και ανέφερε ότι την ημέρα που έγινε το επεισόδιο ο κατηγορούμενος σχόλασε από την εργασία του μετά τις 3.30 - 4.00 το απόγευμα. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος όταν εργαζόταν κοντά του δεν είχε άλλους υπαλλήλους και ανέφερε περαιτέρω ότι γνωρίζει τον Ashef Aden ο οποίος ήταν φίλος του κατηγορούμενου και εργαζόταν σαν υπεργολάβος αλλά δεν γνωρίζει αν συνεργαζόταν με τον κατηγορούμενο. Σε υποβολή του κ. Χ"Κύρου ότι την ημέρα του επεισοδίου ο κατηγορούμενος έφυγε από την εργασία το πρωϊ και επέστρεψε στην Πάφο ο μάρτυρας ανέφερε «δεν μπορώ να πω οτιδήποτε». Αξιολόγηση μαρτυρίας Έχουμε με μεγάλη προσοχή μελετήσει και εξετάσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε, να ακούσουμε και να παρακολουθήσουμε όλους τους μάρτυρες που κατάθεσαν ενώπιον μας. Σημειώσαμε τη συμπεριφορά των μαρτύρων, τον τρόπο με τον οποίον απαντούσαν και την αντίδραση τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο. Χωρίς κανένα απολύτως δισταγμό αποδεχόμεθα τη μαρτυρία των Μ.Κ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 και 18, σαν αληθινή και ειλικρινή μαρτυρία και σαν μαρτυρία που εκφράζει τα πραγματικά γεγονότα που οι πιο πάνω μάρτυρες διατύπωσαν με τις εξετάσεις που έκαμαν τι είδαν και αντιλήφθησαν οι ίδιοι. Οι αστυνομικοί μάρτυρες από τους πιο πάνω, ανάφεραν τι έκαμαν, τι διαπίστωσαν και τι είδαν από τη στιγμή που αναμίχθησαν στην υπόθεση και δεν είχαν κανένα λόγο να υποστηρίζουν είτε την πλευρά του Κατηγορούμενου είτε την πλευρά του παραπονούμενου. Ήταν κατά την άποψη μας ανεξάρτητοι μάρτυρες. Τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου ανάφερε σαν σοβαρές παραλείψεις των εξεταστών της υπόθεσης, όπως π.χ. ότι δεν διερευνήθηκε πώς και γιατί να υπάρχουν κηλίδες αίματος στο παντελόνι του Κατηγορούμενου και από ποια στάση του Κατηγορούμενου ή παραπονούμενου προκλήθησαν, πώς βρέθηκαν οι σταγόνες αίματος στις παντόφλες του Κατηγορούμενου και το κόψιμο που υπάρχει σε αυτές, για τις διαστάσεις μήκος, πλάτος, ύψος, του αυτοκινήτου, να εξετασθεί από πού προήλθε το μαχαίρι δηλαδή να εντοπιστεί ο τρόπος αγοράς του ή ο τρόπος εισαγωγής του ή ποια καταστήματα πωλούν παρόμοια μαχαίρια, ή επίσης πώς προέκυψαν σταγόνες αίματος στο πίσω μέρος του παντελονιού του Κατηγορούμενου, ή η μη φωτογράφιση του Κατηγορούμενου διότι δεν είχε κανένα τραύμα και πολλές άλλες τέτοιες επισημάνσεις, αποτελούν ψιλολογήματα και ατελέσφορες ενέργειες χωρίς καμιά σημασία στην εξέταση μιας τέτοιας υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν δύο εκδοχές. Είτε κατεχόταν το μαχαίρι από τον Κατηγορούμενο είτε από τον παραπονούμενο. Έγινε ένα επεισόδιο σαν αποτέλεσμα του οποίου ο παραπονούμενος υπέστη τρία σοβαρά τραύματα ενώ ο Κατηγορούμενος κανένα. Οι εξετάσεις έγιναν επιτόπου και με βάση τι είπαν οι πρωταγωνιστές του επεισοδίου και τι βρέθηκε επιτόπου και όλες οι πιο πάνω και άλλες επισημάνσεις που εκτίθενται στην αγόρευση του συνηγόρου του Κατηγορούμενου κατά την άποψη μας δεν έχουν οποιαδήποτε σημασία ή επίδραση στην ανεύρεση της αλήθειας. Αναφορικά με τους μάρτυρες που δεν είναι αστυνομικοί που ενεπλάκησαν στη διερεύνηση αυτών των αδικημάτων, παρά τις μικρές διαφορές που εντοπίζονται στη μαρτυρία τους με την υπόλοιπη μαρτυρία και ειδικά του παραπονούμενου και που δεν αφορούν ουσιώδη σημεία της υπόθεσης, κρίνουμε ότι είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν απέκρυψαν οτιδήποτε ηθελημένα, που να αποβαίνει προς όφελος οποιασδήποτε πλευράς. Κρίνουμε ότι οι εν λόγω μάρτυρες με θετικότητα, ειλικρίνεια και αυθορμητισμό απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο χωρίς ενδοιασμό και ανάφεραν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως οι ίδιοι τα αντελήφθησαν ή και τα εγνώριζαν. Οι οποιεσδήποτε επουσιώδεις αντιφάσεις ή διαφορές υπάρχουν δεν είναι σε ουσιώδη σημεία της υπόθεσης που να έχουν σαν αποτέλεσμα να κριθούν ως αναξιόπιστοι μάρτυρες. Απομένει η αξιολόγηση της μαρτυρίας του παραπονούμενου, ενός από τους πρωταγωνιστές αυτής της υπόθεσης, καθότι ο Κατηγορούμενος, ως είχε απόλυτο δικαίωμα από το Νόμο, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από τη θέση του η οποία και έχει εκτεθεί πιο πάνω. Η αξιολόγηση δεν θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στο ατομικό πεδίο κρίσης της αξιοπιστίας. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Κονναρής v. Αστυνομία
(1990)2 Α.Α.Δ. 203). Έχουμε δει και παρακολουθήσει τον παραπονούμενο με την απαιτούμενη προσοχή, έχουμε σημειώσει τον τρόπο με τον οποίο κατάθεσε δια ζώσης στο Δικαστήριο και έχουμε στο νου μας τη συμπεριφορά και αντίδραση του στις διάφορες ερωτήσεις και υποβολές που του έγιναν. Η εντύπωση που μας προκάλεσε ήταν πολύ καλή γιατί έδιδε τις απαντήσεις του με αυθορμητισμό και αμεσότητα, δεν είχε οποιονδήποτε ενδοιασμό να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση ή υποβολή και είμεθα πεπεισμένοι ότι ο παραπονούμενος ανάφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια με επιφύλαξη σε ένα σημείο της μαρτυρίας του στο οποίο θα αναφερθούμε στη συνέχεια όχι γιατί ανατρέπει τη μαρτυρία του αλλά κατά την κρίση μας ο μάρτυρας δεν το ανέφερε με τη λογική σειρά των πραγμάτων. Ήταν ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι εργαζόταν σαν υπάλληλος του Κατηγορούμενου και του όφειλε κάποια χρήματα τα οποία δεν του επλήρωνε. Ο Κατηγορούμενος μέσω της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας και της εκδοχής που προβάλλει με την ανόμωτη δήλωση του αρνείται αυτό το γεγονός αλλά η μαρτυρία του παραπονούμενου σε σχέση με την εργοδότηση του από τον Κατηγορούμενο ενισχύεται πλήρως και με θετικότητα από τη Μ.Κ.15 Ramona Elena Mirror, η οποία διέμενε μαζί με τον Κατηγορούμενο στην οδό Παύλου Κουντουριώτη 3 και η οποία ανάφερε ότι το πρόσωπο που τραυματίστηκε στις 23.6.08 ήταν ο Samer Ahmad δηλαδή ο παραπονούμενος, ο οποίος είναι πολύ καλός φίλος με τον Κατηγορούμενο και άκουσε πολλές φορές τον Κατηγορούμενο να μιλά μαζί του στο τηλέφωνο. Γνώριζε επίσης ότι ο παραπονούμενος δούλευε στο παρελθόν μαζί με τον Κατηγορούμενο ο οποίος ήταν ο εργοδότης του αλλά και από τον Μ.Κ.6 ο οποίος γνώριζε ότι ο παραπονούμενος εργαζόταν με τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία του παραπονούμενου αναφορικά με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν το βράδυ της 23.6.2008 ενισχύεται και από το Μ.Κ.16 Παύλο Αναστασιάδη, ο οποίος μένει απέναντι από την οικία του Κατηγορούμενου και ο οποίος ανάφερε ότι άκουσε και είδε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου να έρχεται με ταχύτητα, όπως είπε, και να μπαίνει στο χώρο στάθμευσης του σπιτιού του Κατηγορούμενου. Είδε στο βάθος μετά το parking το γείτονα του που είναι ο Κατηγορούμενος και φαινόταν να περίμενε το πρόσωπο αυτό που πήγε κοντά του. Στην αρχή μιλούσαν κανονικά, όπως ανάφερε και ο παραπονούμενος, και στη συνέχεια τους άκουσε να φωνάζουν στα αραβικά θυμωμένα. Η μόνη διαφορά που υπάρχει στη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα και του παραπονούμενου είναι ο τρόπος προσέλευσης του παραπονούμενου με το διπλοκάμπινο στο σπίτι του Κατηγορούμενου. Ο παραπονούμενος ανάφερε ότι δεν έτρεχε και ούτε εβούϊζε το αυτοκίνητο του ενώ ο Μ.Κ.16 ανάφερε ότι είδε να φθάνει με ταχύτητα το εν λόγω αυτοκίνητο. Το γεγονός αυτό θα είχε πιθανώς ιδιαίτερη σημασία εάν αμέσως μετά την άφιξη του παραπονούμενου και την αποβίβαση του από το αυτοκίνητο ακολουθούσε το επεισόδιο αφού όπως υπέβαλε ο κ. Χειμώνας "ήρθε οπλισμένος με θυμό και οργή". Η μαρτυρία όμως του Παύλου Αναστασιάδη δείχνει ότι προηγήθηκε συζήτηση σε χαμηλό τόνο, όπως είναι και ο ισχυρισμός του παραπονούμενου, και ακολούθως έγινε συζήτηση σε ψηλούς τόνους και ακολούθησε το επεισόδιο σε 10-15 λεπτά. Περαιτέρω θα πρέπει να τονίσουμε ότι η μαρτυρία του παραπονούμενου για τα τραύματα που υπέστη και γίνονται ανάλογα ευρήματα από το Δικαστήριο αλλά και τον τρόπο που προκλήθηκαν ενισχύεται και από τις εκθέσεις του ιατροδικαστού και γιατρού που εξέτασαν και περιέθαλψαν τον παραπονούμενο, όπως και από πολλά τεκμήρια που τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου όπως π.χ. η φανέλα που φορούσε ο παραπονούμενος και παρουσιάζει δύο οπές από το τραύμα που υπέστη στην πλάτη και στην αριστερή μαστική χώρα. Το επιχείρημα και ο ισχυρισμός του συνηγόρου του Κατηγορούμενου ότι το εν λόγω τεκμήριο δεν εξετάσθη από τον ιατροδικαστή για να υπάρχει μαρτυρία πώς μπορεί να είχαν προκληθεί αυτές οι οπές είναι εντελώς αβάσιμο διότι το τεκμήριο αυτό ομιλεί από μόνο του. Το σημείο της μαρτυρίας του παραπονούμενου για το οποίο πιο πάνω αναφέραμε ότι έχουμε σχετική επιφύλαξη, αφορά το σημείο που σχετίζεται με το σκεπάρνι τεκμήριο 5Δ
(1)πάνω στο οποίο εντοπίσθηκε γενετικό υλικό μόνο του παραπονούμενου. Ο παραπονούμενος στην πρώτη του γραπτή κατάθεση που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης δεν κάμνει καμιά αναφορά σε σκεπάρνι. Στην συμπληρωματική κατάθεση του αρνείται ότι άγγιξε οποιοδήποτε σκεπάρνι και αναφέρει ότι "πρέπει να το έβαλε ο Σιαχίμ". Στην προφορική του μαρτυρία σε σχέση με το γιατί δεν ανεφέρθη στο σχετικό τεκμήριο και ότι το άγγιξε είπε ότι η πρώτη κατάθεση δόθηκε αμέσως μετά που εξήλθε του χειρουργείου και ευρίσκετο υπό την επήρεια φαρμάκων, πόνου και ταλαιπωρίας και δεν το ανέφερε. Στη δεύτερη κατάθεση έδωσε μια δικαιολογία ότι το ανάφερε αλλά η αστυνομικός που ελάμβανε την κατάθεση δεν το έγραψε. Προφορικά ο μάρτυρας ανάφερε ότι μετά που ο Κατηγορούμενος του επέφερε και τα τρία τραύματα προχώρησε στο αυτοκίνητο και πήρε το σκεπάρνι για να αμυνθεί αλλά λόγω των τραυμάτων που υπέστη δεν μπόρεσε να αντεπιτεθεί στον Κατηγορούμενο για σκοπούς προσωπικής του άμυνας και του έπεσε από το χέρι. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι ο παραπονούμενος προσπάθησε να πιάσει το σκεπάρνι από το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο μετά που υπέστη και τα τρία τραύματα. Η λογική πορεία των πραγμάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο παραπονούμενος έπιασε το σκεπάρνι από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου μετά το πρώτο πλήγμα που υπέστη στην πλάτη και γυρνώντας προς τον Κατηγορούμενο, ο Κατηγορούμενος τον τραυμάτισε στο χέρι με σκοπό τον αφοπλισμό του από το σκεπάρνι και ακολούθως του επέφερε το τρίτο κτύπημα στην μαστική χώρα. Ο παραπονούμενος παρέλειψε να αναφέρει στη πρώτη γραπτή κατάθεση του οτιδήποτε σχετικά με το σκεπάρνι και στη δεύτερη αρνήθηκε ότι το άγγιξε. Στην πρώτη κατάθεση πιθανόν να δικαιολογείται η μη αναφορά λόγω της κατάστασης του στον χρόνο που έδωσε την κατάθεση. Δεν μπορούμε να δεχτούμε όμως τον ισχυρισμό ότι το είπε στον αστυνομικό και δεν το έγραψε αφού μάλιστα υπάρχει σχετική αναφορά στη δεύτερη κατάθεση του. Ο παραπονούμενος πιθανό να θεώρησε επιβαρυντικό για τον εαυτό του το γεγονός αυτό και δεν το ανέφερε στις γραπτές του καταθέσεις ή θέλησε να το αποκρύψει. Σίγουρα δεν μπορούμε να δεχτούμε τη θέση του Κατηγορούμενου ότι το σκεπάρνι το κρατούσε ο παραπονούμενος κρυμμένο πίσω από την πλάτη του όταν πήγε στην είσοδο της κουζίνας. Αν αυτός ο ισχυρισμός ανταποκρίνετο στην αλήθεια ή λογική λέει ότι το επεισόδιο θα λάμβανε χώρα στο σημείο εκείνο. Η απόκρυψη του γεγονότος αυτού από τον παραπονούμενο και/ή η άρνηση του στις καταθέσεις του πόσο σοβαρή είναι για την αξιοπιστία του παραπονούμενου και σε τι εξυπηρετεί τον παραπονούμενο; Είναι τέτοιας καταλυτικής σημασίας ώστε να ανατρέπει την κρίση μας για την αξιοπιστία της υπόλοιπης μαρτυρίας του Κατηγορούμενου και να διαφοροποιεί τα γεγονότα; Στα ερωτήματα αυτά η απάντηση μας είναι αρνητική αφού η ενέργεια του να πιάσει το σκεπάρνι δεν ήταν η εναρκτήρια πράξη των γεγονότων επειδή όπως προκύπτει από την μαρτυρία την ώρα που κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πήγε στη πόρτα της κουζίνας του κατηγορούμενου είναι εύρημα μας ότι δεν το κρατούσε. Ο παραπονούμενος δίνει εξήγηση για την ύπαρξη του σκεπαρνιού στο αυτοκίνητο αφού το πρωϊ είχε πάει με αυτό στην εργασία του και όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητο και δέκτηκε το πρώτο κτύπημα στη πλάτη από τον κατηγορούμενο τότε πήρε το σκεπάρνι. Το Δικαστήριο μπορεί και έχει δικαίωμα με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Kades v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R. 212) να αποδέχεται μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίπτει άλλο μέρος της μαρτυρίας του. Στην αντίπερα όχθη της μαρτυρίας και εκδοχής του παραπονούμενου υπάρχει η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου. Ως προς την αξία και τον τρόπο προσέγγισης από το Δικαστήριο τέτοιων δηλώσεων σχετικές είναι και οι αποφάσεις στις υποθέσεις Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Khadar and another v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, Ιωάννου και Σιμιανός v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ.
- Συνοψίζοντας τις αρχές που πηγάζουν από την ανωτέρω νομολογία, μπορεί να λεχθεί ότι μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις δεν είναι χωρίς καμία απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από κάποια διαφορετική σκοπιά. Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου σε μεγάλο βαθμό καταρρίπτονται όμως από την μαρτυρία του Μ.Κ.
- Ο Μ.Υ.1 δεν προσθέτει οτιδήποτε στην ουσία των γεγονότων και ο σκοπός της παρουσίας του ήταν για να καταδείξει η υπεράσπιση ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο ίδιος εργοδοτούμενος και δεν εργοδοτούσε φίλους. Ο μάρτυρας αυτός δεν μας εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια του. Αντίθετα η υπερβολή του να μας πείσει ότι στις 23.6.08 ο Κατηγορούμενος εργαζόταν μέχρι τις 3.30-4.00 προσέκρουσε στην δική του έκπληξη όταν του υπεβλήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος εκείνη την ημέρα έφυγε από την εργασία του το πρωί. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που ακούσαμε καταλήγουμε στα ακόλουθα ευρήματα που αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Στις 23.6.08 και περί ώρα 21.30, μετά από πολλά τηλεφωνήματα που ο παραπονούμενος έκανε προς τον Κατηγορούμενο για οικονομικές διαφορές που υπήρχαν μεταξύ τους, όπως είναι ο ισχυρισμός του παραπονούμενου και τον αποδεχόμαστε, ο τελευταίος επισκέφθη τον Κατηγορούμενο στην οικία του που βρίσκεται στην οδό Παύλου Κουντουριώτη 3 στην Κάτω Πάφο για να ζητήσει τα χρήματα του. Ο παραπονούμενος πάρκαρε το άσπρο διπλοκάμπινο όχημα που οδηγούσε με αριθμό εγγραφής CBA610 πίσω από τα αυτοκίνητα του Κατηγορούμενου που ευρίσκοντο στο γκαράζ ενώ ο Κατηγορούμενος τον ανέμενε, έξωθι της κουζίνας του σπιτιού του αφού είχαν στο μεταξύ μιλήσει μεταξύ τους. Αρχικά συζήτησαν σε χαμηλό τόνο για τις διαφορές τους, στη συνέχεια όμως η συζήτηση εκτραχύνθηκε, ανέβηκαν οι τόνοι και ο παραπονούμενος γυρνώντας να φύγει είπε στον Κατηγορούμενο «εάν δεν μου δώσεις τα λεφτά μου θα σε κανονίσω». Πλησιάζοντας στο διπλοκάμπινο αυτοκίνητο με το οποίο αφίχθηκε για να αναχωρήσει και ενώ είχε γυρισμένη την πλάτη του προς τον Κατηγορούμενο δέχτηκε κτύπημα με μαχαίρι στην αριστερή ωμοπλάτη. Ο παραπονούμενος στην προσπάθεια του να αντεπιτεθεί έπιασε από το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο ένα σκεπάρνι (Τεκμ. 5Δ
(1)) και γύρισε για να κτυπήσει τον Κατηγορούμενο αλλά ο τελευταίος του επέφερε δεύτερο κτύπημα στο χέρι με αποτέλεσμα το σκεπάρνι να πέσει στο έδαφος και στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος επέφερε τρίτο κτύπημα στον παραπονούμενο στην αριστερή μαστική χώρα σαν αποτέλεσμα του οποίου είχε μεγάλη απώλεια αίματος όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που λήφθησαν στη σκηνή του επεισοδίου. Στη συνέχεια ο παραπονούμενος εισήλθε στο αυτοκίνητο και οδηγώντας το για να μεταβεί στο Νοσοκομείο πέρασε από το σπίτι του Μ.Κ.7, Amin Hani Dulkumoni, που ήταν φίλος του και τον παρακάλεσε να τον συνοδεύσει στις Πρώτες Βοήθειες. Ο μάρτυρας ρώτησε τον παραπονούμενο τι έγινε και ο παραπονούμενος του απάντησε «ο Χασάν που την Αίγυπτο εκτύπησε με με το μαχαίρι». Ο εν λόγω μάρτυρας συνόδευσε τον παραπονούμενο στις Πρώτες Βοήθειες και οδηγός ήταν ο παραπονούμενος ο οποίος εδυσκολεύετο να οδηγήσει και δεν μπορούσε να αλλάξει εύκολα ταχύτητα και να κρατά σταθερά το τιμόνι. Δεν οδήγησε ο μάρτυρας διότι όπως ανάφερε δεν γνωρίζει οδήγηση. Στο Νοσοκομείο ο παραπονούμενος έτυχε της κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης και είναι εύρημα μας ότι ο παραπονούμενος έχει ιαθεί πλήρως από τα τραύματα τα οποία υπέστη. Ο Κατηγορούμενος μετά την αναχώρηση του παραπονούμενου από τη σκηνή του επεισοδίου τηλεφώνησε στην Αστυνομία και ανάφερε ότι κάποιος ήρθε για να τον σκοτώσει. Περιπολικό της Αστυνομίας που ειδοποιήθηκε έφθασε στη σκηνή και ο Μ.Κ.8, Αστυφ. 4229, Γ. Σωκράτους, παρόλο ότι ρώτησε τον Κατηγορούμενο τι έγινε, ο Κατηγορούμενος είπε μόνο ότι κάποιος ήλθε στο σπίτι του και τον απείλησε αλλά δεν έδωσε καμία άλλη πληροφορία στο μάρτυρα που πρώτος αφίχθηκε στη σκηνή. Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος προσήλθε στο γραφείο μικροπαραβάσεων και ανέφερε ότι κάποιος φίλος του, του οποίου δεν γνωρίζει το όνομα πήγε έξω από το σπίτι του κρατώντας μαχαίρι και απειλούσε ότι θα τον σκοτώσει. Ο Κατηγορούμενος προβάλλει τον ισχυρισμό της αυτοάμυνας. Η αυτοάμυνα σε επίθεση, όπως ελέχθη στην υπόθεση Miliotis v. The Police
(1971)2 CLR 292, μπορεί υπό τις προϋποθέσεις και περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης να μην στοιχειοθετεί το αδίκημα. Το άρθρο 17 του Ποινικού Κώδικα προνοεί πως: «Πράξη ή παράλειψη, που διαφορετικά θα συνιστούσε ποινικό αδίκημα, δυνατό να μην καταλογιστεί σε αυτόν που διέπραξε, αν αυτός μπορέσει να αποδείξει ότι αυτή έγινε ή παραλείφθηκε μόνο για αποτροπή συνεπειών διαφορετικά αναπότρεπτων, οι οποίες, αν δεν αποτραπούν θα επιφέρουν σε αυτό ή σε πρόσωπα τα οποία αυτός έχει υποχρέωση να προστατεύσει, αναπότρεπτο και ανεπανόρθωτο κακό, ότι η πράξη δεν υπερέβη το εύλογα αναγκαίο με αυτό, επίσης ότι το κακό που προκλήθηκε από αυτόν δεν ήταν δυσανάλογο με εκείνο το οποίο αποτράπηκε.» Ανάλυση των στοιχείων αυτών γίνεται στο Archbold Criminal Pleading & Evidence & Practice, 39th ed. P. 1450. Περαιτέρω, θα πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα που ετέθη στην Palmer v. Regina M
(1971)1 All E.R. 1077 at 1085, αν ήταν αναγκαία η άσκηση βίας και αν η χρησιμοποιηθείσα βία ήταν η εύλογη υπό τις περιστάσεις. Πέραν δε τούτου, η ανάγκη χρήσης βίας και το μέγεθος αυτής θα εξαρτηθεί από τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης, αφού η βία δεν είναι μετρήσιμη και θα πρέπει να αντικριστεί τόσο αντικειμενικά όσο και υποκειμενικά αν ήταν η μόνη εύλογη και δέουσα υπό τις συνθήκες (βλέπε Palmer v. The Queen
(1971)1 All E.R. 1077). Έχει λεχθεί στην υπόθεση Giorgi άλλως Πάτο v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 29.6.00 σελ. 351, στη σελίδα 356, το εξής: «Η άμυνα καθιστά, όπως επισημαίνεται στην Μαραγκός v. Αστυνομίας, Π.Ε. 5469/21.9.98, τη χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, νόμιμη. Η άμυνα όμως, θα πρέπει να έχει ως αντικειμενικό στόχο την απόκρουση μιας επιθετικής ενέργειας. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται καθώς και ο τρόπος χρησιμοποίησης τους θα πρέπει να είναι ανάλογα του κινδύνου που αντιμετωπίζεται. Ένα άτομο που δέχεται επίθεση έχει δικαίωμα να αμυνθεί, αλλά δικαιούται μόνο να προβεί στις κινήσεις που είναι εύλογα αναγκαίες. Η εκτίμηση εξαρτάται βέβαια, από τα συγκεκριμένα γεγονότα και περιστάσεις της υπόθεσης (βλ. Palmer v. R
(1971)1 All E.R. 1077).» Όταν εγείρεται θέμα αυτοάμυνας το βάρος απόδειξης, βρίσκεται και πάλι στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία οφείλει να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος δεν ενήργησε στα πλαίσια αυτοάμυνας και όχι ο Κατηγορούμενος να αποδείξει ότι οι ενέργειες και πράξεις του εμπίπτουν στα όρια της αυτοάμυνας. Στην υπόθεση Maifoshis v. Police
(1978)2 Α.Α.Δ. σελ. 2, επεξηγείται η υπεράσπιση που προνοεί το άρθρο 17 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αναφέρει τα εξής: «Πράξη ή παράλειψη που διαφορετικά θα συνιστούσε ποινικό αδίκημα δυνατό να μην καταλογιστεί σε αυτό που το διέπραξε αν αυτός μπορέσει να αποδείξει ότι αυτή έγινε ή παραλείφθηκε μόνο για αποτροπή συνεπειών διαφορετικά αναπότρεπτων οι οποίες αν δεν αποτραπούν θα επιφέρουν σε αυτό ή σε πρόσωπα τα οποία αυτός έχει υποχρέωση να προστατεύσει, αναπότρεπτο και ανεπανόρθωτο κακό ότι η πράξη δεν υπερέβη το εύλογα αναγκαίο με αυτό και επίσης ότι το κακό που προκλήθηκε από αυτόν δεν ήταν δυσανάλογο με εκείνο το οποίο αποτράπηκε.» Όπως τονίστηκε στην Maifoshis (ανωτέρω), κατ΄ αρχή θα πρέπει να υπάρξει επίθεση για να προβληθεί με επιτυχία η υπεράσπιση της αυτοάμυνας. Χωρίς επίθεση δεν μπορεί να υπάρχει αυτοάμυνα. Θα πρέπει επίσης να απαντηθεί και ένα άλλο ερώτημα. Αν ήταν αναγκαία η άσκηση βίας και αν η χρησιμοποιηθείσα βία ήταν η εύλογη υπό τις περιστάσεις. Πέραν αυτού η ανάγκη χρήσης βίας και το μέγεθος αυτής θα εξαρτηθεί από τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης αφού η βία δεν είναι μετρήσιμη και θα πρέπει να αντικρυστεί τόσο αντικειμενικά όσο και υποκειμενικά αν ήταν η μόνη εύλογη και δέουσα υπό τις περιστάσεις. Από τα ευρήματα στα οποία καταλήξαμε και προκύπτουν από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή είναι φανερό κατά την κρίση μας ότι ο παραπονούμενος δεν επετέθη στον Κατηγορούμενο ούτως ώστε να τίθεται θέμα αυτοάμυνας αλλά πρώτος επέφερε κτύπημα ο κατηγορούμενος. Και αν ακόμη προέκυπτε από τα ευρήματα, που δεν προκύπτει εν πάση περιπτώσει, οποιαδήποτε επίθεση του παραπονούμενου εναντίον του Κατηγορούμενου, είναι φανερό επίσης ότι ο τελευταίος υπερέβη κατά πολύ τα όρια της άμυνας, διότι ο ίδιος δεν παρουσιάζει κανένα τραύμα και η βία που χρησιμοποίησε μαχαιρώνοντας τρεις φορές τον παραπονούμενο ήταν τέτοιας έντασης που δεν στοιχειοθετεί την υπεράσπιση της αυτοάμυνας. Νομική Πτυχή Υπό το φως της προαναφερθείσας μαρτυρίας όπως την έχουμε αξιολογήσει καταλήξαμε στο αναπόδραστο εύρημα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το βράδυ της 23.6.2008 ο Κατηγορούμενος με πτυσσόμενο μαχαίρι (Τεκμ. 5(Δ)2), μαχαίρωσε τον παραπονούμενο έξω από το σπίτι του (του Κατηγορούμενου) τρεις φορές. Σύμφωνα με την ιατρική μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και ιδιαίτερα του Μ.Κ.14 και γίνονται ανάλογα ευρήματα για την κατάσταση του παραπονούμενου και την απουσία οποιουδήποτε τραύματος στον Κατηγορούμενο, τα τραύματα που υπέστη ο παραπονούμενος και ειδικά τα δύο τραύματα που το ένα ήτο στην αριστερή ωμοπλατιαία χώρα και το άλλο στην αριστερή μαστική χώρα ήσαν πολύ σοβαρά, η κατάσταση της υγείας του ήταν αρκετά σοβαρή. Οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι αυτή της απόπειρας φόνου κατά παράβαση του άρθρου 214 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και η κατηγορία που αναφέρεται σε πράξεις που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα. Και στις δύο κατηγορίες απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος που περιγράφουν είναι και η πρόθεση. Όπως τονίσθηκε και στην υπόθεση Α. Ονουφρίου v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 560, συστατικό στοιχείο του εγκλήματος της απόπειρας φόνου είναι η απόδειξη συγκεκριμένης (specific) πρόθεσης δολοφονίας του θύματος με την παράνομη ενέργεια που επιχειρείται. Αυτή τούτη η έννοια της απόπειρας εξυπακούει πρόθεση διάπραξης του ολοκληρωμένου εγκλήματος. Έστω και αν το ολοκληρωμένο έγκλημα θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί, ακόμα και με απερισκεψία, η απόπειρα διάπραξης του απαιτεί την ύπαρξη συγκεκριμένης πρόθεσης (βλ. Andreou v. Republic
(1977)2 C.L.R. 81, Pefkos & Others v. Republic
(1961)C.L.R. 340). Τέτοια συγκεκριμένη πρόθεση εκτός βέβαια εκεί όπου αποδεικνύεται άμεσα με ομολογία, αποδεικνύεται και με περιστατική μαρτυρία σαν ένα στοιχείο που εξάγεται συμπερασματικά. Τέτοια μαρτυρία μπορεί να είναι το ελατήριο, προπαρασκευαστικές πράξεις, το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, η φύση και έκταση τραυματισμού κ.λ.π. (βλ. Σάββα v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 258). Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν βρίσκουμε οποιαδήποτε προπαρασκευαστική ενέργεια του Κατηγορούμενου αφού καμιά μαρτυρία δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Βρίσκουμε όμως να συντρέχουν τα πιο κάτω στοιχεία που στοιχειοθετούν πρόθεση του Κατηγορούμενου να ενεργήσει με τον συγκεκριμένο τρόπο. α) Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος ενώ είχε την ευκαιρία να επιστρέψει στο σπίτι του μετά τη συζήτηση με τον παραπονούμενο έξω από την πόρτα της κουζίνας και να δοθεί τέλος στο περιστατικό βρέθηκε στο σημείο που ήταν το αυτοκίνητο του παραπονούμενου και τον κτύπησε με μαχαίρι. β) Το είδος του όπλου που χρησιμοποιήθηκε που ήταν ένα πτυσσόμενο μαχαίρι μήκους 9 εκατοστών. γ) Τα μέρη του σώματος στα οποία ο παραπονούμενος τραυματίστηκε. δ) Ο αριθμός των τραυμάτων, η σειρά που τα επέφερε και ιδιαίτερα το τρίτο τραύμα στη μαστική χώρα σε μια περιοχή του σώματος με ζωτικά όργανα. ε) Η σοβαρότητα του τραύματος και οι ενδεχόμενες επιπλοκές του. Το ερώτημα που μας απασχόλησε ιδιαίτερα ήταν αν ο τελικός απώτερος σκοπός του Κατηγορούμενου ήταν η θανάτωση του παραπονούμενου. Από τη μαρτυρία του παραπονούμενου αλλά και την υπόλοιπη μαρτυρία, δεν φαίνεται πως ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε μετά το τρίτο κτύπημα και τι έκαμε. Το γεγονός αυτό σε συσχετισμό με την έλλειψη προπαρασκευής δεν επιτρέπουν σε ασφαλή κατάληξη πρόθεσης και επιθυμίας του Κατηγορούμενου να επιφέρει τον θάνατο στον παραπονούμενο. Τα όσα όμως αναφέρουμε πιο πάνω στοιχειοθετούν πρόθεση τραυματισμού και την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με την χρήση μαχαιριού και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στη δεύτερη κατηγορία. Η πρώτη κατηγορία απορρίπτεται και στην κατηγορία αυτή αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................. Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Κ.Φ./Α.Μ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο