Γεωργίας Συμεού κ.α. ν. Ανδρέα Λάντου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 227/06, 26.11.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2009:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 227/06 Μεταξύ: 1.Γεωργίας Συμεού από το Παραλίμνι 2.Συμεών Συμεού, διά της συζύγου του και/ή πλησιεστέρας φίλης του Γεωργίας Συμεού από το Παραλίμνι Εναγόντων ΚΑΙ 1.Ανδρέα Λάντου από το Παραλίμνι 2.Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου εκ Λευκωσίας Εναγομένων Ημερομηνία: 26.11.2009 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Τερέντης Για την Εναγομένη 2: κ. Λαμπριανίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αγωγή των εναγόντων στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Θεωρώ χρήσιμο να καταγράψω από αυτό το πρώιμο στάδιο τις διαπιστώσεις του δικαστηρίου, οι οποίες στηρίζονται στα κοινώς παραδεκτά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα: Οι ενάγοντες είναι οι εγγεγραμμένο ιδιοκτήτες ανά ½ μερίδιο έκαστος του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 1021(παλαιό τεμάχιο 558) του Φ/Σχ.2-290-375 αρ. εγγραφής τίτλου 0-20540 το οποίο βρίσκεται στα δημοτικά όρια του Δήμου Παραλιμνίου (στο εξής θα αναφέρεται ως το επίδικο ακίνητο). Ο εναγόμενος 1 είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 556 το οποίο γειτνιάζει με το επίδικο ακίνητο. Η εναγόμενη 2 είναι η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (στο εξής θα αναφέρεται ως η εναγόμενη). Ο εναγόμενος 1 αιτήθηκε γραπτώς από την εναγόμενη 2 να του παραχωρήσει ηλεκτρικό ρεύμα για την ηλεκτροδότηση υδραντλίας που βρίσκεται στο ως άνω τεμάχιο του. Η εναγομένη ενέκρινε την αίτηση του εναγόμενου
- Οι ενάγοντες στην έκθεση απαίτησης τους ισχυρίζονται ότι η εναγομένη εντελώς αυθαίρετα και απροειδοποίητα προχώρησε στην έναρξη εργασιών τοποθέτησης πασσάλων εντός του επίδικου ακινήτου με σκοπό να περάσει ηλεκτρισμός μέσα από το επίδικο ακίνητο και να εξυπηρετηθεί ο εναγόμενος
- Προς τούτο προχώρησαν σε εκσκαφές μέσα στο επίδικο ακίνητο αλλοιώνοντας την επιφάνεια του εδάφους του. Συνολικά τοποθέτησαν 3 ηλεκτρικούς πασσάλους εντός του επίδικου ακινήτου. Συνεπεία της ως άνω περιγραφομένης επεμβάσεως της εναγομένης υπέστησαν ζημιές τις οποίες αξιώνουν με την παρούσα αγωγή τους. Αξιώνουν επίσης την έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγομένη ή και στους αντιπροσώπους ή και υπαλλήλους της να εισέρχονται ή και χρησιμοποιούν ή και προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια ή και τοποθετούν οποιαδήποτε αντικείμενα ή και διοχετεύουν ηλεκτρική ενέργεια δια μέσου ή και εντός του επίδικου ακινήτου. Η εναγομένη στο δικόγραφο της υπεράσπισης της ισχυρίζεται ότι προέβηκε σε όλες τις αναγκαίες έρευνες σε όλους τους αρμόδιους φορείς ή και υπηρεσίες ή και οργανισμούς με σκοπό την διαπίστωση και εξακρίβωση των επηρεαζομένων από την διαδικασία ηλεκτροδότησης του εναγομένου 1 ακινήτων. Κατά την περίοδο Αυγούστου 2003 πληροφόρησε όλα τα επηρεαζόμενα μέρη, περιλαμβανομένων και των εναγόντων αναφορικά με τις εργασίες που επρόκειτο να διεκπεραιωθούν για την ηλεκτροδότηση του εναγόμενου 1 και ζήτησε την συγκατάθεση τους. Περαιτέρω απέστειλε υπενθυμητικές επιστολές σε όλους τους επηρεαζόμενους ιδιοκτήτες ακινήτων, περιλαμβανομένων και των εναγόντων. Οι ενάγοντες δεν απάντησαν είτε στην πρώτη πληροφόρηση, είτε στην υπενθυμητική επιστολή, με αποτέλεσμα η εναγομένη να αποταθεί στον Έπαρχο Αμμοχώστου με σκοπό να εξασφαλίσει την συγκατάθεση του για τις απαιτούμενες εργασίες, πράγμα που επιτεύχθηκε κατά ή περί τον Νοέμβριο του
- Αρνείται ότι εισήλθε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην περιουσία των εναγόντων κατά την εκτέλεση των εργασιών ηλεκτροδότησης του εναγομένου
- Η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 1 απεσύρθη πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την πλευρά των εναγόντων έδωσαν μαρτυρία η ενάγουσα 1 (στο εξής θα αναφέρεται ως η ενάγουσα) και ο τοπογράφος-μηχανικός Βραχίμης Αρτιματάς (ΜΕ). Η ενάγουσα κατέθεσε ότι χρησιμοποιούσε το επίδικο ακίνητο ως χώρο στον οποίο γινόταν υπαίθριο παζαράκι. Πολλούς μήνες πριν την επέμβαση της εναγομένης είχε κάμει μεγάλες προετοιμασίες για να μπορέσει να λειτουργήσει το ακίνητο ως υπαίθριο παζαράκι. Τύπωσε ενημερωτικά φυλλάδια (βλέπε το Τεκμήριο 3) και διαφήμισε τη λειτουργία του σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό. Έκαμε επίσης διαχωρισμό του ακινήτου επί σχεδίου για τις ανάγκες του εκθεσιακού χώρου (βλέπε το χωροταξικό σχέδιο - Τεκμήριο 4). Από τον κάθε εκθέτη έπαιρνε ΛΚ10 ως ενοίκιο για τον χώρο που του παραχωρούσε. Από την επιχείρηση αυτή κέρδιζε περί τις ΛΚ800 μηνιαίως. Περί τα μέσα Μαρτίου 2006 επενέβησαν στο επίδικο ακίνητο οι εργάτες της εναγομένης σπάζοντας το κάγκελο - είσοδο του ακινήτου. Με την χρήση εκσκαφέα έσκαψαν αυλάκια βάθους μισού μέτρου και τοποθέτησαν 3 πασσάλους. Μετά από μέρες τοποθέτησαν ηλεκτρικά καλώδια επί των πασσάλων. Τους παρακάλεσε να σταματήσουν την επέμβαση αλλά είχε ήδη μπει ο εκσκαφέας στο ακίνητο. Από την μέρα της ως άνω επέμβασης το επίδικο ακίνητο κατέστη ακατάλληλο για να λειτουργήσει ως εκθεσιακός χώρος. Έμειναν σωροί από χώματα μέσα στο ακίνητο. Ζήτησε τις υπηρεσίες κάποιου ιδιοκτήτη εκσκαφέα, ο οποίος ισοπέδωσε τα χώματα και έβαλε "crusherran" μέσα στο ακίνητο (βλέπε την απόδειξη - Τεκμήριο 5). Δοκίμασε να κάμει το παζαράκι σε δημόσιο δρόμο, όμως επενέβη ο Δήμος και η αστυνομία και την σταμάτησαν. Από τότε έπεσε σε κατάθλιψη και δεν μπορεί να εργαστεί. Για την κατάσταση της υγείας της επισκέπτεται ψυχίατρο. Πριν την ως άνω επέμβαση της εναγομένης δεν είχε παραλάβει οποιαδήποτε επιστολή με την οποία να ενημερωνόταν ότι θα τοποθετούσαν πασσάλους μέσα στο ακίνητο της. Ούτε ο σύζυγος της παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή. Ο ΜΕ κατέθεσε ότι είναι απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στον κλάδο Αγρονόμων-Τοπογράφων Μηχανικών. Είναι εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ και αρμόδιος χωρομέτρης του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας. Του ζητήθηκε να αποτυπώσει επί σχεδίου τους 3 ηλεκτρικούς πασσάλους για να διαπιστωθεί κατά πόσο βρίσκονται εντός του επίδικου ακινήτου. Μετά από μετρήσεις που έκανε διαπίστωσε ότι και οι τρεις ηλεκτρικοί πάσσαλοι βρίσκονται μέσα στο επίδικο ακίνητο. Παρουσίασε την αποτύπωση επί σχεδίου που ετοίμασε (βλέπε το τεκμήριο 8). Όλες οι μετρήσεις του έγιναν με την βοήθεια του οργάνου GPS (δορυφορικές μετρήσεις). Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι η συσκευή GPS (αρχικά του Global Position System) κάμνει μετρήσεις του εδάφους βάσει δορυφορικού σήματος. Για να είναι ακριβής μια μέτρηση θα πρέπει να υπάρχει σήμα τουλάχιστον από 4 δορυφόρους. Όταν δεν υπάρχουν επαρκείς δορυφόροι στην περιοχή η συσκευή δεν δίνει σήμα. Η συσκευή αυτή δίνει ακρίβεια στην μέτρηση. Το σχέδιο, στο οποίο βασίστηκε η εναγόμενη (Τεκμήριο 7) είναι με βάση την παλιά χωρομετρία. Το δικό του σχέδιο βασίστηκε στη νέα χωρομετρία. Για την εναγομένη έδωσαν μαρτυρία οι υπάλληλοι της Γιάννης Ιωάννου (ΜΥ1) και Βάσος Κοζοντή (ΜΥ2). Ο ΜΥ1 κατέθεσε ότι κατά τον επίδικο χρόνο κατείχε την θέση του ανώτερου καταγραφέα διαβάσεων και τα καθήκοντα του περιλάμβαναν την επισήμανση ιδιοκτητών ακινήτων που πιθανόν να επηρεάζονταν από την εκτέλεση εργασιών της εναγομένης και την εποπτεία των επιστολών που ειδοποιούσαν για τις προθέσεις της εναγομένης να προβαίνει στις εν λόγω εργασίες, καθώς επίσης και την εποπτεία των επιστολών με τις οποίες ζητείτο η συγκατάθεση των επηρεαζόμενων ιδιοκτητών ακινήτων από τις ως άνω εργασίες. Κατά τον επίδικο χρόνο η εναγομένη προέβηκε σε έρευνα στο κτηματολόγιο για να διαπιστώσει τις διευθύνσεις των προσώπων που πιθανόν να επηρεάζονταν από την διαδικασία ηλεκτροδότησης της υδραντλίας του εναγόμενου
- Μεταξύ των ιδιοκτητών ακινήτων εξακριβώθηκαν και οι διευθύνσεις των εναγόντων. Η εναγομένη απέστειλε προς τους ενάγοντες σχετικές ειδοποιήσεις με τις οποίες του ζητούσε την συγκατάθεση τους (βλέπε τα Τεκμήρια 14Α και 14Β). Οι ως άνω επιστολές ουδέποτε επιστράφηκαν ως μη παραδοθείσες. Οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο στις ως άνω ειδοποιήσεις εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στον Περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ.
- Ως εκ τούτου η εναγομένη αναγκάστηκε, σύμφωνα πάντα με το Νόμο να ζητήσει την συγκατάθεση του Επάρχου Αμμοχώστου για να αρχίσουν οι εργασίες ηλεκτροδότησης του εναγόμενου 1 (βλέπε τα τεκμήρια 15Α και 15Β). Ο Έπαρχος Αμμοχώστου με επιστολή του ημερ. 27.11.2003 απάντησε ότι συγκατατίθετο στην εκτέλεση των ως άνω εργασιών (βλέπε το πίσω μέρος των Τεκμηρίων 15Α και 15Β). Ακολούθως η εναγομένη απέστειλε επιστολές προς τους ενάγοντες με τις οποίες τους πληροφορούσε ότι είχε εξασφαλίσει την συγκατάθεση του Επάρχου Αμμοχώστου για την εκτέλεση των ως άνω αναφερομένων εργασιών (βλέπε τα Τεκμήρια 17Α και 17Β). Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι δεν ήταν ο αρμόδιος για την αποστολή και ταχυδρόμηση των επιστολών προς τους ενάγοντες. Δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο στάληκαν οι ως άνω επιστολές. Ο ΜΥ2 κατέθεσε ότι είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στον κλάδο Μηχανολογίας και κατέχει την θέση του τεχνίτη δικτύου στην εναγομένη από το
- Κατά τον επίδικο χρόνο τα καθήκοντα του ήταν να εποπτεύει τις εργασίες και κατασκευές στις οποίες προέβαινε η εναγομένη και να βεβαιώνει ότι αυτές διεκπεραιώθηκαν σύμφωνα με τα σχέδια και τις μελέτες της εναγομένης. Έχει μεγάλη εμπειρία στην τοποθέτηση πασσάλων και άλλων συναφών εργασιών. Περί τον Μάρτιο του 2006 κλήθηκαν να τοποθετήσουν πασσάλους κατά μήκος των ακινήτων 556, 557 και 558 (το επίδικο ακίνητο) με σκοπό την ηλεκτροδότηση της υδραντλίας του εναγόμενου
- Γνωρίζει τον συγκεκριμένο χώρο επειδή κατάγεται από την περιοχή του Παραλιμνίου και έτυχε να περάσει από το χώρο αυτό και να τον παρατηρήσει πριν από την έναρξη των επίδικων εργασιών. Όταν έφθασαν με το συνεργείο τοποθέτησης πασσάλων στον εν λόγω χώρο είδε ένα μεγάλο χωράφι με κόκκινο χώμα. Μέσα στο χωράφι υπήρχε σε κάποια απόσταση από το σημείο στο οποίο θα τοποθετούσαν τους πασσάλους ένα σπίτι. Στο σημείο που σταμάτησαν υπήρχε ένας χωματόδρομος ο οποίος ήταν επικαλυμμένος με άσπρο υλικό. Επίσης υπήρχε μια πρόχειρα κατασκευασμένη μεταλλική επιγραφή που διαφήμιζε το club «Alalum». Δεν πρόσεξε να υπάρχει οποιαδήποτε πόρτα ή κάγκελο. Μαζί με κάποιο συνάδελφο του έδωσαν εντολή στο συνεργείο να κινηθεί και να εργαστεί από τον χωματόδρομο επειδή το χωράφι ήταν βρεγμένο. Λίγο μετά την έναρξη των εργασιών, τους προσέγγισε μια κυρία ερχόμενη από το σπίτι, η οποία έδειχνε φανερά ενοχλημένη. Τους δήλωσε ότι ήταν η κα Σιμεού (ενάγουσα) ιδιοκτήτρια του χωραφιού και ότι ουδέποτε έδωσε άδεια για να γίνουν οποιεσδήποτε εργασίες επί του ακινήτου της. Της ανέφερε ότι οι πάσσαλοι θα τοποθετούνταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεαζόταν το ακίνητο της, δηλαδή θα τοποθετούνταν κατά μήκος του χωματόδρομου. Η κα Σιμεού άρχισε να φωνάζει και επέστρεψε στο σπίτι. Υπέδειξε στο συνεργείο τα σημεία στα οποία έπρεπε να τοποθετηθούν οι πάσσαλοι βάσει του εγκεκριμένου χωρομετρικού σχεδίου. Για την διάνοιξη των λάκκων χρησιμοποίησαν όχημα το οποίο έφερε αρίδα. Το λίγο χώμα που ήρθε στην επιφάνεια του κάθε σημείου στο οποίο τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι χρησιμοποιήθηκε για την στήριξη των πασσάλων. Μόλις τέλειωσαν τις ως άνω εργασίες αποσύρθηκαν χωρίς να αφήσουν οποιαδήποτε αντικείμενα ή όγκους χωμάτων. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι δεν καταρτίζει ούτε επεξεργάζεται οποιαδήποτε σχέδια της εναγομένης. Aξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Η ενάγουσα άφησε αρνητική εντύπωση στο δικαστήριο. Η μαρτυρία της χαρακτηρίζεται από υπερβολή, η οποία της αφαιρούσε κάθε πειστικότητα. Αναφέρω ως παράδειγμα τον ισχυρισμό της ότι οι υπάλληλοι της εναγομένης είχαν σκάψει στο ακίνητο της αυλάκια βάθους ½ μέτρου και είχαν δημιουργήσει σωρούς από χώματα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να δημιουργούσαν σωρούς από χώματα. Αντίθετα, αποδέχομαι ως λογική τη θέση του Μ.Υ.2 ότι ολόκληρο το χώμα που βγήκε στην επιφάνεια από την εκσκαφή των λάκκων για την τοποθέτηση των πασσάλων χρησιμοποιήθηκε για να κλείσουν τα ανοίγματα και κατ΄ αυτό τον τρόπο να στερεωθούν οι πάσσαλοι. Το κατατεθέν τιμολόγιο και η δήλωση που υπάρχει στο πίσω μέρος του (βλέπε το τεκμήριο 5) δεν μπορεί να βοηθήσει τις ως άνω θέσεις της. Δεν έχω αντιληφθεί το λόγο που κατέστη αναγκαία η χρήση του υλικού «crusherran» για την ισοπέδωση του ακινήτου της. ΄Οσον αφορά τη δήλωση που υπάρχει στο πίσω μέρος του τεκμηρίου 5, είμαι της άποψης ότι δεν θα μπορούσε να της δοθεί καμιά βαρύτητα για το λόγο ότι παρέμεινε άγνωστη η πηγή της γνώσης του προσώπου που προέβηκε στη δήλωση ότι οι λάκκοι και τα αυλάκια είχαν γίνει από τους υπαλλήλους της εναγομένης. Δεν αναφέρεται επίσης αν οι εργασίες που περιγράφονται στο μπροστινό μέρος του τιμολογίου έγιναν στο επίδικο ή οποιοδήποτε άλλο ακίνητο της ενάγουσας. Θα ήθελα ακόμα να αναφέρω ότι καμιά επεξήγηση δεν δόθηκε για το λόγο που το πρόσωπο αυτό δεν κλητεύθηκε για να παρουσιαστεί και να δώσει μαρτυρία κατά την ακρόαση της αγωγής (βλέπε το άρθρο 27
(2)(α) του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9). Ούτε και η θέση της ότι οι υπάλληλοι της εναγομένης είχαν σπάσει το κάγκελλο της εισόδου του ακινήτου της θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Αναφέρθηκε σε κάποια καταγγελία την οποία είχε κάμει στην αστυνομία την επόμενη μέρα που έσπασαν το κάγκελλο της. Δυστυχώς όμως καμιά μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από τις αστυνομικές αρχές για να τεκμηριώσει τη θέση της ότι έγινε πράγματι καταγγελία και επιπλέον να διαφωτίσει το δικαστήριο για το αποτέλεσμα των αστυνομικών ερευνών. Αντίθετα, αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό τη θέση του Μ.Υ.2 ότι δεν είχε δει οποιοδήποτε κάγκελο στο επίδικο ακίνητο, ενώ στην αντίθετη πλευρά του σημείου που τοποθέτησαν τους πασσάλους υπήρχε πεταμένη στο έδαφος μια παλιά ξύλινη πόρτα. Οι φωτογραφίες, τις οποίες κατέθεσε (βλέπε τη δέσμη φωτογραφιών Τεκμ.2), δεν μπορούν να βοηθήσουν τις ως άνω θέσεις της για το λόγο ότι δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία για το πότε τραβήχθηκαν οι φωτογραφίες αυτές. Ειδικά, η φωτογραφία υπ΄ αρ.1 υποστηρίζει κατά την άποψη μου τη θέση του ΜΥ2 ότι βρήκαν πεταμένη στο έδαφος μια παλιά ξύλινη πόρτα. Όσον αφορά τις υπόλοιπες φωτογραφίες θα ήθελα να αναφέρω ότι καμμιά από αυτές δεν υποστηρίζει τη θέση της ότι ο δρόμος είναι υπερυψωμένος και οι υπάλληλοι της εναγομένης δεν μπορούσαν να εισέλθουν στο ακίνητο της από οποιοδήποτε άλλο σημείο, εκτός μέσα από το κάγκελλο. Αντίθετα, θα έλεγα ότι την καταρρίπτουν. ΄Οσον αφορά τις ζημιές, τις οποίες υπέστη από την κατ΄ ισχυρισμό απώλεια της χρήσης του επίδικου ακινήτου, κατ΄ αρχήν έχω να αναφέρω ότι παρέμεινε παντελώς ανεξήγητος ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει πλέον το ακίνητο της ως εκθεσιακό χώρο από τη στιγμή που ισοπεδώθηκαν οι σωροί με τα χώματα και έκλεισαν τα αυλάκια που έσκαψαν κατά τον ισχυρισμό της οι υπάλληλοι της εναγομένης. Επιπλέον, η μαρτυρία της για τις ζημιές τις οποίες υπέστη ήταν γενική και αόριστη. Οι ζημιές, τις οποίες περιέγραψε στη μαρτυρία της, παρέμειναν παντελώς ατεκμηρίωτες. ΄Οπως είναι νομολογημένο η απόδειξη των ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια. Εναπόκειται στον διάδικο σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν την ειδική ζημιά του (βλέπε Ηρακλέους ν. Πίτρου [1994] 1 Α.Α.Δ. 239, Ηρακλέους ν. Ταχύπλοου Σκάφους «Νίκη» [1994] 1 Α.Α.Δ. 510 και Παναγή ν. Κακόψητου [2001) 1 Α.Α.Δ. 839). Ανυπόστατη χαρακτηρίζεται και η θέση της ότι συνεπεία των ζημιών που προκάλεσαν οι υπάλληλοι της εναγόμενης στο ακίνητο της έπεσε σε κατάθλιψη για την οποία ζήτησε τη βοήθεια ψυχιάτρου. Καμιά ιατρική μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για την κατάσταση της υγείας της. Η δέσμη με τα αντίγραφα των ιατρικών συνταγών την οποία κατέθεσε (βλέπε το τεκμήριο 6), δεν έχει καμιά αποδεικτική αξία για το λόγο ότι δεν περιγράφεται σ΄ αυτήν η κατάσταση της ψυχικής της υγείας. Ούτε και συσχετίστηκαν με οποιαδήποτε θεραπεία την οποία ακολούθησε με οδηγίες του θεράποντα γιατρού. Ο Μ.Ε. κλήθηκε υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα για να διαφωτίσει το δικαστήριο σε σχέση με τα σημεία στα οποία τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι από τους υπαλλήλους της εναγόμενης, ειδικότερα κατά πόσο τοποθετήθηκαν εντός του επίδικου ακινήτου. Ο ρόλος και τα καθήκοντα των εμπειρογνωμόνων έχουν επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Πιττάλης και άλλων ν. Ιanira Enterprises Ltd. [1997] 1 (B) A.A.Δ. 814, λέχθηκε ότι ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του, έτσι ώστε να μπορέσει ο δικαστής να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. Κατ΄ αρχήν, τόσο τα προσόντα όσο και η ειδικότητα του μάρτυρα αυτού ως τοπογράφου - μηχανικού, παρέμειναν αδιαμφισβήτητα. Περιέγραψε με σαφήνεια τα δεδομένα στα οποία βασίστηκε το σχέδιο του καθώς και το όργανο μετρήσεων το οποίο χρησιμοποίησε για να καταλήξει στο συμπέρασμα του. Επεξήγησε το λόγο για τον οποίο δεν ήταν ασφαλές να βασιστεί στο σχέδιο - τεκμήριο 7, το οποίο του παρουσιάστηκε από το συνήγορο της εναγομένης. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι στο σχέδιο του (τεκμήριο 8) αποτύπωσε πιστά τις θέσεις των 3 πασσάλων, οι οποίοι τοποθετήθηκαν από τους υπαλλήλους της εναγομένης. Οι θέσεις των πασσάλων αποτυπώνονται στο σχέδιο του με 3 κουκκίδες. Αποδέχομαι επίσης ανεπιφύλακτα το συμπέρασμα του ότι και οι 3 πάσσαλοι τοποθετήθηκαν εντός του επίδικου ακινήτου. Η θέση της υπεράσπισης, η οποία υπεβλήθη στο μάρτυρα, ήταν ότι οι ως άνω πάσσαλοι είχαν τοποθετηθεί επί της γραμμής του περάσματος το οποίο, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο υπάρχει κατά μήκος του βορειοδυτικού συνόρου του επίδικου ακινήτου. Η απάντηση του ήταν ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν τοποθετήθηκαν στη γραμμή του περάσματος. Καμμιά μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από την υπεράσπιση σε σχέση με τις διαστάσεις του περάσματος. Όμως ακόμη κι αν αποδεχόμουν την ως άνω θέση της υπεράσπισης, εντούτοις δεν θα μπορούσα να καταλήξω σε εύρημα ότι το ως άνω πέρασμα αποτελεί ξεχωριστό τμήμα του επίδικου ακινήτου, υπό την έννοια του ότι δεν περιλαμβάνεται στον τίτλο ιδιοκτησίας των εναγόντων (βλέπε τα Τεκμ. 1 και 1Α). Καμμιά τέτοια μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από πλευράς υπεράσπισης. Επιπλέον δεν παρουσιάστηκε καμιά μαρτυρία ότι οι ενάγοντες δεν είναι οι κάτοχοι του υπό αναφορά περάσματος. Σύμφωνα με το σύγγραμμα "Clerk & Lindsell on Torts" 16η έκδ., σελ. 1304 και επόμενες, ο κάτοχος νομιμοποιείται να εγείρει αγωγή εναντίον του επεμβασία. Αυτός ο οποίος έχει τίτλο ιδιοκτησίας στο ακίνητο τεκμαίρεται ότι είναι και ο κάτοχος του (βλέπε την παρ. 23-08 του ως άνω συγγράμματος). Και οι δύο μάρτυρες υπεράσπισης άφησαν πολύ καλή ενώπιον στο δικαστήριο. Απάντησαν σε οτιδήποτε του ζητήθηκε με ευθύτητα, λιτότητα, αμεσότητα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Κρίνονται ως αντικειμενικοί και ανεξάρτητοι. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 ήταν περισσότερο τυπικής φύσεως, περιοριζόμενη στις ενέργειες οι οποίες έγιναν από την υποβολή της αίτησης του εναγόμενου 1 για ηλεκτροδότηση της υδραντλίας του (βλέπε το Τεκμ.10) μέχρι την εξασφάλιση της συγκατάθεσης του Επάρχου Αμμοχώστου (βλέπε τα τεκμ. 15Α και 15Β). Από τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 αποδέχομαι ότι εργάστηκαν με τον τρόπο που περιέγραψε στη μαρτυρία του για τη διάνοιξη των λάκκων και την τοποθέτηση των πασσάλων, συγκεκριμένα με τη χρήση αρίδας. Ωστόσο δεν θα μπορούσα να αποδεχτώ τη θέση του ότι οι πάσσαλοι τοποθετήθηκαν μέσα στο χωματόδρομο (πέρασμα). Κατά πρώτο δεν έχω ικανοποιηθεί ότι έχει τα προσόντα η ακόμα την πείρα, τα οποία θα μπορούσαν να του προσδώσουν την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα στις μετρήσεις ακινήτων με βάση τα κτηματικά σχέδια. ΄Οπως παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του δεν καταρτίζει και δεν επεξεργάζεται σχέδια της εναγομένης. Κατά δεύτερο δεν έχει επεξηγήσει στο δικαστήριο τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκε καθώς και τις μετρήσεις στις οποίες προέβηκε για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα σημεία στα οποία τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι δεν ήταν μέσα στο επίδικο ακίνητο. Το έντυπο ελέγχου, το οποίο κατέθεσε στο δικαστήριο (βλέπε το τεκμήριο 19) δε θα μπορούσε να υποστηρίξει τις ως άνω θέσεις του. Επιπλέον δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ τη θέση του ότι ο χωματόδρομος είναι δημόσιος. ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία από το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ότι ο χωματόδρομος δεν αποτελεί μέρος του επίδικου ακινήτου. Τα όσα ο μάρτυρας περιέγραψε ότι υπάρχουν στο χωματόδρομο, όπως μικρά πασσαλάκια φωτισμένα κατά μήκος του, δεν θα μπορούσαν κατά την άποψη μου να αποτελέσουν ασφαλές υπόβαθρο για να καταλήξει το δικαστήριο σε εύρημα ότι πρόκειται για δημόσια διάβαση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ τη θέση του ότι τα σημεία στα οποία τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι δεν βρίσκονται μέσα στο επίδικο ακίνητο. Νομική πτυχή ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει, η αξίωση των εναγόντων στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Σύμφωνα με το άρθρο 43
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία μπορεί να γίνει με ένα από τους ακόλουθους τρόπους: (α) Με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή (β) οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή (γ) με παράνομη παρέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο (βλέπε επίσης Μαρία Στεφάνου Παπαχριστοφόρου ν. Τάκη Κυριάκου Καπνίση και άλλων [2005] 1 Α.Α.Δ. 244). Αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι περί τα μέσα Μαρτίου 2006 η εναγομένη μέσω των υπαλλήλων της επενέβη στο επίδικο ακίνητο και τοποθέτησε εντός του επίδικου ακινήτου 3 πασσάλους, στα σημεία που φαίνονται με κουκκίδες επί του σχεδίου του Μ.Ε. - Τεκμ.8. Και τα 3 σημεία βρίσκονται στη βορειοδυτική πλευρά του ακινήτου όπου υπάρχει χωματόδρομος. Ακολούθως τοποθέτησαν ηλεκτρικά καλώδια επί των ως άνω πασσάλων μέσα από τα οποία διοχετεύεται ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν μπορώ να προβώ σε εύρημα για το πλάτος του χωματόδρομου και μέχρι ποιού σημείου εκτείνεται εντός του επίδικου ακινήτου, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να προβώ σε εύρημα κατά πόσο οι 3 πάσσαλοι τοποθετήθηκαν πάνω στη γραμμή του χωματόδρομου, όπως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Επιπλέον δεν θα μπορούσα, ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας να προβώ σε συσχετισμό του ως άνω χωματόδρομου με τα δικαιώματα / δουλειές οι οποίες περιγράφονται στους τίτλους ιδιοκτησίας των εναγόντων - Τεκμήρια 1 και 1 Α. Αποτελεί εύρημα μου ότι τα σημεία στα οποία τοποθετήθηκαν οι 3 πάσσαλοι βρίσκονται στην κατοχή των εναγόντων. Από την τοποθέτηση των ως άνω πασσάλων δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε ζημιά στο επίδικο ακίνητο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων κατά την αντεξέταση της ενάγουσας απέσυρε τον ισχυρισμό της ΄Εκθεσης Απαίτησης για μείωση της αξίας του επίδικου ακινήτου συνεπεία της τοποθέτησης των ως άνω πασσάλων. Οι ενάγοντες ουδέποτε έδωσαν τη συγκατάθεση τους στην εναγόμενη να επέμβει στο επίδικο ακίνητο. Στο σύγγραμμα "Clerk & Lindsell on Torts" που αναφέρω πιο πάνω, αναφέρεται στη σελίδα 1304 παρ. 23-01 ότι αποτελεί επέμβαση η μετακίνηση οποιουδήποτε μέρους του εδάφους (soil of land) ή η τοποθέτηση οποιουδήποτε πράγματος εντός του εδάφους ακινήτου, το οποίο βρίσκεται στην κατοχή άλλου. ΄Εχοντας κατά νου τα ευρήματα μου, τα οποία περιγράφω πιο πάνω, καταλήγω ότι η εναγόμενη επενέβη στο επίδικο ακίνητο κατά τον υπό (α) και (γ) τρόπο του άρθρου 43
(1)του Κεφ. 148. Φυσικά, η αποτυχία των εναγόντων να αποδείξουν την πρόκληση ζημιών συνεπεία της επεμβάσεως των εναγομένης στο επίδικο ακίνητο δεν αποτελεί λόγο για απόρριψη της αγωγής. Η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αγωγής, χωρίς την απόδειξη ζημιάς (βλέπε Clerk & Lindsell on Torts 16η έκδοση, παρ. 22-02 και 23-07, άρθρα 43
(1)και 44
(1)(α) του περί Αστικών Αδικημάτων νόμου, Κεφ. 148 και Λούκας Κωνσταντίνου ν. Γ. & K. Σοφοκλέους Λίμιτεδ [2003] 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1952). Η γραμμή της υπεράσπισης της εναγομένης ήταν ότι η οποιαδήποτε επέμβαση στο επίδικο ακίνητο δεν ήταν παράνομη για το λόγο ότι πριν από την επέμβαση είχε εξασφαλιστεί η συγκατάθεση του Επάρχου Αμμοχώστου για την ως άνω επέμβαση, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ. 170, συνεπεία του ότι οι ενάγοντες αρνήθηκαν να δώσουν τη συγκατάθεση τους στην τοποθέτηση των πασσάλων έτσι ώστε να περάσουν μέσω του επίδικου ακινήτου ηλεκτρικά καλώδια προς το σκοπό της ηλεκτροδότησης της υδραντλίας του εναγομένου 1. Πριν προχωρήσω σε περαιτέρω σχολιασμό θεωρώ χρήσιμο να μεταφέρω αυτούσιο το κείμενο του άρθρου 31 του Κεφ. 170: «31
(1)Οι ανάδοχοι δύνανται να τοποθετήσουν οποιαδήποτε ηλεκτρική γραμμή είτε πάνω είτε κάτω από το έδαφος διαμέσου οποιασδήποτε γης, άλλης από γη καλυμμένη με οικοδομές, νοείται ότι πριν από την τοποθέτηση οποιασδήποτε τέτοιας γραμμής διαμέσου οποιασδήποτε γης οι ανάδοχοι επιδίδουν στον ιδιοκτήτη και κάτοχο της γης ή αν ο ιδιοκτήτης και κάτοχος δεν είναι γνωστοί, αναρτούν στη γη μέσω πίνακα ειδοποιήσεων, ειδοποίηση περί της πρόθεσής τους μαζί με περιγραφή των γραμμών που υπάρχει πρόθεση να τοποθετηθούν και αν εντός δεκατεσσάρων ημερών μετά την επίδοση ή ανάρτηση της ειδοποίησης ο ιδιοκτήτης και κάτοχος παραλείψουν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους ή αν επισυνάψουν στη συγκατάθεσή τους οποιουσδήποτε όρους ή προϋποθέσεις στους οποίους οι ανάδοχοι ενίστανται, ο ΄Επαρχος αφού προηγουμένως διαβουλευθεί με την αρμόδια αρχή τοπικής διοίκησης δύναται να δώσει τη συγκατάθεσή του για την τοποθέτηση τέτοιων γραμμών, είτε άνευ όρων ή υπό τέτοιους όρους και προϋποθέσεις όπως θεωρεί δίκαιο». Στο άρθρο 2 του Κεφ. 170 επεξηγείται ότι «ανάδοχοι» είναι ο ιδιοκτήτης συστήματος διανομής και ο ιδιοκτήτης συστήματος μεταφοράς. Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Υ.1 πριν την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας είχαν σταλεί επιστολές προς τους ενάγοντες με τις οποίες τους εζητείτο να δώσουν τη συγκατάθεση τους για να περάσουν ηλεκτρικά καλώδια μέσα από το επίδικο ακίνητο (βλέπε τα τεκμ. 14Α και 14Β). Επειδή οι ενάγοντες παρέλειψαν να απαντήσουν στις πιο πάνω επιστολές εντός της προθεσμίας των 14 ημερών που προβλέπεται στο άρθρο 31 του Κεφ. 170, αναγκάστηκαν να ζητήσουν τη συγκατάθεση του Επάρχου Αμμοχώστου για την εκτέλεση των ως άνω εργασιών, η οποία τους παραχωρήθηκε (βλέπε τα τεκμ. 15Α και 15Β). Ακολούθησε η αποστολή δεύτερης επιστολής προς τους ενάγοντες, με την οποία ενημερώνονταν για την εξασφάλιση από την εναγομένη της συγκατάθεσης του Επάρχου Αμμοχώστου (βλέπε τα τεκμ. 17Α και 17Β). Η πρώτη μου παρατήρηση είναι ότι ο μάρτυρας αυτός δεν ήταν σε θέση να βεβαιώσει κατά πόσο είχαν σταλεί οι ως άνω επιστολές. ΄Οπως ανέφερε κατά την αντεξέταση του, υπεύθυνο τμήμα για την αποστολή και ταχυδρόμηση των επιστολών ήταν το αρχείο. Επιπλέον, παρά το ότι στις επιστολές - τεκμήρια 14 Α και 14 Β, αναγράφεται η λέξη «συστημένη», εντούτοις καμιά απόδειξη του ταχυδρομείου δεν παρουσιάστηκε ότι πράγματι στάληκαν ασφαλισμένες. Ας σημειωθεί ότι η ενάγουσα αρνήθηκε ότι είχε παραλάβει είτε η ίδια προσωπικά είτε ο σύζυγος της οποιαδήποτε από τις ως άνω επιστολές. Είναι λοιπόν φανερό ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν θα μπορούσε να εφαρμοστή η γνωστή νομολογιακή αρχή ότι η ταχυδρόμηση επιστολής, η οποία δεν έχει επιστραφεί στον αποστολέα της δημιουργεί τεκμήριο ότι η εν λόγω επιστολή παρελήφθη από το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται, στην συνήθη πορεία των πραγμάτων, νοουμένου βέβαια ότι έχει σταλεί στην ορθή διεύθυνση του παραλήπτη (βλέπε Socratis Theodorou v. The Abbot of Kykkos Monastery Mr. Chrysostomos and other
(1965)1 CLR 659.) Αναφορικά με την διεύθυνση των εναγόντων έχω να παρατηρήσω ότι ενώ στις επιστολές που απευθύνονται προς την ενάγουσα (τεκμήρια 14Α και 17Α) αναγράφεται ως διεύθυνση της η οδός Γρηγόρη Αυξεντίου αρ.8, Αγία Νάπα, στις επιστολές που απευθύνονται προς το σύζυγο της (Ενάγοντα 2) αναγράφεται ως διεύθυνση του η ίδια οδός και ο ίδιος αριθμός, όμως αναγράφεται κάτω ακριβώς από την ως άνω διεύθυνση το Παραλίμνι. Διαφέρει επίσης ο ταχυδρομικός κώδικας. Ο M. Υ. 1 δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει την ως άνω διαφορά στις διευθύνσεις μεταξύ επιστολών που απευθύνονται στους Ενάγοντες. Επιπλέον το άρθρο 31 του Κεφ. 178 κάμνει αναφορά σε επίδοση ειδοποίησης για την πρόθεση των ανάδοχων να τοποθετήσουν ηλεκτρική γραμμή, ή ανάρτηση στη γη μέσω πίνακα ειδοποιήσεων. Είμαι της άποψης ότι η αποστολή των επιστολών προς τους Ενάγοντες μέσω ταχυδρομείου από την Εναγόμενη δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί κατά την άποψη μου ούτε ως επίδοση, ούτε ως ανάρτηση της προνοούμενης στο άρθρο αυτό ειδοποίησης. Ας σημειωθεί ότι στο άρθρο 2 του Κεφ. 178 δεν υπάρχει πρόνοια ότι η επίδοση της ειδοποίησης περιλαμβάνει και την αποστολή της μέσω ταχυδρομείου. Ενόψει των όσων αναφέρω πιο πάνω καταλήγω ότι η εναγόμενη παρέλειψε να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες για να φέρει σε γνώση των εναγόντων την πρόθεση της να τοποθετήσει πασσάλους στο επίδικο ακίνητο για τη διέλευση ηλεκτρικών καλωδίων μέσω του επίδικου ακίνητου. Ενόψει του ως άνω ευρήματος μου, η γραπτή συγκατάθεση που είχε δοθεί από τον Έπαρχο Αμμοχώστου για τη διέλευση των ως άνω ηλεκτρικών καλωδίων μέσω του επίδικου ακινήτου (βλέπε το πίσω μέρος των τεκμηρίων 15Α και 15Β) δεν νομιμοποίησε την επέμβαση της εναγομένης στο επίδικο ακίνητο. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ακόμα ότι δεν υπάρχει καμμιά μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου ότι η εναγομένη αποδέχθηκε τους όρους που έθεσε ο έπαρχος Αμμοχώστου για να παραχωρήσει τη συγκατάθεση του, όπως αυτοί περιγράφονται στο πίσω μέρος των τεκμηρίων 15Α και 15Β. Με βάση τα πιο πάνω συμπερασματικά καταλήγω ότι η επέμβαση της Εναγόμενης στο επίδικο ακίνητο ήταν παράνομη. Οι Ενάγοντες στην έκθεση απαίτησης τους, πέραν των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων αξιώνουν την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων. Οι αρχές που επιτρέπουν την επιδίκαση τιμωρητικών, άλλως παραδειγματικών αποζημιώσεων διατυπώνονται στην υπόθεση Papakokkinou and others v. Kanther
(1982), 1 CLR 65 (βλέπε επίσης Κωνσταντίνου v. Γ & K Σοφοκλέους Λτδ (ανωτέρω), Rookes v. Barnard
(1964)A. C 1129, Broome v. Cassel & co
(1972)A.C. 1027 και Drane v. Evangelou
(1978)1 W.L.R 455). Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, στις περιπτώσεις που επιδικάζονται παραδειγματικές αποζημιώσεις δικαιολογείται η επιδίκαση ενός μόνο ποσού, ενώ αποτελεί σφάλμα ο διαχωρισμός των παραδειγματικών αποζημιώσεων από τις συνήθεις αποζημιώσεις. Στο τέλος πρέπει να γίνεται μια επιδίκαση βασισμένη επί της συνολικής θεώρησης των γεγονότων της υπόθεσης (βλέπε επίσης "McGregor on Damages" 13η έκδοση παρ. 317 και επόμενα). Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η σοβαρότητα της συμπεριφοράς του Εναγόμενου και η οικονομική του κατάσταση. Στην υπό εξέταση υπόθεση η συμπεριφορά της Εναγόμενης δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τόσο σοβαρής μορφής, κατά τρόπο ώστε να συνιστά κατάφορη (flagrant) παραβίαση της ιδιοκτησίας των Εναγόντων. Ούτε μετέβαλε την εμφάνιση η τα χαρακτηριστικά του επίδικου ακινήτου. Επιπλέον δεν υπάρχει ενώπιον του δικαστηρίου καμιά μαρτυρία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της Εναγομένης. Πέραν των πιο πάνω, ενόψει του ότι δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα στοιχεία εκείνα, τα οποία θα μπορούσαν να το οδηγήσουν στον καθορισμό της πραγματικής απώλειας των Εναγόντων, της συνήθους ζημιάς δηλαδή, δεν υπάρχει η δυνατότητα να εξεταστεί αν το ποσό που θα επιδίκαζε το δικαστήριο με την μορφή των συνήθων αποζημιώσεων ήταν ανεπαρκές έτσι ώστε να δικαιολογείται η επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων (βλέπε Κωνσταντίνου v. Γ & Κ Σοφοκλέους Λτδ (ανωτέρω). Για τους λόγους που περιγράφω αμέσως πιο πάνω η αξίωση των Εναγόντων για επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων δεν μπορεί να επιτύχει. Ενόψει του συμπεράσματος μου ότι η Εναγόμενη επενέβη παράνομα στο επίδικο ακίνητο πιστεύω ότι θα μπορούσα να επιδικάσω προς όφελος των εναγόντων ονομαστικές μόνο αποζημιώσεις, τις οποίες καθορίζω στο ποσό των €20 (βλέπε Παπακόκκινου και άλλες ν. Μιχαήλ Θεοδοσίου
(1991)1 ΑΑΔ 379). Με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω καταλήγω ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται στην έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη να επεμβαίνει στο επίδικο ακίνητο. Δικαιούνται επίσης σε δήλωση ότι η Εναγόμενη επεμβαίνει παράνομα στο επίδικο ακίνητο. Έχω παρατηρήσει ότι στην έκθεση απαίτησης η περιγραφή των στοιχείων του ακινήτου των Εναγόντων είναι διαφορετική από την περιγραφή του ακινήτου, το οποίο δηλώθηκε εκ συμφώνου από τους συνηγόρους των διάδικων. Τα στοιχεία τα οποία περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης ανταποκρίνονται στον τίτλο ιδιοκτησίας, ο οποίος κατατέθηκε από την Ενάγουσα (τεκμήριο 1). Σύμφωνα όμως με τη μαρτυρία της Ενάγουσας για το ίδιο ακίνητο εξεδόθη νέος τίτλος ιδιοκτησίας, τον οποίο επίσης κατέθεσε στο δικαστήριο (τεκμήριο 1Α). Από το περιεχόμενο του πιστοποιητικού εγγραφής τεκμήριο 1Α προκύπτει ότι αυτό αποτελεί πιο σύγχρονη εγγραφή του ακινήτου το οποίο περιγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής - τεκμήριο 1. Ας σημειωθεί ότι και στα 2 πιστοποιητικά ο αριθμός εγγραφής του ακινήτου είναι ο ίδιος. Με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω καταλήγω ότι το ακίνητο των Εναγόντων που περιγράφεται στην έκθεση απαίτησης είναι το ίδιο με το ακίνητο, το οποίο δηλώθηκε από τους συνηγόρους των διαδίκων ότι αποτελεί το επίδικο ακίνητο. Αναφορικά με τα έξοδα της αγωγής είμαι της άποψης ότι δεν θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των εναγόντων, παρά το ότι κατάφεραν να αποδείξουν την παράνομη επέμβαση της εναγομένης στο επίδικο ακίνητο. Ένα μεγάλο μέρος της αξίωσης τους έχει αποτύχει. Όπως είναι νομολογημένο, σε περιπτώσεις που επιδικάζονται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις, το δικαστήριο έχει την ευχέρεια να στερήσει τον ενάγοντα των εξόδων του, ή ακόμα να τον καταδικάσει στην πληρωμή των εξόδων της άλλης πλευράς (βλέπε Anglo-Cyprian Trade Agencies ltd v Paphos Wine Industries Ltd
(1959)1 All ER 873 και Ελένης Σάββα Ευθυβούλου και άλλων ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Κισσόνεργας και άλλου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 1059). Στην υπό εξέταση περίπτωση θεωρώ ορθότερο όπως μη εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Πέραν των θεραπειών οι οποίες αξιώνονται στην έκθεση απαίτησης θεωρώ ορθό όπως καθορίσω στην απόφαση μου χρονικό διάστημα για άρση της επέμβασης από την εναγομένη, παρά το ότι δεν ζητείται στην έκθεση απαίτησης. Εκδίδονται προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης. Α. Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη η/και στους υπαλλήλους η/και αντιπροσώπων της όπως επεμβαίνουν στο ακίνητο των εναγόντων με αριθμό εγγραφής 0/20540 αριθμός τεμαχίου 1021(παλιό Τεμάχιο 1112 η 558) Φ/Σχέδιο 2-290-375(παλιό Φ/Σχ 42/06Ε2 ) τμήμα 12 (παλιό τμήμα 0) το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Παραλιμνίου, με την τοποθέτηση 3 πασσάλλων, πάνω στους οποίους διαπέρασαν ηλεκτρικά καλώδια, προς τον σκοπό της διοχέτευσης ηλεκτρικού ρεύματος μέσα από αυτά. Β. Δήλωση του δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη επεμβαίνει παράνομα στο ως άνω ακινήτων των Εναγόντων κατά τον τρόπο που περιγράφω πιο πάνω. Γ. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η εναγομένη όπως άρει την ως άνω επέμβαση εντός 30 ημερών από την προς αυτή ή/και προς τους αντιπροσώπους της επίδοση αντιγράφου του παρόντος διατάγματος. Δ. Απόφαση για €20 ονομαστικές αποζημιώσεις. Ε. Καμμιά διαταγή για έξοδα. [Υπ.] ....... Θ. Θωμά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο