Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Kωνσταντίνου Μάι, Αρ. Υπόθεσης: 3905/08, 18 Αυγούστου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:B59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3905/08 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής ν. Kωνσταντίνου Μάι Κατηγορούμενου --------------------------------- Ημερομηνία: 18 Αυγούστου, 2009 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή : κα. Σ. Π΄ Λαζάρου (κ. Δ. Σαββίδης, για να ακούσει απόφαση) Για Κατηγορούμενο : καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος ׃ παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της οδήγησης ιδιωτικού μηχανοκίνητου οχήματος επί μισθώσει (1η κατ.), της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος για σκοπούς άλλους για τους οποίους εκδόθηκε η άδεια κυκλοφορίας ( 2η Κατ) και της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου ( 3η Κατ.). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, κατηγορείται ότι στις 24.10.07 στην Πάφο, της επαρχίας της Πάφου, ενοικίασε το ιδιωτικό όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΧΗ 041, στην Αγγλίδα τουρίστρια Eliot Barbara, επί μισθώση, ενώ δεν είχε άδεια οδικής χρήσης απο τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Σύμφωνα δε με τις αντίστοιχες λεπτομέρειες των αδικημάτων της 2ης και 3ης κατηγορίας, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, χρησιμοποιούσε το ίδιο αυτοκίνητο για σκοπούς που δεν επιτρέπονταν απο τους όρους για τους οποίους η άδεια κυκλοφορίας του είχε εκδοθεί, δηλαδή, ενώ ήταν εγγεγραμμένο ως ιδιωτικό, το χρησιμοποίησε ως όχημα ενοικίασης και χωρίς να υπάρχει σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης έναντι τρίτου. Από πλευράς κατηγορούσας αρχής κλήθηκε και έδωσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ένας μόνο μάρτυρας κατηγορίας, ο αστυφύλακας 1197 Σοφρώνης Παπαβασιλείου (Μ.Κ.1). Μετά δε τη κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία, αυτός επέλεξε και κατάθεσε ενόρκως, χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι πλήρως καταγραμμένα στα πρακτικά, γι' αυτό και δεν θα τα επαναλάβω, αλλά θα προχωρήσω αμέσως σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Ο Μ.Κ.1, μαρτύρησε όλα όσα περιήλθαν σε γνώση του μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του, χωρίς να περιέλθει στην αντίληψη μου, οποιαδήποτε προσπάθεια του, να τα παραποιήσει ή να τα αλλοιώσει σε βάρος της αλήθειας. Αυτός ήταν το πρόσωπο που σταμάτησε για έλεγχο την Αγγλίδα τουρίστρια στις 28/10/2007 και αυτός ο οποίος στη συνέχεια κατηγόρησε το κατηγορούμενο, όταν διαπίστωσε ότι, η τουρίστρια οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΧΗ 041 ενώ αυτό ήταν ιδιωτικό και όχι προς ενοικίαση. Εκτός των γεγονότων που πιο πάνω αναφέρονται και τα οποία ο μάρτυρας γνώριζε προσωπικά, προσκομίσθηκε απο το μάρτυρα και εξ' ακοής μαρτυρία, η οποία αφορούσε δηλώσεις της Αγγλίδας τουρίστριας. Μετά τη τροποποίηση του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, με το Νόμο 32
(1)/04, η εξ' ακοής αυτή μαρτυρία, είναι πλέον αποδεκτή. Η βαρύτητα όμως που θα της προσδοθεί, εναπόκειται στο Δικαστήριο το οποίο κατά τη κρίση του μπορεί να λάβει υπόψη του διάφορους παράγοντες, οι οποίοι ενδεικτικά και μόνο εκτίθενται στο Νόμο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Τάσου Γεωργίου, 2006
(2)ΑΑΔ 217, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση Κακουργιοδικείου με την οποία το τελευταίο αθώωσε το κατηγορούμενο γιατί οι παραπονούμενες στην υπόθεση εκείνη δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο να καταθέσουν ως μάρτυρες και να αντεξετασθούν απο την υπεράσπιση. Και αυτό παρά το ότι οι καταθέσεις των παραπονουμένων κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Έκρινε το Κακουργιοδικείο στην υπόθεση εκείνη πως «θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης σε υποθέσεις της εξεταζόμενης (στην περίπτωση εκείνη) φύσης να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σε τέτοιου είδους εξ' ακοής μαρτυρίας για ευνόητους λόγους». Σε σχέση με την εξ' ακοής μαρτυρία που έχει προσκομισθεί απο το Μ.Κ.1, κρίνεται ότι καμία απολύτως βαρύτητα δεν θα πρέπει να προσδοθεί σε αυτή, για τους ακόλουθους λόγους. Κατ' αρχή δεν έχει διευκρινισθεί αν, οι πληροφορίες που λήφθηκαν απο τη τουρίστρια, λήφθηκαν και απο τον ίδιο το μάρτυρα ή μόνο απο το συνάδελφο του, οπόταν θα επρόκειτο για δεύτερου βαθμού εξ΄ακοής μαρτυρία και της οποίας η αποδεικτική αξία θα αποδυναμονόταν περαιτέρω και για το λόγο αυτό. Λαμβάνεται περαιτέρω υπόψη και η απάντηση που έδωσε ο μάρτυρας σε υποβολή που του έκαμε ο ίδιος ο κατηγορούμενος, κατά το στάδιο της αντεξέτασης ότι, η Αγγλίδα τουρίστρια πιέσθηκε απο την αστυνομία για να αναφέρει ότι ενοικίασε το αυτοκίνητο. Σε αυτή ο μάρτυρας αρκέστηκε μόνο να απαντήσει ότι, η κατάθεση απο την Αγγλίδα δεν λήφθηκε από τον ίδιο αλλά απο άλλο συνάδελφο του, μη γνωρίζοντας προφανώς τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες λήφθηκε η κατάθεση απο αυτή. Σημαντικό επίσης είναι, ότι και ο ίδιος ο κατηγορούμενος, προσκόμισε σε σχέση με το ζήτημα, εξ' ακοής μαρτυρία που αφορά δηλώσεις της τουρίστριας. Κατάθεσε συγκεκριμένα δήλωση αυτής, Τεκμήριο 5, στο οποίο προβάλλονται εκ διαμέτρου αντίθετοι ισχυρισμοί. Ενώ δηλαδή ο Μ.Κ.1 ισχυρίσθηκε ότι η τουρίστρια ανάφερε ότι ενοικίασε το όχημα, στο Τεκμήριο 5, αναφέρει ότι αυτό της παραχωρήθηκε δωρεάν. Επί του σημείου αυτού, μαρτύρησε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος, του οποίου η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που εκτίθενται πιο κάτω και ο οποίος επέμενε στη θέση, ότι, το συγκεκριμένο όχημα παραχωρήθηκε στη τουρίστρια δωρεάν γιατί αυτή ήταν για χρόνια πελάτιδα της εταιρείας τους. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνεται ότι καμία βαρύτητα δεν θα πρέπει να προσδοθεί στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του Μ.Κ.1, αφού κάτι τέτοιο, δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψη ότι η παρούσα υπόθεση αποτελεί ποινική υπόθεση στην οποία όπως σε όλες τις ποινικές υποθέσεις η ενοχή κάποιου κατηγορούμενου πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 γίνεται αποδεκτό. Ο κατηγορούμενος, μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας, γι' αυτό και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Και αυτό γιατί κατάθεσε με σταθερό και πειστικό τρόπο, απαντώντας άμεσα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, χωρίς ενδοιασμούς και αμφιταλαντεύσεις. Το ύφος, ο τρόπος που απαντούσε καθώς και η γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, ήταν τέτοια που με έπεισαν για τη γνησιότητα της εκδοχής του την οποία και αποδέχομαι. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 28/10/2007, στο δρόμο Coral-Bay - Κισσόνεργας, ο Μ.Κ.1, ανέκοψε για έλεγχο, το ιδιωτικό όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΧΗ 041. Το όχημα αυτό ήταν εγγεγραμμένο στην εταιρεία Paforentals Ltd και κατά το συγκεκριμένο χρόνο, οδηγείτο απο την Αγγλίδα τουρίστρια Barbara Eliot. Το όχημα αυτό, είχε παραχωρηθεί στη τελευταία απο το κατηγορούμενο δωρεάν, για κάποιες μέρες και μέχρι να της παραχωρηθεί για χρήση αδειούχο αυτοκίνητο ενοικίασης. Όπως σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, έτσι και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης των κατηγοριών, βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους της κατηγορούσας αρχής και είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός
(2001)2 Α.Α.Δ. 18). Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου, 2002
(2)ΑΑΔ 246: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την εκδοχή των μαρτύρων κατηγορίας. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει την υποχρέωση να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο, πολύ ορθά, μετά την απόρριψη της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής, δεν μπορούσε να προσπαθήσει μέσα από τη συμπεριφορά του εφεσίβλητου να αντλήσει συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να στοιχειοθετούσαν την ενοχή του...... Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσείοντα εγείρει, δεν θα ήταν δυνατό να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και αν είναι αυτές, δεν επιτρέπονται (Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363).» Στην παρούσα περίπτωση και από τη στιγμή που η μαρτυρία του κατηγορούμενου, ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΧΗ 041 δεν ενοικιάσθηκε, αλλά παραχωρήθηκε απο τους ιδιοκτήτες του δωρεάν για χρήση στην Αγγλίδα τουρίστρια, σε αντίθεση με αυτή της κατηγορούσας αρχής που, έχει απορριφθεί, δεν είναι δυνατό να στοιχειοθετηθούν οι κατηγορίες, οι οποίες κρίνεται ότι δεν έχουν αποδειχθεί. Σε σχέση με τη 3η κατηγορία, θα πρέπει περαιτέρω να λεχθεί ότι, ο κατηγορούμενος, παρουσίασε πιστοποιητικό ασφάλισης για το συγκεκριμένο όχημα, που κατά το χρόνο της κατηγορίας βρισκόταν σε ισχύ. Σύμφωνα με τον όρο 7 του ασφαλιστηρίου αυτού συμβολαίου, δεν καλύπτεται η χρήση του οχήματος για σκοπούς ενοικίασης. Καλύπτεται όμως η χρήση του απο πρόσωπο που οδηγεί με εξουσιοδότηση των ιδιοκτητών, κάτι που όπως η μαρτυρία που έγινε αποδεκτή έχει καταδείξει συνέβη και στην παρούσα περίπτωση. Απο τη στιγμή που δεν έχει αποδειχθεί ότι το όχημα ενοικιάσθηκε στην Αγγλίδα τουρίστρια και αυτή η κατηγορία είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Κατά συνέπεια και οι τρείς κατηγορίες απορρίπτονται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται σε αυτές. (Υπ.) ......... ..... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο