← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Hossain Molla Mohammad κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8358/09, 03.07.2009

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Hossain Molla Mohammad κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8358/09, 03.07.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8358/09 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου V

  1. Hossain Molla Mohammad
  2. Rahman Mizanur Κατηγορουμένων ____________________________ 03.07.2009 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Κυριακίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Σ. Ζανούππας Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΧ-TEMPORE) Ο κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση κατηγορείται για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, κατά παράβαση του άρθρου 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 (1η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας ο κατηγορούμενος 1 στις 14 Ιουνίου 2009 στην οδό Σπετσών στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου εργοδοτούσε παράνομα τον κατηγορούμενο 2 στο περίπτερο του με την ονομασία ASIANA KIOSK, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ενώ είναι αλλοδαπός από τη Μπαγκλαντές απασχολείτο παράνομα στο ανωτέρω περίπτερο για λογαριασμό του πρώτου κατηγορουμένου, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (2η κατηγορία). Στην παρούσα υπόθεση υπήρχε και τρίτη κατηγορία στην οποία ο κατηγορούμενος 2 έχει παραδεχθεί ενοχή και εκκρεμεί η έκθεση των γεγονότων και η επιβολή ποινής και ως εκ τούτου η ακρόαση περιορίστηκε στις κατηγορίες 1 και
  3. ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΥΛΙΚΟ Προκειμένου να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο δυο μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστυφ. 6 Γ. Παπαγεωργίου (Μ.Κ.1) και τον Αστυφ. 1094 Μ. Πετάση, (Μ.Κ.2). Και οι δυο μάρτυρες υιοθέτησαν το περιεχόμενο των καταθέσεών τους, ως μέρος της κυρίως εξέτασής τους (Τεκ. 1 και 2 αντίστοιχα) και αντεξετάστηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης. Στα πλαίσια της ένορκης μαρτυρίας του Μ.Κ. 2 κατατέθηκαν τα Τεκμήρια 3Α, 3Β, 4Α και 4Β τα οποία έκτοτε βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Στη συνέχεια της απόφασης θα αναφερθώ στα συγκεκριμένα τεκμήρια. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2 και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτοί επέλεξαν να σιωπήσουν και δεν κάλεσαν κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. Τα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες κατηγορίας έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέπεια η αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι, τόσο ο κ Κυριακίδης όσο και ο κ Ζανούππας, στις αγορεύσεις τους, αναφέρθηκαν στην ενώπιον του Δικαστηρίου προσκομισθείσα μαρτυρία και προσπάθησαν με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία να πείσουν για την ορθότητα των εισηγήσεών τους. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΕΠΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Η 1η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 14Β του Κεφ. 105 το οποίο προνοεί ότι: «Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι οχτώ χιλιάδες πεντακόσια σαράντα τρία ευρώ ή και με τις δυο αυτές ποινές». Το άρθρο 2 είναι το ερμηνευτικό άρθρο της συγκεκριμένης νομοθεσίας, όπου μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται και ο ορισμός της έννοιας «αλλοδαπός» ως ακολούθως: «αλλοδαπός» σημαίνει πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος. Από το λεκτικό της ανωτέρω νομοθετικής διάταξης , σε συνδυασμό και με τις λεπτομέρειες αδικήματος, τόσο της πρώτης, όσο και της δεύτερης κατηγορίας, όπου η Κατηγορούσα Αρχή σαφώς προσδιορίζει ότι ο κατηγορούμενος 1 εργοδοτούσε τον κατηγορούμενο 2 στο περίπτερο με την ονομασία ASIANA KIOSK, χωρίς την άδεια του Διευθυντή Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και αντίστοιχα στην 2η κατηγορία ότι ο κατηγορούμενος 2 απασχολείτο στο υπ' αναφορά περίπτερο για λογαριασμό του πρώτου κατηγορουμένου, χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, προκύπτει ότι απαραίτητο συστατικό στοιχείο και των δυο αδικημάτων είναι η απόδειξη της ύπαρξης σχέσης εργοδότησης μεταξύ Κατηγορούμενου 1 και Κατηγορουμένου
  1. Στο Κεφ. 105 δεν δίνεται η νομική ερμηνεία των όρων «εργοδότης» και «εργοδοτούμενος». Πιστεύω όμως ότι δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή που δίδεται στο άρθρο 2 του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67, όπως έχει τροποποιηθεί, όπου προνοείται ότι: «εργοδοτούμενος» σημαίνει πρόσωπον εργαζόμενον δι' έτερον πρόσωπον είτε δυνάμει συμβάσεως εργασίας ή μαθητείας είτε υπό τοιαύτας περιστάσεις εκ των οποίων δύναται να συναχθή η ύπαρξις σχέσεως εργοδότου και εργοδοτουμένου, ο δε όρος «εργοδότης» θα ερμηνεύηται αναλόγως και θα περιλαμβάνη την Κυβέρνησιν της Δημοκρατίας (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην παρούσα υπόθεση από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής σίγουρα δεν έχει προκύψει η ύπαρξη συμβάσεως εργασίας ή μαθητείας μεταξύ Κατηγορούμενου 1 και Κατηγορουμένου
  2. Άρα το μόνο που απομένει να εξετασθεί είναι εάν η ύπαρξη σχέσης εργοδότη και εργοδοτούμενου δύναται να συναχθεί από τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου , που, όπως πολύ σωστά επισήμανε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης, συνίσταται, τόσο σε περιστατική, όσο και σε άμεση μαρτυρία. Κομβικής σημασίας για το σημείο αυτό είναι αναμφίβολα η μαρτυρία του Μ.Κ.
  3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Πριν όμως προχωρήσουμε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 είναι κατά την κρίση μου προτιμότερο να προηγηθεί η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.2, προκειμένου να δοθεί απάντηση στα νομικά ζητήματα που έχουν προκύψει και έγκεινται στο εάν και κατά πόσο μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο το περιεχόμενο των μεταφράσεων στην ελληνική γλώσσα των Τεκμηρίων 3Α και 4Α (Τεκμήρια 3Β και 4Β αντίστοιχα). Καταρχήν οφείλω να επισημάνω ότι για την αξιοπιστία του Μ.Κ. 2 δεν τίθεται, κατά την κρίση μου, ζήτημα, ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας μετέφερε στο Δικαστήριο αυτά τα οποία έζησε ο ίδιος, ως γεγονότα, κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου 1 και την καταγραφή της απάντησής του στη γραπτή κατηγορία. Το ζήτημα με το Μ.Κ.2 είναι ότι από την πλευρά της υπεράσπισης έχει αμφισβητηθεί έντονα η πιστότητα της μετάφρασης του μεταφραστή, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από το Μ.Κ.2 για τη λήψη τόσο της ανακριτικής κατάθεσης, όσο και της γραπτής κατηγορίας του κατηγορουμένου 1 και κατά πόσο ο συγκεκριμένος μεταφραστής, όπως έχω αντιληφθεί, είχε την ικανότητα να μεταφράζει με ακρίβεια τα όσα ρωτούσε ο Μ.Κ. 2 τον κατηγορούμενο 1 και αντίστοιχα αν είχε την ικανότητα να μεταφράζει με ακρίβεια στο Μ.Κ. 2 όσα απαντούσε ο κατηγορούμενος
  4. Επομένως το ζήτημα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 δεν είναι εάν ο ίδιος κατέγραψε στα τεκμήρια 3Β και 4Β, όσα του μετέφραζε ο μεταφραστής, αυτό δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το έκανε, αλλά, όπως προανέφερα η ικανότητα του μεταφραστή και η πιστότητα της μετάφρασης. Η μόνη μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να προσφερθεί στο Δικαστήριο για επίλυση αυτού του επίδικου ζητήματος ήταν αναμφίβολα η μαρτυρία του Μ. 2 επί του κατηγορητηρίου, δηλ. του μεταφραστή Md Amjam Mondal. Προς το σκοπό προσέλευσης του συγκεκριμένου μάρτυρα είχε δοθεί και σχετική αναβολή στην ακροαματική διαδικασία από το Δικαστήριο, μετά από έγκριση αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής, με τη σύμφωνη γνώμη και της Υπεράσπισης. Ομως αυτός ο μάρτυρας δεν ήρθε τελικά στο Δικαστήριο για να καταθέσει για τους λόγους που έχει εξηγήσει ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Δημοκρατίας. Το ζήτημα για το Δικαστήριο είναι ότι, ελλείψει της μαρτυρίας του συγκεκριμένου μάρτυρα, ελλείπει η ουσιαστική μαρτυρία επί της οποίας θα μπορούσε το Δικαστήριο να στηριχτεί και να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα προς επίλυση του προαναφερόμενου επίδικου ζητήματος. Κατά την άποψή μου το βάρος απόδειξης ότι το Τεκμήριο 3Β αποτελεί πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 3Α και ότι το Τεκμήριο 4Β αποτελεί πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 4Α, όπως επίσης και του γεγονότος ότι ο μεταφραστής είχε την ικανότητα να μεταφράζει πιστά από τα ελληνικά στη γλώσσα του Μπαγκλαντές και αντίστροφα και ακόμα του γεγονότος ότι, ότι έλεγε ο Μ.Κ. 2 μετέφερε επακριβώς ο μεταφραστής στον κατηγορούμενο 1 και ότι απαντούσε ο κατηγορούμενος 1 μεταφερόταν επακριβώς στον Μ.Κ. 1, έχει παραμείνει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και δεν το έχει αποσείσει. Σε αυτή την περίπτωση η μόνη επιλογή για το Δικαστήριο είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, να μην λάβει υπόψη του το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3Β και 4Β. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης έχει εισηγηθεί στην αγόρευσή του ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του μόνο το μέρος του Τεκμηρίου 3Β το οποίο περιέχει ισχυρισμούς ευνοϊκούς για τον κατηγορούμενο
  5. Πέραν του πιο πάνω σκεπτικού με το οποίο στη βάση του οποίου έχω καταλήξει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί, να αναφέρω περαιτέρω ότι το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης (Τεκ. 4Β) δεν έχει υιοθετηθεί ούτε καν από το πρόσωπο που την έδωσε, δηλ. από τον ίδιο τον κατηγορούμενο
  6. Απομένει η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ. 1, που, όπως έχει προαναφερθεί, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκ. 1), ως μέρος της κυρίως εξέτασής του και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης. Έχω διαβάσει με προσοχή το περιεχόμενο αυτής της κατάθεσης. Εχω επίσης ακούσει το μάρτυρα να καταθέτει δια ζώσης ενώπιόν μου και έχω πλήρη αντίληψη για το τι είπε στο Δικαστήριο. Δεν έχω καμία αμφιβολία και οφείλω να το πω ευθαρσώς και με κάθε ειλικρίνεια, ιδιαίτερα προς την πλευρά της υπεράσπισης, που εισηγήθηκε ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας θα πρέπει να κριθεί ως αναξιόπιστος, για την αξιοπιστία του Μ.Κ.
  7. Καταρχήν, καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του, παρέμεινε σταθερός και σίγουρος στην περιγραφή των γεγονότων της 14.06.2009 και δεν υπέπεσε, κατά την αντεξέτασή του, σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε απόρριψη της μαρτυρίας του. Να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι το τελικό κριτήριο για την αξιολόγηση μιας μαρτυρίας είναι η προσήλωση του μάρτυρα στην αλήθεια και κατά την ταπεινή μου άποψή η απουσία αντιφάσεων, στο στάδιο της αντεξέτασης, είναι μια σοβαρή ένδειξη ότι ο μάρτυρας λέει την αλήθεια. Δε θα μείνω όμως μόνο σε αυτές τις σκέψεις, αλλά θα προχωρήσω να αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας του από τα οποία, κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη, τεκμηριώνεται η αξιοπιστία των ισχυρισμών του Μ.Κ.
  8. Ο Μ.Κ. 1, ισχυρίστηκε τόσο στην κατάθεσή του (Τεκ. 1), όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι κατά την επίσκεψή του στο περίπτερο με την ονομασία «ΑSIANA KIOSK» είδε τον κατηγορούμενο 2 να βρίσκεται πίσω από τον πάγκο του ταμείου και να εξυπηρετεί πελάτη που ψώνιζε από το περίπτερο. Διευκρίνισε δε, κατά την αντεξέταση, απαντώντας σε συγκεκριμένη ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης, ότι δεν είδε το Μ.Κ. 2 να συναλλάσσεται με το συγκεκριμένο πελάτη, επέμεινε όμως ότι όταν μπήκε στο περίπτερο, ο Κατηγορούμενος 2 βρισκόταν πίσω από τον πάγκο του ταμείου και ότι ο πελάτης εκείνη τη στιγμή είχε μόλις ψωνίσει, κρατούσε κάποια πράγματα και αποχωρούσε από το περίπτερο. Όπως είπε επίσης κανένα άλλο πρόσωπο, πέραν του Κατηγορούμενου 2, δεν βρισκόταν μέσα στο περίπτερο τη δεδομένη χρονική στιγμή, εκτός από τέσσερις αλλοδαπούς, οι οποίοι χειρίζονταν τέσσερις ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που βρίσκονταν στο περίπτερο και ήταν συνδεδεμένοι στο internet. Αναμφίβολα το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρία του Μ.Κ.1 εμπεριέχει στοιχεία και άμεσης και περιστατικής μαρτυρίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης με έχει καλέσει να απορρίψω το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 και να μην κρίνω ότι με βάση αυτή τη μαρτυρία μπορώ να καταλήξω σε εύρημα ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή ο κατηγορούμενος 2 εξυπηρετούσε, ως ταμίας και υπεύθυνος μοναδικός εργαζόμενος του συγκεκριμένου περιπτέρου, τον πελάτη, ο οποίος αποχωρούσε από το περίπτερο. Πιστεύω κατά την ταπεινή μου πάντοτε άποψη ότι δεν μπορεί να καταλήξω σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Πέραν του ότι δεν αντιλαμβάνομαι για ποιο λόγο θα πρέπει να απορρίψω το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 ως μη ανταποκρινόμενο στην αλήθεια, δεν μπορεί, κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη, να δοθεί οποιαδήποτε άλλη εξήγηση στη μαρτυρία αυτή, παρά μόνο ότι ο κατηγορούμενος 2 την ώρα της εισόδου του Μ.Κ.1 είχε μόλις εξυπηρετήσει τον πελάτη, χειριζόμενος το ταμείο του συγκεκριμένου περιπτέρου και ότι ο πελάτης αποχωρούσε έχοντας στην κατοχή του πράγματα που είχε αγοράσει από το περίπτερο. Συνεχίζοντας έχει αμφισβητηθεί έντονα θα έλεγα από την υπεράσπιση, κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1, το εάν και κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 ήταν σε θέση να αντιληφθεί όσα τον ρώτησε ο Μ.Κ.1 στο περίπτερο κατά τη σύλληψή του και στο εάν και κατά πόσο έδωσε τις απαντήσεις που ισχυρίστηκε ο Μ.Κ. 1 (βλ. σχετικά τη δεύτερη παράγραφο του Τεκ. 1), ουσιαστικά απαντήσεις παραδοχής της ενοχής του, όσον αφορά τουλάχιστον την παράνομη απασχόλησή του στο συγκεκριμένο περίπτερο. Ο λόγος που έχει σταθεί σε αυτό το ζήτημα η υπεράσπιση είναι διότι, σύμφωνα με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης, που υποβλήθηκε στο Μ.Κ.1, ο κατηγορούμενος 2 δε μιλά την αγγλική γλώσσα και προς απόδειξη τούτο το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει δικαστική γνώση από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας χρησιμοποιείτο μεταφραστής, μετά από σχετική απαίτηση του κατηγορουμένου 2 από τη γλώσσα του Μπανγκλαντές στα Αγγλικά και από τα Αγγλικά στα Ελληνικά και αντίστοιχα και ταυτόχρονα από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της ανάκρισης του κατηγορούμενου 2 χρησιμοποιείτο πάλι μεταφραστής από τη γλώσσα του Μπανγκλαντές στα Ελληνικά και αντίστροφα. Θα εξηγήσω για ποιο λόγο δεν μπορώ να δεχτώ τη συγκεκριμένη εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης. Ο Μ.Κ. 1 επέμεινε, στην αντεξέτασή του, ότι ο λόγος που ισχυρίσθηκε στο Δικαστήριο, ότι ο κατηγορούμενος 2 αντιλαμβανόταν την Αγγλική γλώσσα ήταν διότι απαντούσε στις ερωτήσεις που του υπέβαλε ο ίδιος, πέραν του ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν προηγουμένως φοιτητής σε κολέγιο στην Κύπρο. Επέμεινε μάλιστα ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 δεν έδειξε με κανένα τρόπο κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους στο περίπτερο ότι δεν αντιλαμβανόταν τα όσα, απλά θα πρόσθετα εγώ, τον ρωτούσε ο Μ.Κ.
  9. Στην απουσία οποιασδήποτε άλλης αντίθετης μαρτυρίας, δεν έχω κανένα λόγο να μην πιστέψω ότι τα όσα ισχυρίσθηκε ο Μ.Κ.1 ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πέραν τούτου το γεγονός ότι κάποιος κατηγορούμενος ζητά μεταφραστή για τη μητρική του γλώσσα στο Δικαστήριο, δε σημαίνει, ούτε εξυπακούει αυτόματα ότι αυτός δε μιλά ή δεν αντιλαμβάνεται την οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Να αναφέρω επιπρόσθτεα ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 αντιλαμβανόταν τα όσα τον ρωτούσε στο χώρο του περιπτέρου ο Μ.Κ. 1 αποδεικνύεται, κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη, και από τα όσα συνέβησαν στη συνέχεια, πάντα στο χώρο του περιπτέρου. Δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος 2 κατονόμασε στο Μ.Κ. 1 τον κατηγορούμενο 1 ως τον εργοδότη του. Ούτε αμφισβητήθηκε επί της ουσίας ότι ο Μ.Κ. 1 ζήτησε από τον κατηγορούμενο 2 περαιτέρω στοιχεία για τον εργοδότη του και ότι ο κατηγορούμενος 2 του έδωσε το τηλέφωνο του κατηγορουμένου 1 το οποίο, μαζί με το όνομα του κατηγορούμενου 1, ήταν καταχωρημένο στο κινητό του και επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος αρνήθηκε να μεταβεί στο χώρο του περιπτέρου. Επιπρόσθετο στοιχείο, που προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, και δείχνει ότι ο κατηγορούμενος 2 αντιλαμβανόταν την αγγλική γλώσσα είναι και το ότι είπε στο Μ.Κ.1 ότι είναι πρόσφυγας refugee, κάτι που από την εξέλιξη της υπόθεσης στο Δικαστήριο φαίνεται ότι ο ίδιος πίστευε, ασχέτως εάν στην πραγματικότητα η αίτησή του κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε απορριφθεί τελεσίδικα. Κοντολογίς τίποτα από τη συμπεριφορά και τις απαντήσεις του κατηγορουμένου 2 στο χώρο του περιπτέρου δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε εύρημα ότι ο άνθρωπος αυτός δεν καταλάβαινε τι ακριβώς τον ρωτούσε ο Μ.Κ. 1 στην αγγλική γλώσσα. Ένας άλλος σημαντικός για την υπόθεση ισχυρισμός του Μ.Κ. 1, ο οποίος δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση, κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1, με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του Μ.Κ.1 να έχει παραμείνει αναντίλεκτος, είναι ότι ο κατηγορούμενος 2 όταν αποχώρησε με το Μ.Κ. 1 από το χώρο του περιπτέρου, κλείδωσε το περίπτερο, χρησιμοποιώντας, όπως διευκρινίσθηκε στην επανεξέταση του Μ.Κ.1 κλειδί. Η σπουδαιότητα αυτής της περιστατικής μαρτυρίας έγκειται, κατά την κρίση μου, στο ότι δεν μπορεί να ερμηνευθεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, πέραν του ότι ο κατηγορούμενος 2 κατείχε κλειδί για το συγκεκριμένο περίπτερο, διότι ακριβώς ήταν εργοδοτούμενος στο συγκεκριμένο περίπτερο, όπως ακριβώς δείχνουν και τα υπόλοιπα στοιχεία της μαρτυρίας του Μ.Κ.
  10. Αν ο κατηγορούμενος 2 ήταν απλά πελάτης του περιπτέρου, όπως διατείνεται η υπεράσπιση, προφανώς δεν θα είχε κλειδί του περιπτέρου και προφανώς δεν θα ενδιαφερόταν να το κλειδώσει τη στιγμή που αποχωρούσε και αφού είχε ήδη συλληφθεί από το Μ.Κ.
  11. Ενας εξίσου σημαντικός ισχυρισμός του Μ.Κ.1, ο οποίος δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση κατά την αντεξέτασή του, είναι ότι ο Κατηγορούμενος 1 στα γραφεία της ΥΑΜ Πάφου ανέφερε στο Μ.Κ.1 ότι εργοδοτεί τον Κατηγορούμενο 2 πριν από μια εβδομάδα και τον πληρώνει 20 ευρώ την ημέρα. Σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα δεν υποβλήθηκε καμιά ερώτηση στο Μ.Κ.1, κατά την αντεξέτασή του, με αποτέλεσμα και αυτός ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 να έχει παραμείνει επί της ουσίας αναντίλεκτος. Εχοντας κατά νου όλες τις πιο παρατηρήσεις, που προκύπτουν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 (περιεχόμενο τεκμηρίου 1 και ένορκη μαρτυρία), δεν έχω καμιά αμφιβολία και κανένα λόγο θα έλεγα να μην την αποδεχθώ στο σύνολό της ως πλήρως αξιόπιστη, να μην υιοθετήσω όλους τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.1, ως ευρήματα του Δικαστηρίου, σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και να μην οδηγηθώ, με βάση αυτά τα πραγματικά γεγονότα, σε συμπέρασμα ενοχής των κατηγορουμένων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Αλλωστε, ενόψει της επιλογής των κατηγορουμένων να σιωπήσουν, αναμφίβολα δεν υπάρχουν οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί ενώπιον του Δικαστηρίου, πέραν των ισχυρισμών του Μ.Κ.1, που να μπορούν να αξιολογηθούν. Δεν κρίνω βεβαίως το δικαίωμα των κατηγορουμένων να σιωπήσουν, ούτε και οδηγούμαι σε οποιοδήποτε συμπέρασμα από αυτή τους την επιλογή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η σιωπή τους, αντικειμενικά κρινόμενη, έχει αποστερήσει το Δικαστήριο από τη δυνατότητα αξιολόγησης οποιασδήποτε μαρτυρίας που να αντικρούει τη μαρτυρία του Μ.Κ.
  12. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά και με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία την υπόθεσή της εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος 1 καταδικάζεται στην 1η Κατηγορία και ο Κατηγορούμενος 2 στη 2η Κατηγορία. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/ Criminal//Final (Αναφορά: παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού-συστατικά στοιχεία αδικήματος-αξιολόγηση μαρτυρίας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.